[EXO] Afterload "ขอหมอเช็กหน่อยนะครับ..." [ChanBaek, HunHan]

ตอนที่ 123 : ศาสตราจารย์นายแพทย์ชานยอล comeback !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,895
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 413 ครั้ง
    12 ต.ค. 62

สวัสดีค่ะทุกคน เอาข่าวดี 1 สิ่งมาแจ้ง

เจคเอาฟิคชานแบคเรื่องแรกของเจค #หมอชานโหดหื่น ไปลงจอยลดาให้อ่านกันนะคะ

เนื้อหาเหมือนเดิม เป็นบรรยายเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนไป กลับไปฟื้นความทรงจำกันได้เสมอ ศ.ชานยอล ศ.เลย์ อ.คริส แบคฮยอนและเซฮุนยังอยู่เหมือนเดิม :)

ใครคิดถึงก็เข้าไปอ่านกันนะ จะทยอยลงไปค่ะเพราะอย่างที่รู้กันมันยาวมากกก

ส่วนเรื่องจะรวมเล่มอีกไหม ก็เดี๋ยวขอดูก่อน

❤️❤️❤️❤️

Hi, he’s back.
Do you miss him? 


" ยังจำผู้ชายเซ็กซี่ๆ ที่ใส่แว่นคนนั้นได้ไหม "



14

             

 

            ชานยอลและแบคฮยอนพากันออกมาจากภัตตาคาร ในที่สุดแบคฮยอนก็หายปวดท้องเป็นปลิดทิ้งจนได้ ...บอกแล้วว่ามีหมออยู่ตรงนี้ตั้งสองคนรวมตัวเขาเองด้วย ถ้าจะตายก็ให้มันรู้กันไปสิ... มหาวิทยาลัยฮันจากับโรงพยาบาลฮันจาสมควรพิจารณาปิดตัวลงหากเกิดเหตุการณ์อย่างนั้นขึ้น ทั้งคู่เดินออกจากห้างมาที่ลานจอดรถก่อนจะก้าวขึ้นไปเมื่อร่างสูงปลดล็อก ศาสตราจารย์หนุ่มออกรถเงียบๆ

            “อาจารย์ฮะ / แบคฮยอน...”

            ทั้งคู่เงียบเมื่อต่างเอ่ยขึ้นมาพร้อมกันพอดี ในที่สุดผู้เป็นอาจารย์ที่กำลังจับจ้องอยู่ที่ถนนเบื้องหน้าขณะขับรถจะเอ่ยปาก

            “คุณพูดก่อนเลย”

            “อ่า คือ ผมแค่จะบอกว่า ขะ ขอบคุณนะฮะ” ท้ายประโยคงุบงิบจนแทบฟังไม่ออก รู้สึกกระดากปากที่ต้องมาเอ่ยขอบคุณคนที่แบล็กเมล์ตัวเอง แต่วันนี้ศาสตราจารย์ก็ช่วยชีวิตเขาเอาไว้จริงๆ “...ที่ซื้อยาแล้วก็เลี้ยงข้าวผม”

            เขาก้มหน้างุด “แล้วอาจารย์มีอะไรจะบอกผมเหรอฮะ”

            “...ผมจะถามว่าคุณจะไปที่ไหน กลับหอหรืออะไร”

            แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นมามองคนถามอย่างไม่คาดฝัน เขานึกว่า...

            ...มันจะต้องไปจบที่คอนโดฯ ตามสูตรซะอีก

            “...ว่ายังไงล่ะ”

            ร่างเล็กถึงกับตอบไม่ออก ความคิดตีกันยุ่งในหัว เพื่อความเป็นคนดีเขาควรจะตอบว่ากลับอินเตอร์เฮ้าส์สินะ... แต่ในใจนี่ล่ะ... ในใจมันร่ำร้องว่าการไปคอนโดฯ ของศาสตราจารย์ชานยอลก็ไม่เลว...

            ...เขาคิดถึงความสุขนั่น...

            “แบคฮยอน”

            “กะ กลับหอครับ”

            หัวใจที่บริสุทธิ์ต้องชนะสิ!

            พอตอบออกไปเขาก็ได้แต่สูดหายใจเข้าออกลึกๆ พยายามรวบรวมสติ เขาเลือกคำตอบที่ถูกแล้ว... เขาไม่ได้พูดอะไรผิดเลย แต่ทำไมมันถึงได้รู้สึกโหวงๆ ขึ้นมาได้ล่ะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

            ร่างเล็กรีบเอ่ยเรื่องอื่นเพื่อหวังลืมความคิดในหัวตัวเอง

            “ผมไม่ได้ไปเข้าฟังที่ศาสตราจารย์สรุปเนื้อหาเลย... ผมคงทำข้อสอบไม่ได้แน่ๆ”

            ร่างสูงหักพวงมาลัยเลี้ยวก่อนจะตอบ

            “โอเซฮุนคงติวให้คุณได้”

            “...แต่มันก็ไม่เหมือนกับที่อาจารย์ติวให้นี่ฮะ”

            นายแพทย์หนุ่มไม่ได้ปฎิเสธอะไรกับคำพูดนั้น เขาเพียงแต่จดจ่อกับการขับรถ แน่นอนว่าครูติวกับเพื่อนติวย่อมไม่เหมือนกันอยู่แล้ว

            “ผมคงต้องเรียนซ้ำวิชาของอาจารย์แน่ๆ แย่สุดก็คงจะถูกไทร์ออก เฮ้อ...”

            ร่างเล็กระบายลมหายใจ ร่างสูงผละมือขวาจากการจับพวงมาลัยมากระดกแว่นเล็กน้อย

            “ไม่หรอก”

            แบคฮยอนหันหน้าขวับทันที

            “หมายความว่าอาจารย์จะช่วยผมใช่มั้ยฮะ!” เสียงเล็กเอ่ยอย่างร่าเริงทันควัน

            “คุณจะไม่พยายามหน่อยเหรอ” ร่างสูงว่าทั้งที่ยังขับรถไปตามทาง “ผมจะใช้มาตรฐานทั่วไปนั่นแหละ”

            “อะไรกัน...” เสียงเล็กเอ่ยอย่างผิดหวังพลางทิ้งตัวลงบนเบาะ “ผมอยากย้อนเวลาไปเข้าห้องเรียนวันนี้จัง...”

            ร่างสูงไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้น สักพักเขาก็เอ่ยถามเรื่องอื่นแทน

            “...คุณเริ่มทำรายงานเล่มใหม่รึยัง”

            “เอ่อ ยังเลยครับ ช่วงนี้มันยุ่งๆ” นักศึกษาที่ไหนก็ต้องตอบแบบนี้ทั้งนั้นแหละ ใกล้เดดไลน์ค่อยปั่นเอา ร่างสูงเพียงแค่พยักหน้าเบาๆ ไม่ได้พูดอะไรตอบออกไปทั้งนั้นเพราะมันยังไม่ถึงเวลาส่ง

            “ศาสตราจารย์ครับ...” แบคฮยอนหันหน้าไปมองคนขับรถ ก่อนจะเอ่ยอย่างกล้าๆ กลัวๆ “คุณติวให้ผมอีกทีได้มั้ย”

            ร่างสูงจอดรถ เมื่อสิ้นคำถามนั้นก็ติดไฟแดงพอดี ดวงตาคมหลังกรอบแว่นหันไปมองหน้าร่างเล็กที่จ้องมาโดยไม่หลบตา

            ...มือเล็กเอื้อมไปแตะตรงหน้าขาของร่างสูง ชานยอลสะดุ้งเล็กน้อย สายตาคมมองมือนั่นอย่างคาดไม่ถึงก่อนจะเลื่อนขึ้นมามองใบหน้าน่ารักอีกครั้ง ดวงตากลมโตเปล่งประกายแน่วแน่

            “แล้วผมสัญญา... ว่าผมจะทำให้อาจารย์พอใจ”

           

 

Afterload t

           

 

            สัญญาไปแบบนั้นแล้วก็ได้แต่อยากจะมุดดินหนีกับความหน้าด้านที่เอ่ยปากออกไป... ไม่ต้องแบล็กเมล์แล้วล่ะเขาเล่นเสนอตัวเองอย่างนี้ อย่างไรก็ตาม... การเรียนมันก็สำคัญจริงๆ เรื่องอื่นๆ ยังไงก็เป็นรอง แล้วเรื่องก็ล่วงเลยมาถึงขั้นนี้แล้ว อีกสักครั้งจะเป็นไรไป

            โธ่เอ๊ย ก็แค่เซ็กส์!

            ไหนๆ ฉันก็ไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้วนี่!

            เคยเห็นกันยันไฝทุกเม็ดขนาดนั้นไม่ต้องอายไปหรอกน่าพยอนแบคฮยอน!

            แบคฮยอนคิดปลอบใจตัวเองทั้งที่ไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นแม้แต่น้อย เขายังคงสั่นเป็นลูกนกตกรังทุกคราที่ต้องทำมัน... ทั้งคู่นั่งลงบนโซฟาในคอนโดฯ หรูเงียบๆ ร่างบางขยับตัวหลายครั้งอย่างอึดอัด เขาควรจะทำยังไง... ออกปากบอกออกไปเลยรึไงล่ะว่า เริ่มเลยมั้ยครับ... ฆ่าตัวตายเถอะ มันดูน่าอายเอามากๆ แล้วเขาก็ไม่หน้าด้านพอที่จะเอ่ยตรงๆ ออกไปแบบนั้นแล้วด้วย

            แบคฮยอนเหลือบมองร่างสูง ในที่สุดเขาก็ผุดลุกขึ้นจนชานยอลหันมามอง

            เดี๋ยวผมไปเอาน้ำให้แล้วกันนะฮะ!

            ไม่ต้อง...

            มือหนาดึงข้อมือเล็กและกระชากร่างของแบคฮยอนเข้ามาหาตัว ร่างเล็กกระแทกเข้ากับแผ่นอกหนาจนได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายจางๆ ลอยออกมาทำเอาใจเต้นไม่เป็นส่ำ

            “คุณอยู่ตรงนี้แหละ เดี๋ยวผมมา แล้วเราค่อยมาเริ่มกัน”

            เฮือก!

            แบคฮยอนสะดุ้งเฮือกกับคำพูดตรงๆ ที่ใช้โทนน้ำเสียงราบเรียบนั่น ร่างสูงดันเขาออกจากตัวก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องนอน เอาล่ะสิ... เขาจะต้องงัดกลเม็ดอะไรดีนะมาทำให้ศาสตราจารย์หนุ่มผู้แสนเร่าร้อนในเรื่องอย่างว่าคนนี้พอใจ ก็ใช่ว่าเขาจะมีประสบการณ์อะไรมากมาย เผลอๆ วันหนึ่งอาจารย์ชานยอลอาจจะเบื่อลีลาของเขาจนไปหาเหยื่อคนอื่นก็ได้

            เปิดหนังโป๊มาศึกษาตอนนี้จะทันมั้ยเนี่ย

            “แบคฮยอน... แล้วคุณโอเคขึ้นรึยัง”

            “...!”

            คนตัวสูงที่กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้เอ่ยขัดความคิดของคนหน้าหวาน ร่างเล็กสะดุ้ง ถึงจะมีประสบการณ์และเคยเรียกร้องเองมาก่อนแต่ในสถานการณ์นี้ไม่เหมือนกัน... เหงื่อผุดพรายออกมาจากฝ่ามือเล็กๆ เขาค่อยๆ พยักหน้าช้าๆ

            “ดีขึ้นแล้วครับ”

            เขาเอ่ยเสียงค่อย อาการปวดท้องและเมาค้างดีขึ้นมากแล้วแต่ก็ยังมีมึนหัวอยู่หน่อยๆ ...ช่างเถอะ ตอนนี้เรื่องพวกนั้นไม่สำคัญ ร่างเล็กกระสับกระส่าย มือไม้พันกันจนน่าเกะกะราวกบเถาวัลย์เลื้อยพันกิ่งไม้ไม่สิ้นสุด ให้ตายสิ เขาควรจะทำยังไงกับสถานการณ์ตอนนี้ดี...

            “พร้อมแล้วใช่มั้ย” นายแพทย์หนุ่มเอ่ยขณะนั่งอยู่ข้างๆ คนตัวเล็ก แบคฮยอนกลั้นลมหายใจแล้วพยักหน้ารัวๆ

            “พะ พร้อมครับ”

            เขาลืมตาพลางหันหน้าไปจ้องคนที่ยืนอยู่ข้างๆ สายตาคมกริบหลังเลนส์แว่นมองหน้าร่างเล็กนิ่ง เล็บทั้งสิบนิ้วของมือเล็กๆ จิกลงบนเบาะโซฟา ร่างบางสั่นน้อยๆ ชานยอลกวาดตามองสำรวจร่างบอบบางตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างประหลาดใจก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปาก

            เสียงแหบพร่าเอ่ย

            “คุณคิดว่าผมจะทำอะไรรึไง”

            ... ฮะ? หมายความว่ายัง...

            แบคฮยอนถามเสียงตะกุกตะกักเมื่อร่างสูงเงยหน้าขึ้นมาจ้องตาเขา ชานยอลก้มหน้าลงมาใกล้เรื่อยๆ จนแบคฮยอนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนแรงที่รินรดอยู่ที่แก้ม มันมาแล้ว... เหมือนว่าร่างกายของเขาจะตอบสนองโดยที่เขาไม่รู้ตัวด้วยการหลับตาราวกับรอให้ริมฝีปากนั่นบดขยี้ลงมา...

            “หึ...การตอบสนองของคุณน่ะดีเยี่ยมจริงๆ นะ

            ...!”

            แบคฮยอนได้สติก่อนลืมตาแล้วเม้มปากมองไปทางอื่น นั่นมันอะไรกันน่ะ เขายังไม่ถูกจูบเลยด้วยซ้ำ... แบคฮยอนสูดหายใจลึกๆ ก่อนจะถามออกมาและพยายามบังคับไม่ให้เสียงของตัวเองสั่น

            ตั้งสติสิ ตั้งสติพยอนแบคฮยอน!

            ... อาจารย์ ระ เราไม่ได้จะ จะ...”

            “เปล่า...” ร่างสูงพูดนิ่งๆ พลางเอานิ้วเรียวยาวดันตรงกลางแว่น หากมองไม่ผิดใบหน้าหล่อเหลานั่นเหมือนพยายามซ่อนรอยยิ้มบนเรียวปาก และถ้าเป็นการแสดงคนตัวสูงก็ทำมันได้อย่างดีเยี่ยมภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยไม่ผิดไปจากน้ำแข็งขั้วโลก แบคฮยอนถึงกับปล่อยลมหายใจยาว ...ไม่รู้ว่ามันน่าดีใจ หรือมันน่าเสียดายกันแน่... แต่ที่มั่นใจได้ คือมันน่าอายชัวร์ๆ

            บ้าเอ๊ยพยอนแบคฮยอน! นายกลายเป็นคนแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่!

            ผมเอาสรุปเรื่องที่เรียนไปทั้งหมดมาให้คุณ รวมไปถึงเนื้อหาที่ผมใช้สอนวันนี้...

            ร่างสูงเดินหยิบชีทปึกหนาที่วางอยู่ข้างตัวอีกฝั่งและยื่นมันให้กับร่างเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆ คาดว่าคงเป็นชีทที่ไปหยิบมาในห้องนอนเมื่อกี้ เขานี่มันบ้าจริงๆ... คิดเป็นตุเป็นตะไปเรื่อยเปื่อยจนน่าขายหน้าแถมยังแสดงออกให้หมอฮันนิบาลนี่รู้อีก ร่างเล็กพยายามที่จะไม่หน้าแดงแต่ก็ทำไม่สำเร็จ ร่างสูงมองเห็นใบหน้าที่ซับสีเลือดเพราะอายจัดนั่นเต็มๆ เสียงเล็กงุบงิบตอบ

            ขอบคุณครับ

            ผมจะติวเรื่องที่จะสอบครั้งหน้าให้คุณก่อน” เสียงทุ้มเอ่ยอย่างไม่แสดงอารมณ์ใดๆ “จะเริ่มเลยมั้ย

            ...ครับ

 

 

 

            แบคฮยอนที่นั่งอยู่บนโซฟากลางห้องนั่งเล่นกำลังตั้งใจอ่านแผ่นชีทในมืออย่างจริงจังโดยมีร่างสูงยืนมองอยู่ห่างๆ เขาอ่านมาได้หลายหัวข้อแล้ว โดยมีศาสตราจารย์ชานยอลคอยช่วยอธิบายเพิ่มเติมอย่างน่าพอใจ เขาเข้าใจบทเรียนมากขึ้นมาก อย่างน้อยตอนนี้ก็ราวๆ 70% ของทั้งหมดล่ะ

            เพราะฉะนั้นการเป็นโรคถ่ายทอดทางพันธุกรรมมีสิทธิ์ที่จะรักษาให้หายได้ แต่ว่าไม่มีทางหายขาด...” แบคฮยอนชะงักการอ่านเมื่ออยู่ๆ ร่างสูงก็ทิ้งตัวนั่งลงบนเบาะข้างๆ เขามองหน้าชานยอลอย่างสงสัยแต่อีกฝ่ายกลับอยู่ในมาดนิ่งๆ เช่นเคย

            นายแพทย์หนุ่มมองใบหน้าหวานนิ่งๆ “คุณหยุดอ่านทำไม”

            “อะ อ๋อ ครับ” แบคฮยอนรีบตอบรับแล้วต่อ “...เพราะว่าตัวเซลล์ของโรคนั้นๆ จะแฝงอยู่ในโครโมโซมของร่างกายของมนุษย์ซึ่งจะได้รับการถ่ายทอดทางพันธุกรรม โครโมโซมคู่ที่ อ๊ะ...

            ร่างของแบคฮยอนกระตุกเกร็งเมื่อจู่ๆ มือหนาที่ควรจะใช้ประกอบการอธิบายบทเรียนค่อยๆ ไล้เข้าไปในเสื้อนักศึกษาสีขาว แต่ยังไงก็ตามชานยอลบอกให้เขาอ่านออกเสียงหัวข้อนี้ให้เสียงดังๆ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเกิดเขาทำได้ รายงานรูปเล่มที่จะต้องส่งตอนสิ้นเทอมร่างสูงจะยอมตรวจเช็กให้เขาเป็นพิเศษอีกที ซึ่งสำหรับคนที่ต้องการคะแนนเป็นอย่างมากแล้ว นั่นถือเป็นเรื่องที่ดีที่สุดก็ว่าได้

            มือหนาปลดกางเกงที่ร่างเล็กใส่อยู่ออกไปก่อนร่างสูงจะคุกเข่าลงกับพื้น

            ... โครโมโซมคู่ที่...อ๊ะ...อะ อาจารย์ คือผม...

            อ่านต่อไปสิ...

            อ๊ะ...

 

 

Afterload t

 

!! Censor scene !!
ไม่มีลิ้งค์ไปที่ฉาก Rate ให้นะคะ มันผิดกฎ จะทำให้โดนแบนค่่ะ
ขอโทษด้วยที่ทำให้ลำบาก เชื่อเจค (และภัค) นะคะ ว่าคนเขียนทุกคนอยากเอามันลงพรืดเดียว แต่ทำไม่ได้ค่ะ
อยากอ่านต้องเสาะแสวงหาข้างนอกค่ะ

 

 

Afterload t

 

 

 

            ...

            แบคฮยอนที่กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องครัวเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรงก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างลูบรอยรักสีกุหลาบที่ปรากฏอยู่บนคอและหน้าอกของเขาเบาๆ อาการเมาค้างปวดหัวปวดท้องทั้งหมดหายไปจนหมด หลงเหลือก็เพียงแต่คราบความสุขที่เปรอะเปื้อนเป็นดวงอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก เงาสะท้อนจากโต๊ะกระจกอาจจะดูเบลอไม่ชัดแต่แบคฮยอนกลับเห็นตัวเองได้เต็มตา ตอนนี้เขาเห็นร่างกายของเขาอยู่ในเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ตัวเดียวของชานยอลโดยไร้เสื้อผ้าอื่นๆ และสภาพผมก็ยุ่งเล็กน้อยพร้อมกับเปียกเหงื่อจากสิ่งที่ทำไปเมื่อครู่

            นายบ้าไปแล้วแบคฮยอน...

            ถ้าไม่บ้า นายก็คงไม่รู้สึกดี

ไม่สิ นายรักมันเลยแหละ

โอ๊ย ฉันนี่มันบ้าจริงๆ!

ร่างสูงที่เปลือยท่อนบนเดินเข้ามาวางถ้วยชาลงบนเคาน์เตอร์บาร์เบาๆ แบคฮยอนรับถ้วยชามาถือในมือ

            ผม... ผมยังอ่านบทนั้นไม่จบเลย

            แบคฮยอนกล่าวเสียงแผ่วและเอาแต่ก้มหน้ามองน้ำชาในถ้วย รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมริมฝีปากของร่างสูงก่อนเจ้าตัวจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยกลิ่นอายบางอย่าง

            ไม่ต้องห่วง... Lab กริ๊งครั้งนี้คุณได้เต็มแน่

            แบคฮยอนถอนหายใจอีกครั้งอย่างรู้สึกแย่และโล่งอกภายในเวลาเดียวกัน มันเหมือนกับว่าเขาเอาร่างกายเข้ามาแลกกับคะแนนชัดๆ แถมเขายังชื่นชอบมันพอดูด้วยเนี่ยน่ะสิปัญหาใหญ่

            “แต่...” เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้นขัดความคิด แบคฮยอนจำต้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่ไร้แว่นตาอย่างทุกทีแบบระยะประชิดจนได้ “แค่ครั้งเดียวเท่านั้น ผมจะไม่ช่วยเหลือคุณพร่ำเพรื่อหรอกนะ”

            “...แค่นี้ก็ดีมากแล้วครับ”

            เขาตอบเสียงแผ่วอย่างรู้สึกละอายใจ อย่างไรเสียก่อนมีเซ็กส์กันชานยอลก็สอนเขาเพิ่มจนน่าจะเอาไปทำข้อสอบแล้วได้เกือบเต็มอยู่ ฉะนั้นถึงเวลาสอบเขาจะทำคะแนนให้ได้ดีๆ เลย จะได้สมกับที่ได้คะแนนเต็มมาครอบครองตั้งแต่ก่อนลงมือทำข้อสอบหน่อย

            “แบคฮยอน คุณไม่น่าโยนแว่นผมทิ้งแบบนั้นเลยนะ...” ชานยอลเอ่ยเสียงนุ่ม

            “คะ ครับ?...”

            “...มันขาหักแล้ว” ร่างสูงเอ่ยเนิบๆ ขณะสำรวจแว่นตาตัวเอง “...ผมคงต้องไม่ใส่แว่นสักพัก

            ขอโทษครับ

            แบคฮยอนกล่าวขอโทษเบาๆ อย่างรู้สึกผิดและดื่มชาเข้าไปอีก เสียงทุ้มเอ่ยต่ออย่างไม่ยี่หระ

            ช่างมันเถอะ ยังไงมันก็ไม่ใช่แว่นสายตาของจริงอยู่แล้ว...” เสียงทุ้มว่านิ่งๆ เช่นเคยทั้งที่ยังสำรวจแว่นตาของตัวเอง “...ครั้งนี้ผมต้องขอโทษเรื่องรอยที่คอคุณด้วยแล้วกัน”

            แบคฮยอนหน้าร้อนวูบกับสิ่งที่ร่างสูงพูดออกมา คราวนี้ทั้งเขาและศาสตราจารย์ตะโบมเข้าหากันอย่างร้อนแรง ต่างฝ่ายต่างพากันเสพความสุขอย่างซาบซ่า หากแต่คนที่อ่อนประสบการณ์กว่าอย่างเขาไม่อาจสร้างรอยรักได้มากมายเท่าที่นายแพทย์หนุ่มทำบนลำคอของเขาอย่างมัวเมาในอารมณ์ ณ ตอนนั้น ครั้งที่แล้วชานยอลฝากไว้แค่รอยเดียวแบบชัดเจน แต่คราวนี้ร่างสูงกลับจัดเต็มอยู่หลายจุด ...แบคฮยอนเม้มปากเมื่อคิดทบทวนก่อนร่างเล็กจะฉุกคิดกับอีกเรื่องที่ร่างสูงพูด เขาจำได้ รูปสมัยเรียนมัธยมของศาสตราจารย์ชานยอลรูปนั้นที่เขาถ่ายเก็บเอาไว้เจ้าตัวก็ยังไม่ได้ใส่แว่น

            มือหนาวางแว่นตาลงบนเคาน์เตอร์บาร์จังหวะเดียวกับที่เสียงเล็กเอ่ย

            อาจารย์ไม่ได้สายตาสั้นหรอกเหรอฮะ

            “...เปล่า สายตาผมปกติดี

            กร๊อบ!

            มือหนาหยิบแอปเปิ้ลที่วางโชว์อยู่ขึ้นมากัด แบคฮยอนสะอึกไปเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางกัดแอปเปิ้ลของคนที่เปลือยอกอยู่ตรงหน้า ท่าทางนั่นไม่ผิดไปจากนายแบบที่กำลังถ่ายโฆษณาแม้แต่น้อย ร่างเล็กอ้าปากค้างกับสายตาคมที่แผดเผาร่างของคนมองให้มอดไหม้เป็นจุณได้ ใบหน้านิ่งเรียบแต่หล่อเหลาราวปฎิมากรรมชิ้นเอกของจิตรกรนั่นทำเอาเขาหน้าแดงซ่านขึ้นมา

            ...พยอนแบคฮยอน มีสติหน่อยสิ!

            อย่าปล่อยให้ความหล่อร้ายนี่ทำอะไรนายได้!

            “ละ ละ แล้วใส่แว่นทำไมล่ะฮะ ตาของอาจารย์น่ะสวยออก

            แบคฮยอนเอ่ยเรื่องที่จริงใจที่สุดเท่าที่เขาเคยพูดกับอาจารย์คนนี้

            “เพราะว่าทุกคนจะพูดอย่างนี้หลังจากที่เห็นมันน่ะสิ...

            ร่างสูงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลของแบคฮยอนจนร่างเล็กต้องหลบสายตาคมๆ นั่นไปทางอื่น ศาสตราจารย์ชานยอลพูดถูก

            ...ไม่มีใครต้านทานสายตาคู่นี้ได้หรอก

            “...นั่นคือเหตุผลที่อาจารย์ใส่แว่นเหรอครับ”

            “ใช่”

            คำตอบสมกับเป็นหมอฮันนิบาลที่นักศึกษาพากันแหยงสุดๆ...

            แบคฮยอนลอบคิดในใจ ร่างสูงวางแอปเปิ้ลในมือที่กัดไปหนึ่งคำไว้บนเคาน์เตอร์บาร์แล้วค้ำกายลง ดวงตาคู่คมจับจ้องร่างเล็กไม่วางตา มันคมปลาบเสียจนแทบจะบาดเนื้ออีกฝ่ายให้เลือดไหลซิบ แบคฮยอนหน้าขึ้นสีจัดเมื่อถูกมองตาในระยะประชิดและคนตัวสูงก็ปราศจากแว่นซึ่งคอยตัดความหล่อเหลาเอาไว้เหมือนทุกที มือบางทำถ้วยชาหล่นลงบนเตาน์เตอร์บาร์เบาๆ

            กึก

            ร่างเล็กกลืนน้ำลายดังเอื๊อกกับเสน่ห์ของคนตรงหน้า คนตัวสูงกระตุกยิ้มมุมปาก เขาเอียงคอเล็กน้อย เสียงทุ้มเอ่ยเบาๆ...

            “...คุณคงไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้เวลาที่ผมสอนหรอกใช่มั้ยล่ะ”

            “...”

            ประโยคนั้นทำให้รู้สึกราวกับถูกมือหนาทั้งสองข้างลูบไล้เล้าโล้มไปทั่ว แบคฮยอนร้อนไปทั้งหน้าจนแทบจะมีรังสีแผ่ออกมาได้ และนั่นยิ่งทำให้ศาสตราจารย์แพทย์หนุ่มเล่นลิ้นใส่คนตัวเล็กมากกว่าเดิม

            ร่างสูงเอ่ยทั้งๆ ที่รอยยิ้มร้ายกาจยังไม่จางหาย

            “...หรือว่าคุณจะชอบ”

            “ผะ ผม... ...!”

            ร่างเล็กผงะเมื่อจู่ๆ ร่างสูงก็ทาบทับจูบลงบนเรียวปากของเขาทั้งที่ยังพูดไม่เป็นคำ จูบนี้ไม่บดขยี้ดูดดุนหรือรุกเร้ามากไปกว่านั้น เป็นเพียงแค่การประทับจุมพิตละมุนที่แสนจะชวนให้ใจสั่นสะท้าน ความหอมหวานจากแอปเปิ้ลแตะริมฝีปากเล็กแผ่วๆ

            แบคฮยอนตกใจกับการจู่โจมกระทันหันจนลืมหลับตา มือหนาทั้งสองข้างยกขึ้นมาใช้นิ้วเรียวยาวปิดเปลือกตาของคนตัวเล็กเบาแสนเบา... ริมฝีปากของทั้งคู่ประทับกันอยู่เนิ่นนาน แบคฮยอนหลับตาซึมซับสัมผัส รู้สึกกายเบาหวิวไม่ผิดจากขนนก

            ใบหน้าคมสันผละออกมา ร่างบางยังคงสั่นสะท้านบนเก้าอี้สูงที่เคาน์เตอร์บาร์อีกด้าน ความรู้สึกอุ่นร้อนหากแต่ชวนให้แทบจะติดปีกโผบินไปแตะขอบฟ้ายังหลงเหลือ ร่างสูงก้มลงกระซิบข้างหูอีกฝ่าย

            “ผมคิดว่า...”

            รอยยิ้มร้ายกาจปรากฎขึ้นบนเรียวปากหยัก

            “...คุณคงจะชอบผมเข้าจริงๆ สักวันจนได้”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

































































 

 

 

 

---------------------100%---------------------------

 

 

ไรเตอร์เจค

 

 

 

Hello Weekend Night~
พบกัน เที่ยงคืน แปดนาที วันที่ 6 กันยายน 2557 วี้ดวิ้ว~

 

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด >O< ฉากติวที่แสนร้อนแรงนี่มันอารายก๊านนนนนนนหาาาาาาาา

โอ๊ยย อิเจคหัวใจจะวายยยยยยยยยยยยย (ได้ข่าวว่าแกแต่งเองนะ?)

 

อื้อฮื้อ ชานแบคนี่ มาที ร้อนแรง แย่งซีนชาวบ้านตลอดตลอดตลอดดดดดด แซงทางโค้งไปสิบตลบ

สองคนนี้ช่างเคมีเข้ากันอย่างร้ายกาจเหลือเกินค่ะท่านผู้โช้มมม



95% ที่เหลือ มันอาจดูเหมือนน้อย แต่มันไม่น้อยนะจ้ะ มันแต่งยากมาก โหดมาก เหนื่อยมากค่ะ T_T และถ้าเทียบกับฟิคเรื่องอื่น บทหนึ่งๆ ของอิเจคนี่ยาวสุดๆ ล่ะ...
อีกอย่าง การตัดตอนของเจคนั้น ความยาวแต่ละบทไม่เท่ากันค่ะ เจคไม่ได้ดูที่ขนาดความยาว เจคดูที่บริบทเน้อ คือตอนๆ หนึ่ง จะต้องครบ สมน้ำสมเนื้อ จึงจะตัดตอนได้ค่ะ

 

 

 

มาถึงข่าวดีของ Afterload นั่นก็คือ คุณหมอสามารถขึ้นไปอยู่ท็อป 3 ได้แล้วค่า ฮูเร่ กรี๊ดดด



 

เจคจึงมาพร้อมกับเรื่องดีๆ นั่นคือฉากเซ็กซี่ๆ และอัพรวด 95% เลย กลับมาจากงานแต่งก็บ้าพลังปั่น อัพ 555

 

เจคกับภัคดีใจมากเลย โดยเฉพาะเจค เพราะเรื่องนี้เจคแต่งเอง ลุยเองทั้งหมด มีภัคมาช่วยแค่แก้คำผิด กับฉากเรทบ้างนิดๆ หน่อย นี้ดดด แบบ โคตรนิดอ่ะ 555555 ฟิคเรื่องนี้ขับเคลื่อนโดยเจคค่ะ ภัคจะแต่งเวลาที่ เจคโยนไปให้แล้วบอกว่า อ่ะ ตรงนี้ตัวเองแต่งดี ช่วยนิดนึงนะ อะไรแบบนี้ค่ะ แต่ส่วนใหญ่หนูแต่งนะ ‘_’

 

เข้าเรื่องต่อ... ฉะนั้นมันเลยเป็นการที่เจคแต่งนิยายเต็มตัวครั้งแรกแล้วได้ขึ้นท็อปสูงขนาดนี้ โอ๊ยยยย ดีใจมากค่ะ น้ำตาจะไหลอ่ะ ไม่ได้เว่อร์นะะะะ

 

 

เอาอีกได้มั้ย >O<

 

 

แล้วก็ หลังจากที่ทิ้งให้ค้างเล่นไว้ 5% ก่อนหน้านี้ เม้นท์ขึ้นเร็วมากกกกกกก ขอบคุณคนอ่านที่น่ารักนะคะ <3

 

 

มาที่อิหมอชาน ประโยคก่อนปิดนี่มันอะไรเนี่ย! “คุณคงจะชอบผมเข้าสักวันจริงๆ จนได้...”

 

โอ๊ยยยยยยยย ถ้าเจคเป็นน้องแบค เจคจิไม่ทนค่ะ! >O<

...ผู้ชายบ้าอะไรหล่อ เซ็กซี่ โหด หื่น เก่ง ฉลาด ครบเครื่องที่สุด โอ๊ย ใจละลายละลายละลาย...

 

มาติดตามกันต่อเถิด ว่า “ร่างกายกับจิตใจ” ของน้องแบคจะแยกกันได้มั้ย

 

แล้วน้องแบค “คงจะชอบศาสตราจารย์ชานยอลสุดโหด” เข้าในสักวันรึเปล่าหนอออ :)

 

 

 

 

อยากรู้มั้ย? อยากรู้ก็อย่าลืมสกรีมแท็ก #หมอชานโหดหื่น #หมอฮุนคนไม่แปลก นะจ๊ะ

 

 

ปล. เม้นท์คือกำลังใจที่ใหญ่ยิ่งยิ่งใหญ่ เม้นท์ขึ้นเยอะก็ได้อ่านเยอะอ่านเร็ว เบื่อแต่งให้ผีอ่านแล้วค่ะ

 * ไม่เอาข้ออ้างแบบไม่ได้เป็นสมาชิก dek-d นะคะ เพราะไม่ได้เป็นสมาชิก ก็คอมเม้นท์ได้ค่ะ มันมีให้เลือกแบบบุคคลทั่วไปอยู่ ใครๆ ก็เม้นท์ได้ ไม่ยากเลย (ถ้าอยากจะเม้นท์) *

 

สุดท้ายนี้ “เจครักคนอ่านที่สุด” รักมากจริงๆ นะคะ

 

แล้วพบกันใหม่ เลิฟยูวววว

 

ปล2. รีดเดอร์สที่บอกว่า อยากเห็นพัฒนาการของ เลย์แบค รอชมได้เลยค่ะในตอนหน้า ฮึๆ ความสัมพันธ์อันยุ่งเหยิงของเหล่าหมอๆ จะเป็นอย่างไร แต่ที่รู้ๆ แซ่บแน่ๆ... :D

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 413 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

38,226 ความคิดเห็น

  1. #38217 minnie_binnee (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 03:27
    มาเห็นตอนปิดพรี

    อ่าาา บุญเรามันน้อย
    #38,217
    0
  2. #38171 Nutjung Hunnie (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 12:58

    ขอบคุณมากนะคะ ยังคิดถึงเรื่องนี้อยู่เหมือนเดิม รักเลยละ่ หรือเราจะหื่นเหมือนคุณหมอ อิอิ

    #38,171
    0
  3. #38170 MomokoP (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 06:51
    ขอบคุณมากนะคะพี่เจค♡^^
    #38,170
    0
  4. #38168 ASPA_JJJJ (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 16:21
    ยุบยิบหัวใจ
    #38,168
    0
  5. #38167 ricebrown (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 23:59
    ขอบคุณมากนะคะ
    #38,167
    0
  6. #38166 sb_parn494 (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 16:23
    คิดถึงเรื่องนี้มากกก ดีใจสุดๆเลยค่า
    #38,166
    0
  7. #38153 ไซบีเรียนคุง (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 06:57
    โง้ยยยยย คิดถึงมากนิยายจำได้ว่าเริ่มอ่านตอนม.2,3 ตอนนี้ม.6แล้ว คิดถึงมากๆเคยค่า ;____;
    #38,153
    0
  8. #38139 nengluhan (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 21:21
    พี่เจคอยากได้หนังสือจังพอมีอีกไหมรอบที่แล้วเก็บตังไม่ทันได้แต่ชานมาเบคมากอดอดได้หมดหื่นเลย😂
    #38,139
    0
  9. #38138 Masago (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 21:19
    อยากให้มีe book มากๆเลยค่ะ งื้ออ รีปริ้นส์ ก็หวังนะคะ เเง่~~
    #38,138
    0
  10. #38131 kfka (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 14:14
    แยากให้มี E-bookจังะลยต่ะ
    #38,131
    0
  11. #38130 ไพลอท (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 14:06
    ถ้าพี่เจคเปิดพรีเค้าจะรอออ กลั้นใจรอยังไม่อยากซื้อมือสอง เพราะราคาใกล้ๆกันเลยฮื่อ กลับมาให้อ่านก็ดีใจมากแล้วค่าา
    #38,130
    0
  12. #38123 mnzbh (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 13:56
    ฮือออขอบคุณนะคะ อยากอ่านมาก
    #38,123
    0
  13. #38105 midora (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 20:35
    ตามไปอ่านในจอยเรียบร้อยค่า ขอบคุณ​มากๆเลยค่ะที่ลงให้อ่าน เพราะอยากอ่านเรื่องนี้มากๆแต่มาไม่ทัน... อยากให้ทำเป็น e-book มากๆเลยค่ะ รอติดตามอยู่นะคะ
    #38,105
    0
  14. #38101 ppLindeep (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 09:13
    กรี้ดดดดดด แงงอ่านแบบจอยก็ได้ไม่เป็นไร ขอบคุณไรท์นะค้าาา 💗💗
    #38,101
    0
  15. #38100 ricebrown (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 00:04
    ขอบคุณนะคะไรท์<3 ㅠㅡㅠวันนี้ที่รอคอย
    #38,100
    0
  16. #38098 January25 (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 23:32

    น้ำตาจะไหลรักเรื่องนี้มากขอบคุณไรท์งับบบบบ

    #38,098
    0
  17. #38087 SurapaPear (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 09:37
    อยากอ่านเรื่องนี้
    #38,087
    0
  18. #38084 arysn_ (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 23:29
    แงงงงงงงงงจะร้องไห้ เราชอบเรื่องนี้มากกกกกที่สุดเลยตั้ฃแต่อ่านฟิคมา
    #38,084
    0
  19. #38083 Penguin_Rachael (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 22:20
    ขอบคุณมากๆค่า ฮืออออ คิดถึงเรื่องนี้มากเลย
    #38,083
    0
  20. #38082 first16363 (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 20:10
    น้ำตาจะไหล ᅲᅲกดเฟบไว้นานแล้ว อ่านไปได้4-5ตอน เปลี่ยนโน้ตบุ๊คใหม่แล้วลืมรหัสเด็กดี จบเรย เข้าได้อีกที ปิดไปแน้ว แงง ดีเจยยยยยยยย รักไรท์นะคะ
    #38,082
    0
  21. #38081 iBlacksugAxx (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 19:30
    จาร้องงงงง คิดถึงมากก อยากได้เล่มมากแม่ ขอเถอะๆ
    #38,081
    0
  22. #38080 Nuthatchakorn Kosaisoontorn (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 23:18
    กี๊ดดดดดดด คิดถึงเรื่องนี้มากค่ะฮื่ออออ
    #38,080
    0
  23. #38079 Timtha (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 15:38
    เป็นฟิคเรื่องแรกๆที่ทำให้เราเริ่มอ่านวายเลยค่ะ คิดถึงมาก
    #38,079
    0
  24. #38078 Tong2557 (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 13:05
    โหหห เหมือนสวรรเลย พอเข้ามาเห็นประกาศคือน้ำตาไหลเลยจิงๆ ขอบคุนจิงๆนะค่ะไม่รุ้จะพูดยังไงเลยจิงๆ
    #38,078
    0
  25. #38077 tonkaorin__ (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 09:21
    กรี้สสสสวสสว ดีงามมากค่า
    #38,077
    0
  26. #37354 Narisara Ank (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 16:59
    ขออนุญาตไรเตอร์นะคะ

    ขายฟิค Afterload เล่มพิเศษค่ะ ราคา 400.- ไม่รวมค่าส่งนะคะ ขอดูรูปเพิ่มเติมได้ค่า สนใจทักมาได้เลยค่ะ id : narisara110845
    #37,354
    0
  27. #35305 N16a5m20m3o8n (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 01:47
    เราน่าจะเจอกันเร็วกว่านี้ จะมีรีปริ๊นมั้ยอ่าไรท์
    #35,305
    0
  28. #31529 ; แอเรียสศูนย์สาม.† (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:40
    พี่คะ ถ้ากดสั้งซื้อไปแล้ว สามารถดูรายชื่อตัวเองได้จากที่ไหนคะ ???

    #31,529
    0
  29. #30666 chanbaek (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:32
    พี่ขานุขอไลน์ติดต่อหน่อยได้มั้ยค่ะคืออยากได้อ่ะ
    #30,666
    0
  30. #30428 ; แอเรียสศูนย์สาม.† (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:07
    พี่คะ ถ้าหนูไม่เล่นทั้งเฟสและทวิต ต้องทำยังไงให้ก๊อปลิ้งค์ใบสลิปมาได้คะ???
    #30,428
    0
  31. #29858 วราววรรณ ธนะสาร (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 18:31
    พี่เจคค่ะไม่แน่ใจว่าอ่านพลาดตรงไหนป่าวแต่อ่านซํ้าหลายรอบแล้วคือถ้าเราโอนแล้ว กรอกฟอร์มแล้วพี่จะแจ้งโอนทันทีที่เห็นฟอร์มเลยหรือป่าวค่ะ
    #29,858
    0
  32. #29854 Mymelo1110 (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 15 มกราคม 2559 / 15:33
    ซื้อแน่นอนน ? ?
    #29,854
    0