[ BTS X YOU ] All I GOT.

ตอนที่ 3 : All I GOT || Episode : 2 เกลียดจนอยากทำให้ร้องไห้ (100%) {NC}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 204 ครั้ง
    17 ต.ค. 61






BTS V | Taehyung
“ฉันจะเล่นกับเธอจนกว่าจะพอใจ เพราะงั้น...อย่ารีบตาย ซะล่ะ”



ALL I GOT.
Episode 2


“ชอบอ่อยมากไม่ใช่หรือไง”

“นะ นาย...”

“อ่อยแล้วก็ต้องโดนเอา หรือฉันพูดอะไรผิด”

แทฮยอง!!

ฉันตัวแข็งทื่อ มือไม้สั่นทันทีที่นัยน์ตาแข็งกร้าวนั่นตวัดขึ้นมาจ้องเขม็ง ผู้ชายร่างสูงตรงหน้ากำลังแสยะยิ้มร่าอย่างสะใจเมื่อเห็นฉันทำอะไรไม่ถูก ริมฝีปากบางร้อนโฉบตรงเข้ามาทาบทับไปบนผิวเนื้ออุ่นที่ปลายไหล่ไล่ลงมาเรื่อยๆ จนถึงไหปลาร้าดูดเม้มจนมันปวดช้ำจ้ำแดง ทุกการกระทำที่รุนแรงดึงให้ใจของฉันดำดิ่งถลำลึกไปจนถึงความหวาดกลัว ร่างกายสั่นสะท้านสูญเสียการควบคุม อีกทั้งยังร้อนผ่าวขึ้นเรื่อยๆ

“อ...อ๊ะ!

“อืมมมม”

“ปะ ปล่อย!” ฉันพยายามรวบรวมสติให้ได้มากที่สุด ออกแรงดันใบหน้าของเขาให้ออกห่างจากหน้าอกของตัวเอง จ้องมองด้วยแววตาที่อ่อนเพลีย “ทำอะไรของนาย เป็นบ้าเหรอ!

แน่นอนว่าฉันยังมีสติ แต่ร่างกายกลับไม่เชื่อฟังเอาซะเลย

เจ้าของใบหน้าคมเมื่อโดนฉันตวามใส่ แววตาก็แข็งกร้าวหนักกว่าเดิม มือใหญ่เอื้อมขึ้นมาคว้าแก้มฉันไว้ก่อนจะออกแรงบีบจนต้องหยีหน้าขึ้นอย่างเจ็บปวด แทฮยองจ้องมองใบหน้าฉันอย่างจะกินเลือดกินเนื้อทันที ไม่รู้ว่าเพราะอะไรแต่ในเวลานี้เขาทั้งน่ากลัวและอันตรายเหลือเกิน

“ทำเป็นปากดี” เสียงทุ้มแหบเปรยขึ้นเบาๆ ในขณะที่มือเรียวอีกข้างก็ไร้ไปตามลำคอขาวของฉันจนขนลุกซู่ไปทั้งตัว

“หยุดทำแบบนี้ซักที เรารู้จักกันหรือไง!!

“ไม่หรอก” คำพูดของคนสันดานเสียตรงหน้าได้แต่ทำให้ฉันขมวดคิ้วมุ่น นิ้วมือพยายามแกะมือใหญ่ซึ่งบีบแน่นอยู่ที่กระพุ้งแก้มทั้งสองข้างของตัวเองออกทั้งที่ไม่มีแรง “แต่อีกไม่นานจะได้รู้จักแน่!

ฉันเบิกตากว้างทันที ไอ้บ้านี่ประสาทเสียหรือยังไง ทำไมต้องทำแบบนี้กับฉันด้วย

“ทำหน้าแบบนี้อยากรู้เหรอว่าพี่เป็นใคร”

“...”

“พี่ชื่อ แทฮยอง จำใส่กะโหลกหนาๆ ไว้ด้วย”

“อะ อื้อ” ฉันหยีตาขึ้นอีกครั้งเมื่อเขาออกแรงบีบแก้มหนักกว่าเดิม ร่างสูงตรงหน้าพูดด้วยน้ำเสียงลอดไรฟัน

“เพราะต่อจากนี้พี่จะ ทำลาย ชีวิตเธอ”

“จะ เจ็บ...เจ็บนะ”

“ยัยหน้าโง่!!

แทฮยองตวาดลั่น น้ำเสียงแข็งกร้าวกระแทกใส่หน้าฉันเต็มแรงก่อนที่ริมฝีปากบางจะตรงเข้าประกบลงบดขยี้กับริมฝีปากฉัน เพียงแค่นั้นความร้อนระอุก็ถูกส่งผ่านทำให้เลือดสูบฉีดไปทั่วทั้งตัว ฉันนั่งอึ้งเบิกตาโตสมองขาวโพลนไปชั่วขณะ เมื่อลิ้นอุ่นร้อนพยายามที่จะสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากและมันดึงสติจนทำให้ทั่วทั้งร่างสั่นสะท้าน ฉันพยายามที่จะกัดเม้มริมฝากตัวเองแน่นเพื่อไม่ให้ลิ้นร้อนของเขาลุกล้ำเข้ามา แต่มือใหญ่ของคนตัวสูงตรงหน้ากลับคว้าหมับเข้าที่เส้นผมก่อนจะออกแรงดึงจนเสียหลัก เผลอส่งเสียงร้องออกมาอย่างเจ็บปวด วินาทีนั้นเองที่เขาใช้โอกาสสอดลิ้นเข้ามาภายในโพรงปากฉันทันที

น้ำตาฉันรื้นขึ้นเต็มดวงตาทั้งสองข้าง ทั้งเจ็บ ทั้งหายใจไม่ออก แทฮยองกำลังฉกฉวยโอกาสไล่ต้อนลิ้นไปทั่วริมฝีปากฉันอย่างรุนแรง มันทั้งวาบหวาน ดุดัน อีกทั้งคนสารเลวตรงหน้ายังขบเม้มริมฝีปากฉันเล่นอย่างสนุกสนานจนได้แต่กลิ่นคาวเลือดเต็มไปหมด

เขาทำแบบนี้ทำไม

ฉันทนยอมให้เขาทำเรื่องโสโครกแบบนี้อีกต่อไปไม่ไหว มือทั้งสองข้างเอื้อมขึ้นมาอย่างสะเปะสะปะใช้มันข่วนขย้ำใบหน้าเขาเต็มแรงจนร่างสูงส่งเสียงร้องออกมาเบาๆ พร้อมทั้งผละออกจากการเล่นสนุกกับฉันแทบจะในทันที เมื่อหลุดพ้นออกจากพันธนาการที่น่ารังเกียจมือทั้งสองข้างก็รีบควานหากลอนประตูก่อนจะปลดล็อคแล้วพาตัวเองหนีออกไปจากตรงนั้นอย่างทุลักทุเล ทันทีที่ออกมาจากห้องน้ำแข้งขารู้สึกอ่อนแรงจนต้องล้มทั้งยืน ล้มจนเข่าทั้งสองข้างกระแทกซ้ำเข้าไปกับพื้น ปวดจนระบม ปวดจนแทบจะไม่รู้สึกอะไร พยายามกึ่งวิ่งกึ่งคลานออกไปให้ไกลจากตรงนี้ ไปให้ไกลจากที่นี่ เสื้อผ้าหลุดลุ่ยผมเผ้ายุ่งเหยิงเละไม่เป็นชิ้นดี

ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่กำลังตื่นตกใจ มันทำให้ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าโดนพามาในห้องน้ำชายก็ตอนที่วิ่งออกมาชนใครซักคนซึ่งทำหน้าตื่นในขณะที่เขากำลังยืนทำธุระส่วนตัวกับโถติดผนังอยู่ แต่ก็ช่างมันเถอะ! จะห้องน้ำชายหรือที่ไหนก็ไม่สำคัญ

ตอนนี้ฉันต้องหนี ต้องออกไปจากที่นี่

หมับ!

แต่ดูเหมือนความคิดฉันจะพังทลายลงไม่เป็นท่าเมื่อมือใหญ่ที่แสนน่าขยะแขยงนั่นตรงเข้ามาคว้าแขนฉันไว้แน่น สารเลว! คนๆ นั้นไม่ยอมปล่อยฉันไปง่ายๆ เขาออกแรงกระชากแขนฉันจนมันเป็นจ้ำแดง ไม่ว่าจะขืนตัวเองไว้ซักแค่ไหน ยื้อตัวเองไว้ยังไง มันก็ไม่ช่วยอะไรอยู่ดี

ฉันสู้ไม่ไหวแล้วจริงๆ เขาแรงเยอะมาก

คงเพราะฤทธิ์เหล้าด้วยที่ทำให้ฉันตัวอ่อนปวกเปียกไปหมด ไม่ว่าจะขืนตัวเองยังไง ผลสุดท้ายร่างกายก็ต้องเซตามเขาไปอยู่ดี โทษใครไม่ได้นอกจากโทษตัวเองที่ดื่มหนักขนาดนี้ แทฮยองลากฉันออกมาตามทาง ไม่รู้ว่าเขาตั้งใจจะพาฉันไปไหน แต่ดูเหมือนจะพาออกมาที่ลานจอดรถซึ่งตั้งอยู่ทางโซนด้านนอกของร้าน มือข้างหนึ่งของเขากดปุ่มกุญแจรีโมทเพื่อปลดล็อครถของตัวเอง แสงกระพริบไฟและเสียงสัญญาณเปิดประตูดังขึ้นมาจากรถสปอร์ตคันหรูทันที ทว่าในตอนนั้นเอง ร่างสูงกลับไม่รอช้ากระชากประตูรถให้เปิดออกก่อนจะผลักร่างฉันให้ล้มลงไปนอนหมดสภาพอยู่ภายใต้เบาะหน้า ในขณะที่ตัวเขาเองก็วิ่งอ้อมกลับมานั่งประจำที่คนขับเช่นกัน

น้ำตาฉันไหลอาบเต็มสองข้างแก้ม มันทั้งเจ็บ ทั้งระบม รู้สึกโกรธแค้นที่ตัวเองไม่สามารถทำอะไรได้เลยซักอย่าง โมโหที่ตอนนี้กลับไม่หลงเหลือเรี่ยวแรงให้ทำอะไรเลยซักนิดเดียว โลกฉันหมุน ฉันเหนื่อย ร่างกายฉันกำลังจะดับวูบลงในอีกไม่ช้า

หากแต่ว่าสายตากลับฉายแต่เพียงภาพใบหน้าหล่อคมเข้มของผู้ชายคนหนึ่ง คนที่เลวระยำยิ่งกว่าใครซึ่งกำลังเหยียดสายตามองฉันด้วยความสมเพช แววตาของเขาเต็มไปด้วยความน่ารังเกียจ โกรธแค้น และ ชิงชัง แววตาที่ทำให้ฉันกลัวจนรู้สึกหวาดหวั่น

“ก็ดีเหมือนกัน มียัยหน้าโง่แบบเธอเอาไว้เล่นแก้เบื่อ”

เขาทำแบบนี้กับฉันทำไม

”ฉันจะเล่นกับเธอจนกว่าจะพอใจ เพราะงั้น...”

เพราะอะไร

“อย่ารีบตาย ซะล่ะ”

ฉันทำอะไรผิด...








(Taehyung' Part)

@ ที่คอนโด

เอี๊ยด~

ผมเหยียบเบรคเต็มเท้า ทันทีที่ถอยรถจอดเข้าซองเสร็จเรียบร้อย สองมือก็จัดการดับเครื่องยนต์พร้อมทั้งปลดสายเซฟตี้เบลออก สายตาเหลือบมองร่างเล็กๆ ซึ่งกำลังนอนแน่นิ่งหัวพิงไปกับกระจกรถด้วยท่าทางอ่อนเพลีย เปลือกตาที่ปิดสนิทและคราบน้ำตาที่ปรากฏขึ้นเป็นทางยาวบนแก้มเนียนใสนั่น ได้แต่ทำให้ผมสบถลมหายใจออกมา

แค่เห็นหน้าก็รู้สึกหงุดหงิดไปหมด ผมเกลียด...เกลียดและเสนียดยัยนี่ยิ่งกว่าอะไร!

ตั้งแต่อยู่ในร้านแล้ว จากที่ผมเห็น ยัยสารเลวนี่ทำท่าเหมือนรู้จักและสนิทสนมกับน้องผม 'จองกุก' ผมรู้มาจากไอจีมินว่าพวกมันเรียนอยู่เซคเดียวกัน  ทำไมต้องเป็นยัยนี่ด้วยวะ!

ก่อนหน้านั้นก็พี่มันคนนึงแล้ว มาตอนนี้ยังจะเป็นน้องอีก ทำไมพวกมันต้องมาวนเวียนใกล้ชิดอยู่รอบๆ คนของผมด้วย

น่าโมโหชิบหาย!

แถมไอจีมินยังแพล่มห่าอะไรนักหนาก็ไม่รู้ ก่อนออกมาผมหัวร้อนกับมันจนแทบบ้า ไอเวรนั่นพูดกรอกใส่หูผมท่าเดียวว่าห้ามทำอะไรรุนแรงกับน้องสายรหัสมัน เสือกทำเป็นรู้ดีอีกไง คนอย่างมันเดาออกอยู่แล้วว่าผมคิดจะทำอะไร บางทีมันเองก็อาจจะกำลังหงุดหงิดผมอยู่ก็ได้ เพราะน้องสายรหัสที่มันเล็งอยู่ตอนนี้....

กำลังจะถูกผมเอา

"แม่งเอ๊ย" ผมสบถกับตัวเองเบาๆ เมื่อเหลือบขึ้นไปมองเห็นหน้าตัวเองผ่านกระจกมองหลัง

ที่แก้มของผมเป็นรอยข่วนแดงลากยาวไปจนถึงสันกราม มันแสบไปหมด แสบจนเหมือนจะมีเลือดไหลซิบออกมาแม้จะเพียงนิดหน่อย แต่มันก็ทำให้ผมรู้สึกอยากจะหันไปบีบคอยัยบ้านี่ให้รู้แล้วรู้รอดไป เวร ตั้งแต่เกิดมาผมยังไม่เคยโดนใครขย้ำจนหน้าแหกแบบนี้มาก่อนเลยด้วยซ้ำ มีมันน่ะคนแรกที่กล้าทำแบบนี้ ผู้หญิงสารเลว!

ครืน~ ครืน~

ในประเป๋าสะพายข้างของยัยนั่นดูเหมือนโทรศัพท์จะสั่นอยู่ มันสั่นไม่หยุดมาได้ซักพักหนึ่งแล้วจนผมต้องขมวดคิ้วมุ่นแล้วเอื้อมไปหยิบมันขึ้นมาดู น่ารำคาญชิบหาย ใครหน้าไหนแม่งขยันโทรจิกยัยนี่นักหนาวะ


'จินซู'


ที่หน้าจอปรากฏชื่อนี้ขึ้นมา และผมก็ได้เห็นว่ามันไม่ได้มีเพียงแค่แจ้งเตือนของสายที่ไม่ได้รับซึ่งมีมากกว่าสิบสายหากแต่ยังมีข้อความเข้าจากไลน์เกือบห้าสิบกว่าข้อความเด้งขึ้นรัวๆ ไม่หยุด และจินซูอะไรนี่ก็เป็นคนส่งทั้งนั้น มันเป็นใครวะ เพื่อนเหรอ หรือแม่?

ช่างแม่ง! ผมกดตัดสายพร้อมทั้งยัดโทรศัพท์ของยัยนี่ใส่เข้ากระเป๋ากางเกงตัวเองทันที มือทั้งสองข้างช้อนร่างบางที่กำลังปิดเปลือกตาหลับสนิทไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรขึ้นมาไว้แนบอก ก่อนจะพาเดินตรงเข้ามาภายในลิฟท์ของคอนโด กดไปที่ชั้นบนสุดซึ่งเป็นจุดหมายของห้องผมเอง ให้ตายเหอะ! วันนี้ทั้งวันผมแม่งเจอแต่อะไรก็ไม่รู้ โคตรหงุดหงิด ทั้งหงุดหงิดทั้งเหนื่อย ผมอยากหาที่ระบาย...

โดยการเล่นกับยัยนี่ให้ตายกันไปข้างหนึ่งเลยยิ่งดี








( Minah Part')

ฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาก่อนที่จะต้องหยีมันลงอีกครั้ง เมื่อร่างกายรู้สึกราวกับโดนเหวี่ยงลงไปกระแทกเข้ากับเตียงนอนหนานุ่มอย่างแรงจนรู้สึกร้าวระบมไปทั้งตัว ทันทีที่พลิกตัวกลับมาภาพตรงหน้าก็ทำให้ช็อกจนแทบลืมหายใจ เมื่อเจ้าของใบหน้าหล่อคมที่ดูร้ายกาจและเย่อหยิ่งคนเดิมซึ่งฝังลึกติดอยู่ภายใต้ความทรงจำที่แสนเลวร้ายของฉัน กำลังยืนเหยียดสายตามองลงมาอย่างสะใจและเป็นประกายวาวโรจน์ซะจนน่ากลัว 

ขอบตาฉันเริ่มร้อนผ่าว ทั้งความโกรธในสิ่งที่เขาทำ เกลียดในสิ่งที่เขาพูด ทุกอย่างมันกำลังแล่นเข้ามาในหัวไม่หยุดทั้งความทรงจำแย่ๆ ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันมันกำลังทำให้ฉันแอบคิดว่าถ้าหากตื่นขึ้นมาแล้วไม่ต้องเจอหน้าเขาไปอีกตลอดชีวิตก็คงดี แต่นั่นไม่ใช่เลย ใบหน้าร้ายๆ ของเขายังคงตามหลอกหลอนไม่หยุด เมื่อเห็นฉันตื่น เขาก็รีบกระโจนขึ้นมาคร่อมร่างฉันไว้ทันที

"อ...ออกไป" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก เมื่อใบหน้าเข้มๆ ของเขาก้มลงมาจนหน้าเราเกือบชิดกัน สัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนๆ และกลิ่นเหล้าฉุนกึกจากคนตรงหน้าได้อย่างชัดเจน

มือใหญ่ๆ ของแทเอื้อมขึ้นมารวบแขนทั้งสองข้างของฉันไว้ก่อนจะกดมันลงกับหัวเตียง เข่าของเขาก็ทาบทับลงมากดขาไว้ไม่ให้ขยับเขยื้อนไปไหนได้ ที่สำคัญใบหน้าหล่อคมเข้มนั่นกำลังจ้องเขม็งฉันอยู่ แววตาของเขามันเต็มไปด้วยความเกลียดและขยะแขยงฉันยิ่งกว่าอะไรดี

ทำไมแทต้องแสดงสีหน้าแบบนี้ใส่ฉันทุกที ฉันไม่เข้าใจ

ไม่เข้าใจเลย...

"ปล่อยฉันไปเถอะนะ"

"เหอะ"

ฉันพยายามพูดอ้อนวอน ทำใจเย็นๆ ทั้งที่กลัวจนน้ำตาไหลคลอเต็มดวงตาไปหมด แต่แทก็ยังคงทำเป็นแค่นเสียงใส่อย่างไม่สนใจอะไรในคำขอร้องของฉันเลยซักนิดเดียว

"นะ นายเป็นเพื่อนกับพี่จีมินไม่ใช่เหรอ"

"แล้วไง"

"ฮึก! ทำไม" ฉันกลืนก้อนสะอื้นลงคอ พยายามควบคุมเสียงตัวเองไม่ให้สั่น คนตรงหน้าฉันในตอนนี้เขาดูน่ากลัวเหลือเกิน "ทำไมถึงทำแบบนี้ล่ะ"

"อยากรู้เหรอ"

เขาเลิกคิ้วสูงขึ้นเป็นเชิงถาม ริมฝีปากหยักหนาคลี่ยิ้มเป็นรูปสี่เหลี่ยมน่ารักเมื่อเห็นฉันรีบพยักหน้าหงึกหงัก ก่อนที่ใบหน้านั่นจะแปรเปลี่ยนกลับกลายเป็นสีหน้าราบเรียบแฝงไปด้วยความโมโหจัดจนฉันตกใจ

"เพราะพี่เธอไง! ไอชินยู ไอสารเลวนั่น เป็นเพราะมันไง!!"

ทันทีที่น้ำเสียงทุ้มแหบตะโกนใส่หน้า ตัวฉันก็แข็งทื่อไปในทันที

"...พี่ชินยู" คำพูดที่เผลอเปรยออกมาเบาๆ ทำให้คนตรงหน้าได้แต่แค่นเสียงหัวเราะเหยียด แทมองสบตาฉันทั้งที่สายตาของเขาฉายแววรังเกียจและเคียดแค้นยิ่งกว่าอะไร ราวกับลางสังหรณ์ของฉันมันกำลังบอกว่าแทดูไม่ค่อยชอบพี่ชายฉันซักเท่าไหร่ บางทีอาจจะถึงขั้นเกลียดเลยด้วยซ้ำ

แล้วมันเพราะอะไรล่ะ เขารู้จักกับพี่ชายฉัน งั้น...บางทีเขาอาจจะรู้ก็ได้ว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง

เพียงแต่ข้างในหัวใจมันกลับรู้สึกหวิวแบบแปลกๆ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ แต่รู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก มันเหมือนกับจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นอย่างงั้นแหละ

"เอ่อ...คือ นายเป็นเพื่อนกับพี่ฉันเหรอ"

"หึ! ตลกว่ะ" เขาสบถเสียงหัวเราะออกมา พลางคลี่ยิ้มมุมปากทั้งที่แววตากลับไม่ได้ยิ้มไปด้วยเลย "คนแบบมันดูเหมือนเพื่อนฉันมากเลยเหรอวะ"

โอเค ชัดเลยว่าไม่ใช่

"แล้ว...น...นายมีอะไรกับพี่ฉันหรือเปล่า"

"อยากรู้เหรอ" เป็นอีกครั้งที่เขาถามย้ำด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก มือใหญ่เริ่มบีบข้อมือฉันไว้แน่นจนมันเจ็บไปหมด ฉันเผลอส่งเสียงร้องออกมาเบาๆ พอลองสบตากับคนตรงหน้าก็เห็นว่าสายตาของเขาวาวโรจน์ไปด้วยอารมณ์ที่โมโหจัดซะจนน่าขนลุกไปหมด

เขาเป็นอะไร ฉันถามอะไรที่ไม่ควรถามไปใช่ไหม

"พี่ชายเธอทำเพื่อนฉันฆ่าตัวตาย"

"!!!"

ทันทีที่ได้ยินคำตอบ ใจฉันก็ตกวูบไปถึงตาตุ่มทันที

"เพราะมันเหี้ยไง เพื่อนฉันเลยต้องตาย! ทุกอย่างเป็นเพราะมัน มันคนเดียว!!"

น้ำเสียงตะคอกอย่างรุนแรงจากคนพูดที่พยายามจะควบคุมเสียงตัวเองไม่ให้สั่น ถูกรัวกระแทกใส่หน้าราวกับต้องการจะตอกย้ำอย่างไม่หยุดหย่อน เจ้าของใบหน้าหล่อเข้มบัดนี้ราวกับกำลังสะกดกลั้นอารมณ์ที่โกรธจัดของตัวเองไว้ พอลองมองสบตาก็รู้สึกชาไปทั่วทั้งร่างกาย เพราะใบหน้าของเขานั้นแดงก่ำ นัยน์ตาคมนั่นคลอไปด้วยน้ำใสๆ และมันทำให้ฉันรู้สึกช็อกจนหน่วงไปหมดทั้งจิตใจ

พี่ชายฉัน ทำเรื่องเลวร้ายไว้ เขาหายไปเพราะแบบนี้เองอย่างงั้นเหรอ

"รู้ไหมว่าพอเพื่อนฉันตาย ไอ้ชั่วนั่นไม่เคยโผล่หน้ามางานศพของเธอเลยซักครั้ง"

แทยังคงพร่ำบอก ผมสีบรอนด์ทองของเขาปรกลงมาบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาซึ่งไหลลงมามากมายของฉัน 'เธอ' ที่เขาว่า ก็คงจะหมายถึงเพื่อนของเขา บอกตามตรง ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าตัวเองจะทำยังไง ไม่รู้จะพูดยังไงเลยด้วยซ้ำ มันรู้สึกช็อก ช็อกจนหนักอึ้งไปหมด

"ทั้งๆ ที่ก่อนตาย เธอยังพูดถึงแต่ชื่อของมัน!!"

"ฮึกๆ ฮือๆๆ"

"แล้วรู้ไหมว่าฉันทำยังไง"

ฉันได้แต่ส่ายหน้า ส่งเสียงร้องไห้ออกมาเมื่อจ้องมองไปยังใบหน้าที่กำลังตัดพ้อของเขา

แทกำลังเจ็บปวด เขาดูเจ็บปวดยิ่งกว่าอะไร...

"ฉันคิดว่าฉันต้องแก้แค้น ต้องทำลายชีวิตมัน" เจ้าของเสียงทุ้มกัดริมฝีปากตัวเองแน่น คำพูดที่เปล่งออกมาทำให้ฉันอึ้งค้างไปกับที่ทันที "ทำลายชีวิตมันให้เหมือนที่มันทำกับเพื่อนของฉัน"

"ฮือๆๆ"

"ตอนนี้มันก็หายหัวไปแล้ว บางที...เล่นกับมันอาจจะไม่สนุกซักเท่าไหร่"

แทพูดไปพลาง เอื้อมมือขึ้นมาเกลี่ยเสื้อของฉันไปพลาง เขาไล้ปลายนิ้วลงมาตามเอวคอดของฉัน ใบหน้าคลี่ยิ้มน่ากลัว ที่แก้มปรากฏรอยข่วนอย่างชัดเจนและมันทำให้ฉันรู้สึกใจคอไม่ค่อยดีซักเท่าไหร่

"แต่ถ้าหากฉันเปลี่ยนใจไปเล่นกับน้องมันแทน มันอาจจะรีบโผล่หัวกลับมาเลยก็ได้"

"ยะ อย่า...ไม่เอานะ" ฉันพูดเสียงสั่น หัวใจเต้นวูบวาบด้วยความกลัวทันทีที่รู้ว่าเขาคิดจะทำอะไร

"เพราะน้องมัน ก็น่าเอาใช่ย่อย"

แคว่กกกกก

สิ้นสุดคำ เสื้อผ้าฉันก็ถูกฉีกกระชากออกอย่างแรง แทไม่ให้โอกาสฉันได้ขอร้องหรืออ้อนวอนเขาใดๆ เลยทั้งสิ้น มือใหญ่ถลกปลดกางเกงฉันลงอย่างง่ายดาย ใบหน้าโน้มเอียงลงมาประกบจูบบดขยี้ลงบนริมฝีปากฉันทันที

"อะ อื้อ" ลิ้นร้อนไล่วนไปทั่วโพรงปากชื้น ฉันเผลอส่งเสียงร้องกระตุกกับความรุนแรงที่เขามอบให้ มือข้างหนึ่งกำลังคลึงไปบนเนินอกอย่างสนุกสนาน ส่วนอีกข้างก็รวบแขนฉันไว้ในมือเดียว เสียงลมหายใจหอบถี่และสั่นกระเส่าที่ดูลามกน่ารังเกียจตีวนหลอกหลอนภายในหัวฉันไม่หยุด แทถอดเสื้อของตัวเองโยนทิ้งไว้ข้างเตียงก่อนที่จะพยายามเกี่ยวปลดบราเซียเกาะอกสีดำของฉันออก

"ฮือออ ไม่!! ไม่เอา ปล่อย" ทันทีที่ริมฝีปากได้รับอิสระ ฉันก็แผดเสียงดังลั่น พร้อมทั้งดิ้นเป็นพัลวัน พยายามถีบยันตัวเขาให้ออกไปห่างๆ คิดว่ามันจะช่วยอะไรได้บ้าง แต่กลับไม่เป็นผลเลยซักนิดเดียว

"อยู่เฉยๆ ได้มั้ยวะ" น้ำเสียงเย็นพูดขึ้นอย่างหงุดหงิด แทจ้องมองอย่างสะใจ ก่อนที่ฉันจะเผลอส่งเสียงร้องทุเรศๆ ออกมาเมื่อผิวเนื้อที่เปลือยเปล่าด้านบนของเขาโถมตัวลงมาถูไถไปกับต้นขาของฉัน ความรู้สึกร้อนจนสั่นสะท้านไปทั่วทั้งร่างทำให้หัวใจเต้นโครมครามไม่หยุด ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนที่ใจร้ายได้ถึงขนาดที่ไม่ยอมฟังอะไรฉันเลยแบบนี้ และที่สำคัญทั้งๆ ที่กลัวแต่ร่างกายดันตอบสนองกับสัมผัสที่น่ารังเกียจนี่ไม่ยอมหยุด

"ฮือออออ ปล่อยฉันไปเถอะนะ"

ทันทีที่บราเซียสีดำถูกปลดออก ร่างสูงก็โยนมันทิ้งไว้ที่ปลายเตียงก่อนจะเอื้อมมือขึ้นมาบีบขยำเนินอกจนฉันรู้สึกปวดระบมไปหมด น้ำตาฉันไหลอาบเต็มสองข้างแก้ม ทั้งอายทั้งเกลียด ใจเต้นแรงด้วยความหวาดกลัวยิ่งกว่าอะไรใดๆ ทั้งสิ้น เท้าทั้งสองข้างพยายามดิ้นถีบร่างเขาให้ออกห่างจนเหมือนคนตัวสูงเริ่มมีน้ำโหขึ้นเรื่อยๆ เพราะเขาตัดสินใจใช้เข่าของตัวเองกดทับลงไปที่แผลบนหัวเข่าของฉันเต็มแรงจนสะดุ้งเฮือก

"ดิ้นทำไม ดิ้นให้ตายยังไงก็เอา"





 ขออนุญาติลงเนื้อหา NC ไว้ที่บทความอื่นนะคะ

แปะลิ้งค์ไว้แล้ว จิ้มโลดดดด

>> NC cut 18+ <<

(ฝากฟินไปกับความดิบเถื่อนของพี่แทด้วยนะคะ ซื้อทิชชู่มาฝากไรท์บ้าง

เพราะขนาดแต่งเองยังแอบเขินเอง อุ่กๆ )

.

.

.

.

.

.

(100%)



- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

TALK


งื้อออออออ ทำน้องเหรอ / เดี๋ยวหยิกแก้มเยยยยยย



โอ๊ย แทลูก ทำไมถึงใจร้ายขนาดนี้
แทแททำกับน้องแบบนี้ทำไม น้องไปทำอะไรให้
ไม่สงสารน้องบ้างเหรอ น้องช้ำไปหมดแง๊ว
จะกร้าวใจอะไรนักหนา เดี๋ยวจับฟัดหรอก -.,-

มาอัพครบ ร้อยเปอร์ตอนตี 3 ไปอี๊ก แต่คิดว่าถ้ากดอัพทุกคนอาจจะนอนกันหมดแล้ว
เลยมากดอัพวันนี้ดีกว่า อัพ 18+ กันตอนค่ำๆ คนอ่านจะได้ฟินเลืดสูบฉีดกันยามดึก5555
ตอนนี้ NC มาแล้วเด้อ ไม่รู้เป็นยังไงบ้าง เพิ่งเคยหัดแต่ง ตั้งใจมาก
ดีแย่ยังไงบอกกันด้วยนะคะ ลิ้งค์แปะให้ไว้ในตอนเลย คลิ๊กๆ ทีเดียวถึง

ก็ช่วงนี้ไรท์ไม่ค่อยว่าง จะโผล่มาแต่งดึกๆ ช่วงวันศุกร์-เสาร์แทน
เพราะเดี๋ยวนี้แต่งในเวลาทำงานไม่ได้ ชอบโดนคนเดินมาดู ชอบโดนแซว
ไรท์เขิน ไม่มีสมาธิคิดพล็อต55555555
บวกกับเพิ่งหายจากการเป็นลำไส้อักเสบ ร่างกายเลยโทรมยาวๆ
พอดีไรท์ไปฉลองกับเพื่อนๆที่เพิ่งเรียนจบละดันไปกินอาหารไม่สุก
ร่วงทั้งอาทิตย์เลยจ้า ทรมานมากๆ
เพราะงั้นดูแลสุขภาพกันด้วยน้า เทคแคร์ๆ ฮี่ๆ

เหมือนเดิมนะคะ ถ้าชอบก็เฟ้บไว้น้า อย่าลืมเม้นต์ๆๆ ให้กันด้วย
ไรท์นั่งอ่านแล้วมีกำลังใจมากเลยนะ เม้นต์ทุกเม้นต์ทำให้ไรท์มีไฟปั่นถึงตี 2-3
อ่านแล้วฟินนนน อยากอ่านเม้นต์แง๊วววว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 204 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

422 ความคิดเห็น

  1. #319 fanfin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 19:07
    พี่เเทใจร้าย
    #319
    0
  2. #318 fanfin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 19:07
    ทำไมพี่ไม่อ่อนโยนเลยคะ
    #318
    0
  3. #317 fanfin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 19:06
    สงสารนางเอกจัง
    #317
    0
  4. #284 CharlesCharles (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 11:01

    แงงงไม่ไหวแล้ววใจนุ

    #284
    0
  5. #206 SNsolo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:40

    รุนแรงซะเหลือเกิน....
    #206
    0
  6. #201 LarLar52 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 11:50

    รุนเเรงมากเลยหัวใจจะวายอยู่แล้วคะไรท์เตอร์..ไรท์เตอร์แต่งเก่งมากๆเลย..สู้ๆนะคะไรท์อย่าลืมพักผ่อนบ้างนะคะ
    #201
    0
  7. #18 Hmc99 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 04:31
    แทไม่เบามือเลย
    #18
    0
  8. #16 nut40938 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 22:20
    แทรุนแรง
    #16
    0
  9. #15 shxxja (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 07:05
    รุนแรงง่า~~~~แทแท
    #15
    0
  10. #14 MMilky5 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 23:27
    อ๊ากกกกไม่อยากจะคิดถึงตอนต่อไปเลยไรท์ต้องมา ดราม่าหนักหน่วงแน่นอนเลยอ่ะ
    รอน๊าาาสู้ๆจ้ะไรท์
    #14
    1
    • #14-1 MMilky5(จากตอนที่ 3)
      9 กันยายน 2561 / 23:28

      อย่าหายไปนานน๊าาา
      #14-1
  11. #13 YodsathonGlinros (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 19:17

    แทแทไม่ออนโยนน~~~
    #13
    0
  12. #12 Hmc99 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 04:49
    แทอย่าโหดกับน้องสิ
    #12
    0
  13. #11 shxxja (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 12:42
    แทฮยองอ่าาาทำไมใจร้ายแบบนี้
    #11
    0
  14. #10 YodsathonGlinros (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 20:44

    แทแทใจร้ายยย////รอน้ะค้าา
    #10
    0