Behind Relations สัมพันธ์ลับ... ต้องซ่อนรัก

ตอนที่ 20 : :: CHAPTER 19 :: JUST ONE DAY

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 738
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    18 ส.ค. 59



CHAPTER 19 :: JUST ONE DAY

The little things mean the most.

สิ่งเล็กๆ น้อยๆ นั่นแหละที่มีความหมายมากที่สุด.

cr.@ifernweh  





“ผมอยากกิน...เอ่อ...บะหมี่”


พอพูดเสร็จก็รู้สึกอยากกัดลิ้นตัวเองชะมัด ไอ้บ้าเอ้ย พูดอะไรออกไปเนี่ย!!!


“หืม ? บะหมี่หรอ ?” พี่เอกทำหน้าแปลกใจ เมื่อได้ยินสิ่งที่ผมพูด “ก็ได้นะ เดี๋ยวๆคอนโดพี่มีร้านอร่อยๆอยู่ ไปกินที่นั่นละกัน”

“...ครับ”


เขาจะแปลกใจก็ไม่แปลก เพราะผมไม่ใช่คนที่จะเรียกร้องอะไรจากเขาเลยสักอย่าง นี่เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ ที่ผมขอเขา ถึงจะแปลกๆไปนิด แต่เขาก็ยอมพาผมไปหาร้านบะหมี่กินจริงๆ


มันไม่ใช่ร้านหรูหราอะไรใหญ่โต ไม่เหมือนร้านอาหารหรูๆแบบที่เขาเคยพาผมไปกินซูชิอย่างคราวก่อน เป็นแค่ร้านข้างทางธรรมดาอยู่ติดริมฟุตบาท พอไปถึงร้านที่ว่า ก็สั่งบะหมี่มาทานกันคนละชาม


“เอาอีกชามไหม ?” เขาถาม


ในชามผมก็ยังเหลืออีกตั้งครึ่งนึง แต่ของพี่เอกใกล้จะหมดแล้ว


“ผมกินแค่ชามเดียวก็พอแล้ว”

“ลุงครับ ขอแบบเมื่อกี้อีกชามครับ” พี่เอกหันไปบอกลุงคนขาย “อยากได้อะไรก็บอกนะ”


เขาว่าแล้วก็คีบเส้นที่เหลือในชามเข้าปาก


งั้นผมขอลูกชิ้นพี่ได้ไหม ?


พี่เอกทำหน้าแปลกใจ ที่ได้ยินผมพูดแบบนี้ ผมกำลังจะบอกว่าล้อเล่น แต่เขาก็คีบลูกชิ้นสองลูกที่เหลือในชามของเขามาให้ผมจริงๆ


“แค่นี้เอง ทำไมจะให้ไม่ได้ล่ะ”

“....”

“กินเยอะๆบ้าง เราผอมเกินไปแล้ว รู้ตัวไหม”


ผมมองเขาแบบอึ้งๆ ก่อนจะคีบลูกชิ้นลูกเมื่อกี้เข้าปาก มันเป็นการกินที่ลำบากที่สุดเลย เพราะต้องพยายามกลั้นไม่ให้เผลอยิ้มออกไป


มันก็ไม่แย่นะ


รู้สึกเหมือนหัวใจพองโตแปลกๆ


ดีใจกะอีแค่ลูกชิ้นสองลูกเนี่ยนะ


ให้ตายสิ...


พอกินเสร็จ ก็เหมือนเช่นเคย พอผมบอกว่าจะจ่ายเอง เขาก็บอกว่าไม่ต้อง แล้วจ่ายให้ตลอด ทั้งที่พยายามปฏิเสธหลายต่อหลายครั้งแล้วนะ


“รีบกลับไหม ถ้าไม่รีบก็แวะไปเล่นกับไอ้หู้มันก่อนก็ได้”


ผมก้มมองนาฬิกา นี่ก็สองทุ่มครึ่งแล้วเอง


“ก็ได้ครับ”


ผมกับพี่เอกขึ้นมาบนห้องของเขา ทันทีที่เปิดประตูมา ไอ้เต้าหู้ก็วิ่งดุ๊กดิ๊กออกมารับหน้าประตูอย่างรวดเร็ว หางเล็กๆของมันสะบัดไปมาไม่หยุด เมื่อเห็นหน้าของผู้มาเยือน เจ้าตัวเล็กขาสั้นสันหลังยาวที่เคยผอมแห้ง ตอนนี้มีเนื้อหนังจนตัวกลมปุ๊ก แทบจะปั้นเป็นก้อนได้อยู่แล้ว


ถ้าลองเสียบไม้ได้กลายเป็นหมาไส้กรอกจริงๆแน่


ถอดรองเท้าไว้หน้าประตู แล้วอุ้มไอ้หมาตัวอ้วนขึ้นแนบอก มันดีใจ ดิ้นไม่หยุด และพยายามจะเลียหน้าด้วย หนักขึ้นกว่าแต่ก่อนจมเลย แถมน่ารักขึ้นด้วย ก็ต้องขอบคุณพี่เอกที่เป็นคนออกค่าใช้จ่ายส่วนต่างๆให้นั่นแหล่ะ


จะมีหมาตัวไหนโชคดีแบบที่แกเจอไหมนะ ไอ้เต้าหู้


“นิว”

“หื้ม”


ผมเงยหน้าขึ้นตามเสียงเรียก ขณะกำลังนั่งเกาพุงไอ้เต้าหู้ที่นอนหงายอยู่บนพื้น พี่เอกกำลังกดโทรศัพท์หาใครก็ไม่รู้ ตั้งแต่ตอนขึ้นลิฟต์มาแล้ว


“ช่วงนี้ได้เจอถิงบ้างหรือเปล่า”

“พี่ถิงหรอ...” จู่ๆภาพพี่ถิงกับผู้ชายที่เจอในวันนี้ก็ปรากฏขึ้นมาทันที  “วันนี้ก็เพิ่งเจอ...”

“ที่ไหน”


พี่เอกถามเสียงห้วน คิ้วขมวด เปลี่ยนไปทันที ต่างกับเมื่อก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง จนผมทำตัวไม่ถูก เหมือนจู่ๆเขาก็ดูหงุดหงิดขึ้นมา


“หน้าโรงหนัง ที่ห้างxxx

“ตอนกี่โมง ละไปกับใคร”

“น่าจะประมาณบ่ายโมงกว่าๆ ...กับใครไม่รู้ ผมไม่รู้จัก”

“ผู้หญิงหรือผู้ชาย”


ผมค่อยๆกลืนน้ำลายลงคออย่างช้าๆ พี่เอกตอนนี้ดูเหมือนกำลังโมโหอยู่ ใจนึงผมก็กลัว ที่จะพูดออกไป ว่าเจอเขาอยู่กับผู้ชาย แต่ถ้าโกหกไป ก็ไม่ดีเหมือนกัน


ทำไมผมจะไม่รู้ ว่าตอนเขาโมโห น่ากลัวขนาดไหน


“ผ...ผู้ชาย..”


ตุ้บ


เขาปาโทรศัพท์ลงกระแทกกับโซฟาอย่างแรง และ กระแทกตัวลงบนโซฟา


ผมเลยอุ้มไอ้เต้าหู้ขึ้นมากอดไว้ หรือจริงๆแล้วผมไม่ควรบอกเขาไปกันแน่


พี่เอกหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง แล้วเดินหายเข้าไปในห้องนอนตัวเองอยู่พักใหญ่ ผมได้แต่นั่งมองประตูห้องที่ปิดสนิท ไม่นานนักก็เริ่มมีเสียงโวยวายเกิดขึ้น ก่อนที่ประตูจะเปิดผ่างออกมาจนผมสะดุ้ง ในมือก็ยังคงอุ้มไอ้เต้าหู้ไว้แนบอบ


“เฝ้าห้องให้หน่อย”


พี่เอกว่าแล้วเดินไปคว้าเสื้อแจ็คเก็ตตัวเองพร้อมกุญแจรถ แล้วเดินออกไป โดยไม่ทันที่จะให้ผมได้ถามหรืออะไรเลย


เขาดูน่ากลัวยังไงก็ไม่รู้ หรืออาจจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับพี่ถิง ผมเองก็ไม่รู้


ละตอนนี้ก็สามทุ่มครึ่งแล้ว เขาออกไปไหน ? จะกลับมาเมื่อไหร่ ?


สิ่งที่ผมทำได้อย่างเดียวในตอนนี้คือ รอ และ รอเท่านั้น



 

เวลาล่วงเลยไปจนกระทั่งห้าทุ่ม ห้าสิบแล้ว เขาก็ยังไม่กลับมา ผมมองนาฬิกาที่กำลังเดิน พร้อมถอนหายใจออกมา มือก็ลูบหัวไอ้เต้าด้วยจิตใจอันห่อเหี่ยว


“เขาคงไม่รู้หรอกเนอะ...ว่าวันนี้วันเกิดฉัน....”


มันก็แน่นอนอยู่แล้ว ในเมื่อผมไม่เคบอก มีหรอเขาจะรู้ หวังลมๆแล้งๆไปได้...


อ๊อดดดดด


เสียงออดหน้าห้องดังขึ้น ผมวางไอ้เต้าหู้ลงบนพื้น แล้วเดินไปที่ประตู มองลอดผ่านทางช่องตาแมว เห็นใครก็ไม่รู้ กำลังอุ้มพี่เอกคล้องคอมาอยู่ในสภาพคอพับคออ่อน ผมรีบเปิดประตูทันที


“ช...ช่วยหน่อยเร็ว... หนัก...”


ผมยกมืออีกข้างพี่เอกขึ้นมาคล้องคอ แล้วพยุงมาที่โซฟา สภาพพี่เอกคือเมาแอ๋ กลิ่นแอลกอฮอล์หึ่งไปทั่วทั้งตัว ถ้าบอกว่าอาบมาก็เชื่อ


“เขาไปทำอะไรมาหรอครับ”


ถ้าจำไม่ผิด เหมือนคนนี้จะเป็นเพื่อนพี่เอก ที่เคยเจอวันที่ผมไปแต่งตัวน่าอายที่ร้านวันนั้น แต่เขาคงจำผมไม่ได้ ก็ดีแล้วล่ะ


“จะอะไรซะอีกล่ะ ทะเลาะกับแฟนมันนั่นล่ะ”


เขาว่าแล้วกระพรือเสื้อที่ชุ่มเหงื่อ ผมเลยรีบไปเทน้ำเย็นๆใส่แก้วมาให้เขา การแบกคนเมาขึ้นมาไม่ใช่เรื่องง่าย ผมเองก็เคยแบกเขาขึ้นมาแล้วครั้งนึง ยังดีที่ยังมีลุงยามช่วย


“ขอบใจ” เขารับแก้วน้ำไปจากผมแล้วกระดกทีเดียวจนหมด แล้วส่งคืนให้ “ชื่อนิวใช่ไหม?” เขาถาม

“พี่รู้ชื่อผมได้ไง”

“ก็ไอ้เอกมันบอกว่า นิวรออยู่ห้องๆ ตอนแรกก็นึกว่าซุกสาวที่ไหน กลายเป็นผู้ชายซะงั้น ว่าแต่ แล้วเป็นอะไรกับไอ้เอกมันหรอ ?”


พอเจอคำถามนี้เข้าผมก็ไปต่อไม่ถูก ไม่รู้จะอธิบายว่ายังไง


“ช่างมันเถอะๆ ถือว่าไม่ได้ถามละกัน เอาเป็นว่า ฝากดูแลไอ้เอกมันด้วยละกัน บาย”


พี่เขาพูดจบก็ลุกขึ้น โบกมือลา ออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ผมยืนงง


พอเขาไปแล้ว ผมเลยไปหยิบกาละมังใส่น้ำ แล้วนั่งคุกเข่าลงข้างๆโซฟา ค่อยๆเช็ดหน้าเช็ดตาให้พี่เอกที่นอนอยู่ ใบหน้าคมเข้ม เปลือกตาปิดสนิท ผ้าขนหนูผืนเล็กค่อยๆซับไปทั่วใบหน้าเขา ดวงตาที่ปิดสนิทอยู่ก็ค่อยๆลืมขึ้นช้าๆ


“นี่...ที่ไหน...”

“ก็ห้องพี่นั่นแหล่ะ” ผมว่า แล้ววางผ้าขนหนูลงในกาละมังนที่มีน้ำอยู่ “ถ้าพี่ตื่นแล้ว ก็ไปอาบน้ำซะ จะได้สบายตัว ไม่เหม็นกลิ่นแล้วแบบนี้ ผมจะได้กลับ...”


!!!


เคล้ง...


ว่าจบ ผมกำลังจะลุกขึ้นยืน แต่กลับโดนเขากระชากตัวเอาไว้ก่อน กะลามังในมือหล่นลงกับพื้นจนน้ำหกเต็มไปหมด


“พ...พี่เอก..”


เสียงหัวใจผมเต้นระรัว พี่เอกดึงผมไปกอดไปแบบไม่ทันได้ตั้งตัวแบบนี้ เป็นใครก็ตกใจทัง้นั้นล่ะ


“อย่าเพิ่งกลับเลย... อยู่ก่อนได้ไหม”


ลมหายใจร้อนๆรดต้นคอ ยิ่งใกล้กันขนาด ยิ่งทำให้ได้กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนขึ้นยิ่งกว่าเดิม แขนแกร่งเอื้อมมาเกี่ยวเอวไว้ แล้วซุกหน้าลงบนไหล่ผม


“แต่นี่มัน...ดึกมาแล้ว...”

“ค้างที่นี่ก็ได้”

“แต่...”

“นะ...” เสียงอู้อี้อยู่ข้างลำคอ “...อย่าเพิ่งไปเลย.. ให้พี่กอดนิวได้ไหม”


มือสองข้างที่กำลังจะยกขึ้นดันเขาออก ลู่ลงตามเดิม แล้วปล่อยให้เขากอดต่อ แขนสองข้างของเขากอดผมแน่นกว่าเดิม


ไม่รู้ว่าเขาทะเลาะอะไรกันกับพี่ถิง และมันร้ายแรงแค่ไหน ...แต่น้ำเสียงเขาดูเจ็บปวด เหมือนเขายังไม่อยากให้ผมไปไหนตอนนี้ ให้อยู่กับเขาก่อน 


“พี่ก็กำลังกอดผมอยู่”


ผมเลยยกมือขึ้นลูบแผ่นหลังกว้างนั่น


“กอด... ที่ไม่ใช่แบบนี้...”


กึก


มือที่กำลังลูบหลังเขาอยู่ ชะงักทันที เมื่อเข้าใจคำว่า กอดที่เขาหมายถึง


“พี่เอก...พี่พูดอะไร...” ผมพยายามจะผลักเขาออก แต่เขากลับกอดผมแน่นจนแทบจมลงไปกับแผงอกหนาๆของเขา


“ให้พี่ได้กอดนิวได้ไหม พี่ขอร้อง... อยู่กับพี่ อย่าเพิ่งกลับ...แค่คืนนี้ก็ได้...”

“แต่พี่เอก พี่มีพี่ถิงอยู่แล้ว พี่จะมาทำแบบนั้นไม่ได้....”

ขอแค่คืนนี้...ได้ไหม..


น้ำเสียงทุ้มที่กระซิบอยู่ข้างหู่ ทำใจผมสั่นไม่เป็นจังหวะ มือที่ผลักออกก็พาลไม่มีเรี่ยวแรง และเป็นอีกครั้ง ที่ผมใจอ่อนกับเขา ทั้งๆที่รู้ว่ามันไม่ควร


ผมเงยหน้ามองนาฬิกาที่อยู่บนผนัง มันเลยเที่ยงคืนไปนานแล้ว...


วันเกิดของผม...สิ้นสุดลงแล้ว...


“ถ้าพี่จะกอดผม...ผมขออย่างนึงได้ไหม”


มือผมค่อยๆผลักอกเขาออก แล้วเงยหน้ามองเขาตรงๆ


อย่าทำให้ผม... รู้สึกเหมือนครั้งแรก ตอนที่พี่ทำกับผมครั้งนั้น...ได้ไหม



 -------------------------------------------------------------------------------------------

(CUT)

ตามหาในกูเกิ้ลเช่นเคยจ้า หาไม่เจอก็แปะเมล์ทิ้งไว้ก็ได้นะ

-------------------------------------------------------------------------------------------

(ต่อจ้า)



          ผมไม่มีแรงที่จะขยับตัวแม้แต่น้อย แขนขาอ่อนเปลี้ยไปหมด


            เหลือบมองนาฬิกาข้างหัวเตียง


            มันผ่านไปแล้ว วันนี้คือวันใหม่แล้ว ผมไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรมันอีกแล้ว


            ใช่ว่าผมจะไม่รู้ตัวว่าตอนนี้กำลังทำอะไร ผมรู้ดี เราไม่ควรจะมาทำอะไรกันแบบนี้เลย ผมไม่ควรใจอ่อนกับเขา ไม่ควรมีอะไรกันเลยเถิดแบบนี้ด้วยซ้ำ แต่เพราะรู้ ก็ไม่ยอมหยุด


ลึกๆแล้ว ผมเองก็เริ่มจะรู้ตัวมาสักพักแล้วล่ะ


ว่าผมเริ่มชอบพี่เอกเข้าแล้ว


ถึงเขาอาจจะทำดีกับผมด้วยความสงสารหรือรู้สึกผิดก็ตาม


ผมตะแคงหน้า มองคนข้างๆตัว เสียงหายใจเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ พี่เอกหลับไปแล้ว


            เขาหลับไปแล้ว คงไม่รู้ตัวหรอก


ผมค่อยๆยกแขนเขาขึ้น แล้วสอดตัวเข้าไปข้างไหน ซบหน้าลงบนอกหนา ให้แขนเขาพาดตัวผมเอาไว้


            ทุกคนล้วนมีความเห็นแก่ตัวอยู่ข้างในกันทั้งนั้นล่ะ


คิดซะว่า ตอนนี้ คนที่เขากำลังกอดอยู่คือผม


แม้ข้างในเขาจะมีใครอีกคนอยู่ก็ตาม


ขอเห็นแก่ตัวอีกสักนิด


แค่ตอนนี้...


ก็ยังดี...

 

 

To Be Continued…..

 


Talk

    


อัพแล้ว อัพแล้ว อัพแล้ว

มาดึกอย่าตกใจ ช่วงนี้กลับถึงหอก็ตี 1-2 ทุกวันน้า ;_; 

ย้ำอีกครั้ง พี่เอก = พระเอก

ปล. ใครกลัวคนเขียนหายหรืออู้ สามารถตามหาได้ที่ Twitter : @Noosom503 จ้า

ปลลล.ทุกควมคิดเห็นเป็นกำลังใจให้คนเขียนเสมอจ้า ♥

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

444 ความคิดเห็น

  1. #274 iceize (@iceize24) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 23:27
    เปลี่ยนพระเอกไหมคะ แนะนำ
    #274
    0
  2. #270 Tarn Ittipolpornchai (@taartn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 00:51
    นิวน่าสงสารทั้งเรื่องเลยเมื่อไหร่นิวจะมีความสุขกับเขาสักทีเห้อออ
    #270
    0
  3. วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 22:14
    อิพี่เอกนิสัยยยยยย... สงสารนิวจริงๆเลย
    #269
    0
  4. #267 D_Dell520 (@D_Dell520) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 12:26
    เธอมีฉัน แต่ฉันว่าฉันมีใคร~
    สงสารนิวอ่ะ ทำไมต้องมีแค่นิวที่รู้สึกที่ดิ้นรนอยู่ฝ่านเดียว
    #267
    0
  5. #266 mwnbelle (@mwnbelle) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 10:51
    มุงจงไปเลิกกะอิถิงซะ T^T
    #266
    0
  6. วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 06:46
    อิพี่เอ๊กกกกกกกกกกก
    อิเลวววววววววว
    ก็อยากสงสารนะแต่แบบ...
    ฮืออออ น้องนิวของป้า
    #265
    0
  7. #264 oreochobkua (@oreochobkua) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 22:44
    ประกาศหาพระเอกใหม่ค่ะ55 สงสารนิว
    #264
    0
  8. #263 Pharam.ภารัมย์ (@rinchiyap) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 19:51
    ถ้าไม่เลิกกับเธอคนนั้น ก็ไม่ต้องมาแตะต้องนิว พี่เอกนิสัยไม่ดี
    #263
    0
  9. #262 Tarn Ittipolpornchai (@taartn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 17:47
    อีพี่เอกกกกกกกเห้อมมมมม
    #262
    0
  10. #260 Tarn Ittipolpornchai (@taartn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 23:47
    รอค้าาา
    #260
    0
  11. #259 MATTANA10123 (@MATTANA10123) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 23:18
    พี่เอกก็คือพี่เอกไม่ว่าจะทำอะไรก็ผิดตลอด55555
    #259
    0
  12. #258 MATTANA10123 (@MATTANA10123) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 23:15
    อยากให้กายคู่กับเพื่อนนิสที่ชื่อภีมอ่ะไรท์
    #258
    1
  13. วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 21:48
    ท่าทางอิพี่เอกจะเป็นพระเอกที่โดนด่าตั้งแต่ต้นจนจบเรื่อง ^^
    #257
    0
  14. #256 mwnbelle (@mwnbelle) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 21:40
    รอคร้าาาาาา
    #256
    0