[Fic Got7] Markbam เล่ห์รัก - กลรักเจ้าตัวน้อย- เมียแต่ง

ตอนที่ 109 : เรื่องสั้น เรื่อง ทางเลือกของความรัก ตอนแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,804
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    13 ส.ค. 57





























คุณเคยรู้สึกว่าเป็นคนจิตใจโลเลบ้างมั้ย ที่ไม่สามารถตัดใจจากใครคนใดคนหนึ่งได้ สำหรับผม มาร์ค ต้วน ผมกำลังตกอยู่ในสภาพนั้นเต็มๆ

 

ย้อนไป 6 เดือนก่อน

 

“ มาร์ค เราห่างกันสักพักเถอะนะ ” คำพูดจากคนตรงหน้าที่ทำให้หัวใจผู้ชายอย่างมาร์ค ต้วน เจ็บจนพูดอะไรไม่ออก

 

“ ทำไมหล่ะครับจินยอง มาร์คทำผิดตรงไหนเหรอครับบอกมาร์คมาเถอะครับมาร์คจะปรับปรุงตัวทุกอย่างเพื่อจินยองนะ ” มาร์คที่ตอนนี้กำลังพยายามขอร้องคนตรงหน้าเค้าให้เปลี่ยนใจกับสิ่งที่พูดออกมาเมื่อกี้

 

“ ไม่มีประโยชน์หรอกมาร์ค ให้เราสองคนห่างกันดูสักพักเถอะเพื่ออะไรๆมันจะดีขึ้นกว่านี้ ” จินยองที่ตัดสินใจแน่วแน่บอกมาร์ค

 

“ แต่มาร์คทำไม่ได้ครับ จินยอง ” มาร์คปฎิเสธกับจินยอง จินยองมองหน้ามาร์คอย่างเหนื่อยใจกับความดื้อรั้นของมาร์ค

 

“ ถ้าอย่างนั้นเราคงไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้วหล่ะ ” จินยองบอกมาร์คก่อนจะหันหลังให้เพื่อจะเดินออกไปจากตรงนั้น แต่มาร์คก็จับแขนของจินยองไว้

 

“ จินยองครับ มาร์คขอร้อง ” มาร์คที่ตอนนี้ไม่เหลือสภาพของผู้ชายสุดหล่อแห่งคณะวิศวะเหลืออยู่แล้ว พยายามขอร้องแฟนตัวเองที่คบกันมากว่าสามปีอย่างจินยอง ที่วันนี้จินยองมาหาเค้าถึงคณะเพื่อคุยเรื่อง ขอห่างกันสักพัก

 

“ ปล่อยจินยองเถอะมาร์ค อย่าทำอะไรให้มันแย่กว่านี้เลย ”  จินยองหันมาบอกมาร์คด้วยสีหน้าที่รำคาญเค้าอย่างเห็นได้ชัด

 

“ จินยองครับ ให้โอกาสมาร์คอีกครั้งนะครับ มาร์คสัญญาว่ามาร์คจะไม่ทำให้จินยองเสียใจอีกเด็ดขาด ” มาร์คขอโอกาสจากแฟนตัวเอง แต่จินยองก็ยังคงทำหน้าเหมือนเดิมก่อนจะเอามือของตัวเองมาแกะมือของเค้าที่จับแขนไว้ออกก่อนจะพูดว่า

 

“ อย่าทำให้จินยองรู้สึกแย่กว่านี้เลยนะ ” จินยองบอกกับมาร์คแค่นั้นก่อนจะเดินไปขึ้นรถสปอตคันหรูที่จอดรอตัวเองอยู่ไม่ไกล รถสปอตที่เคลื่อนตัวออกไปแล้วเหลือเพียง มาร์ค ต้วน ที่ยืนมองภาพนั้นอย่างเจ็บปวด เค้าไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิดถึงทำให้ แฟนที่คบกันมากนานและเป็นคนที่เค้ารักมาก ถึงมาบอกยุติความสัมพันธกับเค้าง่ายๆแบบนี้ ทั้งๆที่เค้าไม่เคยจ้าชู้หรือนอกใจเลยสักครั้ง ทั้งๆที่เค้าเป็นถึงผู้ชายที่ทุกคนต่างชื่นชอบแต่เค้าก็ไม่เคยจะสนใจใครนอกจากแฟนตัวเองที่เรียนคณะนิเทศในมหาลัยเดียวกัน มาร์คที่ตอนนี้ยังคงไม่เข้าใจกับเหตุการณ์เมื่อกี้ ขับรถกกับบ้านของตัวเองตลอดทางที่ขับกลับมา น้ำตาของลูกผู้ชายที่ไม่เคยให้ใครได้เห็นไหลออกมาอย่างเงียบๆ มาร์คที่ขับรถกลับมาถึงบ้านของเค้า ที่เป็นบ้านจัดสรรในหมู่บ้านที่ไม่ไกลจากมหาลัยที่เค้าเรียนมากนัก เป็นบ้านที่พ่อของเค้าซื้อไว้ให้เค้าอยู่คนเดียวเมื่อต้องเรียนมหาลัยที่เค้าสอบติด มาร์คเป็นลูกชายคนเดียว จึงอยู่เพียงลำพัง มาร์คเดินเข้าบ้านจัดการหยิบขวดเหล้าที่มีอยู่ติดบ้านตลอดเวลา มาเปิดรินใส่แก้วดื่มมันเพียวๆเพื่อต้องการคลายความทุกข์ใจ เค้าดื่มมันไปมากแค่ไหนเค้าไม่สนใจ มาร์คดื่มเหล้าเหมือนมันไม่มีรสชาติ น้ำสีอำพันถูกกรอกใส่ปากโดยไม่มีที่ท่าว่าจะหยุดจนเสียงโทรศัพท์ของเค้าดังขึ้น มาร์คหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับโดยไม่มองหน้าจอสักนิดว่าใครโทรมา

 

“ ไอ้มาร์ค มึงอยู่ไหนว่ะออกไปคุยกับแฟนมึงแล้วหายไปเลยนะมึง ” ทันทีที่มาร์ครับสาย แจ็คสันเพื่อนสนิทก็ถามทันทีโดยไม่รอให้มาร์คพูดอะไร

 

“ กูอยู่บ้าน ” มาร์คที่กำลังกรึมๆตอบแจ็คสัน

 

“ ทำไมเสียงมึงเป็นแบบนั้นว่ะไอ้มาร์คมึงแดกเหล้าเหรอ ” แจ็คสันที่แปลกใจถามเพื่อน

 

“ อืม กูแดกเหล้าอยู่แค่นี้นะ ” มาร์คตอบเพื่อนก่อนจะกดตัดสายทิ้ง แล้วนั่งดื่มต่อ

 

“ ไอ้เชี่ยพูดยังไม่ทันรู้เรื่องเลยตัดสายกูทิ้งซะงั้น ” ทางด้านแจ็คสันที่ถูกมาร์คตัดสายพูดออกมาอย่างอารมณ์เสีย

 

“ มันอยู่ไหนว่ะแจ็ค ” ยองแจถามแจ็คสัน

 

“ อยู่บ้านแถมมันยังแดกเหล้าด้วย เป็นบ้าอะไรของมันว่ะออกไปคุยกับแฟนมันดีๆแต่เสือกไปแดกเหล้าอยู่บ้านซะแล้ว ” แจ็คสันยังคงหัวเสียกับอาการของเพื่อนอยู่

 

“ ทะเลาะกับจินยองรึเปล่าว่ะ ถึงเป็นแบบนี้ ” ยองแจเสริมความคิดเห็น

 

“ สงสัยว่ะแล้วจะเอายังไงต่อดีว่ะ จะถึงชั่วโมงเรียนแล้วด้วย ” แจ็คสันถามยองแจ ยองแจกับแจ็คสันมองหน้ากันว่าจะเอายังไงดี

 

“ หวัดดีครับพี่แจ็คสัน หวัดดีครับพี่ยองแจ ” ขณะที่แจ็คสันกับยองแจไม่รู้ว่าจะทำยังไงกันดี รุ่นน้องในคณะอย่าง แบมแบมกับยูคยอมก็เข้ามาทัก

 

“ เรียนกันเสร็จแล้วเหรอ แบมแบม ยูคยอม ” ยองแจยิ้มให้รุ่นน้องทั้งสอง

 

“ ครับ พี่ยองแจพวกผมเรียนเสร็จแล้ว แล้วพวกพี่หล่ะครับ ” แบมแบมตอบรุ่นพี่ก่อนจะถามบ้าง

“ พวกพี่กำลังจะไปนี่แหละ แต่ไอ้มาร์คดิเป็นอะไรไม่รู้เสือกหนีกลับบ้านไปแดกเหล้าซะงั้น ” แจ็คสันบ่นให้พวกน้องๆฟัง

 

“ พี่มาร์คกินเหล้าแต่วันเลยเหรอครับ พี่เค้ามีอะไรรึเปล่าครับ ” เป็นแบมแบมที่ถามออกมาด้วยความเป็นห่วง

 

“ พี่ก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเหมือนกันนะ จินยองมาหามันก่อนจะออกไปคุยกันหลังจากมันหายไปนานแจ็คมันเลยโทรถามถึงรู้ว่าหนีกลับไปกินเหล้าอยู่บ้านแล้ว ” ยองแจเป็นคนตอบคำถามให้

 

“ เค้าทะเลาะกับพี่จินยองเหรอครับ ” แบมแบมยังคงถามต่อ

 

“ สงสัยจะเป็นแบบนั้น มีไม่กี่เรื่องหรอกที่จะทำให้มาร์คมันเป็นแบบนี้ ” ยองแจพูดออกมา

 

แบมแบมทำหน้าเป็นห่วงมาร์คอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งทุกคนก็รู้เรื่องนี้ดีว่า แบมแบมนั้นอบรักมาร์คอยู่แต่เพราะมาร์คมีแฟนอยู่แล้วจึงได้แต่เป็นรุ่นน้องที่ดีเท่านั้น ยูคยอมที่เห็นอาการของเพื่อนจึงพูดขึ้น

 

“ ไปดูพี่มาร์คที่บ้านกันมั้ย เดี๋ยวยูคพาแบมแบมไป ” ยูคยอมที่เข้าใจความรู้สึกของเพื่อนเอ่ยถาม

 

“ จะดีเหรอยูค ถ้าพี่มาร์คเค้าไล่พวกเราออกมาหล่ะ ” แบมแบมถามด้วยความกังวล

 

“ ไม่เป็นไรหรอกก็บอกว่าพี่แจ็คสันกับพี่ยองแจใช้ให้มาดูก็ได้ ” ยูคยอมออกความคิดเห็น

 

“ ไปเถอะแบมแบม พี่ก็เป็นห่วงมาร์คมันเหมือนกันถ้าไม่ติดว่าต้องเข้าเรียนพวกพี่ก็จะไปเหมือนกัน ” ยองแจบอกกับแบมแบม เค้ารู้ดีว่าน้องคนนี้ทั้งรักทั้งห่วงมาร์คมากแค่ไหนแต่เพราะเพื่อนของเค้ามีคนรักอยู่แล้วจึงได้แต่สงสารรุ่นน้องที่นิสัยดีคนนี้ไม่ได้

 

“ ไปเถอะแบมแบม ถ้ามันทำอะไรก็โทรมาหาพี่แล้วกันเดี๋ยวเรียนเสร็จแล้วพวกพี่จะรีบตามไป ” แจ็คสันเสริมอีกคน แบมแบมมองทุกคนอย่างลังเลสักพักจึงพยักหน้ากับทุกคน ว่าตัวเองจะไปดูมาร์ค

 

ยูคยอมขับรถพาแบมแบมมาบ้านมาร์ค ที่พวกเค้าเคยมาประจำเมื่อพวกพี่ๆพามากินเหล้า เมื่อมาถึงจึงเห็นว่าประตูบ้านเปิดอยู่ พวกเค้าจึงเข้าไปในบ้านทั้งสองเดินเข้ามาข้างในจึงเห็นมาร์คที่ฟุบหน้าอยู่กับโต๊ะที่เต็มไปด้วยขวดเหล้าที่หมดแล้ว แบมแบมที่เห็นแบบนั้นจึงรีบวิ่งเข้าไปดูมาร์ค

 

“ พี่มาร์ค พี่มาร์คครับ เป็นยังไงบ้างครับพี่มาร์ค ” แบมแบมพยายามเรียกคนที่ฟุบอยู่ ยูคยอมเดินเข้าไปดูอีกคน

 

“ โห้……. นี่พี่มาร์คเล่นกินเพียวๆเลยนี่หว่าถึงได้สลบขนาดนี้ ” ยูคยอมพูดขึ้นมาเมื่อเห็นในเหล้าในแก้วที่เหลืออยู่

 

“ ยูค มาช่วยแบมแบมจับพี่มาร์คให้นอนดีๆก่อนเร็วๆ ” แบมแบมเรียกให้ยูคยอมช่วยจับมาร์คให้นอนบนโซฟาตัวยาวให้ดีๆ ยูคยอมช่วยจับมาร์คนอนจนดีแล้วแบมแบมจึงไปหาผ้าชุบน้ำมาเช็คหน้าให้มาร์ค ส่วนยูคยอมก็ช่วยเก็บพวกขวดเหล้าและแก้วที่ตั้งอยู่ไปทิ้ง

 

แบมแบมมานั่งที่พื้นตรงข้างๆโซฟาที่มาร์คนอนอยู่ก่อนจะใช้ผ้าชุบน้ำเช็คหน้าเช็คตาให้มาร์ค มาร์คที่กำลังเมา พยายามหันหน้าหลบอย่างไม่รู้ตัว

 

“ จินยองครับ อย่าทิ้งมาร์คนะครับมาร์ครักจินยองมากนะครับ ” มาร์คที่กำลังเมาพึมพำออกมา แบมแบมที่เช็คหน้าให้มาร์คอยู่ถึงกับชะงักมือ ก่อนจะร้องไห้ออกมาเมื่อรู้ว่าคนที่ตัวเองแอบรักกำลังเสียใจ ยูคยอมที่มาทันได้ยินเหมือนกันจึงเดินมาบีบไหล่ที่กำลังสั่นเทาของเพื่อนเอาไว้

 

แบมแบมที่รู้สึกแรงบีบที่ไหล่ของตัวเองจึงหันไปมองเห็นยูคยอมกำลังมองเค้าอยู่ โดยไม่ต้องพูดอะไรก็รู้ว่าเพื่อนของเค้ากำลังให้กำลังใจอยู่ แบมแบมเช็คน้ำตาที่กำลังไหลก่อนจะจัดการเช็คหน้าเช็คตาให้มาร์คจนเสร็จ แล้วจึงกลับมานั่งที่โซฟาอีกตัวเพื่อนั่งมองมาร์ค

 

“ สงสารพี่มาร์คจัง แบมแบมไม่เคยเห็นเค้าเป็นแบบนี้มาก่อนเลย ” แบมแบมพูดกับยูคยอม

“ อืม สงสัยคงทะเลาะกับพี่จินยองจริงๆหล่ะมั้ง ” ยูคยอมออกความคิดเห็น

 

“ ยูค พาแบมแบมไปซื้อของหน่อยสิ แบมแบมจะทำอาหารไว้ให้พี่มาร์ค ตื่นมาจะได้ทาน ” แบมแบมบอกกับยูคยอม

 

“ อืม ” ยูคยอมรับคำเพื่อน ก่อนจะพากันออกไปซื้อของเพื่อมาทำอาหารไว้ให้มาร์ค หลังจากเลือกของได้ตามต้องการแบมแบมกับยูคยอมก็กลับมาบ้านมาร์คเพื่อทำอาหาร ซึ่งตอนที่พวกเค้ากลับมาถึงมาร์คยังคงนอนอยู่ ยูคยอมออกมานั่งเฝ้ามาร์ค ส่วนแบมแบมเตรียมอาหารอยู่ในครัว แจ็คสันกับยองแจที่เรีนยเสร็จแล้วจึงตามมา ก็เจอกับยูคยอมที่นั่งเล่นเกมในมือถือส่วนมาร์คก็ยังคงหลับอยู่ แจ็คสันกับยองแจถามยูคยอม ยูคยอมจึงเล่าให้ฟังถึงสภาพของมาร์คตอนที่พวกเค้ามาถึง

 

“ นี่มันเป็นมากขนาดนั้นเลยเหรอ ” แจ็คสัน พูดขึ้นมาหลังจากฟังจบ

 

“ ครับ พี่แจ็คสัน ผมกับแบมแบมยังแปลกใจเลยครับที่เห็นแบบนี้ ” ยูคยอมพูดกับแจ็คสัน

 

“ แต่ พี่ก็ไม่เห็นว่ามาร์คมันจะพูดอะไรเลยนะตอนที่จินยองมาหามัน ” ยองแจพูดออกมา

 

“ สงสัยต้องรอให้มันฟื้นก่อนแล้วค่อยถามว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ” แจ็คสันพูดกับยองแจ

 

“ แล้วแบมแบมหล่ะ เป็นยังไงบ้างที่เห็นสภาพมันแบบนี้ ” แจ็คสันถามถึงอีกคน

 

“ แย่อ่ะพี่ มันนั่งร้องไห้ไปเช็ดตัวไป ผมหล่ะสงสารมันแอบรักพี่มาร์คซะขนาดนี้ ” ยูคยอมพูดกับพี่ๆทั้งสอง

 

“ พี่หล่ะสงสารแบมแบม ทำไมต้องมารักไอ้คนที่มันมีเจ้าของแล้วอย่างไอ้มาร์คด้วยก็ไม่รู้ ” ยองแจพูดขึ้น

 

“ ก็ความรัก มันชอบเล่นตลกกับหัวใจคนยังไงหล่ะพี่ยองแจ ผมก็ได้แต่คอยปลอบใจเพื่อนตัวเองเท่านั้น ” ยูคยอมพูดกับยองแจ แล้วจึงไม่มีใครพูดอะไรอีก แบมแบมที่เตรียมอาหารเสร็จแล้วจึงเดินออกมาข้างนอก

 

“ เสร็จแล้วเหรอแบมแบม ” ยองแจทักน้อง

 

“ เสร็จแล้วครับ พี่ยองแจกับพี่แจ็คสันทานด้วยกันมั้ยครับแบมแบมทำไว้เยอะเลย ” แบมแบมถามพี่ทั้งสอง แต่ยังไม่ทันที่ทั้งคู่จะได้ตอบคนที่หลับอยู่ก็ลุกขึ้นนั่งซะก่อน แจ็คสันที่เห็นว่ามาร์คลุกขึ้นมานั่งจึงทักเพื่อน

 

“ ฟื้นแล้วเหรอมึงไอ้ขี้เมา ” แจ็คสันประชดมาร์ค มาร์คมองทุกคนอย่างมึนๆก่อนจะลุกขึ้นยืน

 

“ จะไปไหนว่ะไอ้มาร์ค ” แจ็คสันถามมาร์คที่กำลังลุกขึ้นยืน

 

“ กูจะไปเอาเหล้า ” มาร์คตอบห้วนๆ

 

“ มึงจะบ้ารึไงพึ่งจะฟื้นจะกินอีกแล้ว ” เป็นยองแจที่พูดออกมา

 

“ กูจะกิน ” มาร์คไม่สนใจและกำลังจะเดินไปหยิบเหล้า แบมแบมที่เห็นแบบนั้นจึงเข้าไปขวาง

 

“ พี่มาร์คครับ ทานข้าวก่อนนะครับ แบมแบมเตรียมไว้ให้แล้ว ” แบมแบมบอกกับมาร์ค

 

“ หลบไป ฉันจะไปเอาเหล้าอย่าขวาง ” มาร์คกับไม่สนใจสักนิด

 

“ แต่พี่มาร์คพึ่งจะฟื้นเองนะครับ ทานข้าวสักหน่อยแล้วค่อยกินเหล้านะครับ ” แบมแบมพยายามขอร้อง

 

“ ไม่เข้าใจภาษาคนรึไง ฉันจะกินเหล้ายุ่งอยู่ได้ ” มาร์คตะคอกแบมแบม แบมแบมที่โดนมาร์คตะคอกก็น้ำตาคลอเบ้า

 

“ น้องมันหวังดีกับมึง มึงจะไปว่าน้องมันทำไมว่ะ ” แจ็คสันที่ทนไหวเดินเข้ามาดึงแบมแบมออกแล้วไปยืนขวางหน้ามาร์คแทน ยองแจที่ไม่พอใจเหมือนกันเดินไปโอบน้องเพื่อปลอบใจ ส่วนยูคยอมก็เดินมายืนข้างๆเหมือนกัน

 

“ กูไม่ต้องการความหวังของใคร กูต้องการแค่จินยองเท่านั้นคนอื่นกูไม่สนจำไว้ด้วย ” มาร์คขึ้นเสียงกับทุกคนและมองแบมแบมตาขวาง ก่อนจะเดินขึ้นไปชั้นสองที่เป็นห้องนอนของตัวเอง

 

“ ไอ้เพื่อนเวร ไอ้เพื่อนปากหมา ” แจ็คสันตระโกนด่าตามหลังขึ้นไป ก่อนจะมาดูแบมแบมที่ยืนร้องไห้โดยมียองแจยืนกอดอยู่

 

“ ไม่เป็นอะไรนะแบมแบม พวกพี่ขอโทษแทนไอ้มาร์คมันด้วย มันยังเมาอยู่คงไม่รู้ว่าพูดอะไรออกมา ” ยองแจแก้ตัวให้เพื่อนตัวเอง

 

“ ไม่เป็นไรครับพี่ยองแจ แบมแบมผิดเองที่มาวุ่นวายกับพี่มาร์ค แบมแบมไม่โกรธพี่มาร์คหรอกครับ ” แบมแบมบอกกับยองแจ ถึงแม้จะเสียใจที่ถูกมาร์คว่า แต่เค้ากับไม่รู้สึกโกรธมาร์คสักนิด เพราะตัวเค้าเองเป็นคนเลือกที่จะมาวุ่นวายเอง

 

“ กลับบ้านกันเถอะแบมแบม เอาไว้ให้พี่มาร์คเค้าสร่างเมาให้มากกว่านี้ก่อนพวกเราค่อยมาดูเค้ากันใหม่นะ ” ยูคยอมพูดกับแบมแบม แบมแบมพยักหน้ากับยูคยอมก่อนที่ทั้งคู่จะขอตัวกลับไปโดยที่ก่อนกลับ แบมแบมยังฝากฝังให้ยองแจ เรียกมาร์คมาทานข้าวให้ได้ด้วยความเป็นห่วง หลังจากแบมแบมไปแล้ว ยองแจกับแจ็คสันที่ยังอยู่ต่อจึงลงคุยกันด้วยความหนักใจ

 

หลังจากที่จินยองขอห่างกันสักพักกับมาร์ค มาร์คก็เอาแต่กินเหล้าไม่ยอมไปเรียน จนพวกแจ็คสันกับยองแจยังไม่รู้ว่าจะทำยังไง พวกเค้าได้รู้จากปากมาร์คตอนเมาว่า จินยองขอห่างกันสักพัก โดยที่มาร์คก็ไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าตัวเองทำอะไรผิด มาร์คที่พยายามติดต่อจินยองตลอดเวลาแต่จินยองก็ไม่เคยรับสายมาร์คสักครั้ง จนมาร์คทำตัวอย่างที่เป็นอยู่แบบนี้ หนึ่งอาทิตย์หลังจากวันนั้น มาร์คกินเหล้าเมาตลอดเวลา ข้าวปลาไม่ยอมกิน มหาลัยก็ไม่ยอมไป จนตอนนี้สภาพร่างกายของมาร์คจึงดูแย่มากๆ แจ็คสันกับยองแจที่มาหามาร์ค เห็นสภาพบ้านที่เต็มไปด้วยขวดเหล้าและเพื่อนตัวเองที่นอนเมาอย่างไม่มีสติ

 

“ ไอ้มาร์ค กูทนไม่ไหวแล้วนะมึงจะทำตัวเหี้ยๆแบบนี้ไปถึงเมื่อไรว่ะ มึงไม่สงสารตัวเองบ้างรึไง ” แจ็คสันที่กำลังโมโหเดินไปกระชากคอเสื้อของมาร์คที่นอนอยู่ ยองแจที่เห็นแจ็คสันทำแบบนั้นจึงเข้าไปขวาง

 

“ ปล่อยมันเถอะแจ็คสัน พูดอะไรไปมันก็ไม่รู้เรื่องหรอก ” ยองแจพูดให้แจ็คสันใจเย็น

 

“ แต่กูจะทำให้มันพูดให้รู้เรื่องให้ได้ ” แจ้คสันพูดกับยองแจแค่นั้นก่อนจะลากมาร์คที่ยังเมาอยู่เข้าไปในห้องน้ำ ก่อนจะจัดการเปิดน้ำฉีดใส่มาร์ค

 

“ ทำเหี้ยอะไรว่ะ หยุดนะโว๊ย ” มาร์คที่เริ่มรู้สึกตัวเพราะความเย็นของน้ำตระโกนขึ้นมา

 

“ กูกำลังทำให้มึงกับมาเป็นคนไง ” แจ็คสันที่ยังไม่เลิกฉีดน้ำใส่มาร์ค ตระโกนบอก

 

“ ไอ้แจ็คกูบอกให้หยุดไอ้เหี้ย ” มาร์คโวยวายใส่แจ็คสัน

 

“ รู้ตัวแล้วใช่มั้ยไอ้มาร์ค ไอ้เวรต้องให้ใช้กำลัง ” แจ็คสันที่เลิกฉีดน้ำแล้วพูดกับมาร์ค แต่มาร์คไม่ตอบนอกจากทำหน้าเหวี่ยงใส่เท่านั้น

 

ยองแจที่เห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เดินเข้าไปส่งผ้าเช็ดตัวให้มาร์ค

 

“ อาบน้ำอาบท่าซะ แล้วค่อยออกมาคุยกัน ” ยองแจบอกกับมาร์คแล้วจึงเดินออกมาดึงแจ็คสันให้ออกจากห้องโดยไม่ลืมปิดประตูให้มาร์คด้วย มาร์คที่นั่งอยู่ที่พื้นเอามือทุบกับพื้นห้องน้ำแรงๆอย่างคนหงุดหงิด แล้วจึงจัดการอาบน้ำ

 

ทางด้านของแจ็คสันกับยองแจที่ออกมาจากห้องน้ำ ก็เจอยูคยอมกับแบมแบมที่ยืนมองพวกเค้าอยู่โดยที่แบมแบมโดนยูคยอมดึงแขนไว้

 

“ พี่แจ็คสัน ทำแบบนั้นกับพี่มาร์คทำไมหล่ะครับ ” แบมแบมที่เห็นว่าแจ็คสันทำอะไรกับมาร์คถามด้วยความไม่พอใจ เมื่อกี้แบมแบมจะเข้าไปขวางแต่ก็ถูกยูคยอมดึงเอาไว้

 

“ พี่กำลังช่วยมันนะแบมแบม ถ้าพี่ไม่ทำแบบนี้มันก็ยังเป็นไอ้ขี้เมาที่ยังนอนไม่รู้เรื่องอะไร ” แจ็คสันอธิบายกับแบมแบม

 

“ พี่รู้ว่า แบมแบมห่วงมันพวกพี่ก็ห่วงมันเหมือนกันถึงต้องทำแบบนี้ไง ” แจ็คสันพูดอย่างจริงจังกับแบมแบม

 

“ แบมแบมขอโทษครับ ” แบมแบมที่รู้สึกผิดขอโทษแจ็คสัน

 

“ ช่างมันเถอะพี่ไม่โกรธหรอก พวกเราไปนั่งรอให้มันอาบน้ำให้เสร็จแล้วค่อยจัดการกันต่อเถอะ ” แจ็คสันบอกกับทุกคน ก่อนจะพากันไปนั่งรอที่ห้องรับแขก

 

มาร์คที่อาบน้ำเสร็จแล้ว เดินออกมาเห็นทุกคนนั่งอยู่แต่ก็ไม่สนใจเดินขึ้นไปแต่งตัวข้างบน เมื่อลงมาข้างล่างจึงเดินเข้าไปนั่งกับพวกเพื่อน

 

“ พวกมึงมีอะไรรึเปล่า ” มาร์คถามแจ็คสันกับยองแจ

 

“ พวกกูเป็นห่วงมึงไงเลยต้องมาดู ” แจ็คสันบอกมาร์ค

 

“ กูยังไม่ตาย พอใจยัง ” มาร์คพูดแบบไม่ใส่ใจ

 

 

“ พวกกูเป็นห่วงมึงนะโว๊ย ถึงได้มาแต่ถ้ามึงพูดจาแบบนี้พวกกูก็จะไม่ยุ่งแล้ว ” แจ็คสันที่กำลังโมโหกับคำพูดของมาร์คพูดขึ้น

 

“ แจ็คสัน ใจเย็นๆสิ ” ยองแจเตือนแจ็คสัน

 

แบมแบมที่ซื้อโจ๊กมาให้มาร์ค เดินถือถ้วยโจ๊กมาวางให้มาร์ค

 

“ พี่มาร์ค ทานโจ๊กหน่อยนะครับพี่ยังไม่ได้ทานอะไรเลย ” แบมแบมยิ้มให้มาร์ค แต่มาร์คก็ไม่สนใจสักนิด แบมแบมจึงนั่งลงที่ด้านหน้าโต๊ะแล้วหยิบช้อนส่งให้มาร์ค

 

“ ทานหน่อยนะครับ ร้านนี้อร่อยมากเลย ” แบมแบมยังคงพยายามต่อ แต่มาร์คกับตระโกนใส่หน้า

 

“ ไม่กินก็บอกแล้วไงว่าไม่ต้องมายุ่ง ” มาร์คที่กำลังอารมณ์เสียตระโกนว่าแบมแบม พวกแจ็คสันกับยูคยอมที่กำลังไม่พอใจมาร์คกำลังจะช่วยแต่ก็ถูกยองแจ ส่ายหัวให้อยู่เฉยๆ

 

แบมแบมที่กำลังน้ำตาไหลออกมาเอามือเช็คน้ำตาตัวเองก่อนจะหยิบช้อนโจ๊กยื่นให้มาร์คใหม่

 

“ ทานสักนิดนะครับพี่มาร์ค พี่ไม่ได้ทานอะไรเลยแบมแบมเป็นห่วงนะครับ ” แบมแบมยังคงพยายามต่อ

 

“ ก็บอกแล้วยังไงว่าไม่กิน เลิกยุ่งกับฉันสักทีได้มั้ย ” มาร์คยังใส่อารมณ์เหมือนเดิม

 

“ พี่มาร์คจะด่าจะว่าอะไรแบมแบมก็ได้ครับ แต่ช่วยทานโจ๊กหน่อยได้มั้ยครับแบมแบมแค่อยากให้พี่ทานอะไรบ้างเท่านั้น ” แบมแบมตักโจ๊กยื่นไปจ่อไว้ที่ปากมาร์คทั้งๆที่น้ำตาตัวเองก็ยังไหลอาบแก้ม มาร์คที่กำลังจะว่าคนตรงหน้าถึงกับพูดไม่ออก เค้าไม่เข้าใจเด็กตรงหน้าเค้าทั้งๆที่เค้า ทำแย่ๆสารพัดแต่แบมแบมกับยังไม่ทิ้งเค้าไปไหนกับยังคงทนให้เค้าทำแย่ๆแบบนั้น มาร์คถอนหายใจออกมาก่อนจะหยิบช้อนจากมือของน้องมาถือไว้เองแล้วจึงตักโจ๊กทานเงียบๆ แบมแบมที่เห็นมาร์คทานโจ๊กก็ยิ้มออก ส่วนอีกสามคนที่นั่งลุ้นอยู่ถึงถอนหายใจอย่างโล่งอก

 

เมื่อมาร์คทานเสร็จแล้วแบมแบมจึงยื่นแก้วน้ำให้ มาร์ครับมาดื่มนิดหน่อยแล้วจึงวางบนโต๊ะ แบมแบมยิ้มให้มาร์คก่อนจะเอาชามไปเก็บ เมื่อแบมแบมเข้าไปข้างในพวกที่เหลือจึงพูดกับมาร์ค

 

“ มาร์ค มึงจะเอายังไงต่อมึงจะทำตัวแบบนี้อีกนานแค่ไหนว่ะ ” แจ็คสันถามเพื่อน

 

“ กูไม่รู้ กูสับสนไปหมด กูทำผิดอะไรทำไมจินยองถึงทำแบบนี้กับกู กูไม่เข้าใจ ” มาร์คระบายความในใจออกมา

 

“ มาร์ค กูไม่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรกับความรักของพวกมึง แต่กูอยากให้มึงรู้ไว้ว่าคนที่รักมึงยังมีอีกเยอะนะเว้ย การที่มึงทำร้ายตัวเองแบบนี้มึงคิดว่ามันดีแล้วเหรอว่ะ สิ่งที่มึงทำไปทั้งหมดมันทำให้เค้ากับมาหามึงเหมือนเดิมรึเปล่ามึงลองคิดดูดีๆ แล้วคนที่เค้ารักมึงหล่ะมึงไม่สงสารเค้าบ้างเหรอ ” ยองแจพูดให้มาร์คคิด แบมแบมที่ทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วเดินออกมาลาทุกคน

 

“ แบมแบม กลับแล้วนะครับ ” แบมแบมยิ้มให้ทุกคนก่อนจะชวนยูคยอมกลับ มาร์คมองตามหลังน้องที่เดินออกไปแล้ว

 

“ พรุ่งนี้กูจะกลับไปเรียน ” มาร์คบอกกับแจ็คสันกับยองแจที่นั่งยิ้มกับการตัดสินใจของเพื่อน

 

หลังจากที่มาร์คกับไปเป็นเหมือนเดิม ถึงแม้มาร์คจะดูเงียบขรึมมากกว่าเก่าแต่ก็ไม่ได้กลับไปเมาอีกแล้ว เค้ายังคงใช้ชีวิตปรกติเหมือนเดิม แต่จะมีเหม่อบางเมื่ออยู่คนเดียว แต่แจ็คสันกับยองแจมักหาเรื่องมาชวนให้มาร์คลืมเรื่องนั้นประจำ ส่วนแบมแบมแม้มาร์คจะทำเย็นชาใส่แต่ก็พยายามมาดูแลมาร์คประจำแม้อยู่ที่มหาลัย แบมแบมมักจะเอาของมาให้มาร์คทานเสมอจนแจ็คสันกับยองแจก็ได้อิ่มไปด้วย แบมแบมยังคงทำอย่างเสมอต้นเสมอปลายไม่เคยเรียกร้องอะไรนอกจากได้เห็นว่ามาร์คมีความสุข และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่แบมแบมเอาของกินมาให้มาร์ค

 

“ วันนี้แบมแบมทำซูชิ มาให้นะครับพี่มาร์ค ” แบมแบมวางกล่องพลาสติกที่ข้างในมีซูชิหน้าตาน่าทานมากมายให้มาร์ค

 

“ โห้แบมแบมน่าทานมากเลย ” แจ็คสันที่นั่งอยุ่ด้วยชมแบมแบม

 

“ อร่อยด้วยนะพี่ ผมทานมาแล้ว ” ยูคยอมบอกกับแจ็คสัน

 

“ ไอ้มาร์คเปิดเลยมึง กูอยากกิน ” เมื่อยูคยอมพูดจบแจ็คสันก็เร่งให้มาร์คเปิดกล่อง แต่มาร์คกับกล่องหนีมือแจ็คสัน

 

“ หยุดเลยมึง ” มาร์คชี้หน้าแจ็คสัน ก่อนจะหันไปมองหน้าแบมแบม

 

“ มาคุยกับพี่หน่อย มีเรื่องอยากจะพูดด้วย ” มาร์คบอกกับแบมแบมแล้วจึงลุกขึ้นเดินออกไป โดยไม่ลืมชี้หน้าแจ็คสันไม่ให้ยุ่งกับกล่องซูชิของเค้า

 

แบมแบมที่ไม่รู้ว่ามาร์คจะพูดอะไรกับตัวเอง มองหน้ายองแจ ยูคยอมและแจ็คสัน ที่มองเค้าอย่างให้กำลังใจ

 

“ ไปเถอะแบมแบม พี่ว่ามาร์คมันคงอยากคุยอะไรกับแบมแบมแค่สองคน ” ยองแจบอกกับน้อง แบมแบมจึงลุกขึ้นเดินตามมาร์คไป

 

เมื่อทั้งคู่เดินมาที่ข้างต้นไม้ที่ไม่ค่อยมีคน มาร์คจึงเป็นฝ่ายเริ่มพูดก่อน

 

“ ชอบพี่ใช่มั้ย ” มาร์คถามน้อง

 

“ ครับ ” แบมแบมตอบเบาๆ

 

“ แต่พี่ไม่ชอบเรา พี่ยังรักจินยองอยู่ ” มาร์คพูดกับแบมแบม

 

“ ไม่เป็นไรครับ แบมแบมไม่ได้ต้องการให้พี่มารักแบมแบม แบมแบมแค่อยากดูแลพี่มาร์ค แบมแบมอยากเห็นว่าพี่มาร์คมีความสุขได้เห็นพี่ยิ้มทุกวัน แค่นั้นก็พอแล้วครับ ” แบมแบมพูดทุกอย่างที่ตัวเองคิด

 

“ เหนื่อยเปล่าๆ ตัดใจซะเถอะ ” มาร์คยังคงพูดต่อ

 

“ ไม่เหนื่อยครับ ให้แบมแบมได้ดูแลพี่มาร์คแบบนี้ต่อไปนะครับ แบมแบมสัญญาว่าจะไม่ไปกวนใจอะไรพี่มาร์คเลยนะครับ ” แบมแบมขอร้องมาร์ค

 

“ ดื้อ ” มาร์คพูดออกมาแค่นั้น

 

“ นะครับ พี่มาร์คอย่าห้ามแบมแบมเลยนะครับ ” แบมแบมที่กลัวมาร์คจะห้ามตัวเองขอร้อง

 

“ ตามใจแล้วกัน จะทนได้นานแค่ก็เรื่องของเธอ ” มาร์คบอกกับน้องก่อนจะเดินกลับไปที่โต๊ะ เพื่อกินซูชิ แบมแบมยืนยิ้มอย่างดีใจที่มาร์คยอมให้เค้าได้ดูแลต่อ ส่วนที่โต๊ะของมาร์คก็มีเสียงทะเลาะเพื่อแย่งซูชิกันอย่างสนุกสนาน หลังจากที่มาร์คยอมให้แบมแบมได้มาดูแลแล้ว แบมแบมก็ยังคงทำตัวเหมือนเดิมทุกครั้ง คือเอาของกินมาให้มาร์ค ไปบ้านมาร์คเพื่อทำความสะอาดและซักเสื้อผ้าให้ คือไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรของมาร์ค แบมแบมจะเป็นคนทำให้ทั้งหมดจนหลายๆคนในคณะยังเอ่ยปากแซวว่า มาร์คกับแบมแบมคบกัน

 

มาร์คที่มักทำขรึมกับน้อง แต่ความจริงแล้วเค้าก็เริ่มเปิดใจให้น้องแล้วเหมือนกันแต่ที่ยังคงทำเหมือนไม่ใส่ใจเพราะเค้ายังคงกลัวว่าจะต้องเจอกับความผิดหวังเหมือนรักครั้งเก่าอีก

 

วันนี้แบมแบมยังคงมาดูแลทำความสะอาดที่บ้านมาร์คเหมือนเดิม เมื่อทำเสร็จแล้วจึงจะขอตัวกลับ

 

“ พี่มาร์คครับ แบมแบมกลับแล้วนะครับ ” แบมแบมบอกมาร์คที่กำลังนั่งดูทีวีอยู่ แต่มาร์คกับควักมือเรียกให้เค้าเดินเข้าไปหา แบมแบมจึงเดินเข้าไปใกล้ๆมาร์ค เมื่อไปถึงมาร์คก็ดึงแขนน้องให้ก้มลงไปหาตัวเอง ก่อนจะจูบปากน้องเบาๆ แบมแบมที่ตกใจยืนเอามือจับปากตัวเอง

 

“ กลับบ้านดีๆนะ ” มาร์คพูดกับน้องแค่นั้นก่อนจะหันไปสนใจทีวีแทน แบมแบมที่หน้าแดงกับการกระทำของมาร์ค จึงวิ่งออกมาจากบ้านของมาร์คมายืนยิ้มอย่างดีใจเพียงลำพัง ส่วนคนที่สนใจทีวีเมื่อกี้เมื่อน้องออกไปแล้วก็หันไปมองที่ประตูบ้านก่อนจะยิ้มออกมา

 

 

 

สปอยตอนหน้า

 

“ มาร์ค  จินยองขอโทษเรากับมาเป็นเหมือนเดิมกันได้มั้ย ” มาร์คยืนฟังคนที่เค้าเคยรักมากพูดกับเค้า

 

 

แบบว่าเรื่องสั้นนี้เกิดจากการฟังเพลงเก่าเพลงหนึ่งแล้วมันเกิดอาการอยากแต่งขึ้นมาเฉยๆ แบบว่าอารมณ์แบบว่าอยากดราม่ามั้ง ช่วงนี้ดราม่าในชีวิตมันเยอะเหลือเกิน เรื่องสั้นนี้มีแค่สองตอนจบ ไม่เกี่ยวกับเรื่องหลักทั้งสองเรื่องเลยนะค่ะ ชอบไม่ชอบยังไงบอกได้ค่ะ ส่วนเรื่องหลักก็จะมาต่อเร็วๆนี้แหละค่ะ มันจริงอย่างที่น้องคนหนึ่งเค้าบอกนั้นแหละค่ะ ชีวิตจริงมันเศร้าจนไม่มีอารมณ์แต่งเรื่องหวานๆเลย ขอเวลาอีกนิดนะค่ะ ที่แต่งตอนนี้เพราะไม่อยากให้ทุกคนคิดว่าป้าจะดองนิยาย เลยเอามาต่อฆ่าเวลาไปก่อน ส่วนเพลงที่ฟังคือ  เพลง โจทย์รัก  ของ เล้าโลม ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

4,759 ความคิดเห็น

  1. #4601 ชื่ออาย เครนะ (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 07:19
    กรี๊ดดดด มุ้งมิ้งอีโนเนะที่สุด!ว่าแต่...จินยอง-.,-กลับมาตะมายยยยยย
    #4601
    0
  2. #3022 9nawKIHAE (@ldhkwaang) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 00:06
    อื้อหือออ เพลงมันโดนนนน 
    กลับมาทำไมน่ะจินยองงง! 
    สงสารแบมแบม T^T 
    #3022
    0
  3. #2520 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2557 / 22:22
    . . . . กลับมาทำไม จินยอง

    ตอนไปไม่มีแม้แต่เยื้อใย

    พอตอนนี้ นายกลับมาทำไม
    #2520
    0
  4. #2155 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 12:27


    สนุกอ่ะ สงสารแบมจัง แต่ก็นะทำเพื่อคนที่เรารัก
    ยังไงมันก็มีความสุขอยู่ดี

    #2155
    0
  5. #2154 โมโมกิยูริกะ (@mikimomo) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 09:39
    สงสารแบมแบม แต่ก็เข้าใจอารมณ์คนที่รักอ่ะนะ
    จินยองทำไมถึงทิ้งมาร์คไปอยากรู้มากกกกก
    #2154
    0
  6. #2152 PatChaa (@lisa1994) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 05:56
    ย่าห์!!!! อะไรของเนียร์เนี่ย!!! บอกเลิกแล้วอยากกลับมาคบใหม่เนี่ยนะ!!! เหอะ!
    #2152
    0
  7. #2151 Piam'Mara (@night-tee) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 01:06
     น้องแบมผู้แสนดียอมทำทุกอย่างเพื่อมาร์คขนาดนั้นเลยหรอ
    มาร์คอย่ากลับไปคบกับเนียร์อีกนะ เนียร์เคยทำนายเจ็บนะจำเอาไว้
    นายต้องคบกับน้องแบมสิ ดูสิน้องทำทุกอย่างเพื่อนายโดยไม่หวังอะไรเลยนะ
    #2151
    0
  8. #2150 smile2all (@smile2all) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 00:45
    # ขอมอบรางวัลคนดีที่โลกต้องการใก้กับน้องแบม' ในใจลึกๆเชื่อว่าต้องเจ็บ..แค่ก็อย่างว่าแหละขอแค่ได้เห็นยิ้มของคนที่ตัวเองรักก็พอ :)
    #2150
    0
  9. #2149 oni (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 00:33
    จินยองอยากเลกก็เลิกซะง่ายๆ



    อยากจะกลับก็กลับมางั้นหรือ



    คงไม่ยากนะสำหรับถ่านไฟเก่าแบบจินยอง



    ที่จะมาขอคืนดีกับมาร์ค มาร์คคงไม่ลังเลที่เห็นจินยองกลับมา



    แอบสงสารแบมที่มั่นคงกับความรัก มั่นคงและพยายาม



    ที่จะดูแลมาร์คให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ สุดท้ายแล้วมาร์คก็ใจอ่อน



    แต่คนเก่ากำลังจะกลับมาขอคืนดีอีกครั้ง แบมคงต้องเสียใจอีกครั้ง



    #2149
    0
  10. #2147 B2GetLove (@b2getlove) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 00:23
    หนึ่งคนทิ้งเราให้ตาย ... อีกคนให้ลมหายใจ 
    หนึ่งทางคือรักจริง .. อีกทางก็รักฝังใจ
    ไม่อยากเสียใครซักคน แต่วันนี้ต้องตัดสินใจ .. 
    โจทย์ความรักจะจบเช่นไร...ยังไม่รู้หัวใจตัวเอง
     
    ป้าสุดยอดไปเลย มันหน่วงจังอะป้า อยากรู้แล้วว่าถ้าโจทย์มาแบบนี้ คำตอบของมาร์คจะเป็นแบบไหน ป้าช่วยมาเฉลยคำตอบเร็วๆ นะคะ
     
    เรื่องดราม่าในชีวิตมีกันทุกคนเลยคะป้า ถ้าเหนื่อยเมื่อไหร่แวะมาที่นี้นะคะ ที่นี้ไงคะที่ของป้าและเด็กๆ ที่รักป้า รอซับเหงื่อและเสริ์ฟน้ำเย็นๆ ให้ป้าตลอดเวลาเลยนะ มามะ...กอด
    #2147
    0
  11. #2136 Tempobear (@tempobear) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2557 / 23:31
    รีบมาต่อไวๆนะไรต์ รออ่านรมณ์ค้าง จินยอง.. แกจะกลับทำไม มาร์คเริ่มเปิดใจให้แบมแล้วนะ สงสารแบมอ่า
    #2136
    0
  12. #2134 FairyStar13 (@n13-berry) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2557 / 22:56
    โธ่ววไรต์ค่ะ ฟังเพลงดราม่าแบบโจทย์รัก
    แล้วทีนี้มาร์คจะเลือกใครล่ะ
    โจทย์ความรักจะจบเช่นไร ยังไม่รู้ววววววววว ....................5555
    #2134
    0
  13. #2133 TINGTINGCraz (@chananan4353) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2557 / 22:49
    คือแบมมุ้งมิ้งอิโนเซ้นมากกง่ะะะ>>เย่!!ป้ากลับมาแย้วววว>~<
    #2133
    0