[END] Buddy Conflict! กัดกันดีนัก...รักกันดีกว่า[Yaoi]

ตอนที่ 46 : ตอนที่ 43 : สิ่งที่ได้ยิน ใช่ว่าจริงเสมอไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,514
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    15 เม.ย. 58



 

ตอนที่ 43 สิ่งที่ได้ยิน  ใช่ว่าจริงเสมอไป

 

 

            King’s part

         

          ผมทำตัวไม่ถูกเมื่อเห็นร่างของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนรักปรากฏตัวต่อหน้าแบบไม่ทันบอกกล่าว บางทีอาจจะได้ยินที่พูดเมื่อกี้ด้วย.. ไม่สิ อาจจะได้ยินตั้งแต่แรกแล้วก็ได้ คาดว่าตอนนี้สมองของคนตัวเล็กของผมคิดเข้าใจผิดไปถึงไหนต่อไหนแล้วแน่ๆ

            “พาย

            ผมเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงเบา อยากถามนะว่ามาอยู่ที่นี่ได้ไง แต่แววตาที่มองมาด้วยความเจ็บปวดแบบนั้น ทำเอาผมพูดไม่ออก อยากจะพาออกไปจากที่นี้เดี๋ยวนี้ แล้วอธิบายให้ฟัง

“กูคงเชื่อใจมึงมากเกินไปสินะ”

ซ่า!!!

เพี๊ยะ!!!!

            ทันทีที่เจ้าตัวพูดจบ น้ำเย็นๆในแก้วถูกสาดเข้าเต็มหน้าจนชา แถวด้วยแรงตบจากหลังมืออีกฝ่ายทำให้หน้าผมหันไปอีกทางทันที เรียกได้ว่า ชาไปทั้งหน้าทั้งตัวเลย

            คนที่อยู่บนโต๊ะผมตกใจกันเป็นแถบที่เห็นผมโดนทำแบบนี้แต่ไม่ต่อต้านใดๆเลย จนไอ้ดรีมหัวเสียขึ้นมาแทน

            “เฮ้ย! ทำไมนายปล่อยให้มันมาทำร้ายได้ขนาดนี้เนี่ย เป็นฉันไม่ยอมหรอกนะ”

            “ใช่! ทำไมต้องยอมให้เขาตบด้วย”

            “ไม่เป็นไรหรอก.. คนนี้นะ ต่อให้โดนต่อยก็ยอม ผมขอตัวก่อนนะครับ”

            ผมว่าจบก็ลุกขึ้นตามคนที่เพิ่งเดินออกไปเมื่อครู่ทันที ไม่ต้องให้อธิบายมาก แถมเริ่มรับรู้รสเค็มปร่าที่อยู่ในปาก ไม่ต้องเดาให้เหนื่อย ปากแตกชัวร์ เมียใครเนี่ย มือหนักฉิบหาย ไม่น่าไปฟังไอ้พี่โป้งมันเลย บอกแต่แรกแล้วว่าวิธีนี้ไม่เวิร์ค ถ้าแฟนผมรู้ต้องโกรธแน่ๆ แต่พี่โป้งก็ไม่ฟังเลย เป็นไงล่ะ หึงโหดไหมล่ะ

            “พาย! พาย มานี่ก่อน ฟังกูก่อน!

            ผมตะโกนเรียกร่างเล็กที่เดินอยู่ไม่ไกล แต่ไม่มีทีท่าว่าจะหันมาเลย แถมยังเดินเร็วกว่าเดิมด้วย แต่ยังไงขาสั้นๆก็เดินหนีไม่ทันขายาวๆของผมหรอก ไม่ถึงสิบวิ ผมก็ก้าวเร็วๆจนตามถึงตัวอีกฝ่าย

เพี๊ยะ!!!!

พอจับเข้าที่ข้อมือเล็กปุ๊บ ก็ถูกตบอีกรอบซ้ำแผลเก่าจนหน้าชาไปหมด โอ้ย นี่กะจะไม่ให้พูดแก้ตัวเลยหรือไง จบงานนี้ไอ้พี่โป้ง มึงเละแน่

“ไม่ต้องมาจับ! จะไปไหนก็ไป!

“ไม่ พาย ฟังก่อนนะ เรื่องมันไม่ได้เป็นแบบที่

ผั๊วะ!!!

“หุบปาก! ไม่ต้องมาพูดแก้ตัวอะไรทั้งนั้นล่ะ กูไม่อยากฟัง!

ซี้ดดด มือหนักฉิบหายเลยเนี่ยแฟนใครวะ ท่าทางจะพูดไม่รู้เรื่องแน่ๆวันนี้ ผมเลยจับข้อมือมันอย่างแรงแล้วฉุดไปที่รถทันที ตอนนี้เจ็บปากไปหมดแล้ว ต่อยมาไม่ยั้งแรงเลย ดูท่าจะโกรธหนักน่าดู

“ปล่อย! ปล่อยดิวะ! มันเจ็บนะเว้ยไอ้บ้า!ไอ้#%^^*@$(%!#@$%...

สารพัดคำด่าที่ไอ้เตี้ยมันสรรหามาช่างหลากหลายจนผมตามไม่ทัน ได้แต่ปล่อยให้ถ้อยคำเหล่านั้นมันผ่านหูซ้ายทะลุหูขวาไปเรื่อย กว่าจะลากมาถึงรถได้ก็เพิ่งสังเกตุ ว่าจับแขนมันแรงจนแดงเป็นปื้นแบบนี้ เห็นแล้วอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิด แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้ แม่-งไม่ฟังผมแน่ๆ

“โอ๊ย! มันเจ็บนะเว้ย! ปล่อย กูจะกลับบ้าน”

“ไม่ มาคุยให้รู้เรื่องก่อน”

“ไม่คุย กูไม่มีอะไรจะคุยกับคนอย่างมึง กูเป็นใครล้ะ ในเมื่อมึงบอกว่ามึงโสดอ่ะ เห็นกูเป็นแค่คนโง่ๆที่ถูกมึงหลอกหรอ ยินดีด้วย มึงทำให้กูเชื่อหมดใจแบบหน้าโง่ๆเลย!!

ตอนนี้ผมอยากจะเอาหัวโขกกับฝากระโปรงรถสักสิบรอบให้กับความโง่ตัวเอง ที่ยอมตอบรับข้อเสนอคนอื่น ถึงทำให้ไอ้พายมันเข้าใจผมผิดสองครั้งแล้วเนี่ย ครั้งแรกก็เชื่ออิ้งค์เรื่องครีม คราวนี้ก็รับปากไอ้พี่โป้งเรื่องพี่ดิว พี่สาวไอ้ดรีม อริแฟนเก่ากูอีก โอ้ย นี่มันบ้าอะไรวะเนี่ย

ผมลากคนตัวเล็กขึ้นมาบนรถได้สำเร็จ แล้วขับออกจากร้านไปอย่างรวดเร็ว

น่าแปลก คนที่ตอนแรกโวยวายคแทบแตก ตอนนี้นั่งนิ่งเงียบไม่พูดไม่จา แถมยังหันหน้าออกไปทางด้านนอก ไมสนใจผมเลยสักนิด เหมือนกับครั้งนั้นเลย ครั้งแรกที่ผมมีอะไรกับมันก็เอาแต่นั่งเงียบแบบนี้ ไม่เหมือนไอ้พายตัวเตี้ยปากหมาคนที่ผมรู้จักเลยสักนิด

พาย”

เงียบ...ไร้ซึ่งเสียงตอบรับใดๆกลับมา

“พาย”

เรียกให้ดังขึ้นอีกนิดก็เหมือนเดิม ผลตอบรับก็ยังเหมือนเดิม นิ่ง เงียบ ไร้ซึ่งเสียงใดๆ งั้นเดี๋ยวค่อยเคลียร์ทีเดียว ผมกำลังทำผิดกฏหมายด้วยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาไอ้พี่โป้ง

“ฮัล..”

[ไอ้คิง มึงอยู่ไหนเนี่ย จะรีบกลับไปทำไม เมื่อกี้ใครวะที่ร้าน แล้วนี่กูจะบอกดิวยังไง ]

“ฝากบอกพี่เขาด้วยว่าขอโทษ ผมบอกพี่แต่แรกแล้วไงว่าทำแบบนี้มันไม่เวิร์ค”

[เอาน่า อีกนิดเดียว แค่ถึงวันแสดงก็พอ จะหาโอกาสแบบนี้ไม่ได้แล้ว ไม่มีมึงแล้วจะทำยังไงวะ]

“ผมขอโทษจริงๆพี่ แต่ผมไม่อยากทำแบบนี้แล้ว”

[ทำไมวะ ถ้าเรื่องแฟนมึง ก็แค่อย่าให้เขารู้สิ]

“ไม่ทันแล้ว”

[…หมายความว่าไงวะ?]

“เขารู้แล้ว”

[รู้แล้ว? รู้ได้ยังไงวะ.. ...อย่าบอกนะว่าคนที่ตบมึงวันนี้...]

“อย่างที่คิดล่ะ” ผมตอบแล้วเลี้ยวรถเข้าไปในคอนโด คนที่นั่งข้างๆผมก็ยังไม่พูดอะไรออกมาสักคำ “แค่นี้ก่อนนะ พรุ่งนี้รีบมาเคลียร์ให้ผมด่วน”

[เฮ้ย! เดี๋ยวดิ ไอ้คิ.....]

ติ๊ด

ผมกดตัดสายไม่ฟังแล้วว่าคนปลายสายจะว่ายังไง หันไปมองคนข้างๆก็ยังเอาแต่นั่งมองออกไปอีกฝั่ง ไม่มองผมเลยสักนิด ทั้งๆที่รถจอดแล้ว แต่ผมยังไม่ดับเครื่องเท่านั้นเอง หวังว่าตอนนี้เริ่มใจเย็นลงพอที่จะคุยได้แล้วนะ

“พาย”

หมับ

เพี๊ยะ!

คราวนี้ผมเริ่มหมดความอดทนแล้วจริงๆ จะฟังกันหน่อยไม่ได้เลยหรือไง แค่จับมืออีกฝ่ายก็ปัดอย่างไร้เยื่อใย จนผมต้องจับทั้งแขนให้หันหน้ามาคุยกันให้รู้เรื่อง

“มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อนดิ่ อย่าเอาแต่...”

เพียงแค่เห็นหน้าอีกฝ่ายที่คลอไปด้วยน้ำตา อารมณ์หงุดหงิดเมื่อครู่ก็หายไปทันที



End King’s part

 

 

……………………………………………………………………



 

            ผมไม่อยากพูดอะไรแล้วตอนนี้ รู้เพียงแค่รู้สึกแย่มากๆ ตลอดทางไอ้คิงเอาแต่โทรศัพท์คุยกับใครก็ไม่รู้ มันไม่ได้เข้าสู่โสตประสาทผมเลยสักนิด ทำไมวะ แค่นั่งอยู่เฉยๆก็รู้สึกเหมือนน้ำตาจะไหลเอาดื้อๆ ไม่สิ มันไหลมาแล้วต่างหาก

            ยังจำได้ดี ถนนเส้นเดิม อาคารคุ้นเคย ผมเคยมาที่นี่หลายครั้ง ครั้งแรกที่จำได้ จำใจมาเพราะฝนตก เลยมาเปลี่ยนเสื้อที่นี่ ครั้งที่สองก็เช่นกัน รวมถึงสามสี่ห้า หรือมากกว่านั้น แต่ละครั้งผมมาคอนโดนี้ด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

            ทะเลาะกันที่นี่

มีอะไรกันครั้งแรกที่นี่

คบกันก็ที่นี่

รวมถึง...เลิก...ด้วยหรือเปล่า

ถ้ามันจะเป็นแบบนั้น ผมก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี

“เปิดประตู ...กูจะกลับบ้าน”

ผมใช้หลังมือเช็ดน้ำตาลวกๆ ไอ้คิงเงียบไปตั้งแต่เห็นน้ำตา ผมก็ไม่อยากให้ใครเห็นหรอก แต่มันหันมาพอดีต่างหาก

“.....”

“บอกให้เปิดไง! เปิดดิวะ” ผมเริ่มขึ้นเสียง

“....”

“บอกให้เปิด! ไม่ได้ยินหรือไง เป็นใบ้หรือไงห้ะ!” คราวนี้ผมพูดเสียงดังกว่าเดิม แถมมือยังปัดป่ายไปทั่ว แต่ก็ถูกมืออีกฝ่ายจับเอาไว้แน่น

“อยู่เฉยๆ แล้วฟังกู...”

“มึงจะอะไรอีก มึงจะให้กูฟังอะไรอีกวะ... ฮึก...แค่นี้ยังชัดไม่พออีกหรอ..ฮือ... สนุกไหม ปั่นหัวกันแบบนี้... เห็นกูเป็นตัวอะไรวะ ..ฮือ..”

ผมทั้งตัดพ้อ ทั้งทุบมัน แต่มันก็ไม่ว่าอะไร ยอมให้ผมทำแบบนั้น แถมยังดึงเข้าไปกอดซุกอกอุ่นๆของมันอีก มันทำแบบนี้เพื่ออะไรวะ

“มึงรู้ไหม กูรักมึงนะ แต่ทำไมวะฮึก พอเห็นมึงอยู่กับคนอื่น กูทนไม่ได้..ฮือ..ทำไมทำไมต้องทำแบบนี้กับกู...” จากที่ทุบหน้าอกมัน ตอนนี้ผมไม่เหลือแรงแล้ว มันไม่ทำอะไรผมเลย ปล่อยให้ผมทำร้ายร่างกายมัน ทั้งๆที่มันจะทำคืนก็ได้ แต่สิ่งที่มันทำคือ กอดผมไว้แน่นๆ และปล่อยให้ผมทำร้ายร่างกายมันเพื่อเป็นที่ระบาย

แล้วแบบนี้ผมจะกล้าเกลียดมันลงไหมล่ะ

“บอกกูมาสิคิงมึงทำแบบนี้กับกูทำไม”

ผมเงยหน้ามองอีกฝ่ายทั้งน้ำตา แต่แทนที่จะได้คำตอบ กลายเป็นริมฝีปากหนาที่ประกบจูบลงมาแทน

 

(ต่อจ้า)


แค่จูบเพียงจูบเดียวคร่าสติผมได้อย่างเหลือเชื่อ ริมฝีปากร้อนถาโถมจูบอย่างหนักหน่วง สอดเรียวลิ้นเข้าไปเกี่ยวลิ้นเล็กๆและดูดดุนเบาๆ จนผมได้แต่ครางฮื่ออยู่ในลำคอ ร่างหนาผละจูบออกมาแล้วมองหน้าผม

“กูไม่มีวันทำแบบนั้นหรอก”

อยากจะผลักออกมันออกเหลือเกิน แต่ทำไมวะ

แค่คำพูดไม่กี่คำผมก็ยอมมันแล้ว น้ำตามันก็พาลไหลอีกรอบเอาดื้อๆ 
 

ให้ตายสิ ผมแพ้ผู้ชายคนนี้อีกแล้ว
 

  ………………………………………………………………………

Cut ตัดชึ้บ

เข้าไปที่อากู๋ กูเกิ้ลแล้วพิมพ์ว่า ‘nc buddy conflict! 43’โล้ด เช่นเคยจ้า 

  ………………………………………………………………………
 

 

“....”

“...”

ผมเงียบ ไอ้คิงเงียบ ต่างฝ่ายต่างไม่พูดอะไรออกมา หลังจากที่จบกิจกรรมเข้าจังหวะที่เกิดขึ้นอย่างไม่ได้ตั้งใจ (แต่ก็มีอารมณ์ร่วมไปกับเขา) ผมนั่งกดเข่าตัวเองไว้แน่น ทั้งเนื้อทั้งตัวเหลือเสื้อเพียงตัวเดียว ยังดีที่มันหยิบเสื้อกันหนาวข้างหลังมาให้ ไม่งั้นผมกลายเป็นไอ้ล่อนจ้อนโชว์หนอนจิ๋วๆเป็นแน่แท้

“ตกลงจะเล่าได้หรือยัง กูพร้อมฟังแล้วเนี่ย” หลังจากที่เงียบมานาน สุดท้ายผมก็เป็นฝ่ายเปิดปากถามมันออกไปจนได้

มือหนาลูบหัวผมและจุ๊บเบาๆตรงขมับ ก็ตอนนี้ผมกำลังนั่งซบมันอยู่นี่หว่า เพราะมันสถาปนาตัวเอง มานั่งเบียดผมฝั่งข้างคนขับเรียบร้อย โดยที่ผมนั่งพาดอยู่บนตัก แล้วยืดขาไปอีกฝั่ง

“หืม ใจเย็นลงแล้วหรอ”

“อืม” ผมตอบเบาๆในลำคอ อยากอยู่แบบนี้นานๆ นั่งให้มันกอด ให้ลูบหัวผมเล่น ไม่อยากให้ช่วงเวลาแบบนี้หมดไปเลย ผมชอบให้มันลูบหัวนะ “บอกมาเถอะ กูเตรียมใจรอไว้แล้ว”

“เตรียมใจ? เตรียมใจเรื่องอะไร?”

“ก็... ถ้ามึงกับผู้หญิงคนนั้น มีอะไรมากกว่านั้นกันจริงๆ กูก็เตรียมใจ พร้อมให้มึงไปกับเขา..”

“เดี๋ยวๆ”

ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบ ไอ้คิงก็พูดขัดขึ้นมาก่อน

“ทำไมถึงคิดว่ากูกับพี่ดิว จะมีอะไรมากกว่านั้นล่ะ”

“กูได้ยินตอนผู้หญิงคนนั้นถามมึงนิ ว่ามีแฟนยัง ดูยังไงๆเขาก็ต้องชอบมึงแน่ๆ แล้วมึงตอบไปแบบนั้น จะให้กูคิดว่ายังไงล่ะ”

“เฮ้อ... งานนี้จบไอ้พี่โป้งมึงตายแน่...” ไอ้คิงเอามือกุมขมับแล้วบ่นพึมพำอยู่คนเดียว

“???”

“เอาล่ะ ที่นี้มึงฟังนะ ว่าเรื่องมันเป็นมายังไง มันเริ่มมาจาก........”


…..


..


.



งั้น...ที่ทำไปเพราะไอ้เหี้ยพี่โป้งเวรหานักร้อง?

“ประมาณนั้น”

ผมกุมขมับหนักกว่าเดิม เมื่อได้ฟังความจริงจากปากไอ้คิงมัน เรื่องราวมันมีอยู่ว่า....

            ไอ้เหี้ยพี่โป้งเวร(ยกย่องแบบสุดๆ) เป็นหัวหน้าชมรมดนตรีที่ไอ้คิงอยู่ แล้วทีนี้พี่เขาเอาข่าวเรื่องการประกวด
MUSIC CHALLANGE มาบอก ซึ่งการปวดกวดนี้มีทุกปี แล้วกลุ่มพี่โป้งมันเคยประกวดปีที่แล้ว แต่ได้แค่รองชนะเลิศ เพราะวงที่ได้ที่หนึ่ง นักร้องวงเป็นผู้หญิงแถมสวยอีกต่างหาก


ด้วยความที่ปีนี้พี่แกอยากให้ชนะ แต่ลงแข่งไม่ได้เพราะติดสอบ และรู้จักกับผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ร้องเพลงโคตรเพราะ ไม่ว่าจะเป็นแนวเป็นแนวไหนก็ร้องได้หมด ซึ่งคนที่ว่าก็คือพี่ดิว ที่อยู่คนละโรงเรียน เลยตัดสินใจว่า จะให้วงไอ้คิงมีนักร้องสองคน โดยที่ไอ้คิงไม่รู้เรื่องมาก่อน ว่าพี่ดิวเป็นพี่สาวไอ้เหี้ยดรีมมัน

มันปฏิเสธไปหลายรอบแล้ว แต่ไอ้พี่โป้งก็มาเกาะขาอ้อนวอน(อันนี้จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้) ให้ไอ้คิงมันจีบพี่ดิว อ่าน ผมเขียนไม่ผิดหรอก มันให้ไอ้คิงจีบพี่ดิว!!

ไอ้คิงก็บอกไปหลายรอบแล้วว่าไม่เอา มันไม่เวิร์ค ให้หาคนอื่นแทนได้ไหม พี่โป้งก็ไม่ยอมแพ้ เอาแต่ตัดพ้อประมาณว่า ไหนๆปีนี้กูก็จะจบแล้ว มึงช่วยกูหน่อยไม่ได้หรอไม่ก็ มึงไม่สงสารเด็กชายตัวน้อยๆ(สูงเท่าไอ้คิงเนี่ยนะตัวน้อย?)ตาดำๆคนนี้เลยหน่อยหรอวะหรือแบบ กูคงไม่เหมาะที่จะเป็นหัวหน้าชมรมหรอก ในเมื่อรุ่นน้องยังไม่เคยเชื่อฟังหรือช่วยเหลืออะไรเลย นั่นสิ ...ลาออกดีไหมสุดท้ายไอ้คิงก็ตักพยักหน้าตกลงแบบจำยอมสุดๆ

ซึ่งคำตัดพ้อแต่ละอย่างพี่แกตอแหลได้น่าตบมาก แค่ฟังยังรู้สักคันไม้คันมือเลยแหะ ถ้าจะถามว่าทำไมไอ้พี่โป้งไม่จีบเอง คำตอบคือ

ไอ้คิงมันหล่อที่สุดไง

ส่วนสมาชิกในวง แน่นอน นักร้องนำก็ต้องไอ้คิง มีสองคนที่เจอในร้านอาหารวันนี้ก็คือคนที่ชื่ออาร์มเป็นมือเบส ส่วนคนที่ชื่อเตเป็นมือกลอง ส่วนอีกสองคนที่ไม่มา แต่ไอ้คิงบอกว่าชื่อเพียวเป็นมือคีย์บอร์ด ส่วนมือกีต้าร์ คนที่คุ้นเคย ไอ้เทมป์เอง (ดีแล้วที่มันไม่มา เดี๋ยวเห็นช็อตที่ผมตบไอ้คิงแล้วจะอึ้ง) ส่วนพี่โป้งกับพี่บาสเป็นประธานกับรองประธาน มีแค่ไอ้คิง พี่โป้งละก็พี่บาสเท่านั้นที่รู้เรื่อง คนอื่นๆในวงไม่รู้เรื่อง

“กูเคยบอกไปแล้วแท้ๆ ว่ากูมีแฟนแล้ว ก็เลยได้แต่เลยตามเลยเนี่ยล่ะ กะไว้แล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้ และกูก็เพิ่งรู้ด้วยว่าพี่ดิวเป็นพี่สาวไอ้ดรีมอริมึง ไม่งั้นกูไม่ยอมหรอก เลยต้องตีสนิทไปด้วยทั้งพี่ทั้งน้อง จนเขายอมมาเป็นนักร้องให้ในวงชั่วคราวแล้ว” ไอ้คิงว่าเสียงเบื่อๆ ดูท่าแล้วมันก็ไม่อยากทำจริงๆนั่นล่ะ

“ทำไมไม่บอกกูแต่แรกล่ะ ถ้าบอกแต่แรกนะก็ไม่ต้องมากังวลแบบนี้หรอก”

“แล้วถ้าบอกไป แน่ใจหรอจะไม่คิดมากกว่าเดิม”

“เอ่อ...” ไม่เถียง ยังไงก็คิดอยู่ดี

“ถามจริง ไม่ไว้ใจกูบ้างเลยหรอ ถึงได้คิดเองเออเองขนาดนั้น” พอมันถามแบบนั้นผมเลยรีบตอบทันควัน

“ไม่ใช่นะ กูไว้ใจมึง แต่...” ผมเว้นไปนิดนึงก่อนจะพูดต่อ “กูก็แค่... กลัว กลัวว่ามึงจะทิ้งกู มึงเคยคบแต่ผู้หญิง แถมแต่ละคนมีแต่คนสวยๆ ส่วนกู กูเป็นผู้ชายนะ ไม่มีอะไรแบบผู้หญิงพวกนั้น ไม่มีหน้าอกนุ่มๆให้มึงจับ มีแต่อกแบนๆเนี่ย ไม่ให้กูกลัวได้ไงล่ะ”

ผมพูดหน้าจริงจังมาก แต่ว่าคนฟังกลับหัวเราะผมซะงั้นอ่ะ มันน่าตลกตรงไหนวะ!?

“ไม่ต้องกลัวหรอกน่า ถึงกูจะเคยคบผู้หญิง หรือหน้าอกตูมๆ แต่ตอนนี้อ่ะนะ...” ใบหน้าหล่อขยับเข้ามาใกล้ริมหูผมแล้วกระซิบเสียงพร่า “...กูติดใจอกแบนๆแบบนี้มากกว่าว่ะ” ไม่ว่าเปล่าแถมยังส่งลิ้นร้อนๆแหย่เข้ามาในหูผมอีก

“อ...ไอ้โรคจิต...อื้อ”

ฮืออ มันจูบ มันจูบอีกแล้ว ถ้าปากกูช้ำขึ้นมามึงรับผิดชอบด้วย!! โอ้ย หอมแก้มกูอีก เอากลับไปเล่นบ้านเลยมะ?

“หึหึ แต่กูชอบนะ เวลามึงหึงแบบนี้ น่ารักดี แต่มือหนักไปหน่อยนะ”

“บ้าหรือเปล่าวะ..ฮ...ฮ...ฮัดชิ้ว”

ปากก็ด่า แต่ก็จาม เวรกรรม เหมือนจะอยู่ใสภาพนี้นานไปหน่อยแหะ อากาศเย็นๆแบบนี้ด้วย ยิ่งท่อนล่างโต้ลมแบบนี้ อย่าให้พูดเลย

“ขึ้นไปบนห้องก่อนไหม อยู่แบบนี้เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก”

“ไม่ต้องหรอก หยิบกางเกงมาให้กูใส่ก็พอ” ผมส่ายหัวปฏิเสธ อีกฝ่ายไม่พูดอะไรออกมา เพียงแต่เปิดประตูรถแทน มันจะทำอะไรของมันวะ? กางเกงก็อยู่ข้างล่างไง

พรึ่บ

“เหวอ! ไม่เอา ปล่อยๆ!

“อยู่นิ่งๆ ยิงดิ้น เสื้อมันยิ่งเลิกขึ้นนะ จะโชว์หรือไง”

ผมเงื้อมือจะฟาดไหล่มันแรงๆสักที แต่ก็กลัวตก เลยต้องเอามือคล้องคอไว้แทน ใครจะคิดว่ามันจะจับผมอุ้มท่าเจ้าหญิงแบบนี้เล่า! ต่อให้เสื้อกันหนาวตัวใหญ่ก็จริง แต่มันยาวปิดขาผมไม่ถึงคืบเลยนะเว้ย!!!

“ม...ไม่เอา”

“งั้นก็นอนนิ่งๆ ไปบนห้องก่อน”

ผมเลยต้องเอาหน้าซุกซอกคอมันเอาไว้ ทั้งอาย ทั้งเหนื่อย ไม่มีแรงจะเถียงมันแล้ว ใครใช้ให้มีอะไรกันในรถวะ มานึกหื่นอะไรไม่ดูเวล่ำเวลา แล้วคุณพี่พนักงานจะมองอะไรนักหนา แล้วลุงยามจะทำหย้สตกใจซะอ้าปากค้างทำไม แมลงวันบินเข้าไปสร้างคฤหาสน์แล้ว!ไม่เคยเห็นผู้ชายอุ้มกันหรอ ส่วนคนที่ถูกอุ้มก็แค่ท่อนล่างโล่งโจ่งมีเสื้อกันหนาวปิดนิดเดียว จะตกใจอาร๊ายยย

ไอ้คนอุ้มก็ไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย แต่คนที่อายเนี่ย คือกูครับ ฮือ กว่าจะมาถึงห้องได้ ผมนี่อายแล้วอายอีก อายจนแทบจะมุดเข้าอกไอ้คิงแล้วเนี่ย

“อ่ะ นี่”

ผมรับเสื้อผ้าอีกฝ่ายมาใส่ลวกๆ แล้วนั่งนิ่งอยู่บนโซฟา ไอ้คิงเดินไปเปิดไฟในห้องครัว แล้วหยิบน้ำมาให้ ก่อนจะมานั่งลงข้างๆ เออ จะว่าไป แล้วที่ไอ้ปอนด์มันเคยบอกว่าเจอไอ้ดรีม พี่ดิวแล้วก็ไอ้คิงไปที่ร้านพี่โต้งกันนี่หว่า

 “เห็นไอ้ปอนด์บอกมึงกับไอ้ดรีมและก็พี่ดิวอะไรนั่นอ่ะ ไปที่ร้านพี่โต้งด้วยกันนิ  รู้จักกันหรือไง”

“พี่โต้ง ก็พี่ไอ้โป้งมันไง แถมหลังร้านพี่โต้งมีห้องซ้อมใหญ่อยู่ด้วย พวกกูไปซ้อมกันประจำ”

“อ๋อ...” สรุปคือกูเข้าใจผิดไปหมดเลยจริงๆนั่นล่ะ แบบนี้ค่อยสบายใจหน่อย รู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก ยกเมฆออกจากใจ “พี่ชื่อโต้ง น้องชื่อโป้ง ถ้ามีอีกคนนี่ก็คงชื่อโล่ง โจ้ง โม่ง ไรแบบนี้เปล่าวะ?” อันนี้ถามจริงๆจากใจ

-____-

“เอ๊ะ หรือชื่อโค้ง?”

ไอ้คิงส่ายหัวปลงๆให้กับชื่อแต่ละชื่อที่ผมคิด นั่น คว้าโทรศัพท์ลุกหนีกันเฉย ไรวะ กูทำผิดอัลไล๊? ว่าแต่... เฮ้ย! กูจะกลับบ้านยังไงเนี่ย สามทุ่มกว่าแล้วเนี่ย ไอ้อิ้งค์ไม่ฆ่าผมตายหรอ!!!!!

“ไอ้คิ๊งงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!! ไปส่งกูกลับบ้านให้ไวเลย! กูบอกอิ้งค์ว่าไปข้างนอกแปปเดียว ไม่คิดว่าจะนานขนาดนี้ ไอ้อิ้งค์ฆ่ากูแน่ ไปส่งกูด่วน!

ผมโวยวายรีบกระตุกชายเสื้อมันรัวๆ ฮือออ ผมไม่อยากโดนนางมารฆ่านะ แถมวันนี้เลิกงานก่อนเวลาอีก ตาย ตาย ตาย ในสมองผมมีคำๆนี้แล่นไปมาไม่หยุด ไอ้คิ๊ง!!! หันมาสนใจกูหน่อย

“อยู่นี่ล่ะ..อืมๆ...เดี๋ยวพรุ่งนี้เอาไปคืน...เออ...ได้ๆ...งั้นแค่นี้นะ”

“มึงฟังกูป่าวเนี่ย? กูบอกให้ไปส่งกูไง”

“ไม่ต้องหรอก นอนเนี่ยล่ะ ดึกแล้วมันอันตราย” ไอ้สตอ!  ห้าทุ่มเที่ยงคืนมึงยังออกไปได้ ขี้เกียจไปส่งก็บอก! =_=

“เดี๋ยวกูโดนไอ้อิ้งค์มันว่าอีก ไปส่งกู...”

“กูเพิ่งโทรบอกเมื่อกี้ เพราะฉะนั้น หายห่วง” ไอ้คิงพูดจบก็จับแขนผมแล้วลากไปที่โซฟาด้วยกัน ไอ้เราก็งงๆ นั่งตามมันซื่อๆ “เมื่อกี้มึงบอกว่าไง ขออีกรอบสิ”

“หือ? ก็บอกให้มึงไปส่งกูไง”

“ไม่ๆ ก่อนหน้านั้น”

“อืม...” ผมนั่งนึกแปปนึง “น้องไอ้พี่โต้ง ชื่อโป้ง คนต่อมาก็โล่งโจ้งอะหรอ”

“อีก ก่อนหน้านั้นอีก”

“ก่อนหน้านั้นก็”  นั่งนึกอีกรอบ “ไอ้ปอนด์บอกว่าเห็นมึง...”

ไปเจอไอ้เด็กนั่นมาตอนไหน

เฮือก

ไอหย๋า... ผมถึงกับสะดุ้งเฮือก ไอ้คิงถามหน้ายิ้มๆ แต่ตามันไม่ยิ้มเลยอ่ะ บอกตามตรง สยองโคตร!

“...เมื่อสองอาทิตย์ก่อน” ผมเขยิบไปทางซ้ายเล็กน้อย

“มันมาทำไม” มันเขยิบตาม

“..มากินเค้กไง ^^;;” ผมเขยิบหนีอีก พยายามยิ้มสู้ ถามมาได้ มาร้านเค้ก ก็ต้องกินเค้กสิ ไม่มีใครอุตริกินขี้กันหรอก

“ใครเป็นคนเสิร์ฟ” แน่ะ! ยังจะเขยิบตาม

“พี่อุ่น! พี่อุ่นเสิร์ฟ...” ผมเขยิบไปจนเกือบชิดริม

“แล้วไหนเมื่อกี้พูดว่า ไอ้ปอนด์บอกมึงเรื่องที่เจอกู แสดงว่ามันมาหามึงใช่ไหม” โอ้ย มึงจะอาฆาตกูไปไหม!?

“ก็...ก็..” ฮือ กูติดชิดริมโซฟาแล้วครับ ปล่อยกูไปเถอะ “..มันแค่มาหาเฉยๆ จริงนะ ไม่มีอะไรหรอก”

“ก็ถ้ามันมาด้วยเจตนาบริสุทธิ์กูจะไม่ว่าอะไรเลย หึ” ไอ้คิงยิ้มหื่นๆพร้อมเอาแขนทั้งสองวงบนพนักโซฟา กักขังไม้ให้ผมหนีจากอ้อมแขนนี้ไปได้

“แต่...แต่...” แต่ช้าแต่ เอ้ย! มันใช่เวลามาเล่นไหม แล้วกูจะติดอ่างทำไมเนี่ย “ ทีมึงละ มึงยังไปกับพี่ดิวได้เลย”

“มันไม่เหมือนกัน กูเจตนาบริสุทธิ์ แถมไม่ได้ไปสองต่อสองสักหน่อย ข้ออ้างนี้ตกไป” โอ้ย! ยอม กูยอมแล้วก็ได้ T^T ร่างสูงทำหน้าเจ้าเล่ห์ยิ่งกว่าเดิมแถมเบียดเข้ามาใกล้จนหน้าแทบจะติดกันแล้ว อย่าให้พูดเลย หน้าผมคงแดงยิ่งกว่าตูดลิงบาบูนอีกมั้ง

“วันนี้มึงหึงกูไปแล้ว กูหึงมึงบ้างละกัน”

พรึ่บ

“ไอ้คิ๊งงงงง!!! หยู๊ดดดดดดดดดดดดดด หึงห่าไรของมึงเนี่ย!! จะเอากูเข้าห้องทำไม ไม่เอานะ รอบเมื่อกี้กูยังระบบบอยู่เลย ไอ้คิง! ไอ้คิงงงงง! ไอ้เชี่ยคิงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!

สุดท้ายคงไม่ต้องบอกนะว่าเป็นยังไง โดนรวบหัวรวบหางกินกลางตลอดตัวจนผมได้แต่นึก....

เมื่อกี้มึงจะเอากางเกงให้กูใส่ทำไม!

ย๊ากกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!

 

 

つづく

 

 

Talk

              
              รีบมาอัพต่อโดยไวค่ะ กราบอภัยเป็นอย่างสูง ที่ช้านี่ ไม่ใช่อะไรเลย มัวแต่ลองแต่งหน้า ID อยู่ เพิ่งเคยลองโค้ดดู แต่งเพลินมาก แต่ยังไม่เสร็จ เดี๋ยวพรุ่งนี้แต่งต่อ ใครอยากเห็น กดจิ้มๆ เข้าไปดูได้น้า กดจิ้มๆเลยจ้าตรงรูป
~ >>

              สรุปว่าอัพต่อก็อัพต่อนะ สวนตอนพิเศษเดี๋ยวเค้าอัพให้ด้วยเลย พรุ่งนี้ เพราะว่าพิมพ์ล่วงหน้าไว้ตั้ง 11 วัน!! ไม่เสร็จให้รู้กันไป (แต่พิมพ์ได้7บรรทัดนะ ไอ้11วันที่ว่าอ่ะ -_-;) ส่วน NC ตอนนี้ ถ้าจะถามว่ามายังไง บอกได้เลยว่า แว่บมาจากเรื่อง sekai ichi hatsukoi เล่มที่ 4 ตอนที่ No.06 จ้า >///< ไปหามาอ่านได้น้า เค้าบอกแล้วเรื่องนี้ไม่ดราม่าก็ไม่ดราม่าสิ มาม่ากินทุกวัน เบื่อแล้ว ชิลๆกันดีกว่า เนอะะ แอบใบ้ๆๆ ตอนหน้างานเข้าทั้งคู่ค่ะ ฮา
             ส่วนเม้น เดี๋ยวตอบ พรุ่งนี้นะ ง่วงแล้ว ฮ่าๆๆๆ  

          สุดท้ายนี้ ทุกความคิดเห้นเป็นกำลังใจให้คนเขียนเสมอน้า


มุมตอบเม้น

13-4-2558

 

kaokaew – งานงอกรัวๆจ้ะ ฮ่าๆๆๆ

MoOn_LiGhT – งานนี้ต้องมีเคลียร์จ้า อิ___อิ

Data จัดให้ตามคำขอ วันนี้พระเอกโดนหลายรอบมาก ฮา แล้วก็ที่ตบเนี่ย ไม่ได้ตบด้วยฝ่ายมือนะคะ แต่เป็นตบด้วยหลังมือจ้า~ เค้าจะพยายามตอบให้ครบทุกเม้นน้า ><

mmm. จัดไป อย่าให้เสีย ฮา เอาซะหน้าหันกันเลยทีเดียวจ้า แล้วก็ ขอบคุณมากๆค่า ขุ่นแม๊(?)ออกจากรพ.แล้ว กลับบ้านพิมพ์นิยาย อัพนิยายต่อได้แว้วว ^^v

A'miwZ โอ๋ ใจเย็นๆ ไม่ร้องนะ #กอดปลอบ

papagailis – มาม่าตรงไหน ไวๆต่างหาก(?) ว่าตอนที่แล้วตัดค้าง ตอนนี้ค้างกว่าอีกนะ ฮา

นกฮู้ นอนไม่หลับ – อูหู้ว ใจเย็นๆนะคะ ที่รัก #ปาดเหงื่อ ^^;;

CHeeRss เดี๋ยวก็รู้แล้วจ้า มาค้างกับตอนนี้ไปก่อน ฮา

Sangduan คุณนายบ้าน Hara – น้องเตี้ยเราซัดไปหลายเปรี้ยงแล้วค่ะ ฮ่าๆๆๆ

tikkyaoi – ขอบคุณค่า ตอนนี้ขุ่นแม่วิ่งปร๋อแล้วจ้า (เขาเจ็บที่แขน ไม่ใช่ขา ฮา) ใจเย็นค่าใจเย็นเย้นนน มันก็แค่เรื่องเข้าใจผิดและคิดไปเอง ค้างส่วนที่เหลือไปก่อนละกัน อิอิ

DefP3 – เดี๋ยวก็ได้กลับมาเกลียดดรีมมากกว่าพระเอกเราแน่ #ยิ้มกริ่มแล้วเหล่ตามอง

Hussna Ranen – อ๊ายยยยย มีคนเข้าข้างพระเอกดิฉันแล้วววว >////< งานนี้คนที่ควรโดนด่ามันคือเตี้ยเราต่างหาก แน้ะๆๆๆ #แอบอวยพระเอก

anchalee Suksamer – มาม่าไม่มีง่ะ เปลี่ยนเป็นเตรียมทิชชู่รอแทนได๋เป่า? #ทำหน้าใสซื่อ

ไม่ได้เมา เเค่มึน – ช่ายยย เนอะๆๆๆ ตอนนี้น้องเตี้ยเรามันบื้อ เป็นโรคชอบคิดเองเออเองล่ะ เลยเป็นแบบนี้ -,.-

F.K always มาต่อแล้วค่า อิอิย์


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

2,204 ความคิดเห็น

  1. #1421 secret secret (@sorrower-2542) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 19:39
    เฮ้อ~ โล่งอกไปที โป้งนายต้องโดนสักหมัด ฮึ่ม เกือบทำครอบครัวเขาร้าวฉาวแร้วมั้ยหล่ะ
    #1421
    0
  2. วันที่ 17 เมษายน 2558 / 00:49
    ไอ้เชี้ยพี่โป้งมรึงตายแน่งานนี้มึงตายแน่555 ไรต์ฮ่ะสั่ฃคนไปรุมกระทืบไอ้พี่โป้งทีน่ะขอให้มันเละไป้ลยโทษถานทำพายเสียใจ
    #574
    0
  3. #570 LayLHan (@layhan) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 09:44
    ตอนนี้รู้สึกจัดเต็มมชอบบ รอตอนหน้าจ้า ตอนหน้ามีงานไรเข้าหว่าา
    #570
    0
  4. #567 Hussna Ranen (@hussnaranen) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 05:24
    ไม่ได้อวย ก้ไอ้เตี้ยมันเป้นแบบนั้นตลอดดดด แล้วคิงของเรา(นโมตลอดด
    #567
    0
  5. #565 Andy382 (@sine382) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 02:18
    ตอนนี้คุ้นๆอ่ะ เหมือนเคยอ่านจากเรื่องริวกับราฟ ถ้าไม่ใช่ก็ขอโทษทีน่ะ
    #565
    1
    • #565-1 Mikanchan (@noosom503) (จากตอนที่ 46)
      16 เมษายน 2558 / 02:29
      หือ มันเหมือนมากขนาดนั้นเลยหรอคะ? ขอไปหาข้อมูลแปป ==;;;
      #565-1
  6. #564 Power (@akin) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 01:23
    น่ารักกกก หึงกันน่ารัก(?) #ฟินตาย
    รออัพพพพพ
    #564
    0
  7. #563 F.K always (@seoulchii) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 01:18
    ชอบจัง หึงๆ สุดท้ายก้จบที่เตียงงงง คิงหื่นตัวพ่อเลยยย หุหุ
    #563
    0
  8. #562 NaNa.S (@6013434) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 00:23
    55555 เป็นไงบ้างหนูพายหนูหึงหนูตบแต่คิงหึงคิงปล้ำอย่างเดียวเลยจร้าาาาาา
    #562
    0
  9. #561 tikkyaoi (@tikkyaoi) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 10:03
    ชอบอ่ะนายเอกคิดเองเออเองแล้วจบที่เตียง อิอิ กรี๊ดดดดดด!!!!!!!
    #561
    0
  10. #560 Data (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 09:07
    อืมมม เราคงคิดเยอะไป 555 ความรักไม่ใช่เรื่องบนเตียง ไปที่ระเบียงบ้างก็ได้.... ^^ ขอแรงๆ เอ่อ.... ถ้าบอก NC แรงๆ จะเสียภาพพจน์ไหม? หรือไม่ทันแล้ว ... 555
    #560
    0
  11. วันที่ 15 เมษายน 2558 / 05:26
    อร๊ากกกกกกก nc มาแบบไม่ทันตั้งตัว สุดท้ายจะหึงเค้า หรือโดนเค้าหึง นุ้งพายก็เป็นฝ่ายเสียเปรียบอยู่ดี 5555
    #559
    0
  12. #558 Arm Thirapon (@armm-08-) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 23:37
    งื้ออออ ทะเลาะกันตลอดๆ เอาหวารๆบ้างดิไรต์ 5555555 แล้วคู่เทมป์กับเฟรนอ่ะไรต์ มีมั้ยย 555555555555
    #558
    0
  13. #557 Zyse Chanaphongmanon (@zysem00n) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 19:26
    เอาตอนนี้จบเหอะ ค้างคาว อยากเห็นคิงแก้ตัว สงสารพาย
    #557
    0
  14. วันที่ 14 เมษายน 2558 / 16:22
    คิงเลวบอกว่าดิวว่าโสดแล้วจ่ะมาจูบพายทำไม
    #556
    0
  15. #555 k.f.s.k.y.a.i. (@imseulki) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 16:00
    อัพต่อเลยค่า>
    #555
    0
  16. #554 Satan ONE (@awsdec) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 15:55
    โอ้ยยยยยยยยยยยยย  ดราม่าาาา ร้องไห้คะ
    #554
    0
  17. #553 anchalee Suksamer (@anchalee111297) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 12:11
    ตบอีก ตบอีก! ดีๆๆ//ซาดิสต์ไปป้ะเรา555 #ทีมนุ้งพายนะเนี่ยยย
    #553
    0
  18. #552 ☆TKFFANY (@phattanun) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 11:25
    ขออัพให้จบน้าาาา นะ
    #552
    0
  19. #551 mmm. (@hunhan123) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 11:04
    อื๊อหือ ค้าง 55555 พายไม่ฟังเลยง่าาา ใจเย็นน
    #551
    0
  20. #550 LayLHan (@layhan) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 10:59
    เห็นแล้วเจ็บแทน โดนตบซะ พายหึงโหดจริง
    #550
    0
  21. #549 ลุง' ชา (@kitiicha1996) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 10:12
    ตกลงเรื่องนี้ใครโง่ 5555 คนนึ่งทำอะไรไม่คิด อีกคนไม่ฟังอะไรเลย
    #549
    0
  22. #548 twonakorn (@twonakorn) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 01:13
    มีมาม่ารสไหนจัดมาเลยไรท์หมั่นไส้คิงมากกกก รออยู่ๆๆ
    #548
    0
  23. #547 reader (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 22:37
    ยังไงก็ได้ค่ะ แต่จะเข้าอาถรรพ์แบบพิมพ์ไปไม่จบหน้าเทษกาลอีกรึเปล่าคะ? T^T แล้วปล่อยค้างอีกแล้ววววว ให้พายหายโกรธคิงก่อนได้ไหมคะเนี่ย ทำไมชอบทำค้างงงงง
    #547
    0
  24. #546 F.K always (@seoulchii) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 20:23
    รอคร่าาา แต่เข้าข้างนุ้งพาย (ไม่ได้ลำเอียงนะ 5555)
    #546
    0
  25. วันที่ 13 เมษายน 2558 / 10:20
    อยากจิด่าพายมากกว่า คือนางไม่ฟงไม่ฟังอะไรตลอดอ่ะบอกเลย นี่ไม่ใช่รอบเเรกนะ ความเชื่อจงเชื่อใจนี่ไม่มีอ่ะ ฮึ่ย!
    #545
    0