[ BTS X YOU ] All I GOT.

ตอนที่ 10 : All I GOT || Episode : 9 ทะเลของแทแท (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,736
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 198 ครั้ง
    3 ธ.ค. 61

Twitter | Credit to @Chimtae_D
" หงอยอะไร วันนี้ไม่โกรธให้ก็ได้ "





ALL I GOT.
Episode 9





#วันต่อมา

ฉันเดินหน้ามึนลงมาที่ใต้คอนโดด้วยสภาพงัวเงียไม่หายพร้อมกับยัยจินซู ตัวขัดขวางการนอนหลับที่แสนสงบสุขด้วยการกระทำที่ไม่น่าอภัยอย่างการงัดแงะฉันที่กำลังหลับสบายให้ลุกออกมาจากเตียงตั้งแต่แปดโมงเช้าเพื่อมานั่งเฝ้ามันออกกำลังกายที่ฟิตเนส จะบ้าตาย! ไม่รู้นึกคึกอะไรนักหนา อ้อ! ฉันลืมบอกไปสินะว่ายัยนี่เป็นพวกบ้ารักสุขภาพอยู่พอสมควร กิจวรรตประจำวันของมันคือการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะฟิตไปไหน หุ่นมันเลยดีจนน่าอิจฉาไง แต่ก็นะ ยัยนี่ค่อนข้างฮอตอยู่พอสมควร ตอนอยู่ที่มอจินซูเกือบจะได้ลงประกวดเป็นตัวแทนดาวเดือนประจำเด็กปีหนึ่งพร้อมกับจองกุกแล้ว เพียงแต่ยัยนี่ติดขี้เกียจเกินไปหน่อย เลยไม่ค่อยสนใจเกี่ยวกับเรื่องทำนองนี้ซักเท่าไหร่

เห็นแบบนี้ยัยนี่ก็มีแฟนนะ คบกันได้เกือบสามเดือนแล้ว แฟนของจินซูเรียนอยู่คนละมหา'ลัย เพียงแต่ทั้งคู่ดูไม่ค่อยตัวติดกันซักเท่าไหร่ ก็ไม่เข้าใจว่าทำไม ส่วนมากเพื่อนฉันคนนี้มักจะใช้ชีวิตอยู่กับฉัน ไม่ก็อยู่กับตัวเองเป็นซะส่วนใหญ่ แต่จินซูก็ไม่ใช่พวกที่โลกส่วนตัวสูงจนเกินไป ถ้าได้รู้จักหรือสนิทกันจริงๆ มันก็คือคนบ้าดีๆ นี่เอง

เมื่อวานกว่าจะเม้ามอยเสร็จก็ลากยาวไปจนเกือบตีสอง ยัยนี่นอนคุยกับฉันเกือบทั้งคืน พวกเรามีเรื่องคุยกันเยอะแยะมากมายนับไม่ถ้วน ล่วงเลยมาถึงเช้าของวันนี้ วันที่รู้สึกนอนไม่พอไปหลายชั่วโมง สภาพฉันเลยไม่แตกต่างจากซอมบี้ซักเท่าไหร่ คิดดูสิ จินซูลากฉันให้ลงมานั่งเฝ้ามันออกกำลังกายโดยที่ไม่ให้เวลาฉันแต่งตัวเลยซักนิด ทำได้แค่รีบล้างหน้าล้างตาแปรงฟันก่อนจะออกมาทั้งที่เสื้อผ้าก็ยังไม่ทันได้เปลี่ยน ชุดนอนลายหมีสีชมพูเป็นแบบไหน ฉันก็อยู่มันด้วยสภาพเดิมทั้งแบบนั้น ให้ตายเหอะ

"มินอารอนี่นะ เดี๋ยวฉันขอแวะซื้อของก่อน"

นั่นไง~ ยังไม่รู้สึกตัวว่ากำลังทรมานเพื่อนตัวเองแค่ไหน มันหันมาพูดกับฉันก่อนจะเดินลอยหน้าลอยตาเข้ามินิมาร์ทใหญ่ๆ ใต้คอนโดไป ปล่อยให้ฉันยืนอึนอยู่ที่หน้าประตูทางเข้า เพราะช่วงเช้าของวันธรรมดาซึ่งเป็นวันสุดท้ายก่อนที่จะหยุดสุดสัปดาห์ ผู้คนมากมายภายจึงแห่แวะเข้าร้านมินิมาร์ทเพื่อหาอะไรรองท้องก่อนที่จะแยกย้ายกันออกไปทำงาน จนภายในร้านเบียดเสียดอัดแน่นเต็มไปหมด ฉันมองดูภาพบรรยากาศของเวลาที่เร่งรีบก็ได้แต่ยืนชั่งใจอยู่นาน ตัดสินใจไม่ถูกว่าจะเดินตามเข้าไปซื้อขนมกินด้วยดีไหมเพราะคนเยอะเกินไป แต่พอลองคิดดูดีๆ แล้วขอยืนรออยู่ตรงนี้ตามที่มันบอกแทนละกัน ไม่ขอเสี่ยงสู้รบกับใครหน้าไหนทั้งนั้น

เพราะตอนนี้ฉันง่วงมาก อยากจะนอน อยากรีบกลับขึ้นห้อง

ว่าแล้วก็ได้แต่เอนตัวพิงไปกับกำแพง เผลอปล่อยหัวตัวเองไถไปมากับผนังอย่างคนที่กำลังงัวเงีย เพราะยังรู้สึกตื่นได้ไม่เต็มที่ ซึ่งแน่นอนว่าตอนอยู่ฟิตเนสฉันก็ใส่หูฟังนั่งหลับรอยัยเพื่อนสนิทบ้านี่ออกกำลังกายจนเสร็จ และในตอนนี้จึงค่อนข้างง่วงนอนเอามากๆ เกือบจะได้ยืนหลับมันทั้งอีกรอบเพราะยัยจินซูซื้อของนานเกินไป ในระหว่างที่ฉันกำลังยืนสัปหงกหัวตกวูบขึ้นลง จู่ๆ มืออุ่นๆ ของใครบางคนก็ตรงเข้ามาคว้าแขนฉันไว้ ก่อนจะกระชากสุดแรงจนฉันสะดุ้งเฮือก ดวงตาเบิกโพล่งขึ้นด้วยความตกใจ

"ที่นี่คอนโดใคร"

"อ๊ะ!?!"

"ทำไมเมื่อวานไม่กลับห้อง"

"ท...แท"

ริมฝีปากเผลอเอ่ยเรียกชื่อคนตรงหน้าขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกับจะถูกกลืนกินกลับเข้าไป ทันทีที่สายตาเคลื่อนที่เข้าปะทะแววตาเรียวรีซึ่งกำลังแข็งกร้าวขึ้นด้วยอารมณ์เดือดดาล เสียงของฉันก็แผ่วลงจนแทบจะพูดอะไรออกมาไม่เป็นคำ ลำคอแห้งผากอย่างกะทันหัน หัวใจตกวูบไปถึงตาตุ่มเมื่อเห็นภาพใบหน้าหล่อคมซึ่งมีพลาสเตอร์แปะประปรายรวมไปถึงร่องรอยฟกช้ำผลจากการมีเรื่องกับจองกุกเมื่อวาน กำลังยืนแสยะยิ้มร้ายมาให้ รอยยิ้มน่ากลัวที่ภายนอกดูน่ารักซะจนใจละลาย ของผู้ชายซึ่งฉันยังไม่ทันได้เตรียมใจที่จะพบกับเขาซักเท่าไหร่

"ทำไมเมื่อวานไม่ตอบแชท"

"มะ มาได้ไง"

"ตอบดิ!"

น้ำเสียงทุ้มต่ำตะคอกแรงจนฉันเผลอหลับตาปี๋ ในขณะที่ร่างสูงยืนประชิดตัวกั้นไว้ด้วยท่าทางที่โมโหจัดจนคนที่เดินผ่านไปผ่านมาพร้อมใจหันมามองทางเราเป็นตาเดียวกัน ส่งผลกระทบทำให้ฉันได้แต่สะอึก อ้ำๆ อึ้งๆ ไปชั่วขณะเพราะรู้สึกว่าสมองกำลังประมวลผลไม่ทัน นี่มันอะไรเนี่ย เขาเป็นบ้าอะไร นึกจะโผล่ก็โผล่ แถมยังทำมาเป็นโมโหใส่ คิดจะหาเรื่องอะไรฉันอีกกันแน่

"ปล่อย..."

"ไม่!"

มือหนากระตุกแขนพร้อมทั้งออกแรงบีบแน่นเมื่อเห็นฉันตั้งหน้าตั้งตาพยายามที่จะแกะมือของเขาออกอย่างเอาเป็นเอาตาย พอซักที! แทต้องเลิกทำแบบนี้

"เลิกยุ่งกับมินอาซักที แทเป็นบ้าอะไรของแทนักหนา!!"

พอฉันตะคอกกลับไป ร่างสูงตรงหน้ากลับนิ่งชะงักค้างไปชั่วขณะ ฉันสังเกตุเห็นว่าแววตาของเขาสั่นวูบไหวไปแค่เพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่มันจะแปรเปลี่ยนกลับมาเป็นอย่างเดิม นั่นก็คือแข็งกระด้าง และก้าวร้าว แววตาของคนที่ชอบทำนิสัยเอาแต่ใจ

"ทำไมจะยุ่งไม่ได้" แถมยังไม่เคยคิดที่จะฟังอะไร ที่แย่ยิ่งกว่าคือเขาเขยิบตัวเข้ามาใกล้ซะจนผู้คนเริ่มหันมาสนใจ แถมยังแอบหวีดเสียงกันอยู่เงียบๆ มองมาทางเราสองคนเป็นตาเดียว บ้าเอ๊ย! มันไม่ใช่เรื่องเลยนะที่เขาจะทำตัวไม่แคร์สายตาคนอื่นแบบนี้

"เดี๋ยวนี้กล้าขึ้นเสียงใส่เหรอ"

ร่างสูงยังคงลากเสียงต่ำ เขาเบียดตัวชิดใกล้เข้ามาจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจกลิ่นมิ้นต์ที่รดอยู่บนหน้าผากและปลายจมูก จนฉันรู้สึกลนลานไปหมด ใบหน้าเริ่มร้อนผ่าวขึ้นจนต้องรีบหันไปมองหายัยจินซูตั้งใจที่จะขอความช่วยเหลือ แต่กลับเห็นยัยนั่นยืนหน้ามุ่ยรอคิวต่อแถวยาวเหยียดคิดเงินกับแคชเชียร์ซึ่งเจ้าตัวยังคงอยู่ภายในร้านและไม่ทันได้สังเกตเห็น เมื่อคนตัวสูงเห็นท่าทีฉันลุกลี้ลุกลน เขาจึงค่อยๆ หันหน้าไปมองตามสายตาของฉันบ้าง

"อ้อ แบบนี้นี่เอง" ริมฝีปากหยักเปล่งเสียงทุ้มขึ้นมา ทำท่าเหมือนนึกอะไรบางอย่างได้ เมื่อมองไปเห็นยัยจินซูที่กำลังยืนต่อแถวรอคิวภายในร้านมินิมาร์ทซึ่งเต็มไปด้วยผู้คนที่กำลังเบียดเสียดวุ่นวาย

"..."

"ใช่คนเมื่อตอนนั้นป่ะ"

คนเมื่อตอนนั้น?? อ๋อ เขาคงจะหมายถึงใช่คนเดียวกับที่เจอหน้าล็อบบี้คอนโดฉันหรือเปล่า จำได้ว่าแทเคยเจอกับจินซูที่นั่น แถมอีตานี่ก็เนียนด่าเพื่อนฉันด้วย

"อะ อือ"

"มานอนกับเพื่อนเหรอ"

ฉันรีบพยักหน้าตอบกลับเขาไปทันที เริ่มสังเกตเห็นแววตาที่ค่อยๆ อ่อนลงของเขา

"แล้วไป" อยู่ดีๆ น้ำเสียงก็ปรับโทนตามลงมาด้วย บ่งบอกว่าคนตรงหน้าเริ่มเปิดรับฟังเหตุผลฉันมากยิ่งขึ้น

"แทปล่อยก่อน"

เมื่อเห็นว่าเขาเริ่มใจเย็นลง ฉันก็ผ่อนน้ำเสียงเบาตาม พยายามแกะมือใหญ่ของแทออกอย่างนุ่มนวล ต้องการให้เขาปล่อยโดยหลีกเลี่ยงการทะเลาะหรือมีเรื่องให้ได้มากที่สุด พอแล้ว แค่เรื่องเมื่อวานมันก็มากพอแล้ว วันนี้ฉันไม่อยากสู้รบกับเขาอีก ถ้าหลีกเลี่ยงได้ก็พร้อมที่จะเลี่ยง แต่ดูเหมือนแทจะไม่ได้คิดแบบนั้น เขายังคงไม่ยอมปล่อยตัวฉันไปง่ายๆ เพราะมือใหญ่ยังกำแขนฉันไว้แน่น เพียงแต่ไม่ได้ออกแรงบีบจนมันรู้สึกเจ็บร้าวเหมือนกับที่ทำก่อนหน้า

"มาด้วยกันหน่อยดิ"

"ห๊ะ?"

"มีเรื่องจะคุยด้วย"

แถมยังพยายามลากฉันให้เดิมตามเขาไปทั้งดื้อๆ ไม่ว่าจะขืนตัวเองแค่ไหนก็สู้แรงเขาไม่ไหวจริงๆ อีตานี่แรงเยอะเป็นบ้า ให้ตายเหอะ! ในระหว่างที่ฉันถูกคนหัวรั้นพยายามที่จะดึงตัวพาไปด้วยอย่างเอาแต่ใจ อยู่ๆ เขาก็หยุดชะงักค้างขึ้นมากลางคัน ใบหน้าหล่อคมตวัดกลับไปมองทอดผ่านกระจกใสใบใหญ่ สายตาเรียวรีจับจ้องไปยังยัยจินซูซึ่งกำลังยืนหน้ามุ่ยรอคิวต่อแถวยาวเหยียดอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร

และเพราะความรู้สึกที่เหมือนกับถูกจ้องมองนานเกินไปจนเซ้นส์มันบ่งบอก ทำให้ยัยนั่นเริ่มรู้สึกตะหงิดขึ้นมา ดวงตาหวานคมโตเผลอช้อนขึ้นมองตอบกลับมาทางเราสองคน ใบหน้ามันแสดงอาการงุนงน ก่อนที่จะเบิกตาโพลงขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อเห็นคนตัวสูงข้างๆ ถือโอกาสจับแขนฉันยกขึ้นไปโบกไม้โบกมือใส่ ใช่...แทกำลังใช้แขนฉันโบกมือบ๊ายบายยัยนั่นด้วยท่าทางกวนประสาท และมันก็ทำให้จินซูถึงกับยืนอึ้งอ้าปากค้าง

"อ่ะ บอกเพื่อนให้แล้ว ทีนี้ก็ไปกันได้ยัง"

คนตัวสูงหันมาบอก เพียงแต่เขากลับไม่รอฟังคำตอบจากฉันเลยซักแอะ มือใหญ่ถือวิสาสะคล้องเอวฉันไว้ไม่ยอมปล่อยให้หนีไปไหน ก่อนจะพาลากเดินออกไป ในขณะที่ยัยจินซูยังคงยืนนิ่งตาค้างมองมาที่เราทั้งสองคนไม่กระพริบตา ท่าทางของเพื่อนทำให้ฉันกระวนกระวายใจจนต้องรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาชูให้ยัยนั่นเห็น เป็นเชิงบอกว่า 'เดี๋ยวยังไงจะรีบโทรกลับไปหา' โชคดีที่เห็นมันพยักหน้าตอบกลับมา

ขอโทษอีกครั้งนะเพื่อน ฉันหนีจากเขาไม่ได้จริงๆ

หลายครั้งแล้วที่เขาตามหาตัวฉันเจอ ทั้งๆ ที่ไม่เคยบอกอะไร หลายครั้งแล้วที่เขาชอบโผล่มาทั้งแบบนี้ โผล่มาเหมือนกับรู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน

มันต้องมีอะไรซักอย่าง ต้องมีอะไรบางอย่างที่ฉันไม่เคยรู้มาก่อน แทต้องแอบฝังเครื่องติดตามไว้ในตัวฉันแน่ๆ บางทีเขาอาจจะติดมันไว้บนร่างกาย ตอนช่วงที่ฉันเผลอหลับ หรือไม่รู้ตัว!

นี่เขาลงทุนทำขนาดนี้โดยเฉพาะเลยเหรอเนี่ย เขาต้องเป็นบ้าไปแล้วแหงๆ

นี่มันโรคจิตชัดๆ!!

เพียงไม่นานฉันก็โดนลากกลับมาที่รถคันเดิมของเขาเข้าจนได้ แทเปิดประตูให้แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้จับฉันยัดใส่หรือออกแรงผลักเข้าไปเหมือนกับครั้งก่อนๆ ที่เคยทำมา ภายในครั้งนี้เขาค่อยๆ กดไหล่ฉันให้ลงไปนั่งที่เบาะข้างคนขับอย่างช้าๆ ทำไมถึงรู้สึกว่ามือเขาเบามากเลยนะ

"จะไปไหนเหรอ" ฉันหันไปถามเขาทันที

ร่างสูงทำเพียงแค่เปรยตาลงมามองก่อนจะทำเป็นยักคิ้วให้ น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นก่อนที่ประตูรถจะถูกปิดลงอีกครั้ง พร้อมกับความรู้สึกแปลกๆ ที่เกิดขึ้นในใจ

"เดี๋ยวก็รู้"

แทไม่เคยทำสีหน้าหยอกล้อเล่นแบบนี้ใส่ฉันมาก่อน นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้เห็น...

รถสปอร์ตถูกขับออกมาเรื่อยๆ เคลื่อนที่ไปตามถนนซึ่งทอดยาวออกไปไกลแสนไกลโดยที่ฉันยังไม่รู้ถึงจุดหมายปลายทางของคนขับที่ไม่ยอมเอ่ยปากบอกซักทีว่าจะพาฉันไปที่ไหน แทเอาแต่นั่งฮัมเพลงมาตลอดทาง ดูเหมือนเขาจะอารมณ์ดีกว่าที่ผ่านมา เพราะท่าทางที่แตกต่างเหมือนคนละคนเมื่อเทียบกับเมื่อวานได้แต่ทำให้ฉันนึกสงสัยแต่ก็ต้องเก็บไว้ในใจ น่าแปลกที่ฉันแอบสังเกตเห็นว่าในรถเขามีพวกกระเป๋าเสื้อผ้า ของใช้ส่วนตัวขนขึ้นมาไว้เต็มไปหมด พอลองเอ่ยปากถาม แทก็เอาแต่แกล้งทำเป็นผิวปากใส่ไม่สนใจอะไร ใบหน้าหล่อคมที่มีรอยแผลฟกช้ำกับแว่นกันแดดทรงสวยเลนส์สีเหลืองในวันนี้ ดูดีลงตัวเข้ากับเสื้อผ้าที่เขาใส่อยู่เสมอ เพียงแต่เจ้าตัวกลับคอยแต่จะสร้างปัญหา สร้างเรื่องแปลกๆ มารบกวนจิตใจฉันอยู่เรื่อย

เวลาล่วงเลยไปกว่าสามชั่วโมงที่ฉันนั่งหลับมาตลอดทางหลังจากที่ล้มเลิกความคิดที่จะถามเขาไปเพราะไม่ได้รับความสนใจใดๆ แอร์เย็นๆ ภายในรถทำให้ฉันเผลอหลับไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ตื่นขึ้นมาแล้วพบเสื้อคลุมหนาๆ ห่มทับไว้ พอลองขยี้ตาดูก็รับรู้ได้ทันทีว่ามันเป็นของใคร กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ เหมือนกับที่แทใช้ไงที่เป็นตัวบ่งบอก ฉันงัวเงียค่อยๆ หันไปมองยังคนที่นั่งขับรถอยู่ข้างๆ เขายังคงจับพวงมาลัยด้วยท่วงท่าสบายๆ แต่โคตรเท่ไปในคราวเดียวกัน

"...แท"

"เอ้า ตื่นพอดี ว่าจะปลุกอยู่เลย"

"อืมมมม อะไรเหรอ~"

"ถึงแล้วไง"

ริมฝีปากหยักหนาสีสวยเอ่ยบอกพลางพยักเพยิดให้มองออกไปนอกหน้าต่าง ฉันขยี้ตาตัวเองอีกครั้งก่อนที่จะทำตาม ทันทีที่หันมองออกไปยังด้านนอก ภาพวิวทิวทัศน์ของภูเขาลูกใหญ่ก็ตั้งตระหง่านมากมายเรียงรายอยู่ที่ภายภาคหน้า รอบๆ ถูกห้อมล้อมไปด้วยพื้นน้ำเป็นประกายไกลไปจนสุดลูกหูลูกตา ข้างบนเต็มไปด้วยกลุ่มก้อนเมฆสีขาวสดใสกับท้องฟ้าที่กว้างใหญ่

"ทะเลนี่!!~"

ฉันที่รู้สึกตื่นขึ้นมาอย่างเต็มตาเผลอตะโกนดังลั่นเมื่อเห็นวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม มือค่อยๆ ทาบทับไปบนกระจก จ้องมองทอดสายตาออกไปยังภายนอกโดยที่ลืมคิดไปซะสนิท ว่าดันปล่อยเด๋อโชว์คนข้างๆ เข้าให้ จนแทเผลอหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ กับท่าทีและรีแอคชั่นของฉันที่ตอบสนองเหมือนกับพวกเด็กๆ ที่ถูกพ่อแม่พาออกมาเที่ยวนอกบ้านในช่วงวันหยุด แต่พอรู้สึกตัวก็แกล้งทำเป็นมองกลบเกลื่อนไปยังถนนตามเดิม ทำเป็นเก๊กท่าใส่ทั้งๆ ที่เผลอยิ้มมุมปากให้ ฉันเห็นนะ!

"ทีนี้หายคาใจยัง?" คำพูดทุ้มๆ เปล่งเสียงขึ้นมาจนฉันได้แต่รีบหันไปพยักหน้าให้อย่างตื่นเต้น

นี่แทพาฉันมาทะเลเนี่ยนะ เขาพาฉันมาทะเล!!

ทำไมล่ะ มันเกิดอะไรขึ้น?!

"ชุดนี้นี่คือยังไม่ได้อาบน้ำใช่ป่ะ" คำถามยังคงถูกถามไปเรื่อยๆ จนฉันที่ได้ยินถึงกับสะดุ้งขึ้นเล็กน้อย จริงสินะ! ฉันยังไม่ได้อาบน้ำเลย แถมยังอยู่ในชุดนอนลายหมีสีชมพูของยัยจินซูอีกด้วย น่าอายเป็นบ้า พอลองหันกลับไปทำหน้าตาหวั่นๆ ก็ดันเห็นสายตาล้อเลียนที่แทส่งมาให้อย่างเต็มเปี่ยม

"ก็...อาบไปแล้วเมื่อคืนไง"

"โคตรเน่า"

จึ้ก! ลงกลางใจ

"ทำไงได้อ่ะ มินอาไม่รู้ว่าแทจะพามาทะเลนี่นา"

ว่าแล้วก็รีบหันไปทำหน้าบึ้งใส่ จนคนขับรถจอมกวนประสาทหลุดเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ

"ก็ไม่ได้ว่าอะไร"

ไม่ได้ว่าอะไร แต่สีหน้านายกำลังล้อเลียนกันอยู่เห็นๆ

"งั้นก็กลับเข้าที่พักก่อนละกัน หลังจากนี้จะไปไหนต่อค่อยว่ากันอีกที"

"จะพาเที่ยวเหรอออออออ"

"ใครบอกล่ะ" พอฉันพูดไปด้วยด้วยน้ำเสียงลากยาวทั้งที่จงใจแกล้งแหย่จับพิรุธใจแท เขาก็ดูเหมือนจะอ้ำๆ อึ้งๆ ขึ้นเล็กน้อย แต่สุดท้าย คนนิสัยเสียก็เผยรอยยิ้มกริ่มเจ้าเล่ห์ออกมากลบเกลื่อน จนฉันกลับเป็นฝ่ายที่จะต้องรีบหุบปากลงซะเอง "ก็แค่อยากเปลี่ยนที่ทำกันดูบ้าง"

"..."

"เอ้า เงียบทำไมอ่ะ"

ทำไมอีตานี่ถึงคอยแต่จะคิดอะไรที่มันทะลึ่ง ลามก อนาจารได้ขนาดนี้นะ

สุดท้ายเหมือนแทจะตัดสินใจกลับเข้าที่พักก่อน เขาขับรถต่อมาอีกประมาณครึ่งชั่วโมงในที่สุดก็ถึงบ้านพักที่ว่านั่นซักที ฉันค่อยๆ เปิดประตูก้าวขาลงจากรถเมื่อเขาถอยหลังเข้าจอดท่ามกลางประตูรั้วของบ้านทาวน์โฮมที่ตั้งติดริมทะเลเรียงกันเป็นแถบ บ้านพักหลังใหญ่เมื่อเทียบกับทาวน์โฮมทั่วไปดูสวยหรูลงตัวเมื่อถูกจับตกแต่งด้วยสไตล์เรียบๆ ให้ความรู้สึกเงียบสงบรับเข้ากับบรรยากาศที่แสนน่าพักผ่อนในช่วงนี้ทำให้ฉันรู้สึกตื่นตาตื่นใจเป็นอย่างมาก

"ยืนมึนอีกนานมั้ย มาช่วยขนของเข้าบ้านก่อนดิ"

แต่ฉันดันลืมไปซะสนิทว่าความสามารถพิเศษของแทคือการขัดขวางการดื่มด่ำไปกับบรรยากาศดีๆ แบบนี้เสมอ ได้ยินดังนั้นจึงได้แต่สะบัดหน้าตัวเองไปมา ทั้งที่ยังบ่นอยู่ในใจ แต่ก็ยอมเดิมตามไปช่วยเขาขนของลงจากรถอย่างว่าง่าย แปลกดีแฮะที่แทกลับเลือกแบกแต่ของหนักๆ แล้วเหลือแต่ของเบาๆ ที่ตัวเองถือไปไม่หมดทิ้งไว้ บางทีหัวเขาคงจะเผลอไปกระแทกซ้ำสองเข้าจากที่ไหนมาซักที่ จนสมองกลับไปหมดแล้วแหงๆ ทำไมถึงใจดีเป็นพิเศษล่ะ??

มือเรียวใหญ่แตะคีย์การ์ดปลดล็อคก่อนจะเปิดบานประตูเข้าไป ทันทีที่เดินเข้ามาฉันก็สัมผัสกับบรรยากาศที่พักอันแสนน่าตกตะลึง เพราะมันถูกตกแต่งด้วยสไตล์โมเดิร์นไว้อย่างสวยงาม ข้างในของทาวน์โฮมดูกว้างขวางแต่ละโซนถูกแบ่งแยกพื้นที่อย่างชัดเจน ทั้งห้องนั่งเล่น ห้องครัว ห้องอาหาร หน้าเค้าเตอร์ แยกออกไปคือห้องน้ำ และประตูทางออกไปยังด้านหลังซึ่งเป็นบานเลื่อนกระจกใสฉายภาพวิวทิวทัศน์ของน้ำทะเลสีฟ้าครามและหาดทรายนวลซึ่งตั้งอยู่ห่างออกไปเพียงแค่ไม่กี่ร้อยเมตร ไม่อยากจะเชื่อเลย เพียงแค่เราเปิดประตูออกไป ก็สามารถสัมผัสได้ถึงหาดทรายอุ่นๆ เดินไปอีกนิดเดียวก็ได้เหยียบกับพื้นน้ำทะเลสีฟ้าใส บรรยากาศโดยรอบที่ชวนให้ฉันรู้สึกดี๊ด๊าเกินจะห้ามใจ อยากโยนของทั้งหมดทิ้งไว้แล้ววิ่งลงน้ำทะเลไปทั้งอย่างนี้เลยก็ว่าได้

"แพงแหงเลย คืนละเท่าไหร่เนี่ย"

ฉันหันไปถามร่างสูงซึ่งกำลังวางตระกร้าผ้าลงบนพื้นพร้อมทั้งปลดกระเป๋าเป้ใบใหญ่ แล้วบิดตัวไปมายืดเส้นยืดสายเพื่อขับไล่อาการเหนื่อยล้าจากการขับรถมาตลอดทางด้วยเวลาที่ค่อนข้างยาวนาน สภาพแทตอนนี้เหมือนเด็กที่เพิ่งขนของกลับเข้าหอเลยก็ว่าได้

"ของบ้านฉันเองแหละ ซื้อทิ้งไว้เวลามาเที่ยวพักผ่อน"

"ห๊ะ!"

"จ้างแม่บ้านมาดูแลอาทิตย์ละครั้งอ่ะ ก็โอเคอยู่นะ"

ที่นี่เป็นบ้านพักส่วนตัวของเขาเหรอเนี่ย!!

"คืนนี้เราจะพักกันที่นี่"

"จะ จริงเหรอ" บอกตามตรงว่าอึ้งอยู่พอสมควร อันที่จริงเห็นแค่รถกับคอนโดเขาก็พอรู้แล้วแหละ ว่าที่บ้านแทฐานะโคตรดี แต่ตกแต่งบ้านพักได้สวยขนาดนี้ อยากจะรู้จริงๆ ว่าครอบครัวเขาทำงานอะไรกันแน่นะ

ในขณะที่ฉันกำลังทึ่ง ยืนมองทุกอย่างไปรอบๆ ตัว จู่ๆ ความคิดบ้าบอบางอย่างก็ปรากฏขึ้นมาในหัว ทันทีที่เคลื่อนสายตาไปยังร่างสูงโปร่งซึ่งกำลังจับนวดคลึงหลังคอของตัวเองไปมาอยู่นั้นเอง ความรู้สึกลึกๆ ข้างในตัวก็เริ่มแปลกประหลาดขึ้นจนใจเริ่มสั่น อยู่ดีๆ ก็รู้สึกว่าตัวเองเริ่มหน้าร้อนผ่าวทันที พอคิดว่าพวกเราสองคนมาเที่ยวกันแบบนี้ มันก็เหมือนกับว่า...

มาออกทริปด้วยกัน ทั้งๆ ที่ไม่ใช่แฟน

นี่เราเกลียดกันอยู่ไม่ใช่เหรอ!!

โอ๊ยยยย~ จะบ้าตาย คิดอะไรอยู่วะเนี่ย ฉันลนลาน รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทักไลน์หายัยจินซูทันที ก่อนหน้านั้นระหว่างทางที่นั่งอยู่บนรถก็ทักไปบอกมันหนนึงแล้วแหละ แต่ยัยนั่นดูท่าจะเป็นห่วงฉันเอามากๆ มันตกใจใหญ่ที่จู่ๆ แทก็โผล่มาลากฉันไป ยัยจินซูบอกว่าเขากวนตีน ทำแบบนั้นตั้งใจที่จะยั่วโมโหมันชัดๆ เพราะงั้นเมื่อเดินทางถึงที่หมายอย่างปลอดภัยก็ควรที่จะรีบทักไปบอกเพื่อนสนิทโดยไว กันไม่ให้มันสติแตกไปยกใหญ่

"แท เราจะค้างที่นี่กันกี่วันเหรอ"

"ก็จนกว่าจะพอใจ"

"แต่พรุ่งนี้มินอามีเรียนนะ"

เมื่อได้ยินคำตอบที่จงใจตอบแบบส่งๆ ฉันก็ถึงกับขมวดคิ้วมุ่น พิมพ์บอกยัยจินซูเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่ยังหาวันกลับที่แน่นอนไม่ได้ เลยรู้สึกกังวลใจอยู่นิดหน่อย

"พรุ่งนี้วันเสาร์ อย่าเด๋อ"

อ้าว! เวรกำ ดันลืมคิดไปเลยว่าพรุ่งนี้มันวันเสาร์ แล้วฉันก็ไม่มีเรียนด้วย

"งั้นกลับวันอาทิตย์ดีมั้ย"

"แล้วเป็นอะไร มาทะเลทั้งทีจะรีบกลับไปไหนวะ"

แทเริ่มทำสีหน้าหงุดหงิด เขาหยิบโทรศัพท์ในมือฉันขึ้นไปยัดใส่ประเป๋ากางเกงตัวเองได้อย่างหน้าตาเฉย แถมยังเอื้อมมือขึ้นมาดึงแขนฉันให้เดินตามไปด้วย อะไรเนี่ยยยย~ แค่นี้ก็ตื่นเต้นจะแย่แล้ว ไม่อยากจะคิดเลย ถ้าหากว่าฉันต้องทนอยู่กับเขาสองต่อสองไปด้วยกันอีกตั้งหลายคืน ทั้งที่ยังรู้สึกแปลกๆ แบบนี้ จะรอดจากแทไปได้ยังไงเนี่ย โอ๊ยยยย~ แท แทเป็นอะไรของแทกันแน่ มินอาไม่เข้าใจ

มือฉันเหงื่อชุ่มไปหมด แต่ร่างสูงตรงหน้ากลับไม่ใส่ใจ เจ้าของใบหน้าหล่อคมร้ายพาฉันเดินขึ้นบันไดมาที่ฉันสองพร้อมทั้งเดินชมรอบบ้าน แทบอกบ้านนี้มีอยู่หลายห้องนอน แค่ชั้นนี้ก็ปาไปแล้วสามห้อง ซึ่งนั่นก็คือห้องนอนใหญ่ ห้องนอนเล็ก และห้องนั่งเล่นรวม ขึ้นไปอีกชั้นที่สามก็ยังมีอีกหนึ่งห้องนอนที่เป็นชั้นลอยและห้องน้ำภายในตัว เขาบอกว่าช่วงวันหยุดพักผ่อนถ้ารู้สึกเบื่อๆ ก็จะชวนเพื่อนมาเที่ยวเล่นแล้วก็เข้าพักที่นี่ บางทีก็มาพร้อมกันกับครอบครัวบ้างแล้วแต่โอกาส ซึ่งฉันเองพอได้ฟังก็เริ่มรู้สึกใจเต้นตึกตักขึ้นมาซะเฉย คือถ้าเป็นคนปกติทั่วไปคงคิดว่ามันไม่แปลกซักเท่าไหร่ที่จะผลัดกันเล่าเรื่องของตัวเองสลับให้กันฟังไปมา แต่สำหรับฉันมันแปลกไง เพราะความสัมพันธ์ตั้งแต่แรกเริ่มระหว่างเรามันค่อนข้างย่ำแย่ติดไปในทางลบ พอได้มาฟังแบบนี้มันเลยรู้สึกเหมือนกับว่าแทกำลังเปิดโอกาสให้เข้าใกล้เพิ่มมากขึ้นกว่าเก่า ได้รู้อะไรที่ไม่เคยคิดว่าจะรู้มาก่อน เป็นครั้งแรกที่ฉันพูดคุยกับเขาได้อย่างเป็นกันเองแบบนี้ เป็นครั้งแรกที่เขาคิดที่จะเล่าเรื่องของตัวเองให้ฟัง เป็นครั้งแรก...

ที่เขายอมพูดดีๆ กับฉัน

"งั้นมินอานอนห้องนี้ได้มั้ย"

เมื่อแทพาทัวร์รอบบ้านจนพอใจ ฉันก็เดินกลับมาที่ห้องนอนเล็กของชั้นสอง ทำท่าจะบิดลูกบิดเปิดประตูเข้าไป แต่กลับโดนแขนแกร่งโอบรัดรอบเอวไว้

"พูดบ้าอะไร เธอต้องนอนกับฉัน"

"หาาาาาา"

"เราจะนอนกันที่ห้องนี้"

แทดึงแขนฉันให้เดินตามเขาไปอย่างเอาแต่ใจ มือเรียวเอื้อมบิดลูกบิดประตูให้เปิดออก ก่อนจะพบกับห้องนอนที่กว้างใหญ่ที่สุดภายในบ้านหลังนี้ ห้องที่แทบอกแต่ตอนแรกยึกยักทำเป็นไม่ยอมเปิดประตูให้เข้าไปดูซักที ที่แท้ก็กะเอาไว้รอปิดท้ายนี่เอง รอบห้องถูกตกแต่งด้วยสไตล์โมเดิร์นโทนสีสบายตา ตรงกลางมีเตียงนอนนุ่มนิ่มขนาดใหญ่กับบานเลื่อนกระจกที่ฉายภาพวิวทิวทัศน์ภายนอกมองเห็นทะเลในยามบ่ายสาดแสงส่องประกายพระอาทิตย์ไล่ผ่านม่านสีขาวเข้ามา ฉันยืนอึ้งเผลอดื่มด่ำไปกับบรรยากาศที่สุดแสนจะผ่อนคลาย กว่าที่จะรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่แขนแข็งแรงของคนตรงหน้าเอื้อมเข้ามารั้งรอบเอวฉันให้เข้าไปใกล้ มือหนึ่งดันประตูให้ปิดสนิทพลางกดสวิตช์เปิดเครื่องปรับอากาศให้อุณภูมิห้องถ่ายเทเข้าสู่โหมดเย็นสบาย

"คะ คือแท..." น้ำเสียงเริ่มอ้ำๆ อึ้งๆ เมื่อตกอยู่ภายในอ้อมกอดอุ่น ในขณะที่มือหนาก็ยังคงรั้งเอวฉันไว้ไม่ยอมปล่อยไปไหน สัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนๆ ซึ่งก้มต่ำลงมารดอยู่ที่ต้นคอจนขนลุกชันไปทั่วทั้งตัว

"อืออออ~ มีอะไร" ร่างสูงครางบอก พร้อมทั้งกดสันจมูกลงมาที่กลุ่มเลือนผมฉันอย่างหมั่นเขี้ยว

"ถ้าพักที่นี่ มินอาไม่มีเสื้อผ้า..."

"ก็ไม่ต้องใส่"

"ไม่เอา!"

เขาเริ่มตอบส่งๆ จนฉันต้องรีบหันไปตั้งท่าจะโวยวาย แต่คนตรงหน้ากลับใช้สันจมูกโด่งๆ ของตัวเองไล่ฝังซุกซนไปตามซอคอก่อนจะดันร่างให้ล้มลงไปนอนบนเตียงใหญ่หนานุ่มนั่นด้วยกัน

ตุ่บ~

"ย...อย่าเพิ่ง"

"เดี๋ยวพาออกไปซื้อ"

"แททททททททท~ "

"พักก่อนไม่ได้เหรอ"

"อื้อ~"

ยังพูดไม่ทันจบ ริมฝีปากฉันก็ถูกกลืนกินแทนที่ไปด้วยริมฝีปากหยักหนาประกบเข้ากันอย่างแนบแน่น ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาอย่างวาบหวาม รสชาติหวานอ่อนๆ ของหมากฝรั่งกลิ่นมิ้นต์ ทำให้ใจของฉันรู้สึกเคลิบเคลิ้มจนฉุดรั้งไว้ไม่อยู่ ใบหน้าเริ่มร้อนฉ่าขึ้นต้านทานกับบรรยากาศที่เย็นสบายรอบตัว มือหนาเคลื่อนที่ซุกซนลงมาภายใต้เสื้อบีบขยำผิวเนื้อเนียนอย่างหมั่นเขี้ยวจนฉันเผลอร้องครางตอบสนองเขาออกมาเบาๆ

"อะ อ๊ะ~"

"คนขับรถเหนื่อยนะ รู้หรือเปล่า"

แทเอ่ยหลังจากที่ริมฝีปากเราถอนออกจากกัน แววตาเขาเริ่มฉ่ำเชื่อมปรอย จนหัวใจฉันเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ แสงแดดยามบ่ายที่ส่องผ่านเข้ามากระทบกับใบหน้าเขาจนเกิดเงา ถึงแม้จะมีรอยช้ำเลือดบ้างประปราย แต่มันก็ยังขับสเน่ห์ให้คนตรงหน้าดูน่าหลงใหลมากขึ้นกว่าเดิมหลายร้อยเท่า และทันทีที่สายตาคมเรียวจับจ้องมา ฉันก็เกิดอาการประหม่า คนตัวสูงตรงหน้าทั้งหล่อและดูดีจนหัวใจเต้นแรงไปหมด ได้แต่รีบเบนหน้าหนี หลบสายตาคมๆ ที่กำลังแกล้งปั่นป่วนความรู้สึกให้ร้อนลนจนพูดอะไรก็ติดขัดไปซะหมด

"กะ ก็แทอยากมาเองนี่นา"

พอเห็นว่าเริ่มทำอะไรไม่ถูก ริมฝีปากหยักหนาก็คลี่ยิ้มชอบใจ ก้มลงมาแนบแก้มลงกับฉันไว้

"เหอะ! แล้วก่อนหน้านี้มียัยบ้าที่ไหนมันดี๊ด๊าวะ พอได้เห็นทะเลอ่ะ"

ฉันหุบปากลงทันที แกล้งทำหน้าบึ้งใส่ร่างสูงตรงหน้าที่กำลังอยู่ในท่านอนคร่อมตัวไม่ปล่อยให้หนีไปไหนได้

"ก็แทไม่ยอมบอกอะไรเลยนี่นา"

"แล้วชอบมั้ยล่ะ"

เจ้าของใบหน้าหล่อร้ายเอ่ยปากถาม แววตาคมเรียวรีจ้องมองสบเข้ามาราวกับมีความหมายลึกซึ้งอะไรซักอย่าง ซึ่งฉันเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่นัก

"ก็...ชอบ"

"...ดีแล้ว"



เดี๋ยวนะ หรือว่าสิ่งที่เขาทำ ก็เพื่อที่จะขอโทษฉัน?

...

แทกำลังทำเพื่อฉันอยู่ใช่หรือเปล่านะ??



"เรื่องเสื้อผ้าใส่ของฉันไปก่อนได้มั้ย"

"อะ อื้อ"

"ตอนนี้ขอทำอย่างอื่นก่อนไม่ได้เหรอ"

"ดะ เดี๋ยวสิ อ๊ะ~!"


(50%)





ร่างหนาเคลื่อนที่เบียดเสียดลำตัวแนบชิดจนเสื้อของเราถลกขึ้นมาพร้อมกับสัมผัสของผิวเนื้อเนียนหน้าท้องแบนราบกำลังครูดไถไปกับเอวฉันจนโหวงไปทั่วช่วงท้องน้อย กระไออุ่นร้อนจากคนตัวสูงแผ่ซ่านเล่นงานความรู้สึกให้ร้อนรุ่ม เมื่อลมหายใจเป่าลดคลอเคลียอยู่ที่บริเวณซอกคอ เรียวนิ้วจึงเผลอกำขยุ้มไปที่เสื้อของเขาโดยอัตโนมัติ แทขบเม้มเล่นไปตามหัวไหล่ฉัน ไกล่เกลี่ยริมฝีปากไล่ลงมาเรื่อยๆ พลางใช้มืออีกข้างช้อนชุดนอนลายหมีสีชมพูขึ้นจนมันถลกเปิดให้เห็นขอบบราเซียตัวเล็กที่ใส่ปกปิดเป็นชั้นสุดท้ายไว้

"ทะ แท ไม่เอา"

"ทำไมมมม" เสียงทุ้มยังคงครางตอบอย่างเอาแต่ใจ ในขณะที่ไล่กัดงับไปบนเอวคอดของฉันจนต้องเม้มริมฝีปากแน่น

"มินอายังไม่ได้อาบน้ำ"

"อืมมม ไม่เป็นไร"

"ไหนบอกเน่าไม่ใช่เหรอ"

"ก็พูดไปงั้นแหละ"

โอ๊ยยยยยย~ ดูเขาสิ ไม่คิดที่จะฟังหรือสนใจอะไรทั้งสิ้นแล้ว เจ้าของใบหน้าหล่อซุกไซร้สำรวจใต้ล่างลงต่ำไปเรื่อยๆ ทันทีที่เขาดูดเม้มไปบนต้นขาอ่อน สัมผัสจากริมฝีปากหยักหนาสีสวยแทบทำให้ฉันเผลอสูดลมหายใจเข้าปาก รู้สึกใจเต้นแรงจนเหนื่อยหอบไปหมด เพียงแต่มือทั้งสองข้างกลับเผลอขยุ้มเสื้อของเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อยไปไหน

"อืมมมมมมม~"

และก่อนที่อะไรๆ มันจะเลยเถิดไปมากขึ้นกว่าเก่า..


ติ๊งต่องงงง~


เสียงสวรรค์ก็ดังแทรกขึ้นเข้าซะก่อน ขัดจังหวะการกระทำของคนเอาแต่ใจตรงหน้า ช่วยชีวิตและใจที่กำลังเต้นสั่นรัวเหมือนแผ่นดินไหวในร่างกายฉันไว้ได้ทันท่วงที แทหยุดนิ่ง ชะงักค้างไปกับที่ ลมหายใจอุ่นร้อนถูกกระแทกปล่อยออกมาด้วยความไม่สบอารมณ์อย่างรุนแรง

"แม่งเอ๊ย อะไรวะเนี่ย~!!"

ร่างสูงบ่นขึ้นอย่างหงุดหงิด ยอมผละออกจากตัวฉันไปทั้งที่ยังรู้สึกอ้อยอิ่ง ผุดลุกขึ้นจากเตียง เดินกระฟัดกระเฟียดออกจากห้อง ท่ามกลางความงุนงงปนตกใจ หัวใจฉันยังคงเต้นอย่างสั่นไหวจนแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว

ตึกตัก~ ตึกตัก~ ตึกตัก~

แง้~ ใจไม่ไหวแล้ววววววววว

แทกำลังทำอะไรกับความรู้สึกฉัน!

เป็นเวลากว่าหลายนาทีที่ฉันนอนนิ่งค้างอยู่กับที่ท่ามกลางความรู้สึกสับสนวุ่นวาย สายตาทอดมองไปยังเพดานห้องสีขาวด้วยใจที่ว้าวุ่นยิ่งกว่าอะไร ใบหน้ายังคงร้อนผ่าว พอนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ทีไรใจก็แทบจะล้นทะลักออกมา ใช่ว่าก่อนหน้านั้นแทจะไม่เคยทำเรื่องแบบนี้กับฉัน เขาทำ...ทำแบบนี้มาโดยตลอดตั้งแต่ตอนที่เริ่มรู้จักกัน จนความรู้สึกแปลกๆ มันเพิ่มมากขึ้นทุกครั้ง และตัวฉันเองก็เริ่มหวั่นไหวไปกับการกระทำและคำพูดเพียงบางคำของเขา

คำพูดเพียงบางคำที่ดูสวนทางไปกับความใจร้ายของแท

บางทีก็รู้สึกว่าเขาชอบทำตัวโมโหร้าย เอาแต่ใจ ขี้หงุดหงิด ทำรุนแรง คอยแต่จะพูดตอกย้ำความรู้สึกทางใจ แต่ในทางกลับกันบางทีเขาก็ดูอ่อนไหวง่าย ขี้น้อยใจ ชอบกลบเกลื่อน และเหมือนจะห่วงใยทั้งๆ ที่แสดงออกมาอย่างสม่ำเสมอว่าเกลียด มาจนถึงตอนนี้ก็ยังจะมาทำดีใส่ด้วยอีก ต้องการอะไรกันแน่

เดาอารมณ์ไม่ถูกเลยจริงๆ

ฉันหวีดร้องอย่างเงียบๆ เผลอพลิกตัวหันไปมา หยิบผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมใบหน้า พลางดิ้นๆ อยู่ภายในเตียงนุ่มนิ่มจนเหมือนกับคนบ้าขาดสติ ห้ตายเหอะ ยิ่งคิดยิ่งเขิน หลังจากนี้ควรจะทำหน้ายังไงใส่แทดีนะ


แอ๊ด~ ตึง!


เขาเข้ามาแล้ว

เมื่อได้ยินเสียงปิดประตู ราวกับสวิตช์ในตัวทุกอย่างหยุดทำงานลงอย่างกะทันหัน ฉันนอนนิ่ง ตัวค้างแข็งอยู่กับที่ ในขณะที่ผ้าห่มยังถูกคลุมปิดหน้าไว้ทั้งแบบนั้น เสียงฝีเท้าจากเจ้าของร่างสูงโปร่งค่อยๆ เดินก้าวเข้ามาหา พลันสัมผัสจากพื้นที่ข้างเตียงก็เริ่มยวบตัวลงอย่างช้าๆ แผ่นอกอุ่นร้อนภายใต้เสื้อเชิ้ตสีแดงเลือดหมูเบียดเสียดอยู่ที่ด้านข้าง

"ทำบ้าอะไร" คนเสียงทุ้มเอ่ยถาม ได้ยินเสียงเขาดังขึ้นมาจากด้านบนเหนือหัว พอลองเปิดผ้าห่มดูถึงรู้ว่าแทกำลังนอนหนุนแขนของตัวเองอยู่ ใบหน้าคมกำลังจับจ้องมองดูฉัน แม้คำพูดจะดูเหมือนหาเรื่อง แต่แววตาเขากลับแสดงออกว่าขำ

"ปะ เปล่า"

พอเห็นฉันอ้ำๆ อึ้งๆ แทก็กระแทกเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างกับคนรู้ทัน จนฉันต้องรีบเปลี่ยนเรื่องขึ้นทันที

"เมื่อกี้นี้ใครมาเหรอ"

"ป้าแม่บ้านอ่ะ" แทบอก เขาม้วนผมสีบรอนด์ทองของตัวเองเล่นไปมาอย่างเรื่อยเปื่อย ใบหน้านิ่งๆ นั้นน่าหลงใหลเป็นบ้า "พอดีรู้จักกัน เขาเห็นรถฉันก็เลยแวะมาหา"

โหวววว~ ดูเป็นมิตรจังเลยแฮะ มีการทักทายกับป้าแม่บ้านด้วย

"เขาเอาขนมมาฝากด้วยนะ จะกินก็ลงไปเอา อยู่ที่ตู้เย็นด้านล่าง"

"ขนมอะไรเหรอ"

"ไม่รู้ดิ น่าจะขนมเค้กมั้ง"

โอ๊ะ! พอได้ยินอยู่ๆ ฉันก็ตาลุกวาวขึ้นมาทันที

อยากกิน ฉันชอบกินเค้ก

ไม่คิดอะไรอีกทั้งนั้น ร่างกายทำท่าจะผุดลุกขึ้นยืน ใจล่องลอยลงไปอยู่ที่ตู้เย็นภายในครัวเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่กลับถูกร่างสูงซึ่งนอนอยู่ข้างๆ ดึงให้ล้มลงไปนอนแผ่ด้วยใหม่


ตุ่บ~


"ไม่ใช่ตอนนี้"

"ตะ แต่มินอาหิว"

"กินตอนนี้เดี๋ยวอ้วน"

"..."

จะกินตอนไหนมันก็อ้วนเหมือนกันอยู่แล้วป่ะ

ฉันมองหน้าแทงงๆ พวกเรานอนหันหน้าชนกัน จึงทำให้พอมีโอกาสได้มองเห็นเขาแบบชัดๆ ดูบ้าง ทว่า ใบหน้าหล่อกลับหลับตาพริ้ม ขนตางอนยาว จมูกโด่งเป็นสันสวย ริมฝีปากหยักเข้ารูป  แต่กลับไม่ยอมพูดอะไรอีก มือของเขาวางพาดลงมาบนเอว สภาพตอนนี้เลยเหมือนกับว่าฉันถูกเขานอนกอดอยู่ทั้งแบบนั้น

"แท"

"อือ"

"ทำไมถึงพามินอามาเที่ยวล่ะ"

"บอกไปแล้วไง"

คิ้วฉันขมวดมุ่นอีกครั้ง ไอ้ที่บอกว่าอยากเปลี่ยนที่ทำ มันเชื่อได้ซะที่ไหนเล่า!

"แทรู้ได้ไงว่ามินอาอยู่ที่คอนโดจินซู"

ว่าแล้วก็ถามคำถามที่คาใจที่สุดออกไป แต่คำตอบกลับทำให้ฉันอึ้งหนักยิ่งกว่าเดิม

"ก็ติดเครื่องติดตามไว้ไง"

"เรื่องจริงเหรอเนี่ย!!"

ฉันเผลอเปล่งเสียงออกมาดังลั่น จนแทต้องลืมตาขึ้นมาน้อยๆ คิ้วเข้มเริ่มขมวดมุ่นชนกันหน่อยๆ

"ถ้าเชื่อก็โคตรโง่"

"ก็แทชอบทำตัวเหมือนพวกโรคจิตอ่ะ" ยิ่งพอได้ฟัง เขากลับยิ่งต้องขมวดคิ้วพันกันยุ่งเหยิงมากขึ้นกว่าเก่า

"พูดงี้คืออยากโดนดีใช่มั้ย"

"มะ ไม่ใช่ มินอาก็แค่สงสัย"

"แล้วไป"

คนตัวสูงปิดเปลือกตาลงอีกครั้ง นี่สรุปจะไม่บอกจริงๆ ใช่มั้ย

"ถ้าเลิกยุ่งกับไอ้จองกุกได้เมื่อไหร่จะยอมบอก"

หืม?

คราวนี้เป็นฝ่ายฉันที่กลับกลายเป็นคนขมวดคิ้วขึ้นมาแทน จะว่าไปยังเหลืออีกเรื่องนึงที่ฉันยังไม่ได้พูดออกไปเลยนี่นา

"แทกับจองกุกไม่น่ามีเรื่องกันเลย"

"..."

"จองกุกเป็นน้องที่แทสนิทด้วยไม่ใช่เหรอ จะไปหาเรื่องน้องทำไม"

เรื่องนี้แหละที่ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีซักเท่าไหร่ มันเหมือนกับว่าที่ทั้งคู่ต้องทะเลาะกันสาเหตุมันมาจากฉัน ถึงจะไม่ค่อยแน่ใจ แต่มันก็ทำให้รู้สึกแย่ไปด้วยอยู่ดี เพียงแต่ตอนนี้คำตอบที่ฉันได้รับกับเป็นเสียงตอบกลับที่เริ่มจะแข็งกระด้างขึ้นมาเรื่อยๆ

"ไม่ต้องยุ่งได้ป่ะ"

แย่แล้ว พอพูดเรื่องนี้ทีไร แทก็ชอบชักสีหน้าไม่ดีใส่ เหมือนเขาจะไม่ชอบใจ แถมยังเริ่มมีน้ำโหขึ้นมาแล้วด้วย

"ข...ขอโทษ"

"..."

"ไม่พูดแล้วก็ได้"

"..."

"..."

"..."

เวร! ซวยแล้วไง แทนที่จะอยู่เงียบๆ แบบนั้นก็ดีอยู่แล้วแท้ๆ อยากจะยกมือขึ้นมาตบปากของตัวเองแรงๆ ไม่น่าหาเรื่องใส่ตัวเลยฉัน ดูดิ! แทไม่พูดด้วยแล้วเนี่ย สีหน้าเขาดูอารมณ์เสียขึ้นมากเลยอ่ะ

"อย่าโกรธมินอาเลยนะ"

"..."

"มินอาไม่ได้ตั้งใจ"

พอฉันเริ่มหงอยลง ใบหน้าหล่อคมตรงหน้าก็ค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้นมองอีกครั้ง

"อุตส่าห์ได้มาเที่ยวทั้งที เราอย่าทะเลาะกันอีกได้มั้ย"

"ก็พูดมากอะไรอยู่ได้!"

คราวนี้เสียงแข็งๆ เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นขึ้นเสียงใส่ จนฉันได้แต่นิ่งอึ้งไปด้วยใบหน้าที่จ๋อยสนิท

"พูดถึงมันอยู่ได้ มาเที่ยวกับฉันไม่ใช่หรือไง"

"..."

ที่เขาโกรธเป็นเพราะฉันพูดถึงจองกุก แต่ไม่ใช่เพราะว่าพูดมากหรอกเหรอ?

เดี๋ยวสิ...ห้ามพูดเรื่องจองกุกเนี่ยนะ

แทททท~ มินอาคิดไปไกลแล้วเนี่ยเห็นมั้ยยยยย~

"ขอโทษ จะไม่พูดถึงอีกแล้ว"

"เออ ให้มันจริง"

เนี่ย!! ดูที่เขาพูดสิ นี่เขากำลังหึงอะไรอยู่หรือเปล่านะ ไม่กล้าคิดเข้าข้างตัวเองเลยอ่ะ

"หายโกรธมินอาได้ยัง" ฉันเผยรอยยิ้มออกมา เผลอถือวิสาสะเขย่าแขนคนตรงหน้าด้วยความลืมตัว แต่พอนึกขึ้นได้จึงรีบชักมือกลับอย่างว่องไว ซวยแล้ว ทำอะไรลืมตัว แล้วดูหน้าแทดิ หงิกยิ่งกว่าอะไรซะอีก

"หงอยอะไร"

"ปะ เปล่า"

"วันนี้ไม่โกรธให้ก็ได้"

พอได้ยินแบบนั้น จู่ๆ ใจฉันก็โล่งขึ้นมาทันตาเห็น เผลอยิ้มจนแก้มปริไปหมด แต่ก็นึกแปลกใจอยู่หน่อยๆ ว่าทำไมเขาถึงยอมง่ายจัง

แปลกๆ แฮะ? วันนี้คิมแทฮยอง ดูแปลกไปมาก??

"งั้น...ถ้ามินอาค้างที่นี่ สัญญากันได้มั้ยว่าแทจะไม่โมโหร้ายใส่"

เมื่อเห็นว่ามันเป็นโอกาสที่ค่อนข้างเหมาะและลงตัวกับการที่จะขออะไรแบบนี้ ฉันจึงไม่รอช้า รีบพูดออกไปทันที จนใบหน้าหล่อๆ นั่นเริ่มแสดงท่าทางหมั่นไส้ขึ้นมาอย่างชัดเจน แทเอื้อมมือขึ้นมาผลักหน้าผากฉันเบาๆ พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์หน่อยๆ

"เริ่มเยอะละ"

"ไม่ได้เยอะนะ ก็แค่ไม่อยากทะเลาะด้วยอีกแล้วอ่ะ"

ฉันเริ่มทำหน้าจ๋อยลงอีกครั้ง ร่างสูงที่นอนอยู่ข้างๆ จึงได้แต่ต้องจำใจ เขาค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ แววตาเรียวคมแสร้งทำหน้าเหมือนเบื่อหน่าย

"ทำตัวดีๆ ตกลงมั้ย"

พอเขาเอ่ยขึ้นมา ฉันก็ได้แต่เปลี่ยนสีหน้าอย่างว่องไว ทำตัวดีๆ ที่ว่าก็คงหมายถึงห้ามพูดเรื่องจองกุกใช่มั้ย

"อื้อ"

"อีกเรื่อง" แทเว้นวรรคไป สายตาเหล่จ้องมองฉันอย่างมีเลศนัยน์ จนรู้สึกเสียวสันหลังวาบไปทั่วทั้งตัว "ต้องอยู่ที่นี่จนกว่าฉันจะพอใจ"

ว่าไงนะ...

ฉันทำหน้าเอ๋อขึ้นมาอีกครั้ง

"แทกะจะอยู่นานเหรอ ไม่มีเรียนบ้างเลยหรือไง"

"อาทิตย์หน้าฉันยกคลาสสามวัน"

"..."

"และเธอต้องอยู่กับฉัน"

บ้า...คนเอาแต่ใจ

นี่ฉันเสียการเรียน ก็เพราะนายเลยนะ!

"แทกำลังพามินอาใจแตกอ่ะ"

"ไม่สน ก็บอกมาดิว่าจะเอายังไง"

โถ่วววว~ ขืนเป็นแบบนี้เราก็ต้องอยู่ด้วยกันนานไปจนถึงห้าวันเลยนะ!

บ้าไปแล้วววว แทกำลังบังคับกันอยู่เห็นๆ

"เอออออ ก็ได้"

แต่ก็นั่นแหละ ฉันทำได้แค่บ่นอยู่ภายในใจ สุดท้ายแล้วก็ต้องยอมตอบตกลงเขาไปอยู่ดี ขืนไม่ทำตามเดี๋ยวก็ถูกเทไว้กลางทางเหมือนคราวที่แล้ว ปล่อยให้เดินกลับบ้านคนเดียวทั้งแบบนี้ มีหวังซวยตายแหง

"ดี"

"งั้นแทเองก็สัญญากับมินอาเหมือนกันนะ"

เจ้าของใบหน้าคมเข้มเงียบไปเพียงอึดใจหนึ่ง คิ้วสวยได้รูปเริ่มคลายปมออกจากกันได้ในที่สุด เสียงทุ้มเอ่ยตอบนิ่งๆ แต่กลับทำให้ฉันยิ้มได้จนแก้มแทบแตก

"เออ สัญญาก็ได้"
















#17.00 น.

ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่โคร่งของแท ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพอลองเอามาใส่ ตัวมันใหญ่ซะเกือบคลุมไปจนถึงหัวเข่า อันที่จริงดูๆ ไปมันก็ไม่ค่อยแปลกหรอกเพราะแทน่ะตัวสูง แล้วเขาเองก็เป็นพวกที่บางอารมณ์ก็ชอบหยิบเสื้อผ้าแบบโอเวอร์ไซส์ใหญ่กว่ารูปร่างออกมาใส่เล่น มิกซ์เข้ากับกางเกงนู่นนี่ไปเรื่อย สภาพฉันมันก็เลยเป็นอย่างที่เห็นไง

"เดินมาหยิบกางเกงเองนะ เล่นเกมส์อยู่"

แล้วตัวการที่ไม่ยอมบอกให้ฉันเตรียมเสื้อผ้ามาตั้งแต่แรก ก็กำลังนั่งกดเกมส์มือถือเล่นอยู่บนเตียงแบบไม่รู้สึกรู้สา โชคดีที่วันนี้เขาดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ แถมยังใจดีผิดปกติเดินไปขอยืมกางเกงยีนส์ขาสั้นจากป้าแม่บ้านมาให้เพื่อที่จะได้ใส่แก้ขัดไปก่อน จนฉันเพิ่งค้นพบว่าบ้านของป้าแกอยู่ไม่ห่างไกลจากที่นี่ซักเท่าไหร่ และที่พีคสุดคือป้าแกดูแลทาวน์โฮมทั้งหมดที่บ้านแทเป็นคนซื้อไว้ ซึ่งมีอยู่ประมาณหกถึงเจ็ดหลังเรียงติดต่อกันเป็นแถบยาวเห็นจะได้ พูดให้ถูกคือทาวน์โฮมติดริมทะเลเกือบทั้งหมดนี่ล้วนแต่เป็นของที่บ้านแททั้งนั้น

จะบ้าตาย~ ครอบครัวนี้เขาทำงานอะไรกันแน่ก็ไม่รู้

โชคดีที่ป้าแม่บ้านแกมีลูกสาวอาศัยอยู่ด้วย แทเลยไปขอยืมกางเกงของลูกเค้ามาให้ฉันใส่แก้ขัดไว้ก่อน แล้วอีกไม่นานก็จะพาออกไปซื้อเสื้อผ้าให้ใหม่ อันที่จริงถ้าให้พูดถึงเรื่องก่อนหน้านี้ ฉันเองก็ยังใจเต้นตึกตักไม่หาย หลังจากที่แทเอ่ยปากสัญญากับฉันไว้ เขาก็ไม่ได้ทำอะไรที่นอกเหนือไปจากการนอนเล่นผมฉันจนเราทั้งคู่เผลอหลับไปด้วยกัน กว่าจะตื่นขึ้นมาอีกทีมันก็กินเวลาไปจนถึงช่วงเย็นแล้ว ซึ่งฉันเองพอลืมตาขึ้นมาก็ดันเห็นแทนอนหลับอยู่ข้างๆ

แถมเขาก็ดันนอนกอดฉันไว้ด้วย!!

ฟังแล้วตกใจใช่มั้ยล่ะ ฉันเองก็ยังรู้สึกเหมือนหัวใจจะวายตายไม่หาย พอลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วต้องพบว่าใบหน้านั่นแนบแก้มอยู่ใกล้ๆ มันทำให้ใจของฉันแทบหยุดเต้นลงอย่างกระทันหัน ไม่อยากจะบอกเลยว่าแทดูน่ารักมาก เขาดูเหมือนเด็กตัวน้อยๆ ที่กำลังนอนหลับสนิท ไม่มีพิษมีภัย แตกต่างจากตอนตื่นอย่างลิบลับ

"เสร็จแล้ว~"

พอฉันใส่กางเกงเสร็จก็เดินออกมาสำรวจร่างกายที่หน้ากระจก หางตาเหลือบไปเห็นร่างสูงในชุดเสื้อยืดโอเวอร์ไซต์กับกางเกงยีนส์ขาสั้นสีดำกำลังจ้องเขม็งตรงมา จึงได้แต่หันกลับไปมองด้วยใบหน้าที่ค่อนข้างงุนงง

"มีอะไรเหรอ?" ฉันถาม

ปรากฏว่าแทกลับขมวดคิ้วหนักขึ้นกว่าเดิม มือเรียวจัดการวางโทรศัพท์ลงบนเตียง แล้วจ้องฉันเขม็งยิ่งกว่าเก่า

"ใส่แล้วจริงป่ะเนี่ย"

"หือ??"

เขาว่าพลางไล่สายตาสำรวจเลือนร่างฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วมันก็หยุดลงตรงที่กลางลำตัวค้างทิ้งไว้ทั้งแบบนั้น แทอาจจะหมายถึง 'กางเกงขาสั้น' นั่น

"ก็ใส่แล้วจริงๆ น่ะสิ นี่ไง" ว่าแล้วก็รีบถลกเสื้อยาวๆ ของเขาขึ้น เพื่อให้แทมองเห็นกางเกงได้ถนัด เป็นเครื่องยืนยันว่าใส่มันแล้วจริงๆ

"ทำไมมันสั้นจังวะ"

"เสื้อมันตัวใหญ่ไง"

"ใส่งี้อย่าใส่เลยเหอะ"

เอ้า! อะไรของเค้าเนี่ย

ทำหน้าไม่สบอารมณ์เฉย

"ไปๆ รีบไปซื้อมาเปลี่ยนซักทีเหอะ เห็นแล้วแม่งขัดลูกตาว่ะ"

เฮ้!!~

เป็นอะไรของเขา

ฉันเดินตามคนตัวสูงไปแบบงงๆ ยกมือขึ้นมาเกาหัวตัวเองแก้เก้อ ในขณะที่แทเดินนำฉันไปหยิบกุญแจรถออกจากบ้านด้วยใบหน้าที่หงิกงอ ดูเหมือนจะอารมณ์เสียอะไรอยู่ซักอย่าง ซึ่งฉันก็พอจะเดารู้แหละว่ามันคือเรื่องอะไร แต่จะให้ทำไงได้เล่า! ก็อยากลากฉันมาแบบกะทันหันเองนี่นา ช่วยไม่ได้ เสื้อผ้าไม่มีก็ต้องทนใส่แบบนี้ไปก่อนไง

เพราะกางเกงของเขา มันเป็นไซส์ผู้ชาย หลวมเกินไปจนฉันใส่ไม่ได้

แล้วถ้าจะให้ฉันใส่ชุดนอนลายหมีสีชมพูไป มันก็ดูเหมือนพร้อมนอนอยู่ตลอดเวลา

เอาเป็นว่ามันต้องเปลี่ยนชุดออกมาอ่ะ ถ้าไม่เปลี่ยนคงไม่ไหวแน่ๆ

"พี่แทฮยอง พาใครมาด้วยอ้ะ!!"

จู่ๆ ระหว่างที่ฉันกำลังจะเอื้อมมือขึ้นไปเปิดประตูรถ เสียงเจื้อยแจ๋วที่ดูน่ารักของผู้หญิงคนหนึ่งก็ตะโกนดังขึ้นมาจากด้านหลัง พอลองหันไปมองก็พบเด็กผู้หญิงที่ดูน่าจะอายุไล่เลี่ยกันกับฉันแต่อาจจะน้อยกว่าซักสองสามปียืนโบกไม้โบกมืออยู่ไกลๆ เยื้องไปยังบ้านฝั่งตรงข้ามของมุมถนน เธอส่งเสียงดี๊ด๊าดูท่าทางตื่นเต้นพร้อมกับกระโดดโหยงเหยงทักทายแทซึ่งกำลังยกมือขึ้นมากุมขมับของตัวเองไว้ด้วยท่าทางที่เหนื่อยหน่ายใจ

"ยุ่งจริง รำคาญ" ปากบ่นขมุบขมิบทั้งๆ ที่ยังใช้มือปิดหน้าไว้ทั้งแบบนั้น

"ใครอ้ะ น่ารักจัง แฟนพี่เหรอออออออ~"

เด็กคนนั้นยังคงตะโกนข้ามฝั่งมาไม่หยุดจนฉันที่ได้ยินถึงกับหน้าเหวอไปอีกที รีบหันมองแทเพื่อถามให้แน่ใจว่าเธอคงจะไม่ได้หมายถึงฉันใช่มั้ย แต่กลับเห็นร่างสูงแสดงสีหน้าเบื่อหน่ายยิ่งกว่าเดิม

"เด็กผี ไม่พูดแม่งจะตายเหรอวะ" เวรรรร~ ไปด่าน้องเขาอีก

"คะ คือแท..."

"ไม่ต้องไปสนใจหรอก รีบขึ้นรถเหอะ" ใบหน้าคมพยักเพยิดบอกให้ฉันขึ้นรถพร้อมกับทิ้งตัวนำเข้าไปนั่งประจำที่คนขับอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้ฉันที่กำลังงุนงง ได้แต่ทำหน้าเอ๋อ พอลองหันกลับไปมองก็ยังเห็นว่าน้องเขายืนฉีกยิ้มกว้างส่งมาให้อย่างเต็มเปี่ยม ดูเป็นเด็กที่น่ารักดีแฮะ

"มินอา ทำอะไร รีบขึ้นรถมาซักทีสิ"

เพียงแต่แทกลับเร่งรัด จนฉันไม่ทันได้เอ่ยคำทักทายอะไร นอกจากส่งยิ้มกว้างตอบกลับไปให้ และทันทีที่ขึ้นรถมา แทก็ไม่รอช้า เหยีบคันเร่งถอยรถออกจากบ้านด้วยความว่องไว


บรื้นนนนน~


"น้องเค้าน่ารักดีนะ"

"น่ารักบ้าอะไรล่ะ เด็กปากดี ถ้าไม่ติดว่าเป็นลูกป้านี่ขับรถชนแม่งไปละ"

หะ โหด...โหดจัด

"สงสารน้องอ่ะ"

นั่นลูกป้าแม่บ้านเลยนะ เขาคือคนที่ให้ฉันยืมกางเกงมาใส่เชียวนะเว้ยแทททท~

"หิวยัง?"

จู่ๆ ร่างสูงก็หันมาถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง ความจริงก่อนหน้านั้นแทก็ดูไม่ได้โมโหอะไรหรอก เหมือนเค้าแกล้งทำเป็นหงุดหงิดใส่น้องไปงั้นแหละ อันที่จริงควรเรียกว่าเอือมมากกว่า ในขณะที่ฉันหันไปพยักหน้าให้กับคนข้างๆ อยู่ดีๆ สมองก็เหมือนจะนึกเอะใจไปถึงคำพูดที่เพิ่งหลุดออกมาจากปากแทเมื่อกี้นี้เข้า

"เดี๋ยวก่อนสิ เมื่อกี้นี้...แทเรียกมินอาว่าอะไรนะ"

"หืมมม?"

ใบหน้าหล่อคมหันมามองอย่างสงสัย คิ้วเข้มได้รูปสวยเลิกขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ ก่อนที่เจ้าตัวจะนึกขึ้นได้แล้วนั่งนิ่งไป บอกตามตรง เขานั่งนิ่งไปนานมาก นานจนใจฉันเต้นแรงไปหมด เหมือนข้างในมันกำลังลุ้นไปกับคำตอบ เพื่อที่จะได้เอามายืนยันกับตัวเองว่าฉันไม่ได้หูฝาดไป

"อะไรของเธอวะ ถามทำไม"

"ตอบหน่อยสิ นะๆๆๆ" ฉันหันไปตื้อเขา จนแทต้องรีบเบ้หน้าหนีไปอีกทาง สังเกตเห็นแววตาคมสวยนั่นเลิ่กลั่กขึ้นมาเล็กน้อย

"ไม่พูดซ้ำนะ โอเคมั้ย"

"โถ่ววววววววว"

ไม่ตอบอ่ะ...

แต่ฉันมั่นใจนะ ว่าเมื่อกี้แทเรียกชื่อฉัน...เขาเรียกฉันว่า 'มินอา'

เป็นครั้งแรกเลยแฮะ ที่ได้ยิน แล้วมันก็ทำให้ฉันรู้สึกดีมากๆ ด้วย


(100%)


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -





#V   #BTS SUMMER PACKAGE IN SAIPAN 2018
ไม่พูดซ้ำนะ โอเคมั้ย // (เพราะพี่เขินอ่ะ ไม่เข้าใจไง)


TALK
กรี๊ดดดดดด แม่ขาาาา~ เขาพาน้องมานอนกกที่ทะเลด้วยอ้ะ โอ๊ยยยย~
ไม่ไหวแล้ว แต่งเองวี๊ดว๊ายเองเหมือนคนบ้า คือจินตนาการมันต้องไปให้สุดไม่งั้นหยุดไม่ได้555555
พอดีที่ผ่านมา พี่แทเราร้ายจัดจนเกินไป ร้ายแบบนี้คะแนนฟีดแบคลดฮวบๆ 
และมันก็ถึงเวลาแล้วที่ต้องกอบกู้ชื่อเสียง!
ทำคะแนนบ้าง เอาให้สูสีสู้มักเน่จกุกหน่อย คะแนนคุณพี่รั้งท้ายมาก เดี๋ยวน้องเผลอใจหรอก อิอิ
ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรมากนะคะ แค่เขาอยู่ด้วยกันเองงงงง
ฉากสวีทฉบับที่ไม่ค่อยรุนแรง แต่เร้าใจ ซึ่งไม่ค่อยมีให้ได้เห็นกันบ่อยๆ จะมาเต็มมาก
พี่แทแท ในมุมน่ารักซึ่งดูไม่ร้ายเหมือนกับที่ผ่านมา
แต่ปั่นใจน้องก็มีเยอะแยะเต็มไปหมดภายในตอนนี้นะค๊าาา
ไรท์ตั้งใจไว้ว่าจะให้เค้ามีทริปหวานๆ กันแบบนี้ไปอีกซักตอนสองตอน
เก็บไว้เป็นความทรงจำดีๆ ให้กันไปอีกซักพักใหญ่ๆ ฮรึ่กๆ
แต่ยังไม่ถึงคิว NC น้าาา ตั้งใจไว้ว่าช่วงนี้จะให้แทง้อน้องแบบน่ารักๆ ไปก่อน
เดี๋ยว NC จะตามมา อีกไม่นานเกินอึดใจรอ555555
เพราะงั้นนนนน รักแทน้าาา หายโกรธพี่แทน้าาา แฮ่ๆ
อยากอ่านแบบฟินๆ กันต่อ อย่าลืมเม้นต์เป็นกำลังใจเรียกไรท์กลับมาปั่นต่อไวๆ น้า
ช่วงนี้ไรท์เปิดเทอมแล้ว แต่ยังอัพเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือเปอร์หน้าใจเต้นกว่านี้แน่นอนค่า
ขอบคุณมากๆ น้าาาา สำหรับทุกคนที่คอยติดตาม
และสำหรับทุกคนที่คอยเม้นต์เป็นกำลังใจให้ ไรท์อยากจะดึงตัวเข้ามาหอมแก้มแรงๆ หลายๆ ฟอด
พวกคุณรู้มั้ย ว่าพวกคุณคือคนที่ทำให้ไรท์ไม่เคยท้อ ที่เรื่องนี้ยังแต่งต่อไปได้ก็เพราะพวกคุณเลยจริงๆ นะ
รักมากๆ จริงๆ ค่าาาาา เลิฟยูมากเยยยย  *// ขอยิงกระสุนรูปหัวใจส่งให้หลายพันดวง 

ปล. งานเมล่อน2018 ไรท์หวีดสเตจของบังทันลั่นบ้านเลยง่า ใครเป็นเหมือนไรท์บ้าง55555555
แทแทผมแดงแล้วกร้าวใจมากจ้าาาา โอ๊ยยย จาเพนลมมมมมม ขอยาโดม ฮรึ่กๆ


สามารถพูดคุยติดต่อทวง NC ทวงฟิค ได้ที่...
Twitter : @shampeeyong
(เพิ่งสมัครแอคใหม่เพิ่ม สิงอยู่ในนี้บ่อยทุกครั้งที่นั่งเล่นโทรศัพท์
เข้าไปคุยเล่นกันได้น้า
ฝากสกรีม #แทแทคนใจร้าย เม้ามอยเรื่องนี้กันได้จ้า)



- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -



ปล.2 ฝากฟิคเรื่องของพี่จมิงด้วยนะค๊าบบบ
เนื้อเรื่องของสองฟิคนี้จะอยู่ในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน ตัวละครรู้จักกัน
โดยที่เรื่องของแทแทจะเกิดขึ้นก่อนหลังจากได้เจอกับน้องมินอา
ผ่านไปซักพักเรื่องของจมิงคนซวยก็จะตามมา
ดังนั้นเนื้อเรื่องจึงแยกกัน แตกต่างคนละแนว เพราะงั้นอ่านได้ไม่งงจ้า

ใครอยากเห็นชิมชิมดวงซวย จิ้มโลด)




ส่วนฟิคใหม่ล่าสุดของไรท์ คือเรื่องนี้เลย
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเรื่องไหนเลยนะคะ แยกออกจากกันอย่างสิ้นเชิง
เป็นอีกเรื่องใหม่เลย แนวดาร์กไซด์แฟนตาซ๊ อย่าลืมแวะเข้าไปน้า~

คุุณชายแทแทคนเอาแต่ใจ อย่าลืมจิ้มๆ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 198 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

422 ความคิดเห็น

  1. #342 fanfin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 00:51

    ไม่ไหวเเล้วหวานมาก
    #342
    0
  2. #341 fanfin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 00:51
    ตอนนี้หวานมากๆๆๆ
    #341
    0
  3. #340 fanfin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 00:51
    โหยยย เเต่งเก่งมากๆเลย

    ทั้งเมกเซ้นสนุก ชอบจัง
    #340
    0
  4. #339 fanfin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 00:50
    ชอบมากๆเลยนะคะ
    #339
    0
  5. #338 fanfin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 00:50
    งือออ พี่เเทใจดีจัง
    #338
    0
  6. #211 SNsolo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:38
    อยากให้น่ารักแบบนี้ตลอดอ่ะ งื้อ~
    #211
    0
  7. #129 I'm Beauty (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 09:40
    พามินอาใจแตก ฮาท่อนนี้มาก555555 แทแทใจดีจังน้าาารักน้องก็บอกเห้อะะะะ
    #129
    0
  8. #128 mameaw_mmm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 00:51
    มีมุมน่ารักด้วยนะแท
    #128
    0
  9. #127 linble2001 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 21:58

    รอค่าาาา
    #127
    0
  10. #126 Bns (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 20:35

    แทน่ารักกับมินอาเยอะๆน้าาา

    #126
    0
  11. #125 หนูแมนดาริน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 20:16
    แททททท ทำไมหนูน่ารักแบบนี้นะลูกกกกก
    #125
    0
  12. #124 Tata_drn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 19:02
    ตอนนี้น่ารัก ><
    #124
    0
  13. #123 TaoToa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 18:02
    พี่แทน่ารัก
    #123
    0
  14. #122 MAYURA_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 17:22
    เขินง่ะแงงงงง ฮือ
    #122
    0
  15. #121 bns (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 23:01

    เขินนนนนนน ไรท์สู้ๆน้าา

    #121
    0
  16. #120 kingkanwoaini (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 22:44
    งืมมมมมม อ่านแล้วก็เขิน 5555
    #120
    0
  17. #119 I'm Beauty (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 22:02
    นี่จะทำอะไรกัันน่ะ นี่เราหยุดคิดไม่ได้ง่าาาาา
    #119
    0
  18. #118 molobee_kk (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 14:58
    จะทำอะไร>\\\<
    #118
    0
  19. #117 TaoToa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 09:48
    พี่แทน่ารัก
    #117
    0
  20. #116 Hmc99 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 05:47
    nc ต้องมาแล้วค่ะไรท์5555 แทๆอย่าทำร้ายน้องอีกนะ อย่าเล่นกับความรู้สึกน้อง
    #116
    0
  21. #115 หนูแมนดาริน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 04:22
    ฮื่ออออพิแททท น่ารักเกินไปล้าวววว คิดถึงแทแทผมแดงงง สเตจงานเมล่อนคือดีย์มากฮะ ไรท์เปิดเทอมแล้วสู้ๆ น้าาา ~~~
    #115
    0
  22. #114 larmeschonesa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 02:45
    อยากให้คบกันจริงจังแล้ว น้ารักก 555
    #114
    0
  23. #113 บ่าววีนะหน่องเห้อ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 01:03

    หวีดแทหนักมากในเมล่อน แง้ ~ สู้ๆน้าไรท์

    #113
    0