[Fic Got7] Markbam เล่ห์รัก - กลรักเจ้าตัวน้อย- เมียแต่ง

ตอนที่ 142 : เรื่อง กลรักเจ้าตัวน้อย ตอนที่ 38

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,955
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    2 ต.ค. 57
























แบมแบมที่นั่งเล่นกับน้องอึนบีในห้องพักผู้ป่วย ทั้งคู่กำลังระบายสีในสมุดภาพกันอยู่

 

“ คุณแม่ขา น้องจะได้ยินเสียงของอึนบีมั้ยค่ะ ” น้องอึนบีที่ระบายสีอยู่เงยหน้าขึ้นมาถามคุณแม่

 

“ ทำไมเหรอค่ะลูก ” แบมแบมถามอึนบี

 

“ ก็อึนบีอยากให้น้องได้ยินเสียงของอึนบีเร็วๆค่ะ น้องจะได้มาอยู่กับพวกเราสักทีค่ะ ” อึนบีบอกกับคุณแม่

 

“ จ๊ะ  น้องต้องได้ยินเสียงของอึนบีแน่ๆจ๊ะ ” แบมแบมพูดให้ลูกสาวมีความสุข

 

แบมแบมนั้นสงสารลูกสาวตัวน้อยที่อยากมีน้องมาก แต่ทั้งๆที่ตัวเองกับมาร์คก็พยายามมีให้แต่ก็เหมือนยังไม่สำเร็จสักที ทั้งๆที่ จินยองกับแจบอม ก็สมหวังกับการมาของเด็กๆแล้ว แต่เค้ากับมาร์คกับยังไม่มีวี่แววว่าจะมาสักที ก็ได้แต่หวังว่าความสุขของครอบครัวจะถูกเติมเต็มอีกครั้งในเร็วๆนี้

 

แบมแบมกำลังเก็บของบนเตียงที่ตัวเองกับอึนบีระบายสีเล่นกันออกจากเตียง ขณะที่กำลังเก็บอยู่นั้นแบมแบมก็รุ้สึกหน้ามืดจนต้องเกาะเตียงเอาไว้

 

น้องอึนบีที่เห็นอาการของคุณแม่จึงรีบถามด้วยความเป็นห่วง

 

“ คุณแม่ขา คุณแม่เป็นอะไรค่ะ ” น้องอึนบีถามคุณแม่ที่มีอาการไม่ค่อยดียืนเท้าเตียงอยู่

 

“ ไม่มีอะไรค่ะลูก แม่แค่หน้ามืดเฉยๆ ” แบมแบมบอกให้ลูกสาวคลายกังวลก่อนยืนตรงสูดอาการเข้าปอดอีกครั้งเพื่อให้รู้สึกดีขึ้นก่อนจะยิ้มให้อึนบี

 

“ คุณแม่หายแล้วค่ะ ไม่เป็นอะไรลูก ” แบมแบมบอกกับลูกสาว ก่อนจะหยิบของขึ้นเพื่อเอาไปเก็บ ขณะหันหลังจะเดินไปที่โต๊ะแบมแบมก็ดีอาการหน้ามืดอีกครั้งแต่ครั้งนี้แบมแบมกับหมดสติล้มลงกับพื้น สร้างความตกใจให้ลูกสาวตัวน้อยอย่างมาก

 

“ คุณแม่ขา ” น้องอึนบีที่กำลังตกใจร้องเรียกคุณแม่อย่างสุดเสียงก่อนจะรีบลงจากเตียงมาดูคุณแม่ที่นอนสลบอยู่

 

“ คุณแม่ คุณแม่ฟื้นสิค่ะ คุณแม่ ” น้องอึนบีร้องไห้เขย่าร่างคุณแม่ที่ไม่ได้สติก่อนจะวิ่งไปเปิดประตูเพื่อไปตามคนมาช่วยคุณแม่

 

อึนบีออกมาจากห้อง เธอพยายามมองหาคนช่วยแต่แถมนั้นกับไม่มีพยาบาลอยู่สักคน เด็กน้อยวิ่งน้ำตาท่วมหน้าไปตามทางเดิน จนมาถึงเคาร์เตอร์พยาบาลประจำชั้นที่เธออยู่ แต่ก็ไม่มีใครอยู่สักคน เด็กน้อยยืนร้องไห้ด้วยความห่วงคุณแม่ที่นอนไม่ได้สติในห้อง จนประตูลิฟต์ที่อยู่ไม่ไกลเปิดออกพร้อมทั้งร่างของคุณพ่อที่เดินออกมาพร้อมคุณอาหมอของเธอ

 

“ คุณพ่อขา ” น้องอึนบีที่กำลังเสียขวัญวิ่งไปกอดขาคุณพ่อตัวเองที่พึ่งออกจากลิฟต์มายังไม่ได้เห็นลูกสาวที่ยืนร้องไห้ จนเด็กน้อยวิ่งมากอดขาของเค้า

 

“ น้องอึนบี ทำไมมาอยู่ข้างนอกหล่ะค่ะลูก แล้วร้องไห้ทำไมลูก ” มาร์คที่ตกใจที่ลูกสาววิ่งมากอดขาตัวเองร้องไห้

 

“ หนูร้องไห้ทำไมค่ะ น้องอึนบีของคุณอา ” หมอยูคยอมที่ออกมาพร้อมพี่ชายถามหลานสาวด้วยความเป็นห่วง

 

“ คุณแม่ไม่สบายค่ะ แต่น้องอึนบีหาใครไม่เจอเลย น้องอึนบีเป็นห่วงคุณแม่ค่ะ ” เด็กน้อยเล่าด้วยน้ำตา

 

“ คุณแม่ไม่สบายเหรอค่ะ น้องอึนบี ” มาร์คถามลูกสาวอย่างร้อนใจ

 

“ ค่ะคุณหมอ คุณแม่ล้มลงไปกับพื้น อึนบีพยายามเรียกคุณแม่แล้วแต่คุณแม่ไม่ตอบหนูเลยค่ะคุณพ่อ ” น้องอึนบีเล่าทุกอย่างให้พ่อฟัง

 

ทันทีที่ฟังจบ มาร์คหันไปมองหน้ายูคยอม ยูคยอมพยักหน้าให้มาร์คอย่างเข้าใจก่อนจะดึงมือหลานสาวให้มาอยู่กับตัวเอง มาร์ครีบวิ่งไปที่ห้องพักเห็นแบมแบมสลบอยู่ที่พื้นเค้ารีบเข้าไปจับแบมแบมให้มาอยู่ในอ้อมกอดของเค้า

 

“ แบมแบมครับ แบมแบม ได้ยินเสียงพี่มั้ยครับ ” มาร์ครีบดูอาการเบื้องต้นให้แบมแบม ก่อนจะช้อนตัวอุ้มแบมแบมเดินออกมาจากห้องเพื่อลงไปที่ห้องฉุกเฉินด้านล่าง มาร์คอุ้มแบมแบมออกมาเจอกับยูคยอมที่ยืนอุ้มหลานสาวอยู่

 

“ ยูค พาอึนบีไปที่หาจินยองก่อน บอกเค้าว่าดูอึนบีให้ด้วย แล้วยูคก็รีบตามพี่ไปที่ห้องฉุกเฉินด้วย ” มาร์คสั่งยูคยอม

 

“ ครับพี่ ” คุณหมอยูคบอกกับมาร์ค

 

มาร์คจึงรีบอุ้มแบมแบมไปที่ลิฟต์พอดีกับที่พยาบาลที่เข้าไปดูคนไข้ในห้องออกมากัน จึงรีบกดลิฟต์ให้มาร์ค พร้อมทั้งตามลงไปช่วยด้วย

 

มาร์คพาแบมแบมไปที่ห้องฉุกเฉิน พวกหมอและพยาบาลประจำห้องต่างรีบเข้ามาดู มาร์คสั่งเช็คทุกอย่างเพื่อความแน่ใจ จนยูคยอมที่ส่งอึนบีให้จินยองเสร็จแล้วตามมาถึง

 

“ เป็นยังไงบ้างครับพี่ ” หมอยูคยอมถามพี่ชาย

 

“ พี่สั่งตรวจทุกอย่างแล้ว กำลังรอผลอยู่ ” มาร์คที่ยืนอยู่ข้างเตียงแบมแบมที่สลบอยู่บอกกับยูคยอม

 

ยูคยอมจึงเดินเข้าไปใช้หูฟังแพทย์ฟังเสียงหัวใจอีกครั้ง ก่อนจะจับข้อมือแบมแบมขึ้นมาพร้อมทั้งดูเวลาที่นาฬิกาที่ทข้อมือตัวเองไปด้วย ก่อนจะทำสีหน้าแปลกใจ แล้วเดินมาหาพี่ชายตัวเอง

 

“ พี่คิดเหมือนที่ผมคิดรึเปล่าครับ ” หมอยูคยอมเดินมายืนข้างพี่ชายก่อนจะถามออกไป

 

“ พี่กำลังรอผลเพื่อความมั่นใจอยู่ ” มาร์คหันมาพูดกับน้องชายด้วยรอยยิ้มเล็กๆ ก่อนทั้งคู่จะยิ้มให้กัน

 

ทางด้าน อึนบีที่อยู่กับคุณหมอจินยอง ก็เอาแต่นั่งร้องไห้เป็นห่วงคุณแม่ จนหมอจินยองสงสารหลาน

 

“ อึนบีค่ะ ถ้าคุณแม่รู้ว่าอึนบีร้องไห้คุณแม่จะต้องเสียใจมากแน่ๆเลยลูก ” คุณหมอจินยองบอกกับหลานสาวที่เอาแต่ร้องไห้ไม่หยุดตั้งแต่คุณหมอยูคยอมพามาฝากกับตัวเองที่ห้องทำงาน

 

“ น้องอึนบีเป็นห่วงคุณแม่ค่ะ ” เด็กน้อยบอกกับอาหมอด้วยน้ำเสียงสะอื้น

 

“ คุณอารู้ค่ะ ว่าน้องอึนบีเป็นห่วงคุณแม่ แต่ถ้าน้องอึนบีเอาแต่ร้องไห้แบบนี้แล้วเกิดไม่สบายขึ้นมาอีกคนจะทำยังไงหล่ะค่ะ ” หมอจินยองพยายามปลอบหลานสาว

 

“ ถ้าอึนบีไม่สบายอีกคุณแม่ต้องเสียใจแน่ๆค่ะ ถ้าอย่างงั้นน้องอึนบีจะไม่ร้องไห้แล้วค่ะ น้องอึนบีไม่อยากให้คุณแม่เสียใจ ” เด็กน้อยใช้สองมือเล็กๆเช็ดน้ำตาตัวเอง

 

หมอจินยองมองหลานสาวเช็ดน้ำตาด้วยความเอ็นดูก่อนจะเอาผ้าเช็ดหน้าของตัวเองมาเช็ดน้ำตาให้หลานสาว

 

“ เก่งมากค่ะ น้องอึนบีของคุณอาเก่งที่สุดค่ะ ” คุณหมอจินยองดึงหลานสาวมากอดด้วยความรัก น้องอึนบีเป็นเด็กดี และเป็นห่วงความรู้สึกของคุณพ่อกับคุณแม่ตลอด เด็กน้อยอดทนกับการรักษามาโดยตลอด แม้จะเจ็บจะปวดแค่ไหนเวลาให้เคมีบำบัดแต่น้องอึนบีก็จะพยายามไม่งอแงและอดทนเอาไว้ ทำให้การรักษาผ่านมาได้ด้วยดีตลอด หมอจินยองกอดอึนบีด้วยความรักและความสงสารหลานคนนี้

 

“ ผลตรวจได้แล้วครับ ” แพทย์ประจำห้องฉุกเฉินรีบนำแฟ้มคนไข้มาให้ มาร์คและยูคยอมดู

 

มาร์ครับแฟ้มไปเปิดดูผลตรวจที่เค้าสั่งเช็คทั้งหมด เมื่อเห็นผลตรวจร่างกายของแบมแบมก็ถึงกับยิ้มออกมาอย่างดีใจ

 

“ เป็นยังไงบ้างพี่ ขอผมดูหน่อย ” หมอยูคยอมที่เห็นพี่ชายเอาแต่ยิ้ม จึงรับแฟ้มไปดูเองแล้วคุณหมอยูคยอมก็เป็นเหมือนพี่ชายเมื่อเห็นผลตรวจของแบมแบม คือหมอยูคยอมเอาแต่ยิ้มเหมือนกัน

 

“ ดีใจด้วยครับพี่ สมหวังแล้วนะ ” หมอยูคยอมปิดแฟ้มคนไข้แล้วหันไปยินดีกับพี่ชาย

 

“ อึนบีต้องดีใจมากแน่เลยยูค ” มาร์คที่ยืนยิ้มอยู่บอกกับน้องชาย

 

“ ครับ ถ้าอึนบีรู้ต้องดีใจมากครับ ” หมอยูคนึกถึงเวลาที่หลานสาวตัวน้อยรู้ข่าวดีนี้

 

แบมแบมที่เริ่มรู้สึกตัว ลืมตามองคนทั้งสองที่ยืนอยู่ข้างเตียง

 

“ พี่มาร์คครับ ” แบมแบมที่ยังสะลึมสะลือเรียกสามี

 

“ ครับ รู้สึกดีขึ้นรึยังครับ ” มาร์คจับมือแบมแบมก่อนจะถาม

 

“ ผมเป็นอะไรครับพี่มาร์ค ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ ” แบมแบมที่มองไปรอบๆห้องถามสามี

 

“ แบมแบมสลบไปครับ พี่เลยพาลงมาตรวจที่ห้องนี้ ” มาร์คอธิบายให้แบมแบมฟัง

 

“ แล้วอึนบีหล่ะครับพี่มาร์ค ” แบมแบมถามหาลูกสาว

 

“ อยู่กับจินยองครับ ไม่ต้องห่วงนะครับ ” มาร์คบอกกับแบมแบม

 

“ ลูกคงต้องตกใจมากแน่ๆครับ แบมแบมเป็นห่วงลูกครับ ” แบมแบมที่เป็นห่วงอึนบีบอกออกไป

 

“ พักผ่อนก่อนนะครับ แล้วพี่จะให้คนพาไปที่ห้องของลูกนะครับ ” มาร์คบอกให้แบมแบมพักผ่อนก่อนเพราะตอนนี้ร่างกายแบมแบมกำลังอ่อนแอ

 

“ แบมแบมไม่ได้เป็นอะไรแล้วครับพี่มาร์ค สงสัยช่วงนี้นอนไม่ค่อยหลับเลยหน้ามืดครับ ” แบมแบมบอกอย่างที่ตัวเองคิด

 

“ ไม่ใช่ซะหน่อย ที่เป็นแบบนี้เพราะกำลังมีอะไรบางอย่างในร่างกายรู้มั้ย ” หมอยูคยอมเป็นคนพูดขึ้นให้แบมแบมสงสัย

 

“ มีอะไรในตัวแบมแบมเหรอยูค ” แบมแบมที่ได้ยินคำพูดของหมอยูคเริ่มทำหน้าไม่ดี แต่หมอยูคกับทำหน้าจริงจังใส่ก่อนจะหันหน้าหนีแบมแบม ทำให้แบมแบมยิ่งใจเสียหันไปมองมาร์คด้วยสายตาวิตกกังวล

 

“ แบมแบมเป็นอะไรครับพี่มาร์ค ทำไมยูคพูดแบบนั้นหล่ะครับ ” แบมแบมเขย่ามือสามีที่กุมมือตัวเองอยู่ด้วยความร้อนใจ มาร์คที่เห็นสีหน้าจะร้องไห้ของแบมแบมก็หัวเราะออกมาเบาๆ กับการอำเพื่อนของน้องชาย

 

“ แบมแบมไม่ได้เป็นอะไรร้ายแรงหรอกครับ แค่ตอนนี้ในท้องของแบมแบมกำลังมีเจ้าตัวเล็กกำลังเติบโตอยู่ในนั้นครับ ” มาร์คบอกข่าวดีกับภรรยาตัวเองที่ตอนนี้กำลังมองหน้าเค้าอย่างรอคำตอบ

 

ทันทีที่แบมแบมได้ยินโรคที่ตัวเองเป็น ก็ร้องไห้ออกมาอย่างกับเด็กๆ จนมาร์คต้องดึงมากอดปลอบ

 

“ ร้องไห้ทำไมครับคนดี ไม่ดีใจเหรอครับที่เรากำลังจะมีเจ้าตัวเล็กเพิ่มอีกคน ” มาร์คที่กำลังกอดปลอบแบมแบมถามออกไป

 

“ ดีใจครับ แบมแบมดีใจมากๆ แต่แบมแบมแค่น้อยใจยูค ที่ทำเหมือนแบมแบมเป็นโรคอะไรร้ายแรงครับ ” แบมแบมที่ใจไม่ดีตั้งแต่ยูคยอมทำหน้าจริงจังแถมยังหลบหน้าเค้าร้องไห้ออกมา

 

“ อ้าว ใครจะคิดว่าจะคิดมากขนาดนี้ ยูคขอโทษนะแบมแบม แค่อยากแกล้งเล่นนิดหน่อยเอง ” หมอยูคที่เห็นแบมแบมร้องไห้เพราะตัวเองเดินมาลูบหัวขอโทษก่อนจะหัวเราะกับอาการขี้น้อยใจของเพื่อน

 

ภาพของคุณหมอยูคที่กำลังหัวเราะว่าที่คุณแม่ที่อยู่ในอ้อมกอดของสามีเจ้าของโรงพยาบาล เรียกรอยยิ้มให้บรรดาคุรหมอและพยาบาลที่อยู่ในห้องฉุกเฉินยิ้มตามได้อย่างดี

 

 

มาต่ออีกตอน    ป้าขอโทษนะค่ะที่อาจจะงอแงไปหน่อย ตัดสินใจแล้วค่ะว่าจะไม่ลบฟิคใดๆออก แต่จะมาต่อช้าบ้างเร็วบ้างตามที่ตัวเองจะทำไหว ขอบคุณที่ยังอยู่เคียงข้างกันนะค่ะ ป้ารักทุกคนนะ รักมากๆๆๆๆ รักสุดๆๆๆๆๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

4,759 ความคิดเห็น

  1. #4431 ploy_TMTC (@ploy-tmtc) (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 7 มีนาคม 2558 / 18:20
    อ้ายท้องแล้ว น้ำยาแรงมากค่ะพี่มัค-,.-
    #4431
    0
  2. #3344 Luckey (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2557 / 17:00
    เรื่องนี้อ่านทีไรยิ้มได้ตลอด น้องอึนบีก็น่ารักมากๆ จะได้น้องแล้วนะลูก️

    ดีจังเลยทีป้าไม่ลบนะ ช้าเร็วยังไงไม่ว่ากันคร่า จะรอนะ
    #3344
    0
  3. #3336 Aung Pynk Pynk (@night69) (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2557 / 22:49
    ชอบเรื่องนี้จัง เป็นกำลังใจให้ต่อไปน่ะค่ะ มาต่อไวๆน้า^_^
    #3336
    0
  4. #3325 mai (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2557 / 06:56
    น้องมาแล้วสิ่น่ะอึนบี จะมีน้องตัวเล็กฟแล้ว ยินดีคร่าป้ารอได้ค่ะ
    #3325
    0
  5. #3324 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 22:49
    ดีใจจังน้องอึนบีกลับมาแล้ว แถมจะพาน้องตัวเล็ก ๆ มาด้วย
    ไรท์คนดีมาต่ออีกนะจ้ะ
    #3324
    0
  6. #3323 janeexo (@nujaneexo) (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 22:26
    ป้าคร้า สู้ สู้ นร้าคร้า
    เป็นกำลังใจให้คร้า

    #3323
    0
  7. #3321 พี่ต้วนสถาปัตย์ (@ddnaka) (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 21:10
    ป้าสู้ๆนะคะะะ
    น้องอึนบีจะมีน้องแล้ววววว เย้ ~
    #3321
    0
  8. #3320 simple (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 20:39
    คุณป้าอย่าลบน้าาาาา เค้าจะมาอ่านรอบสองอีก สู้ๆค่ะ
    #3320
    0
  9. #3317 PatChaa (@lisa1994) (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 20:30
    เย่ มีน้องแย้วว >0< น้องอึนบีจะมีเพื่อนเล่นด้วยแล้ววว
    #3317
    0
  10. #3315 9nawKIHAE (@ldhkwaang) (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 19:58
    เย้ มีน้องแล้ววววววว อยากให้คลอดมาเล่นกับน้องอึนบีเร็วๆ >///<
    รอตอนต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ <3 
    #3315
    0
  11. #3314 Piam'Mara (@night-tee) (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 19:58
    ในที่สุดสิ่งที่ทุกคนรอคอยก็สมหวัง
    น้องอึนบีต้องดีใจมากแน่เลย
    น้องยูคก็แกล้งเพื่อนไม่ดูเลย ฮาา
    #3314
    0
  12. #3313 อึนเอ น้อง อึนบี (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 19:00
    คุณป้าน่ารักที่สุดในสามโลกเลยค่ะที่ไม่ลบฟิค ฟิคแต่ละเรื่องมันคือความภาคภูมิใจของไรท์และความสุขของรีด และขอบคุณที่อัพน้องอึนบีให้ค่ะ แต่อย่าลืมอัพดวงใจมาเฟียด้วยนะคะติดโคตรๆเลย ขอให้คุณป้าสุขภาพแข็งแต่ฟิคให้หนูอ่านก่อนนอนทุกวันนะคะ เออป้าเล่นเกมตั้งชื่อน้องของอึนบีดิ แฮ่ฮฮฮฮฮฮฮฮ อยากมีส่วนร่วม
    #3313
    0
  13. #3312 oni (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 18:52
    คุณป้าน่ารักที่สุดดดดดดดดดดด



    ยินดีต้อนรับเจ้าตัวเล็กกกกกกกกกกกกกกกกกก



    คิดแล้วอาการแบบนี้แบมต้อง มีน้องให้ฮึนบีแน่



    ยูคแกล้งเพื่อนไปเถอะ ตัวเองตามไม่ทันเพื่อนแล้วน้าาาาาาาา



    อย่าว่าแต่ตามทันเลย กับครูกุ๊กยังไม่ถึงไหนซักที มีน้ำยาหรือป่าวไม่รู้555
    #3312
    0
  14. #3309 Miwmiw (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 16:16
    ขอบคุณนะคะป้า

    ฟิคป้า

    สนุกทุกเรื่องวันไหนไม่ได้อ่านนอนไม่หลับ

    ช่วงนี้หนูก็ยุ่งกับการสอบแต่หนูก็พยายามตามอ่านฟิคป้านะ อิอิ

    ช่วยสร้างรอยยิ้มอย่างนี้ไปนานๆนะคะ

    สู้ๆนะคะป้า

    รักป้าน๊าาาาาาา ชุ๊บ
    #3309
    0
  15. #3307 lalissa (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 15:51
    ขอบคุณป้าแก่ที่ป้าแก่ยังมีกำลังใจอัพฟิคให้อ่าน&ฟินต่อไป เย้ๆๆๆ

    ในที่สุดก็สมหวังคุณพ่อมาร์คกับคุณแม่แบมแบม อึนบีดีใจด้วยนะลูกหนูกำลังจะได้น้องสมใจแล้ว^^
    #3307
    0
  16. #3301 นุ้มนิ่ม (@luhanbell) (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 14:17
    อ๊ายยยย ขอบคุนป้ามากนะค้ะ ที่ไม่ลบฟิคออก
    ไงก้อสุ้ๆนะคะป้า ^^
    #3301
    0
  17. #3300 นุ้มนิ่ม (@luhanbell) (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 14:17
    อ๊ายยยย ขอบคุนป้ามากนะค้ะ ที่ไม่ลบฟิคออก
    ไงก้อสุ้ๆนะคะป้า ^^
    #3300
    0