The Scientist Emperor จักรพรรดิสังกัดวิทย์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 718 Views

  • 7 Comments

  • 57 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    39

    Overall
    718

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 8 - เครื่องสูบน้ำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 110
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    8 ม.ค. 62

 The scientist emperor

จักรพรรดิสังกัดวิทย์


ตอนที่ 8 เครื่องสูบน้ำ


                ภายในห้องทำงานเล็กๆ ชายสองคนกำลังสนทนาเรื่องวิธีการที่จะสร้างเครื่องสูบน้ำ

                ที่นี่พอจะมีน้ำมันหรือพวกถ่านหินอะไรไหม ที่ใช้เป็นเชื้อเพลิงได้เลออนถาม เขาต้องใช้แหล่งพลังงานอะไรก็ได้ที่โลกนี้มี

                “มีนะพี่เลออน ที่อาณาจักรเราพอจะมีน้ำมันอยู่บ้าง ไม่สิ มีเยอะเลยล่ะ ทีเรี่ยนตอบ แต่ก็ยังสงสัยว่าบุรุษตรงหน้าจะเอามันไปใช้ทำอะไร เพราะที่โลกนี้พวกเขาแทบจะไม่ใช้น้ำมันกันเลยแม้แต่นิดเดียว พวกเขาสามารถใช้เวทมนตร์จุดไฟกันเองได้ แล้วจะใช้น้ำมันไปเพื่ออะไรกัน ที่ใช้ก็แค่ใช้เป็นน้ำมันตะเกียงหรือคบเพลิงในยามวิกาลเท่านั้น

                แล้วท่านจะเอามันไปใช้ทำอะไร? หรือว่าท่านจะจุดไฟงั้นรึ ถ้าเช่นนั้นข้าใช้เวทมนตร์จุดไฟให้ท่านก็ได้

                ก็เอาไว้ใช้กับเครื่องสูบน้ำไง ไอ้เครื่องนี้จะสูบน้ำขึ้นมาจากแม่น้ำให้เราได้ แล้วไอ้เครื่องที่จะทำเนี่ยมันต้องใช้เชื้อเพลิงมหาศาลเป็นตัวขับเคลื่อน ให้เจ้าจุดไฟให้ข้าทั้งวันกลัวว่าจะหมดแรงตายก่อน

                เลออนวาดแบบแปลนสิ่งประดิษฐ์เอาไว้เป็นสิบๆแผ่นใส่กระดาษสีขาว แต่ละแผ่นเขียนลายละเอียดเอาไว้อย่างดีและชัดเจน เขาต้องการให้ทีเรี่ยนเอาอะไหล่แต่ละแผ่นที่เขาวาดเอาไว้ไปสร้างขึ้นมาให้ตรงตามแบบที่สุด จากนั้นเขาจะได้นำของแต่ละชิ้นมาประกอบกัน

                เอ้า เจ้าเอานี่ไปให้ใครก็ได้ สร้างมันขึ้นมาให้หน่อย เลออนยื่นกระดาษหลายสิบแผ่นให้ทีเรี่ยน ซึ่งเจ้าตัวก็รับไว้แบบงงๆ เขาดูลวดลายสิ่งประดิษฐ์ของแต่ละแผ่น รู้สึกไม่คุ้นตาเลยแม้แต่น้อย

                นี่คือเครื่องสูบน้ำที่ท่านว่างั้นรึ

                “พวกนี้เป็นอะไหล่ทั้งหมด พอนำแต่ละส่วนมาประกอบกันก็จะกลายเป็นเครื่องสูบน้ำเอง

                ทีเรี่ยนพลิกดูทีละแผ่นทีละแผ่น รู้สึกว่าแต่ละอันมีโครงสร้างซับซ้อนไม่เบา แถมส่วนใหญ่ยังต้องใช้วัสดุต้นทุนสูงอย่างพวกโลหะ หรือทองแดง

                มันดูซับซ้อนมากเลย ข้าล่ะทึ่งท่านจริงๆที่วาดอะไรแบบนี้มาได้ ทีเรี่ยนพูดขณะกำลังพลิกดูแผ่นกระดาษไปมา มันมีทั้งตัวน็อต ตัวขาตั้ง ตัวท่อ ตัวเครื่อง แล้วตัวอะไรสารพัดที่เขาไม่เข้าใจ แถมแต่ละอันมีลายละเอียดเหล็กและปริมาณที่ต้องใช้หลอมอย่างละเอียด

                ข้าคิดว่าพวกเขาน่าจะทำให้ได้ แต่อาจจะต้องใช้เวลานานบุรุษผู้เป็นแม่ทัพพูดหลังจากประเมินแผ่นภาพพวกนี้ดูแล้ว

                “ยังไงก็ได้ ยังไงพวกเราก็มีเวลาเหลือเฟือ ต่อให้กินเวลาสักเดือนก็ไม่เป็นไร ถ้าพวกเขาสร้างเสร็จเดียวข้าจะไปคุมการประกอบด้วยตัวเอง

                แต่ว่านะพี่เลออน ทีเรี่ยนก็ยังไม่มั่นใจอยู่ดีว่าไอ้สิ่งประดิษฐ์รูปร่างแปลกตานี่จะช่วยเขาได้ไอ้ตัวนี้มันจะช่วยเราได้จริงๆรึ

                แน่นอนสิ ข้าจะหลอกเจ้าไปทำไมกัน

                แต่ถ้ามันใช้ไม่ได้ ทำให้เราต้องเสียทรัพยากรไปพอสมควร แล้วถ้าพระราชารู้เข้าล่ะก็ เขาจะต้องโกรธอย่างมากแน่

                เสียนิดๆหน่อยๆจะเป็นไรไป เลออนว่า

                ท่านไม่รู้หรอก พระราชาน่ะเป็นคนที่มัธยัสถ์มาก อะไรนิดอะไรหน่อยก็ไม่ได้ ไม่เช่นนั้นเขาคงให้ข้าปล่อยที่ดินรกร้างเปล่าๆไปแล้ว ไม่ต้องทำนาหรอก

                เอาเถอะ ไม่ต้องกลัวน่า มีข้าอยู่มันต้องใช้ได้สิ

                ท่านมั่นใจขนาดนั้นเชียว หรือว่าท่านเคยสร้างมาก่อนแล้ว

                พูดเป็นเล่น ข้าจะเคยสร้างอะไรแบบนี้ได้ไงล่ะ ที่นู่นอยากได้ก็ซื้อเอาเลยไม่ต้องสร้างเองหรอก

                คำตอบของเลออนทำเอาทีเรี่ยนถึงกับยิ่งงงและยิ่งกลัวขึ้นไปอีก

                ท่านไม่เคยสร้างงั้นรึ แล้วมันจะได้ผลจริงๆงั้นรึ

                ไม่ต้องกลัวน่า ข้ามีทฤษฎีอยู่แน่นไปหมด แค่เราทำตามที่ทฤษฎีทีหลักการทำงานของมัน มันต้องใช้ได้สิ

                แม้จะลังเลใจ แต่ทีเรี่ยนก็ตัดสินใจเชื่อในที่อีกฝ่ายพูด เพราะชายผู้นี้แม้จะชอบทำตัวแปลกประหลาด แต่ความแปลกประหลาดนี้ก็ทำให้เขาทึ่งเสมอ


                ทางฝั่งของคีเวลกำลังสนทนากับชายหญิงจากวาลฮาร่าอย่างดีอกดีใจ บาติสรู้สึกปลื้มในความเป็นสุภาพบุรุษของอีกฝ่ายมาก แล้วเชื่อสนิทใจเลยว่าชายผู้นี้จะต้องเป็นผู้กอบกู้ตามคำทำนาย ส่วนมิเนอร์ว่าเธอกลับรู้สึกเฉยๆ ราวกับว่ายังไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ในตัวชายผู้นี้

                ได้ยินเรื่องที่พวกมอดอร์ทำลายอาณาจักรวาลฮาร่าแล้ว ข้าก็เสียใจด้วยจริงๆนะ คีเวลกล่าว

                พวกนั้นโหดเหี้ยมป่าเถื่อนมาก ข้าเสียใจมากที่ไม่อาจฆ่าพวกมันได้ บาติสพูดเสียงดังด้วยความโกรธแค้น

                น่าเสียดาย ข้าเป็นแม่ทัพของอาณาจักรเล็กๆ เลยไม่มีความสามารถพอที่จะทำการใหญ่ได้ หากข้ามีอำนาจตัดสินใจ แม้จะมีทหารไม่กี่พันคน ข้าก็จะยกทัพไปช่วยพวกท่านแน่ๆ

                ข้านับถือน้ำใจท่านแม่ทัพจริงๆ ความจริงแล้วที่พวกเรามาก็เพื่อมาตามหาคนอย่างท่านแม่ทัพนี่แหละ

                คำกล่าวเมื่อครู่ของบาติสทำเอามิเนอร์ว่าถึงกับพยายามห้ามปรามด้วยสายตา แต่บาติสไม่ฟังตัดสินใจที่จะเล่าคำทำนายให้อีกฝ่ายได้ฟัง

                ท่านบาติสหมายความว่าเช่นไรรึ?คีเวลสงสัย

                ความจริงแล้วอำพันของมิเนอร์ว่าได้ทำนายอนาคตของโลกนี้ไว้ ว่าจะมีผู้ถือครองวิทยาศาสตร์ปรากฏตัวออกมา เขาจะครอบครองดาบศักดิ์สิทธิ์เอ็กซ์คาลิเบอร์และกำจัดพวกมอดอร์ให้หมดสิ้น

                มีเรื่องเช่นนั้นด้วยงั้นรึเนี่ย

                ที่พวกเรามานี่ก็เพื่ออยากทราบเบาะแสของดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์ พวกข้าได้ยินว่ามันมีต้นกำเนิดมาจากที่อาณาจักรอาวาลอนแห่งนี้ เผื่อว่าจะได้พบผู้ถือครองวิทยาศาสตร์

                เป็นเช่นนี้นี่เอง คีเวลพยักหน้าเบาๆ แต่เขากำลังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ภายในใจพวกท่านคิดว่าข้าเป็นชายที่ถือครองวิทยาศาสตร์เช่นนั้นรึ

                มิเนอร์ว่าที่เงียบอยู่นานจู่ๆก็ตอบออกมาความจริงแล้วเรายังไม่แน่ใจ

                แต่ข้าคิดว่าชายคนนั้นอาจเป็นท่านแม่ทัพ บาติสบอก

                น้ำใจของท่านบาติสช่างสูงส่ง แต่น่าเสียดายข้าไม่ทราบว่าดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์อยู่ไหน แล้ววิทยาศาสตร์ข้าก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน

                ข้าคิดว่ามันอาจจะเป็นเวทมนตร์โบราณเก่าแก่ ข้าเชื่อว่ามันจะยังคงไม่ปรากฏตัวออกมา แต่สักวันหนึ่งมันจะออกมาหาท่านเองเมื่อท่านได้เป็นกษัตริย์ แล้วมันจะแสดงอิทธิฤทธิ์เมื่อท่านเข้าต่อสู้กับพวกมอดอร์

                แต่น่าเสียดาย ข้ายังไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะถึงเวลานั้น

                คีเวลทำท่าทางเสียดายและเสียใจ แต่เขาก็มีเรื่องอยากรู้เกี่ยวกับชายหญิงตรงหน้า

                ไม่ทราบว่าพวกท่านสองคนเป็นสามีภรรยากันงั้นรึ

                ได้ฟังแล้วบาติสจึงรีบแก้ต่างทันควัน เพราะนั่นหมายถึงการลบหลู่เบื้องสูง

                ท่านผิดแล้ว ความจริงข้าเป็นเพียงแค่องครักษ์ติดตามของเธอเท่านั้นก่อนที่บาติสจะผายมือไปทางหญิงสาวข้างๆท่านผู้นี้คือเจ้าหญิงเลโอน่าเดอะปริ้นเซสออฟวาลฮาร่า

                ถูกแล้ว เราคือเจ้าหญิงเลโอน่า มิเนอร์ว่า เฮสทีเลียแห่งราชอาณาจักรวาลฮาร่า

                ได้ยินเช่นนั้นคีเวลถึงกับคุกเข่ารีบแสดงอาการขอขมาทันที

                ขอประทานอภัย ไม่คิดว่าท่านจะเป็นเจ้าหญิงแห่งอาณาจักรวาลฮาร่า ข้าไม่รู้จริงๆถึงกล่าวเช่นนั้นไป โปรดอภัยให้ข้าด้วย

                เราไม่โกรธหรอก เพียงแต่ว่าอยากให้ท่านช่วยเก็บเรื่องคำทำนายเป็นความลับด้วยเธอตอบ

                ข้าทราบแล้ว คีเวลกลับจากท่าคุกเข่าเปลี่ยนเป็นท่านั่งขัดสมาธิตามเดิม

                เราอยากให้ท่านพาเราไปพบกับพระราชาคูมันหน่อยจะได้รึไม่

                คีเวลได้ยินดังนั้นก็ตอบตกลงทันทีข้ายินดีเสมอ

               

                เช้าวันรุ่งขึ้นคีเวลจึงพามิเนอร์ว่าและบาติสเข้าพบกับฝ่าบาททันที สิ่งแรกที่กษัตริย์คูมันเห็นคือหญิงสาวธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น เพราะเขาจำไม่ได้ว่าเธอเป็นใคร แถมชุดของเธอก็เรียบๆพื้นๆเหมือนพวกชาวบ้านทั่วไป

                ถวายบังคมฝ่าบาท ทั้งสามคนคุกเข่าต่อหน้าผู้เป็นราชาเพื่อแสดงความเคารพ ก่อนจะลุกขึ้นยืน

                คีเวล สองคนนี้เป็นใครงั้นรึ กษัตริย์คูมันรู้สึกสงสัย

                นี่คือเจ้าหญิงเลโอน่าแห่งอาณาจักรวาลฮาร่า ส่วนนี่คือบาติสผู้ติดตามของเธอครับ

                ได้ยินชื่อของเจ้าหญิงกษัตริย์คูมันถึงกับโผร้องด้วยความดีใจ

                “โอ้ เลโอน่าเองหรอกเรอะเนี่ย เขาวิ่งลงมาจากบัลลังก์เพื่อมาหาเธอทันทีด้วยความดีอกดีใจ ราวกับว่าไม่เจอเธอนานมากแล้ว

                ท่านลุง

                “ไม่เจอเจ้าสิบกว่าปี ดูสิโตเป็นสาวแล้วกษัตริย์คูมันจ้องมองเธอตาไม่กระพริบ ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะสูงขึ้นมากเลยทีเดียว

                ตอนที่พ่อเจ้าพาเจ้ามา เจ้ายังตัวติ๊ดเดียวอยู่เลย ฮ่าฮ่าฮ่า

                เราเองก็คิดถึงท่านลุงมากเพคะเธอกล่าวอย่างสุภาพอ่อนน้อม ทำเอาคูมันพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

                “ดูสิๆ นอบน้อมสมเป็นกุลสตรี ต่างกับตอนเด็กที่เจ้าชอบวิ่งเล่นไปมาลิบลับเลย ริชาร์ดมีลูกที่น่ารักจริงๆผู้เป็นกษัตริย์กล่าวก่อนที่จะเชื้อเชิญให้หญิงสาวไปพูดคุยเรื่องส่วนตัวกันตามลำพังมาเถอะเด็กน้อย เจ้าต้องเล่าให้ข้าฟัง พ่อแม่เจ้าเป็นยังไงบ้าง พวกเขาแข็งแรงดีหรือไม่

                เมื่อได้คุยกันเป็นการส่วนตัวแล้ว กษัตริย์คูมันจึงเริ่มเอ่ยถามทันที

                “พ่อเจ้า ริชาร์ดเป็นยังไงบ้างล่ะ

                “หลังจากที่อาณาจักรวาลฮาร่าล่มสลาย เราเองก็ยังไม่ได้ข่าวคราวของพวกเขาเลยเพคะ มิเนอร์ว่าตอบด้วยเสียงเศร้าๆ เธอพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้คิดถึงเรื่องนั้น เพราะเธอเชื่อมั่นว่าพวกเขาจะต้องปลอดภัย

                นั่นสินะ เฮ้อ ข้าขอโทษเจ้าด้วยที่ถามไปเมื่อครู่ กษัตริย์คูมันรีบขอโทษทันทีเมื่อเห็นท่าทีเสียใจของอีกฝ่าย

                “ความจริงเราตั้งใจจะมาถามท่านลุง ว่าท่านลุงได้ข่าวท่านพ่อของเราหรือไม่”

                โทษทีนะ ข้าเองก็ไม่ได้ข่าวของเขาเลย หลายอาณาจักรเองก็กำลังตามข่าวคราวของเขาอยู่ เฮ้อ ทั้งที่พวกเราควรจะได้ใช้ชีวิตบั้นปลายกันอย่างสงบสุขแท้ๆเชียวนะ กลับต้องถูกรุกรานจากพวกมอดอร์

                กษัตริย์คูมันถอนหายใจ เขาเองก็เริ่มชราภาพมากแล้ว แต่เมื่อได้ยินว่าโลกภายนอกยังคงไม่สงบ ตัวเขาเองก็อาจจะยังจากไปอย่างสงบไม่ได้ หากไม่ได้ฝากฝังหน้าที่ไว้ให้ใครคนใดคนหนึ่งก่อน

                ข้าเองก็คิดเรื่องวางมือแล้วเหมือนกัน แต่ตอนนี้ยังหาผู้สืบทอดของอาณาจักรไม่ได้เลย หวังว่าข้าจะได้ผู้สืบทอดคนใหม่ก่อนงานประชุมสุดยอดผู้นำออสเมีย

                ท่านลุงวางแผนอย่างไรหรือเพคะ มิเนอร์ว่าถาม

                ความจริงข้าจะยกบัลลังก์ให้กับใครก็ได้ที่มีดาบศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถทำให้ศิลามังกรตอบสนองได้คูมันพูดพลางกับมองไปทางด้านข้างของห้อง ที่มีศิลามังกรแปะเอาไว้ที่ผนัง

                หญิงสาวจ้องมองศิลานั่นตาไม่กระพริบ เธอเพิ่งจะเคยพบของจริงเป็นครั้งแรก ได้ยินเพียงแค่ชื่อของมันเท่านั้น

                งดงามจริงๆเพคะ เธอเอ่ยชื่นชมเมื่อได้เห็นความโบราณและความลึกลับของมัน

                ข้าอยากเห็นสักครั้งในบั้นปลายของชีวิต ดาบศักดิ์สิทธิ์ที่สูญหายไปแล้วพันกว่าปี ข้าหวังว่าในพีธีสืบทอดจะมีใครสามารถนำดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์ให้ปรากฏตัวได้

                “เราเองก็เช่นกันเพคะ เราอยากพบกับชายที่สามารถทำให้ดาบปรากฏตัวออกมาได้

                “จริงสิสาวน้อย เจ้ามาที่อาวาลอนนี่ นอกจากมาพบข้าแล้วคงมีเหตุผลอื่นสินะ

                “เรากำลังตามหาชายที่จะสามารถต่อสู้กับพวกมอดอร์ได้เพคะ เราคิดว่าเขาอาจจะปรากฏตัวขึ้นที่นี่ ท่านพ่อท่านแม่ต้องการให้เราตามหาเขาให้พบ

                “อ่อ งั้นหรอกรึ

                “หากท่านลุงไม่ว่าอะไร เราขออยู่ที่นี่สักระยะได้ไหมเพคะ เราอยากตามหาชายคนนั้นให้พบ

                “โอ้ได้สิ ได้ เจ้าจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหนก็ได้อยู่แล้ว ที่ปราสาทนี่มีห้องเยอะแยะเลย เจ้าเลือกห้องที่ถูกใจแล้วพักผ่อนได้ตามสบาย สิ่งของเครื่องใช้ข้าจะให้คนจัดหามาให้ ข้าจะให้คนคอยอารักษ์ขาเจ้าด้วย

                “ขอบคุณท่านลุงเพคะ

 

                ผ่านไปราวๆสามอาทิตย์หลังจากที่เลออนให้ทีเรี่ยนสร้างเครื่องสูบน้ำ ก็ถึงเวลาที่พวกเขาต้องประกอบมันขึ้นมาให้มันเป็นเครื่องจักรที่ใช้งานได้

                เฮ้น็อตตัวนั้นน่ะ เอาใส่เข้าไปตรงนี้เร็วเข้า เลออนบอกกับช่างฝีมือหลายคนที่กำลังเร่งประกอบเครื่องนี่อยู่ ดูเหมือนมันใกล้จะเสร็จแล้ว ขาดอีกเพียงนิดเดียว

                ส่วนท่อนี่ก็เอาไปต่อตรงนี้ แล้วก็เอาเกลียวยึดเอาไว้

                ทีเรี่ยนเองก็มองอย่างตื่นเต้นเหมือนกัน ผ่านมาสามอาทิตย์เขาแทบไม่ได้ทำงานฟาร์มเลย เฝ้ารอเจ้าเครื่องนี่เสร็จอย่างใจจดใจจ่อ

                ดีมากแบบนั้นแหละ จากนั้นใบพัดติดเอาไว้ เราจะใช้แรงหนีศูนย์กลางของใบพัดนี่ส่งน้ำขึ้นมา

                “แรงหนีศูนย์กลางคืออะไรรึท่าน?” ช่างฝีมือคนหนึ่งถามเลออน

                ก็ตรงตามชื่อของมันไง แรงหนีศูนย์กลางก็คือแรงหนีศูนย์กลางสิ

                ช่างฝีมือไม่เข้าใจสักนิด แต่ก็พยายามประกอบต่อไปโดยที่ไม่ซักต่อ

                “ว่าแต่พี่เลออน ทีเรี่ยนข้องใจมากเลย เพราะมันมีขนาดใหญ่กว่าที่เขาคิดเอาไว้มาก แทบจะเท่าตัวเขาเลย 

                “มันต้องใหญ่ขนาดนี้เชียวรึ

                “ต้องใช้ใหญ่ๆแบบนี้แหละ จะได้มีแรงสูบน้ำได้หน่อย

                “แต่ข้าได้ยินว่าหมู่นี้คีเวลให้คนมาสืบเรื่องของพวกเรา ข้าเกรงว่าเขาจะเอาเรื่องที่เราทำเจ้าเครื่องนี่ไปฟ้องพระราชาแน่

                “ไม่เห็นเป็นไร อยากฟ้องก็ฟ้อง ข้าไม่สนอยู่แล้ว แล้วท่อที่ข้าสั่งให้ทำไปถึงไหนแล้ว จัดวางท่อเอาไว้แล้วรึยัง

                “ข้าให้คนนำท่อเหล็กยาวสามกิโลฝังเอาไว้ใต้ดินตามตั้งแต่ที่นาไปจนถึงบ่อน้ำตามที่ท่านบอกแล้ว ทีเรี่ยนตอบ ท่อเหล็กสามกิโลนี่ถือว่าสิ้นเปลืองทรัพยากรอย่างมาก แถมท่อก็มีขนาดใหญ่ถึงเจ็ดนิ้วด้วย

                “ดีมาก นั่นจะเป็นท่อส่งน้ำของเรา

                “แต่ว่าทำไมท่านต้องทำท่อใหญ่ขนาดนั้นด้วย เราทำท่อเล็กๆไม่ได้รึ

                “ทำท่อเล็กๆมันก็เสียแรงดันน้ำหมด ที่ข้าให้ทำท่อใหญ่ๆ จะช่วยลดการสูญเสียแรงดันในท่อ ไม่งั้นเดี๋ยวไปไม่ถึงที่นา

                “แรงดันน้ำ?”

                ทีเรี่ยนไม่เข้าใจเรื่องแรงดันน้ำสักนิดเดียว

                “แล้วต้องใช้เหล็กเชียวรึ พี่เลออน เราใช้ยางไม้ทำท่อที่ท่านว่าจะไม่ประหยัดกว่ารึ

                “ในท่อมีแรงดันน้ำสูง ยางไม้ของเจ้าจะทนแรงดันน้ำไม่ได้เอาน่ะสิ ถ้าท่อแตกก็ต้องมาทำใหม่อีก ทำแบบที่ข้าบอกนั่นแหละ เปลืองหน่อยแต่ดีที่สุด

                แรงดันน้ำอีกและ บุรุษผู้เป็นแม่ทัพได้แต่เกาหัวอย่างไม่เข้าใจ

                การประกอบเป็นไปอย่างราบรื่น พวกเขาประกอบภายในสำเร็จแล้วจึงเริ่มใส่โครงเข้าไปปิด เพื่อไม่ให้มองเห็นข้างใน บัดนี้มันกลายเป็นตู้สี่เหลี่ยมขนาดใหญ่เท่าตัวคน ที่ด้านหน้าเครื่องมีท่อสามท่อเพื่อใช้หย่อนเข้าไปแล้วสูบน้ำขึ้นมา ส่วนด้านบนมีท่อปล่อยควันออก ด้านข้างมีส่วนที่เติมน้ำมันอยู่ และด้านหลังเครื่องมีท่อปล่อยน้ำ ตัวเครื่องถูกประกอบออกมาตรงตามแบบที่ออกทุกประการ แม้ว่าตัวเครื่องจะมีสีเงินดาษๆไม่สวยงามนัก แต่ทีเรี่ยนก็หวังว่ามันจะสามารถใช้งานได้ดีเกินหน้าตาของมัน

                จากนั้นก็ถึงเวลาที่จะได้ลองของจริง

                พวกเขาไม่รอช้าทันที ทีเรี่ยนสั่งให้เหล่าลูกน้องของเขาพากันขนเจ้าเครื่องนี่ไปยังริมฝั่งแม่น้ำ ตัวเครื่องมีน้ำหนักมาก การขนย้ายจึงต้องเป็นไปอย่างระมัดระวัง แม้จะมีคนเยอะก็ต้องค่อยๆช่วยกันอุ้มที่ขาเครื่องไป ใช้เวลาหลายชั่วโมงกว่าจะหอบสังขารพามันไปถึงริมฝั่งน้ำได้

                เฮ้อ…” ทีเรี่ยนถอนหายใจออกมาหลังจากวางเจ้าเครื่องนี้ที่หน้าแม่น้ำได้สำเร็จ

                เรียบร้อย ได้เวลาลองของจริง

                เลออนกอดอกมองเครื่องที่ตัวเองสร้างพลางยิ้มออกมา เขาก็ตื่นเต้นเหมือนกัน ในชีวิตไม่เคยต้องทำอะไรแบบนี้มาก่อนเลย แต่ก็ต้องยอมรับว่าเครื่องนี่ยังไม่สมบูรณ์เท่าไหร่นัก เพราะวัสดุที่ใช้ส่วนใหญ่จะมีแต่เหล็กและทองแดงเสียมากกว่า ที่นี่ยังขาดแคลนวัตถุดิบและแร่ธาตุอื่นๆพอสมควร

                เทน้ำมันเข้าไปเลย

                “ครับ!”

                เหล่าทหารพากันเทน้ำมันเข้าเครื่อง น้ำมันที่โลกนี้ยังไม่ได้กลั่นคุณภาพออกมา ต้องบอกว่าเป็นน้ำมันดิบที่พุ่งขึ้นมาจากดินปะปนกับแหล่งน้ำก็ว่าได้ ซึ่งคงใช้ได้ดีแค่ระดับหนึ่งเท่านั้น แต่ถ้าต้องเสียเวลากลั่นน้ำมันอีกเลออนคิดว่าคงต้องใช้เวลากันเป็นปีๆ

                ดังนั้นแค่เอาเครื่องในออกมาทำความสะอาดบ่อยๆ ก็น่าจะแก้ปัญหาเรื่องสารตกค้างที่ปะปนมากับน้ำมันได้

                หลังจากเทน้ำมันเสร็จแล้ว เหล่าทหารจึงพากันกลืนน้ำลายลุ้นระทึกอย่างตื่นเต้นว่าจะเป็นยังไงต่อ บุรุษจากต่างโลกจึงเดินไปเอาท่อที่อยู่ด้านหน้าตัวเครื่องทั้งสามท่อปล่อยลงไปในแม่น้ำ แล้วจึงกดปุ่มเปิดการทำงานของตัวเครื่อง ซึ่งในวินาทีนั้นเองทำเอาเหล่าทหารพากันสะดุ้งเฮือก

                จู่ๆตัวเครื่องก็มีเสียงทุ้มๆออกมาดังมาก แถมยังสั่นไหวไปมารุนแรง ราวกับว่ามันจะระเบิดออกมาในไม่กี่วินาทีต่อจากนี้ แต่ทว่ามันกลับไม่ระเบิด กลับพ่นน้ำออกมาด้านหลังเครื่องแทน ซึ่งน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก

                น่าประหลาด! ไม่อยากเชื่อเลย ไม่อยากเชื่อจริงๆ!”

                ทีเรี่ยนมองน้ำที่พวยพุ่งออกมาด้านหลังเครื่องปากอ้าตาค้าง เขากำลังตื่นเต้นและตกใจสุดๆในเวลาเดียวกัน มันเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนเลย และไม่คิดว่าจะมีวันได้เห็น

                พี่เลออน ท่านต้องเป็นเทพมาจุติแน่ เขายังคงชื่นชมอย่างไม่ขาดปาก

                เลออนยืนกอดอกและชูสองนิ้วพร้อมกับยิ้มมุมปาก

                “เอาท่อมาต่อเร็วเข้า น้ำพวกนี้จะได้ไหลเข้าท่อไป เท่านี้ก็ไปถึงที่นาของพวกเราได้

                หลังทหารจัดแจงนำท่อเหล็กยาวหลายกี่โลเมตรมาต่อเข้าที่ด้านหลังเครื่อง ทำให้น้ำที่พุ่งทะยานออกมาพุ่งทะลุผ่านท่อไปแทน จากนั้นปลายทางของมันคือไร่นาหลายกี่โลข้างหน้า

                การทำนาที่เคยเป็นอุปสรรคใหญ่หลวงบัดนี้ราบรื่นขึ้นหลายเท่า พวกเขาเร่งปล่อยน้ำเข้าที่นาทีละแปลงๆ แปลงไหนที่ผ่านการปลูกไปแล้วและต้นกล้าต้องการน้ำ พวกเขาก็เพียงแค่ปล่อยน้ำลงไป แปลงไหนที่ยังไม่ได้เริ่มปลูก พวกเขาก็ปล่อยน้ำให้ดินมันแฉะ จากนั้นจึงเริ่มพรวนดินโดยใช้ตัวคูนัส ตัวที่เหมือนควายแต่เป็นสีน้ำตาล

                การทำเครื่องสูบน้ำครั้งนี้ของเลออน เปลี่ยนใบหน้าที่ห่อเหี่ยวของเหล่าทหารให้ยิ้มแย้มออกมาได้ แน่นอนว่าพวกเขาไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องฝนตกอีกต่อไปแล้ว เท่านี้การทำนาจะไม่มีทางสูญเปล่าเหมือนที่ผ่านๆมา ข้าวของพวกเขาไม่ต้องตายอย่างเปล่าประโยชน์

                ทีเรี่ยนยิ่งยกย่องเลออนมากขึ้นไปอีก คราวนี้เขาเชื่อสนิทใจเลยว่าอีกฝ่ายต้องเป็นเทพลงมาจุติอย่างแน่นอน แต่เลออนก็บอกแล้วว่าเขาไม่ใช่ เพราะที่บ้านเขามันทำกันเป็นเรื่องปกติ ทีเรี่ยนยิ่งเข้าใจผิดมากขึ้นไปอีก ว่านั่นต้องเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์แน่ ถึงทำเรื่องมหัศจรรย์แบบนี้ให้กลายเป็นเรื่องปกติ

                แต่แน่นอนว่าทุกอย่างมันไม่ได้ราบรื่นเหมือนที่พวกเขาคิดเอาไว้ เมื่อเริ่มมีชาวบ้านที่ไปขนน้ำจากริมแม่น้ำสังเกตเห็นเครื่องสูบน้ำของเลออนเข้า พวกเขาเห็นเหล่าทหารคอยดูแลมันอยู่ จึงมีบางคนแอบตัดสินใจตามไปดูว่าพวกทหารกำลังทำอะไรกัน ปรากฏว่าเมื่อได้เห็นน้ำปริมาณมากกำลังไหลออกมาจากท่อ ทำให้เขาต้องรีบไปเล่าเหตุการณ์ประหลาดนี้ให้ชาวเมืองคนอื่นฟัง

                พวกเจ้ารู้รึเปล่า เมื่อวานข้าเห็นพวกทหาร มีน้ำใช้ด้วยล่ะ

                “จริงเหรอ ฝนยังไม่ตกมาสองเดือนแล้วนี่ พวกเขาเอาน้ำที่ไหนมาใช้

                “จริงด้วย บ้านข้าผลผลิตกำลังจะตายหมดแล้ว ฝนไม่ตกเลย แล้วพวกเขาจะเอาน้ำที่ไหนมาได้

                “แต่ข้าเห็นจริงๆ มีน้ำพุ่งออกมาจากท่ออะไรบางอย่าง พวกเขากำลังทำนากันอยู่

                ข่าวลือพวกนี้แพร่สะพัดไปรวดเร็วมาก ทำเอาชาวบ้านต้องแห่กันไปดูว่ามันเกิดขึ้นจริงหรือไม่ แต่เมื่อได้เห็นว่ามีน้ำประหลาดพุ่งออกมาจากท่อจริงๆ ทำให้พวกเขาถึงอ้าปากค้างด้วยความตกใจ

                มีน้ำออกมาจริงๆด้วย

                “ดูสิ น้ำเพียบเลย

                “ข้าว่าเราไปขอแบ่งจากท่านแม่ทัพกันเถอะ

                “จริงด้วย

                ชาวบ้านหลายคนพากันรวมตัววิ่งไปห้อมล้อมเลออนและทีเรี่ยน พวกเขาจู่ๆก็เบียดเสียดกันเข้ามาอย่างรุนแรง ทำเอาบุรุษทั้งสองทำตัวไม่ถูกเลย

                ช่วยข้าด้วยท่านแม่ทัพ ได้โปรดเถอะ

                “ข้าด้วยท่านแม่ทัพ

                ทีเรี่ยนถึงกับต้องยกมือให้เหล่าชาวเมืองสงบลงก่อน พวกท่านใจเย็นๆก่อน เกิดเรื่องอะไรขึ้นงั้นรึ

                “ผลผลิตในไร่นาบ้านข้ากำลังจะตายหมดแล้ว ท่านแม่ทัพโปรดช่วยเราด้วย

                “ข้าด้วยท่านแม่ทัพ ฝนไม่ตกมาหลายเดือนแล้ว นาข้าบัดนี้กำลังจะตายหมดแล้ว รบกวนท่านแม่ทัพแบ่งน้ำให้เราด้วยเถอะ

                “บ้านข้าก็เหมือนกัน ตอนนี้เงินข้าก็ร่อยหรอแล้ว ลูกข้าก็ป่วย ผลลิตก็ปลูกไม่ได้ ท่านช่วยแบ่งน้ำให้เราด้วยเถอะ

                จากนั้นความวุ่นวายจึงบังเกิดอีกครั้ง เมื่อชาวเมืองพากันยื้อแย่งมือของทีเรี่ยน ทำเอาเขาต้องหันมาปรึกษาบุรุษจากต่างโลกอย่างร้อนรน

                ทำไงดีพี่เลออน

                เลออนเองก็รู้สึกลำบากใจ ไม่รู้จะแก้ปัญหายังไงเหมือนกัน ข้าก็ไม่ใช่นอสตราดามุส จะได้รู้ทุกเรื่อง

                “ถ้าปล่อยไว้แบบนี้พวกเราคงไม่ได้หลับได้นอนแน่ท่าน

                ก็จริงอย่างที่อีกฝ่ายว่า ชาวบ้านต้องไม่พอใจอย่างแน่นอนถ้าหากเขาไม่ได้รับความช่วยเหลือ ซึ่งผลที่ตามมาคงไม่ใช่เรื่องดีแน่ แต่ว่าการจะให้ต่อท่อน้ำเข้าไร่นาทุกๆคนมันต้องสิ้นเปลืองอย่างมากแน่ๆ

                ถ้างั้นเอางี้ ทุกท่านสงบใจลงก่อน

                คำพูดของเลออนทำให้เหล่าชาวบ้านที่กำลังเสียงดังยื้อแย่งมือของทีเรี่ยนต้องหยุดทันที บุรุษผู้เป็นแม่ทัพถึงกับถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งใจ เขารอดตัวไปที

                เลออนอธิบายต่อ การจะส่งน้ำให้พวกท่านทั้งหมดปริมาณมากไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ดังนั้นข้าคิดว่าจะขอเวลาหลายวันหน่อย เพื่อวางระบบท่อน้ำเข้าไร่นาพวกท่านด้วย พวกท่านจะว่ายังไง

                ชาวบ้านหลายคนแม้จะจ๋อยๆอยู่บ้างแต่ก็ขอบคุณที่ได้รับน้ำใจของอีกฝ่าย

                ขอบคุณท่านแม่ทัพมาก พวกข้าจะรอฟังข่าวดีจากพวกท่าน

                ชาวบ้านทั้งหมดพากันเดินกลับไป จนกระทั่งเหลือแค่เลออนและทีเรี่ยนสองคน

                เราจะเอายังไงดีพี่เลออน

                เลออนก็กลุ้มใจเหมือนกัน แต่คิดว่าวิธีที่เขาพูดออกไปน่าจะดีที่สุด

                “เหมือนที่ข้าบอก เราต้องทำท่อส่งน้ำส่งไปยังไร่นาของพวกเขา แบบนี้ก็เป็นการแก้ปัญหาขาดแคลนน้ำให้พวกเขาด้วย เท่านี้ในเมืองจะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องฝนอีก

                “แต่ว่านะพี่เลออน ชาวเมืองที่มีปัญหาน่ะมีเป็นร้อย ถ้ามีคนได้สักคนพวกเขาก็ต้องอยากได้บ้าง สรุปเราต้องวางท่อให้พวกเขาทุกคน แบบนี้ใช้เวลาเป็นปีข้าก็ไม่รู้ว่าจะเสร็จรึเปล่า แถมสิ้นเปลืองงบประมาณด้วย เรื่องใหญ่แบบนี้ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากพระราชาข้าไม่กล้าทำหรอก

                “เจ้าเป็นแม่ทัพที่ดูแลไร่นา ฝ่าบาทให้เจ้าทำหน้าที่ตรงนี้แล้วจะกังวลไปทำไมล่ะ เอางี้ เจ้าไปเกณฑ์พวกทหารมาเยอะๆเลย หน่วยสามหน่วยสี่หน่วยห้า เกณฑ์มายันหน่วยห้าสิบ มีเท่าไหร่เกณฑ์มาให้หมด แล้วสั่งให้คนทำท่อน้ำมาเพิ่มเยอะๆ ไม่ต้องเอาใหญ่แบบของเราก็ได้ เอาสักห้านิ้วก็พอ ส่วนเรื่องเหล็กที่ใช้เราเปลี่ยนเป็นยางไม้เหมือนที่เจ้าว่าก็ได้ จะได้ลดต้นทุนลง

                “แต่หน่วยพวกนั้นข้าก็มีหน้าที่ให้พวกเขาแล้ว มันจะดีหรือพี่เลออน?”

                “เอาน่า เชื่อข้าสิ

                ทีเรี่ยนแม้จะลังเลนิดหน่อย แต่ก็ทำตามที่บุรุษจากต่างโลกบอก ให้ลูกน้องของเขาทั้งหมดหยุดงานที่กำลังทำ มาช่วยเร่งสร้างท่อน้ำเพิ่มจะได้ช่วยกันวางระบบเข้านาของชาวเมืองทั้งหมด

                ข่าวเรื่องพวกนี้แพร่กระจายไปเร็วมาก จนไม่อาจปกปิดคีเวลและผู้เป็นพระราชาของอาณาจักร ขณะที่พวกเขากำลังปรึกษาราชการกันในห้องโถง กษัตริย์คูมันจึงได้เอะใจในความผิดปกติ

                เอ แม่ทัพทีเรี่ยนหายไปไหนเนี่ย วันนี้เป็นวันประชุมสรุปผลการดำเนินงาน เหตุใดเขาจึงไม่เข้าร่วมว่าราชการคูมันถามด้วยความสงสัย ตามปกติวันนี้แม่ทัพทั้งหมดจะต้องเข้าฟังเพื่อสรุปผลการดำเนินงานภายในเมือง

                “ข้าคิดว่าเขาคงจะเกียจคร้านกระมัง เดิมทีแล้วเขาก็ไม่ค่อยได้ความอยู่ด้วยคีเวลกล่าว

                ทหารนายหนึ่งวิ่งเข้ามาในท้องพระโรง คุกเข่าคำนับต่อหน้าผู้เป็นราชา มีเรื่องด่วนต้องการมาแจ้งให้พระราชาทรงทราบ

                รายงานฝ่าบาท ตอนนี้ในเมืองเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้วขอรับ

                “เรื่องใหญ่? เรื่องอันใดรึ กษัตริย์คูมันสงสัย

                แม่ทัพทีเรี่ยนให้คนในหน่วยทุกคนยกเลิกทำงาน แล้วมาช่วยพวกเขาทำไร่นาให้ชาวบ้านหมดเลยขอรับ

                “อะไรนะ?” คำกล่าวเมื่อครู่ทำเอากษัตริย์คูมันถึงกับฉงนงุนงง ไม่เข้าใจเหตุใดทีเรี่ยนต้องทำเช่นนั้น

                ทำไมเขาถึงทำแบบนั้นล่ะ

                “แถมช่วงนี้แม่ทัพทีเรี่ยนกำลังเร่งให้สร้างท่ออะไรบางอย่างขึ้นขอรับ ข้าพยายามเรียกให้เขามาเข้าเฝ้าฝ่าบาทแต่เขากลับปฏิเสธ ทหารคนเดิมรายงาน ตอนนี้ทหารคนอื่นๆไม่ได้ทำหน้าที่ของตัวเองเลยขอรับ

                “ช่างเหลวไหลจริงๆ!”

                กษัตริย์คูมันรู้สึกโกรธที่ได้ยินเช่นนั้น ข้าอุตส่าห์ให้เหล่าทหารแบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจน แต่ว่าเขากลับทำให้เสียระบบหมด แถมยังบังอาจไม่เข้าประชุมสรุปผลการดำเนินงานด้วย

                “ท่านลุงใจเย็นก่อนเพคะ เขาอาจมีเหตุผลบางอย่าง มิเนอร์ว่าพยายามให้ผู้เป็นราชาสงบลงก่อน

                ราชาคูมันหายใจลึกๆอยู่หลายที พยายามสงบสติอารมณ์ตามที่หลานสาวของเขาบอก แต่ว่าคีเวลก็ยิ่งยุยงเข้าไปอีก

                ฝ่าบาท หรือว่าเขาจะให้ทหารพากันเป็นกบฏครับ คีเวลรีบใส่ร้ายทันทีเมื่อมีโอกาส

                ได้ฟังคำยุแยงผู้เป็นราชาก็ทรงพิโรธหนักขึ้นไปอีก

                ไม่ได้การ! แม่ทัพคีเวล ท่านพากองทหารอารักษ์ขามาด้วย พาข้าไปดูสิว่าพวกนั้นกำลังทำอะไรกัน ถ้าพวกเขาคิดกบฏให้ท่านสังหารได้เลยไม่ต้องลังเล

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

0 ความคิดเห็น