THE GALAXIA

ตอนที่ 46 : Time to fight

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 683
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    23 พ.ค. 59




                     

ดิอารีน่า มีลักษณะเป็นโดมทรงรี ขนาดความใหญ่โตราวๆหนึ่งสนามฟุตบอล ตัวโดมเป็นกระจกใส ให้แสงสว่างจากภายนอกส่องเข้ามาได้ ทางเข้าทุกด้านจะมีอาคารเล็กๆเชื่อมต่อสู่ตัวโดม มีหมายเลขและตัวอักษรกำกับไว้ อาคารใหญ่ด้านหน้าสุดที่ไม่ได้เชื่อมกับตัวโดม เป็นสำนักงาน ขายตั๋ว ประชาสัมพันธ์ เราต้องติดต่ออาคารนี้ก่อน ถึงจะเข้าไปยังบริเวณทางเดินรอบโดมได้

 

“ติดต่อรับตั๋วกรุณาเดินไปทางขวามือเลยค่ะ”

จีนอยด์สาวในชุดกระโปรงน่ารักพูดกับผม

 

“เอ่อ ผมเป็นผู้เข้าร่วมการประลองครับ กับเพื่อนอีกสองคน”

ผมกระซิบบอกเธออย่างแผ่วเบา เพราะไม่อยากให้คนอื่นๆได้ยิน

 

“ค่ะ คุณเซวิล กับคุณทเวน และผู้ติดตามหนึ่งคนนะคะ เชิญทางด้านซ้ายมือเพื่อยืนยันตัวตนก่อนค่ะ”

เอไอสาวผายมือเชิญพวกผมให้เดินไปทางด้ายซ้ายมือ ซึ่งมีห้องกระจกอีกห้องหนึ่ง มีคนอยู่ไม่มากนัก พอพวกผมเดินไปทางนั้นก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นทันที แต่เสียงฮืฮานั่นไม่ได้เกิดเพราะพวกผมหรอก

 

ด้านหลังนั่นทริกเกอร์ กับคู่ของเขาสครีมเมอร์ ชายร่างสูงผมยาวสีเงิน ผิวสีขาวเผือก ท่าทางเงียบขรึมทำให้สาวๆอดไม่ได้ที่จะหลงใหล แต่ว่าสีผิว สีผมแบบนั้น มันทำให้ผมรู้สึกคุ้นๆอย่างบอกไม่ถูก ผมต้องเคยเห็นคนๆนี้มาก่อนแน่ๆ แต่ก็จำไม่ได้ว่าไปเห็นที่ไหน

 

“อ้าวโผล่มาแล้วเหรอ ผิดคาดแฮะ นึกว่าจะหนีหากจุกก้นไปแล้วซะอีกน่ะ”

ทริกเกอร์ยิ้มเยาะพวกเราเหมือนอย่างเคย เขาเดินกระแทกไหล่ผม แล้วแซงไปยังห้องกระจก เพื่อพิสูจน์ตัวตนก่อนการเข้าประลอง ทเวนทำท่าจะเข้าไปเอาเรื่องแต่ผมห้ามไว้

 

“ทำไมล่ะ?”

เขาถามอย่างเหลืออด

 

“อีกไม่กี่อึดใจนายก็จะได้ซัดหน้าหมอนั่นแล้ว อดทนอีกหน่อยเถอะ”

เราเดินตามทริกเกอร์กับสครีมเมอร์เข้าไป ท่ามกลางสายตาสุดตะลึงของผู้คน ไม่มีใครคิดว่าจะเป็นผมกับทเวนอย่างนั้นหรือ รูปร่างหน้าตาแบบนี้ไม่คู่ควรจะชนะหรืออย่างไร และอันที่จริงผมควรจะชนะหรือเปล่า ผมเองก็ยังไม่รู้ ถ้าเนนีร่าอยู่ตรงนี้ละก็ เธอต้องบอกว่าห้ามชนะแน่ๆ แต่ผมยอมไม่ได้จริงๆกับท่าทางดูถูกใครๆไปทั่วแบบนั้นของทริกเกอร์ ไม่ว่าผลจะเป็นยังไงผมก็จะสู้เต็มความสามารถแน่นอน

 

โซระได้เข้ามาในฐานะผู้ติดตาม หรือนัยๆแล้วก็คือ เขาอาจต้องหิ้วปีกเรากลับออกไป แต่เจ้าทริกเกอร์ก็ปากเสียไม่เลิก ที่บอกว่าพวกผมจะต้องตายอย่างน่าสังเวชอยู่ในสนามประลอง ไม่ต้องให้ใครมารอหิ้วปีกให้เสียเวลาหรอก

 

“ต่อไปนี้คือกฎการแข่งขัน เนื่องจากพวกเธอคือชุดข้อมูลอยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องทำการเชื่อมต่อกับเครื่องมือใดอีก ที่ดิอารีน่า เรามีอุปกรณ์การต่อสู้ที่พวกเธอพอจะนึกออกทั้งหมดให้ ทำตามเงื่อนไขเพื่อให้ได้มันมา แล้วชัยชนะในการประลองจะง่ายขึ้น”

เจ้าหน้าที่ของดิอารีน่าอธิบายให้พวกเราฟัง ก่อนที่จะส่งเข้าห้องเก็บตัว

 

“หมายความว่ายังไงครับ?”

สครีมเมอร์ถามขึ้นอย่างเคร่งขรึม

 

“หมายความว่า ในดิอารีน่า จะมีอาวุธ และอุปกรณ์ป้องกันตั้งแต่ระดับธรรมดาถึงระดับสูง พวกเธอสามารถแย่งชิงเพื่อให้ได้มา ตอนที่มีนปรากฏให้เห็น ในส่วนใดก็ตามของสนามประลอง นอกจากจะสู้กันแล้วก็ยังต้องคอยสังเกตนาฬิกาเค้าท์ดาวน์ บนหน้าจอขนาดใหญ่ของดิอารีน่า เพื่อดูว่าอุปกรณ์ที่กำลังจะถูกส่งออกมาคืออะไร ทำแบบนี้จะทำให้ผู้ชมตื่นเต้นและลุ้นตามมากกว่าปล่อยให้เข้าไปสู้กันเฉยๆจริงไหมล่ะ”

 

นั่นสินะ การปล่อยให้สู้กันตามมีตามเกิด จะไปสนุกเท่าให้ทั้งผู้ประลองและคนดู เข้าไปลุ้นเอาว่าจะได้ตายแบบไหนได้ยังไงกันล่ะ

 

“ทีนี้พวกเธอจะได้ห้องเก็บตัวคนละฟากสนาม มีเวลาวางกลยุทธ์กันอีกราวๆ 15 นาที จากนั้นช่วงเวลาของการประลองจะเริ่มขึ้น ขอให้โชคดีทั้งสองฝ่ายนะ และจำไว้ จงทิ้งความบาดหมางทั้งหลายไว้แค่ในลานประลองเท่านั้น”

พวกเราถูกพาแยกออกไปคนละทาง ผม ทเวน และโซระเดินกันไปเงียบๆตลอดทาง จนกระทั้งถูกปล่อยไว้ตามลำพังในห้องเก็บตัว

 

“แบบนี้ก็ดีนะผมว่า”

โซระพูดขึ้น

 

“ดียังไงของนาย”

ทเวนถามขึ้นอย่างหัวเสีย ท่าทางเคร่งเครียดของเขา มันทำให้ผมรู้สึกเครียดตามไปด้วย

 

“ก็เราไม่ต้องกังวลแล้วว่าพวกนั้นจะพกอาวุธร้ายแรงมาสู้กับพวกเรา ที่มีแค่อาวุธธรรมดาๆจริงไหมล่ะ?”

 

“ก็จริงนะ แต่ว่าในสนามประลองก็ไม่แน่ว่าเราจะได้อาวุธดีๆไว้สู้นี่นา”

ผมเห็นด้วย แต่เราก็ยังต้องแย่งชิงอาวุธ และเครื่องป้องกันกันอยู่ดี มันไม่แน่เสมอไปว่าเราจะได้ของดีด้วย อีกอย่างผมไม่ถนัดอาวุธชนิดไหนเลยนอกจากเชนกันของผมเอง

 

“อย่ามองหาแต่ของดีๆ แต่ให้มองหาของที่เหมาะกับเราด้วย ทุกคนย่อมมีอาวุธที่ถนัดด้วยกันทั้งนั้น ถึงเราจะหยิบได้ของดีระดับสูงมา แต่ใช้ไม่เป็นมันก็ไร้ค่า ทำได้แค่เอาไปปาหัวหมาให้ร้องเอ๋งเท่านั้นเอง”

พวกเราหัวเราะออกมาจนได้ ความตึงเครียดคลายลงไปเล็กน้อยจากมุกของโซระ แต่ทั้งผมและทเวนก็ตระหนักได้ว่าสิ่งที่โซระพูดมานั้นถูกต้อง แต่มันก็ยังติดอยู่ตรงที่ว่า ของที่จะปรากฏออกมานั้นจะเป็นของที่เรารู้จักและใช้เป็นหรือเปล่านั่นแหละที่น่าห่วง

 

ครืดดด

ประตูเลื่อนเปิดออก เอไอสาวชื่อรุ่นเอคโค่เดินเข้ามา เธอส่งยิ้มหวาน แล้วบอกว่าถึงเวลาที่เราต้องเข้าสู่สนามประลองเสียที โซระได้ที่นั่งชมพิเศษ และต้องแยกตัวไปก่อน ส่วนผมกับทเวนต้องยืนไปรอหน้าประตูเข้าสู่สนาม เสียงเฮของผู้ชมดังอึกทึก เสียงโฆษกกำลังพูดปลุกใจผู้ชม จากนั้นก็ประกาศชื่อพวกเรา เมื่อผมกับทเวนเดนลงสนามแทบไม่มีเสียงเฮให้ได้ยิน แต่พอสครีมเมอร์กับทริกเกอร์เดินลงมา กลับมีเสียงเฮดังกระหึ่ม เรียกได้ว่าผิดกันราวฟ้ากับเหว ถึงจะรู้ว่าส่วนใหญ่ส่งเสียงเชียร์ให้กับสครีมเมอร์ก็เถอะ แต่มันก็ยังรู้สึกเจ็บใจเล็กๆอยู่ดี

 

“การประลองเริ่มต้น ณ บัดนี้!

เสียงประกาศเริ่มการประลอง อาวุธเซ็ตแรกปรากฏขึ้นกลางอากาศ โดยมีพลังงานสีเขียวอ่อนห่อหุ้มไว้ มันกระจายกันไปตามจุดต่างๆของสนาม อาวุธสี่ชุด และเซลล์กระสุนอีกสี่ชุด

 

“เอาล่ะสิ จะรู้ไหวว่าอาวุธชิ้นไหน ใช้กระเซลล์กระสุนชนิดไหน”

ทเวนบ่น ผมเองก็สงสัยแบบนั้นเหมือนกัน แต่เราคงมานั่งสงสัยแบบนี้ไม่ได้แน่ เพราะทริกเกอร์กับสครีมเมอร์กำลังพุ่งตรงไปยังอาวุธชิ้นที่พวกเขาหมายตา

 

“แล้วเราล่ะ?!

ทเวนตาเหลือกหันมาถามผม

 

“สักอันเถอะน่า พวกนั้นได้อาวุธไปแล้ว!

ผมร้องบอก แล้วพุ่งตรงไปยังอาวุธชิ้นที่อยู่ใกล้ที่สุด มันเป็นปืนเลเซอร์ถ้าผมเข้าใจไม่ผิด และเซลล์กระสุนของมันจะแตกต่างจากของอันอื่นอย่างสิ้นเชิง ดูง่ายมากเพราะเซลล์กระสุนสำหรับปืนเลเซอร์เป็นสีขาวสว่างอย่างกับหลอดไฟนีออน ผมพุ่งตรงไปอย่างไม่ลังเล ก่อนที่ใครจะมาชิงมันไป แน่นอน เพราะมันไม่มีกฎห้ามว่าไม่ให้แย่งชิงเซลล์กระสุนของคนอื่น หรือเอาปืนมาครอบครองได้แค่กระบอกเดียวซะหน่อย

 

เปรี๊ยะ!!

อีกนิดเดียวมือผมจะคว้าเซลล์กระสุนได้ แต่กลับต้องรีบดึงมือกลับอย่างรวดเร็ว เพราะกระสุนไฟฟ้ายิงเฉียดไปเพียงนิดเดียว ทิ้งรอยไหม้และความเจ็บปวดแสบร้อนไว้บนหลังมือ ผมหันไปมองที่มาของกระสุนไฟฟ้านั่น ก็พบว่าทริกเกอร์กำลังยืนยิ้มเยาะให้ผมอยู่ และทำท่าว่าจะยิงใส่ผมอีกครั้ง

 

“ฮึ่ม ไอ้หมอนี่!

ผมพุ่งเข้าใส่เซลล์กระสุนอีกครั้ง และคว้ามันมาได้ ก่อนที่ทริกเกอร์จะยิงใส่ผมอีกครั้ง ผมบรรจุเซลล์กระสุน รอมันชาร์ตพลังงานเข้าสู่ลำก้องห้าวินาที จากนั้นก็ยิงสวนการโจมตีของทริกเกอร์ไปอย่างรวดเร็ว

 

ทริกเกอร์เบี่ยงตัวหลบ ดูเขาจะหัวเสียมากที่ผมสามารถเก็บอาวุธ และโจมตีโต้ตอบเขาได้ หมอนั่นออกวิ่งอ้อมเข้ามา แต่กลับไม่ยิงสวนกลับมาอย่างที่ควรจะเป็น

 

“โอ้ ดูเหมือนทริกเกอร์จะได้ปืนพลาสม่าไปนะครับ ปืนพลาสม่าหากใครไม่รู้จัก มันเป็นปืนที่ยิงประจุไฟฟ้าออกมา พุ่งตรงใส่ศัตรูด้วยความเร็วสูง เท่านั้นยังไม่พอ กระสุนที่อัดแน่นไปด้วยประจุไฟฟ้าที่แทงทะลุร่างคุณ นอกจากจะเจาะเปิดบาดแผลได้แล้ว ยังสร้างรอยไหม้รุนแรงให้กับบาดแผล และผิวหนังบริเวณนั้นด้วย ถือเป็นอาวุธร้ายแรงที่ได้รับการควบคุมพิเศษ แต่ได้รับอนุญาตให้ใช้ได้ในการต่อสู้ของข้อมูลเท่านั้น”

 

ดูเหมือนโฆษกสนามจะอธิบายสรรพคุณของปืนที่ทริกเกอร์ถืออยู่เสร็จสรรพ และมันทำให้ผมรู้เลยว่าหมอนี่รู้จักอาวุธที่เลือกเป็นอย่างดีด้วย เพราะเพียงแค่กระสุนเฉียดเป้าหมาย ความร้อนและประจุไฟฟ้าที่ปะทุรอบกระสุน ก็สามารถทำอันตรายศัตรูได้แล้ว

 

“ข้อเสียของมันก็ใช่ว่าจะไม่มีนะครับ ปืนพลาสม่านั้น ใช้เวลารีโหลดหลังจากยิงกระสุนแต่ละนัดค่อนข้างนาน หากมือไม่แม่นจริงก็ไม่ควรเลือกใช้มันจะดีกว่า เพราะระหว่างรอรีโหลดนั้น อาจจะโดนศัตรูเล่นงานจนดับไปก่อนก็ได้”

 

“อ้อ!

ผมยิ้ม ได้เวลาผมเล่นงานคืนบ้างสินะ กระสุนของปืนเลเซอร์ไม่ต้องรอโหลดกระสุนต่อนัดนานขนาดนั้น มันสามารถยิงต่อเนื่องได้แบบปืนออโตเมติก แม้จะช้ากว่าเชนกันของผมก็ตาม

 

แต่ทริกเกอร์ไม่ใช่หมูในอวยให้ผมเชือดได้ง่ายๆ เขาเป็นคนมีฝีมือและผมต้องยอมรับในข้อนั้น ความเร็วในการเคลื่อนไหวของเขาไม่ใช่ระดับมือใหม่เลยสักนิด เขาพาตัวเองหลบหลีกการโจมตีของผมได้ จนกระสุนปืนพลาสม่าของเขาโหลดเสร็จ และยิงใส่ผมอีกครั้ง

 

“ทักษะการต่อสู้ของหมอนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ”

แม้ทริกเกอร์จะเป็นศัตรู และนิสัยยอดแย่ แต่ผมก็ต้องชื่นชมเขาในเรื่องนี้จริงๆ ทั้งฝีมือทั้งเทคนิคในการต่อสู้หลบหลีก มันระดับหน่วยย่อยของพวกเรนเจอร์เลยด้วยซ้ำ แน่นอนว่าถ้าต้องมาสู้กับมือใหม่ไม่ประสาอย่างผม มันก็เอาชนะได้ไม่ยากเย็นอยู่แล้ว แต่หวังว่าหมอนั่นจะดูถูกผมได้ขนาดนั้นนะ เพราะความประมาทนั่นจะทำให้เขาพลาดท่าแน่ๆ

 

ตี๊ดดดด

“มาแล้วครับอุปกรณ์ชุดที่สอง มาดูกันว่าใครจะได้ของเจ๋งๆไปครอบครอง!!

 

เสียงตี๊ดดังยาวนั่น แจ้งการมาถึงของอุปกรณ์แต่ละชุด ถ้าหากมัวแต่สู้ไม่ได้เหลือดูจอข้อมูลละก็ ต้องฟังเสียงแบบนี้ไว้ แล้วพุ่งเข้าหาอะไรก็ได้ที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดไว้ก่อน ถึงแม้ว่ามันจะเสี่ยงได้ของแย่ๆมาก็ตามที แต่ก็ยังดีกว่าให้คู่ต่อสู้ได้ไป หรือทำลายมันทิ้งละนะ

 

“ดูเหมือนทเวนจะได้โล่สะท้อนนะครับ โล่นี้สามารถสะท้อนพลังโจมตีรุนแรงที่ต่ำกว่าระดับสามได้ทั้งหมด และระดับสี่ได้ 80% แต่จะแตกละเอียดเมื่อเจอกับการโจมตีระดับ 7 ขึ้นไป สำหรับอาวุธที่มีอยู่ในสนามในตอนนี้ ถือว่าโล่ที่ทเวนมีป้องกันได้ทั้งหมด แต่ต้องระวังนะครับ ค่าพลังป้องกันของมันจะลดลงเรื่อยๆทุกครั้งที่ใช้”

 

ผมคงไม่ต้องห่วงทเวนในตอนนี้ แม้จะไม่รู้ว่าเขาเจอกับของแข็งระดับไหน แต่เท่าที่รู้เขาเองก็ยังสบายดีอยู่ และคนที่น่าห่วงควรเป็นผมเสียแล้วล่ะ เพราะสิ่งที่ผมคว้าได้มาก็คือ หัวรบสำหรับปืนยิงจรวดขนาดเล็ก ที่ดูเหมือนว่าตัวปืนจะโดนทำลายทิ้ง จากการโจมตีพลาดระหว่างคู่ของทเวนกับสครีมเมอร์ไปแล้ว

 

“ฮ่ะๆๆๆ เสียใจด้วยนะที่เก็บของไร้ประโยชน์แบบนั้นมาได้!

ทริกเกอร์หัวเราะเยาะผมเสียงดังลั่น แต่ผมไม่สนใจหรอก ถึงแม้จะไม่มีปืนยิงแล้วผมก็จะเก็บมันเอาไว้ก่อน ยังไงซะปืนเลเซอร์ของผมก็ยังมีเซลล์กระสุนอยู่เหลือเฟือ

 

“ดูสิว่าฉันได้อะไรมาไอ้อ่อน!!

ทริกเกอร์ชูปืนยาวที่มีลำกล้องใหญ่เกือบเท่าของสวิฟท์บีทของทเวน มันมีสีเงินสวย เช่นเดียวกับหัวกระสุนทรงเกลียวแหลมยาว คล้ายหัวสว่าน

 

“โอ้โห เป็นเรื่องแล้ว ทริกเกอร์หยิบได้ Penetrating Rifle พร้อมหัวกระสุนมาได้ Penetrating Rifle หรือที่เรียกกันว่าไรเฟิลเจาะเกราะ ด้วยหัวกระสุนแบบพิเศษ บวกกับการจุดระเบิดแบบพิเศษของตัวปืน ทำให้กระสุนมีอานุภาพร้ายแรงขนาด เจาะทะลุเกราะหนาของไรโนมีลัส มอนสเตอร์คลาสซีแห่งทุ่งตะวันตกได้ในนัดเดียว งานนี้แม้โล่ของทเวนก็อาจแตกเป็นเสี่ยงๆได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

 

แม้ของที่ทริกเกอร์ได้จะมีอานุภาพรุนแรงทั้งสองชิ้น แต่ข้อเสียของมันก็ยังมี อย่างปืนพลาสม่ารีโหลดกระสุนนาน ส่วนไรเฟิลเจาะเกราะนั่น ก็ต้องเล็งยิงกับพื้น เพราะความหนักของมัน แบบนี้แล้วจะเรียกว่าหมอนั่นโง่หรือฉลาดดีนะ

 

“ชิ ถ้าหมอนั่นไม่มีคุ้นกันให้ ปืนนี่ก็ไร้ประโยชน์สินะ”

ทริกเกอร์สะพายไรเฟิลไว้ด้านหลัง แล้วหันมาใช้ปืนพลาสม่าอีกครั้ง ราวกับว่าครั้งนี้ทั้งผมและเขา จะไม่ได้ประโยชน์อะไรจากอาวุธที่ได้มาเลย  ยกเว้นทเวนที่ได้โล่สะท้อนการโจมตี และสครีมเมอร์ที่ได้แมชชีนกัน แต่ดูเหมือนอาวุธที่สครีมเมอร์อยากใช้จริงๆยังไม่ปรากฏออกมา จากท่าทางแล้ว เขาคงชอบอาวุธที่ใช้สู้ในระยะประชิดอย่างมีด ดาบ ไม้กระบองอะไรพวกนั้นมากกว่า แต่เทคนิคการต่อสู้ที่ไล่ต้อนและโจมตีนั้นสุดยอดจริงๆ

 

“มัวแต่มองคนอื่นจะตายไม่รู้ตัวนะ ไอ้อ่อน!

เพียงละลายตาไปครู่เดียว ทริกเกอร์กลับเข้าประชิดตัวผมได้ ปืนพลาสม่าเปล่งแสงพร้อมยิงในระยะเผาขน เจ้าโรคจิตนี่แสยะยิ้มอย่างน่าเกลียดให้ผม ก่อนจะพูดว่า

 

“อ่อนแอก็หัดเจียมตัวซะก็สิ้นเรื่อง ทำเป็นอวดเก่งก็ต้องมาตายโง่ๆ ให้คนอื่นเขาสมน้ำหน้าเอาอย่างนี้ไงล่ะ!!

ผมพยายามเบี่ยงตัวหลบ แต่มันไม่ทันการณ์เสียแล้ว ถึงแม้จะไม่โดนจุดสำคัญแต่อย่าลืมว่าประจุไฟฟ้าพวกนั้น สร้างยาดแผลและความเจ็บปวดได้ยิ่งกว่าหัวกระสุนที่เจาะเข้ามาในร่างกายของเราเสียอีก

 

“อ้ากกก!!

ผมร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด เกราะที่ผมสวมอยู่เป็นรูโหว่และมีรอยไหม้ เช่นเดียวกับนาโนเลเธอร์ที่ผมสวมใส่ และเนื้อหนังของผมเอง ความเจ็บปวดนั้นทำให้ผมล้มลงกระแทกพื้น หัวโขกกับพื้นสนามเต็มแรง มีเสียงวิ้งในหู ประกอบกับภาพสิ่งต่างรอบตัวพร่าเลือนและซ้อนกัน ผมไม่รู้ว่าทริกเกอร์จะเข้ามาซ้ำไหม เพราะตอนนี้ทุกอย่างรอบตัวมันสับสนไปหมด จนกระทั่ง

 

“ตื่นสิว้อยย รู้สึกตัวเดี๋ยวนี้เซวิล!!

เสียงของทเวนดังก้องในหัวผม ทุกอย่างกระจ่างชัดขึ้นมาอีกครั้ง ราวกับเขามาตะโกนอยู่ข้างหู

 

“เฮ้ย เซวิลเกราะจะแตกแล้วนะ ถ้ายังไม่ตื่นสักทีละก็ นายกับฉันได้ตายกันคราวนี้แน่!

เสียงของทเวนจริงๆ และเขาก็มาอยู่ใกล้ๆผมจริงๆ ทเวนวิ่งวนไปมารอบตัวผม ใช้เกราะกันการโจมตีจากทริกเกอร์และสครีมเมอร์ไว้ให้

 

“ทเวน...”

 

“ตื่นสักทีนะ ได้ฤกษ์ ถล่มพวกมันบ้างแล้ว ก่อนที่เราจะดับอนาถกันตรงนี้น่ะ!

 

“อา... โทดที ผมโดนมาหนักเลย”

ผมลุกขึ้นนั่ง บาดแผลยังเจ็บปวดและเลือดก็ยังไหลซึม กลิ่นไหม้และความรู้สึกร้อนลวก ทำให้ผมไม่คิดจะก้มลงมองบาดแผลของตัวเองเลยสักนิด

 

“เฮ้ นายไหวไหมน่ะ ทำไมตาแดงขนาดนั้น เส้นเลือดฝอยในตาแตกแน่ๆ!

ทเวนร้องทักด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล แต่ผมกลับรู้สึกตัวเบาหวิว สมองปลอดโปร่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ผมลุกขึ้นยืนได้อย่างมั่นคงจนน่าเหลือเชื่อ และคว้าปืนพกที่ทเวนได้ในรอบแรกมา

 

“เซวิล นายบ้าไปแล้ว!!

ผมกระโดดลอยตัวสูงขึ้นเหนือโล่ขนาดเท่าตัวคนของทเวน เหยียบมันและดีดตัวสูงขึ้นไปในอากาศอีก มือข้างหนึ่งถือปืนพกสั้น อีกข้างหนึ่งเอื้อมหยิบหัวรบที่ไร้ปืนยิงออกมาหัวหนึ่ง ผมขว้างมันลงพื้นใกล้เท้าของทริกเกอร์สุดแรง เกิดประกายไฟเล็กๆก่อนที่มันจะสว่างวาบ และระเบิดเสียงดังสนั่น มืออีกข้างเล็งยิงใส่สครีมเมอร์ ที่รัวแมชชีนกันใส่โล่ของทเวนจนกระสุนเกือยจะหมดอยู่แล้ว

 

ปัง!

 

กระสุนเฉียดฝ่ามืองของสครีมเมอร์ไปเล็กน้อย แต่ผมไม่ได้สนใจเขาเท่าไรในตอนนี้ สิ่งที่ผมต้องการจริงๆคือการทำให้แมชชีนกันไม่สามารถใช้งานได้อีก และเมื่อยิงกระสุนอีกนัดตัดรังเพลิงและลำกล้องของมัน ก็เกิดการระเบิดเล็กๆ ที่ทำให้มันใช้งานไม่ได้อีกต่อไป

 

ตุบ

 

ผมลงมายืนบนพื้นได้อย่างนุ่มนวล ไม่มีเสียงเฮสักแอะให้ได้ยิน ทุกอย่างเงียบสงบ ราวกับผมยืนอยู่ในเมืองร้าง ทั้งที่ผู้คนบนอัฒจันทร์กำลังทำท่าทางราวกับส่งเสียงร้องเชียร์อยู่แท้ๆ

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

476 ความคิดเห็น

  1. #384 Funggier (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 23:00
    เอาแล้วไง สนุกดีครับอ่านยาวมาเลย
    #384
    0
  2. #383 Zart (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 18:03
    เทเวน ไร้สติไปนะ
    #383
    0
  3. #381 แอลซินอาร์ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 20:53
    ฟิวขาดหรอ... หรือทำไปตามสัญชาตญาณ?

    ลูกแมวขาวดำแอบกั๊กเนื้อเรื่องไว้แล้วมาปล่อยทีเดียวหรอออ หายไปนานคิดถึงมากกกก แต่ยังไม่ลืมชาหลงนะ รักนางอยู่เหมือนเดิม!่
    #381
    0
  4. #380 lady-zeara (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 20:45
    เกิดอะไรขึ้นนะ
    #380
    0
  5. #379 piwut (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 19:26
    คุณลูกแมว เขขียนนิยายเรื่องนี้ ได้ดี
    ต้องเรียกว่า ดีเยี่ยม สำนวนการบรรยายที่ลื่นไหล
    เรียกว่า เหนือกว่า พัฒนากว่าเรื่องเก่าไม่น้อยกว่า 80-90%
    ทำให้การบรรยายช่วงผจญภัยในป่านั้น อ่านสนุกมาก
    ส่วนการผจญภัยในเมือง ก็ลุ้นระทึก แสดงเนื้อหาพัฒนาการของพระเอก
    ได้อย่างชัดเจนน่าสนใจมากครับ

    เป็นกำลังใจช่วยในการเขียนนิยายนะครับ
    #379
    1
    • #379-1 NoRse(จากตอนที่ 46)
      25 พฤษภาคม 2559 / 12:00
      YY จริงเหรอคะ เรื่องนี้สำหรับลูกแมวขาวดำ เป็นอะไรที่ยากมาก ยากกว่าแอดเวนเจอร์เวิลด์ออนไลน์ซะอีกค่ะ ใช้เวลาคิด เรียบเรียงนานมาก สงสัยมันเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ละมั้ง เพราะเรียนวิทย์แบบคาบเส้นมาตลอด ฮาาาา บอกตรง ๆ ว่าเป็นเรื่องที่เขียนแล้วทั้งเครียดทั้งสนุก เรื่องนี้เรื่องเดียวกินพลังงานมากกสุด ๆ ไปเลย ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #379-1
  6. #378 Zartura (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 18:22
    สกิลเทพมาแล้ว
    #378
    0
  7. #377 my-kimberly (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 15:20
    โอยค้างอ่ะไรต์ ต่อๆ
    #377
    0
  8. #374 kimurakung (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 13:31
    คบกับทเวน นี่มีแต่ความซวย.. # เซวิลกำลังเปิดเผยความสามารถออกมาแล้ว อันตรายแน่ในอนาคต
    #374
    0
  9. #370 tweeny (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 13:03
    ไปปลุกความสามารถแฝงในตัวเข้าแล้วสิเนี่ย
    #370
    0