[ BTS X YOU ] All I GOT.

ตอนที่ 11 : All I GOT || Episode : 10 ก็แค่อยากกอด (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,704
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 182 ครั้ง
    10 ธ.ค. 61

" ผู้หญิงที่พวกมึงกำลังเสือกอยู่นั่นไง ของกู! "





ALL I GOT.
Episode 10





แทเลือกจอดรถไว้ในห้างสรรพสินค้าใหญ่แห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ที่ฝั่งตรงข้ามกับชายหาดริมทะเล ระแวกนี้เต็มไปด้วยผู้คนซึ่งทยอยตัวเดินสวนกันไปมาอย่างพลุกพล่าน เป็นสถานที่ที่ค่อนข้างครึกครื้นในช่วงยามเย็นไปจนถึงดึกดื่น ใช้เวลาเดินทางขับรถจากที่พักมาถึงนี่รวมแล้วเกือบชั่วโมงแต่ก็คุ้มค่ากับบรรยากาศ รวมไปถึงแทเองก็อยากแวะซื้อของจากซุปเปอร์มาร์เก็ตในห้างนี้เลยเลือกที่นี่เป็นหลัก เพราะเขาต้องการที่จะตุนของกินไปไว้ที่บ้านพัก ซึ่งเราก็เดินเลือกกันอยู่นานกว่าจะได้ของแต่ละอย่างมาเต็มคันรถเข็น คนตัวสูงบอกกับฉันว่าพรุ่งนี้เขาอยากทานเนื้อย่าง เลยเตรียมซื้อวัตถุดิบไว้เต็มที่ แถมยังพูดแกมบังคับอีกทีว่าหน้าที่นี้ฉันต้องเป็นคนทำ เพราะเขาไม่ถนัดทำอาหาร และมันก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่สำคัญซึ่งฉันบังเอิญได้รับรู้เรื่องราวของตัวแทผ่านจากปากเขาเอง อันที่จริงคือตอนนี้ฉันกำลังรู้สึกดีใจมาก อย่างน้อยมันก็ทำให้ฉันเริ่มรู้ได้บ้างแล้วว่าแทชอบอะไร หรือไม่ชอบอะไร

พรุ่งนี้เราจะมีปาร์ตี้เนื้อย่างกัน!!~

พอเลือกซื้อของเสร็จเราสองคนก็ช่วยกันแบกของออกมาเก็บที่รถก่อนจะเลือกเดินออกจากห้างเพื่อไปดื่มด่ำกับบรรยากาศภายนอกต่อ แทบอกว่าระแวกนี้เป็นระแวกเมืองติดริมทะเลที่ค่อนข้างเจริญและครึกครื้นมาก ช่วงตอนเย็นจะมีสตรีทฟู๊ด ขายของกินและเสื้อผ้าเต็มไปหมดทั่วทั้งแถบถนนยาวไปจนถึงสุดลูกหูลูกตา ซึ่งพอได้มาเห็นเองฉันถึงกับอ้าปากค้าง ตลอดทางเดินใกล้ๆ กับห้างสรรพสินค้าแห่งนี้เต็มไปด้วยผู้คนอัดแน่นและร้านค้ามากมาย อีกฟากก็มีหาดทรายพร้อมกับทะเลสวยๆ ในยามเย็นเป็นฉากพื้นหลัง เข้ากับบรรยากาศที่ดูผ่อนคลาย ลมทะเลที่พัดผ่านทำให้ที่นี่ดูเย็นสบายแม้จะเต็มไปด้วยผู้คนแต่แสงไฟที่ประดับไปทั่วบริเวณก็ดึงดูดให้พวกเรารีบเดินเข้าไปชื่นชมบรรยากาศของถนนคนเดินนั่นทันที

"ฉันว่าเธอต้องชอบที่นี่" เสียงทุ้มต่ำหันมาบอกพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากน้อยๆ โครงหน้าด้านข้างของผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งที่ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ดูดีไปหมดทุกสัดส่วน ยามที่กระทบโดนกับแสงไฟสีส้มนวลซึ่งถูกประดับไว้ข้างๆ ทางในช่วงยามเย็นนั้น ขับสเน่ห์ให้เขาทั้งดูน่าหลงใหลและโดดเด่นจนไร้ที่ติ คิดดูสิ ตลอดทางเดินที่ผ่านมาพวกผู้หญิงส่วนใหญ่พากันแอบมองแทแล้วหันไปหวีดกรี๊ดกันอยู่เบาๆ หลังจากนั้นพอพวกเธอสังเกตุเห็นว่าฉันเดินอยู่ข้างๆ ก็ทำสายตาเหมือนอยากรู้อยากเห็นเพิ่มมากขึ้น ก็ไม่รู้ว่าคิดไปเองมั้ย แต่เหมือนตอนนี้แทจะกลายเป็นที่จับตามองในหมู่สายตาคนทั่วไปเข้าซะแล้วสิ

"ชอบสิ ชอบมากเลย"

แต่พอเห็นเขาไม่มีทีท่าว่าจะสนใจกับสิ่งรอบข้าง ฉันจึงได้แต่อมยิ้มออกมา แทตั้งใจพาฉันมาเดินที่นี่เพราะคิดว่าฉันชอบนี่เอง แล้วเขาก็เดาไม่ผิดด้วยนะ

เพราะฉันชอบอะไรแบบนี้จริงๆ

"จะซื้อเสื้อผ้าที่นี่ หรือจะเข้าไปซื้อในห้าง"

"ซื้อที่นี่ๆ" ฉันรีบตอบกลับไปอย่างไม่ต้องสงสัย

ก็ซื้อข้างนอกดูหลากหลายกว่าในห้างอีก เสื้อผ้าแฟชั่นสวยๆ ก็มีเยอะแยะเต็มไปหมด ราคาก็ถูกกว่ากันเยอะ แถมยังมีของน่ากินขายเต็มตลอดทาง เทียบกันแล้วถ้าให้เดินตรงนี้ทั้งดูน่าสนใจ แถมยังตื่นตาตื่นใจกว่ากันเยอะเลยนะ

"โอเค งั้นก็ตามนั้น"

คนตัวสูงไม่ว่าอะไร นอกจากเดินนำหน้าฉันไป พอเวลาแบบนี้แล้วแทดูเข้าถึงง่ายกว่าที่คิดอีกแฮะ ฉันเผลอยิ้มออกมาอีกครั้ง พวกเราเดินผ่านร้านค้าแต่ละร้านไปเรื่อยๆ โดยมีฉันที่คอยแวะโน่นดูนี่เลือกซื้อเสื้อผ้าที่ตัวเองอยากจะใส่อยู่ตลอดทาง น่าแปลกที่แทกลับไม่บ่นอะไร ระหว่างที่เลือกซื้อเขาเองก็ยอมเข้ามายืนอยู่ข้างๆ พร้อมทั้งคอยช่วยเลือกช่วยดูให้ แต่พวกกางเกงที่สั้นไปแทชอบไม่ให้ใส่

"เอาตัวนี้ค่ะพี่"

"ไม่ได้ สั้นไป"

"ห๊ะ?"

"ฉันบอกให้เอาตัวนี้ไง อ่ะพี่ คิดตังค์!"

และนี่คือบทสนทนาตัวอย่างเวลาที่ฉันจะซื้อกางเกงขาสั้นสวยๆ ใส่ แต่กลับถูกเขาแย่งไปจากมือแล้ววางมันลงที่เดิม พร้อมทั้งจัดแจงหยิบตัวใหม่มาให้ ที่สำคัญยิ่งกว่าคือ! ไม่ว่าจะเป็นทั้งเรื่องเสื้อผ้า ของกิน หรือแม้แต่ข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ แทเป็นคนจัดการซื้อให้ฉันเองทั้งหมด!

อุตส่าห์บอกแล้วแท้ๆ นะว่าฉันเองก็พกเงินมา เวลาไปไหนก็มักจะพกกระเป๋าตังค์ติดตัวไปด้วยเสมอเพื่อกันไว้เซฟตี้ตัวเองในยามฉุกเฉิน เพราะงั้นจะซื้ออะไรก็พอมีใช้อย่างเหลือเฟือ แต่แทกลับไม่ยอมให้ฉันออกเองเลยซักนิดเดียว ทั้งๆ ที่บอกไปแล้วว่าจะคืนให้ทีหลัง แต่เขาก็ไม่ยอมฟัง ทำไมกันนะ??

ไม่คิดว่าฉันจะเกรงใจบ้างเลยหรือไง

พวกเราสองคนเดินกันจนขาล้า เวลาล่วงเลยมาจนเกือบสามทุ่มกว่า ร่างกายจึงค่อนข้างที่จะเริ่มอ่อนเพลีย ภายในท้องเริ่มอิ่มเพราะแวะกินของจุกจิกตลอดทาง แถมปลายเท้าก็ยังรู้สึกปวดเมื่อยอย่างเต็มที่ คงเพราะเดินเยอะจนเกินไป แต่เพราะแบบนี้ไงเลยได้ของที่อยากจะได้มาเต็มทั้งสองมือ ซึ่งโดยส่วนใหญ่มันก็เป็นพวกเสื้อผ้าสวยๆ ของฉันเกือบทั้งหมดนั่นแหละ ส่วนของแทมีแค่ไม่กี่ถุงเอง เพราะเขาดันแวะซื้อแค่เสื้อคลุมกับพวกหมวกใส่เล่นเพียงแค่นั้น

นี่ฉันซื้อเยอะไปหรือเปล่านะ

แทอาสาจะเดินย้อนกลับไปเก็บของที่รถให้ เพราะเห็นว่าฉันเมื่อยและยังไม่อยากกลับ ซึ่งมันก็ใช่...ฉันอยากจะเดินเล่นที่ริมทะเลก่อน แม้ตอนนี้จะเมื่อยจนขาล้าไปหมด แต่อย่างน้อยๆ ก็ขอเอาเท้าจุ่มลงไปในน้ำซักหน่อยก็ยังดี

"งั้นรอตรงนี้นะ"

ร่างสูงหันมากำชับบอกฉันอย่างหนักแน่นหลังจากที่พาฉันเดินข้ามถนนออกมายังอีกฟากหนึ่ง ซึ่งเป็นฝั่งที่อยู่ติดริมทะเล เขาเลือกจุดที่มีแสงไฟสว่าง ผู้คนพลุกพล่าน แล้วบอกให้ฉันนั่งรอที่ม้านั่งตรงนี้จนกว่าเขาจะมา

"โอเค มาเร็วๆ นะ"

"อืม ห้ามไปไหนนะรู้มั้ย"

"ได้เลยยยย" ว่าแล้วก็ทำเป็นตะเบ๊ะเก๊กท่าใส่

แทหันมายกยิ้มมุมปากน้อยๆ ให้ก่อนที่เขาจะผละตัวออกไป วันนี้ทั้งวันฉันเห็นเขายิ้มบ่อยมาก ถึงจะเป็นเพียงแค่รอยยิ้มเล็กๆ ซึ่งไม่รู้ว่าเจ้าตัวจะรู้สึกมั้ย แต่สำหรับฉันที่ไม่เคยได้รับรอยยิ้มใดๆ กลับคิดว่ามันมีคุณค่าต่อใจและอยากจะเก็บเอาไว้เป็นภาพของความทรงจำดีๆ แบบนี้ไปโดยตลอด

เพราะอย่างน้อยๆ เพียงครั้งหนึ่งแทก็เคยยิ้มให้กับฉัน

ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ

ฉันเท้าแขนไปบนม้านั่ง เงยหน้ารับไปกับลมทะเลที่พัดพากลุ่มเส้นผมของตัวเองไปยังด้านหลัง ได้ยินเสียงเกลียวคลื่นเคลื่อนที่ซัดเข้าหายชายฝั่งอย่างชัดเจน สัมผัสป่นๆ ของหาดทรายทำให้ฉันต้องเผลอถอดรองเท้าไว้แล้วค่อยๆ ครูดไถปลายนิ้วไปมาจนรู้สึกจั๊กจี้ น้ำทะเลที่อยู่ภายใต้ท้องฟ้าซึ่งตอนนี้กำลังมืดสนิทเต็มไปด้วยหมู่ดาวนับพัน แต่กลับอยู่ห่างเพียงแค่เอื้อมมือก็เหมือนจะไขว่คว้าถึง มองไปรอบๆ ก็เห็นผู้คนมากมายพากันนั่งชื่นชมวิวทิวทัศน์มองขึ้นไปบนดวงจันทร์สีเหลืองนวลกลมโต บ้างก็เดินเล่นอยู่ข้างริมชายหาด ก่อปราสาททรายกันอย่างสนุกสนาน แม้จะเป็นช่วงเวลากลางคืน แต่ทั่วทั้งบริเวณก็ยังคงให้ความรู้สึกครึกครื้น ฉันสังเกตเห็นว่าถัดออกไปไม่ไกลนัก ที่ใต้ร่มเงาของต้นมะพร้าวซึ่งกำลังทอดแสงพระจันทร์ส่องลงมาจนเกิดเงา ถูกประดับไปด้วยแสงไฟสวยงาม มีนักดนตรีกำลังยืนเล่นเพลงเปิดหมวก เสียงฮัมเพลงที่ถูกขับร้องออกมาอย่างต่อเนื่องฟังแล้วรู้สึกเคลิบเคลิ้มเคล้าคลอไปตามบรรยากาศ ทุกอย่างกำลังทำให้ฉันรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก มันเหมือนกับกำลังดื่มด่ำไปกับสิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกดี รู้สึกมีความสุข

จนแอบคิดไปว่ามันก็ไม่เลวเหมือนกันนะ ที่แทพาฉันมาที่นี่

ว่าแล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายภาพบรรยากาศทั้งหมดเก็บไว้ อย่างน้อยๆ ก็ตอนที่กลับไป เวลานึกถึงจะได้เปิดมันขึ้นมาย้อนดูทีหลังได้

ฉันนั่งถ่ายรูปเล่นไปเรื่อยๆ จนเริ่มรู้สึกเปื่อย เวลาล่วงเลยผ่านไปได้ซักพัก แต่แทก็ยังไม่กลับมาซักที ทำไมถึงได้รู้สึกเหมือนกับว่าเขาไปนานขนาดนี้ นี่แทเทฉันหรือเปล่าเนี่ย!!

"ขอโทษทีนะครับน้อง"

ทว่า ในระหว่างที่ฉันกำลังลังเลใจคิดว่าจะกดโทรหาเขาดีมั้ย เสียงโทนต่ำที่ฟังดูน่ากลัวก็ดังขึ้นที่ด้านหน้า ทำให้ต้องละสายตาจากโทรศัพท์ขึ้นไปมองก็พบกับกลุ่มวัยรุ่นผู้ชายประมาณสามถึงสี่คนยืนเรียงรายกอดคอพากันจ้องมองดูฉัน แววตาของพวกเขาฉ่ำเชื่อมปรอยทั้งที่ไม่ยอมละสายตาไปไหน แถมในมือยังถือกระป๋องเบียร์ไว้ ท่าทางดูไม่ค่อยน่าไว้ใจ

"ม...มีอะไรคะ" ฉันถามพวกเขากลับไป ทั้งที่เริ่มรู้สึกลนลาน ล่อกแล่กยู่หน่อยๆ หนึ่งในนั้นหันมาคลี่ยิ้มกว้าง ทอดสายตามองต่ำลงมาที่ต้นขาฉันไม่เลิก

"รู้จักร้าน XXX มั้ย มันไปทางไหน"

"ไม่รู้จักค่ะ"

เมื่อเห็นว่าพวกนั้นเริ่มเข้ามาใกล้ น้ำเสียงก็เผลอตื่นกลัวขึ้นมาอย่างห้ามไม่ไหว ฉันพูดรัวเร็วจนลิ้นแทบพันกัน ก่อนจะผุดลุกขึ้นยืนเมื่อเห็นว่าไอ้พวกบ้านี้ตั้งท่าจะเข้ามาล้อมไว้ พยายามที่จะเดินหนีออกไปให้ไกล แต่กลับถูกหนึ่งในพวกมันจับแขนไว้

"จะไปไหน คุยกับพวกพี่ก่อนดิ"

"ปล่อย!"

"อะไรวะ จะคุยด้วยแค่นี้ทำหยิ่งเหรอ"

โอ๊ยยยยยยย ซวยแล้วยัยมินอา!! มันไม่ยอมปล่อยอ้ะ!!

"นี่ ขอไลน์หน่อยได้หรือเปล่า"

"พวกพี่คิดจะทำอะไร!"

"หรือจะลองไปด้วยกันหน่อยมั้ย กำลังรอใครอยู่เหรอ"

แง้~ ไอ้พวกบ้านี่กำลังหัวเราะชอบใจใหญ่ เมื่อเห็นฉันเริ่มโวยวายเสียงดังลั่นก็พากันเบียดตัวเข้ามาใกล้ล้อมรอบดักฉันไว้เหมือนไม่ต้องการให้หนีไปไหน แทนที่จะกลัวเพราะคนอื่นเขาจะได้ยินแต่พวกมันกลับฮึกเหิมขึ้นกว่าเก่า มือหยาบๆ จับไปตามแขนและไหล่พยายามที่จะดึงดันลากตัวฉันไป จนต้องแหกปากร้องเรียกให้คนช่วย แต่กลับไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งด้วยเลยแม้แต่คนเดียว ยะ แย่แล้ว เป็นแบบนี้ต้องแย่แน่ๆ ใจฉันสั่นไปด้วยความกลัว เมื่อเริ่มรู้สึกว่ามือของใครซักคนเอื้อมต่ำลงมาลูบไล้ไปบนต้นขาไม่หยุดลงง่ายๆ ทั้งขยะแขยงทั้งอยากจะร้องไห้ ขืนตัวแค่ไหนกลับไม่เป็นผลเลยซักอย่างเดียว

"โหวววว ขาสวยว่ะ ใส่แบบนี้โคตรจะยั่วบอกเลย"

"เสื้อผัวป่ะวะ น่ารักดีอ่ะ"

พวกมันยังคงพูดจาน่ารังเกียจ พร้อมกับการกระทำเลวๆ จนฉันหวั่นใจไปหมด รู้สึกได้ถึงแรงดึงทึ้งตัวที่พยายามจะลากร่างฉันจนปลายเท้าไถไปกับพื้นทรายด้วยความรุนแรง เจ็บร้าวไปทั่วทั้งแขน ในใจได้แต่คิดถึงใบหน้าคมๆ ของผู้ชายอีกคนซึ่งไม่ยอมเดินกลับมาหาซักที

ให้ตายเหอะ! มินอากำลังจะแย่จริงๆ แล้วนะแท...

ได้โปรด รีบกลับมาซักทีเถอะ!!

"อุ้มเลยดีมั้ย"

"เฮ้ย!"

ทว่า...เหมือนฉันจะกลัวมากจนหูแว่วไป ไม่ค่อยแน่ใจแต่เหมือนได้ยินเสียงแทดังแล่บขึ้นมาจริงๆเสียงทุ้มแหบต่ำที่ฟังยังไงก็ดูเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว สายตาจึงพยายามไล่มองหา แต่กลับถูกไอ้พวกบ้าสารเลวนี่ล้อมไว้จนมองอะไรแทบไม่เห็น

"ยุ่งอะไรกับเมียกู"

ไม่ได้หูฝาด ไม่ได้คิดไปเอง เสียงเมื่อกี้ มันคือเสียงของแทจริงๆ!

โอ๊ยยยยยยยย~ ฉันรอดแล้วววว!!

"อะไรของมึงวะ" ไอ้สารเลวตัวหนึ่งสบถขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ "ใครเมียมึง"

ท่าทางการยืนที่ดูกร่างๆ ไม่สะทกสะท้านทำให้ฉันได้แต่กังวลใจไปหมด แทกำลังจะมีเรื่องกับคนพวกนี้ พวกที่ทำตัวเห่อๆ นี่ และฉันก็ไม่มั่นใจว่าเขาจะสู้ไหวมั้ย เพราะพวกมันมากันตั้งสามสี่คน ถ้าเทียบกันแล้วกับคนที่รูปร่างเท่ากันหมด ฉันกลัวเหลือเกินว่าแทอาจจะกลายเป็นฝ่ายที่ถูกพวกมันซ้อมเอาซะเอง

"อย่ามาควาย!" เพียงแต่ร่างสูงดันตะคอกกลับออกมาอย่างไม่เกรงกลัวอะไรเลยทั้งสิ้น "ผู้หญิงที่พวกมึงกำลังเสือกอยู่นั่นไง ของกู!"

"!!!"

"มองหน้านี่ข้อง?"

น้ำเสียงของแทฟังดูแข็งกร้าวซะจนน่ากลัวไปหมด ขนาดฉันที่มองไม่เห็นหน้ายังรู้สึกขนลุกตามไปด้วยเลย รับรู้ได้ทันทีว่าเขาคงกำลังโมโหอยู่มากๆ ไม่ก็กำลังเดือดจัด โดยเฉพาะกับคนที่พื้นฐานเดิมเป็นพวกโมโหร้าย อารมณ์รุนแรงอยู่แล้ว มีหรือไงที่เขาจะเกรงกลัวอะไรพวกมัน ฉันเริ่มสังเกตเห็นว่าท่าทางของไอ้พวกเวรนี่แข็งทื่อไปหมด แถมแววตาของแต่ละคนก็ดูท่าจะกำลังหวาดหวั่น เหมือนกับกลัวอะไรอยู่ซักอย่าง

"ถ้าพวกมึงยังไม่ยอมปล่อย กูจะเข้าไป นับหนึ่งถึงสาม..."

"..."

"สาม!!"

ทันทีที่สิ้นเสียงนับฉบับคนโกง ไอ้พวกบ้านั่นก็สะดุ้งเฮือกพร้อมใจกันแยกย้ายสลายกลุ่มออกจากตัวฉันทันที พวกมันวิ่งหนีกันไปคนละทิศละทาง จนฉันได้แต่ทำหน้าเหวอ ทั้งงง และ ตกใจ ทั้งสับสน และ สงสัย เพียงแต่ตอนนี้กลับรู้สึกเจ็บแขนไปหมด ไม่รู้สิ เหมือนถูกดึงทึ้งจนแสบ เพราะมือสากๆ ของพวกนั้น

"ปอดแหก" เห็นเพียงแค่ร่างสูงของแทที่กำลังยืนมองพวกมันเรียงตัวอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ ที่มือของเขากำท่อนไม้ใหญ่ซึ่งมีตะปูสนิมหงิกงอแทงออกมาจากตัวไม้เต็มไปหมด มิน่าล่ะพวกมันถึงได้หวั่น ขนาดแค่เห็นยังรู้สึกได้ถึงรังสีแห่งบาดทะยัก

"แต่เสือกเสนอหน้าเก่งกันชิบหาย"

ใบหน้าหล่อคมหงิกงอยุ่งเหยิงยื่นเข้ามาใกล้ สายตาเรียวรีตวัดกลับมาจ้องเขม็งจนฉันเผลออึ้งไป ริมฝีปากหยักหนาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงลอดไลฟัน 

"ไป! กลับ!"

มือใหญ่นุ่มเอื้อมเข้ามาคว้าแขนฉันไว้ ก่อนจะออกแรงดึงซ้ำกดรอยแดงที่พวกนั้นเป็นคนทำ


หมับ~


"อะ โอ๊ยยย!!"

เขาลากตัวฉันไป ทั้งๆ ที่ยังไม่ทันได้ใส่รองเท้าเลยด้วยซ้ำ แทโยนท่อนไม้ใหญ่สนิมเขรอะนั่นลงเข้าข้างทาง ท่าทางเขาเหมือนคนหัวเสียที่ยังไม่พร้อมจะรับฟังอะไร

"เดี๋ยวสิ! จะกลับเลยเหรอ?!"

"อยู่ทำบ้าไรล่ะ! อยากให้พวกแม่งมาฉุดไปอีกหรือไง"

คนตัวสูงหันมาเหวี่ยงลั่นด้วยความเหลืออด ใบหน้าหล่อคมแสดงอารมณ์หงุดหงิด คิ้วเข้มขมวดยุ่ง

"แทโกรธมินอาอีกแล้วนะ!" จนฉันต้องรีบหันไปตะเบงเสียงใส่เขาดังลั่นเพื่อหวังจะเรียกสติคืนจากคนหัวร้อน จะปล่อยให้แทเป็นแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด มาเที่ยวกันทั้งที แต่กลับต้องมาโกรธกันแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องเลย ทั้งหมดนี่ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะฉันซักหน่อย

"ก็มันน่าโมโหนี่หว่า!"

"แทไม่โกรธแบบนี้สิ"

ฉันยังคงพร่ำบอก พยายามใจเย็น พยายามมีสติเพื่อที่จะให้เขายอมอ่อนลงบ้าง ส่งผลให้ตัวเองเผลอทำอะไรไม่คิด ด้วยการสอดนิ้วมือเข้าไปใต้แขนของผู้ชายตรงหน้าเบาๆ ออกแรงเขย่าอย่างลืมตัว ทว่า...ครั้งนี้มันกลับได้ผลเกินคาด

"..."

"แท..."

"..."

"ไม่โกรธมินอานะ"

"เออๆ ไม่โกรธก็ได้"

เพราะแทกลับยอมอ่อนข้อลงซะง่ายๆ เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะทำทีเป็นหันกลับไป แกล้งทำเป็นไม่สบตาทั้งที่ตัวเองดันตีสีหน้ายุ่งเหยิง ที่สำคัญคือเจ้าตัวกลับไม่ยอมปัดมือฉันทิ้งด้วย เขายังคงปล่อยให้จับแขนเขาไว้ทั้งแบบนั้น จนฉันต้องฉีกยิ้มกว้างขึ้นเมื่อเห็นว่าครั้งนี้เค้ายอมอ่อนลงให้ตามที่บอก

เขายังคงรักษาสัญญาที่ให้ไว้ด้วยกัน

"หายโกรธแล้วจริงๆ ด้วยนี่นา"

พอเห็นแบบนี้แล้วมันอดแซวไม่ได้จริงๆ ฉันชะเง้อหน้าเข้าไปมองสบตากับเขาใกล้ๆ จนคนตัวสูงเบือนหน้าหนีแทบไม่ทัน แทเม้มริมฝีปากแน่นอย่างไม่สบอารมณ์พลางบ่นไม่หยุด

"ใส่สั้นทำหอกไร มานี่เลย"

เขาคว้าตัวฉันเข้าไปกอดคอไว้ แล้วพาเดินออกมาจากตรงนั้นจนได้ พอเห็นแบบนี้แล้ว มันทำให้ฉันอดที่จะแอบขำไม่ได้จริงๆ แปลกดีที่เขาแสดงตัวเหมือนเป็นเจ้าของฉันไปแล้ว ทั้งๆ ที่ส่วนใหญ่ฉันก็ใส่กางเกงขาสั้นแบบนี้เป็นเรื่องธรรมดา เพียงแต่ในครั้งนี้มันอาจจะสั้นมากกว่าปกติไปนิดนึง

"รู้งี้ให้ไปเปลี่ยนก่อนดีกว่า"

นี่แสดงว่าเขาหวงฉันอยู่งั้นเหรอ

แทนี่คิดอะไรอยู่กันแน่นะ...




















@ที่บ้านพัก

ในที่สุดพวกเราสองคนก็ตัดสินใจขับรถกลับมาที่บ้านพัก เพราะขี้เกียจแวะเที่ยวที่ไหนต่อ วันนี้ขอพอแค่นี้ก่อนเพราะรู้สึกล้าไปทั่วทั้งขา บวกกับการที่เพิ่งไปมีเรื่องมา ทำให้แทดูค่อนข้างอารมณ์เสียอยู่หน่อยๆ เลยคิดว่าพรุ่งนี้ค่อยเริ่มเที่ยวกันใหม่ อีกอย่างมันก็ดึกมากแล้วด้วย โชคดีชะมัด ที่บ้านพักแห่งนี้ดันมีเครื่องซักผ้าอยู่ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของอำนวยความสะดวกล้วนแล้วแต่ครบครันพร้อมเข้าอยู่หรือเข้าพักได้อย่างสบาย ฉันหอบเสื้อผ้าที่ซื้อมาใหม่ของพวกเราทั้งหมดใส่ลงตระกร้า ก่อนจะยัดมันเข้าเครื่อง จัดการเติมผงซักฟอกและน้ำยาปรับผ้านุ่มพร้อมทั้งกดปุ่มเริ่มทำงาน โดยมีแทยืนมองอยู่ข้างๆ

"ซักตอนนี้เลยเหรอ" ร่างสูงเอ่ยปากถามในขณะที่จัดทรงผมของตัวเองให้เข้าที่ไปมาด้วยท่ายืนที่ดูสบายๆ

"อื้อ พรุ่งนี้จะได้แห้งทันใส่ไง"

"อ้อ เหรอ"

เขาว่าพลางยักไหล่น้อยๆ ก่อนจะเดินออกไปยังโซนของห้องนั่งเล่น ล้มตัวลงนอนเหยียดยาวอยู่บนโซฟา พร้อมทั้งกดรีโมทเปิดทีวีดูอย่างสบายใจ โดยมีฉันเดินตามไปสมทบทีหลัง

"ยังไม่ง่วงเหรอ" ฉันถาม เมื่อหันไปมองดูนาฬิกาบ่งบอกเวลาว่าสี่ทุ่มกว่า

"ไม่อ่ะ ก็เธอซักผ้าอยู่นี่"

"แทขึ้นไปอาบน้ำนอนก่อนเลยก็ได้นะ เดี๋ยวเรื่องซักผ้ามินอาทำเอง"

"อืมมมมมม" คนที่นอนอยู่บนโซฟาทำท่าคิดหนัก ในขณะที่ฉันค่อนข้างงง คือแทจะช่วยฉันตากผ้าหรือไงกันนะ ไม่เข้าใจ "เธอขึ้นไปอาบก่อนเหอะ อยากดูทีวีอ่ะ"

เอางั้นเหรอ

ฉันมองหน้าเขาเป็นเชิงถามให้แน่ใจอีกครั้ง แต่เมื่อเห็นใบหน้าหล่อคมพยักเพยิดเป็นเชิงบอกว่า 'เออ ไปเหอะ' ขึ้นมา ก็ไม่รอช้าที่จะเดินขึ้นไปบนชั้นสองทันที ที่ห้องนอนของทาวน์โฮมแห่งนี้ค่อนข้างกว้าง แต่ละห้องจะประกอบไปด้วยห้องน้ำซึ่งอยู่ภายในตัว โดยเฉพาะห้องที่ฉันกับแทใช้นอน ไม่อยากจะบอกว่ามันมีอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ให้ใช้ด้วยนะ เป็นห้องอาบน้ำเพียงห้องเดียวที่คล้ายๆ กับห้องอาบน้ำในโรงแรมหรู เลยคิดไว้ว่าจะขอนอนแช่น้ำอุ่นเล่นก่อนนิดหน่อย กว่าจะอาบน้ำเสร็จ ผ้าก็คงจะซักเสร็จพร้อมตากพอดี

ผ้าขนหนูสีขาวถูกห่อตัวฉันไว้พร้อมกับเสื้อผ้าที่ถูกถอดออกกองอยู่บนพื้น ฉันเดินนุ่งผ้าเข้าห้องน้ำไปพลางจะสำรวจโน่นนี่นั่นบนร่างกายตัวเองอยู่ที่หน้ากระจกเหมือนอย่างที่ชอบทำเป็นประจำทุกครั้งก่อนที่จะอาบน้ำ มือหนึ่งเอื้อมไปเปิดน้ำอุ่นรองใส่อ่างพร้อมทั้งนั่งลงบนขอบแช่ขาลงไปสัมผัสกับน้ำที่ตอนแรกร้อนจี๋ก่อนจะปรับสภาพเป็นอุ่นคงที่จนรู้สึกดี ทว่าในตอนนั้นเอง ประตูก็ถูกกระชากเปิดออก ตามด้วยเสียงปิดที่รวดเร็วจนฉันต้องหันกลับไปมองด้วยความแปลกใจ

ในตอนนั้นเอง ที่ริมฝีปากฉันเผลออ้าค้าง ดวงตาเบิกกว้าง

"ทะ แทททททททททททท!!"

ใช่! เพราะแท...เขาเดินเข้ามาในห้องน้ำหน้าตาเฉย ในขณะที่ฉันกำลังจะหย่อนตัวลงไปนอนแช่อยู่ภายในอ่าง ร่างสูงโปร่งไม่มีความเขินอายใดๆ ทั้งสิ้น มือเรียวจัดการปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกช้าๆ ในขณะที่ฉันกลับกลายเป็นฝ่ายที่จะต้องรีบหันหลังให้เขาแทน พร้อมทั้งแหกปากโวยวายยกใหญ่ด้วยความเขินอายสุดจะบรรยาย

"ด...เดี๋ยวววว! ทำอะไรของแทเนี่ยยยยย!?"

โอ๊ยยยยย~ คนๆ นี้กำลังทำฉันเป็นบ้า ไหนตอนแรกบอกอยากดูทีวีไง ทำไมมาลงเอยแบบนี้ได้! แย่แล้ว ต้องแย่แน่ๆ เธอกำลังจะแย่แล้วนะยัยมินอา~ ใจเต้นแรงไม่หยุดเลย สมองกำลังจินตนาการไปไกลสุดลูกหูลูกตาแบบที่ฉุดเท่าไหร่ก็ฉุดไม่อยู่

"อะไร ก็อาบน้ำไง"

ดูเขาสิ พูดออกมาได้หน้าตาเฉย ให้ตายเหอะ! เมื่อกี้ฉันเหมือนจะได้ยินเสียงผ้าถูกถอดลงไปกองไว้กับพื้น แสดงว่าตอนนี้แทต้องไม่ได้ใส่อะไรไว้อีกแล้วแหงๆ เขากำลังเดินตรงเข้ามาหา ฉันได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากที่ด้านหลัง และมันก็ใกล้มากเข้าไปทุกทีๆ จนเริ่มรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนซึ่งรดเบาๆ อยู่ที่ด้านหลังของต้นคอ ในขณะที่ขนอ่อนๆ ก็เริ่มลุกชันขึ้นมาทั้งตัวอย่างห้ามไว้ไม่อยู่

"ทะ แททททท ไม่เอา มินอายังอาบไม่เสร็จเลยนะ" น้ำเสียงเริ่มตะกุกตะกัก เมื่อมือหนาเริ่มเอื้อมเข้ามากอดรัดรอบเอวคอดไว้

"ก็อาบด้วยกันไง"

"อะ งื้อออออออออออ~" ฉันไม่รู้จะพูดยังไงต่อแล้ว ได้แต่ยกมือขึ้นมาปิดบังใบหน้าของตัวเองไว้ด้วยความเขินอาย

มือเรียวใหญ่ของแทจัดการปลดผ้าขนหนูสีขาวของฉันออกช้าๆ เขาถือวิสาสะกดตัวฉันให้นั่งลงไปในอ่างซึ่งมีน้ำไหลลงมาอย่างต่อเนื่องจนมันเกือบจะล้นทักลักออกมา ในขณะที่ร่างสูงเองก็นั่งซ้อนทับอยู่ที่ด้านหลัง สภาพฉันในตอนนี้จึงเหมือนกับว่ากำลังนั่งหันหลังชิดติดแผงอกกว้างโดยมีแทนั่งซ้อนทับกอดเอวไว้อยู่ภายใต้น้ำอุ่นๆ นั่น


ตึกตัก~ ตึกตัก~ ตึกตัก~


ที่ด้านหลังฉันราวกับสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างซึ่งมันกำลังตั้งชันจนทาบทับไปบนผิวเนื้อตรงช่วงเอว สัมผัสที่ทำให้ข้างในอกเต้นรัวแรงจนเริ่มไม่แน่ใจว่าระหว่างเสียงน้ำไหล กับเสียงหัวใจ แบบไหนที่ดังกว่ากันแน่ แทยังคงเอื้อมมือเข้ามาเขี่ยกลุ่มผมสีน้ำตาลดำเล่นอย่างเพลิดเพลิน ในขณะที่ฉันลอบกลืนน้ำลายลงอย่างฝืดคอ หลายต่อหลายครั้งที่แทบสะกดกลั้นสติของตัวเองไว้ไม่ไหว ใบหน้าร้อนผ่าวเมื่อรู้สึกถึงของแข็งที่ว่าเผลอถูไถไปมาจนไม่กล้าก้มต่ำลงไปมองใต้น้ำ

"ท...แท คะ คือ" น้ำเสียงเกิดอาการกระตุกสั่น ในขณะที่ร่างกายก็ร้อนผ่าวตามขึ้นมาด้วย ไม่รู้ว่าร่างสูงที่อยู่ด้านหลังนี้จะรู้สึกตัวบ้างไหม แต่เขาคงไม่ใส่ใจ ยังคงทำเป็นแกล้งม้วนผมฉันเล่นใส่นิ้วตัวเองไปมาด้วยท่าทางที่ดูสบายใจ ส่วนมืออีกข้างก็กอดเอวฉันไว้ ไม่ยอมปล่อยไปไหน นอกจากส่งเสียงทุ้มต่ำตอบกลับมาเพียงแค่นั้น

"หืมมมมมม"

"บ...แบบว่า มัน..."

โอ๊ยยยยยย~ มันเขินไง เขินจะไม่ไหวแล้ววววว รู้ตัวบ้างมั้ยเนี่ยยยย~!!

"เขินอะไรล่ะ"

เขินแทนั่นแหละ อ๊ะ!

อยู่ดีๆ ร่างสูงก็จับฉันพลิกตัวหันหน้ากลับมาพร้อมทั้งยกตัวฉันขึ้นนั่งลงทาบทับไปบนตักเขาด้วยสภาพที่ใบหน้าแทบจะชนกัน ปลายจมูกเชิดงอนกับแพขนตายาวอยู่ห่างระหว่างกันเพียงแค่ไม่กี่เซ็น ในขณะที่ดวงตาคมเรียวรีจ้องผสานตอบกลับมาด้วยความหมายที่แสนลึกซึ้ง ใบหน้าคมขาวใสเต็มไปด้วยหยดน้ำกาะพราวเต็มโครงหน้า ริมฝีปากหยักอวบอิ่มสีสวยขยับเข้าเคล้าคลอไปบนข้างแก้ม สันจมูกโด่งไล่กดฝังไปตามเรียวคาง รับรู้ได้ถึงสัมผัสที่บางเบาแต่กลับทำให้ใจของฉันเต้นโครมครามไม่หยุด

แขนแข็งแรงเคลื่อนที่เกี่ยวรอบต้นคอและแผ่นหลังไว้ ค่อยๆ ดึงเข้ามาใกล้พร้อมทั้งโอบกอดอย่างอ่อนโยน ความรู้สึกอบอุ่นที่ไม่คิดว่าจะได้รับกำลังเล่นงานจนใจฉันบางอ่อนแอปวกเปียกไปหมด ร่างกายรู้สึกร้อนจนชา ได้แต่ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับอ้อมกอดอุ่นๆ นั่น

"แทตัวอุ่นจัง"

"เหอะ..." ร่างสูงตรงหน้าส่งเสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "ใครกันแน่วะที่ตัวร้อน"

เมื่อได้ยิน ฉันจึงได้แต่ยกมือขึ้นมาเกาแก้มตัวเองทำเป็นหัวเราะแก้เขิน เขาเองก็รู้นี่นา ว่าฉันตื่นเต้นมากแค่ไหน "กอดมินอาแบบนี้จะดีเหรอ"

"..."

เพียงแค่ชั่วอึดใจ ที่แทเงียบไป ซึ่งฉันเองก็ไม่รู้ตัวว่ากำลังคิดบ้าอะไร อยู่ๆ ถึงได้กล้าถามออกไป ทั้งๆ ที่ความรู้สึกมันกำลังหลงเลยไปไกลจนกลัวคำตอบ แต่ก็อยากที่จะถาม อยากที่จะลองเสี่ยงดูอีกซักครั้ง

เพราะฉันอยากรู้ว่าตอนนี้แทกำลังคิดอะไร ทำไมอ้อมกอดเขาถึงได้อบอุ่นขนาดนี้

"ก็แค่อยากกอด"

"..."

หัวใจอยู่ดีๆ ก็พองโตขึ้นมา ทันทีที่ได้ฟังริมฝีปากก็เผลอคลี่ยิ้มกว้างจนแทบจะหุบลงไม่ได้ ฉันแทบอยากจะกระโดดโลดเต้นอยู่ภายในจินตนาการบ้าๆ ของตัวเอง แต่กลับต้องหุบยิ้มลงอย่างกะทันหันเมื่อได้ยินคนทะลึ่งตรงหน้าเอ่ยประโยคลามกตามออกมา

"แล้วก็อยากฟัดด้วย :)"

"แทททททททททททททททท~"

(45%)





"หมั่นเขี้ยวว่ะ"

ร่างสูงสบถเบาๆ ก่อนจะจัดการกดปลายจมูกลงมาขยี้แรงๆ ซุกไซร้ไปตามซอกคอขาว จนฉันรู้สึกจั๊กจี้ ตัวแข็งเกร็งไปหมด มือซุกซนเริ่มเคลื่อนที่สูงขึ้นมาเรื่อยๆ เปลี่ยนจากการโอบกอดเป็นบีบคลึงเน้นเร่งเร้าไปบนเนินอกจนฉันเผลอส่งเสียงร้องออกมาเบาๆ เพราะรู้สึกปวดหนึบไปกับการกระทำที่เริ่มจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

"ทะ แท มินอาเจ็บ"

แต่เขากลับไม่ตอบอะไร ไม่คิดจะฟังเลยด้วยซ้ำ ยังคงบีบขยำผิวเนื้อเนียนนิ่มจนมันล้นทะลักออกมาตามเรียวนิ้วมือด้วยสีหน้าหมั่นเขี้ยวตามที่เจ้าตัวเป็นคนบอก ส่วนท่อนแขนอีกข้างก็ทำหน้าที่รั้งแผ่นหลังให้เข้ามาใกล้มากขึ้นไปอีก ใกล้ซะจนหน้าท้องครูดไถแนบชิดไปกับแผงอกกว้างๆ นั่น เรียวขาเผลอแยกออกจากกันและถูกคั่นกลางไปด้วยร่างหนา ทันทีที่เจ้าของใบหน้าคมแสยะยิ้มกริ่มออกมา ฉันก็รับรู้ได้ว่าตัวเองคงหนีไม่พ้นจากเงื้อมมือของหมาป่าจอมเจ้าเล่ห์ตรงหน้านี้อีกแล้วแหงๆ

ดูท่าว่าการอาบน้ำในครั้งนี้อาจจะใช้เวลานานมากกว่าที่คิดซะแล้วสิ

แทจัดการฝังใบหน้าลงมาที่ส่วนกลางของหน้าอก ริมฝีปากหยักดูดเม้มทำร่องรอยทิ้งเกลื่อนไปเต็มทั่วเลือนร่างด้านบนจนฉันต้องเผลอกัดปากตัวเองแน่น ขยับเขยื้อนตัวหนีไปไหนไม่ได้ เพราะถูกมือใหญ่ตรึงแผ่นหลังไว้ เสียงขบเม้มที่คอยแต่จะปั่นป่วนไปทั้งจิตใจทำให้ใบหน้าฉันขึ้นสีแดงระเรื่อ หัวใจแทบจะวายทุกครั้งเมื่อลิ้นร้อนไล่ละเลงวนไปทั่วปลายยอดอกจนร่างกายสั่นกระตุกแข็งเกร็งไปหมด

ปลายลิ้นแล่บเกลี่ยเลียริมฝีปากตัวเอง พร้อมกับสายตาคมที่จับจ้องมองดูใบหน้าฉันด้วยท่าทีล้อเลียน ผู้ชายตรงหน้ายิ่งมองเท่าไหร่ก็ยิ่งดูมีสเน่ห์ ทั้งใบหน้าเรียวรูปไข่ คิ้วคมเข้ม และดวงตาที่ฉ่ำเชื่อมปรอย มันทำให้เขาดูน่าหลงใหลยิ่งกว่าอะไร โดยเฉพาะกับในเวลาที่ใบหน้านั่นเต็มไปด้วยหยดน้ำใสซึ่งเกาะพราว มันทำให้ฉันไม่สามารถละสายตาหันไปมองทางไหนได้อีกเลย ราวกับโดนมนตร์สะกดให้ตกอยู่ภายใต้ภวังค์ของความรู้สึกที่ถลำลึกลงไปเรื่อยๆ ในขณะที่แททำเพียงแค่คลี่ยิ้มมุมปาก สบสายตาเป็นเชิงขออนุญาติไปกับความใกล้ชิดที่ต้องการหลอมรวมกันมากยิ่งขึ้น พลางประทับริมฝีปากลงมาบนซอกคออีกครั้ง โดยในครั้งนี้กลับกลายเป็นตัวฉันเองที่เผลอเอียงคอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เตรียมพร้อมที่จะยอมรับกับการกระทำทุกอย่างที่เขามอบให้ด้วยความเต็มใจ

"ทำหน้าทำตาเหมือนกับต้องการงั้นแหละ"

"อะ...อ๊ะ!"

"อยากให้ทำมากนักหรือไง"

เมื่อเสียงทุ้มแหบเอื้อนเอ่ยขึ้นข้างๆ หู ฉันก็รับรู้ได้ทันทีว่าสติของตัวเองกำลังเตลิดออกไปไกลแสนไกล ร่างกายเผลอสะดุ้งขึ้นเล็กน้อย  พร้อมๆ กับความอับอายจนแทบทนไม่ไหว ต้องรีบเบนหน้าหนีไปอีกทางอย่างทนไม่ได้

"มะ ไม่!"

"อะไรวะ อยากก็บอกว่าอยากดิ" คำพูดหยอกล้อที่มาพร้อมกับเสียงกลั้นหัวเราะเบาๆ ทำให้ใบหน้าฉันร้อนผ่าวไปหมด สายตาของผู้ชายตรงหน้าซึ่งกำลังจ้องมองมาด้วยความเอ็นดู โดยที่ฉันเองก็แทบจะไม่รู้สึกตัวเลยด้วยซ้ำ

"ชอบว่ะ"

"..."

"หันมาทางนี้ดิ"

เพียงแต่กลับต้องนิ่งชะงักไป เมื่อได้ยินคำพูดซึ่งเผลอหลุดออกมาจากริมฝีปากหยักอวบอิ่มสีสวยของเขาเมื่อครู่นี้ คำพูดที่เจ้าตัวดูท่าจะไม่ได้คิดอะไร แต่ความหมายของมันกลับมีผลต่อใจฉันได้อย่างน่าประหลาด มันทั้งเต้นรัวรุนแรงโครมครามยิ่งกว่าแผ่นดินไหวในร่างกายซะอีก ดวงตาฉันเบิกกว้าง เหมือนในใจจะเผลอคิดไปไกลเป็นร้อยพันอย่าง

กับอีแค่คำว่า 'ชอบว่ะ' ที่แทเผลอหลุดพูดออกมา

ดูท่าเขาคงจะไม่ได้คิดอะไรมากมาย ไม่ได้มีความหมายอะไรลึกซึ้ง

แต่ทำไมมันกลับทำให้หัวใจฉันพองโตได้ถึงขนาดนี้นะ

กว่าจะรู้สึกตัวอีกที ก็ตอนที่มือเรียวเอื้อมเข้ามาเชยคางฉันลงไป พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมาประกบริมฝีปากลงอย่างแน่บแน่น คนจอมฉวยโอกาสตรงหน้าไม่รอให้ฉันแหกปากร้องโวยวายอะไร เขาพยายามขยับเขยื้อนริมฝีปากตัวเองเข้าครอบครอง และบังคับให้ฉันต้องเผยอปากน้อยๆ เพื่อรับลิ้นอุ่นร้อนของตัวเองที่กำลังจะสอดแทรกเข้าไป แทฉกชิมลิ้มรสแลกเกี่ยวพันปลายลิ้นอยู่ภายใน การกระทำที่เอาแต่ใจ แต่กลับเร่าร้อนจนทำให้ตัวฉันแทบหลอมละลายไปพร้อมกับน้ำ

ร่างกายของเราแนบชิดติดกัน สัมผัสของรสจูบแสนหวานซึ่งถูกมอบให้อย่างเนิ่นนานทำให้ฉันเผลอหลงใหลไปกับมัน มองเห็นภาพทุกอย่างรอบตัวเริ่มพร่าเลือนจนลืมนึกถึงสิ่งต่างๆ กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่ริมฝีปากถูกผละออกจากกันเมื่อลมหายใจถูกตัดทอนออกไปจนหน้าอกหอบหายใจหนักหน่วง แต่สุดท้ายแล้วมันก็กลับมาแทนที่แบบเดิมซ้ำๆ สัมผัสที่ทำให้เรามัวเมาไปด้วยกัน จนมือหนาต้องเผลอจับยึดขอบอ่างไว้ ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ ในเวลาที่น้ำไหลล้นเทตัวลงมาจากอ่าง แทบไม่สามารถเรียกคืนสติที่กำลังหลุดล่องลอยออกไปไกลแสนไกลได้เลยแม้แต่นิดเดียว

เหมือนตอนนี้พวกเราทั้งสองคนถูกปิดกั้นจากสิ่งรอบข้างไปซะแล้ว

ที่มองเห็นและรับรู้ได้ก็มีเพียงแค่สัมผัสที่วาบหวามซึ่งผลัดมอบให้แก่กันเพียงเท่านั้น

















#เช้าวันต่อมา

ฉันยืนถือรองเท้าไว้กับมือ ไล่เดินไปตามริมชายหาดที่แสนกว้างใหญ่ สัมผัสกับบรรยากาศของลมทะเลที่มีเสียงเกลียวคลื่นซัดเข้าสู้ชายฝั่งอย่างต่อเนื่อง และ พื้นหาดทรายสีขาวนวล ทำให้ฉันต้องเผลอเงยหน้าขึ้นไปสูดรับกับกลิ่นไอของอากาศที่แสนบริสุทธิ์เพื่อดื่มด่ำไปกับทิวทัศน์รอบตัว ปลายเท้าแตะจุ่มไปกับพื้นน้ำใส สายตาเคลื่อนที่มองไปสุดท้องฟ้าที่แสนไกล

หันมองกลับไปที่ด้านหลัง ก็เห็นบ้านพักทาวน์โฮมหรูตั้งเรียงรายติดต่อกัน แทยังคงหลับอยู่ในนั้น เช้านี้ฉันตื่นขึ้นมาจากอ้อมกอดของเขา

เพราะช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาเช้าตรู่ บรรยากาศด้านหลังที่พักซึ่งติดริมทะเลจึงค่อนข้างเงียบสงบ ให้ความรู้สึกเหมือนกับชายหาดส่วนตัว ซึ่งมันก็ดูเป็นส่วนตัวจริงๆ นั่นแหละ เพราะตอนนี้มีเพียงฉันคนเดียวที่ออกมาเดินเล่นสูดรับลมทะเลจากภายนอก เนื่องจากที่นี่เป็นชายหาดที่มีไว้เฉพาะสำหรับเจ้าของบ้านพัก ซึ่งนั่นก็คือเหล่าบรรดาทาวน์โฮมมากมายที่ตั้งเรียงราย ล้วนแล้วแต่จะเป็นของครอบครัวแทซื้อทิ้งไว้ทั้งนั้น ของคนอื่นมีเพียงแค่ไม่กี่หลัง แถมอยู่ถัดจากบ้านพักที่เราอาศัยอยู่ไปอีกตั้งไกลโข เลยทำให้หาดนี้กลายเป็นหาดแบบไพรเวทไปโดยปดิยาย บรรยากาศดูแตกต่างจากหาดที่ไปเที่ยวด้วยกันมาเมื่อวานนี้อย่างลิบลับ เพราะที่นี่ไร้ผู้คน ให้ความรู้สึกสงบ ผ่อนคลายไปอีกแบบ มันเป็นอะไรที่รู้สึกดีมากจริงๆ นะ

ฉันตื่นขึ้นมาเพราะอยากดูพระอาทิตย์ขึ้นในตอนเช้า ซึ่งตั้งใจเอาไว้แล้วตั้งแต่เมื่อวาน คิดว่าจะถ่ายรูปเอาไปอวดยัยจินซูเล่นซักหน่อย ยัยนั่นจากที่เป็นห่วงอยู่อาจจะเปลี่ยนท่าทีไปเลยก็ได้ มันอาจจะดีใจที่ได้เห็นเพื่อนถูกพามาเที่ยว คงคิดไม่ถึงแน่ๆ ว่าแทจะดูแลฉันดีขนาดนี้ อันที่จริง ฉันเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกันนั่นแหละ ไม่คิดว่าคนใจร้ายแบบนั้นจะมีมุมน่ารักๆ ด้วยเหมือนกัน เพียงแต่เช้านี้ที่ไม่ได้ปลุกเขาขึ้นมาดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วยกัน เพราะอยากปล่อยให้แทนอนหลับพักผ่อนได้อย่างเต็มที่

อีกอย่างคือฉันตื่นเต้นด้วยแหละ แค่ตื่นขึ้นมาแล้วต้องพบว่าตัวเองถูกเขานอนกอดเอาไว้ทั้งคืน ใจมันก็เลิ่กลั่กลนลานไปหมด จะว่าไม่ชินก็ได้นะ แต่มันทำให้ฉันไม่กล้ามองหน้าเขาเลยอ่ะ

แค่เรื่องเมื่อวานคนเอาแต่ใจคนนั้นก็เล่นทำปากฉันบวมตุ่ยแดงจัดไปหมดแล้ว กว่าจะออกมาจากห้องน้ำได้ แทบไม่มีแรงแน่ะ เหมือนโดนแทสูบเอาพลังชีวิตออกไปจนหมด

แอบแปลกใจอยู่เหมือนกันนะ คิดว่าเมื่อวานมันจะเลยเถิดมากไปกว่านั้น แต่สุดท้ายแล้วแทก็ไม่ได้ทำ ฉันคิดว่าตัวฉันคงไม่รอดแล้วแหงๆ แต่เขากลับอ่อนโยนกว่าที่คิด แททำมากสุดก็แค่จูบกับการใช้ริมฝีปากซุกไซร้เล่นสนุกเพลิดเพลินไปกับร่างกายฉัน เราสองคนทำมากสุดไว้เพียงแค่นั้น ไม่ได้มีอะไรมากเกินไปกว่านี้ แต่มันก็ยังเขินๆ อยู่ดี

ให้ตายสิ มาทะเลคราวนี้ฉันใจเต้นแรงไปกับเขาเป็นร้อยล้านรอบได้แล้วมั้ง

แค่คิดถึง ใบหน้าก็ร้อนผ่าวขึ้นมาไม่หายซักที ฉันสะบัดหัวพยายามไล่ความคิดที่ว้าวุ่นของตัวเองทิ้งไป ล้มตัวลงนั่งไปบนพื้นทราย สายตาจับจ้องมองไปยังท้องฟ้าที่ยังคงเป็นสีเข้มเฉิดฉายอยู่เบื้องหน้า รอเวลาที่พระอาทิตย์จะโผล่พ้นขอบฟ้า


ตุ่บ~


ฉับพลัน ที่ข้างๆ ตัวก็เหมือนกับได้ยินเสียงทาบทับไปบนพื้นทราย มันยวบตัวลงนิดหน่อย จนฉันต้องรีบเอี้ยวตัวหันไปมองตาม ถึงได้รู้ว่าเป็นแทที่เดินเข้ามานั่งชันเข่าอยู่ใกล้ๆ

อะไรเนี่ยยยยยย~ เมื่อกี้เพิ่งคิดถึงเรื่องเขาไปเองแท้ๆ จู่ๆ ก็โผล่มาให้เห็นเลยเนี่ยนะ

"ขี้โกงว่ะ" ริมฝีปากหยักสีสดเอ่ยขึ้นด้วยความงัวเงีย พลางใช้นิ้วขยี้ตาตัวเองไปมา สภาพเหมือนคนเพิ่งตื่นนอนได้ไม่สุด "ปลุกหน่อยก็ไม่ได้"

"ก...ก็ไม่อยากรบกวนเวลานอนของแทนี่นา" จนฉันต้องรีบแก้ตัวขึ้นมาทันที กลัวเขาจะเข้าใจผิด ไม่ใช่ไม่อยากปลุกนะ แต่กลัวว่าจะไปรบกวนเวลานอนของแทเข้าจริงๆ อีกอย่างมันก็เขินๆ อยู่นิดหน่อยด้วย

"รบกวนอะไรล่ะ...รอดูอยู่เหมือนกันนะ" แต่คนตัวสูงที่นั่งอยู่ข้างๆ กลับส่ายหัวปฏิเสธ พลันมือเรียวก็เอื้อมหยิบอะไรบางอย่างซึ่งถูกวางไว้ข้างตัวขึ้นมาสวมทับไว้ที่คอ และฉันก็พบว่ามันคือกล้องฟิลม์ที่มีตัวบอดี้สีเงินดำราคาแพงกระเป๋าฉีกของแท

นี่เขาเอากล้องติดมือมาด้วยเหรอเนี่ย

"แทชอบถ่ายกล้องฟิลม์จริงๆ ด้วย" ว่าแล้วก็ทำตาโตขึ้นอย่างตื่นเต้น ก็กล้องเขาน่ะหาซื้อยากจะตาย แถมราคาก็ไม่ใช่เล่นๆ ซะด้วยสิ

ร่างสูงในชุดนอนสีขาวแขนยาวลายจุดซึ่งใส่แล้วดูน่ารักเหมือนกับเด็กๆ หรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนจะทำเป็นยักไหล่เบาๆ เสียงทุ้มเอ่ยถามกลับอย่างสงสัย

"รู้ได้ไง เคยเห็นเหรอ"

พอเขาถามแบบนั้น ฉันจึงได้แต่คลี่ยิ้มกว้างพร้อมทั้งชันเข่าขึ้นมานั่งท่าเดียวกันกับแทบ้าง ริมฝีปากเอ่ยตอบอย่างมั่นใจ

"รูปแทส่วนใหญ่ก็ถ่ายจากกล้องฟิลม์ทั้งนั้นเลยไม่ใช่เหรอ"

ฉันหมายถึงรูปโปรไฟล์ในไลน์อ่ะ เพราะแอบเข้าไปส่อง เลื่อนดูรูปเก่าๆ ของเขาที่ผ่านมาจนหมด ตอนช่วงที่นั่งรอแทอยู่ที่มอนั่นแหละ แหะๆ

"ร้ายไม่เบา แอบส่องรูปผู้ชาย"

พอเสียงทุ้มต่ำเอ่ยปากแซว มันก็ทำให้ฉันรีบหุบปากลงแทบจะในทันที คิ้วเริ่มขมวดมุ่นชนกัน ก่อนจะแสร้งทำเป็นหันไปทำหน้าบึ้งใส่เขาด้วยความลนลาน คนบ้าอะไรเนี่ย รู้ทันไปหมดทุกอย่าง

"ก็มันเป็นรูปโปรไฟล์แทนี่นา เห็นแล้วมันแปลกตรงไหน"

"เหรออออออ ไม่แปลกก็ได้มั้ง~"

ดูดิ เดี๋ยวนี้มีมาทำเสียงล้อเลียนใส่ ขอเกลียดแล้วได้มั้ย

"เฮ้ย! พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว ตรงนู้นไง"

แต่แล้วจู่ๆ แทก็ทำตาโตพร้อมกับชี้นิ้วไปบนฟ้า พอลองมองตามก็เห็นแสงของพระอาทิตย์ค่อยๆ โผล่พ้นขึ้นมา ท่ามกลางท้องฟ้าที่ค่อยๆ สว่าง คนข้างๆ ฉันรีบหยิบกล้องขึ้นมารัวชัตเตอร์ถ่ายอย่างเพลิดเพลิน ในขณะที่ฉันเองก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายเช่นกัน

ภาพของท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มสลับกับฟ้าอ่อน ทำให้ฉันเผลอเหม่อมองและดื่มด่ำไปกับบรรยากาศอย่างไม่รู้จักจบ แสงของพระอาทิตย์ที่ค่อยๆ ส่องประกายสาดไปบนพื้นน้ำทะเลเริ่มกระทบแสงวิบวับราวกับอัญมณีสวยงาม จนต้องทอดสายตาออกไปไกลแสนไกล ทิวทัศน์พวกนี้ดูน่าตื่นตาตื่นใจจนฉันอยากจะเก็บภาพความทรงจำเหล่านี้ไว้ พอลองเหลือบมองดูคนข้างๆ ก็เห็นเขากำลังตั้งหน้าตั้งตาเก็บภาพพวกนั้นบันทึกไว้ในกล้องฟิล์มของตัวเองอย่างตั้งอกตั้งใจ

แทที่กำลังเพลิดเพลินไปกับการถ่ายรูปทำให้ฉันอดที่จะเอ็นดูเขาไปไม่ได้ กลุ่มเส้นผมสีบรอนด์ทองสปริงตัวขึ้นลงไปตามแรงของการเคลื่อนที่เพื่อหามุมถ่ายที่ดีที่สุด จนอดคิดไม่ได้ว่ามันดูอ่อนนุ่มและน่าจับ มือที่กำโทรศัพท์ไว้แน่น อยู่ๆ ก็เกิดอยากถ่ายภาพของเขาเก็บเอาไว้ซะแบบนั้น


แชะ~


เมื่อได้ยินเสียงลั่นกดถ่าย คนตัวสูงจึงหันมามองทางฉันด้วยสีหน้างุนงงเล็กน้อย

"แอบถ่ายเหรอ" น้ำเสียงทุ้มลากยาว ก่อนที่จะเหล่สายตามองมาที่ฉันอย่างหาเรื่องจับผิด ใบหน้าเรียวคมแสดงท่าทีกวนประสาท ในขณะที่ฉันกลับเพิ่งรู้ตัว รีบเก็บโทรศัพท์ลดต่ำลงทันที

"ปะ เปล่า ถ่ายวิวข้างหลังแทเฉยๆ"

"ไม่ต้องโกหกเลย เอามานี่มา"

ว่าแล้วมือใหญ่ก็ตรงเข้ามาทำท่าจะคว้าโทรศัพท์ไว้ แต่ฉันไม่ยอมให้ พวกเราเลยเล่นกันเป็นเด็กยื้อแย่งกันอยู่นาน จนสุดท้ายแล้วแทก็เป็นคนล้มเลิกความคิดที่จะขโมยโทรศัพท์ฉันไปเอง

"เดี๋ยวนี้ชักจะเอาใหญ่ ส่องรูปผู้ชายไม่พอ แอบถ่ายรูปผู้ชายอีก"

"ทำไมต้องล้อด้วยยยย" ฉันรีบหันหน้ากลับมาแล้วโวยวายลั่นที


แชะ~ แชะ~


เพียงแต่จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงกดชัตเตอร์ดังขึ้นรัวๆ อีกครั้ง

คราวนี้พอหันกลับไปมอง ถึงได้รู้ว่าเลนส์กล้องถูกส่องมาที่ฉันโดยตรง ซึ่งแทเป็นคนจับ และเขาเองก็เป็นคนกดถ่ายรูปฉันไว้ด้วยเช่นกัน

"แทททท~"

"ฮะๆ หน้าอย่างเด๋อ"

"เอามานี่เลย!"

ว่าแล้วก็ตะโกนเรียกชื่อเขาดังลั่น พลางเอื้อมมือขึ้นไปทำท่าจะแย่งกล้องออกมาจากมือแท แต่เขาดันไวกว่า

นี่เขาแอบถ่ายฉันคืนเหรอเนี่ย~

"อะไรวะ ก็เริ่มก่อนเองอ่ะ"

"ไม่เอาาาา แทบอกหน้าเด๋ออ่ะ เอามาดูก่อนเดี๋ยวนี้เลยนะ!"

"ไม่! ทำไมต้องให้ดูอ่ะ"

ร่างหนายกแขนชูกล้องขึ้นสูงเหนือหัว โบกสะบัดเล่นจนฉันหยิบแทบไม่ถึง ได้แต่ทำหน้าบึ้งเพราะรู้สึกเสียเปรียบกับคนที่ตัวสูงกว่า พอเห็นดังนั้นเจ้าของใบหน้าหล่อคมจึงแกล้งแสดงท่าทางล้อเลียนด้วยความได้ใจ มือใหญ่ตรงเข้ามากดหัวฉันไว้ก่อนจะผุดลุกขึ้นยืนแล้วรีบวิ่งหนีไป โดยมีฉันวิ่งตามไปติดๆ พวกเราสองคนวิ่งไล่กันเหมือนเด็กผลัดกันแย่งยื้อกล้องไปมา จนลืมนึกไปว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมา พวกเราสองคนเคยทำไม่ดีใส่กันไว้มากแค่ไหน

ไม่รู้ว่าทำไม ถึงได้ลืมเรื่องที่พวกเราเกลียดกันไปอย่างง่ายดาย

อาจจะเป็นเพราะ ตอนนี้มันหลงเหลือแต่เพียงความรู้สึกดีๆ ที่มีให้กัน เป็นแบบนั้นหรือเปล่านะ?

ไม่รู้ว่าแทเองจะคิดเหมือนฉันมั้ย...


















(Taehyung' Part)

วันนี้ทั้งวันผมใช้เวลาพักผ่อนอยู่ที่บ้านไปพร้อมๆ กับมินอา

หลังจากที่ดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วยกันทั้งผมและยัยนี่ก็กลับมานอนหลับต่อกันที่ห้อง ตื่นขึ้นมาอีกทีก็เกือบจะบ่ายสองกว่า พวกเราสองคนเลยตัดสินใจที่จะยังไม่ออกไปเที่ยวเล่นที่ไหนเพราะผมรู้สึกขี้เกียจ วันนี้ทั้งวันแค่อยากจะนอนเหยียดยาวอยู่บนโซฟา นั่งกดโทรศัพท์ เล่นคอมนู่นนี่ไปเรื่อยเปื่อย เพราะคิดไว้แล้วว่ายังไงก็เหลือเวลาอีกตั้งหลายวัน ค่อยพายัยนี่ไปเที่ยวทีหลังก็ได้ ซึ่งมินอาเองก็ไม่ได้ว่าอะไร เธอปล่อยให้ผมทำตามใจ ในขณะที่ตัวเองกำลังนั่งวุ่นวายอยู่กับการสำรวจกล้องฟิล์มเล่นอย่างตื่นตาตื่นใจ มือเล็กจับตัวบอดี้ไว้แล้วพลิกไปพลิกมา ถ่ายภาพโน่นนี่ไปทั่ว ผมเริ่มสังเกตเห็นว่าใบหน้าหวานนั่นกำลังนั่งอมยิ้มน้อยๆ อยู่คนเดียว จนแอบนึกสงสัย ว่าเธอเป็นบ้าอะไรของเธอกันแน่?

"สนุกมากเหรอห๊ะ"

เห็นแบบนั้นจึงได้แต่เท้าคางถาม ในขณะที่มืออีกข้างก็นั่งกดเม้าส์ฟังเพลงในแมคบุ๊คของตัวเองไปอย่างเพลินๆ คนตัวเล็กซึ่งอยู่ในชุดเสื้อครอปสีขาวกับกางเกงยีนส์ขาสั้นซึ่งซื้อมาเมื่อวาน (โดยที่เธอเป็นคนลงมือซักและตากเองจนแห้งสนิท) หันมาทำตาแป๋วใส่ เมื่อเห็นผมเลิกคิ้วถามจนแน่ใจ สีหน้าก็เปลี่ยนไปเป็นยิ้มแป้นแล้น ก่อนจะวิ่งเข้ามานั่งข้างๆ ด้วยกันบนโซฟาใหญ่

"ก็มินอาถ่ายรูปแทอยู่นี่นา"

เหอะ สาบานได้เลยว่าเธอถ่ายผมไปเป็นร้อยรูปได้แล้วมั้ง

"ไหนเอามาดูหน่อย"

ว่าแล้วก็ยื่นมือไปตรงหน้าเพื่อรับกล้องจากคนที่กำลังตื่นเต้นดี๊ด๊าพอรู้ว่าจะได้อวดม้วนฟิล์มเล็กๆที่ตัวเองเป็นคนถ่ายเองกับมือ เจ้าของแก้มเนียนใสฉีกยิ้มกว้างพลันเอียงตัวเข้ามาพิงไหล่ผมไว้ นิ้วมือคอยหมุนเลื่อนปรับเลนส์เล่นไปเรื่อยๆ จนผมต้องเหลือบมองเธออย่างนึกเอะใจ สงสัยยัยนี่คงจะไม่รู้ตัวสินะว่ากำลังทำตัวใกล้ชิดผมมากแค่ไหน แต่ก็เอาเหอะ...ไม่ได้คิดจะว่าอะไร

บอกตามตรงว่าผมก็ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองอยู่เหมือนกัน

ไม่รู้ทำไมถึงได้รู้สึกดีนะ...ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ผมเกลียดยัยนี่จนแทบบ้า

ใจผมมันเริ่มประสาทแดกมาตั้งแต่ทีแรกแล้ว พอรู้ตัวว่ามินอากำลังเมินไม่รับสาย ตอนนั้นก็รับรู้ได้อย่างทันทีว่าตัวเองกำลังหงุดหงิดมากแค่ไหน ใจมันว้าวุ่นทั้งที่ยังรู้สึกแปลกๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนั้นคิดอะไร แต่สองมือมันก็พาร่างของตัวเองตรงดิ่งไปเก็บกระเป๋าเสื้อผ้าไว้ แล้วจัดการขับรถออกมารับเธอเข้าจนได้ ให้ตายเหอะ! มันบอกไม่ถูกว่ะ ตอนนั้นมันทั้งโกรธทั้งหน่วงอยู่ในใจ ผมรู้ตัวนะว่าครั้งนี้ผมอ่ะผิด อันที่จริงเรื่องทั้งหมดแม่งโคตรจะงี่เง่าเลย ผมปล่อยตัวเองให้โมโหไปกับเรื่องไร้สาระปัญญาอ่อน แต่มันก็ควบคุมอารมณ์ไว้ไม่อยู่จริงๆ อย่างที่บอกไปนั่นแหละ ผมหมั่นไส้เวลาที่เห็นพวกมันสองคนอยู่ด้วยกัน เพราะงั้นใจมันก็เลยไม่สงบลงง่ายๆ ซักที ยิ่งเฉพาะกับไอ้จองกุกด้วยแล้ว ยิ่งไปกันใหญ่ รุ่นน้องผมคนนี้เป็นอะไรที่โคตรจะน่ากลัว บอกตามตรงว่านิสัยและสันดารของมันผมเองก็รู้จักมาเป็นอย่างดี ถึงมันจะผ่านผู้หญิงมาเยอะ แต่ถ้าได้ลองชอบใครซักคนเข้าอย่างจริงจัง จองกุกมันก็พร้อมที่จะยอมทำทุกอย่างให้เขาอย่างเต็มที่ และเมื่อรู้ทั้งอย่างนี้ข้างในตัวผมมันเลยเริ่มหวั่น อยากรีบๆ เจอหน้ามินอา แล้วพาตัวออกมาให้ห่างจากมันมากที่สุดเท่าที่จะทำได้


เพราะมินอาเป็นของผม เธอคือของเล่นของผม

และผมเองก็ไม่ยอมยกของเล่นสนุกๆ ชิ้นนี้ให้กับใครง่ายๆ


ทั้งที่คิดไว้แบบนั้น แต่ทันทีที่เจอหน้า ทุกสิ่งทุกอย่างมันก็เริ่มเปลี่ยนไป จากตอนแรกที่คิดไว้ว่ากะจะพามาเอาเล่นแก้เบื่อ ฆ่าเวลาทิ้งไปวันๆ ตอนนี้มันกลับรู้สึกแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ผมยังอยากที่จะเอายัยนี่อยู่นะ แต่อยากเอาโดยที่ไม่บังคับอ่ะ มันเกิดขึ้นได้ยังไงผมเองก็ไม่เข้าใจ ถ้าเป็นเมื่อก่อนตัวผมคงไม่มานั่งสนนั่งแคร์ความรู้สึกปัญญาอ่อนพวกนี้แน่ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ไง ทุกอย่างมันกลับกันไปหมด แค่เพียงเห็นยัยนี่ยิ้มมันก็ทำให้โคตรรู้สึกดี ยิ่งรู้สึกดียิ่งอยากทำให้มากขึ้นเรื่อยๆ

ผมแม่งบ้าว่ะ คิดอะไรอยู่กันแน่!?

บางทีอาจจะเป็นเพราะคำพูดเวรๆ ของไอ้จีมินที่พยายามเตือนสติผม พยายามบอกให้ผมหยุดทำตัวเหี้ยๆ หยุดทำสันดารเลวๆ ใส่น้องเขาให้ได้ ซึ่งคำพูดทุกคำมันก็ส่งผลกระทบต่อใจผมได้บ้าง เพียงแต่จะฟังไหมนั่นก็อีกเรื่อง ทุกครั้งผมมักจะคิดแบบนี้เสมอ แต่ในทางตรงข้าม ครั้งนี้มันกลับเปลี่ยนไป รู้มั้ยว่าผมคิดถึงคำพูดของไอ้จีมินซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันดูกลายเป็นเรื่องยิ่งใหญ่ซึ่งสามารถทำให้ผมนอนไม่หลับไปเต็มๆ หนึ่งคืนได้ จนสุดท้ายแล้ว ผมก็ดันเสือกหลวมตัวทำตามที่มันขอไปซะทุกอย่าง...ได้ไงวะ?

ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ผมยังชอบที่จะได้เห็นยัยนี่ร้องไห้อยู่เลย

แต่พอได้เห็นกับตาตัวเองแล้ว มันดันรู้สึกหน่วง ทรมานใจทั้งคนทำและคนที่โดนกระทำ

จนตอนนี้ แค่คิดว่าถ้าเผลอทำตัวแย่ๆ ใส่ แล้วยัยนั่นจะร้องไห้อีก ผมก็ไม่อยากแล้ว

อาจจะมีบ้างบางครั้งที่เผลอตัวไป แต่ก็อย่างที่บอกผมมันคนโมโหร้าย ได้แค่นี้ก็ถือว่าสุดความสามารถแล้วสำหรับคนที่สันดารเสียแบบผม อันที่จริงมันก็ไม่ได้ดูแย่ซักเท่าไหร่ ที่ตอนนี้อยากจะทำอะไรดีๆ ให้กับมินอาบ้าง เพราะผมชอบเห็นรอยยิ้มของยัยนั่น ท่าทางลนๆ มันทำให้คนที่ห่างไกลจากรอยยิ้มมาหลายเดือนอย่างผมรู้สึกดีขึ้นมาได้บ้าง

ตลกดีใช่มั้ยล่ะ คนที่ทำให้ผมกลับมายิ้มได้อีกครั้งดันเสือกเป็นน้องสาวของไอ้สารเลวตัวต้นเหตุที่ทำลายรอยยิ้มผมไปเมื่อหลายเดือนที่แล้ว

ฟังดูยังไง แม่งก็คือเรื่องตลกร้ายดีๆ นี่เอง

น้องสาวของมัน ที่แตกต่างจากกันอย่างสิ้นเชิง อันที่จริง ทุกอย่างอาจจะไม่เกี่ยวข้องกันมาตั้งแต่ต้น เพียงแต่ตัวผมเองเนี่ยแหละที่พยายามจะบังคับทำให้มันเกี่ยว ซึ่งมันก็คือการกระทำโง่ๆ ที่พยายามผลักไสเรื่องเลวๆ ไปให้กับคนที่ไม่เคยรับรู้เรื่องราวอะไรมาก่อน

บางทีมันคงถึงเวลาแล้วที่ตัวผมควรจะปล่อยวางทุกอย่าง

"อยากเอารูปไปล้างเร็วๆ จัง"

เสียงเล็กยังคงพูดด้วยท่าทางตื่นเต้นในขณะที่หยิบกล้องขึ้นมาถ่ายผมเล่นอีกครั้ง เอาจริงๆ นะ กล้องนั่นเผลอๆ อาจจะมีแต่รูปผมเต็มเครื่องไปหมดแล้วก็ได้

"ถ่ายอะไรนักหนา" ผมว่า

ร่างเล็กจึงทำท่าเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองซนเกินไป เพราะเธอชะงักก่อนที่จะค่อยๆ วางกล้องลงบนโต๊ะรับแขก สายตาเลิ่กลั่กพร้อมทั้งเขยิบเข้ามานั่งหน้าจ๋อยอยู่ข้างๆ ในขณะที่ผมได้แต่ลอบมองการกระทำนั้นอย่างขำๆ

เหมือนเด็กเลยว่ะ เล่นซนไปเรื่อย ตื่นเต้นไปกับทุกเรื่อง พอโดนดุก็หงอย แต่ก็ได้ไม่นาน

"แทดูอะไรอยู่เหรอ"

แถมยังอยากรู้อยากเห็นไปทั่วอีก จริงๆ เลยนะยัยนี่

ผมเลือกที่จะไม่ตอบอะไร ปล่อยให้มินอาเขยิบตัวเข้ามาใกล้มากกว่าเดิม ร่างบางชะเง้อหน้าเข้ามาดูว่าผมกำลังเล่นอะไรอยู่ที่แมคบุ๊คของตัวเอง แววตากลมโตจดจ่อไปที่หน้าจอ มือเล็กเผลอทาบลงมาที่ตักผมอย่างลืมตัว กลุ่มเส้นผมสีน้ำตาลนุ่มซึ่งถูกรวบไว้อย่างหลวมๆ เต็มไปด้วยไรผมที่หย่อนลงมาบนด้านหลังต้นคอขาวเนียน ร่างกายติดแนบชิดจนปลายจมูกผมสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอเข้าให้ และมันก็ทำให้รู้สึกอดใจแทบไม่ไหว

มันทั้งน่าแกล้ง แล้วก็น่าฟัด

ทั่วทั้งตัวของยัยนี่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

มือเรียวจัดการพับจอแมคบุ้คลง จนคนตัวเล็กหน้าเสียไปเล็กน้อย เธอรีบเขยิบตัวเพื่อถอยห่างจากผมด้วยความเกรงใจ แต่กลับโดนมือผมคว้าเอวไว้


หมับ~


"ไม่ยุ่งซักเรื่องจะได้มั้ย"

"ขะ ขอโทษ

"ไม่มีอะไรทำหรือไง"

พอแกล้งดุ มินอาก็หน้าแหยไปเลย ใบหน้าเรียวเล็กรีบก้มต่ำลงด้วยความลนลาน ทำท่ารู้สึกผิดอย่างเต็มที่ จนผมได้แต่แอบขำอยู่ในใจ น่าเอ็นดูชิบหาย ผู้หญิงอะไรวะ

บอกตรงๆ ยัยนี่แม่งโคตรน่ารัก

"หรืออยากให้ฉันเล่นด้วย" ผมยังแกล้งพูดต่อ คราวนี้นัยน์ตากลมโตจึงช้อนมองขึ้นมาอย่างไม่เข้าใจ แต่ทันทีที่ถูกผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ร่างเล็กก็เผลอสะดุ้งขึ้นเล็กน้อย "เดี๋ยวนี้ชอบอยู่ใกล้ๆ ฉันเหรอ"

"บ...บ้า ไม่ใช่นะ"

น้ำเสียงนุ่มรีบปฏิเสธ มือบางพยายามดันแผ่นอกผมให้ออกห่างจากตัวเอง ใบหน้าขาวใสเริ่มขึ้นสีเลือดฝาดหน่อยๆ จนผมได้แต่คลี่ยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ ดูดิ เธอเขินผมใหญ่ ยิ่งพอขยับเข้าไปใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ นัยน์ตาหวานก็รีบยกมือขึ้นมาปิดหน้าตัวเองไว้เป็นพัลวัน

"เข้ามาใกล้ทำไมเนี่ยยยยยย~"

"เอ้า ก็เล่นจ้องตาไง"

"ไม่เล่นนนนนน"

"เห็นชอบมาวอแวอยู่ใกล้ๆ อยากให้เล่นด้วยไม่ใช่เหรอ" ร่างเล็กเขยิบถอยหลังหนีจนชิดติดริมพนักโซฟาของอีกฝั่ง ในขณะที่ผมแกล้งเขยิบตัวเข้าไปใกล้จนเราแทบจะสิงร่างกันได้อยู่แล้ว "เร็วดิ แพ้โดนจับกดนะ"

"พูดเองเออเองอ่ะ"

ความรู้สึกต้องการซึ่งอยู่ภายในส่วนลึกของสันดาร มันเริ่มที่จะควบคุมไม่อยู่แล้ว เอาจริงๆ ยิ่งเข้าใกล้ใบหน้านั้นมากเท่าไหร่ ผมยิ่งอยากจะกดปากลงไปสัมผัสกับแก้มเธอแรงๆ ทั้งผิวขาวๆ ริมฝีปากบางสีสด ทั่วทั้งตัวที่ทำให้ผมต้องการที่จะครอบครอง มันกำลังปลุกเร้าอารมณ์จนแทบทนไม่ได้ มือเรียวจึงเผลอคว้าเอวคอดเล็กนั่นไว้ ก่อนจะดึงเข้าหาตัวจนคนในอ้อมแขนหน้าเหวอขึ้นมาทันที

"ทะ แทททททท~!!"

อาจจะเพราะผมเคลื่อนไหวร่างกายแรงเกินไปหน่อย ยัยนั่นเลยทรงตัวไม่อยู่ ร่างบางล้มตัวลงมาทับบนตักผมอย่างแรง ส่งผลให้กระเป๋าเงินที่วางอยู่ข้างๆ ตัวพลอยตกลงพื้นไปด้วย


ตุ่บ~


มินอาชะงักไปเล็กน้อย พอรู้ตัวว่าตัวเองเป็นคนทำกระเป๋าเงินผมตก เธอก็ไม่รอช้า รีบผุดลุกขึ้นนั่งตัวตรงก่อนที่จะเอื้อมมือลงไปที่พื้นเพื่อเก็บกระเป๋าเงินให้ผมอย่างรวดเร็ว

"เดี๋ยวมินอาเก็บให้เอ..."

เพียงแต่จู่ๆ เสียงหวานก็หยุดชะงักลงกลางคัน มือเล็กหยุดค้างอย่างกะทันหัน จนผมนึกสงสัย ท่าทีที่นิ่งไปของเธอทำให้ผมแปลกใจจนต้องขมวดคิ้วมุ่น ก่อนจะหันไปมองตามสายตากลมโตที่กำลังจดจ้องอยู่กับบางสิ่งบางอย่างภายในกระเป๋าเงินผม

และพอลองชะเง้อหน้าไปมองตาม ถึงได้รู้ว่ามินอากำลังอึ้งอยู่กับอะไร

กระเป๋าเงินผมไง มันหล่นลงไปทั้งที่ด้านในกลับพลิกออกมา เผยให้เห็นช่องสำหรับใส่รูปที่เปิดอ้ากว้าง และภายในนั้นก็ดันมีภาพโพลาลอยของผู้หญิงคนหนึ่ง คนที่กำลังยืนถ่ายรูปคู่กับลูกโป่งภายในงานวันเกิด รอยยิ้มสดใสปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยๆ นั่นและเธอในรูปถ่ายตอนนั้นก็ดูมีความสุขมากที่สุด ผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ผมเลือกเก็บรูปเธอใส่ไว้ในกระเป๋าเงินตัวเองพร้อมทั้งพกติดตัวไปไหนต่อไหนด้วยเสมอ คนที่บัดนี้หลงเหลืออยู่แค่เพียงความทรงจำที่น่าเศร้า




'จองมิล'




"ค...คือว่า..."

หากแต่เสียงที่อ้ำๆ อึ้งๆ ไปของมินอากลับเรียกสติผมให้กลับคืน มือเล็กรีบพับกระเป๋าหนังผมกลับ ก่อนจะหยิบยื่นมันมาให้ตรงหน้า แววตาเต็มไปด้วยความสั่นไหวแต่กลับทำทีเหมือนกับว่าไม่มีอะไร

ผมรับกระเป๋าเงินนั่นไว้ จ้องมองดวงตาใสที่เริ่มจะแดงก่ำขึ้นเรื่อยๆ และนั่นก็ทำให้ผมอึ้งไปในทันที รู้สึกอย่างกับว่าข้างในใจมันบีบรัดกันแน่ แต่แค่เพียงแว่บหนึ่งเท่านั้นที่เห็นยัยนี่แสดงสีหน้าเหมือนอยากจะร้องไห้ ซึ่งตัวผมก็พยายามทำเป็นไม่ใส่ใจ ทั้งที่มั่นใจว่าไม่ได้คิดไปเอง แต่ว่าตอนนี้สีหน้าของมินอาดูแปลกไป เธอดูสับสนเหมือนต้องการจะพูดอะไรซักอย่าง แต่ก็เลือกที่จะไม่พูดมันออกมา

แปลกดีนะ ที่ผมดันรู้ว่าเธออยากจะพูดอะไร...

เพราะผมรู้ไง เลยไม่อยากที่จะได้ยิน

ไม่อยากที่จะได้ยิน...ไม่อยากให้เธอถามผมถึงเรื่องนั้น

"อ๊ะ...แท"

จู่ๆ ร่างบางก็ส่งเสียงแปลกใจขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นผมผุดลุกขึ้นจากที่นั่ง พร้อมทั้งเก็บแมคบุ้คของตัวเองมาเหน็บไว้ข้างลำตัว สองขาทำท่าจะเดินขึ้นบันไดไป เพื่อหลีกเลี่ยงออกไปจากตรงนี้ ตรงที่มีมินอาอยู่นี่

"แทจะไปไหนเหรอ" เสียงเล็กยังคงเอ่ยถาม น้ำเสียงดูหงอยลงทันตา ในขณะที่ผมแทบจะไม่ได้หันกลับไปมองหน้าเธอเลยด้วยซ้ำ

ทำไมผมถึงทำแบบนี้วะ ทำไมอยู่ๆ ถึงไม่กล้ามองหน้าเธอขึ้นมา

"ง่วงนิดหน่อยอ่ะ" ผมตอบ พยายามควบคุมเสียงของตัวเองให้นิ่ง แต่ใจกลับหวั่นไหวแบบไม่มีเหตุผล "ขอขึ้นไปนอนพักก่อนนะ"

ทั้งๆ ที่รู้อยู่แก่ใจแล้วแท้ๆ ว่ามินอาคงไม่กล้าถามอะไรถึงเรื่องนี้หรอก แต่ทำไมถึงได้รู้สึกกลัวใจตัวเองขนาดนี้วะ



กลัวที่จะต้องมานั่งเล่าถึงความหลังซึ่งคอยตอกย้ำความเจ็บปวดของตัวเองงั้นเหรอ

หรือกลัวว่ายัยนี่จะแสดงสีหน้าที่ผิดหวังออกมา พอได้ยินเรื่องของผมกันแน่



"..."

ทำไมผมถึงอยากเดินออกมา ทำไมถึงกลายเป็นฝ่ายที่พูดอะไรไม่ออกเอาซะเอง

สองขาก้าวขึ้นบันไดมาด้วยความสับสน พร้อมทั้งเอื้อมมือขึ้นไปบิดลูกบิดเปิดประตูเข้ามาในห้องนอน ก่อนจะจัดการล็อคกลอน เพราะต้องการอยู่คนเดียว ไม่รู้ว่าคนที่อยู่ด้านล่างจะมีสีหน้าแบบไหน เธอจะทำหน้ายังไง แล้วความรู้สึกจะเป็นอะไรมั้ย ผมไม่กล้าที่จะหันกลับไปเลยจริงๆ

ไม่รู้ว่ะ มันรู้สึกสับสนแบบแปลกๆ

ทั้งๆ ที่เรื่องนี้มินอาไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ตัวผมเองเนี่ยแหละที่ดันรู้สึกแย่

ไม่ได้แย่กับมินอานะ แต่แย่กับตัวเอง

นี่ผมเป็นอะไรของผมกันแน่วะ แม่ง!!


(100%)



- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -






ขอมโนได้มั้ยว่าฉากนี้เป็นฉากที่แทกับมินอาออกมาถ่ายรูปเล่นกันตอนที่พระอาทิตย์ขึ้น แฮ่กๆ




TALK
ใจบางไปหมดแล้วจ้าาาา ฮืออออ เขาอ่อนโยนกับน้องไม่หยุดเลย
มาเที่ยวด้วยกัน จำเป็นต้องเอาใจขนาดนี้มั้ย แต่งไปเขินไป
มีความหวงน้องแบบร้ายๆ แต่คอยให้ความสนใจแบบไม่ขาด
แถมยังอยากอาบน้ำกับน้องด้วยอ่ะ แม่จ๋าาา เก๊าเขินนนน~ ///
ตอนหลังๆ แอบมีแปล๊บๆ ที่ใจกันหน่อยๆ
เพราะมินอาดันไปเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็นเข้า
แล้วแทเองก็ทำอะไรไม่ถูกไปกันใหญ่ รูปของจองมิลควรพกไว้มั้ย เดี๋ยวตีเลย
ไปง้อน้องเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่ใช่อึนแล้วเดินหนีขึ้นห้อง จะสับสนยังไงก็ได้
แต่ต้องไม่ปล่อยน้องทิ้งไว้แบบนั้น เข้าใจมั้ย กลับไปเล่นจ้องตากันใหม่เดี๋ยวนี้เลย
แทจะทำเมินแบบนี้กับน้องไม่ด้ายยยยย รู้ตัวเปล่าาาาา
อย่างที่บอกไปน้าาาา ช่วงนี้จะขอเป็นช่วงของแทกับน้อง
ให้ทั้งสองคนมีช่วงเวลาดีๆ กันแบบเต็มที่เซอร์วิสอีกประมาณสองถึงสามตอน
หลังจากนี้จะเข้าสู่เนื้อเรื่องหลักแล้วเด้อ ดราม่าอาจจะมาแรง
เข้าสู่โหมดดาร์กไซต์เหมือนอย่างที่เคยเป็น
เพราะงั้นนน สวีทกันเต็มที่ไปเลยจ้าาาา ไปให้สุดแล้วหยุดที่เลือดกำเดาพุ่ง

วันนี้ไรท์มาอัพจบตอนแล้วน้าาา ไม่คิดว่าจะปั่นได้ถึงร้อยเปอร์เหมือนกัน
มีคอมเม้นต์บอกให้ไรท์หายป่วยไวๆ ด้วย ไรท์ดีใจมาก เลยรีบหายไวๆ แล้วมาปั่นต่อเลย
รู้สึกมีกำลังใจมากที่สุดเลย ขอบคุณนะคะตัวเองงงง เยิฟๆ ตอนนี้ดีขึ้นแล้วน้า
เดี๋ยวครั้งหน้าใหม่ เหมือนเดิมจ้าา ชอบก็อย่าลืมเฟ้บไว้อ่าน
ถ้าอยากให้ไรท์กลับมาไวๆ อย่าลืมเม้นต์เป็นกำลังเรียกไรท์กลับมาปั่นต่อเร็วๆ
ขอขอบคุณทุกๆ คอมเม้นต์ที่คอยเป็นกำลังใจให้ไรท์ คอยเป็นกำลังใจให้น้อง
คอยลุ้นไปกับพี่แทของเรานะค๊าาา ไรท์ตามอ่านทุกอันเลย ปลื้มมาก
อยากจะบอกว่า รักทุกคนมากๆ เลย อย่าลืมรักษาสุขภาพกันด้วยน้าา
ช่วงนี้หน้าหนาวแต่แดดเปรี้ยง อย่าลืมกางร่ม ใส่หมวกกันด้วยจ้า
เดี๋ยวจะไม่สบายเหมือนไรท์ กว่าจะหายได้นี่ทรมานมากเลยขอบอก
เดี๋ยวนี้หวัดมันแรงจังเนอะ ฮรึ่กๆ


*สปอย* ตอนหน้า
อย่าลืมพกทิชชู่ติดมือมาด้วยน้า เพราะทริปเที่ยวทะเลนี้
ทำให้แทกับน้องได้สวีทวี๊ดวิ้วกันมากขึ้น
เพราะงั้นมันคงจะเป็นอะไรที่ฟินน่าดู ถ้ามี N...N...N แฮ่แฮร่กๆ


สามารถพูดคุยติดต่อทวง NC ทวงฟิค ได้ที่...
Twitter : @shampeeyong
(เพิ่งสมัครแอคใหม่เพิ่ม สิงอยู่ในนี้บ่อยทุกครั้งที่นั่งเล่นโทรศัพท์
เข้าไปคุยเล่นกันได้น้า
ฝากติด #แทแทคนใจร้าย เม้ามอยเรื่องนี้กันได้จ้า)



- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -



ฝากฟิคเรื่องของพี่จมิงด้วยนะค๊าบบบ
เนื้อเรื่องของสองฟิคนี้จะอยู่ในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน ตัวละครรู้จักกัน
โดยที่เรื่องของแทแทจะเกิดขึ้นก่อนหลังจากได้เจอกับน้องมินอา
ผ่านไปซักพักเรื่องของจมิงคนซวยก็จะตามมา
ดังนั้นเนื้อเรื่องจึงแยกกัน แตกต่างคนละแนว เพราะงั้นอ่านได้ไม่งงจ้า

ใครอยากเห็นชิมชิมดวงซวย จิ้มโลด)




ส่วนฟิคใหม่ล่าสุดของไรท์ คือเรื่องนี้เลย
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเรื่องไหนเลยนะคะ แยกออกจากกันอย่างสิ้นเชิง
เป็นอีกเรื่องใหม่เลย แนวดาร์กไซด์แฟนตาซ๊ อย่าลืมแวะเข้าไปน้า~

คุณชายแทแทคนเอาแต่ใจ อย่าลืมจิ้มๆ)



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 182 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

422 ความคิดเห็น

  1. #346 fanfin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 01:47
    ไม่น่าทำกระเป๋าตังตกเลย
    #346
    0
  2. #345 fanfin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 01:47
    ทะเลเปนน้ำเชื่อมเเล้ว5555
    #345
    0
  3. #344 fanfin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 01:46
    ทั้งคู่น่ารักมากๆๆ
    #344
    0
  4. #343 fanfin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 01:46
    โถ่ กำลังหวานอยุ่เลย
    #343
    0
  5. #212 SNsolo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:44

    อยากให้มี talk ของแทเยอะๆ
    #212
    0
  6. #145 หนูแมนดาริน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 20:59
    ไรท์หายไข้แย้ววว ดีใจด้วยนะงับบบ รอ NCๆๆๆ ฮิฮิ >\\\< พิแทไปง้อน้องเลยนะ! เดะตีเลย
    #145
    0
  7. #144 หนูแมนดาริน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 20:51
    โอ้ยพิแทมุมน่ารักกกก ฮืออออ ชุ้นชอบบบบ
    #144
    0
  8. #143 Bns (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 00:59

    แทหวั่นไหววว

    #143
    0
  9. #142 I'm Beauty (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 23:34
    อยากอ่านต่อแย้วววว
    #142
    0
  10. #140 Tata_drn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 09:55
    โคตรน่ารักเลย ><
    #140
    0
  11. #139 Hmc99 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 07:03
    รักน้องแล้วใช่ไหม5555
    #139
    0
  12. #138 MAYURA_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:54
    เขินโว้ยยยยย ฮือ
    #138
    0
  13. #137 I'm Beauty (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 14:01
    โอ้ยยยยยยเขินนนนนนนนนนนนบ้าาาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #137
    0
  14. #136 larmeschonesa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 03:02
    ชอบให้เขารักกันแบบนี้จังง
    #136
    0
  15. #135 molobee_kk (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 23:58
    ทำไมชอบทำตัวน่ารักงี้><
    #135
    0
  16. #134 linble2001 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 22:23

    รอค่าาาาา
    #134
    0
  17. #133 bns (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 22:19

    เขินแทททท งื้อ

    #133
    0
  18. #132 หนูแมนดาริน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 21:25
    กี๊ดดดดเ เค้าอาบน้ำด้วยกันค่ะแม่!!! ไรท์หายไวๆ นะงับบบ พิแททฮืออคนบร้าาาา เขินนนนนอะแงงงงงง
    #132
    0
  19. #131 pavinee8912 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 20:01
    น่าร๊ากกกกกก
    #131
    0
  20. #130 TaoToa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 19:24
    พี่แทยอมแล้วววว
    #130
    0