[ BTS X YOU ] All I GOT.

ตอนที่ 14 : All I GOT || Episode : 13 เริ่มต้นใหม่ได้ไหม (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,329
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 150 ครั้ง
    9 ก.พ. 62

Image result for kim taehyung 2018
" บางทีตัวฉันเองเนี่ยแหละ ที่คงคิดผิดไป เธอกับไอ้ชินยู อาจจะไม่เหมือนกันก็ได้ "




ALL I GOT.
Episode 13





( Minah 'Part )

ริมฝีปากบางหยักสีอ่อนเอ่ยเล่าเรื่องราวทั้งหมดผ่านน้ำเสียงที่ฟังดูเรียบนิ่ง แต่กลับแฝงไปด้วยความเจ็บปวดมหาศาลซึ่งฉันสัมผัสมันได้โดยตรง โครงหน้าคมเข้มซึ่งถูกมองจากด้านข้างปรากฏแววตาที่สั่นวูบไหว ความรู้สึกปวดหน่วงในใจได้แต่ทำให้ฉันนั่งตัวแข็งทื่อ รู้สึกชาจนพูดอะไรไม่ออก

เรื่องทั้งหมดมันฟังดูโหดร้าย โหดร้ายสำหรับแทเกินไป

ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ

"เหอะ ตลกดีมั้ยล่ะ"

ร่างสูงที่กำลังนั่งกอดเข่าอยู่ตรงหน้าทำได้แค่แค่นเสียงหัวเราะออกมาราวกับเอือมระอาในชีวิตตัวเอง แววตาของเค้าตอนนี้มันเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง ความทุกข์ที่ถูกกักเก็บไว้มาโดยตลอด



ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่าพี่ชายฉัน...พี่ชินยู จะทำในสิ่งที่เลวร้ายแบบนั้นกับเธอ

เธอที่ชื่อ จองมิล ผู้หญิงที่แทแอบรักข้างเดียวมาโดยตลอด



พี่ชายที่ใจดีของฉัน กับอีกด้านหนึ่งซึ่งฉันเองก็ไม่เคยได้รับรู้มาก่อน

เรื่องทั้งหมด เป็นเรื่องจริงงั้นเหรอ??

บอกตามตรงว่าทำใจเชื่อได้ลำบากจริงๆ  ตอนนี้ฉันรู้สึกสับสนไปหมด เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันเองก็รู้จักนิสัยของพี่ชายตัวเองดี พี่ชินยูน่ะ มีส่วนที่คล้ายๆ กับแทนั่นก็คือความใจร้อน เจ้าอารมณ์ แต่ถ้าหากอยู่กับฉันหรือว่าคนในครอบครัว พี่ก็มักจะทำตัวดีเสมอ เป็นพี่ชายที่ใจดีมากๆ คนหนึ่งเลยก็ว่าได้ เพียงแต่ฉันเองก็พอจะรู้มาบ้างว่าพี่เค้าหนักเรื่องผู้หญิง ตั้งแต่ช่วงที่เข้ามหา'ลัย แล้วย้ายมาอยู่คอนโด พี่ก็มักจะเอาสาวมานอนที่ห้องอยู่บ่อยๆ แต่ไม่คิดว่าเค้าจะรุนแรงถึงขนาดทำร้ายร่างกายของแฟนตัวเองได้ขนาดนี้ นี่มันเหลือเชื่อเกินไปจริงๆ

คนอย่างพี่ชินยู จะเลวร้ายได้ขนาดนั้นเลยเหรอ

"...เรื่องจริงใช่มั้ย"

น้ำเสียงของฉันสั่นไปหมด มันเต็มไปด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ยิ่งพอได้เห็นใบหน้าของแท แววตาเรียวรีที่พยายามจะปกปิดความเศร้าของตัวเอง ฉันยิ่งอยากจะร้องไห้ คนตรงหน้าฉันในเวลานี้ดูทรมานมาก เหมือนเขากำลังเจ็บปวด เจ็บปวดจนแทบทนไม่ไหว

ทำไมกันนะ?

ทำไมแทถึงตัดสินใจเล่าให้ฉันฟังกันล่ะ ทั้งๆ ที่มันเป็นสิ่งเดียวในตอนนี้ที่ทำให้ตัวแทต้องเจ็บปวด แต่ทำไมแทถึงคิดที่จะเล่า เรื่องทั้งหมดมันฟังดูน่าเศร้าแล้วตัวเขาเองก็พยายามทำเหมือนไม่อยากนึกถึง แต่ฉันกลับรู้สึกว่าแทในตอนนี้ดูเปิดใจกับฉันยิ่งกว่าเก่า เค้ากล้าที่จะเล่าเรื่องระหว่างตัวเขากับจองมิลให้ฉันฟัง แม้มันจะทำให้ฉันรู้สึกเจ็บปวดมากก็ตาม

ใช่ ฉันเจ็บ เจ็บมากจริงๆ ตัวฉันในตอนนี้ พอรู้ว่าเรื่องราวของพวกเขาเป็นมายังไง มันยิ่งดิ่ง เขามันทั้งขี้โกง คนบ้าอะไรก็ไม่รู้ โคตรจะขี้โกง! ตั้งแต่แรกแล้ว ฉันไม่เคยต้องมานั่งรับรู้เรื่องราวอะไรแบบนี้มาก่อน ฉันใช้ชีวิตที่ดีมาโดยตลอด ไม่เคยต้องเดือดร้อนเพราะใคร จนกระทั่งจู่ๆ เขาก็ดันเข้ามาทำลายชีวิตฉัน ทำให้ฉันร้องไห้ ทรมานสารพัด เหตุผลแค่เพราะฉันเป็นน้องสาวของพี่ชินยู แล้วที่แย่ที่สุดคือการที่ฉันดันเผลอชอบเขาเข้า



ฉันดันเผลอรักคนแบบแทไปแล้วไง



ฟังดูออกจากบ้าเกินไป แต่ฉันดันชอบเขาเข้าให้แล้วจริงๆ คนใจร้ายคนนี้ที่ทำให้ฉันหลงรักเข้าให้อย่างเต็มเปา ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าตอนนี้ตัวเองเสียสติไปแล้วหรือเปล่า เพราะแทเองก็ไม่เคยลืมจองมิลได้เลยซักวินาทีเดียว เขายังคงฝังใจ ฝังใจกับผู้หญิงคนนั้นมาโดยตลอด

คิมแทฮยองที่นึกถึงแต่จองมิล ทุกอย่างของเขามันเป็นเพราะจองมิลมาตั้งแต่แรกแล้ว

แถมที่ๆ เขาพาฉันมาในตอนนี้ มันก็ยังเคยเป็นที่ของจองมิล

ทุกอย่างมันเป็นของจองมิล ทุกอย่างที่ฉันเคยทำ จองมิลล้วนแต่ทำมาหมดแล้วทั้งนั้น

ฉันเจ็บปวดมากจริงๆ เจ็บปวดมากที่สุด มันเหมือนกับว่าพ่ายแพ้ตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่มต้นเลยด้วยซ้ำ เพราะมันคือการที่ฉันไม่สามารถสู้อะไรจองมิลได้เลย

มันคือการที่ฉันไม่เคยได้เข้าไปอยู่ในใจแทเลย

แต่ทำไงได้ ก็มันเผลอชอบไปแล้วนี่



ฉันชอบเขา รักเขาไปแล้วจริงๆ



มาลองคิดกลับกันดูอีกที ฉันว่าการที่แทกล้าเล่าเรื่องของตัวเองให้ฉันฟังแบบนี้มันก็ดีเหมือนกันนะ อย่างที่บอกฉันเริ่มรู้สึกว่าแทยอมเปิดใจให้ฉันมากขึ้นเรื่อยๆ ถึงมันจะฟังดูเหมือนปลอบใจตัวเองไปบ้าง แต่เขาก็ไม่เคยพูดถึงเรื่องของตัวเองแบบนี้มาก่อน นี่เป็นครั้งแรกที่คนแบบเขายอมเล่าเรื่องราวของตัวเองให้ฟัง บางทีนี่อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ฉันได้เข้าใกล้เขามากขึ้นก็ได้

ซึ่งพอมันเป็นแบบนี้แล้วฉันควรจะรู้สึกยังไงล่ะ ฉันต้องทำตัวยังไง ใจของฉันมันกำลังสับสน ความคิดมันตีวนกันยุ่งเหยิงไปหมด

"แล้วแต่จะคิด"

แต่แทกลับตอบด้วยสีหน้าที่ยังคงเศร้าหม่น มันเหมือนจะดูราบเรียบแต่ฉันกลับดูออกว่าเขากำลังรู้สึกยังไง ใช่...เรื่องของพี่ชินยู มันยากนะที่จะทำใจเชื่อ แต่การที่คนๆ หนึ่งแสดงสีหน้าและอาการที่ทุกข์ทรมานขนาดนี้ได้ในขณะที่ตัวเองกำลังเล่าในสิ่งที่เป็นต้นเหตุทำให้เขาต้องเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ฉันว่า...แทเองก็คงอดทนอยู่เหมือนกัน

ความรู้สึกเขาตอนนี้ ฉันคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องโกหก

"มันก็แค่เรื่องบ้าๆ จะคิดยังไงก็แล้วแต่เธอ"

"..."

"แค่รู้สึก...อยากเล่าให้ฟัง"



เรื่องในตอนนั้น จะเป็นยังไงก็ช่าง แค่เพียงตอนนี้...

ฉันไม่อยากเห็นเขาต้องเจ็บปวดอีก



ฉันไม่รู้ว่าแทพูดจริงไหม ยังไม่คิดถึงขั้นปักใจเชื่อเพราะมันเหมือนกับการฟังความข้างเดียว บางทีเรื่องทั้งหมดอาจจะเป็นเรื่องจริงอย่างที่เขาเล่า หรืออาจจะเป็นเพียงแค่สิ่งที่เขาแต่งเติมขึ้นมาเพราะผิดหวังกับจองมิลรวมไปถึงเกลียดชังในตัวของพี่ชินยู ไม่รู้ว่าความจริงแล้วทุกอย่างมันเป็นยังไง สรุปอะไรไม่ได้ แต่ฉันก็ยังยืนยันกับตัวเองทั้งแบบนั้น

ว่าฉันไม่ต้องการให้เขาเสียใจ

อยากเข้าหา เข้าไปใกล้ๆ

แม้จะเสียใจ แต่ฉันอยากเข้าใกล้เขามากกว่านี้

"ร้องไห้ทำไม"

จู่ๆ เสียงทุ่มต่ำก็พูดขึ้นมาเรียกสติฉันให้หวนกลับคืนไปมองสบเข้ากับนัยน์ตาที่เศร้าหม่นของเค้า แค่เพียงวูบเดียวเท่านั้นที่ฉันสังเกตุเห็นว่ามันวูบไหว ข้างในอกก็รู้สึกบีบแน่นจนแทบหายใจไม่ออก

แทมักจะชอบแสดงสีหน้าแบบนี้ เวลาที่เขาเจ็บปวด

เขาพยายามปกปิดมันมาโดยตลอด พยายามทั้งๆ ที่ตัวเองก็ทนไม่ไหว

ถึงตอนนี้จะยังไม่รู้ว่าเรื่องทุกอย่างมันเป็นยังไง แต่ฉันไม่อยากคิดถึงอะไรอื่นอีกแล้ว

ไม่รู้ว่าน้ำตาเผลอไหลออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ กว่าที่ฉันจะรู้สึกตัวก็ตอนที่โดนร่างสูงตรงหน้าเอ่ยปากบอกพร้อมกับเอื้อมมือขึ้นมาเกลี่ยออกให้อย่างแผ่วเบา ปลายนิ้วค่อยๆ เคลื่อนที่อย่างช้าๆ ไปตามรอบแก้มก่อนจะหยุดชะงักลงกลางคัน

ใบหน้าหล่อคมเข้มจับจ้องมองลึกเข้ามาราวกับจะค้นหาสิ่งที่อยู่ในใจ ในขณะที่หยดน้ำตาใสก็เผลอไหลออกมาอย่างห้ามไม่ไหว

ที่ผ่านมาแทต้องเจ็บปวดมากเลยใช่ไหม

เขาต้องผ่านความรู้สึกแบบนั้นมาด้วยตัวคนเดียวตลอด ผ่านความยากลำบากของการที่จะต้องทำใจยอมรับการสูญเสียที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นเลยซักครั้ง

"อึ่ก แท"

"คนที่สมควรร้องมันควรจะเป็นฉันไม่ใช่เหรอวะ"

"เรื่องของแทมันฟังดูหดหู่เกินไปนี่นา"

ฉันเผลอบอกเขาทั้งน้ำตา ในขณะที่คนตรงหน้ากลับทำเป็นแค่นเสียงหัวเราะเบาๆ ริมฝีปากบางหยักสีอ่อนคลี่ยิ้มเล็กๆ ออกมา พร้อมทั้งยกมือขึ้นมายีผมฉันด้วยท่าทางเอ็นดู ทว่า แววตาของเขากลับเศร้าหมองเหลือเกิน



เรื่องทั้งหมดมันผ่านไปแล้วนะ ช่วยเริ่มต้นใหม่ได้ไหม

ถึงจะยังฝังใจกับจองมิลอยู่ ก็ไม่เป็นไร แต่ช่วยมองฉันซักนิดบ้างได้หรือเปล่า

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรนะแท ที่ผ่านมาถึงแทจะร้ายกับฉันก็ไม่เป็นไร ฉันพร้อมที่จะยกโทษให้

แล้วต่อจากนี้ ช่วยยิ้มให้ฉันบ่อยๆ ทีได้ไหม



"เออน่า ไม่ต้องร้องแล้ว"

"อืม ไม่ร้องแล้วก็ได้"

คนตัวสูงหมุนตัวกลับมานั่งหันหน้าชนกับฉัน เขานั่งอยู่บนพื้นทรายเลยทำให้ตอนนี้ฉันที่นั่งอยู่บนชิงช้าต้องก้มมองหน้าเขาทั้งน้ำตาแทน แทเองก็เงยหน้าขึ้นมองฉัน พวกเราสบตากันทั้งที่นั่งนิ่งเงียบอยู่หลายวินาที

ทว่า ความรู้สึกในตอนนี้ มันชัดเจนแล้วทุกอย่าง

"ขอกอดหน่อยได้หรือเปล่า"

ทันทีที่คำพูดหลุดออกมาจากริมฝีปาก ร่างสูงตรงหน้าก็นิ่งค้างไป พร้อมกับเบิกตาโตขึ้นล็กน้อย ก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้กลับมานิ่งแบบเดิม วางมาดเหมือนอย่างเก่า ทำทีเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ก็ยอมขยับเข้ามาใกล้ทั้งที่ไม่พูดอะไร

เห็นแบบนี้แล้ว มันทำให้ฉันได้แต่อมยิ้มทั้งน้ำตา แขนทั้งสองข้างค่อยๆ เกี่ยวรอบคอเขาเข้ามาหาตัวช้าๆ ทั้งๆ ที่อยู่ใกล้กันแต่ดันรู้สึกโหยหามากมายเหลือเกิน

ไม่รู้ว่าเขาจะยอมให้อยู่ใกล้ๆ แบบนี้ไปจนถึงเมื่อไหร่ ไม่รู้ว่าความรู้สึกมันจะห่างไกลกันอีกทีตอนไหน

"เริ่มต้นใหม่ได้ไหม"

แต่ตอนนี้ฉันแค่อยากอยู่ใกล้ๆ แล้วเริ่มใหม่ไปพร้อมกัน

ทว่า ในอ้อมกอดนั้น คนตัวสูงซึ่งค่อยๆ ยอมยกมือขึ้นมากอดตอบรอบเอวไว้ได้แต่ซุกหน้าลงไปกับเสื้อของฉัน ถ้อยคำเบาบางที่ฟังแทบจะไม่ได้ยินราวกับเสียงของลมที่พัดผ่านกลับปลุกความรู้สึกบางอย่างในตัวให้อยากรู้มากยิ่งขึ้น

"บางทีตัวฉันเองเนี่ยแหละ ที่คงคิดผิดไป"

"..."

"เธอกับไอ้ชินยู อาจจะไม่เหมือนกันก็ได้"

ราวกับจงใจพูดออกมาแต่ไม่ต้องการให้ได้ยิน คำพูดของแทที่แสนเบาบาง แม้จะอยากรู้แค่ไหน บอกให้พูดใหม่ยังไง มันก็เปล่าประโยชน์อยู่ดี

เพราะแทไม่ยอมเลือกที่จะบอกฉัน เขาขี้โกง

คนขี้โกง...







พระอาทิตย์ตกแล้ว ชายหาดถูกย้อมไปด้วยความมืด หากแต่รอบๆ กลับถูกตกแต่งด้วยแสงไฟประดับประดาสวยงาม ทั่วทั้งบริเวณยังคงเต็มไปด้วยผู้คนประปราย สายลมเย็นๆ ทำให้บรรยากาศของที่นี่ดูสดชื่นแม้จะเป็นช่วงเวลากลางคืน แต่ผู้คนก็ไม่ค่อยพลุกพล่านซักเท่าไหร่

อย่างที่บอกไปว่าที่นี่ค่อนข้างเป็นหาดที่เงียบสงบ ผู้คนส่วนใหญ่เลยเลือกที่จะมาเดินเล่นพักผ่อน รวมไปถึงนั่งทานดินเนอร์ส่วนตัวกันในช่วงมื้อค่ำ ใช่แล้ว เพราะที่นี่มีร้านอาหารติดริมทะเลมากมาย

"กินร้านนี้ดีป่ะ"

หลังจากที่คุยกันจนจบ แทก็ใช้เวลานั่งซึมไปซักพักใหญ่ๆ ก่อนที่เขาจะจัดการกับความรู้สึกของตัวเองได้ แล้วตัดสินใจเอ่ยปากชวนฉันเดินเล่นหาอะไรกินต่อ น่าแปลกที่ในครั้งนี้เขากลับเป็นฝ่ายเดินกอดคอฉัน รู้สึกว่าพวกเราเริ่มใกล้ชิดกันมากขึ้นไปอีกขั้น หลังจากที่ได้รับฟังเรื่องราวจากเขา บอกตามตรงว่ามันทั้งรู้สึกดีมากกว่าที่จะรู้สึกแย่ เพราะฉันคิดว่าอย่างน้อย คนข้างๆ ฉันในตอนนี้ก็กล้าที่จะเล่าให้ฉันฟัง เขาไม่เลือกที่จะปิดบังหรือปิดหูปิดตาไม่ให้ฉันรู้รับรู้เรื่องราวอะไรอื่นอีก เขาไม่เลือกที่จะทำเหมือนกับเมื่อก่อน เขาพร้อมที่จะเล่าเรื่องราวทุกอย่างที่ผ่านมา เพียงแต่ว่าตอนนี้สิ่งที่น่าแปลกคือแทกลับทำตัวเข้าหาฉันมากขึ้นกว่าเก่า มันเหมือนกับว่าเราถึงเนื้อถึงตัวกันได้มากขึ้น นี่ฉันรู้สึกไปเองหรือเปล่านะ ร่างสูงเดินพาดแขนเกี่ยวรอบคอฉันเลาะริมทะเลมาเรื่อยๆ จนกระทั่งเจอร้านอาหารแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ติดริมทะเล ภายในร้านมีทีนั่งพื้นกลางแจ้ง รับบรรยากาศสบายๆ ประดับไฟสวยงามดึงดูดสายตา ดูท่าคนจะเยอะอยู่พอสมควร แต่ก็ยังพอมีทีว่างเหลือ นอกจากนี้ฉันยังได้ยินเสียงเพลงจากดนตรีสดด้วย จึงรีบหันไปพยักหน้าตกลงอย่างตื่นเต้นทันที

"อื้อ"

เขาพาฉันเดินเข้ามาภายในร้าน มีพนักงานออกมาต้อนรับพวกเราเป็นอย่างดี พอแทบอกว่าอยากได้ที่นั่งกลางแจ้งบนหาดทราย พนักงานต้อนรับก็รีบเดินนำพาเรามายังที่โต๊ะซึ่งตั้งอยู่บนพื้นไม้ต่างระดับ มีเบาะฟูกสำหรับสองที่ตั้งอยู่ บนโต๊ะมีแสงเทียนซึ่งถูกจุดไว้ภายในโหลแก้วใสกับดอกไม้สดซึ่งอยู่ในแจกกันเล็กๆ ให้ความรู้สึกโรแมนติกอย่างบอกไม่ถูก

แทจัดการสั่งอาหาร พร้อมทั้งหันมาถามว่าฉันอยากกินอะไร เขาคอยเทคแคร์ฉันดีมาก ราวกับไม่ใช่แทคนเดิม ตอนนี้พฤติกรรมที่ดูใส่ใจทำให้ฉันค่อนข้างหลงใหลในตัวเขามากยิ่งขึ้น ไม่รู้ว่าเจ้าตัวจะรู้ไหมว่าเขาทำให้ฉันหวั่นไหวไปหมดแล้ว โอ๊ย จะบ้าตาย ใจฉันเต้นไม่ยอมหยุด หลังจากที่สั่งอาหารกันจนเสร็จ พวกเราก็นั่งคุยเล่นรับลมเย็นๆ ของชายทะเล บรรยากาศที่สวยงามท่ามกลางเสียงดนตรีซึ่งคลอมาอย่างต่อเนื่องทำให้ฉันรู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังฝันอยู่แน่ะ

เพียงไม่นาน อาหารหน้าตาน่าอร่อยก็ค่อยๆ ถูกยกมาเสิร์ฟ เราสองคนนั่งกินข้าวดื่มด่ำไปกับบรรยากาศรอบข้าง พูดคุย หยอกล้อเหมือนกับที่คนทั่วๆ ไปเขาเล่นกัน ไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีวันนี้เลยจริงๆ วันที่แทใจดี เขาเองก็เหมือนกับคนทั่วไป แตกต่างจากคนขี้โมโหรุนแรงที่ชอบทำใส่ สิ่งที่เขากำลังแสดงมันออกมาราวกับว่ามันเป็นอีกด้านหนึ่งในตัวเขา อีกด้านหนึ่งซึ่งฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าความจริงแล้วแทเป็นคนอ่อนโยนขนาดนี้

เขาทั้งใจดี แต่กลับชอบแกล้ง แทชอบแหย่ แถมยังขี้กวนประสาทสุดๆ ไปเลยด้วย

บางทีฉันก็นึกอยากจะหยิบช้อนขึ้นมาเคาะหัวเขาแรงๆ อยู่เหมือนกัน คนอะไรปากร้ายชะมัด

เวลาล่วงเลยผ่านไป เราสองคนนั่งเล่น นั่งกินข้าวด้วยกันจนรู้สึกอิ่ม เกือบสองชั่วโมงได้มั้งที่นั่งแช่กันอยู่ที่นี่ ซึ่งในตอนนี้มันค่อนข้างดึกแล้ว คนตัวสูงเลยตตัดสินใจเรียกเก็บเงินพร้อมทั้งชวนฉันกลับที่พัก เพราะแทเริ่มงอแงบอกว่าเหนียวตัวเอง อยากรีบกลับบ้านไปอาบน้ำไวๆ ฉันเองก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะเค้าพาฉันเที่ยวมาตลอดทั้งวันแล้วเหมือนกัน

แถมตอนนี้มันก็ดึกมากแล้วด้วย











@ที่บ้านพัก

#01.20 am. 

ท่ามกลางความมืดมิดภายในห้องที่มีเพียงแสงไฟจากข้างนอกส่องรอดผ่านผ้าม่านสีขาวเข้ามา เตียงนอนที่ถูกขย่มเป็นจังหวะดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับเสียงร้องครวญครางหวานเล็ก ที่ดังแว่วออกมาเป็นระยะๆ แสงไฟจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือซึ่งถูกวางไว้บนหัวเตียงอยู่ๆ ก็ติดขึ้นมาพร้อมกับเสียงเรียกเข้าที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำให้ร่างทั้งสองซึ่งกำลังเคลื่อนไหวร่างกายด้วยความเร่าร้อนภายใต้ผ้าห่มผืนหนาต้องหยุดการกระทำกับเรื่องที่ว่านั่นลง ก่อนที่มือเรียวจะค่อยๆ เอื้อมขึ้นมาควานหาตัวการที่กำลังส่งเสียงเรียกเข้าดังไม่หยุด


Rrrrrr Rrrrrr Rrrrr~


เจ้าของผมสีบรอนด์ทองแอบถอนหายใจเล็กๆ ด้วยความที่ถูกขัดอารมณ์และรบกวนเวลา ทำให้ใบหน้าหล่อคมตีสีหน้ายุ่งเล็กน้อย พยายามหรี่ตาจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์ทั้งที่สายตายังรู้สึกราวกับว่าแพ้แสง แต่เมื่อเห็นว่าปลายสายที่โทรเข้ามานั้นเป็นใคร ร่างหนากลับอมยิ้มบาง ก่อนจะรีบกดรับแล้วพูดตอบกลับไปอย่างอารมณ์ดี

"ว่าไงครับแม่"

แทเอ่ยปากทักทายคนปลายสายอย่างร่าเริง เขาโผล่หน้าตัวเองออกมาจากผ้าห่ม ในขณะที่ใต้ร่างกลับมีร่างเล็กๆ ของมินอานอนดิ้นไปดิ้นมาอย่างทรมาน ใบหน้าหวานเปื้อนเหงื่อชื้นไปทั้งตัว

"ทะ แท อะ อืออออ"

ร่างสูงนอนทาบทับและทันทีที่คนตัวเล็กร้องครวญคราง เขาก็จัดการก้มลงประทับปิดริมฝีปากไม่ให้เธอได้ส่งเสียงเล็ดลอดออกมา แทส่งสายตาดุไปให้ในขณะที่คนใต้ร่างกำลังร้องครางอย่างลืมตัวจนกระทั่งเริ่มรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง ร่างบางจึงจำต้องเปิดเปลือกตาขึ้นมาอย่างช้าๆ เพื่อที่จะมองว่าคนตรงหน้ากำลังทำอะไร

ก่อนหน้านี้เหมือนสติเธอล่องลอยอยู่กลางอากาศ เพราะเขาพยายามเร่งรัดทรมานเธอไปทั่วทั้งร่างกายจนแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว

"แท..."

ใบหน้าหล่อคมเข้มยกนิ้วขึ้นมาแตะริมฝีปากตัวเองเป็นเชิงบอกให้เงียบๆ ก่อนที่เขาจะหันไปคุยกับปลายสายด้วยน้ำเสียงที่ทำทีราวกับว่าไม่มีเกิดขึ้นเหมือนเดิม

"กำลังจะนอนแล้วครับ แม่มีอะไรหรือเปล่า โทรมาซะดึกเชียว"

แม่เขาโทรมานี่เอง แม่ของแท

"พรุ่งนี้เลยเหรอ"

มินอายังคงนอนหอบหายใจแรง จ้องมองใบหน้าที่กำลังแสดงอาการแปลกใจของผู้ชายตรงหน้าซึ่งกำลังนอนคุยโทรศัพท์อยู่ข้างๆ ในสภาพเปลือยเปล่าทั้งท่อนบน และแน่นอนว่าท่อนล่างเองก็ด้วย พูดให้ถูกคือตอนนี้ทั้งเธอและเขาต่างก็อยู่ในสภาพที่เปลือยเปล่าไม่ต่างกันซักเท่าไหร่ เพียงแต่ยังดีที่มีผ้าห่มคลุมไว้ ไม่งั้นต้องใจเต้นแรงแหงๆ

"ครับ ก็ได้อยู่แหละ แต่ขอเป็นช่วงเย็นได้หรือเปล่า"

เธอแอบอมยิ้มเล็กๆ เมื่อเห็นผู้ชายตรงหน้าพูดจาน่ารักแบบที่ไม่เคยได้ยินที่ไหนมาก่อนตอบกลับผู้เป็นแม่ของตัวเองไป แทนี่ก็มีมุมน่ารักๆ เยอะอยู่เหมือนกันแฮะ ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ เขาดูอารมณ์ดีมากเวลาที่ได้คุยโทรศัพท์กับครอบครัวของตัวเอง

ทว่า ในจังหวะนั้นที่ร่างสูงซึ่งกำลังนอนคว่ำตัวพร้อมทั้งชันแขนขึ้นมาคุยโทรศัพท์บังเอิญหันมาเห็นสายตาที่กำลังจ้องมองทั้งรอยยิ้มของมินอาจนต้องขมวดคิ้วมุ่นมากกว่าเก่า ด้วยความแปลกใจว่าเธอจะยิ้มให้เขาทำไมกันนักกันหนา แต่คนตรงหน้าก็ไม่ได้ว่าอะไร นอกจากจะหันไปคุยธุระต่อให้เสร็จแล้ววางสายไป ถึงจะหันมาแกล้งทำหน้าหงิกใส่

"ยิ้มอะไร"

น้ำเสียงทุ้มกดต่ำ ชันแขนจ้องมองร่างบางซึ่งกำลังนอนหันตะแคงข้างด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม เห็นแล้วอดที่จะหมั่นไส้ไม่ได้

"ก็ยิ้มเพราะเห็นแทคุยกับแม่ไง"

"แปลกตรงไหน"

ชายหนุ่มรู้สึกไม่เข้าใจ ในขณะที่คนตัวเล็กกลับหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ ตลกในท่าทีของเขา นี่แทไม่รู้ตัวเลยสินะ ว่ากำลังทำตัวน่ารักขนาดไหน

เธอเพียงแค่อยากจะบอกว่าเขาน่ารักดี ชอบแทที่พูดจาน่ารักแบบนี้

"สงสัยพรุ่งนี้เราต้องคงกลับกันแล้ว"

"กลับเหรอ?"

ทันทีที่ได้ฟัง มินอาก็เผลอทำหน้าเหลือเชื่อขึ้นมานิดหน่อย เพราะไม่คิดว่าจะได้กลับกะทันหันขนาดนี้ ในขณะที่คนข้างๆ กลับยกมือขึ้นมาเสยผมตัวเองอย่างจำใจ

"แม่อยากเจอหน้าฉันนิดหน่อยอ่ะ บ่นคิดถึงจนนอนไม่หลับ อะไรของเค้าก็ไม่รู้"

แต่แทเองก็พยายามอธิบาย เค้าเองก็ดูเหมือนจะเสียดายเพราะทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน

เมื่อได้ฟัง มินอาก็ดันเผลอทำหน้าเศร้า เพราะเรื่องที่เล่าดันเกิดกระทันหันเกินไปหน่อย เธอไม่คิดว่าเราสองคนจะต้องได้กลับกันเร็วขนาดนี้ มันก็ดีที่แทจะได้กลับบ้านไปหาแม่ ไปเยี่ยมแม่ด้วย เพียงแต่วินาทีนั้นที่คนตัวสูงสังเกตุเห็นใบหน้าซึ่งเผลอหงอยลงไปถนัดตา ได้แต่ทำให้เขาคลี่ยิ้มมุมปากเล็กๆ ออกมาด้วยความเอ็นดู คำถามที่ถูกเอ่ยขึ้นได้แต่ทำให้คนร่างบางถึงกับลนลานทำอะไรไม่ถูกไปพักหนึ่ง

"เป็นอะไร ยังไม่อยากกลับอ่ะดิ"

"มะ ไม่ใช่นะ"

เธอรีบปฏิเสธทันควัน ท่าทางลนลานทำให้ชายหนุ่มได้แต่เหลือบมองอย่างล้อเลียน

"หงอยก็บอกว่าหงอย รู้นะว่ายังไม่อยากกลับ"

"บอกว่าไม่ใช่ไง โถ่ แทก็..."

คนตัวเล็กทำน้ำเสียงโวยวาย งอแงเหมือนเด็กก่อนจะรีบพลิกตัวหันหน้าหนีคนรู้ทันไปอีกทาง แกล้งทำเป็นหลับ ในขณะที่แทเอง พอเห็นแบบนี้ก็เขยิบตัวเข้ามาแนบแก้มลงด้วยอีกครั้งอย่างที่ตัวเองชอบทำเป็นประจำ

"จะนอนแล้วเหรอ"

"..."

"นี่ ยังนอนไม่ได้นะ"

"อะ อ๊ะ แท~"

ก่อนที่ผ้าห่มจะถูกคลุมทับปิดบังร่างที่ขยุกขยิกของทั้งคู่อีกครั้ง ค่ำคืนสุดท้ายของทริปเที่ยวทะเล ซึ่งทั้งคู่เองต่างก็มีความรู้สึกดีๆ ต่อกัน ความรู้สึกดีๆ ที่ทำให้ทั้งสองคนใกล้ชิดกันมากขึ้นไปอีกขั้น




#เช้าวันต่อมา

ฉันเดินหน้ายู่ สะพายกระเป๋าเป้ใบใหญ่ ขนของออกมาไว้ภายในรถด้วยสภาพเหมือนคนยังนอนหลับไม่เต็มตื่น เพราะเมื่อคืนโดนอีตาผู้ชายใจร้ายนั่นก่อกวนไม่เลิกจนเกือบจะไม่ได้นอนทั้งคืน แถมตัวต้นเหตุก็แกล้งกวนประสาทไม่หยุกซักที ยังใช้ให้ฉันแบกของออกมาเก็บไว้ที่รถให้อีก

บอกตามตรงเลยก็ได้ว่าตอนนี้ ฉันยังไม่รู้สึกอยากกลับเลยจริงๆ

เพราะทริปครั้งนี้ทำให้ฉันได้รู้เรื่องอะไรหลายๆอย่าง มันทำให้เราสองคนมีโอกาสใกล้ชิดกันมากยิ่งขึ้น ฉันรู้เรื่องราวระหว่างแท กับ จองมิล รวมไปถึงพี่ชินยู ระหว่างพวกเขาทั้งสามคนมันโหดร้าย ซึ่งแทเองลึกๆ แล้วในความรู้สึกฉันตอนนี้ เขาก็ไม่ใช่คนที่ใจร้ายใจดำอะไรมากมาย เป็นเพียงแค่คนๆ นึงที่ชอบทำตัวปากแข็งไปวันๆ ขี้โมโห ขี้เหวี่ยงเกินมนุษย์ทั่วไปก็แค่นั้น

ที่สำคัญคือ อีกด้านหนึ่งของเขา...น่ารักมาก

ไม่อยากจะคิดเลยว่าฉันจะชอบเขา

"ยัง ยังจะเหม่ออยู่"

เสียงทุ้มต่ำโทนแหบเล็กน้อยดังขึ้นเรียกสติฉันให้กลับคืน พร้อมทั้งหันไปมองยังต้นเสียงซึ่งกำลังยืนเท้าคางเหล่มองฉันอยู่ตรงบานหน้าต่างของบ้านที่ถูกเปิดอ้ากว้างด้วยท่าทางล้อเลียน  คนตัวสูงอมยิ้มมุมปากให้เล็กน้อย ทันทีที่เห็นว่าเขาแอบมายืนมองอยู่ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ ฉันก็เดินหน้ายู่เข้าไปหาทันที

"ต้องกลับแล้วจริงๆ เหรอ"

"ทีตอนแรกทำรีบ พอตอนนี้ทำงอแง"

แทแค่นเสียงใส่อย่างหมั่นไส้ ร่างสูงยืนอยู่ภายในตัวบ้านที่มีระดับสูงกว่าตัวฉันที่กำลังเงยหน้าขึ้นมองเขาเล็กน้อย เลยได้เห็นมุมรูปหน้าเรียว จมูกโด่งคมสันได้อย่างชัดเจน ใบหน้าแทยามที่กระทบกับแสงแดดในยามเช้า ดูดีเกินไปจนแทบจะเป็นอาหารสายตาให้สดชื่นกันได้ถ้วนหน้าเชียวล่ะ

"ก็มัน..."

"ชอบที่นี่ใช่ไหมล่ะ"

จู่ๆ คนตรงหน้าก็พูดแทรกขึ้นมา เล่นเอาฉันแทบกลืนคำพูดของตัวเองกลับเข้าไปไม่ทัน

"..."

"ไว้ครั้งหน้าเดี๋ยวจะพามาอีกนะ"

ครั้งหน้า...

แสดงว่ายังมีครั้งหน้าที่เขาจะพามา ยังมีครั้งต่อๆ ไปสำหรับฉันอยู่

โอ๊ยยยย ดีใจอ่ะ~ ดีใจที่สุดเลย

"ไปกันเหอะ"

พูดจบ คนตัวสูงก็เอื้อมมือปิดหน้าต่างก่อนที่จะเดินแบกของที่เหลือออกมานอกบ้าน จัดการล็อคประตูจนเสร็จเรียบร้อย แล้วเดินนำฉันขึ้นรถไป ในขณะที่ฉันเองก็แอบลอบมองเขายิ้มๆ ก่อนจะเดินตามขึ้นมานั่งบนที่นั่งข้างคนขับ มองภาพของบ้านพักกับทะเลสีฟ้าครามที่ทำให้ฉันรู้สึกดีก่อนกลับ หลังจากนั้นรถก็ค่อยๆ เคลื่อนที่ออกมาช้าๆ พร้อมกับความรู้สึกที่ว่า...

ไว้มาเที่ยวด้วยกันอีกนะ

ฉันจะตั้งตารอคอยให้วันนั้นมาถึงเร็วๆ









@ที่คอนโดของมินอา

แทกลับไปแล้ว

เขาขับรถมาส่งฉันหน้าคอนโด ก่อนที่ตัวเองจะรีบวนรถกลับไปรับแม่ต่อที่สนามบิน แทเล่าให้ฉันฟังระหว่างทางกลับว่าพ่อกับแม่เขาทำงานที่ต่างประเทศ มักจะนั่งเครื่องกลับมาเยี่ยมครอบครัวเดือนละครั้งหรือสองครั้งเป็นประจำ แต่ว่าครั้งนี้อยู่ๆ แม่เขาก็เกิดนึกคึกคิดถึงลูกชายตัวเองขึ้นมากะทันหัน เลยบินกลับมาหาแทกับครอบครัวเป็นรอบที่สี่ของเดือนนี้แล้ว ซึ่งนั่นทำให้ฉันสามารถรับรู้ได้อีกอย่างหนึ่ง นั่นก็คือแทเป็นคนที่รักครอบครัวของตัวเองมาก เขาดูน่ารักดีนะเวลาที่เล่าเรื่องของที่บ้านให้ฉันฟังด้วยรอยยิ้มน้อยๆ พวกนั้น

ครอบครัวของเรามีส่วนคล้ายกัน นั่นก็คือพ่อกับแม่ฉันเองก็ทำงานและอาศัยอยู่ที่ต่างประเทศ เพียงแต่ทั้งคู่มักจะกลับมาเยี่ยมฉันกับพี่ในทุกๆ สามเดือน แล้วอยู่พักยาวต่ออีกสามเดือนก่อนจะขึ้นเครื่องกลับ เป็นการเว้นช่วงที่เท่ากันในแต่ละครั้ง เพราะหน้าที่การงานของทั้งคู่จะเป็นระบบแบบแผนมาก นั่นจึงทำให้ปีๆ นึงฉันสามารถเจอหน้าพวกท่านได้แค่สองถึงสามครั้งเท่านั้น ซึ่งบอกตามตรงว่าคิดถึงมากเหมือนกัน

บางทีถ้าคิดถึงมากๆ แม่กับพ่อก็ชอบให้ฉันขึ้นเครื่องไปหาอยู่บ่อยๆ เพียงแต่พักหลังมานี้ฉันยังไม่มีโอกาสได้ไปหาพวกเขาเลย เพราะกำลังวุ่นวายอยู่กับอะไรหลายๆ อย่าง ทั้งเรื่องที่เพิ่งย้ายเข้ามหา'ลัยมาใหม่ๆ เรื่องของพี่ชินยู รวมไปถึง...

เรื่องของแท

หลังจากที่แทขับรถมาส่ง ฉันก็เดินตรงดิ่งขึ้นมาบนห้องของตัวเองด้วยสภาพอ่อนเพลีย ตั้งใจว่าจะใช้เวลาที่เหลือในวันนี้ด้วยการนอนหลับพักผ่อนแบบยาวๆ เพราะรู้สึกเมื่อยล้ามาก จะเพราะอะไรซะอีกล่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะโดนแทก่อกวนมาตลอดทั้งคืน ไหนๆ ก็ไหนๆ ฉันก็ขอนอนมันให้เต็มอิ่มไปเลยแล้วกัน แน่นอนว่าพอเป็นแบบนี้ กว่าจะตื่นขึ้นมาอีกทีก็ตอนสามทุ่มกว่า ได้ยินเหมือนเสียงโทรศัพท์ที่ดังเข้ามา เล่นเอาฉันที่กำลังนอนหลับสบายต้องสะลึมสะลือตื่นขึ้นมารับด้วยสภาพงัวเงีย




"อะ อือ ฮัลโหล"

(เพิ่งตื่นเหรอ)

แต่ทันทีที่ได้ยินเสียงทุ้มนุ่มคุ้นหูดังตอบกลับมา ตาทั้งสองข้างก็เผลอเบิกกว้างสว่างจ้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ฉันขยี้ตาตัวเอง เด้งตัวลุกขึ้นมานั่งด้วยท่วงท่าติดสปริง

"ทะ แท"

เขาโทรหาฉัน!?

(อือ)

"อยู่ไหนเหรอ เจอกับแม่แล้วใช่มั้ย"

พอได้ยินเสียงทุ้มโทนแหบนั่น ไม่อยากจะบอกเลยว่าตัวฉันทั้งรู้สึกตื่นเต้นแล้วก็ดี๊ด๊ามาก มันเหมือนกับว่ากำลังดีใจแบบบอกไม่ถูกอ่ะ งื้ออออ~

(เจอแล้ว ตอนนี้อยู่บ้านแล้ว)

"กี่โมงแล้วเนี่ย" ฉันอ้าปากหาวหวอดๆ พร้อมทั้งหันไปมองดูนาฬิกา บ่งบอกเวลาว่าสามทุ่มกว่า "โห สามทุ่มแล้วเหรอ โทษทีนะมินอาเผลอหลับยาวเลย"

(ว่าแล้วว่าต้องหลับ)

"ก็มันง่วงนี่นา แทอ่ะ ไม่ง่วงบ้างเหรอ"

พอพูดไปแบบนี้ ก็แอบได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ ดังแล่บออกมาหน่อยนึง ดูเหมือนแทจะอารมณ์ดีอยู่แฮะ เค้าไม่ล้าบ้างเลยหรือไงนะ

(ง่วงดิ แต่ไม่นอนขึ้นอืดแบบเธอหรอก)

"อะไรเนี่ย ก็เมื่อวานแทไม่ยอมให้มินอาหลับเองนี่นา ทำแบบนั้นอยู่ได้"

(แล้วไม่ชอบหรือไง)

น้ำเสียงเจ้าเล่ห์ที่พูดขึ้นมาทำเอาฉันสะอึก อยู่ๆ ก็หน้าแดงจัดพอคิดถึงเรื่องที่ว่า ทำอะไรก็ลนลานไปหมด โอ๊ย~ ให้ตายเหอะ แทไม่เขินบ้างเลยหรือไงเนี่ย

"บะ บ้า"

(วันนี้กับพรุ่งนี้ฉันนอนที่บ้านนะ)

"นอนที่บ้านเหรอ"

หมายถึงไม่ได้กลับคอนโดสินะเนี่ย

(อืม พอดีแม่กลับวันมะรืนอ่ะ)

แทบอก ฉันเลยชวนเขาคุยเล่นโน่นนี่ไปเรื่อยเปื่อย ตอนนี้เราสองคนดูท่าจะคุยกันง่ายมากกว่าเมื่อก่อน พอลองถามว่าแม่เขามาครั้งนี้เป็นยังไงบ้าง เอาอะไรมาฝากมั้ย แทก็ตอบฉันว่าแม่เขากลับมาเพื่อที่จะกอดแล้วก็หอมหัวลูกๆ ของตัวเองด้วยความคิดถึงอย่างเดียว ไม่มีอะไรอื่นอีก

นั่นจึงทำให้ฉันเผลอหลุดขำออกมา ครอบครัวเขาก็ดูน่ารักแล้วก็อบอุ่นดีนะ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพวกเราจะนั่งคุยโทรศัพท์กันเกือบชั่วโมง ทั้งๆ ที่เหมือนเพิ่งผ่านไปได้ไม่กี่นาทีเอง ชักอยากจะเห็นแทตอนนี้แล้วสิ อยากรู้ว่าเค้ากำลังทำสีหน้าแบบไหน อยากเจอเขาทั้งๆ ที่เพิ่งห่างกันได้ไม่ถึงวัน มันน่าแปลกมั้ย??

ทำไมถึงรู้สึกอยากอยู่ใกล้ๆ จังเลยนะ

(พรุ่งนี้ไปเรียนหรือเปล่า)

คนปลายสายยังคงถามต่อไป น้ำเสียงทุ้มๆ เวลาที่คุยผ่านโทรศัพท์ให้ความรู้สึกแตกต่างจากปกติดนิดหน่อย หรือเป็นเพราะฉันคิดถึงเขากันแน่นะ

"ไปสิ พรุ่งนี้มินอามีเรียนเช้าด้วย"

(...)

แต่แล้ว อยู่ๆ แทก็เงียบไป เขาเงียบไปนานมากจนฉันแปลกใจ

"แท แทเงียบทำไม??"

(...)

"มีอะไรหรือเปล่า"

เหมือนเริ่มคิดว่าเขามีอะไรในใจบางอย่าง เสียงของแทแข็งๆ ไปนิดหน่อย มันรู้สึกได้อ่ะ

(แล้วเลิกเรียนตอนไหน)

"น่าจะบ่ายๆ ล่ะมั้ง"

(ไอ้จองกุกอ่ะ)

"..."

เมื่อเจอคำถามนี้ ฉันถึงกับกลายเป็นฝ่ายที่ชะงักไปแทบจะในทันที หลังจากนั้นแค่เพียงไม่นานรอยยิ้มกริ่มก็เผลอปรากฏขึ้นบนมุมปาก อ๋อ~ เพราะแบบนี้เองสินะ กังวลเรื่องของจองกุกอยู่สินะ

สิ่งที่เขาพยายามห้ามมาโดยตลอด บอกให้ฉันเลิกยุ่งกับน้องเขา ไม่ว่าจะกี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่แทเห็นว่าเราสองคนอยู่ด้วยกัน อารมณ์เขาก็มักจะรุนแรงขึ้นมาเสมอ มันจะเป็นไปได้ไหมที่คนแบบแทจะหึงฉัน

จะเป็นไปได้ไหม ที่เขาจะรู้สึกอะไรกับฉันบ้าง

บางทีเจ้าตัวก็ชอบทำแบบนี้อยู่เรื่อย ตอนแรกๆ ก็ไม่เท่าไหร่เพราะคิดว่าเขาคงเกลียดฉันมากจนไม่อยากให้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับจองกุก แต่พักหลังๆ มานี้ความรู้สึกมันกำลังบ่งบอกว่าไม่ใช่ สิ่งที่เขากำลังทำอยู่ มักจะทำให้ฉันคิดเข้าข้างตัวเองอยู่เรื่อย ยิ่งพอทำมากๆ ใจฉันมันก็ยิ่งเป็นบ้า เหมือนกับตอนนี้ที่ยังไม่สามารถหยุดยิ้มกับตัวเองได้

ทำไมการคิดเข้าข้างตัวเองบ้างในบางเวลา มันถึงทำให้มีความสุขได้ขนาดนี้นะ โอ๊ยยย~ กลายเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ พอเริ่มรู้ตัวว่าชอบ ก็คิดไปไกล ฉันอยากจะบ้าตายจริงๆ

(ได้ยินมั้ยเนี่ย!)

"อ๊ะ...อื้อ"

(ก็ถามว่า แล้วไอ้จองกุกอ่ะ)

พอเห็นฉันเงียบเพราะหลุดไปอยู่ในภวังค์มโนของตัวเอง แทก็ตะโกนเสียงแข็งกลับมาอย่างคนที่เริ่มจะหงุดหงิด จนฉันสะดุ้งเฮือกแทบปรับอารมณ์ตามไม่ทันแน่ะ

"ไม่รู้เหมือนกัน มินอายังไม่ได้คุยอะไรกับจองกุกเลย" จะตอบแทว่ายังไงดีเนี่ย ฉันกับจองกุกอยู่เซคเดียวกันก็ต้องเลิกเรียนพร้อมกันอยู่แล้วน่ะสิ โอ๊ย ตอบไม่ถูกอ่ะ แทต้องการอะไรจากฉันกันแน่

(ไม่แรดนะ)

"ห๊ะ?"

(ห้ามอ่อย เข้าใจมั้ย)

เดี๋ยวเหอะ! ทำไมพูดแบบนี้

"แททททททททททททท"

พอเห็นฉันโวยลั่น แทก็ย้ำแล้วย้ำอีก ถึงคำพูดคราวนี้จะฟังดูแรง แต่น้ำเสียงเขากลับแตกต่างจากแต่ก่อนมาก มันไม่ใช่การด่าให้เจ็บแบบที่ผ่านมา แต่มันคือการห้าม ห้ามด้วยความรู้สึกกังวล พอฟังแบบนี้ฉันเองจะโกรธก็โกรธไม่ลง

บอกมาตรงๆ ว่ากลัวฉันกับจองกุกขนาดนั้นเลยใช่มั้ย

เนี่ยยยย!! แท แทคิดอะไรกับมินอาหรือเปล่า บอกมินอามาซักที!?

(เออๆ อย่าให้รู้นะ เดี๋ยวจะโดนดี)

"แทเลิกพูดแบบนี้ซักที มินอาไม่ได้อ่อยนะ"

(ก็ให้มันจริง)

ฉันยังคงงอแงใส่เขาไม่เลิก ในขณะที่แทเองจากเสียงแข็งๆ ในตอนแรก ตอนนี้ก็เริ่มลดเสียงให้อ่อนลงพร้อมทั้งหัวเราะแกล้งแหย่ใส่ฉันไม่เลิก ดูท่าเขาคงจะกลับมาอารมณ์ดีตามเดิมแล้วสินะ

ค่อยยังชั่วหน่อย เมื่อกี้รู้สึกเสียวสันหลังวาบๆ ยังไงไม่รู้สิ

(โอเคๆ งั้นเดี๋ยวจะไปแล้วนะ เริ่มง่วงแล้วอ่ะ) คนปลายสายกระแอมเสียงขำของตัวเองเบาๆ ก่อนจะปรับโหมดกลับมาทำเป็นนิ่งตามเดิม นั่นถึงกับทำให้ฉันหน้าจ๋อยลงไปสนิท พอรู้ว่าเขาจะต้องวางสายแล้ว ใจมันก็หงอยๆ อย่างบอกไม่ถูก

ฉันก็แค่ ยังอยากได้ยินเสียงเขาอยู่นี่นา

"จะไปแล้วเหรอ"

(อืม เพลียนิดหน่อย ขับรถมาทั้งวันมั้ง)

จริงด้วยสินะ แทเองก็เหนื่อยมาทั้งวัน แถมเมื่อวานก็ยังนอนดึกอีก ก่อนหน้านั้นก็พาฉันตะลอนเที่ยวทั่วไปหมด เขาควรจะได้พักผ่อนบ้าง เพราะงั้นจะมาทำตัวหงอยเป็นเด็กๆ แบบนี้ไม่ได้นะมินอา

"งั้นแทรีบนอนนะ เดี๋ยวมินอาก็จะนอนต่อพร้อมกับแทด้วย"

(เออ นอนให้อืดตายคาห้องไปเลยไป)

"แททททททททททท~"

(แค่นี้ก่อนนะ)

"อะ อื้อ"

(ฝันดี)

ห๊ะ! ดะ เดี๋ยวสิ...

เมื่อกี้นี้ เขาบอกฝันดีฉันงั้นเหรอ!!?

แทบไม่เชื่อในหูตัวเองเลยด้วยซ้ำ คงหูฝาดไปแล้วแหงๆ ฉันเผลอถือโทรศัพท์ค้างไว้ทั้งแบบนั้นพร้อมกับปากที่อ้ากว้าง นี่มัน...ฝันไปหรือเปล่านะ

(ไปนะ)

"ดะ เดี๋ยว!"

(...)

อย่าเพิ่งไปนะแท ฉันต้องบอก ต้องลองบอกดูบ้างเหมือนกัน

"ฝ...ฝันดีนะ"

กรี้ดดดดดดดดด~ บอกไปแล้วววววว โอ๊ยยยยยยย ฉันพูดออกไปแล้ว

ให้ตายเหอะ แทบอยากจะน้ำลายฟูมปากกลางหน้าจอโทรศัพท์ ฉันหวีดเสียงร้องของตัวเองออกมาแบบเงียบๆ เหมือนกับคนบ้าเสียสติ ในขณะที่เสียงทุ้มปลายสายทำเพียงแค่กระแอมทำเหมือนไอออกมาเบาๆ ก่อนหน้านั้นตัวเขาเองก็เงียบไปชั่ววินาทีอยู่เหมือนกัน

(อืม บายนะ)

โอ๊ยยยยยยยย ไม่ไหวแล้ว ใจเต้นแรงมาก

ทันทีที่สายถูกตัดไป ฉันก็รีบวางโทรศัพท์ของตัวเองไว้บนหัวเตียงก่อนจะหวีดเสียงร้องออกมาอย่างกับคนเป็นบ้า สองมือดึงทึ้งผ้าห่มขึ้นมาคลุมหัวตัวเองแล้วดีดดิ้นเกลือกกลิ้งไปมาอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้ ไม่ไหว ไม่ไหวแล้วจริงๆ แบบนี้อาการหนักแล้วแหงๆ แทกำลังปั่นป่วนใจฉันไม่หยุดซักที ยิ่งเขาทำแบบนี้ฉันยิ่งห้ามใจตัวเองไว้ไม่ไหว

ความรู้สึกมันเริ่มไปไกลมากขึ้นเรื่อยๆ จะบ้าตาย

นี่ฉันควรจะทำยังไงต่อไปดีนะ


หญิงสาวได้แต่นอนครุ่นคิดด้วยความสับสนจนเผลอหลับไปอีกครั้ง ด้วยความอ่อนล้าที่สะสมมาหลายวันบวกกับการที่เป็นคนนอนง่าย แค่เพียงหัวตกถึงหมอนก็หลับลึกยิ่งกว่าใคร ทำให้ร่างบางผล็อยหลับไปอย่างว่องไว ท่ามกลางห้องนอนซึ่งถูกตกแต่งด้วยความน่ารักและลงตัว โทนสีหวานสบายตาที่มีเพียงแค่โคมไฟสลัวๆ กับแสงของหน้าจอโทรศัพท์ซึ่งถูกวางไว้บนหัวเตียงกลับมีข้อความจากใครซักคนเด้งเข้ามาไม่หยุด

ใครคนนั้น ที่กำลังเป็นห่วงเธออยู่ห่างๆ





[ JK ] : มินอา นี่จองกุกนะ

[ JK ] : เอาเบอร์กับไลน์มาจากจินซูอ่ะ เป็นไงบ้าง

[ JK ] : เมื่อไหร่จะกลับจากบ้านญาติซักทีอ่ะ

[ JK ] : นอนหรือยัง?

[ JK ] : พรุ่งนี้มาเรียนมั้ย ให้ฉันไปรับที่หน้าคอนโดดีป่ะ?

[ JK ] : สงสัยคงนอนแล้วแหงเลย~

[ JK ] : ไม่เป็นไร งั้นฝันดีนะ :)

[ JK ] : รีบมาเรียนไวๆ ด้วยล่ะ เพราะฉันอยากเจอเธอแล้ว ><






(100%)


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -








Related image
ขอมโนไปว่าเป็นฉากที่แทแทแอบมองดูน้องจากทางหน้าต่างก่อนกลับ กรี๊สๆ >///<




TALK
น้องตัดสินใจที่จะยังอยากอยู่ใกล้ๆ แทแทแม้ใจจะพัง
ด้วยความที่รักไปแล้ว ให้ทำไงได้เนอะ เพราะงั้นความหวังของน้อง
ที่คิดว่าซักวันแทอาจจะลืมเรื่องของจองมิลได้บ้าง น้องอยากให้แทเริ่มต้นใหม่
เริ่มไปพร้อมๆ กัน มันเลยทำให้น้องตัดสินใจอย่างชัดเจนว่าจะเป็นคนเข้าหาแทแทเอง
ถึงจะมีเรื่องพี่มาคอยกวนใจ แต่สำหรับน้องทีรักแล้วรักเลยก็พร้อมยอมทุ่ม
เป็นไงล่ะ น้องรักแทมากขนาดนี้ ต่อไปจะทำรุนแรงกับน้องได้ลงคอเหรอ =w=
เรื่องพี่ชินยู ถึงจะรู้สาเหตุแล้ว แต่ประเด็นยังคงค้างคาต่อว่าสรุปแล้วสิ่งที่แทเล่ามาทั้งหมด
ชินยูเลวจริงๆ หรือว่า แทเองที่แต่งเรื่อง ยังไม่มีใครรู้น้า ขอคาประเด็นนี้ไว้ก่อน
อีกไม่นานมันคงจะได้เปิดเผยเนอะ อะไรๆ ก็เป็นไปได้ ฮี่ๆ

ตอนนี้แต่งครบเปอร์แล้วน้า อัพดึกไปหน่อย จะมีใครมามั้ยน้อววว
แต่อย่างว่า อินเลิฟสุดจ้า ช่วงเหม็นฟามรักของน้องกับแทนิดๆ หน่อยๆ
ก็เขากำลังจีบกันมะ อะไรๆ ก็สีจมปูวววว แทเองก็อ่อนโยนกับน้องมากเลยนะตอนนี้
อารมณ์เหมือนถูกผีสิง กลับจากทะเลคือหวานมาก เปลี่ยนความคิดกับน้องไปเยอะมาก
ก็ดีแล้วน้อวแทน้อวววว แต่ตอนหน้าหนักหน่อยน้าาา เพราะน้องต้องไปเรียน
ไปแล้วเจอใครอ่ะ เจอกุกไง 55555 คุณพี่อย่าหึงคุณน้องแรงแบบเดิมเป็นพอ จะทำได้หรือเปล่าเนี่ย
มาลุ้นไปกับตอนหน้านะคะ ใครคิดถึงน้องกุก น้องมาตอนหน้าแล้วน้า
เตรียมตัวเตรียมใจกันไว้ดีๆ ทีมใครเตรียมใจให้พร้อม5555
อีกเรื่องที่ไรท์จะมาบอกทุกคน คือขอบคุณสำหรับคำอวยพรในวันเกิดไรท์นะค้าบบบ
รู้สึกดีใจมากๆ เลย พอนั่งอ่านแล้วยิ้มแก้มปริทุกที วันเกิดปีนี้ มีแต่เรื่องดีๆ มีความสุขมากจริงๆ
คำอวยพรของทุกคน คือแรงผลักดันที่สำคัญสำหรับไรท์เลยนะ
ไรท์ขอให้พวกคุณได้พบเจอแต่สิ่งดีๆ สุขภาพร่างกายแข็งแรงเหมือนกันนะคะ
แล้วที่สำคัญ ขอให้นักอ่านทุกท่าน รีดที่น่ารักทุกคนมีแต่ความสุขตลอดไป
ไอเลิฟยูวพวกคุณมากๆ เลยน้า

เหมือนเดิมจ้าา ชอบก็อย่าลืมเฟ้บไว้อ่าน
ถ้าอยากให้ไรท์กลับมาไวๆ อย่าลืมเม้นต์เป็นกำลังเรียกไรท์ให้กลับมาปั่นต่อเร็วๆ
ขอขอบคุณทุกๆ คอมเม้นต์ที่คอยเป็นกำลังใจให้ไรท์อย่างเสมอมานะค๊า
จากตอนที่แล้ว เราคิดว่ามันค่อนข้างสะเทือนใจ แต่เราชอบที่ทุกคนคอยเดาเนื้อเรื่อง
เดาประเด็นของชินยู มันทำให้เราตื่นเต้นมากเวลาที่ได้อ่าน แล้วเหมือนมีคนคิดถูกด้วยนะ55555
(เราวางพล็อตเอาไว้แล้ววว มีคนตะหงิดตรงพอดีกับพล็อตที่เราคิดไว้ด้วย แฮ่ๆ)
ยังไงก็มาแชร์ๆ ความรู้สึกกันได้เรื่อยๆ นะคะ ไรท์ชอบมาก
ต่อจากนี้จะแต่งให้ดีขึ้น พยายามอัพให้ไวเท่าที่จะทำได้
เพราะงั้นอยู่ด้วยกันอย่างเหนียวแน่นไปจนจบเรื่องนี้ด้วยกันเลยน้า


สปอย*ตอนหน้า
จองกุกโผล่มาแล้วแทหึง อีกคนนึงโผล่มาเหมือนกันมินอาหึง
แล้วแบบนี้จะเกิดอะไรขึ้นมั้ยอ่ะ อุตส่าห์จะไปกันได้ด้วยดีแล้วนะ ฮิๆ

สามารถพูดคุยติดต่อทวง NC ทวงฟิค ได้ที่...
Twitter : @shampeeyong
(เพิ่งสมัครแอคใหม่เพิ่ม สิงอยู่ในนี้บ่อยทุกครั้งที่นั่งเล่นโทรศัพท์
เข้าไปคุยเล่นกันได้น้า
ฝากติด #แทแทคนใจร้าย เม้ามอยเรื่องนี้กันได้จ้า)



- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -



ฝากฟิคเรื่องของพี่จมิงด้วยนะค๊าบบบ
เนื้อเรื่องของสองฟิคนี้จะอยู่ในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน ตัวละครรู้จักกัน
โดยที่เรื่องของแทแทจะเกิดขึ้นก่อนหลังจากได้เจอกับน้องมินอา
ผ่านไปซักพักเรื่องของจมิงคนซวยก็จะตามมา
ดังนั้นเนื้อเรื่องจึงแยกกัน แตกต่างคนละแนว เพราะงั้นอ่านได้ไม่งงจ้า

ใครอยากเห็นชิมชิมดวงซวย จิ้มโลด)




ส่วนฟิคใหม่ล่าสุดของไรท์ คือเรื่องนี้เลย
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเรื่องไหนเลยนะคะ แยกออกจากกันอย่างสิ้นเชิง
เป็นอีกเรื่องใหม่เลย แนวดาร์กไซด์แฟนตาซ๊ อย่าลืมแวะเข้าไปน้า~

คุณชายแทแทคนเอาแต่ใจ อย่าลืมจิ้มๆ)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 150 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

422 ความคิดเห็น

  1. #357 fanfin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 00:14
    ลุ้นกุกมากๆ

    รักะี่เสียดายน้องอะ

    ฮือออแ
    #357
    0
  2. #356 fanfin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 00:13
    หวานมากๆ ๆๆๆๆ
    #356
    0
  3. #355 fanfin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 00:13
    ชอบเเทมากๆๆๆเลย ทำไมน่ารักอย่างนี้
    #355
    0
  4. #354 fanfin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 00:13
    ฉันน่ะ ชอบมากๆเลย โอ้ยยย อะไรกัน น่ารักเกินไปเเล้ว
    #354
    0
  5. #353 fanfin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 00:12
    กรี๊ดดดด ม่ายหวายเเล้ววว
    #353
    0
  6. #233 chanunchida1234 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 17:14
    ไรท์คะ comeback ได้แล้วนะคะ หนูรออยู่5555 ยังค้างคาเรื่องชินยูอยู่ด้วย หนูคาดเดาไว้แล้วแต่ไม่รู้จะตรงกับไรท์รึป่าว รีบๆมานะคะ 💙💚💛
    #233
    0
  7. #232 Valentier Lunes (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 09:55
    จองกุกน่ารักมากเลยอ่า ;-;
    #232
    0
  8. #231 ployploypony77 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 09:51
    กี้ด ไรท์ชอบมากก ฮือ ต่อนะคะๆ เเทๆน่ารักมากอ่ะหลังๆ
    #231
    0
  9. #226 Fifa_J (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:23
    ไรท์หายไปไหนอ่า เค้ารอยู่น่าา
    #226
    0
  10. #225 lovelove (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:42

    กุกมานี่มา ให้เขาไปได้กันเทอะ

    #225
    0
  11. #223 Bns (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:17

    แทหึงแล้วอย่าทำร้ายมินอาก็พออ มินอาคงหึงน่ารักๆอยู่แล้วแหละมั้งอันนี้ไม่น่าห่วง555555555 ส่วนจองกุกตัดใจไปก่อนได้มั้ยยยย แงงแง รออ่านต่อค่าา

    #223
    0
  12. #222 rainyy95 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:30
    จองกุกมาหาแม่มาลูกกกก
    #222
    0
  13. #221 molobee_kk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:13
    ตาจอนของฉันTT
    #221
    0
  14. #220 scintilla (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:35
    สงสารกุก
    #220
    0
  15. #219 Fifa_J (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:59
    แทโหมดนี้น่ารักกกกแงงง
    #219
    0
  16. #218 Csthmyg99 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:31
    ทีมแทยืนหนึ่ง
    #218
    0
  17. #217 I'm Beauty (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:38
    นึกภาพตอนน้องเขินออกเลยอะ เพราะชั้นก็เป็นเหมือนกัน
    #217
    0
  18. #216 TaoToa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:27
    ช่วงยังไม่คบกับก็แบบนี้แหละหึงกันไปหึงกันมา5555555
    #216
    0
  19. #215 SNsolo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:22

    น่าร้ากกกก
    #215
    0
  20. #204 หนูแมนดาริน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 21:24
    แอบเข้าใจความรู้สึกมินอาแฮะ รักไปแล้วนี่เนอะ 55555 แทก็ให้โอกาสน้องหน่อยน้าาาา
    #204
    0
  21. #203 scintilla (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 18:14
    ก็คนมันมันรัก ก็คนมันชอบนี่เนอะ ทำอะไรก็ดูดี ดูน่ารักไปหม๊ดดดเนอะมินอา // ไม่ใช่อะไร แค่คนอิจฉานอ. 555
    #203
    0
  22. #199 Hmc99 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 05:16
    แทๆเริ่มละมุนกับน้องแล้วน้า อย่าใจร้ายอีกนะแทๆ
    #199
    0
  23. #198 Bns (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 00:46

    อยากให้แทลืมความเจ็บปวดได้ไวๆ เริ่มต้นใหม่กับมินอานะแทท คนน้องรักคนพี่จะตายอยู่แล้ว งื้ออ รอตอนต่อไปค่า

    #198
    1
    • #198-1 Bns (จากตอนที่ 14)
      30 มกราคม 2562 / 00:47
      เอ้ย รอ 50% ต่อไปสิ5555555
      #198-1
  24. #197 Csthmyg99 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 00:12
    อยากให้คบกันเปิดเผยซะทีจัง หวานมาก
    #197
    0
  25. #196 I'm Beauty (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 23:35
    พาน้องไปหาแม่ด้วยนะ555
    #196
    0