Fairy Tail High School รักนี้ไม่มีสิ้้นสุด

ตอนที่ 17 : เริ่มคิดกันได้แล้วๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 406
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    28 เม.ย. 59

กีฬาสี

Lucy part

ผ่านมาสามสัปดาห์หลังจากที่ริออนกับเชอเรียย้ายโรงเรียนไปแล้ว พวกเราได้คุยเฟซไทม์กันบ้างอาทิตย์ละครั้งเพราะเวลาที่นี้กับที่นู้นไม่ตรงกัน ตอนแรกพวกเราทุกคนตกใจมากเลยที่เชอเรียกับริออนเป็นคู่หมั้นแต่ก็ดีเพราะถ้าไม่ใช่คนที่รู้จักอาจจะเกิดอะไรขึ้นมาก็ได้ เวนดี้จังก็เลยต้องอยู่ในห้องเดี่ยวบางทีพวกเราก็ชวนเธอมาเล่นบ้างเพื่อไม่ให้เธอเหงา

@ห้องเรียน ปี2 ห้องA โฮมรูม

วันศุกร์ 1/8/19xx

“นักเรียนเคารพ” เอลซ่าบอก

“สวัสดีค่ะ/ครับคุณครู”

“สวัสดีจ้านักเรียน เอาล่ะพอดีครูไปประชุมมาเมื่อวาน นี้ก็ใกล้จะถึงกีฬาสีแล้วแต่ปีนี้จะปรับเปลี่ยนสักหน่อยน่ะจ้ะ”

“อะไรหรอค่ะครู”เอลซ่าผู้จริงจังถาม

“คือเราจะจัดร่วมกับโรงเรียนอื่นจ้ะ นั้นคือมีโรงเรียนบลูเพกาซัส ลาเมลสเกลที่ริออนอยู่จ้ะ”

“ห๊า ถ้าหนูจำไม่ผิด บลูเพกาซัสอยู่ที่ออสเตรเลีย ส่วนลาเมลสเกลอยู่ที่นิวยอร์กไม่ใช่หรอค่ะ” ฉันถาม

“อ่า ใช่จ้ะ แต่ปีนี้เพิ่งเป็นปีแรกพวกเขาเลยให้เราเป็นเจ้าภาพแล้วค่อยเวียนกันนัดนะจ้ะ”

“แล้วมันมีวันที่เท่าไรละครับ”เกรย์ถาม

“วันที่ 26-28จ้ะ วันอังคาร พุธ พฤษหัส แล้วโรงเรีนจะปิดให้วันศุกร์นะจ้ะ อ่อ เอลซ่าจ้ะ เธอเป็นหัวหน้าห้องยังไงก็ช่วยจดรายชื่อนักเรียที่ทำกิจกรรมด้วยนะจ้ะ เอามาให้ครูเย็นนี้ตอนซ้อมดนตรีก็ได้จ้ะ แล้วถ้าพวกเธออยากแสดงดนตรีก็เขียนไว้เลยนะจ้ะ ครูว่าเป็นโอกาสที่ดีนะจ้ะ สู้ๆนะทุกคน เหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมงกว่าจะเริ่มเรียนน่ะ ครูไปแล้วน่ะจ้ะ  อ่อ แล้วก็ถ้าจะเอาน้องม.4สายเดียวกันมาช่วยก็ได้นะจ้ะ พอดีม.4แค่เชียร์เฉยๆน่ะ” ครูมิร่าเจนบอก

“นักเรียนเคารพ” เอลซ่าบอก

“ขอบคุณค่ะ/ครับคุณครู” เมื่คุณครูออกไปพวกเราก็เริ่มปรึกษากันทันที

“นี้ๆเอลซ่ามีอะไรให้แข่งมั้งอ่ะ”นัตสึถาม

“อ่า เด่ยวฉันเขียนให้บนกระดาษ แป๊ปนนึงน่ะทุกคน”

ว่ายน้ำ 100 ช1 1

วิ่ง        4x100

         8x50

         500เมตร ช1 1

วิ่งผจญภัย  5

วิ่งมาราธอน 3

บาสเก็ตบอล 5’

“ถ้าเลือกได้แล้วให้มาลงชื่อที่ฉันน่ะ” อ่านั้นสิน่ะ จะเลือกอะไรดีน่ะ บาสไม่น่าจะไหวแหะ วิ่งผจญภัยหรอ ก็น่าสนน่ะ วิ่งผลัดก็โออยู่ ยังไงซะคนในห้องก็เหลือแค่เก้าคนแล้ว ลงสักอันสองอันล่ะกัน แล้วฉันก็เดินไปบอกเอลซ่า ผลปรากฏว่าได้อย่างนี้

ว่ายน้ำ 100 เกรย์ จูเบีย สำรอง ฉัน เจราล เกรย์กับจูเบีย คู่สร้างคู่สมชัดๆ รู้สึกว่าเกรย์บบอกว่าเป็นห่วงจูเบียที่จริงนายจะไปดูจูเบียใส่ชุดว่ายน้ำใช่ไหมมม

วิ่ง 4x100 เจราล เอลซ่า คาน่า กาซิล สำรอง นัตสึ ฉัน ผู้ที่วิ่งเร็วต้นๆ

    8x50 เลวี่ กาซิล เจราล เอลซ่า ฉัน นัตสึ เกรย์ จูเบีย สำรอง คาน่า โรเมโอคุง เวนดี้จัง

   500 คาน่า กาซิล สำรอง เอลซ่า เจราล

วิ่งผจญภัย  ฉัน นัตสึ เลวี่ กาซิล คาน่า สำรอง เวนดี้จัง โรเมโอคุง กาซิลลากเลวี่จังมาเพราะว่าบอกว่าถ้าเป็นคนอื่นอยากจะกระโดดไม่ได้ไม่รู้ว่ามีด่านแบบไหน เลยให้เลวี่จังที่ตัวเล็กมา แล้วฉันล่ะฉันไม่ได้ตัวเล็กนี้น่า ขอเปลี่ยนให้เวนดี้เลยได้ไหมค่ะเนี่ย T_T

วิ่งมาราธอน คาน่า นัตสึ เจราล สำรอง เกรย์ กาซิล

บาส นัตสึ เกรย์ เจราล กาซิล โรเมโอคุง สำรอง ไม่มี

พวกเราถือวิสาสะเขียนชื่อน้องเขาไปโดยค่อยบอกตอนเย็น เหอะๆพี่ขอโทษนะจ้ะน้องจ้า

“เอาล่ะ กีฬาเสร็จแล้ววต่อไปก็เป็นเต็นประจำห้อง เราสามารถออกร้านก็ได้ ว่ายน้ำกับบาส รู้สึกว่าจะแข่งหาผู้เขาชิงกันในวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ จันทร์ แล้วก็ตัดสินกันวันอังคารที่เริ่มงานกีฬาสี วิ่งจะแข่งวันอังคาร พุธจะเป็นรับรางวัล ขายของ ปิดงาน ส่วนดนตรีจะมีทุกวันแต่ฉันคิดว่าเราน่าจะเอาวันสุดท้ายดีกว่าน่ะ เพราะไม่อย่างนั้นจะไม่มีใครเฝ้าร้านน่ะ” โห้ เอลซ่าละเอียดโคตรๆ

“แล้วที่แข่งกีฬามีแค่พวกเราหรอเอลซ่า”เจราลถาม

“ใช่แล้วล่ะ มีแค่ปี2 ปี1เป็นกองเชียร์ สามารถแข่งได้ส่วนปี3ควบคุมดูงาน แข่งไม่ได้สองปีนี้ดูแลเรื่องพาเหรดด้วยล่ะ อ่อใช่ แล้วพวกเธอล่ะคาน่า กาซิลวงโยน่ะ”

“อ่อ เดี้ยวค่อยไปถามเย็นนี้น่ะว่าลงพาเหรดด้วยหรือเปล่า” กาซิลตอบ

“แล้วเรื่องร้านล่ะ”เลวี่ถาม

“นั้นสิน่ะ ลองเสนอดูสิ” เอลซ่าบอก

“ขายไอติม”

“ทาโกยากิ”

“เครป”

“เค้ก” ไม่รู้เสียงใครต่อเสียงใครเสนอมาแต่ฉันว่าเสียงสุดท้ายน่ะจะเอลซ่าน่ะนั้นน่ะ

“ของกินสิน่ะ งั้นเอาอะไรที่กินง่ายๆ เดินกินได้บ้างล่ะ”เจราลถาม

“เครป” ทุกคนเห็นพ้องกัน

“โอเค ใครทำเป็นบ้างล่ะ”

“น้องฉันๆ”เกรย์บอก

“”ฉันด้วยๆ” เลวี่จังบอก

“เลวี่กับเวนดี้ที่ไม่ค่อยได้แข่งก็อยู่ทำของขาย ส่วนคนที่ว่างก็มาเป็นลูกมือ เรียกลูกค้าน่ะ”เอลซ่าพูด

“แต่ตอนที่ฉันแข่งเวนดี้จังก็ต้องคนเดียวนะสิ” เลวี่บอก

“ไม่เป็นไร ยัยนั้นทำได้อยู่แล้ว”เกรย์พูด

“เรื่องเพลงอ่ะ”นัตสึถาม

“งั้นให้ทุกคนเขียนที่อยากเล่นไว้แล้วค่อยมาเลือกกับครูดีไหม”คาน่าพูด

“โอเค”ทุกคนตอบ

“เอาล่ะ ได้เวลาเรียนแล้วกลับที่กันเถอะ” เอลซ่าบอก ฉันชักจะตื่นเต้นซะแล้วสิ









มาเลี้ยววววววววววววว โอ้วว ทุกคนจะได้เจอริออนกับเชอเรียแล้วววว ชักสนุกแล้วสิๆ เอาล่ะงั้นบายๆค่ะ เจอกันตอนหน้าน่าาาาาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

51 ความคิดเห็น