คัดลอกลิงก์เเล้ว

สี (Short Story)

โดย Noom Otaku

เรื่องสั้น ของชายคนหนึ่ง ถูกพามาในที่ที่มีการแข่งยิงสี อันน่าประหลาด

ยอดวิวรวม

39

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


39

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  21 ส.ค. 60 / 12:39 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ผลงานเรื่องสั้นชิ้นนี้ จะมีการโยงเข้ากับเกม Splatoon นิดหน่อยนะครับ
เรื่องเกี่ยวกับ
ชายคนหนึ่ง ได้ถูกพามายังสถานที่ที่แปลกประหลาด จนไปเจอผู้หญิงอีกคน และทำให้เกิดเหตุที่ไม่คาดคิดขึ้น
One Shot จบแล้วจบเลย ไม่ต่อด้วยนะครับ
เชิญเสพ อิอิ

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 21 ส.ค. 60 / 12:39

บันทึกเป็น Favorite



ฉันตื่นขึ้นมาในที่แห่งหนึ่ง เป็นสถานที่ที่มีบรรยากาศแปลกๆ แต่ตัวฉันที่มีอาการมึนหัวหลังจากตื่น และเบาลงในเวลาต่อมา พอเมื่อร่างกายฉันพร้อมแล้ว ก็ต้องสำรวจตัวเองและพื้นที่นี้ให้ครบถ้วน ชุดที่ฉันใส่อยู่นั้น มันต่างจากชุดที่ฉันใส่ปกติ เป็นเสื้อและกางเกงสีเทา มีความรู้สึกอึดอัดตอนที่ใส่อยู่ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากนัก ต่อมาฉันได้เดินดูโดยรวมๆ ในสถานที่นี้ มีลักษณะคล้ายโดมสนามขนาดใหญ่ และสิ่งที่อยู่ระหว่างพื้น ขณะที่ฉันเดินผ่าน เป็นของเหลวสีต่างๆไม่เหมือนกัน ที่อยู่กันเป็นแต่ละจุดๆ ในเวลานั้น ฉันกำลังเดินและครุ่นคิด เกี่ยวกับของเหลวหมึกสีพวกนั้น จนไปเจอกับสิ่งมีชีวิตที่กับสั่น ที่ดูรูปร่างคล้ายคนเหมือนกับฉัน แต่ต่างตรงที่น่าจะเป็นผู้หญิง จึงได้เข้าไปหาเธอ แล้วถามว่า
“ที่นี่คือที่ไหนรึ?”
เธอเงียบ ไม่ตอบกับฉันแม้แต่คำเดียว ใบหน้าเธอคนนั้นดูไร้อารมณ์อย่างมาก ฉันจึงปล่อยเธอไว้ที่เดิม จากนั้น เธอก็ได้พูดข้างหลังฉันว่า
“มันเริ่มแล้ว”
ในวินาทีหลังจากที่เธอได้พูดขึ้น สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ของเหลวหลากสีพวกนั้น ได้ไหลลงในท่อที่เปิดออกจากพื้นจนหมด
“ปริ๊ด!!” เสียงนกหวีดได้เป่า
ให้เริ่มคล้ายว่าจะมีการแข่งขันกำลังเกิดขึ้น มีคนที่เข้าการแข่งที่ดูเหมือนเธอคนนั้นที่ฉันเจอมา และเป็นการแข่งที่ประหลาด ทุกคนมีอาวุธที่ฉันไม่เคยเห็น เช่นโรลเลอร์ยักษ์ แปรงสีอันใหญ่กว่าตัว นอกนั้นจะเป็นปืนปกติ พอมีการเริ่มเป่าสัญญาณ กลุ่มคนพวกนั้นได้เริ่มวิ่งเข้ามาหาฉัน ทำให้ฉันต้องวิ่งหนี จนวิ่งไปเจอกับเธออีกครั้ง ฉันบอกเธอว่า
“รีบหนีเร็วเข้า!”
เธอเงียบเช่นเดิม กลุ่มคนก็เริ่มวิ่งเข้ามาพร้อมเสียงอาวุธที่อยู่รอบๆตัวเรา ในเมื่อพูดให้เธอไปวิ่งด้วยกันไม่ได้ ฉันจึงจับมือเธอแล้วรีบวิ่งออกจากที่เดิมที่เธออยู่ทันที เธออุทานว่า
“นี่! จะพาฉันไปไหน”
ฉันไม่ได้ตอบเธอ เนื่องจากใช้กำลังในการวิ่งแบบสุดขีด แต่พอฉันเหลือบไปมองกลุ่มคนข้างหลังที่ตามมา ก็รู้สึกแปลกยิ่งกว่าเดิม สิ่งที่ใช้ในการแข่ง ไม่ใช่กระสุนปืน หรือสิ่งที่รุนแรง เป็นเป็นกระสุนสี และการสาดหมึกสีฝั่งตนเองใส่ฝั่งตรงข้าม ทำให้คนฝั่งตรงข้ามหายไปได้ คล้ายกับการเล่นปืนบีบีกันนั่นเอง
ในเมื่อฉันเห็นแบบนี้แล้ว จึงรีบวิ่งเข้าหลบมุมอับที่ไม่มีสีของทั้งสองฝ่ายที่ยิงกันอยู่ พวกเราทั้งคู่ หายใจกันไม่ทัน แต่พอปรับการหายใจแล้ว ฉันจึงถามเธอไปว่า
“พวกเขากำลังทำอะไรกัน?”
เธอตอบเสียงเบาๆ
“มันเป็นสงคราม เราไม่มีทางรอดหรอก”
เสียงการโจมตีของทั้งสองฝั่ง เริ่มเข้ามาใกล้ขึ้น
“แล้วนาย อยู่สีอะไร?” เธอถามฉันกลับ
สีงั้นเหรอ จะว่าไปฉันก็ไม่ได้อยู่สีที่เหมือนกับเธอและพวกเขาเลยนี่น่า ฉันคิดซักพักแล้วตอบไปว่า
“สีมีความเกี่ยวข้องยังไงรึ?”
แล้วจู่ ก็มีเสียงพูดมาจากข้างหน้าเรา
“เฮ้ย! อยู่นี่เอง อย่าหนีนะ!”
เสียงพูดจากกลุ่มคนที่กำลังเอาเป็นเอาตายในการแข่งขันเป็นอย่างมาก ฉันได้ยินแล้ว ก็รีบวิ่งพร้อมจับมือเธอพาวิ่งไปด้วยกัน โดยที่คนพวกนั้นก็ยิงหมึกสีมารัวๆ จนสีที่ยิงมาจะโดนตัวพวกเราแล้ว ในขณะนั้น ฉันได้เห็นมีคนตั้งปืนจากที่สูง ได้ยิงมายังที่ที่เรากำลังวิ่งอยู่ กระสุนสีที่รวดเร็วนั้น มาโดนที่ตัวระหว่างเอวฉัน มันรู้สึกเจ็บไม่มาก แต่จะให้ความรู้สึกปวดตัวที่นานที่ยังสามารถวิ่งต่อได้ เธอถามฉันว่า
“เป็นอะไรรึเปล่า?”
ฉันตอบแบบรวดเร็วกับเธอว่า
“ไม่เป็นไร แต่ตอนนี้หาที่หลบจะดีกว่า”
แล้วเราก็มาหลบยังจุดบอดของสนาม เป็นจุดที่ไม่มีการเดินมาสาดสีของกลุ่มคนทั้งสอง พวกเราเหนื่อยมาก ฉันจึงดูสีที่โดนเสื้อผ้าดูว่าเป็นยังไง กระสุนสีที่ฉันโดนนั้นเป็นสีส้ม และมันแห้งติดเสื้อไวมาก เหมือนการโดนสีพวกนี้คล้ายกับการเสียเลือด ถ้าเราโดนสีตรงข้าม ก็คือตายนั่นเอง ทำให้ฉันจึงได้เข้าใจพอประมาณกับการแข่งขันแบบนี้
อีก 20 วินาที การแข่งขันนี้ก็จะจบลง ฉันได้แต่นั่งรอเวลาให้หมดลง เวลาก็นับถอยหลัง เธอจากหน้านิ่งๆ กลับยิ้มมุมปาก แล้ววิ่งออกจากที่ฉันอยู่ แล้วหยุดตรงที่เขากำลังยิงสาดสีใส่กัน
“พวกนายนี่ เล่นไม่เป็นกันเลยสินะ”
เธอพูดต่อหน้ากลุ่มคนพวกนั้น
“ของจริงน่ะ มันเริ่มจากนี้ต่างหาก!”
พอเธอพูดเสร็จ ก้ได้หยิบแผงควบคุมและจรวดขีปนาวุธขนาดใหญ่ที่ออกมาจากตัวเธอได้อย่างน่าอัศจรรย์ ซึ่งตัวจรวดเป็นสีฟ้า ที่คล้ายกับสีของเสื้อผ้าเธอ ฉันคิดว่าเธอน่าจะเป็นสีฟ้าแน่ๆ “ไปล่ะนะเฟ้ย!” หลังจากนั้นเธอได้กดยิงจรวดขีปนาวุธ ไปยังกลุ่มทั้งสอง ทำให้พวกเขาเริ่มแตกตื่น พากันวิ่งหลบแต่ไม่ทัน จนจรวดลงพื้น ทำให้สีฟ้าที่บรรจุในจรวดกระจายสาดใส่กลุ่มคนทั้งสองสีจนหายหมดทั้งสนาม
“ปริ๊ด!!” แล้วในที่สุดเวลาแข่งขันก็ได้จบลง
หลังจากการแข่งขันจบไปแล้ว ฉันได้เดินออกไปหาเธอคนนั้น และถามว่า
“เธอทำแบบนั้นได้ยังไง?”
เธอตอบกลับด้วยสีหน้าที่มั่นใจ ต่างจากครั้งแรกที่เจอ แล้วพูด
“ฉันรอเวลานี้ ที่จะใช้สิ่งนี้มานานแล้วยังไงล่ะ!”
ผมได้บอกขอบคุณเธอที่ทำให้สงครามการแข่งนี้ได้จบลง และได้ถามไปว่า
“แล้วฉันจะออกไปจากที่นี่ได้ไหม?”
เธอยิ้มนิ่งๆใส่ฉัน แล้วหยิบปืนมายิงสีใส่ ทั้งตัวฉันเริ่มรู้สึกเจ็บแปลบๆ และความรู้สึกที่ได้เปลี่ยนไปจากเดิมมาก เสื้อผ้าเริ่มเปลี่ยนกลายเป็นสีฟ้าเช่นเดียวกับเธอ
“ถ้านายอยากจะออกจากที่นี่ ก็มาช่วยฉันแข่งซะสิ”
เธอพูดตอบหลังจากยิงเสร็จ แล้วทำให้ฉันคิดว่า เธอคนนี้ น่าจะสามารถช่วยฉันได้ แล้วหมึกสีฟ้าที่เธอยิงใส่ฉัน เหมือนเธอยอมรับฉันให้เข้าร่วมด้วย
“โอเค ฉันจะร่วมแข่งกับเธอ เพื่อที่จะออกจากที่แห่งนี้ให้ได้!” ฉันตอบกลับไป
หลังจากนั้น ฉันได้ไปหาอาวุธที่หล่นจากกลุ่มคนในการแข่งครั้งที่แล้ว มาใช้เป็นอาวุธชั่วคราว โดยไปปุ่มจุดเริ่มต้นของฝั่งสีฟ้า เพื่อไปเติมหมึกสีฟ้าเข้าไปแทน เมื่อเติมหมึกใส่อาวุธจนเต็มเสร็จ ฉันได้ถามเธอต่อว่า
“นี่เธอเป็นคนที่นี่ หรือโดนพามาเหมือนกันฉันล่ะ?”
“เอ่อ...คือว่าแบบ....”
เธอตอบแบบไม่เต็มใจแบบติดๆขัดๆ
“ปริ๊ด!” ทันใดนั้นเสียงนกหวีดก็เริ่มดังขึ้นอีกครั้งหนึ่ง
คราวนี้เป็นการแข่งขันที่ต่างจากเดิม ทั้งสองฝ่ายมีแท่นที่ต้องดันไปให้ถึงจุดเริ่มต้นของฝั่งตรงข้าม โดยฝั่งตรงข้ามเราเป็นสีเหลือง ฉันได้บอกเธอว่า
“เริ่มแล้วสินะ เธอ...ไม่สิ พวกเราพร้อมกันแล้วใช่ไหม?”
เธอตอบกลับแบบมุ่งมั่นว่า
“แน่นอนสิ ไปกันเถอะ!”
ฉันได้รู้สึกถึงตัวตนใหม่ของฉันเอง จากที่เสื้อผ้าสีเทา ที่ทำให้ฉันเอาแต่หวาดกลัวและไม่กล้าเผชิญหน้า พอได้เปลี่ยนตัวเอง เสื้อผ้าที่เป็นสีฟ้า ฉันจึงมีความกล้าที่จะรับความเสี่ยง เพื่อที่จะให้เราเดินหน้าต่อไป และการแข่งขันครั้งใหม่ของพวกเรา ได้เริ่มขึ้นแล้ว!

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Noom Otaku จากทั้งหมด 1 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัพเดท

  • การ์ตูน เกมส์

    เรื่องสั้น

    0/39

    2

    0%

    21 ส.ค. 60

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 บูมเมอร์ ไลท์
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 19:24
    สวัสดีคุณชอบแต่งหรอ????เหมือนเราแต่เราชอบแต่งนิยายโพนี่มากกว่า
    #2
    1
    • 28 พฤษภาคม 2561 / 04:14
      ขออภัยที่ตอบช้านะครับ คุณหมายถึง ชอบแต่งนิยายโพนี่ใช่ไหมครับ?
      อันนี้ผมเอามาลง เพราะเป็นผลงานส่งเล่นๆน่ะครับ ไม่ได้จริงจัง
      #2-1
  2. #1 บูมเมอร์ ไลท์
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 19:24
    สวัสดีคุณชอบแต่งหรอ????เหมือนเราแต่เราชอบแต่งนิยายโพนี่มากกว่า
    #1
    0