[Fic Got7] Markbam เล่ห์รัก - กลรักเจ้าตัวน้อย- เมียแต่ง

ตอนที่ 140 : fic markbam แค้นเสน่หา ตอนที่ 5 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,428
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    30 ก.ย. 57
























มาร์คที่มาทำงานด้วยความไม่สบายใจกับเรื่องที่เกิดเมื่อคืน เค้ากำลังนั่งรอน้องชายที่ขอให้ไปช่วยหาทางติดต่อกับ คิม ยูคยอม เจ้าของบริษัทโมเดลลิ่งที่เค้าเห็นว่าอยู่กับแบมแบมประจำ แจบอมเดินเข้ามาหาพี่ชายในห้องทำงาน

 

“ ได้เรื่องมั้ยแจบอม ” มาร์คที่เห็นแจบอมเข้ามาหาเค้าในห้องรีบถามน้อง

 

“ เลขาเค้าบอกว่า คุณยูคยอม ไม่เข้าบริษัทแล้วก็ไม่รู้ว่าจะเข้าเมื่อไรไม่ได้แจ้งไว้ครับ ” แจบอมรายงานพี่ตัวเอง

 

“ โธ่เว้ย แล้วพี่จะเจอแบมแบมได้ยังไง ” มาร์คหงุดหงิดทันที

 

“ ใจเย็นๆสิพี่ อย่าพึ่งคิดมาก อีกอย่างถ้าพี่เจอคุณยูคเค้าจริงๆพี่จะถามเค้าว่ายังไง จะเข้าไปถามหาแฟนเค้าง่ายๆแบบนั้นเลยเหรอพี่ เค้าจะไม่สงสัยเอาเหรอครับ ” แจบอม ถามกลับพี่ชายตัวเอง

 

“ แล้วจะให้พี่ทำยังไงแจบอม พี่ไม่มีทางจะติดต่อเค้าได้เลยนอกจากวิธีนี้ ” มาร์คที่กำลังกลุ้มใจบอกกับแจบอม

 

“ แต่พี่ครับ เค้ามีแฟนแล้วนะ ” แจบอมย้ำให้พี่ชายได้คิด

 

“ แต่เค้าเป็นเมียพี่แล้วนะแจบอม จะให้พี่อยู่เฉยๆเหรอ พี่ทำไม่ได้ ” มาร์คที่เข้าใจว่าตัวเองกับแบมแบมมีอะไรกันแล้วพูดออกมา

 

“ ปวดหัวแท้ ผมว่าเรียกพี่แจ็คสันมาช่วยกันคิดดีกว่าครับ ” แจบอมบอกกับมาร์ค ก่อนจะโทรหาผู้เชี่ยวชาญด้านความรักอย่างแจ็คสันให้มาช่วยแก้ปัญหาด้วยอีกคน

 

หลังจากโทรไปหาไม่นานแจ็คสันก็รีบมาที่บริษัทของมาร์ค เค้าเปิดประตูเข้ามาหาทั้งคู่

 

“ ว่าไงครับ คุณเพื่อนมีเรื่องอะไรให้ฉันช่วย ว่ามา ” แจ็คสันเดินไปนั่งที่เก้าอี้ข้างแจบอมที่หน้าโต๊ะทำงานของมาร์ค

 

“ ก็พี่มาร์คดิ เค้า…………กับคนสวยคนนั้นไปแล้วเมื่อคืนครับ ” แจบอมเป็นคนเล่าให้แจ็คสันฟังโดยที่กระซิบที่ข้างหู

 

“ ว่าไงนะ คนที่คลับคืนนั้นนั้นนะ ” แจ็คสันตะลึ่งก่อนจะรีบถามมาร์ค ซึ่งมาร์คก็พยักหน้าให้เค้า

 

“ มึงร้ายมากเพื่อน เอาจนได้นะมึง ” แจ็คสันยกนิ้วให้มาร์ค

 

“ อย่าพึ่งเล่นดิพี่แจ็คสัน พี่มาร์คกำลังเครียดอยู่ ” แจบอมว่าแจ็คสัน

 

“ เครียดอะไรว่ะ น่าจะดีใจนะโว๊ยที่สอยคนสวยได้สำเร็จ ” แจ็คสันว่าแจบอม

 

“ ก็ดีใจหรอกพี่ ถ้าเค้าไม่มีแฟนอยู่แล้วอย่างคุณ ยูคยอม ไง ” แจบอมพูดขึ้น

 

“ เวรแล้วไง ลืมสนิทเลย ” แจ็คสัน หันไปมองหน้าเพื่อนที่เหมือนกำลังทุกข์ใจ

 

“ ผมถึงได้ตามพี่ให้มาช่วยคิดไง ” แจบอมว่าแจ็คสันที่ทำเป็นเล่น

 

“ แล้วมึงคิดยังไงกับเค้าว่ะมาร์ค ” แจ็คสันลองถามความรู้สึกเพื่อนก่อน

 

“ กูชอบเค้า กูอยากรับผิดชอบสิ่งที่กูทำไว้ อีกอย่าง ผู้ชายคนนั้นไม่ได้จริงใจกับเค้า กูไม่อยากให้เค้าเสียใจ ” มาร์คที่นั่งทำหน้าเศร้าบอกกับแจ็คสัน

 

“ มึงรู้ได้ยังไงว่ะ ว่าคุณ ยูคยอม เค้าไม่จริงใจ ” แจ็คสันถามมาร์ค

 

“ พวกผมไปเจอเค้าพาคนอื่นไปทานอาหารพี่ ดูเค้าทั้งคู่น่าจะคบกันอยู่ด้วย ” เป็นแจบอมที่พูดแทน

 

“ ไม่น่าเชื่อเลยนะ เท่าที่เคยรู้จักเค้ามา เค้าไม่มีเรื่องชู้สาวเลยนะ ” แจ็คสันแทบไม่อยากเชื่อเรื่องที่แจบอมพูด

 

“ แต่พวกผมเห็นเองกับตาเลยนะ ” แจบอมบอกกับแจ็คสัน

 

“ แต่ถึงยังไงเค้าก็เป็นแฟนกันนะโว๊ย ” แจ็คสันเถียงแจบอม

 

“ แล้วกูหล่ะแจ็ค กูมีอะไรกับเค้าแล้วนะ กูไม่มีสิทธิ์ในตัวเค้ารึไง ” มาร์คที่ได้ยินแจ็คสันพูดแบบนั้นก็อารมณ์เสีย

 

“ ใจเย็นๆไอ้มาร์ค ปรกติมึงไม่ใช่คนแบบนี้นะ ” แจ็คสันบอกให้มาร์คใจเย็นลง

 

“ กูแค่อยากเจอเค้า กูอยากให้เค้ารู้ว่ากูอยากรับผิดชอบเค้า กูอยากดูแลเค้าจริงๆ ” มาร์คที่ตอนนี้ในหัวเค้ามีแต่เรื่องของแบมแบมอยู่เต็มไปหมดพูดกับแจ็คสัน

 

“ ก็ได้กูจะพยายามหาทางให้มึงได้เจอเค้าเอง ” แจ็คสันที่สงสารเพื่อนรับปากกับมาร์ค

 

แบมแบมกับยองแจหลังจากที่ยูคยอมมาส่งบ้านในตอนเช้า ทั้งสองก็เข้าห้องนอนทันที จนเย็นแบมแบมกับยองแจจึงลุกขึ้น อาบน้ำกินข้าว แบมแบมเดินไปหาน้องชายที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่

 

“ ทำอะไรอยู่ครับ ยองมิน ” แบมแบมถามยองมินที่นั่งยิ้มอยู่กับโทรศัพท์

 

ยองมินที่ได้ยินพี่ชายถามก็หันมายิ้มให้ก่อนจะส่งโทรศัพท์ให้ดู แบมแบมดูโทรศัพท์ที่ยองมินส่งให้ดู

 

“ ทำอะไรอยู่ครับยองมินคนเก่ง ” พี่ยูคยอม

 

“ นั่งคิดถึงพี่ยูคยอมอยู่ครับ ” ยองมิน

 

“ พี่ก็คิดถึงยองมินเหมือนกันครับ ห้ามดื้อ ห้ามซน รู้มั้ยครับ ” พี่ยูคยอม

 

“ ครับ ยองมินไม่ดื้อ ยองมินเป็นเด็กดีครับ ” ยองมิน

 

แบมแบมอ่านข้อความที่น้องชายกับยูคยอมส่งหากัน แบมแบมยิ้มให้น้องชาย

 

“ ชอบพี่ยูคเค้ามากเหรอครับ ” แบมแบมถามยองมินที่ยังนั่งยิ้มอยู่

 

ยองมินพยักหน้ารัวๆพร้อมรอยยิ้มที่สดใส ก่อนที่ยองมินจะทำหน้าแปลกใจพร้อมกับชี้ที่คอแบมแบม เหมือนจะถามว่าเป็นอะไร แบมแบมที่เห็นน้องชายทำท่าแบบนั้นก็ก้มดูคอตัวเองจึงเห็นรอยจ้ำๆที่มาร์คทำไว้เมื่อคืน แบมแบมถึงกับตกใจก่อนจะดึงคอเสื้อปิดรอยพร้อมทั้งแก้ตัวกับยองมิน

 

“ ยุงมันกัดพี่ครับ ไม่มีอะไรหรอก ” แบมแบมรีบแก้ตัว ก่อนจะนึกว่ามาร์คในใจ

 

“ คนบ้าอะไรเห็นนิ่งๆ แต่โคตรหื่นเลย  ”   แบมแบมต่อว่ามาร์คในใจ

 

 แจ็คสันที่พยายามหาทางให้เพื่อนตัวเองได้เจอคนเพื่อนอยากเจอมากที่สุดในตอนนี้ เค้าพยายามหาข้อมูลของยูคยอม จนรู้ว่าวันนี้บริษัทของยูคยอม ได้จัดการเดินแบบการกุศสขึ้นเค้าจึงได้รีบมาบอกมาร์ค

 

“ ไอ้มาร์ค คืนนี้บริษัทคุณยูคยอมเค้าไปร่วมงานเดินแบบการกุศสด้วยนะโว๊ย แกรู้เรื่องรึยัง ” แจ็คสันที่รู้เรื่องจากเลขาเค้ารีบมาหามาร์คที่ทำงาน

 

“ จริงเหรอว่ะ แล้ว แบมแบมจะไปด้วยรึเปล่า ” มาร์คที่อยากเจอแบมแบมมาก รีบถามแจ็คสัน

 

“ ไม่รู้ว่ะ แต่ก็น่าลองไปดูนะเพื่ออาจจะเจอเค้าก็ได้ ” แจ็คสันบอกกับมาร์ค เค้ารู้ว่าหลายวันมานี่มาร์คกระวนกระวายแค่ไหนเพราะอยากเจอคนตัวเล็กคนนั้น ซึ่งแจ็คสันไม่เคยเห็นเพื่อนเป็นแบบนี้กับใครมาก่อน

 

“ พี่มาร์ค คุณแม่ให้มาบอกว่าคืนนี้ให้ไปงานเดินแบบการกุศสกับท่านด้วย ” แจบอมที่พึ่งเค้ามาใหม่ตระโกนบอกพี่ชายทันทีที่เข้ามาในห้อง โดยไม่ได้มองว่ามีแจ็คสันอยู่ในห้องด้วย

 

“ อ้าว พี่แจ็คสันอยู่ด้วยเหรอครับ ” แจบอมที่พึ่งเห็นแจ็คสัน ถามออกมา

 

“ ก็ใช่สิ ไม่เห็นรึไง ” แจ็คสันกวนแจบอม

 

“ คืนนี้คุณแม่จะไปงานด้วยเหรอแจบอม ” มาร์คถามน้องชาย

 

“ ครับ เห็นว่าเป็นงานใหญ่ คนดังๆไปกันเยอะครับ ” แจบอมบอกพี่ชาย

 

“ ก็ดีเหมือนกันนะมาร์ค ถ้าไม่เจอก็ถือว่าไปเป็นเพื่อนแม่แก ” แจ็คสันหันกลับมาพูดกับมาร์คที่พยักหน้าเข้าใจ

 

แล้วงานเดินแบบก็มาถึง งานนี้เป็นงานที่คุณหญิงจาง จัดขึ้น เธอเป็นไฮโซใหญ่ที่คนในวงการรู้จักกันดี จึงทำให้มีคนมาร่วมงานเยอะ

 

“ ขอบคุณนะครับคุณป้า ที่เลือกคนของจินยองมาเดินแบบให้ ” จินยอง หนุ่มหน้าสวยพี่ชายของยูคยอม หนึ่งในผู้บริหารบริษัทโมเดลลิ่งชื่อดัง ขอบคุณคุณหญิงจางที่เลือกบริษัทเค้า

 

“ ไม่เป็นไรหรอก ถึงยังไง จินยองกับยูคยอม ก็เหมือนหลานของป้า ฝากบอกคุณพ่อกับคุณแม่ด้วยหล่ะว่าป้าคิดถึง ” คุณหญิงจาง ที่สนิทกับพ่อแม่ของทั้งคู่ บอกด้วยรอยยิ้ม

 

“ ครับ เดี๋ยวจินยองจะบอกให้ครับ ” จินยองยิ้มให้คุณหญิงจางก่อนจะแยกกัน จินยองเข้ามาในห้องแต่งตัว นายแบบ นางแบบ เค้าเดินเข้าไปหาเด็กหนุ่มสองคนที่กำลังนั่งแต่งหน้าอยู่

 

“ ตื่นเต้นมั้ย ” จินยองที่ยืนยิ้มให้ทั้งคู่ถามด้วยรอยยิ้ม

 

“ ตื่นเต้นสิครับพี่จินยอง ครั้งแรกของยองแจเลยนะ ” ยองแจเป็นฝ่ายพูดก่อน

 

“ ไม่ต้องกลัวนะยองแจ ทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี  ” จินยองปลอบยองแจ

 

“ แล้วแบมแบมหล่ะ ตื่นเต้นรึเปล่า ” จินยองหันมาถามแบมแบมมั้ง

 

“ นิดหน่อยครับพี่จินยอง แล้วคนพวกนั้นจะมารึเปล่าครับพี่จินยอง ” แบมแบมถามถึงตระกูลต้วน

 

“ พวกเค้ามาแน่ๆ เชื่อพี่เถอะ แบมแบมทำทุกอย่างให้ดีก็พอ แล้วเราค่อยเริ่มแผนต่อไป ” จินยองบีบไหล่แบมแบมเบาๆ อย่างให้กำลังใจ

 

“ ครับ พี่จินยอง ” แบมแบมพยักหน้าให้จินยอง

 

ครอบครัวของมาร์ค กำลังเดินเข้ามาในงาน โดยที่มีนักข่าวให้ความสนใจอย่างมากกับครอบครัวนี้ ด้วยมี คุณนายต้วน ที่เป็นที่ยกย่องในความที่เป็นผู้หญิงเก่งแห่งปีพร้อมลูกชายหนุ่มสองทั้งสองที่กำลังเป็นที่จับตามอง ทำให้พวกนักข่าวต่างแย่งกันถ่ายรูปและสัมภาษณ์กันอย่างมาก จนถึงเวลาเริ่มงานนายแบบ นางแบบเริ่มออกมาเดินแบบชุดเครื่องเพชร ตามที่ถูกจัดไว้จนถึงชุดสุดท้าย ไฟในงานถูกหรี่ลง พร้อมกับชายหนุ่มสองคนขึ้นเวทีมาพร้อมกัน ทั้งคู่มาในชุดกางเกงสีขาว เสื้อสีขาวแหวกอกที่โชว์หน้าท้องแบนราบ พร้อมทั้งใส่สร้อยเพชรเส้นยาวที่มีจี้เพชรรูปไม้กางเขนอันใหญ่ตรงกลาง ทั้งคู่เดินมาที่ตรงกลางเวทีด้วยความสง่าและน่ามอง ก่อนจะยกแขนข้างขวาขึ้นมาโชว์ข้อมือเพชรเส้นงามของทั้งคู่ บรรดาช่างภาพต่างรัวถ่ายรูปเด็กหนุ่มทั้งสองกันอย่างไม่หยุด ทั้งคู่เรียกความชื่นชมให้อย่างอย่างมากรวมทั้งมาร์คและแจ็คสันที่พึ่งมาถึงได้ดีที่เดียว

 

“ แบมแบม ในที่สุดผมก็ได้เจอคุณสักที ” มาร์คนึกในใจก่อนจะมองตามแบมแบมตลอดเวลา

 

“ ใครกัน น่าสนใจเป็นบ้าเลยว่ะ ” แจ็คสันที่เห็นเด็กหนุ่มอีกคนที่เดินแบบพร้อมคนของเพื่อนเค้า มองอย่างติดใจ

 

ผิดกับคุณนายต้วน ที่ทันทีที่เห็นหน้าแบมแบม ก็ตกใจก่อนจะไม่พอใจที่เห็นแบมแบมที่งานนี้

 

“ มันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ” คุณนายต้วน นึกแค้นในใจ

 

คุณหญิงจางขึ้นไปบนเวทีพร้อมทั้งพวกนายแบบนางแบบทั้งหมด คุณหญิงกล่าวขอบคุณแขกทุกคนที่มาร่วมงานการกุศสครั้งนี้ที่ผ่านไปได้ด้วยดี ก่อนจะลงจากเวทีไป มาร์คที่เห็นแบมแบมลงไปแล้วก็รีบลุกขึ้นเพื่อไปหาแบมแบม แต่คุณนายต้วนเห็นซะก่อน

 

“ มาร์ค จะไปไหนลูก ” คุณนายต้วนถามลูกชาย

 

“ ผมจะไปห้องน้ำครับคุณแม่ เดี๋ยวผมมานะครับ ” มาร์คบอกกับแม่แล้วรีบออกไปเลยโดยไม่รอให้แม่ถามอีก

 

“ มาร์ค มาร์ค กลับมาหาแม่ก่อน ” คุณนายต้วน พยายามเรียกมาร์คเอาไว้ แต่ไม่ทัน

 

“ เดี๋ยวพี่เค้าก็มาครับคุณแม่ ใจเย็นๆก่อนเถอะครับ ” แจบอมบอกกับแม่ตัวเอง

 

“ แต่แม่ไม่สบายใจเลยนะแจบอม ” คุณนายต้วนบอกกับลูกชายคนเล็ก

 

“ ไม่มีอะไรหรอกครับคุณแม่ เดี๋ยวพี่เค้าก็มาแล้วครับ ” แจบอมบอกกับแม่ ก่อนจะมองตามหลังพี่ชายไป

 

มาร์คนั้นมายืนรอแบมแบมที่หน้าห้องแต่งตัว เค้าพยายามมองว่าเมื่อไรแบมแบมจะออกมา ก่อนจะมีใครมารจับไหล่เค้าจากด้านหลัง มาร์คจึงหันไปมองจึงเห็นว่าเป็นแจ็คสัน

 

“ ใจเย็นๆเพื่อน เดี๋ยวก็ได้เจอเค้าแล้ว ” แจ็คสันยิ้มให้มาร์ค โดยที่ทั้งคู่ยืนคุยกันนั้น ห่างออกมาไม่ไกลมีคนกำลังยืนมองทั้งคู่อยู่ ก่อนจะโทรหาคนในห้องแต่งตัว

 

“ เค้ามายืนรออยู่หน้าห้องแล้ว เริ่มเลยมั้ย ” ยูคยอมที่ยืนมองอยู่โทรถามแบมแบม

 

“ เอาเลยยูค ” แบมแบมตอบกลับมา

 

ยูคยอมเดินถือช่อกุหลาบแดงช่อใหญ่เดินมาที่หน้าห้องแต่งตัว เค้าหันมายิ้มให้ให้มาร์คกับแจ็คสัน ก่อนจะเคาะประตูห้อง พนักงานของเค้าเปิดประตูออกมาก่อนจะถามเค้า

 

“ มีอะไรเหรอค่ะคุณยูคยอม ” พนักงานคนนั้นถามยูคยอม

 

“ เรียก แบมแบมให้ผมหน่อยครับ ” ยูคยอมบอกกับพนักงานของเค้าก่อนพนักงานคนนั้นจะรีบไปทำตามที่เค้าบอก แบมแบมที่เปลี่ยนชุดเรียบร้อยแล้วออกมาหายูคยอมที่หน้าห้อง

 

“ ดอกไม้สำหรับคนเก่งครับ ” ยูคยอมยื่นช่อดอกไม้ให้แบมแบมที่ยิ้มให้เค้า ก่อนจะขยับเข้าไปหอมแก้มแบมแบม

 

“ ขอบคุณครับ ” แบมแบมที่ถูกหอมแก้ม ทำหน้าเขินๆก่อนจะยิ้มให้ยูคยอม

 

โดยที่แจ็คสันล็อกมาร์คที่ยืนดูทั้งคู่เอาไว้ ไม่ให้ทำอะไรวู่วาม

 

“ ใจเย็นๆดิว่ะไอ้มาร์ค เดี๋ยวก็เป็นเรื่องใหญ่หรอก ” แจ็คสันที่กำลังล็อกเพื่อนตัวเองให้หลบออกมาว่ามาร์ค

 

“ มึงไม่เห็นเหรอไอ้แจ็ค ไอ้นั้นมันหอมแก้มเมียกู มึงปล่อยกูไอ้แจ็ค ” มาร์คที่กำลังโมโหที่เห็นยูคยอมหอมแก้มแบมแบม โวยวาย แจ็คสันปล่อยมาร์คก่อนจะกระชากไหล่ให้มาร์คหันมาคุยกับตัวเอง

 

“ มึงอยากทำให้ทุกอย่างมันแย่ลงกว่านี้ รึเปล่าไอ้มาร์คถ้ามึงยังใช้อารมณ์แบบนี้กูรับรองมึงไม่มีทางได้คุยกับเค้าแน่ ” แจ็คสันเตือนสติมาร์ค

 

“ มึงจะให้กูทำยังไงว่ะ มึงรู้มั้ยหลายวันมานี่ กูคิดถึงแต่เค้า กูอยากคุยกับเค้า กูจะบ้าอยู่แล้วนะ ” มาร์คที่ตอนนี้อยากคุยกับแบมแบมให้รู้เรื่องบอกกับแจ็คสัน ตั้งแต่วันที่เกิดเรื่องมาร์คยังไม่มีโอกาสเจอแบมแบมอีกเลย มันทำให้เค้าร้อนใจจนแทบจะระเบิดอยู่แล้ว

 

“ กูรู้ว่ามึงอยากคุย อยากเคลียร์ทุกอย่างกับเค้า แต่มึงมั่นใจใช่มั้ยว่าว่าวันนั้นมึงกับเค้ามีอะไรกันจริงๆ ” แจ็คสันถามย้ำกับมาร์ค

 

มาร์คที่ถูกถามแบบนั้นก็เงียบไป เค้านั้นจำได้ว่าเค้านั้นจูบแบมแบมต่อจากนั้นเค้าก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย จนแจบอมมาปลุกเค้าแล้วเล่าทุกอย่างให้ฟัง ยิ่งสภาพเค้าด้วยแล้วมันทำให้เค้ามั่นใจว่าทุกอย่างอาจจะเป็นอย่างที่เค้าคิด

 

“ กูมั่นใจว่าเค้าเป็นของกู ” มาร์คที่ตอนแรกเงียบไปพูดให้คำตอบกับแจ็คสัน

 

“ พี่มาร์คเสร็จเรื่องรึยัง คุณแม่ให้มาตามแล้วนะ ” แจบอมที่เดินมาตามพี่ชายเข้ามาหาทั้งสองคนที่ยืนคุยกันอยู่

 

“ พี่ยังไม่ได้คุยกับเค้าเลย ” มาร์คบอกกับแจบอม

 

“ ผมก็นึกว่าได้คุยกันแล้วซะอีก ” แจบอมบ่นออกมา

 

“ ขอบคุณนะครับ สำหรับวันนี้ ” ขณะที่พวกมาร์คยืนคุยกันอยู่นั้น แบมแบมกำลังลากับพวกทีมงานก่อนจะเดินออกไป

 

“ ไอ้มาร์ค เค้าออกไปแล้วเร็วๆ ” แจ็คสันที่เห็นว่าได้โอกาสก็รีบบอกมาร์ค

 

มาร์ครีบวิ่งตามแบมแบมไป เค้านั้นอยากคุยกับแบมแบมมากเหลือเกิน

 

“ แบมแบมครับ รอผมก่อน ” มาร์คที่วิ่งตามแบมแบมมาเรียกแบมแบมเอาไว้

 

“ คุณมาร์ค ” แบมแบมที่หันมาเจอมาร์ค ก็แปลกใจ

 

“ ผมอยากเจอคุณมากเลยครับ แต่ไม่รู้ว่าจะไปหาคุณได้ที่ไหน จนวันนี้ผมก็ได้เจอคุณ ” มาร์คที่มาหยุดตรงหน้าแบมแบม พูดออกมา

 

“ อยากเจอผมทำไมครับ ” แบมแบมถามออกไป

 

“ ผมอยากพูดเรื่องของเราสองคนครับ ” มาร์คเอื้อมมือไปจับมือแบมแบมมากุมไว้

 

“ คุณไม่ต้องลำบากใจหรอกครับ เรื่องคืนนั้นเป็นเพราะคุณเมาและอีกอย่างเป็นเพราะผมไม่ห้ามใจตัวเองด้วย ” แบมแบมเริ่มทำหน้าเศร้าเมื่อพูดถึงเรื่องคืนนั้น

 

“ มันเป็นความผิดผมเอง คุณไม่ต้องคิดมากนะครับ ผมจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเรา ” แบมแบมทำหน้าเศร้าๆบอกกับมาร์ค

 

“ ไม่ได้นะครับ ผมตั้งหากที่ผิด แบมแบมครับให้ผม ได้รับผิดชอบในสิ่งที่ผมทำเถอะครับ ” มาร์ครีบบอกกับแบมแบม

 

“ อย่าเลยครับคุณมาร์ค แบมแบมเป็นแค่คนธรรมดาไม่คู่ควรกับคุณหรอกครับ ” แบมแบมดึงมือตัวเองที่มาร์คกุมไว้ออก แล้วหันหลังจะเดินหนี แต่ก็ถูกมาร์คดึงมือเอาไว้

 

“ ขอร้องนะครับ ผมชอบคุณจริงๆ ให้ผมได้รับผิดชอบเถอะนะครับ ” มาร์คขอร้องแบมแบมที่เค้าจับมือเอาไว้ ยังไม่ทันที่แบมแบมจะได้หันมาตอบมาร์คก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

 

“ ปล่อยมันเดี๋ยวนี้นะมาร์ค ” คุณหญิงต้วนที่เดินตามหาลูกชายจนมาเจอมาร์ค กำลังจับมือแบมแบมอยู่ เธอก็โวยวายทันที

 

“ คุณแม่ ” มาร์คหันไปมองแม่ตัวเอง

 

“ แม่บอกให้ปล่อยมันเดี๋ยวนี้ ” คุณนายต้วนเดินเข้าไปหาลูกชาย ก่อนจะเข้าไปกระชากมาร์คให้ปล่อยมือแบมแบม ก่อนจะชี้หน้าว่าแบมแบม

 

“ เลิกยุ่งกับลูกชายของฉันซะ ไม่อย่างนั้นฉันจัดการแกแน่ ” คุณนายต้วนชี้หน้าว่าแบมแบม

 

“ คุณแม่!!!  ทำไมคุณแม่ทำแบบนี้หล่ะครับ แบมแบมเค้าไม่ได้ทำอะไรผิดนะครับ ” มาร์คที่ถูกแม่ดึงแขนไว้ ถามแม่ตัวเองด้วยสีหน้าผิดหวัง

 

“ มันไม่ได้ดีอย่างที่ลูกคิดนะมาร์ค มันจะมาทำลายครอบครัวของเรานะลูก ” คุณนายต้วนบอกกับลูกชาย

 

“ มันไม่ใช่อย่างที่คุณแม่คิดนะครับ แบมแบมกับผมเราชอบกันนะครับคุณแม่ เค้าไม่ได้มาทำลายครอบครัวของเรานะครับ ” มาร์คพยายามอธิบายให้แม่เข้าใจ

 

“ มาร์คเชื่อแม่นะลูก คนๆนี้ไม่ได้จริงใจกับลูก เชื่อแม่นะ ” คุณนายต้วนพูดให้มาร์คเข้าใจตัวเอง

 

แบมแบมที่ยืนมองสองแม่ลูกอยู่ พูดขึ้น

 

“ คุณมาร์คครับ ผมขอโทษที่ทำให้คุณกับคุณแม่มีปัญหากันนะครับ ผมขอโทษครับ ” แบมแบมขอโทษมาร์ค ก่อนจะเดินไป

 

“ เดี๋ยวก่อนครับ แบมแบมรอผมก่อน ” มาร์คจะวิ่งตามแบมแบมแต่ถูกแม่ดึงเอาไว้

 

“ คุณแม่ปล่อยผมเถอะครับ ผมจะไปพูดกับแบมแบมให้เค้าเข้าใจผม ปล่อยผมเถอะครับคุณแม่ ” มาร์คขอร้องให้แม่ปล่อยตัวเอง

 

“ หยุดนะมาร์ค เลิกโวยวายถึงมันเดี๋ยวนี้ แม่บอกแล้วไงว่ามันไม่ใช่คนดี ” คุณนายต้วนขึ้นเสียงกับมาร์ค

 

“ ทำไมครับคุณแม่ คุณแม่รู้จักเค้าเหรอครับถึงรู้ว่าเค้านิสัยไม่ดี คุณแม่รู้จักเค้าเหรอครับถึงได้ว่าเค้าแบบนั้น ” มาร์คถามแม่ตัวเอง เค้าไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ถึงไม่ชอบแบมแบมขนาดนี้ทั้งๆที่พึ่งเจอกันครั้งแรก

 

“ ว่ายังไงครับคุณแม่ ทำไมไม่ตอบผมหล่ะครับ ” มาร์คยังคงถามแม่ตัวเอง ที่เอาแต่มองหน้าเค้าแต่ไม่ยอมพูด

 

“ ถ้าคุณแม่ไม่พูด ผมก็ไปตามเค้า ขอโทษนะครับคุณแม่ ” มาร์คมองแม่อีกครั้งก่อนแกะมือแม่ตัวเองที่จับเค้าเอาไว้ออก

 

“ ถ้าแกตามมันไป แกก็ไม่ต้องมาพูดกับฉัน ” คุณนายต้วน ที่ไม่อยากพูดเรื่องของแบมแบมบอกกับลูกชายที่กำลังจะหันหลังให้ตัวเอง

 

“ ผมขอโทษนะครับคุณแม่ ผมอยากเจอเค้า ” มาร์คบอกกับแม่ ก่อนจะวิ่งไปทางที่แบมแบมเดินหายไป

 

“ มาร์ค กลับมาเดี๋ยวนี้นะ แม่บอกให้กลับมา ” คุณนายต้วน เรียกลูกชายที่ตอนนี้ไม่หันมามองเธอสักนิด ทำให้เธอถึงกับร้องไห้ออกมาเป็นครั้งแรกที่มาร์คไม่ฟังคำพูดของแม่

 

“ แบมแบมครับ แบมแบมคุณอยู่ไหนครับ ” มาร์คที่วิ่งตามแบมแบมมาเค้าพยายามเดินหาแบมแบมแต่ไม่เจอ เค้าพยายามมองหาอย่างร้อนใจ จนเห็นว่ามีรถคันหนึ่งกำลังสตาร์เครื่องซึ่งคนในรถคือแบมแบม เค้ารีบวิ่งไปเปิดประตูรถข้างคนขับขึ้นไปนั่ง แบมแบมที่เห็นมาร์คขึ้นว่าทำหน้าตกใจ

 

“ คุณมาร์ค ” แบมแบมอุทานออกมา

 

“ แบมแบม ผมขอโทษแทนคุณแม่ด้วยนะครับ ท่านเข้าใจคุณผิดครับ ” มาร์คขอโทษกับแบมแบม

 

“ ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมคงดูไม่ดีจริงๆท่านถึงต้องทำแบบนั้น ” แบมแบมถอนหายใจออกมาก่อนจะยิ้มให้มาร์ค

 

“ ไม่ใช่นะครับ คุณไม่ได้เป็นแบบนั้น ผมรู้ ” มาร์คปลอบแบมแบม

 

“ พอเถอะครับ คุณรีบกลับไปหาคุณแม่คุณเถอะครับป่านนี้ท่านคงกำลังเสียใจอยู่ คุณไปเถอะครับ ” แบมแบมบอกกับมาร์ค

 

“ แต่ผมอยากคุยกับคุณ ” มาร์คยังคงพยายามต่อ

 

แบมแบมที่เห็นว่ามาร์คคงไม่ยอมไปแน่ จึงหยิบกระดาษกับปากกาในกระเป๋าออกมาจดบ้างอย่างให้มาร์ค ก่อนจะยื่นให้ มาร์ครับมาดูก่อนจะยิ้มให้แบมแบม

 

“ นี่เป็นเบอร์ของผม คุณรีบกลับไปหาแม่คุณเถอะนะครับ ท่านกำลังรอคุณอยู่ ” แบมแบมบอกกับมาร์ค

 

“ คุณจะรับสายผมใช่มั้ยครับ ” มาร์คถามแบมแบมอีกครั้ง

 

แบมแบมพยักหน้าให้เค้า มาร์คยิ้มออกมาก่อนจะจับมือแบมแบมขึ้นมาจูบ

 

“ ผมจะพยายามพูดกับคุณแม่ ให้ท่านเข้าใจคุณ เราจะได้อยู่ด้วยกันนะครับ ” มาร์คสัญญากับแบมแบม

 

“ ช่วยรอผมอีกนิด อย่าพึ่งรักใครก่อนนะครับ ” มาร์คมองหน้าแบมแบมด้วยสีหน้าจริงจังก่อนจะจูบที่มือแบมแบมอีกครั้งแล้วลงจากรถไป เค้าเดินกลับไปแล้ว แบมแบมมองตามมาร์คที่เดินไปแล้วก่อนจะก้มลงมามองมือตัวเองที่มาร์คจูบเมื่อกี้อย่างไม่เข้าใจตัวเอง ก่อนที่จะมีคนเปิดประตูรถขึ้นมาสองคน

 

“ เข้าแผนทุกอย่างเลยนะ ง่ายกว่าที่พี่คิดซะอีก ” จินยองที่ขึ้นมานั่งข้างคนขับบอกกับแบมแบม

 

“ ยองแจเริ่มจะสงสาร คุณมาร์คซะแล้วสิพี่จินยอง ดูเค้าเหมือนจะชอบแบมแบมจริงๆนะ ” ยองแจที่ขึ้นมาด้านหลังพูดขึ้น

 

“ ดูเค้าก็หล่อดีนะ หวั่นไหวมั้งรึเปล่าเราคนเก่ง ” จินยองหันไปแซวน้อง

 

“ ไม่มีทางหรอกครับพี่จินยอง เค้าก็แค่เครื่องมือทำลายแม่เค้าก็เท่านั้น แบมแบมไม่หวั่นไหวหรอกครับ ” แบมแบมรีบแก้ตัว

 

“ จ๊ะๆ  ยังไงก็ระวังใจตัวเองให้ดีแล้วกัน พี่กลัวว่าเอาเข้าจริงเราจะเป็นฝ่ายเจ็บที่สุดนะ ” จินยองเตือนน้อง

 

“ ครับพี่จินยอง ขอบคุณนะครับที่จัดการหาทางให้คุณนายต้วนมาเจอผมพอดี ” แบมแบมขอบคุณจินยอง ที่เป็นคนให้เด็กเสริฟแถวนั้นไปบอกคุณนายต้วนว่า ลูกชายกำลังมีเรื่อง จนคุณนายต้วนมาเจอพวกเค้า

 

“ แค่นั้นเอง แล้วจะเอายังไงต่อหล่ะเรา เมื่อกี้พี่เห็นยัยป้านั้นร้องไห้ใหญ่เลยนะที่ลูกชายวิ่งตามแบมแบมมา ” จินยองบอกกับแบมแบม เค้ากับยองแจแอบดูตลอดเวลา

 

“ จริงเหรอครับ ผู้หญิงคนนั้นร้องไห้ด้วยเหรอครับ คนจิตใจอำมหิตอย่างเค้าเสียใจเป็นด้วยเหรอครับ ” แบมแบมพูดอย่างไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยิน

 

“ จริงๆนะ แบมแบม ยองแจก็เห็น ” ยองแจเสริม

 

“ ดีแล้ว นี่มันแค่เริ่มต้นเค้าต้องเจ็บปวดและเสียใจมากกว่านี้อีกหลายเท่า แค่นี้มันยังไม่ได้เศษเสี้ยวที่พวกแบมแบมต้องเจอด้วยซ้ำ ” แบมแบมพูดอย่างเจ็บใจ

 

“ อดทนไว้นะครับคุณนาย คุณยังต้องเจ็บอีกเยอะ ” แบมแบมพูดก่อนจะยิ้มออกมาอย่างถูกใจ

 

 

 

 

ที่หายไปเพราะ ตอนนี้ป้าเริ่มไฟหมด จุดไม่ติด แรงไม่มี อาจจะมีลบฟิคบางเรื่องออกด้วยเพราะอยากจะทำใหม่เมื่อพร้อมจริงๆ เบื่อกันมั้ยที่ป้าเป็นแบบนี้   แต่ป้ารักทุกคนนะ อยากทำให้ทุกคนมีความสุขแต่เหมือนจะไม่พอ

 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

4,759 ความคิดเห็น

  1. #3333 pan (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2557 / 19:47
    แบมหวั่นไหวอ่ะ มาร์คหล่อเกินห้ามใจ
    #3333
    0
  2. #3305 lalissa (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 15:41
    มาร์ครักแบมแบมมากเลย ไม่รู้ว่าถ้าเรื่องเดินทางมาถึงวันที่พี่มาร์ครู้ความจริงว่าแบมแบมทำไปเพราะอะไร คงไม่ผลเจ็บทั้งคู่ แบมแบมไม่สงสารพี่มาร์คหรอลูก

    ป้าแก่อย่าพึ่งหมดแรงสู้นะค่ะT.T รีดเดอร์คนนี้เป็นกำลังใจให้นะ ป้าแก่สู้ๆ
    #3305
    0
  3. #3295 นุ้มนิ่ม (@luhanbell) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 08:40
    สงสารมาร์ค T^T
    ป้าอย่าพึ่งหมดแร้งสิ สู้ๆ นะ อย่าพึ่งทิ้งเราไป // ป้ายิ้มๆ :D
    #3295
    0
  4. #3243 Piam'Mara (@night-tee) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 23:41
    นเข้าแผนน้องแบมทุกอย่างเลยอ่ะ

    สงสารมาร์คนะ ไม่รู้เรื่องอะไรเลย

    ป้าอย่าทิ้งกันนะ
    #3243
    0
  5. #3228 PatChaa (@lisa1994) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 20:11
    ขอให้ป้าอย่าพึ่งทิ้งเนื่องนี้ -/\- หนูอยากอ่าน หนูชอบบ~ อ่านแล้วรู้สึก เรื่องนี้พี่มาร์คใสมากกกกกก

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 1 ตุลาคม 2557 / 04:26
    #3228
    0
  6. #3225 oni (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 19:05
    ว้ายยยยยยยยยยยยถึงขนาดลบออกบางเรื่องเลยหรือ



    คุณป้าขาใจเย็นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆและสู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆน้าาาาาาา



    ปลากำลังติดเบ็ดแบมแล้วววววววว



    คนรักจริงแบบมาร์คน่าสงสารเนอะที่ต้องเป็นคนทำร้ายแม่ตัวเองและครอบครัว



    ไม่เว้นแม้นกระทั้งตัวเองด้วย แต่เราคิดว่ามาร์คน่าจะอภัยให้แบมถ้ารู้ความจริงทั้งหมด



    และเห็นใจแบม เพราะผลกระทบทั้งหมดได้ทำลายทุกอย่าง เหลือแบมกับน้องที่ไม่ยอมพูด



    #3225
    0
  7. #3224 g-kritsana (@g-kritsana) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 18:52
    แบมเบาๆหน่ยนะสงสารมาร์คอ่ะ

    เพราะคุณนายคนเดียวเลย
    #3224
    0
  8. #3222 9nawKIHAE (@ldhkwaang) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 17:32
    โฮฮ มาร์คหลงแบมแบบหมดสภาพมากกก

    น่าสงสารอ่ะ นึกภาพตอนรู้ความจริงล้ะ เตรียมเศร้าแพร่บบบ 

    ยูคกับยองมินคุยกันน่ารักมากก ชอบ -//-

    เป็นกำลังใจให้คนแต่งนะคะ <3
    #3222
    0
  9. #3179 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 08:34
    แหมพี่มาร์คลุกลี้ลุกลนอยู่ไม่ติดเลยนะ พ่อคนความรับผิดชอบสูง
    #3179
    0
  10. #3178 Miwmiw (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 03:08
    รออยู่นะคะ

    รีบกลับมาต่อนะ
    #3178
    0
  11. #3176 Piam'Mara (@night-tee) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 02:15
    ยองมินชอบยูคใช่มั้ย

    คุยกันน่ารักมากอ่ะ 



    #3176
    0
  12. #3175 PatChaa (@lisa1994) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 01:32
    อยากอ่านมากๆๆๆๆๆ ค่ะป้า ฮืออ~ T_T
    #3175
    0
  13. #3173 อาจุมม่าแก่แก่ (@natasuthi) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 00:47
    เพียวนี้ไรเตอร์ป้าแก่มีแบ่ง%แล้ว อิอิแซวเล่นนะ ไรต์คะเรื่องนี้ ยูคมินใช่ไหม ยูคดูอบอุ่นกับน้องมากเลย >////<
    #3173
    0
  14. #3172 Ono (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 26 กันยายน 2557 / 20:39
    พี่มาร์คหลงกลแบมเข้าจนได้รวมถึง บีและแจ็คที่ต้องหาทางแก้ปัญหาให้พี่มาร์ค

    พี่มาร์คหลงรักแบมเข้าจริงๆแล้ว ไม่อยากคิดถึงวันที่ความจริงเปิดเผยจริงๆ

    คงจะเศร้าใจกันทั้งสองฝ่าย
    #3172
    0