Fairy Tail High School รักนี้ไม่มีสิ้้นสุด

ตอนที่ 15 : อำลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 474
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    27 เม.ย. 59

อำลา 2

Wendy part

และแล้ววันนี้ก็มาถึงซะแล้วละค่ะ อยากหยุดเวลาไว้จังแค่คิดฉันก็ใจหายแล้วล่ะค่ะ เอาล่ะตอนนี้กำลังเตรียมตัวไปกันล่ะค่ะ โดยพี่ริออนกับเชอเรียคิดเสื้อผ้า

ธีมงานคือ ผู้ชายให้ใส่สูธไป ส่วนผู้หญิงให้ใส่เดรสไป ฉันทายเลยว่าทุกคนต้องเปื้อนอาหารมาแน่นอน

นี้ชุดของฉันค่ะ

 

 [ขอให้ทุกคนมโนว่าทุกคนใส่ชุดแบบนี้นะคะ]

 

ของเชอเรียค่ะ


 

ของพี่จูเบียค่ะ


ของงพี่ลูซี่ค่ะ


ของพี่คาน่า


 

 

ของพี่เลวี่ค่ะ


และสุดท้ายของพี่เอลซ่า


ส่วนใหญ่โทนสีฟ้าหมดเลยล่ะค่ะ ฉัน พี่เอลซ่ากับพี่คาน่าเนี่ยแปลกมากเลย 555

เอาล่ะตอนนี้เราก็เดินเข้ามาในห้างของครอบครัวหนูแล้วล่ะค่ะ รู้สึกว่าพวกพี่เกรย์เขาจะมาลล่วงหน้าก่อนพวกเราแล้วล่ะค่ะ ด้วยเหตุผลที่ว่า”พวกผู้หญิงน่ะแต่งตัวช้าออก งั้นพวกเราไปรอแล้วล่ะกันน่ะ”น้อยใจนะค่ะเนี่ย น้องสาวกับแฟนอยู่ด้วยแท้ๆง่ะ ไอพี่เย็นชา

“มาแล้วๆ”พี่นัตสึค่ะ หนูรู้ว่าพี่มองพี่ลูซี่คนเดียวนะค่ะ เป็นเหมื่อนก่อนตลอดเลยนะคะ

  “เอาล่ะๆ มานั่งประจำที่โลดดดดด วันนี้ป๋าฉันเลี้ยงโว้ยยยยย” เอ๋ป๋าเลี้ยงหรอเนี่ย สงสัยต้องแอบมาจิบเหล้าอีกแน่ๆเลย แอบโทรไปบอกหม้าก่อนได้ไหมค่ะเนี่ย

“งั้นก็ลุยยยยยยยยย”พี่เจราลพูด

“โอ้ววววว”

“เอาล่ะๆ เปิดงานก่อนๆ ขอเชิญน้องเวนดี้เพื่อนสนิทน้องเชอเรียร้องเพลงกับพี่เกรย์เพื่อนสนิทพี่ริออนเลยครับ” พี่กาซิลผู้ทำหน้าที่พิธีกรจำเป็นบอก

“งั้นเอาเพลงไม่เคยเนอะเวนดี้”

“ได้ค่ะพี่ ก็เข้ากับตอนนี้ที่สุดแล้วนี้น่า”

“อืมๆ งั้นเลวี่ช่วยพิมพ์ในเครื่องให้หน่อยน่ะ”

“ได้ๆ”

“เอาล่ะ อย่าเพิ่งร้องซะล่ะเวนดี้ ร้องให้จบเพลงก่อนน่ะ”

“พี่นั้นแหละค่ะ”เมื่อเสียงกีต้าร์เริ่มขึ้นฉันก็ใจหายเลยล่ะ

“ฉันไม่เคยรู้ คนที่สำคัญ นั้นมีค่าแค่ไหน
ฉันไม่เคยรู้ วันที่สวยงาม นั้นมีค่าเท่าไร
ไม่เคยรู้เวลาที่เรามีกัน นั้นดีเท่าไร
ไม่เคยรู้ว่าความคิดถึงมันทรมานแค่ไหน
ไม่เคย ไม่เคย ไม่เคย” ถึงอย่างนั้นก็มีเธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด

“เราจะคิดถึง คนที่สำคัญ เมื่อต้องจากกันไป
เราจะคิดถึง วันที่สวยงาม เมื่อเวลาผ่านไป
จะคิดถึงเวลาที่เรามีกัน เมื่อเธอต้องไป
และตอนนี้รู้ไหม ว่าฉันคิดถึงเธอมากแค่ไหน
ไม่เคย ไม่เคย จะลืม” ฉันจะไม่ลืมเธอแน่นอนค่ะ มิตรภาพอันนี้จะอยู่ชั่วนิรันดร์

“ฉันไม่เคยรู้ คนที่สำคัญ นั้นมีค่าแค่ไหน
ฉันไม่เคยรู้ วันที่สวยงาม นั้นมีค่าเท่าไร
ไม่เคยรู้เวลาที่เรามีกัน นั้นดีเท่าไร
ไม่เคยรู้ว่าความคิดถึงมันทรมานแค่ไหน
ไม่เคย ไม่เคย ไม่เคย” ฉันหันหน้าไปทางเชอเรียเห็นว่าเธอร้องไห้อยู่โดยมีพี่ลซี่กับพี่เลวี่ปลอบอยู่ ส่วนพี่เกรย์น่ะนน้ำตาไหลเรียบร้อยล้ว พี่ริออนก็ร้องไห้ไม่สิ พวกพี่ผู้ชายร้องไห้ไปกอดไปกันหมดเลยล่ะค่ะ ฉันชักไม่แน่ใขจแน่นะคะว่าเพศไหนอ่อนไหวกว่ากันน่ะค่ะ

“เราจะคิดถึง คนที่สำคัญ เมื่อต้องจากกันไป
เราจะคิดถึง วันที่สวยงาม เมื่อเวลาผ่านไป
จะคิดถึงเวลาที่เรามีกัน เมื่อเธอต้องไป
และตอนนี้รู้ไหม ว่าฉันคิดถึงเธอมากแค่ไหน
ไม่เคย ไม่เคย จะลืม……….ฮึก ฮืออออออออออ” ไม่ไหวแล้วฉันร้องไห้ออกมาแล้วล่ะ จู่ๆก็มีแขนใครบ้างคนมาโอบกอดตัวฉันไว้

“ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ เวนดี้น่ะต้องเข้มแข็งเอาไว้นะจ้ะ ฮึก ฮึก”

“ฮึก แต่เชอเรียก็ร้องไห้นะ”

“เขาเรียกว่าเป็เพราะรักต่างหากเล่า”แล้วเธอก็ยิ้ม ฉันอากจะหยุดเวลาตอนนี้ไว้มากเลยค่ะ พระเจ้าเจ้าค่ะ หนูขอแค่วันนี้ คืนนี้เท่านั้น ช่วยทำให้เวลาหยุดไปนานๆได้ไหมค่ะ

Gray part

ให้ตายสิผมพอรร้องเพลงเสร็จก็ไปรวมกับพวกนัตสึ เท่านั้นแหละครับลากผมไปกอดกับพวกนั้นหมดเลย นานกว่าจะปล่อยแน่ะ แล้วผมก็ไปนั่งข้างจูเบีย

“เกรย์ นี้ผ้าเช็ดหน้าค่ะ”

“อ่า ขอบคุณนะ ให้ตายสิ ฉันคิว่าจะร้องไห้แล้วแท้ๆ แต่พอร้องเพลงนั้นไปร้องไห้ทันทีเลยล่ะ”

“จูเบียคิดว่าคนที่ร้องไห้น่ะเข้าใจความรู้สึกของคนนะคะ ไมใช้อ่อนแอ่ แต่เพราะก็ต้องผ่านจุดนี้ไปให้ได้ต่างหากนะค่ะ”ให้ตายเถอะ เธอเนี่ยยิ้มแลล้ววผมเหมือนทุกอย่างไปเลยล่ะ ให้ตายสิ มีแฟนสวยก็แบบเนี่ยล่ะ

“จูเบีย”ผมพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ

“ค่ะ??”

“ขอกอดหน่อยน่ะ”

“ห้ะ” เธอพูดด้วยตกใจ

“ฉันต้องการที่พักพิงน่า”

“เกรย์ก็ไปกอดคุณนัตตสึหรือไม่ก็คุณริออนสิค่ะ”

“ไม่เอาอ่ะ แค่คิดแล้วก็สยองแล้ว-_-

555 ก็ได้ค่ะแต่ แค่ครั้งเดียวนนะค่ะ”

“ก็ได้คร่าบบบบ” แล้วก็เอามมือโอบเอวเธอขยับเข้ามาแล้วก็กอดเธอ ให้ตายสิ อย่าเพิ่งร้องไห้ๆ

“ไม่เป็นไรค่ะเกรย์ ถ้าจะร้องไห้ ก็ร้องออกมาเถอะค่ะ ฉันก็คอยปลอบอยู่นะคะ”เธอพูดพร้อมเอามือลูบหัวผมเบาๆ ให้ตายสิผมเนี่ยโกหกเธอไม่ได้จรริงนั้นแหละ

Lucy part

หลังจากที่ทุกคนสงบใจได้แล้ว แม้แต่เอลซ่าผู้ที่ขึ้นชื่อว่าโหดสุดยังร้องไห้ไม่หยุดเลยค่ะ เกรย์เลยยต้องโทรบอกให้คนเอาเค้กมาให้จนเธอหยุดร้องหลังจากนั้นก็ได้เวลา………

“เอาล่ะ ใครอยากให้พิธีกรร้องเพลงอะไรบ้างครับผม”กาซิลถาม

“แกน่ะไม่มีใครเขาขอเพลงหรอกย่ะ”เห็นด้วยค่ะคาน่า

“งั้นจับฉลากกัน ทุกคนนนนน เขียนชื่อตัวเองลงไปแล้วกันน่า”เจราลพูดจัดการแทนเอลซ่าที่ตอนนี้ยังกินเค้กไม่หมด

“เอาล่ะ งั้นเอาเพลงคู่แล้วกันเนอะ ขอเชิญริออนกับเชอเรียมาจับคนล่ะอันด้วยคร่าบบบ”กาซิลผู้กลับมาทำหน้าที่หลังจากโดนเลวี่จังผู้เป็นบัดดี้ลากไปบ่นมาเมื่อกี้

“เอาล่ะ ผลที่ออกมาคือ………………ให้ทายๆ คนแรกเป็นคนที่โดนหวงมากที่สุด”

“เวนดี้” พวกเราตอบพร้อมกันโดยทที่เจ้าตัวยังทำหน้างงๆ

“คนต่อไปเป็นผู้ชายที่อายุน้อยที่สุดครับ”

“โรเมโอ” มีไรแหงๆ มีใครเล่นตุกติกป่ะเนี่ย

“เห้ยๆ เล่นตุกติกอะไรป่าวว่ะเนี่ยยยยยยย” นั้นไงพี่สุดหวงออกโรงล่ะ

“เห้ยๆอย่าพูดแบบนี้สิครับไอคนหวงน่ะ มันคือเกมส์เว้ยทุกคนสิทธิ์เท่ากันน่ะครับ เห็นไหมน้องเขายังไม่ว่าอะไรเลย เอ็งอ่ะตีโพยตีพายไปเองนะครับ ไอคุณเกรย์”

“แต่ อุ้บ อ่อยอั้นอ้ะอูเอีย”เหอะๆสม โดนแฟนปิกปากไปก็ดีแล้วล่ะน่ะ

“งั้นก็จะร้องเพลงอะไรล่ะ”เอลซ่าผู้กลับมาถาม

“ให้คนร้องเลือกน่ะ  เอาล่ะๆ โรเมโอกับเวนดี้ออกมาข้างหน้าก่อนเลยน่ะ”

“งั้นก็เพลง อย่ามองมาได้ไหมได้ไหมจ้ะโรมคุง”

“ได้ครับ”รู้สึกว่าแค่พูดกันนแค่นั้นเหมือนมีออร่าสีชมพูลอยตัวขึ้นมาเลยแหะ

แล้วก็วนกันไปเรื่อยๆ ต่อไปก็เป็นเกรย์กับจูเบียเพลงจูบหวานซะทำร้ายคนโสด-__- นัตสึเพลงเมื่อไรจะได้พบเธอแต่ทำไมหันมาหาฉันฟ่ะ เวนดี้เพลงสายตายาว เลวี่ฉันเพลงมองได้แต่อย่าชอบโดยเลวี่เป็นเสียงผู้ชายซะงั้น ตอนนี้ได้เวลา………..

“เหล้ามาแล้วโว้ยยยยยยยยยย”เสียงของผู้ชายบวกกับคาน่า

“เอาล่ะๆทุกคนต้องกินด้วยน่า แม้แต่เด็กก็ห้ามปฏิเสธน่ะจ้า แข่งกันใครคออ่อนสุดน่ะ5555” ผลปรากฎกลายเป็นเวนดี้คออ่อนสุดตามมาด้วย จูเบีย เชอเรีย เลวี่จังนี้ถือว่าเจอไปแก้วสองแก้วจบเห่แล้วเลยให้ไปอยู่บนโซฟาฝั่งนู้นเริ่มเมาแล้วฟังไม่รู้เรื่องเลยล่ะ

“เอาล่ะพวกเราไม่เมาไม่เลิกน่ะเว้ยยย”

“โอ้สสสสส” คนต่อไปก็เป็นโรเมโอคุงน็อคเอ้าแล้ว เจราลล้มฟุบลงไปกับโต๊ะ แล้วก็ฉันรู้มึนๆซะแล้วสิ เอลซ่าเริ่มรินเหล้าไม่ตรงแก้วแล้วนะนั้นน่ะ นัตสึ เกรย์ ริออนเริ่มพูดไม่รู้เรื่องแล้วเหอะๆ กาซิลกับคาน่าก็แข่งกันดุเดือดสุดๆ

“เห้ยยยยย เกยยยยย์ ช้านมีเรืองจาบอกว่า”(เห้ย เกรย์ฉันมีเรื่องจะบอกน่ะ)  ริออนนายใจเย็น ค่อยๆพูด ชื่อเพื่อนนายมันพี้ยนแล้วเฟ้ย

“อารายว่าเพือนนนนนนนนน”(อะไรว่ะเพื่อน) เกรย์หนักกว่าแหะ

“ช้านจาสาราภาบวาช้านเคยชอบจูเวียว่ะ” (ฉันจะสารภาพว่าฉันเคยชอบจูเบียว่ะ) จูเบียค่ะไม่ใช่จูเวียริออน

“เห้ยยยยย แฟนตูๆ ตอนเน้หามยุงนาเว้ยยยยย”(เห้ย แฟนฉันๆตอนนี้ห้ามยุ่งนะเว้ย)หามยุงคือไรว่ะค่ะคุณเกรย์

“เออออ มานนานแล้วนา ตอนเน้ช้านกามลางเมคูมานนา”(เออ มันนานแล้วน่ะ ตอนนี้ฉันกำลังมีคู่หมั้นน่ะ)  ไอเห่อว่าที่เมียริออน

“ง่า รีออนจายรายอ่า เกย์ดวย ช้านยางม้ายคืบนาเลยอ่า เมือรายขาวจารูตัวน่า”(ง่ะ ริออนใจร้ายอ่ะ เกรย์ด้วย ฉันยังไม่คืบหน้าเลยอ่ะ เมื่อไรเขาจะรู้ตัวน่ะ)นัตสึพูดแล้วเสียงัวเงียมากเลยน่ะ แกไปนอนซะเถอะ

“ให้ตายสิพวกนาย เมาแล้วคุยไม่รู้เรื่องเลยน่ะ”ฉันพูด ดีที่ฉันไม่กินเอาๆเหมือนพวกนั้น ตอนนี้เอลซ่าสลบไปฟุบนอนอยู่กับเจราลเรียบร้อยแล้วแหละ  เหอะๆ

“เอ ก็เธอไม่กีนเยออ่า มานตองกีนหายเยอเด้ เสียของน่า ป้าเกย์อูสาเลียง”(เอ๊ ก็เธอไม่กินเยอะอ่ะ มันต้องกินให้เยอะสิ เสียของน่ะ ป๋าเกรย์อุส่าห์เลี้ยง”

“เฮ้ออออออออ แล้วนายล่ะริออน เก็บกระเป๋าเสร็จยัง น้องเชอเรียเขาเสร็จแล้วน่ะ”

“เสดนานแลววววววววววว”(เสร็จนานแล้ว) ริออนแกกวนตี_ไปน่ะถ้าสวมเดรสอยู่ฉันยกขาขึ้นไปถีบนายนานแล้วย่ะ ฉันหันไปทางคาน่ากับกาซิล คาน่ายังปกติอยู่ แต่กาซิลหน้าเริ่มขึ้นสีแล้วน่ะ ฉันขอยกโล้รางวัลลคอแข็งที่สุดประปีไปเลยค่ะ ตอนนี้ฉันคงต้องดื่มบ้างแล้วสิน่า รู้สึกว่าจะดื่มไปอีกสามสี่แก้วแล้วฉันก็หลับไปแต่รู้สึกเหมือนมีอะไรอุ่นๆมาวางบนตัวด้วยล่ะ อ่า  อบอุ่นจังรู้สึกเหมือนมีมือใครมาลูปหัวด้วยละ เอ้ะหรือว่าฉันจะเป็นโรคโฮมซิกน่า ชั่งเถอะขอนนอนนก่อนนน่ะ

Natsu part

โอ้ยยยยยย ปวดหัวชะมัด หาน้ำดื่มก่อนดีกว่าว่าแต่ คาน่ากับกาซิลจะแข่งกันอีกนานไหมว่ะครับนั้นน่ะ เอาเถอะรู้สึกสร่างเมาล่ะ คนอื่นสลบไปเรียบร้อยแล้วยกเว้นไอสองตัวที่นั่งแข่งกันอยู่ เหอะๆชาตินี้ก็คงจะไม่รู้ผลหรอก ผมหันไปจะไปหาน้ำแต่ก็เห็นลูซี่เธอนอนฟุบอยู่บนโต๊ะ ส่วนอีกโต๊ะก็เป็นเจราลกับเอลซ่า บนโซฟามีเวนดี้ เชอเรีย จูเบีย เลวี่ เกรย์  ริออน แล้วก็ผม โรเมโอน็อคเอ้านอนอยู่บนพื้นซะแล้ว เฮ้อไม่ไหวๆ ผมรู้สึกสงสารน่ะเลยยกมันขึ้นมานอนบนดซฟาแทนผม

“หนาวอ่า” ใครละเมอฟะ อ่อลูซี่นี้เอง หึหึเหมือนแมวน้อยเลยผมถอดสูธไปคลุมตัวของเธอหวังว่าพอจะบรรเทาความหนาวได้บ้าง น่าหมั่นเขี้ยวจังเล้ยยย ผมเลยยกมือไปขยี้ผมเธอเบาๆ

“เห้ย พวกแกยังไม่เลิกแข่งกันอีกหรอว่ะ”ผมถามเจ้ากาซิลกับคาน่า

“ฉันยังไม่เมาเลยย่ะ”

“ฉันก็ยางเว้ย”เอิ่มมมม นัดนี้ผมเนี่ย #ทีมคาน่า เลยครับ ปล่อยพวกมันไปเถอะผมไปนอนแล้วนั้นสิไปนอนข้างลูซี่ดีกว่าหุหุ









ดีจ้าาาาาาาาาา ข้าพเจ้ามาแว้วววววววววววววววววววววว ไม่ค่อยมีลัคซัสกับมิร่าเลยเนอะ คิดถึงจ้างงงงงงงงงง

แหมพี่นัตสึเราก็ไม่ธรรมดาน่ะเนี่ยยยยยยยยยยยย แหมๆคู่อื่นไรต์จะพยามดึงออกมาให้ฟินๆนะจ้ะ แต่ถ้าเปิอเอมแล้วไรต์อาจจะไม่่อยได้อัพ แต่จะหาเวลามาให้ได้น่าาาาา พบกันใหม่ตอนหน้าค่าาาา





แก้ไข 27/4/2016

แทรกรูปให้ขึ้นมา

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

51 ความคิดเห็น

  1. #15 Tanukimotchi (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 11:15
    อยากได้นาลูฟินๆอ่าไรต์
    #15
    4
    • #15-1 noonfairytail(จากตอนที่ 15)
      26 เมษายน 2559 / 15:32
      ง่าาาา ต้องรอหน่อยน่าาาาาาาา
      #15-1
    • #15-2 noonfairytail(จากตอนที่ 15)
      26 เมษายน 2559 / 15:33
      เค้าจะพยายามเน้อออออ
      #15-2