[ BTS X YOU ] All I GOT.

ตอนที่ 18 : All I GOT || Episode : 17 ก็บอกว่าให้เรียกพี่แทฮยองไง (100%) {NC}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,799
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 218 ครั้ง
    16 ส.ค. 63



🍷 𝙥𝙞𝙣𝙩𝙚𝙧𝙚𝙨𝙩- 𝙟𝙞𝙢𝙞𝙣𝙘𝙝𝙞𝙥𝙨
"ก็บอกว่าให้เรียกพี่แทฮยองไง เรียกแล้วเดี๋ยวหยุดทำเลย"




ALL I GOT.
Episode 17



 

Taehyung 'Part



ช่วงเวลาสองสามวันที่ผ่านมา ผมกับมินอาตัวติดกันตลอด


เมื่อวานก็เพิ่งจะพาเธอไปทำแผลที่โรงพยาบาลมา แผลของมินอาดีขึ้นมากจนแทบหายสนิทแล้ว ผมเลยจัดการพายัยนี่กลับมานอนเล่นขลุกอยู่ที่ห้องตัวเองด้วยตั้งแต่คืนเมื่อวาน จะว่าบ้าก็ได้นะ แต่ใจตอนนี้แม่งอยากอยู่ใกล้ๆ ว่ะ อยากกลับมาแล้วเจอหน้าเลย ขี้เกียจวนรถไปหา สู้ลักพาตัวแล้วเอายัยนี่มาอยู่ด้วยเลยดีกว่า


ขืนอยู่ไกลสายตา เดี๋ยวมินอาไม่ชินมือผมซักที :)


อีกเหตุผลหนึ่งก็เพราะไอ้จองกุกนั่นแหละ ขืนไม่เอายัยนี่มาอยู่ใกล้ๆ มือไว้มีหวังเสร็จแม่งพอดี ผมรู้สันดารน้องตัวเองดีว่ามันจะรุกยัยนี่มากน้อยแค่ไหน ยิ่งมันกล้าท้าทายอำนาจมืดผมมาด้วยแล้วแบบนี้ ใครจะไปยอมอยู่เฉยๆ วะ


แค่เรียนอยู่เซคเดียวกันมันก็มากเกินพอแล้ว!


โชคดีที่วันนี้มินอาไม่มีเรียน เธอจึงใช้เวลาว่างส่วนใหญ่ไปกับการนอนเล่นทั้งวัน ในขณะที่ผมโดนอาจารย์นัดเรียกให้เข้าสตูดิโอตั้งแต่ช่วงบ่ายสองไปจนถึงหกโมงเย็น บอกเลยวันนี้โคตรโหด ช่วงที่เรียนอยู่เลยลองไลน์ไปหาเห็นบอกกำลังนอนดูทีวีเล่นในห้องผมสบายใจเฉิบ น่าอิจฉาชิบหาย ไม่รู้ว่าทำไมช่วงนี้ผมถึงรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังติดยัยนั่น ไม่เข้าใจเลยว่ะ มันเหมือนกับต้องคอยโทรคอยไลน์หาตลอด ทั้งๆ ที่อยู่ใกล้สายตาแต่ใจแม่งต้องการยังไงไม่รู้ เพียงแต่ว่าไอ้อาการแบบเนี้ย ไม่ได้มีแค่ผมนะที่เป็นอยู่ฝ่ายเดียว มินอาเองก็ดูเหมือนจะติดผมด้วยเหมือนกัน เธอชอบบอกให้ผมรีบกลับไปหา


ซึ่งมันก็บ้ามากๆ ที่ตัวผมดันบ้าจี้ ตอบรับไปกับคำขออ้อนๆ พวกนั้น


พอเลิกเรียนผมก็รีบขับรถกลับมาที่คอนโด ในใจมันตื่นเต้นยังไงไม่รู้ คงเพราะคิดว่ายัยนั่นกำลังรออยู่ ทันทีที่เปิดประตูเข้ามายังห้องนอนของตัวเอง ร่างเล็กที่กำลังนอนขดตัวอยู่ภายในผ้าห่มผืนหนาก็ค่อยๆ ขยับเคลื่อนไหวตัวเองขึ้นมาเล็กน้อย พอผมเดินเข้าไปใกล้ๆ ก็เห็นว่าเธอกำลังนอนอยู่ น่าจะเผลอหลับไประหว่างที่กำลังรอผมกลับมา ใบหน้าหวานหลับตาพริ้มดูมีความสุข ทันทีที่ผมค่อยๆ ทิ้งน้ำหนักตัวลงไปบนพื้นเตียงจนยวบลงเล็กน้อย เปลือกตากลมโตใสแจ๋วก็ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาช้าๆ ริมฝีปากบางเล็กอวบอิ่มเอ่ยทักทายผมด้วยความงัวเงียแต่แฝงไปด้วยความดีใจ


"แท กลับมาแล้วเหรอ"


ผู้หญิงอะไร แม่งโคตนน่ารักเป็นบ้าเลย


ผมไม่รอช้าที่จะล้มตัวลงไปนอนอยู่ข้างๆ ยกขาขึ้นมาก่ายตัวเธอไว้ ขยับใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ จนคนตัวเล็กที่อยู่ในภาวะงัวเงียต้องเบิกตาโตขึ้นอย่างตั้งตัวไม่ติด จะว่าผมตั้งใจก็ได้นะ ยัยนี่ตอนตื่นนอนแม่งน่าฟัดชิบหาย อยากขย้ำว่ะ


"นอนทั้งวันเลยดิ กินแล้วก็นอน อ้วนว่ะ"


"ก็มันไม่มีอะไรทำนี่นา" ริมฝีปากบางเล็กบุ้ยลงเล็กน้อย แก้มขาวเนียนโยเย มินอาทำหน้าเบ้ เมื่อโดนผมแกล้งล้อเลียน


"เหรอ" ผมยังคงเลิกคิ้วขึ้นสูง "อยากไปข้างนอกมั้ยล่ะ"


พอได้ยินผมถาม เธอก็เผลอยกคิ้วขึ้นสูงตาม จ้องมองผมด้วยแววตาแปลกใจเล็กน้อย


"ไปไหนเหรอ?"


"ไปหาอะไรกินข้างนอกไง หิวยังอ่ะ?"


เมื่อได้ฟัง ใบหน้าหวานก็เผลอแสดงอาการดีใจออกมาอย่างน่ารักจนผมเผลอที่จะอดยิ้มตามไปด้วยไม่ได้


"หิวแล้ว อยากไป" เสียงใสรีบพูดขึ้นมาอย่างดี๊ด๊าออกนอกหน้า


ทำตัวเหมือนเด็กไปได้


เพียงแต่สิ่งที่บ้าที่สุดมันก็คือตัวผมเนี่ยแหละ ที่ดันคิดว่ายัยนี่น่ารัก


ให้ตายเหอะว่ะ คนอะไรวะ โคตรหน้าจับฟัด หลายครั้งที่ผมเหมือนจะห้ามใจตัวเองไว้ไม่อยู่ ต้องคอยมีสติ มีสมาธิกับยัยนี่ตลอด เพราะคำว่าคนป่วยมันค้ำอยู่ตรงหน้า ถ้าไม่ใช่เพราะผมไปทำเขาเจ็บ มีเหรอที่จะมานั่งทรมานคอยหักห้ามใจตัวเองไว้ได้นานขนาดนี้


ยัยนี่อาจเสร็จผมไปตั้งแต่คืนเมื่อวานแล้วด้วยซ้ำ


อย่างน้อย ก็ขอแค่ได้พาออกไปเปิดหูเปิดตาข้างนอกบ้างคงไม่เท่าไหร่หรอกมั้ง ผมจะได้ไม่ต้องคอยมานั่งฟุ้งซ่าน ดีเหมือนกัน ถือโอกาสออกไปซื้อพวกขนมเข้ามาตุนไว้ที่ห้องด้วยเลย เพราะตอนนี้ห้องผมโคตรโล่งจนมินอาบ่นหิวไม่หยุด


ผมเลือกที่จะพายัยนี่ออกมาหาอะไรกินที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งซึ่งมันอยู่ใกล้ๆ กับคอนโดผมเนี่ยแหละ ขับรถออกมาไม่ไกลเท่าไหร่ พอทานข้าวเสร็จ ยัยนี่ก็ร้องขอกินของหวานต่อ ผมเลยจำเป็นต้องตามใจพาเธอเดินเข้าร้านขายบิงซู อันที่จริงของหวานพวกนี้ก็ไม่ได้ดูแย่สำหรับผมเท่าไหร่ มันก็พอทานได้ พวกเราสองคนเลยตัดสินใจนั่งแช่กันอยู่ที่ร้าน โดยที่ยัยคนตัวเล็กตรงหน้ากำลังมุ่งมั่นตั้งใจกับการทานบิงซูอย่างไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งสิ้น ให้ตายเหอะว่ะ


"มินอา กินยังไงวะเนี่ย เปื้อนเสื้อหมดแล้ว"


ผมเอ็ดเธอเบาๆ เมื่อเห็นเธอเผลอทำแยมสตอเบอร์รี่หกใส่สื้อสีขาวของตัวเอง คนโดนบ่นจึงได้แต่เบิกตาโตทำหน้าเหลอหลาในขณะที่ยังคงตักบิงซูเข้าปากตัวเองอย่างต่อเนื่องไม่ยอมหยุด จนผมต้องคว้าทิชชู่ขึ้นมาเช็ดแยมสีแดงเข้มบนเสื้อเธอด้วยความลืมตัว นี่รับหน้าที่พี่เลี้ยงเด็กอยู่หรือเปล่าวะ


"พี่แทฮยอง"


จนกระทั่ง ได้ยินเสียงหวานแหลมดังปลุกผมให้หลุดออกมาจากภวังค์การว้าวุ่นอยู่กับคนตรงหน้า ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินใกล้เข้ามาพร้อมกับเก้าอี้ตัวข้างๆ ถูกเลื่อนออกอย่างแรง ร่างบางในชุดเดรสกระโปรงสีชมพูทิ้งตัวลงนั่งพร้อมกับที่แขนข้างหนึ่งถูกมือเรียวเล็กดึงเข้าไปกอดไว้อย่างไม่ทันได้ตั้งตัว


"พี่แทฮยองจริงๆ ด้วย"


"จะ จีน่า"


ใบหน้าหวานจิ้มลิ้มที่ออกหมวยๆ ยื่นเข้ามาใกล้ จนผมถึงกับต้องผงะไปเล็กน้อยเพราะตกใจ ไม่คิดว่าจะได้เจอยัยนี่ตอนนี้ คงเพราะคิดไม่ถึงสีหน้าผมมันเลยเผลอแสดงออกมาว่าอึ้ง นั่นจึงทำให้จีน่าที่ถือวิสาสะเดินเข้ามากอดแขนผมแสดงอาการปั้นปึ่งเหมือนไม่พอใจออกมา


"พี่หายไปไหนมาคะ จีน่าไลน์ไปหาพี่ก็ไม่ยอมตอบ"


อืม ผมรู้ ยัยนี่ไลน์มาหาผมแทบทุกวัน แต่ผมขี้เกียจอ่าน


"แล้วอะไรเนี่ย มินอามาอยู่ที่นี่ไง"


คราวนี้เจ้าของร่างเพรียวสูงเมื่อเห็นผมเริ่มแสดงอาการเบื่อหน่าย เธอก็หันไปเพ่งเล็งที่มินอาซึ่งกำลังนั่งตัวแข็งทื่อ เหมือนกับคนที่ทำอะไรไม่ถูกนอกจากมองหน้าผมสลับไปมากับจีน่าด้วยแววตาหวั่นๆ ซึ่งทำให้ใจผมรู้สึกแย่กับตัวเองแบบบอกไม่ถูก


"อือ" จนได้แต่เผลอส่งเสียงตอบส่งๆ ไปในขณะที่ใจดันเผลอให้ความสำคัญไปกับคนตัวเล็กที่กำลังนั่งนิ่งอยู่ตรงข้ามกัน


"ตั้งแต่คราวที่แล้ว ฉันก็เห็นพี่นั่งอยู่กับมินอา มันหมายความว่ายังไงคะ?"


ผมสังเกตเห็นแววตาเลิ่กลั่กของมินอา เธอหลบสายตาผม ภาพสะท้อนวูบไหวแสดงความผิดหวังออกมาจนผมรู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก ร่างบางพยายามเก็บอาการ แสร้งทำเป็นคลี่ยิ้มแห้งๆ ทั้งที่ข้างในไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่บ้าง


เมื่อเห็นสีหน้าและท่าทางที่แสดงออกมาว่าเบื่อหน่ายเต็มที่ของผม จีน่าจึงหันไปะยั้นคะยอจากมินอาแทนอย่างเอาแต่ใจ ราวกับว่าต้องการคำตอบให้ได้ จนคิ้วเรียวขมวดมุ่นใบหน้าขาวสวยจิกถลึงตาใส่น้องรหัสของตัวเองอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ แสดงเหมือนกับว่าเป็นเจ้าของผมเต็มที่จนคนตัวเล็กได้แต่อึกอักทำอะไรไม่ถูก พอเห็นแบบนี้ผมยิ่งรำคาญยัยนี่เข้าไปใหญ่ ก็แค่เคยผ่านมือกันมาเฉยๆ เสือกทำตัวหวงอย่างกับเป็นแฟนผมไปได้ บ้าป่ะวะ


"คือมินอากับพี่แทแค่บังเอิญรู้จักกันเฉยๆ..."


"แล้วไปรู้จักกันได้ไง ตอนไหน!" เสียงแหลมตะคอกใส่ทันควัน จนคนตัวบางสะดุ้งโหยง ลอบมองใบหน้าผมอย่างไม่เข้าใจ


แววตาของมินอาที่ส่งผ่านมา มันทำให้ผมแทบอยากจะสลัดยัยผู้หญิงบ้านี่ให้หลุดออกจากแขนตัวเองแล้วผลักออกไปให้ไกลชะมัด


โคตรน่ารำคาญเลย ตอนนี้ผมแม่งโคตรหงุดหงิด ยัยนี่ยุ่งไม่เข้าเรื่องกับผมหลายรอบแล้ว เอาจริงๆ ไม่ใช่แค่กับมินอา แต่ก่อนหน้ากับผู้หญิงอีกหลายๆ คนที่ผ่านมือผมมา ทำไมจีน่าต้องเสนอหน้าตลอด ผมเริ่มจะหมดความอดทนแล้วจริงๆ


"อยากรู้ไปทำไมวะ"


พอได้ยินผมพูดแบบนั้น จีน่าก็เหมือนจะหันควับกลับมามองหน้าผมอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง


แหงดิ นี่เป็นครั้งแรกที่ผมตัดสินใจพูดมันออกมา นั่นก็เพราะเริ่มที่จะหมดความอดทนกับยัยนี่เต็มที


"เมื่อกี้...พี่ว่าไงนะคะ" เธอถามย้ำอีกครั้งอย่างไม่แน่ใจ ในขณะที่ผมพยายามแกะมือที่น่ารำคาญพวกนั้นให้หลุดออกจากแขนของตัวเอง เพียงแต่ว่าในตอนนั้น...


มินอาที่นั่งเงียบหลบสายตาผมอยู่นานก็รีบผุดลุกขึ้นยืน แล้วหมุนตัวเดินหนีห่างออกไป ปลายเท้าก้าวจ้ำๆ เดินออกจากร้านแล้วไกลออกไปเรื่อยๆ จนผมรู้สึกได้ถึงความชิบหายที่ไม่เคยเกิดขึ้นในใจของตัวเองมาก่อน เหมือนเมื่อกี้ เสี้ยวหน้าด้านข้างของยัยนั่นผมเห็นเหมือนมินอากำลังร้องไห้ บ้าเอ๊ยยย~ นี่มันเรื่องอะไรกันวะเนี่ย


แล้วจีน่า...


ยัยบ้านี่เป็นอะไรนักหนาวะ เกาะอยู่ได้!!


โคตรน่ารำคาญ


ผมตัดสินใจสะบัดแขนออกจากยัยนั่นแรงๆ จนร่างผอมเพรียวถึงกับชะงักไปเสี้ยววินาที จีน่ามองผมอึ้งๆ ริมฝีปากบางสีสดเอ่ยเปรยคำพูดขึ้นด้วยความรู้สึกที่มากมายหลากหลาย


"พะ พี่แท..."


"เลิกทำตัวน่ารำคาญได้ยัง"


"พี่เป็นอะไร ทำไมถึงพูดแบบนี้คะ" คนตัวบางทำหน้าเสีย น้ำเสียงหวานแอบสั่น จ้องมองผมด้วยแววตาหวั่นๆ


"ก็แค่เคยเอากันเฉยๆ เป็นบ้าหรือไงวะ"


"!!!"


พอเจอคำพูดผมไป จีน่าก็แทบสะอึก พูดอะไรไม่ออก เหมือนจะสตั๊นค้างอยู่กับที่ไปเลย ช่วงจังหวะนั้นแหละ ที่ผมแทบไม่สนใจยัยนี่อีกต่อไป สองขาก้าวเท้าวิ่งออกจากร้าน ตั้งใจตามมินอาที่ไม่รู้ว่าเดินหายไปไหนแล้ว เวรเอ๊ย~ ยัยนั่นวิ่งหนีไปแล้วแหงเลย ต้องหาให้เจอ


ทำไมข้างในมันถึงได้รู้สึกหน่วงแล้วก็ว้าวุ่นได้ถึงขนาดนี้วะ


(50%)








ท่ามกลางผู้คนที่เดินพลุกพล่าน ผมที่กำลังวิ่งเต็มฝีเท้าได้แต่รีบมองสอดส่องไปตามที่ต่างๆ บ้าชิบหาย วันนี้ที่ห้างเสือกคนเยอะเดินกันวุ่นวายเต็มไปหมด แล้วแบบนี้ผมจะหามินอาเจอได้ยังไง ทั้งหงุดหงิด อารมณ์เสีย รู้สึกทุกอย่างแม่งไม่ได้ดั่งใจ แต่ดูเหมือนโชคจะยังเข้าข้างผมอยู่นิดหน่อย นั่นก็เพราะตรงใกล้ๆ กับบันไดเลื่อน ผมจำด้านหลังเล็กๆ บางๆ ที่กำลังวิ่งไปข้างหน้าอย่างไม่สนใจใครของใครคนนั้นได้ดี


สองขาเร่งฝีเท้า เพียงไม่กี่ก้าวก็ไล่ตามจนทัน ผมจัดการคว้าแขนของคนตัวบางขึ้นมากำไว้แน่น เป็นบ้าอะไรก็ไม่รู้ จะเดินหนีผมออกมาทำไม น่าหงุดหงิดชิบหาย สองรอบแล้วนะที่เป็นแบบนี้ ร่างเล็กเมื่อรับรู้ว่าถูกผมจับตัวได้ก็เบิกตากว้าง แววตากลมโตเต็มไปด้วยน้ำตาคลอมองผมอึ้งๆ แต่กลับต้องอึ้งกว่าเดิมเมื่อโดนผมลากให้วิ่งตามมาด้วย พาร่างบางตรงเข้าร้านขายเสื้อผ้าแบรนด์เนมแห่งหนึ่งซึ่งผู้คนดูไม่พลุกพล่านเท่าไหร่ มืออีกข้างรูดหยิบเอาเสื้อที่แขวนอยู่บนราวโชว์มาแนบไว้ที่แขน ก่อนจะเดินจูงคนตัวเล็กพาเข้ามายังโซนของห้องลองชุดด้านในสุด จัดการผลักยัยนั่นเข้าไป แล้วปิดประตูขังพวกเราสองคนไว้ภายในห้องลองเสื้อผ้าด้วยกัน


"จะเดินหนีทำไม! หลายรอบละนะ"


ผมตวาดเสียงแข็ง จ้องมองใบหน้าหวานที่แสดงอาการหวาดหวั่น เพราะเสียงผมเริ่มดัง แววตากลมโตเต็มไปด้วยน้ำตาคลอเหมือนลูกแมวตัวน้อยที่กำลังหวาดกลัว


"..."


"ถามอ่ะ ทำไมไม่ตอบ!"


"..."


"พูดดิวะ!!"


ยิ่งเธอเอาแต่เงียบ อีกทั้งยังหลบสายตาใส่ ผมยิ่งรู้สึกหงุดหงิด จนเผลอผลักตัวเธออัดเข้ากับผนังกระจกที่สะท้อนภาพของเราอย่างแรงด้วยความลืมตัว จนใบหน้าหวานแสดงอาการเจ็บออกมาทำให้ผมใจแป้ว


บะ บ้าเอ๊ย ลืมตัว


"อึ่ก ฮือๆ" เมื่อโดนผมทำแย่ๆ แบบนี้ใส่อีกครั้ง เธอก็เหมือนจะอดทนกลั้นความผิดหวังในตัวผมแบบนี้ต่อไปไม่ไหว ร่างเล็กปล่อยเสียงร้องไห้ออกมา ใบหน้าหวานเม้มริมฝีปากแน่นอย่างน่าสงสาร จนผมที่เพิ่งจะรู้สึกตัวว่าทำผิด ใจอ่อนยวบไปหมด แม่ง...นี่กูเผลอทำแย่ๆ ใส่เขาไปอีกแล้ว


ทำไมผมแม่งเป็นเหี้ยคนแบบนี้วะ


พอเห็นคนตัวเล็กร้องไห้สะอึกสะอื้นเหมือนเด็กๆ ผมที่เพิ่งจะรู้สึกผิดก็ได้แต่จ้องมองใบหน้านั้นเงียบๆ ข้างในแม่งเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายที่ผมเองก็อธิบายไม่ได้ แค่เห็นแบบนี้ใจผมมันก็หน่วงแล้ว ทว่าในทางกลับกัน กลับหลงใหลในใบหน้าหวานเล็กน่ารักที่กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้น นี่ผมเป็นบ้าอะไร


ชอบเห็นเธอร้องไห้ แต่อีกใจก็ไม่อยากทำให้เจ็บปวด


ทำไมวะ??


ทำไมเวลาแบบนี้ ผมถึงคิดว่ายัยนี่ตอนร้องไห้แม่งโคตรน่าเอ็นดู


เรียวหน้าของผมเคลื่อนที่ก้มต่ำลงไปหาใบหน้าหวานที่กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้น ก่อนจะใช้มืออีกข้างรวบกลุ่มเส้นผมนุ่มนิ่มนั่น ดึงลงจนคนตัวบางจำต้องเงยหน้าขึ้นรับกับสัมผัสจากริมฝีปากร้อนแนบแน่นอย่างเลี่ยงไม่ได้ ผมบดขยี้คลึงเคล้าคลอไปด้วยปลายลิ้นซึ่งไล่ต้อนเธอจนมุมด้วยความเอาแต่ใจ มันทั้งหลงใหลและอยากครอบครองไม่มีที่สิ้นสุด


น้ำตาของมินอาที่เปรอะทาบไปบนแก้มของผมจนรู้สึกชื้น ค่อยๆ ดันตัวเธอจนหลังชิดติดผนังกระจก สองมือรวบยกตัวเธอขึ้นสูงจนเรียวขาทั้งสองข้างลอยขึ้นจากพื้นเกี่ยวรัดหนีบรอบเอวและลำตัวผมไว้แน่น เงาของเสี้ยวหน้าเพียงครึ่งหนึ่งจากตัวผมที่กำลังฉกชิมรสชาติจากริมฝีปากสีสวยของยัยนี่อย่างเพลิดเพลินสะท้อนผ่านออกมาจากตัวกระจก ผมจัดแจงให้เรียวแขนเล็กโอบล้อมรอบคอไว้ บังคับทุกวิถีทางให้เธอขัดขืนอะไรไม่ได้ด้วยการออกแรงดันตัวเธอติดผนัง


"แท อะ อื้อ~"


"ไหนเรียกพี่แทอีกทีดิ"


"ไม่เอา"


"เร็วๆ อยากฟัง"


"มะ...ไม่ ไม่ทำนะ"


"งั้นก็เรียกว่าพี่แทซะ"


ผมไม่ได้มีดีแค่ขู่ เพราะนิ้วเรียวก็จัดการปลดกระดุมกางเกงของยัยนี่ออก ก่อนจะจัดการเกี่ยวอันเดอร์แวร์ของเธอ แล้วค่อยๆ ไล้ปลายนิ้วลงไปบนสัมผัสกระตุ้นร่างกายของผู้หญิง


"ทะ แท อ๊ะ!"


มินอาสะดุ้งโหยง เมื่อเรียวนิ้วของผมจมฝังลึกเข้าไป รูดขึ้นลงจนสัมผัสความชื้นแฉะด้านในตัวเธอ เรียวขาเล็กหนีบลำตัวผมไว้แน่น ลมหายใจอุ่นร้อนหอบถี่เร็วกระตุกเป็นช่วงๆ ทุกครั้งที่ลงสัมผัสถี่จนร่างเล็กสั่นสะท้านอย่างทำอะไรไม่ได้นอกจากร้องครางอ้อนเหมือนเหยื่อที่กำลังจะถูกผมขย้ำ


"บอกให้เรียกไง เร็วๆ ดิ"


"อ๊ะ! มะ ไม่เอา ในนี้ไม่ได้นะ แท อื้อ"


ผมกดริมฝีปากลงไปอีกครั้งเมื่อเสียงครางของยัยนี่ดังขึ้นมา มืออีกข้างก็เร่งดึงเข้าออกจนได้ยินเสียงชื้นแฉะกระทบกันจนใจเต้นแรงไปหมด


"ไม่ชอบเหรอ" ลองเอ็ดเธอเบาๆ จ้องมองใบหน้าหวานขึ้นสีที่กำลังแสดงอาการไม่พอใจผมแต่ขัดขืนหรือไม่มีแรงแม้แต่จะทำอะไรผมได้ สนุกว่ะ ยิ่งแกล้งยัยนี่มากเท่าไหร่ ผมยิ่งเป็นฝ่ายอดใจไม่อยู่เข้าซะเอง ให้ตายเหอะ


ข้างล่างผมตอนนี้แม่งโคตรทรมาน


"แท พอแล้ว~"


"ก็บอกว่าให้เรียกพี่แทฮยองไง เรียกแล้วเดี๋ยวหยุดทำเลย"


"แททททท~"


"บอกว่ายังไง"


"พะ พี่แทฮยอง"


ทันทีที่ได้ยินก็ได้แต่เผลออมยิ้มออกมาอย่างหักห้ามใจตัวเองไม่ได้ โคตรน่ารักเลย รู้สึกดีว่ะ


"อะไรนะ ไม่ค่อยได้ยิน" ว่าแล้วก็แกล้งทำเป็นไม่ได้ยินทั้งๆ ที่ได้ยินเต็มสองรูหู


แล้วไง...ผมก็แค่อยากฟังซ้ำๆ


"...พี่แทฮยอง หยุดทำแบบนี้กับมินอาได้แล้ว"


เหี้ยเอ๊ยยย ไม่ไหวว่ะ น่ารักชิบหาย






ขออนุญาติลง NC ไว้ที่บทความอื่นนะคะ

แปะลิ้งค์ไว้แล้ว จิ้มโลด

>>> NC CUT 18+ <<<






ให้ตายเหอะ ผมแม่งโคตรหลงยัยนี่เลยว่ะ


"แทโกหก คนขี้โกหก" คนตัวเล็กขมวคิ้วมุ่น จ้องมองผมผ่านกระจกด้วยสีหน้าไม่พอใจ ในขณะที่ผมจัดการฝังปลายจมูกลงไปบนกลุ่มเส้นผมกลิ่นหอมอ่อนๆ นั่นพร้อมทั้งกระชับอ้อมกอดจากด้านหลังตัวเธอ


"ก็เธอชอบยั่ว"


"มินอายังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ!"


เสียงหวานหันควับกลับมาเอ็ดผมอย่างไม่ยอมแพ้ แต่ผมกลับหลุดหัวเราะออกมา ลอบมองหน้าเธอขำๆ แตกต่างจากยัยคนนี้ที่ตีหน้ายุ่งเหยิง เอาจริงๆ ยัยนี่แค่อยู่นั่งอยู่เฉยๆ ก็ยั่วอารมณ์ผมได้แล้วอ่ะ คนบ้าอะไรไม่รู้

"อยากได้เสื้อตัวไหน เดี๋ยวซื้อให้"


ว่าแล้วผมก็เปรยตาขึ้นไปมองยังเสื้อผ้ามากมาย ที่เผลอหิ้วติดมือเข้ามาในห้องนี้ด้วย ซึ่งแขวนอยู่บนราวจนมินอาจำเป็นต้องหันไปมองตาม ถ้าเดินออกจากร้านไปโดยที่ไม่ซื้ออะไรติดไม้ติดมือกลับไปซักอย่าง มันค่อนข้างรู้สึกผิดยังไงไม่รู้ อุตส่าห์ได้ใช้สถานที่เค้าทั้งที่ ต้องตอบแทนเค้าบ้างล่ะมั้ง


"เปลี่ยนเรื่องอีกแล้ว"


"เหอะน่า ถ้างั้นกลับคอนโดไปห้ามโวยวายนะ"


"แททททท~"


มินอาตั้งท่าจะโวยวายอีกรอบ แต่คราวนี้ผมไม่ยอมปล่อยให้เธอได้ทำอีกเป็นครั้งที่สองด้วยการยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ จนคนตัวเล็กชะงักไป มองหน้าผมทั้งที่ไม่กล้าสบตา แก้มเธอแดงขึ้นสีไปหมด


"หายโกรธแล้วดิ"


"..." เธอนิ่ง รีบหุบปากลงทันควัน ท่าทีเขินๆ เบนสายตาหนีไปทางอื่น


"ห้ามบอกว่าไม่"


"..."


"เพราะฉันไม่ได้ตั้งใจ"


ไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องมันเป็นแบบนี้...


พอได้ยินผมพูดแบบนี้ด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง เธอก็ค่อยๆ ช้อนสายตามองหน้าผมทั้งที่แววตาวูบไหว อ้อมแขนเล็กเกี่ยวคล้องรอบต้นคอผมไว้ พลางซุกหน้าลงมาแถวต้นคอเล่นเอาผมใจสั่นไปหมด


ทำบ้าอะไรแบบนี้อีกแล้วเนี่ย ให้ตายเหอะ หวั่นไปหมดเลยเว้ย


"ไม่โกรธแล้วก็ได้"


ได้ยินเสียงเล็กดังอู้อี้อยู่แถวๆ ต้นคอจนผมได้แต่เผลออมยิ้มออกมา น่ารักดีว่ะ ชอบอะไรแบบนี้ชิบหาย


"ดีมาก เพราะเธอไม่มีสิทธิ์โกรธฉัน"


"อื้อออ"


"กลับกันมั้ย"


ว่าแล้วผมก็กับเธอก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ก่อนที่จะพากันเดินออกจากห้องลองชุดนี้ไปโดยที่ผมจับมือเธอไว้แน่น กลัวว่าถ้าเผลอปล่อยให้หลุดมือ เดี๋ยวจะวิ่งหนีกันไปอีก ถึงยัยยัยนี่จะหายโกรธผมแล้วก็เถอะ


มันก็แค่ข้ออ้างอยากจับมือเฉยๆ นั่นแหละ ช่างผมเหอะ


ไม่รู้ว่าความรู้สึกตอนนี้มันคืออะไร


แต่สิ่งที่มันย้อนแย้งในตัวเองมาตลอด ผมกลับรู้สึกอยากช่างแม่งมันให้หมด ถ้าเป็นเรื่องของมินอาในตอนนี้


ผมไม่อยากคิดอะไรอื่นอีก นอกจากอยู่ใกล้ๆ ยัยนี่...


(100%)


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -







แทแท : โอ๊ย หลงน้องไม่ไหว ใจเกินห้าม ใจพี่บาง อย่าโกรธพี่เลย




TALK

เค้ามาแย้วววว5555555
(เตรียมกะลังมังครอบหัวเพราะกลัวโดนโบกจากความผิดตัวเอง)
ขอโทษน้าา ห่างหายไปเกือบ 2-3 เดือนเลย
งานเรายุ่งมากๆๆ กลับมาถึงห้องเห็นเตียงคือกระโดดพร้อมหลับ
บางวันลืมอาบน้ำด้วยล่ะ55555 เผลอหลับไปทั้งแบบนั้น อี๋ โสโครกมั่กๆ
ครั้งนี้เรามาพร้อมกับ เซอร์วิส NC จริงละเด้อ กดจิ้มลิ้งค์ได้เลยนะเทออออ
เจ้าแทแท ที่อยู่ในช่วงหลงน้องเหมือนโดนของ
ก่อนหน้านี้ที่ว่าย้อนแย้ง เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย
อีคนพี่เริ่มไม่สนใจความย้อนแย้งพวกนั้นละจ้าาา
มาอัพดึกหน่อยน้าาา เพราะวันนี้ฟรีเดย์แหละ
นอนเช้าได้ เลยว่างเว่อร์
เดี๋ยวจะมาใหม่ ในอีกเร็ววันน้าา
เนื้อเรื่องจะเข้มข้นยิ่งกว่าไข่ข้นคลุกข้าว (แค่คนหิวยามดึกเลยพูดขึ้นมา)
เตรียมใจกันไว้ดีๆ นะทุกคนนน

สุดท้ายนี้ ชอบก็อย่าลืมเฟ้บไว้อ่าน
ถ้าอยากให้ไรท์กลับมาไวๆ อย่าลืมเม้นต์เป็นกำลังเรียกไรท์ให้กลับมาปั่นต่อเร็วๆ
ขอขอบคุณทุกๆ คอมเม้นต์ที่คอยเป็นกำลังใจให้ไรท์ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา
ยังไงก็มาแชร์ๆ ความรู้สึกกันได้เรื่อยๆ น้า ไรท์ชอบมาก
ต่อจากนี้จะแต่งให้ดีขึ้น พยายามอัพให้ไวเท่าที่จะทำได้
เพราะงั้นอยู่ด้วยกันอย่างเหนียวแน่นไปจนจบเรื่องนี้ด้วยกันเลยนะค้าบบบบบ


สามารถพูดคุยติดต่อทวง NC ทวงฟิค ได้ที่...
Twitter : @shampeeyong
(เพิ่งสมัครแอคใหม่เพิ่ม สิงอยู่ในนี้บ่อยทุกครั้งที่นั่งเล่นโทรศัพท์
เข้าไปคุยเล่นกันได้น้า
ฝากติด #แทแทคนใจร้าย เม้ามอยเรื่องนี้กันได้จ้า)



- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -



ฝากฟิค อีก 2 เรื่อง จากพาร์ทตัวละครเดียวกันหน่อยนะเคิ้บ
ปล. เปิดเรื่องน้องจกุกไว้แล้วน้า เข้าไปเจิมกันได้ อิอิ :p
 




ส่วนฟิคใหม่ล่าสุดของไรท์ คือเรื่องนี้เลย
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเรื่องไหนเลยนะคะ แยกออกจากกันอย่างสิ้นเชิง
เป็นอีกเรื่องใหม่เลย แนวดาร์กไซด์ โรคจิต อย่าลืมแวะเข้าไปน้า~



คนหล่อโรคจิต ที่ผิดปกติ
คุณชายแทแทคนเอาแต่ใจ อย่าลืมจิ้มๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 218 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

422 ความคิดเห็น

  1. #383 Maneechan2563 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 16:27

    ไรท์รีบมาอัพนะคะ รออยู่นะค้าาาาาาาาาา

    #383
    0
  2. #380 pocky_pv95 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 19:51
    แอบรอไรท์อยู่นะคะ ไม่รู้ไรท์ไปอยู่ที่ใด
    #380
    0
  3. #376 fanfin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 09:16
    ไรท์คร่ามาต่อไว้ๆน้าาาาา
    #376
    0
  4. #375 fanfin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 09:16

    เขิลncอ่าาาา
    #375
    0
  5. #374 fanfin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 09:15
    คือเขาหวานกันมากอะ โอ้ยยยยฟินมาก
    #374
    1
    • #374-1 fanfin(จากตอนที่ 18)
      4 ธันวาคม 2562 / 09:16
      เค้ารอนะไรท์ มาต่อเร็วๆด้วยน้าาา
      #374-1
  6. #373 fanfin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 09:15
    เขิลมากกกก ทำไมชอบจัง
    #373
    0
  7. #315 Csthmyg99 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 22:44
    ชอบเวลาเขาหวานกัน น่ารักก
    #315
    0
  8. #314 b-rin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 08:48
    เย่ ไรท์กลับมาแล้วววววว แทหลงมินอาหนักมาก555555 ก็มินอาน่ารักขนาดนี้จะห้ามใจไหวได้ยังไงเนอะ สู้ๆนะคะ รออ่านอยู่ตลอดน้า
    #314
    0
  9. #313 pocky_pv95 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 06:18
    ดีใจมากๆเลยงับบบบบ ไรท์สู้ๆนะคะ ไรท์ยุ่งรีทเข้าใจนะ แค่ไรท์ไม่ทิ้งเรื่องนี้ เค้าก็ขอบคุณและดีใจมากๆเลยค่ะ
    #313
    0
  10. #310 pocky_pv95 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 19:54
    ไรท์จ้าา คิดถึงไรท์ง่าาา
    #310
    0
  11. #309 JKzxno (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 08:11
    ไรท์จ๋าาาาาาาาาาาาา รออยู่น้า สนุกมาก
    #309
    0
  12. #306 plum_aum123456 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 10:09
    ไรท์ แวร์อาร์ยูมาต่อด้วยน้าาา
    #306
    0
  13. #305 Cream9880 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 18:53
    โอ้ยยน่ารักก
    #305
    0
  14. #304 SomsomChillChill (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 12:54
    รอนะคะ ฮือ ตามไปง้อน้องเร็วว
    #304
    0
  15. #303 Csthmyg99 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 22:15
    พึ่งหวานกันได้ไม่นานเองง แง
    #303
    0
  16. #301 kimdreammy7888 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 16:26
    คิดถึงไรท์มากเน้ออออ
    #301
    0
  17. #300 noukimtae (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 15:14

    แทรีบตามไปง้อเลยนะน้องงอนแล้ว
    #300
    0
  18. #299 b-rin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 11:03
    ดีใจจจจจจ คิดถึงมากกกก เราพึ่งเรียนจบเหมือนกัน เข้าใจไรท์เลย สู้ๆน้าา รออ่านต่อนะคะ แบบไหนก็ได้จัดมาเลยยยย
    #299
    0
  19. #298 Icekiki25 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 09:35
    คิดถึงงงงมากกกกหายไปนานเลย ในที่สุดก็อัพ ขอเรทๆอิอิ
    #298
    0
  20. #297 Lisagirl3 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 06:40

    รีบมาอัพพ หายไปนานมาก

    #297
    0
  21. #296 TaoToa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 06:40
    ต่อออออ
    #296
    0
  22. #295 Seal_Sizz (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 06:24

    รู้สึกรำคาญจีน่าอ่ะ55555

    #295
    0
  23. #293 Tigerkim (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 02:56
    คิดถึงงไรท์มากเลยค่ะ😭 รีบมาต่อเร็วๆนะคะคืดถึงพี่แทกับมินอาสวีทกันมากกก
    #293
    0
  24. #292 Aprilme42 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 02:48
    แงง คิดถึงรอทุกวันเลย รีบมาอัพเร็วนะคะ ❤️❤️❤️
    #292
    0