[ BTS X YOU ] All I GOT.

ตอนที่ 7 : All I GOT || Episode : 6 ไม่เข้าใจ (100%){NC}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,933
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 210 ครั้ง
    1 พ.ย. 61


"ค้างที่นี่ได้ไหม คืนนี้อยู่กับฉันได้หรือเปล่า"




ALL I GOT.
Episode 6



(Minah 'Part)

จองกุกกลับไปแล้ว...

เขาขับรถมาส่งฉันที่หน้าคอนโด ตอนนี้น่าจะประมาณห้าทุ่มกว่า ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันกับเขาจะอยู่เล่นกันที่สวนสาธารณะนั่นนานเกือบตั้งสองชั่วโมง เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน เราสองคนพูดคุยอะไรกันตั้งหลายอย่าง ถึงส่วนมากมันจะเป็นเรื่องที่หาสาระไม่ค่อยได้ก็เถอะ แต่ก็ต้องขอบคุณเขาจริงๆ นั่นแหละ เป็นเพราะจองกุกแท้ๆ ตอนนี้ฉันเลยรู้สึกดีขึ้นกว่าเก่า ถ้าไม่ได้เขาบางทีวันนี้ฉันอาจจะแย่จริงๆ ก็ได้

มาลองคิดๆ ดูแล้ว เวลาที่ฉันเดือดร้อนทีไรจองกุกเนี่ยแหละที่มักจะคอยเข้ามาช่วยเหลือฉันไว้เสมอ (ถ้าไม่นับรวมยัยจินซูล่ะก็นะ) ไม่รู้ว่ามันบังเอิญหรือเพราะอะไร แต่เขานิสัยดีจริงๆ ตอนนี้ฉันกับเขาดูเหมือนจะสนิทกันเพิ่มขึ้นด้วย อีตานี่จริงๆ แล้วเป็นคนง่ายๆ สบายๆ อยู่ด้วยแล้วรู้สึกไม่เครียด ฉันก็เพิ่งรู้ว่าเขาชอบเล่นอะไรเหมือนเด็ก ซึ่งบางทีมันก็ดูน่ารักดีนะ อันที่จริงตั้งแต่เริ่มเปิดเทอมมาเราสองคนมักจะคุยกันอยู่บ่อยๆ ตอนอยู่ที่มอ แต่ก็ไม่ได้สนิทกันถึงขนาดนั้น ฉันเลยไม่เคยรู้อะไรนอกเหนือจากความเฟรนลี่และเข้ากับคนอื่นง่ายของเขา

เพราะแบบนี้ล่ะน้า เขาเลยฮอตที่สุดในบรรดาเด็กปีหนึ่งของคณะเรา

พรุ่งนี้จองกุก็ชวนฉันไปซื้อโทรศัพท์ เขาบอกจะพาไปเดินดูที่ห้างหลังจากเรียนเสร็จ ซึ่งฉันเองก็รีบตอบตกลงเขาไปทันทีอย่างไม่ต้องคิดหรือตัดสินใจอะไร เพราะตอนนี้เหมือนจะลงแดงตาย การไม่มีโทรศัพท์คือการดำรงชีวิตที่ยากเย็นสำหรับฉันมาก ยิ่งเฉพาะที่ต้องเจอกับสถานการณ์เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย มันเลยทำให้ฉันรู้ว่าโทรศัพท์จำเป็นกับฉันมากขนาดไหน

เฮ้ออออ~ เหนื่อยจัง

ลมหายใจถูกปล่อยออกมาอย่างเหนื่อยล้า สองมือเอื้อมผลักประตูเข้าไปสู่ห้องล็อบบี้ใหญ่ภายในคอนโดของตัวเอง วันนี้ตั้งใจไว้แล้วว่าพอถึงห้องจะรีบอาบน้ำ มาร์คหน้า แล้วก็นอน พรุ่งนี้เช้าตื่นมาหน้าจะได้ไม่หมอง ไหนๆ แล้วก็ขอทำตัวเองให้สดชื่นขึ้นบ้าง คิดได้แบบนั้นขาทั้งสองข้างก็รีบเดินจ้ำๆ ไปยังประตูหน้าทางเข้าสู่ตัวคอนโด ตั้งท่าจะยกนิ้วขึ้นมาแสกนประตูแล้วรีบๆ ขึ้นลิฟท์กลับห้องของตัวเองไป เพียงแต่ระหว่างนั้นสายตาดันเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างเข้าซะก่อน

หนึ่งในโซฟาตัวสีขาวสะอาดตาภายในห้องล็อบบี้ใหญ่ ร่างสูงโปร่งของใครบางคนกำลังนอนเอนตัวพิงไปยังพนักพิงวางแขนด้านข้าง หลับตาพริ้มอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร ในขณะที่หัวใจฉันเริ่มเต้นวูบวาบด้วยจังหวะที่แปลกไป มันรู้สึกเหมือนกับว่าทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ วินาทีนั้นที่ฉันเกิดอาการประหม่ากับตัวเอง ไม่คิดว่าคนอย่างเขาจะมานั่งหลับอยู่ตรงนี้ มานั่งหลับอยู่ที่นี่...

แท...ใช่แทจริงๆ ด้วย

ไม่เข้าใจเลย ทั้งๆ ที่ควรจะรู้สึกหงุดหงิด แต่ใจกลับถูกดึงดูดให้เดินเข้าไปหาคนตัวสูงซึ่งกำลังนอนปิดเปลือกตาหลับสนิท จนกระทั่งปลายเท้าหยุดยืนอยู่ตรงหน้า หัวใจก็เริ่มสั่นไหวเกิดอาการสับสนแบบแปลกๆ แทนที่จะโกรธแค้นไม่อยากเห็นหน้า แต่ฉันกลับรู้สึกตรงข้ามมันทุกอย่าง ไม่รู้ทำไม...

ผมสีบรอนด์ทองของเขาปรกลงบนผิวขาวเนียนใสในยามที่เจ้าตัวกำลังหลับ จมูกโด่งคมเป็นสันสวยรับกับริมฝีปากหยักหนาสีอ่อน แผงขนตางอนยาวยิ่งกว่าผู้หญิง ยิ่งมองใกล้ๆ ยิ่งรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ทั้งสวยและหล่อไปในคราวเดียวกัน ทุกย่างของเขามันเพอร์เฟ็คไปหมด ไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูดี โดยฉพาะตอนที่นอนนิ่งๆ อยู่เฉยๆ แบบนี้ ไม่อยากจะพูดเลยว่าแทดูน่ารักเป็นบ้า น่ารักจนละสายตาไปมองที่อื่นไม่ได้จริงๆ บอกตามตรง ตัวเขาในตอนนี้แตกต่างจากตอนที่ตื่นมาก ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนที่ชอบทำตัวโมโหร้าย อารมณ์ร้อนเป็นหมาบ้าในตอนนั้น กับคนที่กำลังนอนหลับได้น่ารักน่าเอ็นดูในตอนนี้ จะเป็นคนๆ เดียวกัน

แล้วเขามาทำไม มารอฉันงั้นเหรอ??

จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี ว่าเขารู้จักคอนโดฉันได้ยังไง

จะว่าไป พอลองสังเกตดูดีๆ ทำไมที่หน้าเขามีรอยช้ำเต็มไปหมดเลยล่ะ แถมตรงมุมปากก็มีเลือดออก เกิดอะไรขึ้นกับแทหรือเปล่านะ ไปฟัดกับหมาที่ไหนมา โอ๊ย เขาต้องเจ็บมากแน่ๆ ดูสิ! หน้าเนียนๆ นั่นช้ำไปหมด แทต้องไปมีเรื่องกับใครมาแหงๆ ทว่า ในระหว่างที่ฉันกำลังจะโค้งตัวลงไปใกล้ๆ เพื่อมองดูรอยแผลที่เกิดขึ้นบนใบหน้าของเจ้าตัวให้ชัดๆ ตอนนั้นเองที่จู่ๆ ร่างสูงตรงหน้าก็เบิกตาโพล่งขึ้นมาอย่างน่าใจหาย หัวใจเกือบวายตายแน่ะ

"อ๊ะ!"

ไอ้บ้าเอ๊ย!~ อย่างกับมีเรด้าดักจับคนเข้าใกล้อย่างงั้นแหละ ฉันสะดุ้งเฮือกจนต้องถอยหลังหนีกลับไปตั้งหลักอยู่หลายก้าว ในขณะที่แววตาเรียวรีของเขาจ้องเขม็งเพ่งตรงเข้ามา อาการประหม่าก็เริ่มเล่นงานจนต้องลนลานทำอะไรไม่ถูก ได้แต่อ้ำๆ อึ้งๆ พูดชื่อเขาอย่างไปต่อไม่เป็น

"อะ แท..."

"เพิ่งกลับเหรอ"

"อ...อื้อ" ฉันรีบพยักหน้าทั้งที่ยังรู้สึกมึนงงไปหมด

แทมองดูฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า ใบหน้าหล่อคมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ แต่แววตากลับดูวูบไหวแปลกๆ แยกไม่ออกว่านี่เพิ่งตื่น หรือว่ากำลังคิดอะไรอยู่

"ไปไหนมา"

ยังจะมีหน้ามาถามอีก คนที่ทิ้งฉันไว้มันก็นายเองไม่ใช่เหรอ! บ้าเอ๊ย! อยากจะตอกหน้าเขาไปแรงๆ แบบนี้ แต่ก็ทำได้แค่พูดตัดบทไปก่อน เพราะไม่อยากทะเลาะอะไรด้วยอีกแล้ว "แทมีอะไรหรือเปล่า"

"..."

เอ้า! เงียบ สายตาคมๆ นั่นกำลังแสร้งทำเป็นมองไปอีกทาง จะบ้าตาย! นี่สรุปคือไม่ได้มีอะไร แค่จะมาหาเรื่องกันอีกเหมือนเคยว่างั้น

"ถ้าไม่มีอะไร งั้น...ฉันขอตัวขึ้นห้องก่อนนะ"

ฉันรีบบอกปัด เตรียมตั้งท่าจะผละออกมาจากคนตรงหน้า เพราะไม่อยากมีปัญหา แต่แทกลับเอื้อมมือมาคว้าเอวฉันไว้ก่อน ร่างสูงอยู่ๆ ก็กระทำในสิ่งที่ไม่คาดคิด เขาดึงเอวฉันเข้าไปกอดทั้งๆ ที่ตัวเองกำลังนั่งอยู่ เอี้ยวหัวทิ้งน้ำหนักลงมาพิงบนหลัง จนฉันใจหายตกไปถึงตาตุ่ม

"หายไปไหนมา"

"..."

"วนรถกลับไปรับก็ไม่เจอ"

"..."

"ชอบเป็นแบบนี้ทุกที" เสียงทุ้มแหบยังคงพร่ำบอก จนลมหายใจกระตุกขาดช่วง ฉันแทบไม่อยากจะเชื่อในหูตัวเองเลยด้วยซ้ำ ว่าแทจะพูดแบบนี้ออกมา "ทำไมต้องหายไปตลอด"

"...แท"

นี่เขาวนรถกลับมารับฉันด้วยงั้นเหรอ ล้อเล่นหรือเปล่า

"ทำไมต้องทำให้เป็นบ้าแบบนี้ด้วยวะ ไม่เข้าใจ"

คนตัวสูงยังคงลงเสียงหนัก เอ่ยคำพูดไม่หยุดทั้งที่ยังกดหน้าของตัวเองให้จมลงมาบนเอวของฉัน ราวกับพร่ำเพ้อถึงความรู้สึกบางอย่างที่ตัวเขาเองก็ไม่เคยเข้าใจเหมือนกัน วงแขนแข็งแรงนั่นออกแรงกอดรัดแนบแน่นจนใจหน่วงอ่อนยวบลงเมื่อได้ยินคำพูดแปลกๆ จากผู้ชายใจร้ายซึ่งกำลังรั้งเอวไว้ไม่ยอมปล่อยไปไหน

ยิ่งเขากอดฉันมากเท่าไหร่ กำแพงในใจมันก็ยิ่งอ่อนแอลงมากขึ้นเท่านั้น

ยิ่งเขาออกแรงมากแค่ไหน ความรู้สึกปิดกั้นมันก็จะยิ่งพังทลาย

เขาทำแบบนี้ทำไม...

"แทเป็นอะไรหรือเปล่า"

ฉันทำหน้างง พร้อมกับหมุนตัวกลับไปหาเขาช้าๆ ค่อยๆ นั่งลงจ้องมองคนตรงหน้าที่กำลังส่งสายตาเว้าวอนมาให้จนรู้สึกแปลกๆ แทเป็นอะไร หัวกระแทกมาหรือไง ให้ตายเหอะ อยู่ดีๆ ก็มาทำตัวอ้อนเก่งเหมือนลูกหมาตัวน้อย ไม่อยากจะเชื่อเลย นี่ฉันงงไปหมดแล้วนะ

แทเป็นอะไร!?

แล้วทำไม ฉันถึงได้กลิ่นเหมือนเหล้า

"ไม่ได้เป็น"

"แทเมา"

"เปล่า"

ชัดเลย...กลิ่นเหล้านี่มันมาจากตัวเขาทั้งนั้น นี่เขาดื่มหนักเลยนี่นา จะบ้าตาย!

"แทเมาแล้ว แทพูดไม่รู้เรื่อง"

"บอกว่าไม่เมาไง"

"ลุกเหอะ แทควรกลับไปนอน"

"บอกว่าไม่ก็ไม่ดิ!"

จู่ๆ คนตรงหน้าก็ผุดลุกขึ้นยืน คว้าแขนฉันไว้แล้วลากให้เดินตามออกมายังด้านนอก ดยที่ตัวเขาเองก็ไม่พูดไม่จาอะไรเลยซักคำ ส่งผลให้ฉันได้แต่ทำหน้างง มันกำลังสับสน เพราะตามอารมณ์เขาไม่ทัน คนตัวสูงตรงหน้ามีแต่จะเร่งรัดรีบลากฉันให้ออกจากคอนโดท่าเดียว

"เดี๋ยวๆ จะพาฉันไปไหน"

"ห้องฉัน"

หา??

ฉันอ้าปากหวอ นี่เพิ่งกลับมาเหยียบคอนโดตัวเองยังไม่ถึงห้านาที

เขาจะพาฉันกลับไปอีกแล้วเหรอ...









@คอนโดของแทฮยอง

ตุ่บ~

กล่องสี่เหลี่ยมสีขาวถูกโยนลงมาบนหน้าตักฉันที่กำลังนั่งหน้ามึนอยู่บนโซฟาในห้องของแท ฝีมือเจ้าของห้องซึ่งไม่ยอมพูดอะไรเลยนอกจากจะเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบขวดน้ำขึ้นมายกดื่ม ในขณะที่ฉันได้แต่ทำหน้าเอ๋อ อะไรของเขาเนี่ย อยู่ดีๆ ก็พาฉันมาที่นี่ แถมยังโยนอะไรมาให้อีกก็ไม่รู้ ว่าแล้วก็ได้แต่หยิบมันขึ้นมาดู แล้วก็ต้องสังสัยหนักขึ้นกว่าเก่าเมื่อรู้ว่ามันคือกล่องโทรศัพท์สมาร์ทโฟนรุ่นใหม่ที่แทบจะยังไม่ได้แกะกล่องหรือทำอะไรเลยด้วยซ้ำ

"อะไรเนี่ย"

"เอาไปใช้ก่อนไป"

ฉันอ้าปากหวอ แทบไม่เชื่อในสายตาตัวเองหนักยิ่งกว่าเดิม คะ คือแท ให้โทรศัพท์ฉัน!

จะเพราะรีแอคชั่นหรืออะไรก็แล้วแต่ที่มันมากเกินความจำเป็น ส่งผลใหเ้แทเริ่มขมวดคิ้วเข้มของตัวเองเป็นปมด้วยความหงุดหงิด ริมฝีปากหยักหนาเอ่ยเสียงเรียบ ดวงตาเรียวรีปรายมองอย่างรำคาญใจ

"จะเอาไม่เอา"

"ห๊ะ?" ฉันเผลอหลุดเสียงย้ำความคิดของตัวเองออกมาอีกครั้ง จนแททำท่าเหมือนจะแย่งมันกลับคืนไป เลยต้องรีบพูดแทรกขึ้นมาดักไว้ด้วยความสับสนมึนงงไปหมด "โอเคๆ เอาก็ได้"

แทต้องโดนอะไรกระแทกหัวมาแน่ๆ

นอกจากจะพูดจาแปลกๆ มาตอนนี้เขาก็ยังจะเอาโทรศัพท์ใหม่มาให้ฉันอีก ให้ตายสิ! นี่มันวันโลกแตกหรือยังไงวะเนี่ย ไม่เข้าใจเลย อยู่ดีๆ แทก็เกิดมาทำดีกับฉัน แล้วตอนนี้ตัวฉันเองก็ดูเหมือนจะกำลังหยุดยิ้มไม่ได้ด้วย โอ๊ย นี่ฉันเป็นอะไรของฉันกันแน่ ทำไมต้องดีใจด้วยล่ะ ทำไมต้องรู้สึกดีใจมากมายขนาดนี้

ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ ตอนนี้กำลังยิ้มอยู่ ยิ้มจนแทมอง

"ยิ้มอะไร"

"ป...เปลา"

"ก็เห็นอยู่ว่ายิ้ม"

ขี้โกงนี่ อย่าทักแบบนี้สิ

"เดี๋ยวซื้อเครื่องใหม่แล้วจะเอามาคืนนะ" ฉันบอก

คนตัวสูงเดินเข้ามานั่งไขว่ห้างที่โซฟาตัวข้างๆ สายตาคมทำเพียงแค่ปรายลงมามองแว่บหนึ่ง ก่อนจะแสร้งหันเหไปทางอื่น

"เอาไปเหอะ ฉันมีอีกเครื่อง"

ปากก็พูดไปงั้น แต่ดูจากกล่องที่ให้มาแล้ว เหมือนเขาจะเพิ่งซื้อมาใหม่อย่างเห็นได้ชัด ตัวเครื่องเหมือนยังไม่เคยผ่านการใช้งานอะไรมาเลยด้วยซ้ำ นี่เขาจะให้ฉันจริงดิ??

"ให้เลยเหรอ"

"อืม"

เดี๋ยวนะ นี่ไม่ได้หูฝาดจริงด้วย ฉันเผลอหลุดยิ้มแก้มปริหนักขึ้นกว่าเก่า ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าเงินค่าขนมส่วนหนึ่งของฉันจะได้รับการคุ้มครองไว้โดยแท

"ขอบคุณนะ"

อดไม่ได้ที่จะแอบคิดเข้าข้างตัวเองอยู่นิดหน่อยว่าบางที แทอาจจะกำลังทำดีกับฉันอยู่ ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน แต่ตอนนี้ เขาดูไม่เหมือนแทคนเดิม คนใจร้ายที่คอยแต่จะด่าว่าฉันสารพัด

แทเอาแต่จ้องหน้าฉันมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว หลังจากที่ฉันเอ่ยคำขอบคุณเขาออกไป สายตาคมกริบนั่นก็จับจ้องมาไม่หยุด ไม่อยากจะพูดเลยว่าตอนนี้ฉันกำลังประหม่า คิดดูสิ ผู้ชายหน้าตาหล่อแบบเขากำลังจ้องมองฉันไม่วางตา ใบหน้าคมๆ กับรอยแผลช้ำเลือดนั่นทำให้แทดูหล่อร้ายเป็นบ้า แถมคอเสื้อเชิ้ตแขนยาวที่เขาใส่แล้วไม่ยอมติดกระดุมบนอยู่หลายเม็ดนั่น มันก็หย่อนลงมาซะจนเกือบเห็นแผงอกเนียนๆ จนฉันรู้สึกหายใจติดขัด เริ่มทนต่อไปไม่ไหว ใจมันเต้นตึกตักอย่างไม่รู้ว่าทำไม อย่างน้อยๆ ก็ต้องหาเรื่องพูดเรื่องคุยเพื่อทำลายความเงียบที่น่ากระอักกระอ่วนใจนี้ลงไปบ้าง

"หน้าไปโดนอะไรมาเหรอ"

ใช่! อย่างน้อยฉันก็ต้องถามเขาบ้างซักหน่อย เพราะบาดแผลบนใบหน้านี้มันไม่ใช่บาดแผลธรรมดา มันเหมือนกับว่าเขาไปมีเรื่องกับใครมา เพราะรอยเลือดยังดูสดๆ อยู่เลย

"ไม่มีอะไร" แต่แทกลับเลี่ยงที่จะตอบ ในที่สุดเขาก็เผลอหันหน้าหนีไปอีกทาง แต่ฉันนี่สิ! พอสะกิดโดนเรื่องนี้ทีก็รู้สึกเสียดายในใบหน้าเนียนๆ ของเขามาก แทหล่อ ยิ่งพอเป็นแบบนี้เขายิ่งโคตรดูแบด แต่ฉันก็ไม่อยากให้เขาเจ็บ ไม่อยากให้หน้าเขาเป็นรอยช้ำแบบนี้ซักเท่าไหร่ เห็นแล้วมันหน่วงๆ ใจ ไม่รู้สิ มันพูดไม่ถูก...

เหมือนฉันจะกำลังเป็นห่วงเขาอยู่ ใช่หรือเปล่านะ

"ทำแผลหน่อยเหอะ เดี๋ยวฉันทำให้"

เออ ใช่นั่นแหละ ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน แต่ตอนนี้ตัวฉันมันเผลอผุดลุกขึ้นเดินไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลซึ่งตั้งอยู่บนหน้าเค้าเตอร์ในครัวออกมาทำให้เขาแล้ว จะเพราะอะไรก็แล้วแต่ฉันไม่อยากคิดอะไรให้มันยุ่งยาก แค่รีบทำแผลให้เขาก่อนเท่านั้นเอง

ร่างสูงโปร่งตรงหน้านิ่งชะงักไป เมื่อปลายนิ้วฉันไล่สัมผัสไปตามเรียวขอบสันกรามคมสวย ค่อยๆ บรรจงแตะสำลีชุบยาลงไปที่แผลบนหางคิ้ว ไล่ลงมายังมุมปากสีอ่อนด้วยความแผ่วเบา ค่อยๆ ทำแผลให้กับคนตรงหน้าอย่างตั้งใจ โดยไม่ทันได้สังเกตุเห็นเลยซักนิดว่าสายตาคมกริบกำลังจ้องมองฉันนิ่งและเนิ่นนาน แววตาเรียวรีของร่างหนาฉ่ำฉายแวววูบไหวไปกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นอย่างน่าแปลกประหลาด และกว่าที่ฉันจะรู้สึกตัวอีกที ทุกๆ อย่างก็หลงเลยไปตามอารมณ์ที่คนตัวสูงไม่ต้องการจะควบคุม ราวกับจิตสำนึกภายใต้จิตใจต้องการปล่อยให้มันไหลเลยตามเลย ในตอนนั้นเองที่แทเอื้อมมือเข้ามาลูบไล้ไปตามผิวแก้มเนียน ก่อนที่นิ้วเรียวจะค่อยๆ ช้อนคางฉันขึ้นช้าๆ แววตาสอดผสานจนเห็นหยดน้ำใสๆ ที่ฉ่ำรอบดวงตา เรียวหน้าคมเคลื่อนที่เข้าประกบริมฝีปากลงจนฉันได้แต่นิ่งอึ้งไปในทันที

ราวกับเวลาหยุดนิ่งค้างอยู่กับที่ สัมผัสซึ่งกำลังเกิดขึ้นที่ริมฝีปากขยับเขยื้อนไปมามอบความเร่าร้อนจนแทบหลอมละลาย ปลายลิ้นอุ่นสอดแทรกเข้ามาอย่างวาบหวามจนร่างกายแทบไร้เรี่ยวแรง สัมผัสได้ถึงกลิ่นแอลกอฮอลล์ฉุนกึกจนรู้สึกร้อนระอุ ราวกับฤทธิ์เหล้าจากข้างในตัวเขาทำเอาฉันอื้ออึงไปทั่วทั้งหมด แทค่อยๆ ดันตัวฉันให้นอนราบลงไปบนโซฟา ก่อนที่จะจัดการขึ้นคร่อม ทาบทับริมฝีปากลงมาอย่างต่อเนื่อง น่าแปลกที่ในครั้งนี้มันกลับไม่รุนแรง ดิบเถื่อนเหมือนครั้งก่อนๆ หากแต่กลับรู้สึกแผ่วเบา นุ่มนวล วาบหวาม และ เร่าร้อนไปตามลำดับจนสติฉันแทบแตกกระเจิง

แทไม่เคยจูบฉันแบบนี้

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า ร่างกายฉันร้อนรุ่มเกินจะเยียวยา รู้สึกราวกับอุณภูมิรอบข้างมันอบอ้าวเกินจะรับไหว สัมผัสจากริมฝีปากที่เขากำลังมอบให้ทำให้ฉันเริ่มขาดอากาศหายใจ ทุกๆ ครั้งที่ปลายลิ้นหนาตวัดเข้ามาฉกชิมไล่ต้อนอยู่ภายใน ร่างกายก็สั่นสะท้านเกินกว่าที่จะควบคุม ฉันพยายามเร่งดันแผงอกแกร่งที่อยู่เหนือตัวให้ออกห่าง จนเขาสบถลมหายใจออกมา ร่างสูงส่งเสียงขัดใจในลำคอ แอบรู้สึกเสียดายแต่ก็ยอมถอนริมฝีปากออกให้ ทั้งที่ยังรู้สึกอ้อยอิ่ง

หัวใจฉันเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ มันแทบจะระเบิดออกมาทุกครั้ง เมื่อมองสบตาไปยังตัวการซึ่งกำลังก้มลงจ้องหน้าฉันไม่ไปไหน แสงไฟสลัวๆ ขับให้ใบหน้าหล่อคมนั่นเด่นชัดไปด้วยสัดส่วนที่ดูดี สันกรามที่ขึ้นมาอย่างชัดเจนคอยแต่จะปลุกเร่งการเต้นของหัวใจให้สูบฉีดเลือดอย่างอัดแน่นจนรู้สึกร้อนรุ่ม หากแต่กลับต้องชะงักไปเมื่อแววตาของผู้ชายตรงหน้ากำลังฉายแววสั่นคลอนวูบไหวจนรู้สึกใจหายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

แววตาของแทกำลังเศร้าและทรมานเหลือเกิน

ร่างสูงทาบทับลงมา สอดแขนกอดประสานกับตัวฉันไว้ด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ราวกับทุกๆ อย่างมันเปลี่ยนไป ความรู้สึกจากเบื้องลึกของจิตใจที่แทต้องการปกปิดมันไว้ ฉันกลับสัมผัสมันได้ในเวลานี้

เวลาที่แทกำลังเศร้า มันเหมือนกับเขากำลังอ่อนแอ

ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง อาจเป็นเพราะใจเขาเองที่กำลังหวั่นไหว หรือ เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ทำให้แทแสดงอาการแบบนี้ออกมาอย่างไม่รู้ตัว แต่มันก็ทำให้ฉันรู้สึกอยากจะโอบกอบคนตรงหน้านี้ไว้ เพราะในใจมันหน่วงทุกครั้งที่เห็นแววตาเศร้าหมองและทุกข์ทรมาน ซึ่งบางทีตัวเขาเองก็มักจะเผลอแสดงมันออกมาเพียงไม่กี่ครั้ง จนฉันแอบคิดอยู่เหมือนกัน ว่าจริงๆ แล้วแทอาจจะต้องการปกปิดมันไว้

เพียงแต่ในครั้งนี้ เขาอาจทนไม่ไหว

ถึงจะไม่รู้ว่าเรื่องอะไร แต่แขนทั้งสองข้างของฉันก็เผลอโอบกอดเขาไว้โดยไม่รู้ตัว ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ฉันแอบหวั่นไหวไปกับการกระทำของคนใจร้ายตรงหน้า ถึงจะรู้ดีอยู่แก่ใจ ว่าเขามันทั้งหยาบคาย ไม่เคยคิดถึงจิตใจกันเลยซักครั้ง แถมยังชอบด่า ชอบว่า อีกทั้งยังทำอะไรรุนแรง แต่ฉันกลับไม่รู้ตัวเองเลยว่าทำไมถึงทำแบบนี้ ทำไมร่างกายมันถึงเลยเถิดไปก่อนความคิด ทำไมความรู้สึกมันถึงสวนทาง ไม่เข้าใจอะไรเลยซักนิด นอกจากปล่อยให้ทุกอย่างผ่านเลยไปตามแบบของมัน

"ค้างที่นี่ได้ไหม"

เอ๊ะ?

อยู่ๆ เสียงทุ้มต่ำก็ขยับริมฝีปากพูดเสียงแผ่ว อ้อมกอดแข็งแรงกระชับแน่นจนฉันได้กลิ่นน้ำหอมจากตัวเขาอย่างชัดเจน กลิ่นที่รู้สึกคุ้นเคย ร่างอุ่นร้อนแนบชิดติดผิวเนื้อจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจฉุนแอลกอฮอล์ตีกันกับน้ำหอมจนรู้สึกใจเต้นวูบวาบ ใบหน้าเริ่มร้อนผ่าวขึ้นอีกครั้ง คำพูดที่ส่งผลกระทบต่อความรู้สึกยังคงดังกึกก้องอยู่ภายในหัว แม้แทบจะไม่อยากเชื่อในหูของตัวเองก็ตาม

"คืนนี้อยู่กับฉันได้หรือเปล่า"

แทพูดเสียงเบา น้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนเว้าวอนกำลังฉุดรั้งใจฉันไว้โดยไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ ที่น่าแปลกคือ ตอนนี้ฉันกลับไม่คิดอะไร นอกจากเผลอครางตอบกลับไป

"...อื้อ"

ตอบกลับไปโดยไม่คิดถึงผลที่ตามมาเลยซักนิดเดียว

จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่แน่ใจว่าตัวเองกำลังรู้สึกหวั่นไหว

หรือว่า กำลังเผลอใจไปกับคำพูดเขากันแน่นะ...

(50%) 



แทไม่พูดอะไรต่อ เขายังคงโน้มใบหน้าลงมาบดขยี้ริมฝีปากอยู่เรื่อยๆ รสจูบที่วาบหวามยังคงทำให้ใจฉันอ่อนยวบยาบ ร่างกายไร้เรี่ยวแรงขัดขืน ทำได้เพียงแค่พยายามดันตัวเขาออกห่างแต่ก็ดูจะไร้ผล

"แท เดี๋ยวก่อนสิ อะ อื้อ~"

"อีกแปบนึง"

ทำเป็นพูดไปงั้น แต่การกระทำไม่ยอมหยุดลงง่ายๆ โอ๊ย! อยากจะบ้าตาย ร่างกายแทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ผู้ชายตรงหน้าฉันในเวลานี้เขาทั้งดูหล่อและร้ายกาจเกินไป การกระทำของเขาในทุกๆ ท่าทีมันร้อนแรงราวกับต้องการจะเร่งเร้าอารมณ์ไปทุกสัดส่วน ไม่ไหว ขืนเป็นแบบนี้ฉันไม่มีทางได้พูดอะไรออกไปแหงๆ

"ท...แทฟังฉันก่อน"

"ไม่ดันดิ"

บ้าชะมัด เสื้อผ้าฉันมันเริ่มถูกปลดออกมาทีละชิ้นๆ แถมตัวต้นเหตุก็ไม่มีทีท่าว่าจะฟังอะไรเลยซักนิดเดียว เขายังคงก้มใบหน้าลงมาเล่นสนุกซุกไซร้อยู่บนเนินอกฉันไม่หยุด แถมนิ้วมือยังพยายามสอดเข้ามาใต้เสื้อตวัดเกี่ยวตัวล็อคบราเซียให้หลุดออกจากกันแบบดื้อๆ อีก

ไอ้แททททททททท~

"นี่!!"

ฉันทนไม่ไหว ในที่สุดก็ตัดสินใจเอื้อมมือทั้งสองข้างขึ้นไปคว้าใบหน้าเรียวคมนั่นให้หันมาสบตาด้วย หลังจากที่เขามัวแต่ล่อกแล่ก สายตาหมกมุ่นลุ่มหลงอยู่แตกับร่ายกายไม่สนใจฟังเสียงคนที่อยู่ใต้ร่างบ้าง จนแทนิ่งไป อย่างน้อยๆ เขาก็ยอมละสายตาออกมาจากสิ่งน่าอายที่กำลังทำ เจ้าตัวขมวดคิ้วมุ่น จ้องมองดูคนที่กำลังโกบกุมใบหน้าของตัวเองไว้ด้วยความขัดใจ

"อะไร?" เสียงเข้มเอ่ยถาม น้ำเสียงแอบหงุดหงิดแต่กลับไม่ปัดมือทิ้งเหมือนอย่างที่คิด

"อย่าทำแบบนั้นอีกได้ไหม"

"ทำอะไร"

เมื่อได้ฟัง เขาก็ดูเหมือนจะแอบแปลกใจไปเล็กน้อย ร่างสูงแสดงสีหน้าไม่เข้าใจ แต่ฉันกลับตอบเขาไปด้วยแววตาจริงจัง

"แทอย่าทิ้งฉัน" ใช่! ฉันอยากบอกเขาด้วยตัวเองซักครั้ง ว่าไม่อยากให้เขาทำแบบนั้นอีก "ฉันไม่อยากถูกทิ้งไว้แบบนั้นอีกแล้ว"

ทันทีที่ได้ฟัง แทก็ดูเหมือนจะชะงักไป แววตาคมเรียววูบไหว แต่แค่แว่บเดียวก็กลับมานิ่งเฉยเหมือนเคย น้ำเสียงทุ้มต่ำกระแทกลงแสดงท่าทีเหมือนกับไม่แยแสอะไร เพียงแต่ข้างในกลับรู้สึกอ่อนไหว ใจอ่อนยวบเมื่อได้ยินในสิ่งที่ร่างเล็กตรงหน้าวิงวอนขอแต่กลับต้องทำเป็นเก็บอาการไว้ "ก็อย่าเถียงเก่งดิ"

"แท...มันน่ากลัวมากเลยนะ"

คนตัวเล็กได้แต่พร่ำบอก นึกย้อนกลับไปทีไร ยิ่งรู้สึกเหมือนอยากจะร้องไห้ขึ้นมาทุกที ไม่อยากจะต้องกลับไปรู้สึกโหวงแบบนั้นอีกครั้ง ไม่อยากที่จะต้องโดนทิ้งไว้อีกแล้ว

ใช่! ฉันกลัว กลัวที่จะต้องเจอเรื่องร้ายๆ แบบนั้นอีก

"อืม..." เจ้าของร่างสูงครางบอก ใบหน้าคมเรียวซุกต่ำลงมาระหว่างซอกคอ ผ่อนลมหายใจอุ่นร้อนพร้อมกับเสียงกระซิบบอกอย่างอ่อนโยน "จะไม่ทิ้งไว้อีกแล้ว"

อ้อมกอดแกร่งกระชับแน่น กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ทำให้หัวสมองฉันตื้อ รู้สึกอื้ออึงเหมือนโลกทั้งใบเริ่มเอนเอียง หัวใจเต้นรุนแรง พ่ายแพ้ให้กับความอ่อนโยนที่ไม่เคยได้รับมันเลยซักครั้ง แทบไม่คิดมาก่อนเลยด้วยซ้ำว่าจะได้สัมผัสมัน สัมผัสกับความรู้สึกนุ่มนวลที่ไม่ค่อยคุ้นเคยซักเท่าไหร่ เสียงทุ้มแหบซึ่งลากยาวและอ้อมกอดอบอุ่นที่เหมือนกับต้องการปลอบประโลมทำให้ภายในอกเริ่มพองโตอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"แท..."

"ไม่ไหวแล้วว่ะ ขอทำตรงนี้เลยนะ"

คำพูดที่ไม่ทันตั้งตัวกระซิบบอกข้างหูอย่างแผ่วเบา ในใจเต้นรัวแรงเหมือนกับจะระเบิดออกมาให้ได้ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยินจนวินาทีสุดท้าย เมื่อร่างหนาเริ่มทาบทับลงมาอีกครั้ง ร่างกายก็เริ่มสั่น

แทกับฉัน เราสองคนกำลังจะทำเรื่องอย่างว่ากันอีกแล้วสินะ






ขออนุญาติลงเนื้อหา NC ไว้ที่บทความอื่นนะคะ

แปะลิ้งค์ไว้แล้ว จิ้มโลดดดด

>> NC cut 18+ <<

(จัดให้ตามคำขอ ฟินไม่ฟินไม่รู้ แต่ไรท์แต่งไปเขินไป อารมณ์แบบนั่งหน้าคอมแล้วหวีดอยู่คนเดียว

ใครอ่านจบแล้วช่วยพาไรท์ไปโรงบาลที อาการเริ่มหนัก T///T)






ตุ่บ~

"ไปไหน"

น้ำเสียงแหบมีสเน่ห์พูดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ ใบหน้าหล่อคมขยับเข้าแนบชิดจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนระอุที่ตีกระแทกเข้ากับปลายหน้าผากจนหัวใจเล็กเต้นวูบวาบ

"คือ..."

"นอนด้วยกันเนี่ยแหละ"

"..."

"กอดฉัน อยู่กับฉัน"

หัวใจของมินอา อยู่ๆ ก็เป็นบ้า มันเต้นเร็วจนอ่อนล้า ร่างกายอ่อนยวบยาบเหมือนกับไม่มีแรงเมื่อได้ยินคำพูดแปลกๆ ที่ไม่คิดว่ามันจะหลุดออกมาจากปากของคนอย่างเขา ใช่...เธอตกใจ ดวงตากลมโตเบิกกว้างอย่างคนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ปล่อยให้ร่างสูงดึงตัวเองเข้าสู่อ้อมกอดจนใบหน้าแนบไปบนแผงอกแกร่ง สัมผัสได้ถึงกระไออบอุ่นและกลิ่นตัวหอมอ่อนๆ ของเขาเข้าอย่างจัง

ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน...นี่เขาเป็นอะไร

"คืนนี้ช่วยกอดฉันแน่นๆ ที"

แทเป็นอะไร?? เขาต้องเมาค้างอยู่แน่ๆ

"อืมมมมม~" 

ใช่! อีตานี่ต้องเมาค้างอยู่แหงๆ เพราะเขาดันฟุบหลับไปต่อหน้าต่อตาโดยไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมาพูดอะไรต่อเลยซักนิดเดียว แน่นอน ว่าเหตุการณ์นี้ทำให้คนที่นอนขดตัวอยู่ในอ้อมกอดอย่างมินอาได้แต่แสดงท่าทีแน่นิ่งไป ใบหน้าอึ้งค้างอยู่กับที่ ในใจไปต่อไม่เป็น ทั้งเอ๋อ ทั้งสับสน ระบบภายในรวนแปรปรวนไปหมด

นี่มัน...ให้ตายเหอะ ไอ้บ้าแทฮยอง นายมันบ้า โคตรจะบ้า!

ทำแบบนี้แล้วพรุ่งนี้จะมองหน้ากันยังไงเล่า บ้าเอ๊ย~











ที่ด้านนอกของหน้าประตูห้องภายในคอนโดขนาดใหญ่ ร่างสูงโปร่งของผู้ชายผมสีน้ำตาลดำคนหนึ่งกำลังยืนนิ่งค้างอยู่กับที่จ้องมองภาพเบื้องหน้าซึ่งเป็นเพียงแค่บานประตูหนา ด้วยหัวใจที่เต้นระรัวบีบร้าวจนแข้งขาอ่อนแรงไปหมด

"มินอาอยู่ในนี้ ไม่ออกมาซักที"

น้ำเสียงทุ้มดังแหบอ่อนแรง ราวกับเจ้าตัวกำลังพร่ำเพ้อบอกกับตัวเอง มือเรียวเอื้อมขึ้นทาบสัมผัสไปที่บานประตูด้วยความเจ็บปวดใจยิ่งกว่าสิ่งไหน

ในตอนแรก เขาไม่เข้าใจว่าจะพาเอาตัวเองมาอยู่ที่หน้าห้องแททำไม แต่ทันทีที่เห็นภาพทุกอย่างซึ่งเกิดขึ้นเพียงแค่ไม่กี่นาทีที่หน้าคอนโดของมินอา แข้งขามันก็นำพาตัวเองให้รีบวิ่งตามขึ้นมาบนนี้เข้าให้จนได้ เขาไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร สิ่งไหนที่ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป ทำไมมินอาถึงรู้จักกับพี่ที่เขาสนิท ทำไมแทถึงลากเธอออกมาทั้งแบบนั้น ทำไมทั้งคู่ต้องอยู่ด้วยกันนานกว่าปกติ ทำไมถึงไม่ยอมออกมาซักที ไม่เข้าใจ...

ไม่เข้าใจอะไรเลยซักอย่าง

จองกุกไม่รู้ว่าข้างในนี้เกิดอะไรขึ้นบ้าง เพราะที่นี่เก็บเสียงจนเงียบสนิทและค่อนข้างมีระบบรักษาความเป็นส่วนตัวที่ดีเยี่ยม แต่ลางสังหรณ์ในตัวเขามันกำลังบีบแน่นจนหน่วงใจไปหมด ใช่ว่าเขาจะไม่รู้ว่าทำแบบนี้มันหมายความว่ายังไง เขารู้จักนิสัยแทดียิ่งกว่าใคร พี่ที่เขาสนิทด้วยคนนี้ทั้งร้ายกาจและอันตราย การที่แทพาผู้หญิงขึ้นห้องมานานขนาดนี้มันจะเป็นอะไรอื่นไปไม่ได้นอกเสียจากว่าทั้งคู่กำลัง....

...

"แม่งเอ๊ย!!!"

ปึง!!

กำปั้นถูกอัดกระแทกเข้ากับประตูอย่างรุนแรง เมื่อใจเผลอนึกคิดถึงความเป็นไปได้ที่ร้ายแรง จนต้องสบถคำด่า ก้มหน้าผ่อนลมหายใจที่หนักหน่วงออกมาอย่างพยายามที่จะสะกดกลั้นอารมณ์ซึ่งกำลังเดือดพลุ้งพล่าน ขอบตาเรียมคมโตร้อนผ่าวจนรอบตาขาวแดงก่ำ เพียงแค่คิดใจก็รู้สึกบีบอัดแน่น ปวดหน่วงเจ็บแปล็บ หงุดหงิดจนอยากจะทุบประตูแม่งให้พังไปทั้งอย่างนี้

"เหอะ! ตลกชิบหาย"

แต่กลับไร้เรี่ยวแรงที่จะตอบโต้อะไร

เขาทำได้เพียงแค่ถอนหายใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก้มลงมองปลายเท้าตัวเองที่ยืนใช้แขนเรียวค้ำกับบานประตูไว้ ระงับอารมณ์และจิตใจ ทั้งที่ใบหน้าร้อนผ่าวลามไปทั่วทั้งร่างกาย ริมฝีปากบางเม้มประกบเข้าหากันแน่น เสียงทุ้ราบเรียบพยายามพูดพร่ำบอกกับตัวเอง ด้วยความเสียใจ เจ็บหน่วงเกินจะรับไหว

"ทำไมต้องเป็นพี่ด้วยวะ"



(100%)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

TALK

❝Adya, konuş lütfen. Sesini duyamadığım her dakika beni öldürüyor. Fa… #hayrankurgu # Hayran Kurgu # amreading # books # wattpad
แท : ไม่รู้ไม่ชี้ เด็กมันติดของมันเอง จะให้ทำไงแว้~ (ไม่สนใจ) 
กุก : แม่งเอ๊ย! ทำไมต้องเป็นพี่ด้วย มินอาอ่ะ ของผมนะ! (หงุดหงิด)
ไฝว้เลยๆ เราจะขอเชียร์พวกเธออยู่ตรงนี้ จะกรีดร้องให้ทั้งสองคนดังๆ เพราะเราเลือกใครไม่ด้ายเจรงๆ ~


ในที่สุด NC ก็โผล่จ้าาาา มาจนด้ายยยย
แอบเซอร์วิสให้น้องเล็กน้อย แทอ้อนเก่ง คนเมาจะทำอะไรก็ได้ไม่ผิด
อย่างว่า พอเมาทีแล้วชอบเผลอหลุด เขารู้หมดแล้วว่าแทคิดอะไรอ่ะ
ฟินกันมั้ยยยยยย ชอบกันหรือเปล่าาาา
ตอนนี้แอบทิ้งทายไว้กับน้องตุ่ยที่ยืนอยู่หน้าห้อง หัวเดือดจัดเลย สงสารกาตุ่ย
ในที่สุดก็รู้จนได้ว่าพี่แทกับน้องมีซัมติงกัน แล้วกุกจะทำไงอ้าาาา
ฝากติดตามกันด้วยน้าาาา อย่าลืมเม้นค์เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะค๊า
อยากอ่านตอนต่อไปเร็วๆ เม้นต์บอกไรท์เด้อ แล้วไรท์จะรีบกลับมาาาา
สุดท้ายแล้ว รักทุกคนน้าาาา ขอบคุณที่คอยเป็นกำลังใจให้กันเสมอมา
คอยเม้นต์บอกเล่าเรื่องราวพูดคุยกับไรท์ คอยติดตามนิยายเรื่องนี้
ไรท์ชอบและดีใจมาก รักทุกคนจริงๆ ค่าาาาา ยูยุ๊ฟฟฟฟฟ~


สุดท้ายของสุดท้าย : ฝากฟิคเรื่องใหม่ที เรื่องนี้มีรุ่นพี่จีมินคนเดิม เพิ่มเติมคือรั่วหนักกว่าเก่า
ภาคต่อจากของแทแทนะค๊าาาา พี่จีมเพื่อนสนิทของพี่เสือแทเรื่องนี้ เป็นตัวหลักเด้อ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 210 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

422 ความคิดเห็น

  1. #414 Choompoo_08 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 20:47
    ฉันรักจองกุกพี่แทอย่ามาหลอกกันนนน
    #414
    0
  2. #331 fanfin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 21:42
    สงสารกุกจัง
    #331
    0
  3. #330 fanfin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 21:38
    พี่เเทอ่อนโยน
    #330
    0
  4. #329 fanfin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 21:38
    ชอบมาก ทกนกบหวกดาสแสแวกกวหบหวกสด
    #329
    0
  5. #328 fanfin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 21:38
    อะไรของพี่เเกเนี่ย

    พอน่ารักก็น่ารักชิบกายเลย
    #328
    0
  6. #327 fanfin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 21:37
    โงยยยย น่ารักเปนบ้า
    #327
    0
  7. #307 lufanyhunfanybaekfany (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 00:25
    แต่ใจไปหากุกแล้วนะ แง่งงง~~
    #307
    0
  8. #278 Ppmt (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 22:40

    รอบนี้อ่อนโยนมาก จะบ้าตายยยย><

    #278
    0
  9. #208 SNsolo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:06

    แหงๆ รู้สึกปวดร้าวข้างในจิตใจ แทใจร้าย บอกตรงเวลาคนมีไรกันแล้วอีกคนคิดถึงคนอื่น มันปวดร้าวจิตใจมากกว่าคำพูดซะอีก ฮือออ กุกกี้รู้เรื่องแล้ว กลัวกุกเกลียดขี้หน้าอ่ะ ไรท์~ กุกคงไม่เกลียดขี้หน้าเราหรอกนะ กุกกี้ Angel แทแท Devil
    #208
    0
  10. #163 lovelove (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 10:02

    พอเเทเป็นเเบบนี้เราก้อใจอ่อนเลย กุกมาหาเราก้อได้ 555

    #163
    0
  11. #81 bns (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 23:23

    แทจะดีหรือจะร้ายกันแน่ สงสารกุกจังงง

    #81
    0
  12. #78 Hmc99 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 04:38
    แทๆอ่อนโยนกับน้องนานๆนะ
    #78
    0
  13. #77 I'm Beauty (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 19:39
    แทแทอย่าน้องเป็นคนอื่นเส้!
    #77
    0
  14. #76 MMilky5 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 19:00

    อ๊ากกก ฟินมากกกก
    รอน๊าาาสู้ๆจ้ะไรท์
    #76
    0
  15. #75 หนูแมนดาริน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 05:31
    แงงงง้ เขิลลลล พอแทหายเมาแทจะกลับมาคุยกับน้องดีๆ เหมือนตอนนี้มั้ย จองกุกอามาหาเราได้นะ 555555
    #75
    0
  16. #73 MMilky5 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 00:24

    ฮืออออ เขินไปหมดแล้วว😣😣😣จ่าเอาาnc

    ได้ไหม รอน๊าาาสู้ๆจ้ะไรท์
    #73
    0
  17. #72 scintilla (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 22:37
    คู่รักไบโพลา 555
    #72
    0
  18. #71 peachiee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 09:14

    ขอncแบบตาแทอ่อนโยนน งื้อออ
    #71
    0
  19. #70 หนูแมนดาริน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 08:10
    NC ต้องมาแล้วค่าจังหวะเน้! 55555 แม่ขาหนูเขินนนนน ~
    #70
    0
  20. #69 MRS.46'S. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 05:51

    ncๆๆๆๆๆๆ กรี้ดดดดดด!~
    #69
    0
  21. #68 Hmc99 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 03:12
    รับnc แบบไม่ปฏิเสธค่ะไรท์55555
    #68
    0
  22. #67 TaoToa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 02:34
    ต่อเลยๆๆๆ
    #67
    0
  23. #66 rainyy95 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 01:50
    โอ้ยยย ไม่ใช่หลอกให้น้องตายใจนะแท
    #66
    0
  24. #65 NP-DemonSora (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 01:25

    NC NC NC NC!!~
    #65
    0
  25. #64 I'm Beauty (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 01:23
    แทแทเป็นแบบนี้ใจไม่ดีเลยนะ -///_
    #64
    0