Behind Relations สัมพันธ์ลับ... ต้องซ่อนรัก

ตอนที่ 2 : :: CHAPTER 1 :: MISTAKE [Re]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 942
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    9 มิ.ย. 60

Pic cr. giphy.com


I'd go back in time and change it but I can't.

ผมจะย้อนเวลากลับไปและเปลี่ยนมัน แต่ผมทำไม่ได้

cr.@ifernweh


  CHAPTER 1 :: MISTAKE  

 

 

 

 

           “พี่อ๋อง โต๊ะสี่เรดสอง เตกีล่าหนึ่ง น้ำแข็งหนึ่ง โต๊ะห้าขอน้ำแข็งเพิ่งครับ

ได้ ๆ แปปนึง

ผมยืนเคาะนิ้วอยู่ตรงเคาท์เตอร์บาร์รอพี่อ๋อง คืนนี้คนก็เยอะเหมือนเดิม แต่ละคนแต่งตัวนุ่งน้อยห่มน้อย กระโปรงก็สั้น เสื้อก็รัดติ้วนมปลิ้น อยากถามพวกเขานะครับ ว่าที่บ้านไม่มีเสื้อผ้าหรือยังไง ทำไมถึงได้เอาเศษผ้ามาใส่กัน จนบางครั้งอยากจะถอดเสื้อให้แต่ก็เสียดาย

อ่ะ ได้ละ อ้อ นิว เฮียเต๋าบอกว่าถ้าแกทำให้คืนนี้มีคนเปิดบลูห้าขวดขึ้นไป เขาเพิ่มเงินให้เท่านึง

พูดจริงไม่โกหกนะพี่

เออ เรื่องนี้เฮียเต๋าไม่โกหกหรอก กูกล้ารับประกัน

มุมปากผมยกยิ้มขึ้นทันที และยกถาดเครื่องดื่มไปเสิร์ฟโต๊ะที่ว่านั่น คืนนึงผมได้ประมาณพันสอง ถ้าได้เท่าตัวก็สองพันสี่ อื้อหือ ว่าแต่จะมีใครกล้าเปิดไหม

รายการที่สั่งได้แล้วครับ ไม่ทราบว่าต้องการอะไรเพิ่มไหมครับ

 

ผมวางเครื่องดื่มลงบนโต๊ะอย่างเบามือ บนโต๊ะเต็มไปด้วยชายร่างสูงหกคน บางคนมีสาวนุ่งน้อยคลอเคลียอยู่ข้าง ๆ ดูท่ากลุ่มนี้จะเงินหนากันน่าดู ตั้งแต่เข้ามาก็สั่งไม่หยุด คนที่อยู่ใกล้สุดเงยหน้าขึ้นมามองผม ตาเยิ้ม

เปลี่ยนเป็นมานั่งเล่นกับพี่ไหมจ้ะ~”

ขอโทษครับ ร้านเราไม่มีบริการแบบนั้น ขอตัว..ผมปฏิเสธเสียงเรียบ และกำลังจะก้าวไปจากตรงนี้

เดี๋ยวสิ หนุ่มน้อย...เรียกใครหนุ่มน้อยวะ โอ๊ะ ๆ อย่ามองแบบนั้นสิ ไม่สนใจมานั่งกับพี่จริง ๆ หรอ งั้น...ก็ช่วยกินแก้วนี้ให้พี่ทีสิ

อีกฝ่ายชูแก้วที่เต็มไปด้วยเครื่องแอลกอฮอล์สีเข้ม แทบจะไม่ได้ผสมโซดาเลยด้วยผมกำลังจะเอ่ยปากด่า แต่ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ซะก่อน

ถ้าผมดื่มหมด พี่สนใจสั่ง Blue Label เพิ่มสักห้าขวดไหมครับ อ่า...ผมแกล้งทำหน้าลำบากใจ หรือถ้าพี่ไม่มีปัญญาจ่ายก็ไม่เป็นไร...

ใครว่าไม่มีปัญญาจ้ายห้ะสิบขวดก็ไหว!

ผมยิ้มทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น คนเมานี่ยุง่ายดีจริงๆ ว่าแล้วคว้าแก้วในมืออีกฝ่ายขึ้นมาดื่มทีเดียวจนหมดแก้วแล้วยื่นคืนให้

งั้น โต๊ะสี่เพิ่มสิบขวดนะครับ กรุณารอสักครู่

กว่าจะรู้ตัว อีกฝ่ายก็ยืนหน้าซีดแล้วเมื่อนึกขึ้นมาได้ ผมยิ้มให้ครั้งสุดท้าย ก่อนจะเดินไปบอกพี่อ๋องว่ามีโต๊ะนึง สั่งบลูสิบขวด พี่อ๋องยืนอึ้ง ไม่คิดว่าผมจะทำให้คนเปิดบลูได้ไวขนาดนี้ เสร็จแล้วพี่แกก็หัวเราะลั่นบอกว่าแปปนึงแล้วไปหยิบมาเพิ่มมาสิบขวด และให้คนอื่นๆเอาไปเสิร์ฟโต๊ะที่ว่า

 

เป็นเรื่องปกติที่บางครั้งจะมีลูกค้าเมาแล้วเริ่มลวนลามพนักงานหรือชวนไปต่อซึ่งผิดกฎที่นี่ เพราะพนักงานที่นี่ส่วนใหญ่ค่อนข้างหน้าตาดี ผมก็ไม่ได้จัดว่าแย่ แต่ก็ไม่โดดเด่นขนาดนั้น ถึงแม้จะห้ามไม่ให้พนักงานไปต่อกับลูกค้า ก็ยังแอบไปนัดกันลับหลังสายตาเจ้าของร้านได้

มีหลายครั้งที่ผมเกือบถูกพวกคนเมาเหล่านี้ลวนลาม หรือโดนมอม แต่ก็รอดมาได้ทุกครั้ง เพราะพี่ ๆ ที่ร้านเค้าจะฝึกให้ทุกคนดื่มเหล้าเป็น เผื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้น หรือถ้ารู้ตัวว่าโดนมอมให้รีบกลับมาที่เคาท์เตอร์ให้ไวที่สุด แล้วบอกพี่อ๋อง เขาจะจัดการให้

ถ้าเป็นแบบนี้ทุกคืนก็ดีสิ ฮ่าๆๆ เดี๋ยวกูไปบอกเฮียเต๋าให้ ไม่ต้องห่วง หึหึ

ขอบคุณครับ

จากนั้นผมก็เดินเสิร์ฟเครื่องดื่มให้โต๊ะอื่น ๆ ไปเรื่อย ๆ ยิ่งดึก คนยิ่งเยอะ เบียดเสียดกันจนแทบหายใจไม่ออก เสียงดนตรีบีทส์หนักๆดังไปทั่ว แต่ละคนวาดลวดลายกันไม่หยุด คนเยอะ งานผมก็เริ่มเยอะ

แต่แล้วสายตาผมก็สะดุดเข้าให้กับใครบางคน ที่ถึงแม้จะเจอกันครั้งเดียว แต่ผมก็จำได้ เพราะความหล่อที่เกินหน้าเกินตา พาเอาสาว ๆ มองกันเหลียวหลัง แบบนี้ มีไม่กี่คนเท่านั้น เราเพิ่งจะเจอกันไปเมื่อตอนเย็นนี้เอง ผมเดินไปรับออเดอร์... ว่าแต่....เขาชื่ออะไรนะ...อืม...ช่างมันเถอะ ถึงจะจำหน้าได้ ใช่ว่าผมจำชื่อเขาได้สักหน่อย

 

โอม..ไม่ๆ ไม่ใช่ชื่อนี้

 

อ่าง...ยิ่งไม่ใช่ใหญ่...

 

ออ อ่างงั้นหรือ อืม.. ออ...เอ..เอกใช่ๆ ผมนึกออกแล้ว เขาชื่อพี่เอก

 

จะรับอะไรดีครับ

ผมถามออกไปอย่างสุภาพ เขาดูเมนูนานมาก แต่เหมือนไม่ได้อ่านเมนูเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย เพียงแค่จ้องมันอยู่เฉย ๆ ผมยืนรอมาเริ่มรู้สึกกระอั่กกระอ่วน จะเลือกก็รีบ ๆ เลือกสักทีจะได้ไหม คนมีงานมีการต้องทำต่อนะ

อะไรก็ได้แรง ๆ มากสักสองขวด น้ำแข็งเปล่าและโซดาสอง เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเรียบ ๆ แววตาของเขาตอนนี้ เย็นเยียบและน่ากลัวมาก ๆ

ครับ กรุณารอสักครู่ครับ

เขาเงยหน้าขึ้นมามองนิดหน่อยแล้วก็ไม่ได้สนใจอะไรอีก ผมเลยเดินเอารายการไปให้และเอามาเสิร์ฟที่โต๊ะ บางทีเขาอาจจะรอเพื่อนก็ได้ เลยดูหงุดหงิด ถึงได้ทำสายตาแบบนั้น ต้องเป็นอย่างงี้แน่ ๆ เลย

ผมมองไปทางโต๊ะเขาอีกครั้ง ผ่านไปนานแล้ว ก็ยังไม่มีมาเลยสักคน บางทีเขาอาจจะมานั่งหาสาวสักคนหรือเปล่า แต่ก็ไม่ได้สนใจสักเท่าไหร่ ผมก็ทำงานต่อของผมเรื่อย ๆ

จนตอนนี้เที่ยงคืนกว่าแล้ว ผมก็ยังเห็นเขานั่งดื่มอยู่เงียบ ๆ คนเดียว สาวสวยหลายต่อหลายคนพยายามหว่านเสน่ห์ใส่เขา แต่เขาก็ไม่มีท่าทีว่าจะสนใจพวกเธอเลยแม้แต่น้อย ก็แน่ล่ะ เขามีแฟนแล้วนี่ แถมยังนั่งทำหน้าโหดเหมือนยักษ์จนสาวๆพวกนั้นเริ่มถอย เขานั่งคนเดียวเงียบ ๆ และกระดกเหล้าเข้าปากราวกับมันเป็นน้ำเปล่า  ทำตัวอย่างกะคนอกหักยังไงยังงั้น

ไม่หรอกมั้ง แฟนพี่เขาออกจะสวย แถมดูรักกันดีจะตาย ไม่มีทางหรอก ผมได้แต่สะบัดหัวไล่ความคิดพวกนี้ออกไป และหันกลับมาทำงานของตัวเองต่อ

นิว ๆ มาทำตรงนี้ให้พี่แทนก่อน เดี๋ยวพี่ไปเข้าห้องน้ำแปปนะ

อ้อ ได้ครับ

 

ว่าเสร็จ พี่อ๋องก็รีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว ปวดหนักขนาดนั้นทำไมไม่ไปเข้าแต่แรกนะ ผมมายืนตรงบาร์ชั่วคราว จู่ๆก็มีผู้ชายคนหนึ่ง เดินมาที่บาร์

น้อง ผสมเหล้าให้พี่แก้วนึง

เขาว่าพลางยื่นผงยาสีขาวที่ดูไม่น่าไว้ใจ พร้อมแบงค์ห้าร้อยหนึ่งใบให้ผม ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาให้ผมผสมยาลงในแก้วเหล้า ผมพยักหน้าแล้วรับของมา แล้วเขาก็บอกว่าอีกสักพักเดี๋ยวมาเอา ไม่ใช่ครั้งแรกที่เคยทำอะไรแบบนี้ การที่จะทำงานในนี้ได้ ก็ต้องกล้าที่จะยอมรับผลที่ตามมาอยู่แล้ว

ถึงส่วนใหญ่ผมจะทำหน้าที่เป็นเด็กเสิร์ฟมากกว่า แต่ก็เคยจับงานด้านบาเทนเดอร์บ้าง เลยพอมิกซ์เป็นนิดหน่อย ผมมองผงขาวๆในมือ คาดว่าคงเป็นพวกยานอนหลับอะไรพวกนี้ซะล่ะมั้ง

 

กึก

 

เสียงแก้วกระทบกับโต๊ะทำให้ผมเงยหน้าขึ้นไปมอง ปรากฏว่าเขาย้ายที่นั่งจากตรงโน้น มาเป็นตรงเคาท์เตอร์บาร์แทน เขายืนมองหน้าผมสักครู่ ก่อนจะยื่นแก้วให้ผม

ชงเหล้าเป็นไหม

เป็นครับ

งั้นขอแบบเข้ม ๆ ขี้เกียจชงเอง

ผมเลยจำต้องวางผงนั้นไว้ก่อน แล้วคว้าแก้วเหล้าเขามาชงให้แบบเข้ม ๆ หรือง่ายๆ มันก็ไม่ต่างจากดื่มแบบเพียว ๆ สักเท่าไหร่ ผมชงเสร็จและยื่นให้ เขารับไปแล้วกระดกดื่มเรื่อย ๆ สายตาจับจ้องอยู่ที่โทรศัพท์ และยกดื่มอีกครั้งจนหมดแก้ว

 

ขออีก เขายื่นแก้วมาให้ผม

ครับ

ผมกำลังเตรียมเหล้าใส่ในแก้วอีกใบที่ใส่ผงสีขาวพวกนั้นก็ต้องหยุด รับแก้วจากเขาและชงให้ใหม่ และยื่นคืนให้ เขารับไปแล้วกระดกรวดเดียวจนหมด ผมคนแก้วอีกใบยังไม่ทันเสร็จเขาก็ยื่นกลับคืนมาให้ผมซะแล้ว อะไรจะดื่มเร็วขนาดนั้น เดี๋ยวก็ตับแข็งตายหรอก

 

Rrrrr

 

เสียงโทรศัพท์หน้าจอขาวดำสภาพสมบุกสมบันดังขึ้น ประกอบกับที่พี่อ๋องเดินกลับมาพอดี ผมเลยฝากให้พี่อ๋องช่วยเอาแก้วให้พี่เขา แล้วก็เฟดตัวออกมาคุยโทรศัพท์ คนที่โทรมาก็ไม่ใช่ใครเลย น้องสาวคนเดียวของผมเอง

ว่าไงนาว

[พี่นิว อยู่ไหนเนี่ยเสียงดังจัง]

พี่ทำงานอยู่ มีอะไรหรือเปล่า โทรมาซะดึกขนาดนี้ตอนนี้เกือบ ๆ จะตีหนึ่ง ใกล้หมดเวลางานของผมละ

[นาวโทรหาพี่ตั้งแต่ตอนเย็นแล้ว แต่พี่ไม่รับ เลยลองเสี่ยงโทรดูอีกครั้ง]

อ้าวหรอ สงสัยพี่ไม่ได้ยิน มีอะไรหรือเปล่า

[มีสิ ตอนนี้ที่โรงเรียนนาวส่งใบแจ้งค่าเทอมมาอีกแล้ว ต้องชำระภายในสิ้นเดือนนี้ ไม่งั้นนาวหมดสิทธิ์สอบ]

 

พอได้ยินดังนั้นผมเริ่มรู้สึกเครียดขึ้นมาทันที นาวอายุห่างกับผมสองปี ตอนนี้อยู่ชั้นม.5 ผมอยากให้นาวเรียนดี ๆ เลยส่งให้เรียนเอกชน แต่ค่าเทอมมันค่อนข้างแพงอยู่ ตกเทอมละประมาณเจ็ดพันกว่า ๆ เกือบแปดพัน ถือว่าถูกมากถ้าเทียบกับโรงเรียนเอกชนอื่น ๆ

แรก ๆ ก็โอเคอยู่ เพราะยังมีเงินค่าประกันตอนที่พ่อกับแม่เสียไป ยังพอเอาส่วนนั้นจ่ายไปได้ แต่พอนาวเริ่มขึ้นม.ปลาย ผมขึ้นมหาลัย รายจ่ายมันยิ่งเยอะขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งผมอยู่หอนอกด้วยมันเลยแพงกว่าหอใน เพราะมันสะดวกในการไปทำงานมากกว่า และผมค้างค่าเทอมนาวมาสามเทอมแล้ว รวม ๆ ก็ไม่ต่ำกว่าสองหมื่นสาม ซึ่งผมไม่รู้จะไปหามาจากไหนเหมือนกัน

ไว้พี่จะโอนเงินไปให้ละกัน เดี๋ยวพี่ต้องทำงานต่อแล้ว

[พี่นิว...แน่ใจว่าจะให้หนูเรียนต่อจริงๆหรอ... หนูเรียนโรงเรียนธรรมดาได้นะ]

ไม่เป็นไร เราแค่ตั้งใจเรียนก็พอแล้ว เรื่องเงินไม่ต้องเป็นห่วงหรอก เดี่ยวพี่หาให้

ผมพูดต่ออีกสองสามประโยคให้น้องสาวสบายใจก่อนจะวางสาย ผมพูดเพื่อให้นาวสบายใจไปอย่างนั้นล่ะ แต่ความจริงผมไม่มีเงินมากขนาดนั้นหรอก ผมเพิ่งจ่ายค่าหอ ค่าน้ำ ค่าไฟไปเมื่อสองวันกันเอง เงินที่ติดตัวรวมทั้งในบัญชีมีอยู่ราว ๆ แปดพัน ยังดีที่นี่เพิ่งจะต้นเดือน แต่ผมจะหาเงินทันไหมเนี่ย

ผมเดินกลับมาที่ตรงเคาท์เตอร์อีกครั้ง พี่เอกหายไปจากโต๊ะแล้ว เลยหันไปถามพี่อ๋อง

พี่อ๋อง พี่คนที่นั่งตรงนี้ไปไหนแล้วหรอครับ

เพิ่งกลับไปเมื่อกี้นี้เอง

ผมพยักหน้ารับรู้ ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก กำลังจะเอาแก้วเหล้าที่ผสมยาสีขาวไปให้ลูกค้าคนนั้น แต่ปรากฏว่าแก้วใบนั้นไม่อยู่แล้ว!

พี่อ๋อง เห็นแก้วใบที่อยู่ตรงนี้ไหม?”

 

พี่อ๋องทำหน้างงๆ ก่อนจะนึกขึ้นได้

อ๋อ ที่นิวชงไว้ใช่ป่ะ พี่ให้ผู้ชายคนนั้นไปแล้ว

คนไหน!?”

คนที่นั่งตรงนี้ เมื่อกี้ไง

 


 

แย่แล้ว


 

 

คำนี้แว่บขึ้นมาในสมองผมทันที เพราะคนที่เขาว่า คือพี่เอกที่เพิ่งลุกออกจากตรงนั้นไปเมื่อไม่นาน ผมหน้าซีดขึ้นมาทันที เพราะผมไม่รู้ว่ายาที่ผสมไปมันคือยาอะไร จริง ๆ ก็มีอยู่ไม่กี่ประเภทหรอก แต่ถ้าเป็นยานอนหลับ แล้วพี่เขาเกิดขับรถมาเองงี้ ได้มีแหกโค้งลงไปจูบข้างทางเป็นแน่แท้ ผมไม่อยากเป็นต้นเหตุทำให้ใครตายนะ

พี่อ๋อง ผมขอเลิกก่อนเวลานะ ฝากบอกพี่เต๋าให้ด้วย

อ้าว เฮ้ย เดี๋ยว นิว จะรีบไปไหน..

ผมยังไม่ทันฟังพี่อ๋องพูดก็รีบถอดผ้ากันเปื้อน วิ่งไปหยิบกระเป๋าตัวเองแล้ววิ่งออกมาจากร้านไปแถวๆลานจอดรถ มองหาเป้าหมาย

นั่นไง พี่เอกอยู่ตรงนั้น!

แต่ทว่ามีชายสองคนที่ท่าทางไม่ไว้ใจ กำลังเอามีดจ่อไปที่พี่เอกสภาพโงนเงนใกล้ล้มเต็มที ผมไม่ได้ยินว่าเขาพูดอะไรกัน มันต้องไม่ใช่อะไรดี ๆ แน่ เอาไงดี แถมพี่เขาเมาไม่รู้เรื่อง เหมือนจะหลับอยู่ร่อมรอแล้ว

 

คุณตำรวจตรงนี้มีคนจะทำร้ายร่างกายกันครับ!!” เอาเถอะ ตอนนี้สมองผมคิดได้แค่นี้จริงๆ ใครมันจะไปบ้าเชื่อว่าแถวนี้มีตำรวจห้ะ

ฉิบหาย หนีเร็วมึงอ้าว มีคนเชื่อจริงๆด้วยแหะ

สองคนนั้นผละออกจากเขา และวิ่งหนีทันที ผมรีบวิ่งไปหาพี่เขา ตอนนี้แทบจะล้ม ผมเลยรีบเข้าไปพยุงเขาทันที

ตัวหนักจังวะ

คุณ ไหวหรือเปล่า?”

เขาไม่ตอบและเหมือนว่าเขากำลังจะหลับแล้ว สงสัยยาออกฤทธิ์แล้วมั้ง ฉิบหาย เอาไงดีวะ มองดีๆในมือเขาถือกุญแจรถอยู่ รถยนต์ผมก็ขับไม่เป็นซะด้วย จะส่งขึ้นแท็กซี่ แต่ว่าบ้านพี่เขาอยู่ที่ไหนเนี่ย

ผมขอโทษนะ แต่ผมแค่ต้องการรู้ข้อมูลเฉยๆ ไม่ได้ขโมยอะไรไปนะ

ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา (ก็แน่ล่ะ เขาหลับไปแล้ว) ผมเลยค่อยๆพยุงให้เขานั่งตรงขอบปูนที่ก่อให้สูงขึ้นมาเพื่อปลูกต้นไม้เป็นรั้วแถวๆนั้น ก่อนจะล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงเพื่อหากระเป๋าสตางค์ ผมไม่ได้ขโมยนะ ถึงผมจะไม่มีเงินแต่ผมก็มีจรรยาบรรณกับเรื่องแบบนี้

สิ่งที่ผมล้วงออกมาจากกระเป๋าเขา มีกระเป๋าสตางค์ โทรศัพท์ I-phone6 สีดำ และคีย์การ์ดคอนโด หื้ม คอนโดxxx ที่โคตรแพงเลยนี่หว่า ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาต้องรวยมากแน่ๆ ดูจากการแต่งตัว แบรนด์เนมทั้งตัวแน่ ๆ  ผมพยุงเขาขึ้น ไหนๆก็รู้แล้วว่าอยู่ที่ไหน ผมเลยพาเขาขึ้นแท็กซี่ บอกได้เลยว่าหนักเหี้ย ๆ

ไปคอนโดxxx ครับ

 

 

ไม่นานนักรถแท็กซี่สีเหลืองเขียวก็มาส่งผมที่ตรงหน้าคอนโด ทั้งใหญ่ หรูหรา อลังการสุดๆ ผมรีบพยุงเข้าไปล็อบบี้ด้านล่าง โชคดีที่มีพนักงานอยู่ อยากจะบอกว่าโคตรเหนื่อย พี่เอกตัวหนักมาก ผมถึงกับหอบแฮ่ก พอถึงหน้าล็อบบี้ก็หยิบบัตรประชาชนพี่เขาขึ้นมาพร้อมยื่นคีย์การ์ดให้เขาดู

เขาอยู่ห้องไหนหรอครับ

แปปนึงนะคะ.... ห้องA01 ชั้นสิบค่ะ

ผมรับบัตรคืนมาแล้วกล่าวขอบคุณเขา ไม่รู้ว่าทำไมต้องทำขนาดนี้ แต่มาถึงนี่แล้ว จะช่วยก็ช่วยให้สุดเลยละกัน ว่าแล้วพยุงร่างคนเมาเข้าไปในลิฟต์ ยังดีที่พี่ยามใจดีช่วยผมแบกเขาขึ้นมาด้วย ไม่งั้นผมตายแน่ๆ

 คอนโดนี้มีทั้งหมด 12 ชั้น แค่ 10 ชั้นผมก็ยืนรอรีบจนรากงอกแล้ว เสียงลิฟต์ดัง ติ๊งผมพาพี่เอกออกมาจนถึงหน้าห้อง หันกล่าวขอบคุณยามเล็กน้อย เปิดประตูเข้าไป และเปิดประตูห้องนอนทันทีทันที

 

ตุบ

 

เฮ้อ...

ผมยืนมองร่างคนเมาที่หลับไม่ได้สติ ทั้งๆที่ผมไม่จำเป็นต้องทำถึงขั้นนี้เลยก็ได้ แต่รู้สึกผิดที่เผลอเอายานอนหลับให้พี่เขาดื่ม เลยต้องพามาส่งถึงที่ อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ไปแหกโค้งเพราะหลับในก็ละกัน แถมเขาเมาจนไม่ได้สติแบบนี้ก็เป็นความผิดเขาเหมือนกัน ไม่ใช่ผมคนเดียวสักหน่อย

อืม...

ผมกำลังจะก้าวออกจากห้องเพราะหมดธุระของผมแล้ว แต่เสียงครางในลำคอทำเอาผมต้องหันไปมอง ไหนๆก็ช่วยมาถึงขนาดนี้แล้ว ช่วยต่ออีกนิดก็ได้!

หลังจากหาอยู่สักพัก ก็ได้กะละมังใบเล็กใส่น้ำมาครึ่งหนึ่ง พร้อมผ้าเช็ดตัวผืนเล็กสีขาวที่ผมถือวิสาสะยืมมาใช้โดยไม่ได้อนุญาต กว่าจะหากะละมังได้หาโคตรนาน เพราะมันดันไปอยู่ในตู้เย็นเพิ่งเคยจะเห็นคนประเภทนี้ครั้งแรกล่ะ แถมในตู้เย็นไม่มีอะไรเลยสักอย่าง มีแค่น้ำเปล่าและก็กระป๋องเบียร์อือ...

ผมค่อยๆเช็ดหน้าให้เขาเบา ๆ พอได้มองตรง ๆ ถึงได้รู้ว่า คนๆนี้หล่อมาก ใบหน้าหล่อเหลา คิ้วเข้มโก่งสวยได้รูป จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากเรียวซีด ล้อมกรอบไปด้วยผมสีดำที่ไม่ยาวและไม่สั้นเกินไป เรียกได้ว่าหล่อเพอร์เฟคทุกอย่างจนน่าอิจฉา ตัวสูงร่างใหญ่แบบคนออกกำลังกาย กล้ามเนื้อสมส่วนถึงแม้เนื้อผ้าจะบดบังก็ยังดูออก ยิ่งเป็นที่ต้องตาของเหล่าสาวๆอีกด้วย ทำเอาผมแอบนึกอิจฉาอยู่ในใจเงียบๆ

ผมสูงแค่ร้อยเจ็ดสิบกว่าๆต่างจากพี่เขาที่สูงไม่ต่ำกว่าร้อยแปดสิบแน่ๆ เผลอๆอาจถึง ร้อยเก้าสิบ ผมค่อย ๆ เช็ดหน้าให้เขาเรื่อยๆ จนสีหน้าเริ่มดีขึ้น เสร็จแล้วก็เอาผ้าไปชุบน้ำ บิดให้หมาดแล้วพาดตากไว้ กะว่าแค่นี้ก็คงจะพอแล้ว นี่ก็ตีหนึ่งครึ่งแล้ว ผมต้องตื่นแต่เช้าด้วย เวลานอนยิ่งน้อยๆอยู่

ขณะกำลังจะลุกขึ้นไปหยิบกระเป๋าเตรียมตัวกลับหอ มือหนาปริศนาก็คว้าเข้าทีข้อมือผมแล้วดึงจนผมล้มแหมะ นอนอยู่บนเตียง เจ้าของมือปริศนาที่ว่าก็ลุกขึ้นมาคร่อมทับร่างผมเอาไว้

 

เจ้าของมือปริศนาที่ว่าก็คือพี่เอก!

 

ขณะที่ผมกำลังตกใจ จู่ๆฝ่ามือหยาบกร้านก็สอดเข้ามาในเสื้อนักศึกษาผมพร้อมกับปลอดกระดุมหมดแผงอย่างรวดเร็ว

 

เฮ้ย ด...เดี๋ยว...จะทำอะไร...

ผมถามเสียงละล่ำละลัก พยายามเอามือดันหน้าอกเขาไว้

“...ไม่...ไม่ไหวแล้ว....

ห้ะ?...อะไรไม่....อื้อ!!

ยังไม่ทันคุยให้รู้เรื่องอีกฝ่ายก็ประกบจูบเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัว ทำเอาผมตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ ผมไม่เคยมีแฟนสักคน เพราะวันๆหมดเวลาไปกับการทำงานพิเศษ เพราะฉะนั้นเรื่องจูบเนี่ยเลิกคิดไปได้เลย

แต่ตอนนี้ผมกำลังโดนผู้ชายจูบ

อ...อื้อ..อื้อ..

ผมพยายามผลักเขาออก แต่เข้ากลับรวบสองมือผมขึ้นไว้เหนือหัว แล้วสอดแทรกเรียวลิ้นเข้าไปในปากอย่างดูดดื่ม จนผมได้แค่ครางอื้ออ้าในลำคอประท้วง จะขาดอากาศหายใจตายอยู่แล้วนะ

อื้อ...แฮ่ก...พี่..อ๊ะ!

เหมือนมีอะไรบางอย่างนูนๆแข็งๆมาทิ่มขา พอผงกหัวขึ้นมองถึงได้รู้ ชัดเลย น้องชายอีกฝ่ายกำลังทิ่มขาผมอยู่ แถมพี่เอกยังโน้มตัวมาทั้งดูด ทั้งขบเม้มทั่วลำคอขาว ไปจนถึงหน้าอก ถึงผมจะร้องห้ามและพยายามดันเขาออก แต่เขาไม่ฟังเลยสักนิด ผมพอจะเดาอะไรได้คร่าวๆแล้ว

ผงสีขาวที่ผมใส่ในแก้วใบนั้น มันไม่น่าจะใช่ยานอนหลับ

แต่เป็นยาปลุกเซ็กส์




 

 To Be Continued…..






Talk

แว่ะมาอัพจ้า เงียบเหงาเหมือนช่วงเปิด Buddy Conflict! แรกๆเลย ฮา

ตอนหน้า โหวตรอเลยจ้า ว่านิวจะรอดหรือไม่

กด 1 ไม่รอด 

กด 2 ไม่รอด

กด 3 ไม่รอด

ขอบคุณค่ะ

ปล.ทุกความคิดเห็นเป็นกำลังใจให้คนเขียนเสมอน้า






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

445 ความคิดเห็น

  1. #160 TaNack (@tanacknb) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 16:33
    ขอโหวดข้อ 123ค่ะ ไม่รอดแน่555555
    #160
    0
  2. #20 My_Mojang (@Moji2003) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:52
    ไม่รอดแน่ค่าาาาาาา 123มีแต่ไม่รอดดดด
    #20
    0
  3. #19 CHeeRss (@cheer32) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:13
    กด 4 รอดไม่รอดก็เอาเลย...
    //-- คือเม้นอะไรลงไป ไม่รู้ววว~
    #19
    0
  4. วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2559 / 08:29
    1 2 3 มองไม่เห็นทางรอดเลยล่ะ ต่อให้มีสัก 10 ตัวเลือก ยังไงก็ไม่น่ารอดอยู่ดีล่ะนะ 5555+
    #18
    0
  5. #17 XOL_ELF (@cha-ahc) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2559 / 07:10
    1 2 และ 3 ไม่รอด ไม่รอด และไม่รอดแน่นอนจ้าา งานนี้ อย่าหนักนะพี่เอก น้องนิวยังไม่เคย -..-
    #17
    0
  6. #15 Tarn Ittipolpornchai (@taartn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:27
    ได้ยาไปขนาดนี้เอาช้างมาฉุดก็ำม่อยู่555
    #15
    0
  7. วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:00
    อ้าวอิพี่เอกโดนมอมแบบไม่ตั้งใจซะแระ งานดูท่าแล้วจะมีคนบางคนไม่รอด ^^
    #13
    0