[Fic Got7] Markbam เล่ห์รัก - กลรักเจ้าตัวน้อย- เมียแต่ง

ตอนที่ 156 : เรื่องสั้น เมียแต่ง jackjae ตอนที่ 17 ครบตอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,422
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    16 ต.ค. 57













แบมแบมเดินเข้ามาในบ้านหลังจากที่มาร์คมาส่งเค้าที่หน้าบ้านและได้กลับไปแล้ว เค้าทำสีหน้าเศร้าๆจนคุณพิมแม่ของเค้าที่เห็นสีหน้าลูกของตัวเองต้องเอ่ยถาม

 

“ เป็นอะไรรึเปล่าลูก ทำไมทำหน้าแบบนั้น ” คุณพิมถามลูกชาย

 

แบมแบมที่ได้ยินแม่ตัวเองถามแบบนั้น เค้าเดินน้ำตาคลอไปกอดแม่ตัวเองเอาไว้ คุณพิมชะงักไปนิดนึงที่ลูกชายของเธอร้องไห้ แต่คนเป็นแม่ก็เอามือลูบหลังลูกชายอย่างต้องการปลอบโยนลูก

 

“ คุณแม่ครับ แบมแบมจะทำยังไงดีครับ ถ้าวันนี้เข้ายังมีคนอื่นอยู่เต็มหัวใจแบบนี้ แบมแบมจะทำยังไงดีครับ แบมแบมเลือกไม่ถูกครับคุณแม่ แบมแบมจะทำยังไงต่อไปดีครับ ” แบมแบมที่กอดแม่ตัวเองร้องไห้ เค้าพูดสิ่งที่กำลังรุมเร้าอยู่ในหัวใจของเค้าให้แม่ฟัง

 

“ แล้วลูกรักเค้ารึเปล่าลูก ถ้าลองคิดว่า ลูกยอมปล่อยมือเค้าไปลูกจะมีความสุขมั้ย หรือ ถ้าปล่อยไปแล้วลูกต้องทุกข์ใจ ลูกลองคิดดูว่าทางไหนที่จะทำให้ลูกเจ็บกว่ากัน แม่อยากให้หนูคิดให้ดีๆ ใช้หัวใจตัวเองคิดไม่ใช้แค่อารมณ์คิดเท่านั้น แต่สำหรับแม่ ไม่ว่าลูกจะเลือกทางไหนแม่คนนี้จะอยู่ข้างๆลูกเสมอนะ ” คุณพิมลูบหลังแบมแบมก่อนจะยิ้มให้

 

“ แบมแบมชอบเค้าครับคุณแม่ ถึงมันจะเป็นเวลาไม่นานแต่แบมแบมก็รู้สึกดีที่ได้อยู่ใกล้ๆเค้า ทุกครั้งที่เค้ายิ้มแบมแบมรู้สึกมีความสุขครับแม่ แต่ในหัวใจเค้ายังมีคนอื่นอยู่แล้วแบมแบมจะมีสิทธิ์ไปอยู่ในหัวใจเค้าบ้างมั้ยครับคุณแม่ ” แบมแบมที่รู้แล้วว่าตัวเองตกหลุมรักว่าที่คู่หมั้นตัวเองไปแล้ว บอกกับแม่อย่างทุกข์ใจ

 

“ แล้วเค้าบอกลูกเหรอว่าเค้ารักคนอื่นอยู่ ” คุณพิมถามลูกชาย

 

“ เค้าไม่ได้บอกแบมแบมครับ แต่แบมแบมได้ยินมาเอง เราคุยกันแล้วเค้าบอกว่าเค้าจะพยายามลืมทุกอย่างและขอนับหนึ่งใหม่กับแบมแบมครับ แต่แบมแบมสับสนไม่แน่ใจว่าเค้าจะลืมได้รึเปล่า แบมแบมเห็นแก่ตัวมากไปมั้ยครับคุณแม่ ที่อยากให้ในหัวใจของเค้ามีแบมแบมเท่านั้น ” แบมแบมเล่าความทุกข์ใจออกไป

 

“ ลูกไม่ได้เห็นแก่ตัวหรอกนะลูก ที่อยากจะให้เค้ารักแต่รักคนเดียว ทุกคนอยากเป็นที่หนึ่งในใจของคนที่เรารักทั้งนั้น แม้แต่แม่เองยังอยากให้คุณพ่อรักเพียงแต่แม่ แต่แม่ก็ทำไม่ได้เพราะในหัวใจของคุณพ่อยังคงรักคุณแม่ของพี่ชายอยู่เช่นกัน แต่แม่ก็เลือกจะยอมรับและขอให้ได้เป็นแค่เสี้ยวเล็กๆที่คุณพ่อรักบ้างก็ยังดี ความรักมันบ้างครั้งเราก็ต้องยอมเสียสละบ้างถ้ามันจะทำให้เราได้มีความสุขแม้จะเล็กน้อย แม่ก็ขอที่จะรับเอาไว้ แล้วลูกหล่ะจะยอมรับเหมือนที่แม่ยอมทำเพื่อคุณพ่อได้รึเปล่า ” คุณพิมมองหน้าลูกชายของเธอ ด้วยสายตาอ่อนโยน

 

“ ทำตามที่ใจลูกต้องการเถอะนะ แม่อยากเห็นลูกของแม่มีความสุขนะลูก ” คุณพิมบอกกับลูกชาย

 

หลังจากผ่านจากค่ำคืนที่แสนจะทุกข์ทรมานของตัวเอง แจ็คสันก็กลับมาเผชิญกับความเป็นจริงอีกครั้ง เค้ารู้แล้วว่าตัวเองทำผิดอะไรไปบ้างแต่เค้าเลือกที่จะแก้ไขในแบบที่เค้าจะทำได้ แจ็คสันลุกขึ้นจัดการตัวเองใหม่ตั้งแต่เช้า ก่อนจะลงด้านล่างที่ตอนนี้มีท่านประธานหวังกำลังนั่งทานกาแฟอยู่ เค้าก้มหัวให้พ่อตัวเองนิดหนึ่ง ก่อนจะหันไปทำเหมือนกันให้กับพ่อของยองแจ โดยไม่มีคำพูดอะไรกัน

 

“ คุณหนูจะรับอาหารเช้าเลยมั้ยค่ะ ” คุณแม่บ้านที่เห็นแจ็คสันลงมาแล้วรีบเข้าไปถาม

 

“ ไม่เป็นไรครับป้า ผมจะไปทำงานเลย ผมไปก่อนนะครับ ” แจ็คสันบอกกับคุณแม่บ้านด้วยท่าทีปรกติก่อนจะเดินออกจากบ้านไป

 

ท่านประธานหวังที่เห็นลูกชายออกจากบ้านไปแล้ว ทำให้เค้าแปลกใจอย่างมาก แจ็คสันไม่อาละวาดเรื่องที่ยองแจหายไป แต่กับนิ่งจนน่าเหลือเชื่อ

 

“ นี่มันจะไม่ถามเลยใช่มั้ยว่าเมียมันหายไปไหน ” ท่านประธานหวังพูดออกมาอย่างหงุดหงิด

 

“ ผมว่าเรารอดูกันไปก่อนเถอะครับ ” พ่อของยองแจพูดใจท่านประธานหวังใจเย็นลง

 

“ ก็ได้ ฉันจะรอดูว่ามันจะทำยังไงเมื่อไม่มีหนูยองแจ ” ท่านประธานพูดอย่างหมายมาด

 

แจ็คสันเข้ามาทำงานในบริษัทแต่เช้า โดยที่ได้สั่งให้เลขาของเค้า เอางานที่เค้าต้องดูทั้งหมดในวันนี้ มาให้เค้าตั้งแต่เช้า เค้าทำงานโดยไม่หยุดจนถึงเวลาเที่ยง เลขาของเค้าได้เข้าไปถามว่าแจ็คสันจะทานอะไรแต่เค้าก็ไม่ทานก่อนจะทำงานต่อ เค้าทำงานทุกอย่างจนเสร็จภายในบ่ายโมง เมื่อเคลียร์งานจนเสร็จเค้าก็ออกจากบริษัททันที แจ็คสันขับรถตามหายองแจไปเรื่อยๆ เค้าไปตามห้างหลายๆแห่ง เค้าเดินหาทุกชั้นในห้างโดยไม่เหน็ดเหนื่อย ก่อนจะไปหาตามสถานที่ต่างๆที่คิดว่ายองแจจะไป เค้าตามหาอยู่อย่างนั้นจนเมื่อดึกแล้วเค้าจึงกลับบ้าน

 

แจ็คสันที่วันนี้ตระล่อนตามหายองแจทั้งวัน เค้ากลับขึ้นมาบนห้องนอนตัวเอง ก่อนจะเดินไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างเมื่อยล้า เค้านอนหลับตาอยู่สักพักก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมา ส่งข้อความ เพียงสั้นๆ หาคนที่เค้าละอายใจกับทุกสิ่งที่ทำลงไป

 

“ ขอโทษ ” ข้อความที่ถูกส่งไปเหมือนเมื่อวาน ถึงแม้มันจะดูไม่มีอะไรแต่สำหรับคนอย่างแจ็คสัน ที่ไม่เคยแม้แต่จะยอมอ่อนข้อให้ใคร แต่เค้ากับบอกขอโทษ ออกไปจากความรู้สึกในใจของเค้าจริงๆ ถึงเค้าจะยังช็อกที่แบมแบมเป็นลูกชายอีกคนของพ่อเค้า แต่เค้าเลือกจะไม่โวยวายกับท่านประธานหวังถึงเรื่องนี้ เค้าเลือกจะเก็บเป็นความลับต่อไปอย่างนั้น ในเมื่อพ่อเค้าต้องการให้เป็นแบบนั้น เค้าก็จะไม่ไปวุ่นวายอะไรทั้งนั้น

 

“ ขอโทษ ” แจ็คสันที่ส่งข้อความออกไปแล้วเค้ามองดูโทรศัพท์ตัวเอง ก่อนจะพูดคำที่ส่งไปออกมาเหมือนต้องการให้คนๆนั้นได้ยินว่าเค้านั้นรู้สึกผิดจริงๆ

 เช้าวันใหม่มาถึง แจ็คสันยังคงออกไปทำงานแต่เช้าเหมือนเดิม เค้าอยากจะมีเวลาตามหายองแจมากๆ จึงได้พยายามทำงานในส่วนที่ต้องจัดการให้เสร็จเร็วหน่อย จะได้เหลือเวลาไปตามหาเยอะขึ้น วันนี้หลังจากจัดการงานเสร็จแล้วเค้าก็ขับรถตามหายองแจต่อ แล้วจึงขึ้นไปบนห้างเพื่อเดินหาไปเรื่อยๆ ต้องที่เค้าเดินหาอยู่นั้นก็ได้มีคนมาสะกิดเค้าจากด้านหลัง เค้าจึงหันหลับไปดูว่าเป็นใคร

 

“ สวัสดีครับพี่แจ็คสัน ” จินยองที่มาเจอแจ็คสันโดยบังเอิญจึงเข้ามาทักทาย

 

“ อ้าวจินยอง มาเที่ยวเหรอ ” แจ็คสันที่เห็นว่าเป็นจินยองก็ยิ้มให้ เค้ากับจินยองสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก ยิ่งต้องมารู้เสียคนที่รักไปในวันเดียวกันยิ่งทำให้แจ็คสันเห็นจินยองเหมือนน้องคนหนึ่ง

 

“ จินยอง มาธุระครับ กำลังจะกลับแล้วแต่พอดีเห็นพี่แจ็คสันก่อน เลยมาหาครับ ” จินยองบอกแจ็คสันอย่างคนอารมณ์ดี

 

“ มาแบบนี้ ก็ต้องปิดร้านสิ หรือว่าปล่อยให้ลูกน้องดูให้หล่ะ ” แจ็คสันถามถึงร้านกาแฟที่พ่อของเค้าลงทุนเปิดให้จินยองตามที่จินยองรัก

 

“ เปล่าไม่ได้ปิด พอดีคุณยองแจเค้าอาสาดูให้จินยองถึงมาได้นี่ไง ถ้าปิดร้านเสียดายแย่ยิ่งช่วงนี้ลูกค้าเข้าเยอะๆอยู่ด้วย ” จินยองพูดออกไปอย่างไม่คิดอะไร

 

“ เมื่อกี้จินยองบอกว่าใครเฝ้าอยู่นะ พูดใหม่สิ ” แจ็คสันที่ได้ยินชื่อยองแจถามจินยองอย่างไม่แน่ใจ

 

“ คุณยองแจ ภรรยาของพี่ไงครับ เธอไปอยู่ที่ร้านได้สองวันแล้วครับ เธอไม่ได้บอกพี่เหรอครับ ” จินยองที่ไม่รู้เรื่องถามแจ็คสัน

 

“ เค้าไปอยู่ที่ร้านของจินยองเหรอ แล้วใครพาเค้าไป ” แจ็คสันจินยองถึงเรื่องนี้

 

“ คุณลุงพาไปครับ ท่านบอกว่าคุณยองแจจะมาอยู่ด้วยสักระยะหนึ่งครับ ” จินยองที่คิดว่ายองแจคงอยากมาพักผ่อนสักพักบอกกับแจ็คสัน

 

“ พ่อพาเค้าไปเองเหรอ ค่อยยังชั่วหน่อย ” แจ็คสันที่รู้ว่ายองแจอยู่ที่ไหนก็รู้สึกสบายใจขึ้น

 

“ พี่กับเค้ามีเรื่องอะไรกันรึเปล่าครับ ผมเห็นเค้าชอบทำหน้าเศร้าๆบ่อยมาก ” จินยองพูดอย่างที่เค้าเห็น

 

“ พี่ผิดเองแหละจินยอง ที่ทำให้เค้าไม่มีความสุขตั้งแต่แต่งงานกัน เค้าคงทุกข์ใจมากสินะ ” แจ็คสันบอกด้วยสีหน้าเศร้าเหมือนกัน

 

“ ทำไมพี่ไม่ลองปรับความเข้าใจกันหล่ะครับ บางครั้งชีวิตคู่มันก็ต้องมีเรื่องที่ทำให้เข้าใจผิดกันบ้าง ผมว่าคุณยองแจเธอเป็นคนดีนะครับ เธอต้องฟังเหตุผลของพี่แน่ๆครับ ” จินยองให้กำลังใจพี่ชาย

 

“ แล้วจินยองจะกลับยังไงหล่ะ เอารถมารึเปล่า ” แจ็คสันที่ยังไม่พร้อมที่จะเจอหน้ายองแจตอนนี้ เปลี่ยนมาถามจินยองเรื่องกลับบ้านแทน

 

“ ไม่ได้เอามาครับ พอดีรถมันมีปัญหานิดหน่อยจินยองเลยไม่ได้เอามาครับ ” จินยองบอกกับแจ็คสัน

 

“ ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวพี่ไปส่งเอง ” แจ็คสันอาสาไปส่งจินยอง

 

“ จะดีเหรอครับ ตั้งนอกเมืองเลยนะผมเกรงใจนะเนี่ย ” จินยองบอกกับแจ็คสันที่เล่นที่จริง

 

“ ไม่ต้องมาพูดเลย พี่ไม่ไปส่งเดี๋ยวก็ต้องมาบ่นลับหลังอยู่ดี ” แจ็คสันที่รู้นิสัยจอมงกของจินยองดี โยกหัวจินยองอย่างรู้ทัน

 

“ รู้ทันจินยองตลอดเลย ” จินยองแกล้งบ่น ก่อนทั้งคู่จะหัวเราะให้กัน แจ็คสันจึงพาจินยองไปที่รถเพื่อพาไปส่ง

 

แจ็คสันใช้เวลาขับรถมาประมาณสองชั่วโมงกว่าก็ถึงร้านกาแฟของจินยอง จินยองที่เลือกจะเปิดร้านที่บ้านเก่าของครอบครัวแทนที่จะเปิดในเมือง เค้าบอกกับท่านประธานหวังว่าอยากจะอยู่ที่ที่เคยมีครอบครัวของเค้าอยู่ จึงได้มาอยู่ที่นี่ตามที่จินยองต้องการ ท่านประธานหวังสร้างร้านให้ใหม่แต่อยู่ในที่เดิมของบ้านจินยอง โดยที่จินยองเป็นคนออกแบบตกแต่งเองทั้งหมด

 

แจ็คสันเลือกจะจอดรถที่ฝั่งตรงข้ามร้านของจินยอง เพื่อจะแอบดูคนที่เค้าเฝ้าหามาตลอด ร้านกาแฟของจินยองเป็นร้านกระจกจึงเห็นภายในร้านได้ แจ็คสันมองยองแจที่กำลังบริการลูกค้าด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข เค้าพึ่งได้เห็นรอยยิ้มจริงๆของยองแจก็วันนี้

 

“ พี่จะลงไปจริงๆเหรอครับ ” จินยองที่นั่งอยู่ข้างคนขับถามพี่ชายที่เอาแต่มองไปที่ร้านของเค้า แล้วแอบยิ้ม

 

“ ไม่หล่ะจินยอง ถ้าเค้าเห็นพี่ พี่เชื่อว่าเค้าต้องไปจากร้านของจินยองแน่ๆ เค้าไม่อยากเจอหน้าพี่หรอกจินยอง ” แจ็คสันที่เล่าเรื่องทุกอย่างให้จินยองฟังหมดแล้วตอนที่ขับรถมาพูดกับจินยอง

 

“ ผมสงสารพี่นะ แต่ผมก็สงสารเค้าเหมือนกัน พี่ใจร้ายกับเค้ามากเลย ถ้าเป็นผมนะตั้งแต่ถูกบังคับให้แต่งก็ไม่เอาแล้ว แต่เค้ายอมที่จะทำตามที่ผู้ใหญ่ต้องการ เค้าเป็นคนดีมากๆเลยนะครับ ” จินยองชื่นชมหัวใจของยองแจ

 

“ ใช่พี่ร้ายกับเค้าทุกอย่าง เค้าถึงต้องหนีพี่มานี่ไง ” แจ็คสันหันกลับไปมองยองแจอีกครั้งก่อนจะหันกลับมาพูดกับจินยองต่อ

 

“ จินยองไม่ต้องบอกคุณพ่อนะว่าพี่รู้เรื่องนี้แล้ว กับยองแจก็เหมือนกัน ไม่อย่างนั้นจินยองจะถูกคุณพ่อว่าเอาได้ ” แจ็คสันห้ามจินยองไม่ให้บอกกับใครว่าเค้ารู้แล้วว่ายองแจอยู่ที่ไหน

 

“ ครับ จินยองจะไม่บอกใคร ” จินยองรับปากกับแจ็คสันก่อนจะลงจากรถของแจ็คสันไป แจ็คสันมองตามจินยองที่กลับเข้าไปในร้าน โดยที่ยองแจที่เห็นว่าจินยองกลับมาแล้วจึงรีบเดินเข้าไปหาจินยองก่อนจะพูดอะไรกันบางอย่างแล้วจึงยิ้มออกมา

 

“ ดีแล้วหล่ะที่ได้ยิ้มอย่างมีความสุขได้อีกครั้ง ” แจ็คสันพูดออกมาถึงคนที่กำลังยิ้มอย่างร่าเริงในร้านกาแฟ เค้าจอดรถเฝ้าดูยองแจไปเรื่อยๆ ยองแจมีความสุขที่ได้ต้อนรับลูกค้า ยองแจทั้งยิ้มและหัวเราะได้เมื่ออยู่ที่นี่ แจ็คสันเฝ้ามองไปเรื่อยๆจนเวลาปิดร้าน ก่อนปิดร้านจินยองได้โทรมาบอกให้เค้ากลับได้แล้วด้วยความเป็นห่วงที่ต้องขับรถอีกหลายชั่วโมงกว่าจะถึงบ้าน แต่เค้าตอบจินยองกลับไปว่า ขอรอจนกว่าจะเห็นว่าปิดร้านเสร็จแล้วเค้าถึงจะกลับ จินยองบ่นนิดหน่อยก่อนจะวางสายไป เค้ารอดูจนไฟในร้านถูกดับลง เค้าจึงขับรถเพื่อกลับบ้านตัวเอง

 

เมื่อถึงเช้าอีกวันแจ็คสันยังคงออกจากบ้านเช้าเหมือนเดิม จนท่านประธานหวังที่อยู่ในห้องนั่งเล่นกับพ่อของยองแจบ่นขึ้นมาอย่างไม่สบอารมณ์

 

“ ไม่สำนึกสักนิด มันออกจากบ้านแต่เช้าแถมกลับดึกดื่นทุกวัน นี่มันไม่ทุกข์ร้อนรึไงที่หนูยองแจหายออกไปแบบนี้ ทำไมมันถึงได้เป็นคนดื้อด้านแบบนี้นะ ” ท่านประธานหวังบ่นถึงลูกชายให้พ่อของยองแจฟังอย่างอารมณ์เสีย ที่แจ็คสันไม่เดือดร้อนสักนิดที่ยองแจหายออกไปจากบ้าน หน่ำซ้ำยังกลับบ้านดึกๆดื่นๆทุกวัน จนท่านประธานหวังเริ่มไม่พอใจ

 

“ แต่คุณแจ็คสันก็ไปทำงานแต่เช้าทุกวันนะครับท่าน ” พ่อของยองแจที่เป็นเลขา แก้ตัวให้แจ็คสัน เค้าได้รับรายงานจากเลขาของแจ็คสันว่า แจ็คสันไปทำงานแต่เช้าทุกวัน จนหน้าแปลกใจ

 

“ ไม่ต้องมาแก้ตัวให้มันเลย มันทำหนูยองแจเสียใจอยู่นะ ยังไปเข้าข้างมันอีก ” ท่านประท่านหวังเอ็ดพ่อของยองแจ พ่อของยองแจจึงยิ้มแต่ไม่ได้พูดอะไรอีก

 

วันนี้แจ็คสันมาทำงานเร็วเหมือนเดิม เค้าเร่งให้เลขาเอางานมาให้เค้าจนเสร็จทุกอย่าง แล้วเค้าจึงรีบออกจากบริษัทไป เมื่อออกจากบริษัทเค้าได้ไปแวะไปที่ห้างเพื่อไปซื้อของกินหลายอย่างและขนมอีกหลายถุง เสร็จแล้วเค้าก็ได้ขับรถเพื่อไปนอกเมืองต่อ แจ็คสันมาจอดที่ฝั่งตรงข้ามเหมือนเดิม แล้วจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อโทรหาจินยอง เมื่อจินยองรับสายเค้าจึงให้จินยองออกมาหาโดยอย่าให้ยองแจรู้ จินยองที่วางสายจากแจ็คสันรีบวิ่งออกมาจากร้าน มาขึ้นรถของแจ็คสัน

 

“ ทำไมวันนี้มาอีกหล่ะครับ เมื่อวานก็กลับไปซะดึกเลย ” จินยองถามแจ็คสันด้วยความเป็นห่วง

 

“ พี่ไม่เป็นไรหรอกจินยอง เอานี่ไปด้วยนะพี่ซื้อมาฝาก ” แจ็คสันหยิบของที่เค้าซื้อมาทั้งหมดส่งให้จินยอง

 

“ โห้ ทำไมซื้อมาเยอะจังเลยครับ คุณยองแจถามไม่หมดแน่ๆ ” จินยองที่เห็นของกินมากมายถามแจ็คสัน เค้ารู้ดีว่าแจ็คสันซื้อมาให้ใครกันแน่

 

“ พี่ซื้อมาให้ทั้งคู่นั้นแหละ รีบๆเข้าร้านไปเถอะเดี๋ยวจะน่าสงสัย ” แจ็คสันบอกกับจินยองก่อนจะรีบไล่ให้กลับไปที่ร้าน

 

“ ครับ วันนี้ห้ามกลับดึกอีกนะจินยองเป็นห่วง ขับรถตั้งหลายชั่วโมง ” จินยองที่รับของไปถือ ไม่ลืมบอกกับแจ็คสันก่อนจะลงจากรถไปพร้อมของฝากมากมาย แจ็คสันยังคงมองตามเหมือนเดิม เค้าเห็นยองแจเดินเข้ามาช่วยจินยองถือของทั้งคู่คุยอะไรกันบางอย่างก่อนยองแจจะช่วยจินยองถือของเข้าไปด้านใน

 

“ เพื่อนของจินยองนี่ใจดีจังเลยนะ ซื้อของกินมาฝากเยอะแยะเลย ” ยองแจที่ช่วยจินยองถือของเข้ามาในร้านด้านใน พูดกับจินยองก่อนจะวางของไปบนโต๊ะ

 

“ ใช่ๆใจดีมากเลยหล่ะ ” จินยองที่โกหกยองแจที่ ถามเค้าที่เข้ามาในร้านพร้อมของมากมาย ก่อนจะมาช่วยถือ เค้านั้นต้องโกหกไปว่าเพื่อนที่ไปในเมืองมาซื้อมาฝากเพื่อไม่ให้ยองแจสงสัย

 

ยองแจจึงไม่ได้ถามอะไรอีก จินยองบอกให้ยองแจถามทุกอย่างได้เลย ตอนแรกยองแจจะไม่ยอมแต่จินยองแกล้งงอลยองแจจึงได้ยอมทาน ทั้งคู่ช่วยกันต้อนรับลูกค้าที่มาเรื่อยๆจนถึงเวลาร้านปิด จินยองจึงเดินมาเช็คทุกอย่างอีกครั้งก่อนจะขึ้นด้านบนกัน เค้ามองออกไปด้านนอกจึงเห็นว่า รถของแจ็คสันยังจอดอยู่ที่เดิมไม่ได้ไปไหน

 

“ เอาอีกแล้ว บอกว่าอย่าอยู่ดึกไม่เชื่อกันเลย ” จินยองที่เห็นแบบนั้น บ่นออกมา

 

“ มีอะไรเหรอจินยอง ” ยองแจที่ได้ยินจินยองบ่นอะไรบางอย่างถามออกไป

 

“ ไม่มีอะไรหรอกพวกเราก็ขึ้นไปพักผ่อนกันเถอะนะ ” จินยองที่หลุดปากรีบเปลี่ยนเรื่องก่อนจะชวนยองแจขึ้นด้านบนส่วนที่พักของพวกเค้า

 

แจ็คสันยังคงรอจนเห็นว่าร้านปิดแล้วและยองแจขึ้นไปพักแล้วเค้าจึงเตรียมตัวจะกลับบ้าง เค้ามองที่ด้านบนของร้านอีกครั้ง

 

“ ขอให้เธอฝันดีนะ ” เค้าพูดออกไปแม้อีกคนจะไม่รู้เลยก็ตาม

 

 

 

 

 

จบตอนแล้วนะ เอาจนครบแล้วดีใจจัง เวลาค้างแล้วหงุดหงิดกลัวทุกคนรอ ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงนะค่ะ จะพยายามไม่ฝืนค่ะ ทำได้แค่ไหนเอาแค่นั้นก่อน ไมเกรนมันทรมานจริงๆ แต่จะมาเรื่อยๆไม่หายแน่นอนค่ะ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

4,759 ความคิดเห็น

  1. #4245 moslolo (@anpk) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 23:45
    นี้และผลกรรมที่ไปทำให้แจเสียใจรับไปเลยหวังรับไปเลย'0'
    #4245
    0
  2. #4129 kyuminlove (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 09:18
    จู่โจมเข้าไปหาเมียเลยไปปะหวัง เริ่มสงสารแกแล้วนะ
    #4129
    0
  3. #4098 9nawKIHAE (@ldhkwaang) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2557 / 17:43
    หายยยสะใจนิดนึง แล้วก็เริ่มสงสารอิแจ็คขึ้นมานิดนึง 55555
    #4098
    0
  4. #4043 MINI MIN O.o (@12153) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2557 / 16:33
    กว่านายจะดีได้นะแจ็คสัน รู้สึกสะใจ
    #4043
    0
  5. #3767 Bean_6 (@inspiration-vp) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 17:06
    แจ็คคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค
    #3767
    0
  6. #3710 Lunarita Lucia (@lunarita-toei124) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2557 / 22:28
    รักเค้าแล้วล่ะเซ่ เฮียแจ็ค มาบอกฝันดงฝันดี ><
    #3710
    0
  7. #3707 g-kritsana (@g-kritsana) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2557 / 14:02
    ไปหาเเจเลย สุ้ๆ
    คุณพ่อหวังเชื่อพ่อเเจเถอะคะ
    #3707
    0
  8. #3706 PatChaa (@lisa1994) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2557 / 20:24
    แจ็ค -__- กล้าๆหน่อยสิพี่ ทีตอนทำล่ะกล้า
    #3706
    0
  9. #3702 yuza (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2557 / 14:34
    เข้าไปคุยกันสักทีเซ่นาแล้วนะ
    #3702
    0
  10. #3701 TINGTINGCraz (@chananan4353) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2557 / 11:07
    แจ็คกล้าๆหน่อยยย//เข้าไปคุยเส้ๆๆๆ//><
    #3701
    0
  11. #3700 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2557 / 09:37
    แจ็คก็รีบ ๆ ไปง้อแจซะสิจะได้กลับไปอยู่ด้วยกันซะที
    #3700
    0
  12. #3697 L-mine (@meni001) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2557 / 01:51
    ง้อวววววว อิเฮียกลายเป็นผู้ชายที่แสนดีขึ้นมาเลยทันที แหม่... แอบแบบนี้เมื่อไหร่หนูแตงเค้าจะรู้ล่ะจ๊ะ สู้ๆนะไรท์ อัพไวๆ เค้าปลื้ม ><
    #3697
    0
  13. #3696 SugarMark (@lucifersunmin) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2557 / 01:11
    น่าสงสารมั๊ย ก็ยังไม่น่าสงสารนะ เทียบกับสิ่งที่ทำมันเทียบกันไม่ได้เลยจ่ะ
    #3696
    0
  14. #3695 Piam'Mara (@night-tee) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2557 / 01:02
    หวังเข้าไปง้อยองแจเถอะ

    #3695
    0
  15. #3694 Mileelala Won (@aommileegot7) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2557 / 00:53
    โอ้ยยยยยยย...เริ่มสงสารแจ็คแล้วอ่าาาาา ฮือออออออ......T^T
    #3694
    0
  16. #3693 Mycalamel (@mmbloveusmile04) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2557 / 00:22
    เริ่งสงสารเฮีย
    แต่เฮียทำตัวเองนี่นา
    #3693
    0
  17. #3691 Oni (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 23:23
    กลัวจังแจ็คขับรถดึกๆทุกวันแบบนี้. เหมือนจินยองที่ห่วงความปลอดภัยของแจ็ค

    หวังว่าแจ็คจะปลอดภัยดีนะ
    #3691
    0
  18. #3689 MJ❆THEZIX (@pinpak321) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 22:29
    เราเริ่มจะสงสารแจ็คละอ่า บทจะพระเอกก็เอาซะหน้าสงสารเลย ป้าสู้ๆค่ะไม่ไหวก็พักนะคะ
    #3689
    0
  19. #3687 PatChaa (@lisa1994) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 19:54
    ทำตามที่แบมอยากทำเถอะ เอาที่แบมสบายใจ 
    แจ็คสำนึกตัวแล้วแจ ใจอ่อนเถอะ *^*

    รักษาตัวนะคะป้า ไม่ไหวก็ไม่ต้องฝืน สุขภาพสำคัญนะ 
    #3687
    0
  20. #3685 g-kritsana (@g-kritsana) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 14:29
    แบมจะไปทางไหนนะ 
    เฮียแจอยู่ร้านขนมแกแฟอะไรเนี้ยอ่ะเฮีย อยู่กับจินยองอ่ะเฮีย เฮียได้ยินไม (คงไม่ได้ยิน ได้ยินก็แปลกล่ะ)
    #3685
    0
  21. #3684 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 13:46
    รู้สึกผิดแล้วใช่ไหมแจ็ค ถ้ารู้ตัวแล้วก็รีบตามหาแจถ้าเค้ากลับมาก็หัดทำตัวให้มันดี ๆ ล่ะ
    #3684
    0
  22. #3683 mai (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 12:18
    แบมแบมเอาที่สบายใจเถอะน่ะ สงสารจริงๆ
    #3683
    0
  23. #3682 TINGTINGCraz (@chananan4353) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 09:19
    แบมมมม
    #3682
    0
  24. #3679 yuza (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 05:43
    แบมน่าสงสารจังเฮียหาแจหั้ยเจอนะป้าก้อย่าฝืนมากนะคะ
    #3679
    0
  25. #3678 Luckey (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 01:55
    ป้าพักเยอะๆน้า อย่าฝืน ค่อยเป็นค่อยไปนะ

    รอได้คะ 😚😚
    #3678
    0