The Scientist Emperor จักรพรรดิสังกัดวิทย์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 718 Views

  • 7 Comments

  • 57 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    39

    Overall
    718

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3 - ทางลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 125
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    30 ธ.ค. 61

The scientist emperor

จักรพรรดิสังกัดวิทย์


ตอนที่3 ทางลับ


            เจ้าคนอวดดี ประกาศชื่อของเจ้ามา!” แม่ทัพเพอร์ซิวัลของฝ่ายมอดอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดัน ทำเอาเลออนทำตัวไม่ถูกเลย

                ข้าคือเอ่อ พอดีว่าม้ามันพยศ ข้าไม่ได้ตั้งใจ--“

                ข้าไม่ฆ่าพวกไร้ชื่อ ประกาศชื่อของเจ้ามา

                เลออนครุ่นคิดอย่างหนัก กำลังคิดว่าตอนนี้เขามีทางเลือกอะไรบ้าง แต่คิดยังไงก็มีแค่สองทาง คือสู้แล้วแพ้กับสู้แล้วชนะ เพราะถ้าหนีตอนนี้คงไม่ทันแน่ สายตานับหมื่นกำลังจ้องมองเขาอยู่ สู้แล้วแพ้แน่นอนว่าเขาคงจะตายคาที่ แต่ถ้าจะให้สู้ชนะต้องสู้ยังไงดี

                เด็กหนุ่มจากต่างโลกกำปืนพกในมือแน่น มันเป็นปืนที่เขาซื้อไว้เข้าชมรมยิงเป้า แน่นอนว่าเขายิงแม่นมากอย่าบอกใคร แต่ปัญหาคืออีกฝั่งสวมเกราะซะเต็มตัว กระสุนคงไม่อาจผ่านทะลุไปได้

                เลออนเหลือบมองฝ่ายตรงข้างอย่างละเอียดอีกที ดูเหมือนว่ามีแค่ตรงใบหน้าบริเวณลูกตาเท่านั้นที่เกราะปิดไม่มิด บางทีเขาควรจะยิงเข้าจุดนั้น แต่ถ้าอีกฝ่ายมีร่างอมตะจริง ต่อให้งัดปืนกลรถถังออกมาก็ยิงไม่ตายหรอก

                ทว่าพอคิดไปคิดมาจริงๆเขาก็รู้สึกสงสัย ร่างอมตะนี่มันมีจริงๆที่ไหน สิ่งมีชีวิตทุกชนิดล้วนมีจุดอ่อนอยู่ ซึ่งของมนุษย์ก็น่าจะอยู่ที่ส่วนหัวสิ

                ได้การล่ะ

                เลออนขยับนิ้วเข้าโกร่งไกเพื่อเตรียมลั่นกระสุน รอโอกาสยิงสวนใส่ลูกตาของศัตรู ซึ่งมันมีร่องที่เปิดออกเพียงนิดเดียว เขาต้องตั้งสมาธิไม่ให้พลาด

                ข้าคือทหารระดับอัศวิน เอ่อ มีนามว่าเลออน!” เลออนตะโกนตอบ

                เมื่อได้ฟังคำตอบ แม่ทัพมอดอร์ถึงกับทำท่าทางดูถูก

เจ้าคนชั้นต่ำ เป็นแค่ทหารระดับอัศวิน แต่อยากเป็นวีรบุรุษเขาหันไปถามลูกน้องเสียงดังใครจะอาสาออกไปฆ่าเจ้าทหารระดับอัศวินผู้นั้น

ข้าเองขอรับทหารม้านายหนึ่งควบทะยานออกมาเผชิญหน้ากับเลออนอย่างไม่รีรอ เขาสวมชุดเกราะมิดชิดเหมือนกับแม่ทัพของตัวเองไม่มีผิด มีเพียงแค่บริเวณดวงตาเท่านั้นที่เผยให้เห็น เลออนคิดว่าแบบนี้ก็สวยสิ เขาจะได้ทดลองก่อนว่าจะยิงโดนหรือไม่

บังอาจล่วงเกินเซอร์เพอร์ซิวัล จงตายด้วยคมหอกของข้าซะ

ทหารนายนั้นควบม้าออกมาอย่างรวดเร็ว กำหอกที่มากด้วยประสบการณ์พุ่งทะยานเข้าใส่เลออนทันที เด็กหนุ่มจากต่างโลกควงปืนอยู่สองสามรอบ ก่อนจะเงื้อปืนขึ้นลั่นไกออกไปเสียงดังสนั่น

ปัง!

เสียงปืนดังรุนแรงจนทำให้คนอื่นๆพากันอยู่ในสภาวะเงียบสงัด พวกเขามองผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ปากอ้าตาค้าง ทุกอย่างมันรวดเร็วมากจนไม่แน่ใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น เพราะจู่ๆนายทหารที่พุ่งออกมาจู่โจมก็ตกม้าแน่นิ่งสนิทใจ พวกเขาไม่รู้เลยว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

ไม่มีเสียงโห่ร้องยินดีแม้กับฝ่ายเบอร์เมเซียเอง เพราะนี่มันน่าเหลือเชื่อสุดๆ

ทำได้ไง? เฟลิน่ามองอย่างตื่นตะลึง นี่มันราวกับเป็นเวทมนตร์ระดับสูงมากๆ เวทมนตร์ที่สังหารศัตรูได้อย่างรวดเร็วในพริบตา

เลออนหวาดเสียวเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นว่าปืนของเขายิงเข้าเป้าก็โล่งออก ฝีมือของเขายังแม่นเหมือนเดิม

แม่ทัพเพอร์ซิวัลของมอดอร์ตกใจไม่แพ้กัน มันรวดเร็วมากเสียจนเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขามองศพลูกน้องของตนเองนอนแผ่บนพื้นแบบสิ้นลมหายใจ จึงเริ่มเกิดความกลัววิตกกังวลจากเวทมนตร์ที่อีกฝั่งใช้ แต่ทว่าความเดือดดาลและความฉุนเฉียวมันกลับมีมากกว่า เขาตะโกนใส่เด็กหนุ่มฝ่ายตรงข้ามอย่างโกรธแค้น

เจ้า บังอาจมาก!”

ทั้งสองฝ่ายประจันหน้ากัน ทั้งคู่จ้องมองกันตาเขม็ง แววตาสีแดงฉานของเซอร์เพอร์ซิวัลดูรุนแรงกว่าที่เคยเป็น เขาขยับขวานในมือให้เข้าที่ ก่อนที่อึดใจหนึ่งหลังจากนั้น จะทะยานเข้าใส่เด็กหนุ่มจากต่างโลกอย่างสุดกำลัง

ย่าห์

เขาควบม้าไปด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ จนทำให้เกิดฝุ่นตามหลังตลบอบอวลไปหมด มือขวาเงื้อขวานเอาไว้สุดวงสวิง เตรียมฟาดเข้าหาศัตรูตรงหน้าเมื่อถึงระยะ

เลออนรออยู่ก่อนแล้ว เขาเงื้อปืนขึ้นเล็งอยู่ราวๆสองวินาที ก่อนที่จะเหนี่ยวไกออกไป

ปัง!

เสียงปืนดังกังวานสะท้านไปทั่วปฐพี ก่อนที่หนึ่งวินาทีหลังจากนั้นจะตามมาด้วยเสียงตกม้าของชายร่างใหญ่ แล้วจึงกลายเป็นความเงียบสงัดของคนนับหมื่นในพื้นที่ ที่ไม่อยากเชื่อสายตาของพวกเขาเอง

เซอร์เพอร์ซิวัลตกม้าแทบจะทันทีที่เสียงสั่งตายดัง พวกเขามองร่างของแม่ทัพในตำนานนอนแน่นิ่งไม่ขยับเขยื้อน ก่อนที่ทางฝั่งเบอร์เมเซียจะนึกขึ้นได้ว่าควรจะทำอะไร พวกเขาจึงเริ่มโห่ร้องออกมาเสียงดังพร้อมกับรัวกลองชัยชนะด้วยความดีใจสุดขีด

เฮ!

ขวัญกำลังใจของพวกเขากลับมาแล้ว พวกเขาแทบจะลืมเรื่องที่แม่ทัพของตัวเองพ่ายแพ้ไปก่อนหน้านี้จนหมดสิ้น ส่วนทางฝั่งมอดอร์ยังคงตกตะลึง ขวัญกำลังใจกระเจิงหมดสิ้น รองแม่ทัพฝั่งนั้นเห็นท่าไม่ดีจึงสั่งถอนทัพทันที

ถอนทัพ!”

เลออนเห็นดังนั้นจึงรีบควบม้ากลับไปหาเจ้าหญิงเฟลิน่า เพื่อจะแนะนำอะไรเธอบางอย่าง

ท่านทำได้ไงน่ะ เวทมนตร์สั่งตายของท่าน ข้าไม่อยากเชื่อเลย ข้าเพิ่งจะเคยเห็นอะไรแบบนี้ นี่ต้องเป็นเวทมนตร์ระดับสูงมากแน่ๆเธอพูดกับเลออนด้วยความตกตะลึงปนกับดีใจ

                เรื่องนั้นไว้ก่อนเถอะ เลออนบอกพวกนั้นถอยทัพแล้ว ข้าว่าตอนนี้เจ้าควรรีบสั่งบุกนะ

                จริงด้วยสิเฟลิน่าหันไปสั่งการทันทีเร็วเข้า แม่ทัพทั้งหลายจงฟัง รีบตามตีพวกนั้นอย่าให้รอดไปได้!”

                ทหารทางฝั่งเบอร์เมเซียโห่ร้องด้วยความคึกคะนอง พวกเขาพุ่งเข้าจู่โจมใส่ทัพของมอดอร์ที่กำลังถอนทัพอย่างขวัญหนีดีฝ่อ ผลลัพธ์คือแม้ฝ่ายมอดอร์จะถอนทัพกลับไปได้สำเร็จ แต่พวกเขาก็ล้มตายเป็นจำนวนมาก

 

                ทางอาณาจักรไพธอนที่อยู่ทางตอนเหนือของทวีปเซ้าไลน์ ชายคนหนึ่งกำลังนั่งรอฟังข่าวดีด้วยอารมณ์สุนทรีย์ มือขวาของเขาถือแก้วไวน์เอาไว้ เขย่ามันเบาๆพลางยกจิบมันเป็นครั้งคราว ข้างกายของเขามีสาวสวยคอยปรนเปรออยู่สามคน ราวกับว่านี่คือแดนสวรรค์ก็ไม่ปาน

                จนกระทั่งข่าวที่เขาต้องการฟังก็มาถึง เมื่อนายทหารระดับสูงคนหนึ่งวิ่งเข้ามาภายในห้อง

                รายงานครับลอร์ดเกรกอร์

                ผู้เป็นนายยังคงนั่งเฉย ไม่สนใจคำรายงานเมื่อครู่สักเท่าไหร่ เพราะคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าเหตุการณ์จะเป็นยังไง เขาจิบไวน์อย่างรื่นเริง ก่อนจะถามกลับผู้ที่มารายงานด้วยน้ำเสียงปลื้มปิติ

เรายึดเบอร์เมเซียได้แล้วสินะ

                เอ่อคือว่า…” ผู้เป็นลูกน้องกระอักกระอวน ไม่กล้ารายงาน แต่เขาก็ไม่มีทางเลือก ต้องบอกความเป็นจริงให้ผู้เป็นนายรู้

                เรายึดเบอร์เมเซียไม่สำเร็จครับ ทัพของเราแตกพ่ายที่ดราก้อนเกท

                เพล้ง!

                เสียงแก้วไวน์ตกแตกใส่พื้นเสียงดัง ทำเอาสาวๆในห้องและผู้เป็นลูกน้องถึงกับสะดุ้ง แต่สิ่งที่ตามมากลับน่ากลัวยิ่งกว่า เนื่องด้วยใบหน้าของผู้เป็นนายกำลังบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ

                อะไร? ทัพของเรามากกว่าพวกนั้นห้าเท่า แล้วจะแตกพ่ายได้ยังไง

                คือว่าทัพของเราเสียขวัญอย่างหนัก จึงต้องถอยหนี พวกเบอร์เมเซียก็อาศัยจังหวะนี้บุกเข้าใส่พวกเราครับท่าน

                ทัพของเราเสียขวัญได้ยังไง ข้าส่งแม่ทัพเพอร์ซิวัลไป ทุกคนล้วนรู้เกียรติศักดิ์ของเขาดี แล้วจะเสียขวัญกำลังใจง่ายๆได้ยังไง

                คือว่า แม่ทัพเพอร์ซิวัลพ่ายแพ้ เสียชีวิตแล้วครับ

                อะไรนะ!”

                ข่าวเมื่อครู่ทำเอาผู้เป็นนายถึงกับต้องลุกยืนตัวตรง ใบหน้าตกใจงุนงง ราวกับว่านี่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ มันไม่อยู่ในหัวของเขาเลยสักนิดตั้งแต่แรก

                แม่ทัพฝ่ายศัตรู ถ้าข้าจำไม่ผิดคือเอเรก เอเรบลูไม่ใช่รึ ข้าเคยเห็นฝีมือมันแล้ว แม่ทัพเพอร์ซิวัลไม่มีทางแพ้ได้ ต้องมีอะไรผิดพลาด

                ไม่ใช่ครับ คือว่า ไม่ใช่เอเรกขอรับที่สังหารแม่ทัพเพอร์ซิวัล

                แล้วเป็นใคร?”

                เป็นทหารอัศวินที่ไหนก็ไม่ทราบครับ

                ทหารอัศวินชั้นต่ำจะชนะแม่ทัพเพอร์ซิวัลในตำนานได้ยังไง

                เอ่อพวกทหารบอกว่า เจ้าอัศวินนั่นมีเวทมนตร์บางอย่าง สามารถสังหารแม่ทัพเพอร์ซิวัลภายในพริบตาเดียว

                มีเรื่องแบบนั้นจริงๆงั้นรึ?”

                ครับ พวกทหารตอนนี้ต่างลือกันให้แซ่ดเลยครับ

                ลืออะไร?”

                พวกเขาคิดว่า ในโลกนี้คนที่จะทำอย่างนั้นได้มีเพียงแค่สองคนเท่านั้น

                ผู้เป็นนายได้ฟังก็ยิ่งอยากรู้ คือใคร?”

เอ่อมีเพียงแค่กษัตริย์อาเธอร์กับเซอร์แลนสลอตเท่านั้นครับที่มีพลังอำนาจระดับนี้

เหลวไหล! พวกนั้นตายไปแล้ว จะกลับมาได้ยังไงเกรกอร์ไม่มีทางเชื่อเรื่องแบบนี้เด็ดขาด

แต่ว่า…”

ส่งแม่ทัพกราเวียร์กับเบอร์เจสไป ให้พวกเขานำทหารไปสมทบอีกหนึ่งหมื่น จากนี้ไปข้าจะสั่งการเอง ข้าจะถล่มดราก้อนเกทและเบอร์เมเซียให้พินาศสิ้นซาก

 

ทางฝั่งของดราก้อนเกท เหล่าทหารยังคงโห่ร้องดีใจกับชัยชนะที่ได้รับ พวกเขาเลี้ยงฉลองกันอย่างอึกกะทึกคึกโครมโดยไม่สนว่ามันคือเวลายามราตรี ความตึงเครียดก่อนที่จะออกไปสู้กับข้าศึกหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงแต่ความยินดีปรีดาและโล่งใจ ส่วนทางเลออนเองก็ฉลองอยู่กับเจ้าหญิงเฟลิน่าบนมุมมืดของกำแพงเมืองอย่างเงียบๆ ท่ามกลางแสงจันทร์ที่สาดส่อง

ท่านเก่งกาจจนน่าเหลือเชื่อเลย เฟลิน่าเอ่ยชื่นชม วาจาและกริยาของเธอผิดไปจากตอนแรกที่เจอเลออนลิบลับเวทมนตร์ของท่านสามารถสังหารศัตรูได้ในพริบตา

ก็เอ่อ ความจริงมันไม่ใช่เวทมนตร์หรอก ถ้าให้ถูกคือเรียกมันว่าวิทยาศาสตร์น่าจะดีกว่า

วิทยาศาสตร์?” เฟลิน่าทำหน้างุนงง เธอไม่เคยได้ยินมาก่อนมันคืออะไร ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน

มันก็คือแบบว่า การศึกษาหลักความจริงของโลกน่ะ อธิบายยังไงดี คือแบบว่า เหมือนเราเอาลูกตะกั่วที่มีดินปืนผสมอยู่ด้านหลัง จากนั้นเอาไปยัดท่ออะไรบางอย่าง แล้วจากนั้นเราก็ทำให้ดินปืนด้านหลังลูกตะกั่วระเบิด จากนั้นลูกตะกั่วก็จะเกิดแรงดันมหาศาล ทำให้มันพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ ลูกตะกั่วธรรมดาเมื่อเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงมาก ก็จะกลายเป็นอาวุธร้ายที่ฆ่าคนได้ พอเข้าใจไหม

เฟลิน่าส่ายศีรษะไม่เลยข้าไม่เข้าใจ เวทมนตร์ของท่านช่างซับซ้อนจริงๆ

ช่างมันเถอะถ้างั้น เลออนคิดว่าคงไม่มีประโยชน์ที่จะอธิบายต่อ

คือ ความจริงท่านไม่ได้เป็นทหารอัศวินของเบอร์เมเซียหรอกใช่ไหม ท่านคงจะมาจากทวีปอื่น เฟลิน่าถาม เพราะเธอรู้สึกว่าชายตรงหน้ามีบางอย่างที่แปลกปะหลาดกว่าคนในทวีปนี้

อ้อใช่ ความจริงข้ามาจากนอร์ทไลน์น่ะ

ท่านมาจากนอร์ทไลน์หรอกเหรอ

ใช่ โทษทีที่ต้องโกหก ความจริงข้ากำลังหาทางกลับอาวาลอนอยู่ บ้านเกิดข้าอยู่นั่น เผอิญว่ามีตาแก่เพี้ยนๆส่งข้ามาที่นี่น่ะ

อาวาลอนเหรอ แต่นั่นมันไกลมากๆเลยนะ

ไกลแค่ไหน?” เลออนถาม

หากใช้เส้นทางโบราณ ก็ยังต้องใช้เวลาเกือบเดือนกว่าท่านจะไปถึง

นานขนาดนั้นเชียว แล้วทีนี้คือที่ไหน

ที่นี่คือเซ้าไลน์  เป็นทวีปที่อยู่ตรงข้ามกับนอร์ทไลน์

เลออนไม่เข้าใจเลยว่าตาแก่ที่เขาได้พบในความฝันหรืออะไรนั่น ทำไมต้องส่งเขามาที่นี่ด้วย ทำไมไม่ส่งให้ไปนอร์ทไลน์ตั้งแต่แรก หรือตั้งใจจะให้เขามาช่วยที่เบอร์เมเซียนี่ก่อน

รายงานขอรับองค์หญิงนายทหารคนหนึ่งวิ่งเข้ามาด้วยใบหน้าท่าทางตื่นตระหนก

มีอะไร?”

เราได้รับรายงานความเคลื่อนไหวจากเบอร์เมเซียที่ส่งคนไปสอดแนมเมืองข้าศึก ดูเหมือนว่าพวกนั้นจะส่งแม่ทัพออกมาอีกสองคน พร้อมด้วยทหารหมื่นนายขอรับ คาดว่าคงตั้งใจจะยึดดราก้อนเกทของเราให้ได้

ข่าวเมื่อครู่ทำเอาอารมณ์ดีใจของผู้เป็นเจ้าหญิงต้องกลับหดหู่อีกครั้ง เลออนคิดว่าตอนนี้ต้องประเมินสถานการณ์ก่อน

ตอนนี้ทางโน้นมีทหารเท่าไหร่ เลออนถามนายทหาร

คือว่า ตอนนี้ทางนั้นเหลือทหารอยู่ราวๆหมื่นนายขอรับ

ได้เพิ่มมาอีกหมื่นก็เป็นสองหมื่นสิแบบนี้

เอ่อ ขอรับ

แล้วทางเรามีทหารเท่าไหร่

เอ่อ มีทั้งหมดสามพันสองร้อยนายขอรับ

สรุปคือต่างกันเกือบ7เท่า

ขอรับ

ความตึงเครียดเข้าปกคลุมทันที โอกาสชนะของพวกเขามีน้อยมากจริงๆ

ถึงพวกนั้นจะเยอะกว่า แต่กำแพงเมืองเราสูงมาก แถมซ้ายขวาก็ถูกขวางกั้นด้วยภูเขา พวกนั้นบุกเข้ามาไม่ได้ง่ายๆ เฟลิน่าพูด

เลออนคิดว่านั่นก็เป็นวิธีที่ไม่แย่นัก แต่มันก็ไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุดหรอก เพราะการตั้งรับนั้นจะต้องอาศัยความอดทนที่สูงมาก หากโดนบุกทุกวันๆเข้าพวกทหารก็จะเริ่มเหน็ดเหนื่อยอ่อนล้า สุดท้ายก็จะต้านไม่ไหวจนทำให้ดราก้อนเกทนี้ต้องพินาศ พูดง่ายๆก็คือการถ่วงเวลารอความตายนั่นแหละ เพราะทหารฝั่งนู้นมีมากมายมหาศาล ถ้าพวกเขามีเสบียงมากพอ คิดว่าคงใช้แผนการปล่อยหมัดแยบไปเรื่อยๆ พอศัตรูเหนื่อยอ่อนก็ค่อยปล่อยหมัดเด็ดปิดบัญชี

เช้าวันรุ่งขึ้น ทหารทางฝั่งมอดอร์ก็เริ่มจู่โจมทันที พวกเขาให้เหล่าปีศาจอมตะเป็นทัพหน้า เป็นปีศาจที่คลุมชุดดำเอาไว้ทั้งตัว แต่ภายในนั้นกลับไม่ใช่เลือดเนื้อผิวหนังเหมือนมนุษย์ แต่เป็นกระดูกที่แห้งเหี่ยว พวกมันไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย แม้จะตกจากกำแพงก็ไม่เป็นไร มีเพียงแค่ต้องใช้ดาบปักไปที่กะโหลกของพวกมันเท่านั้นจึงจะทำให้พวกมันตายได้ และข้อดีสุดวิเศษของมันนี่เอง ทำให้มันจึงกลายเป็นกองทัพหน้าที่ยอดเยี่ยมที่สุด พวกมันปีนบันไดที่ถูกเตรียมมาด้วยเวทมนตร์ ขึ้นไปคนแล้วคนเล่า แม้จะตกจากที่สูง ก็ยังลุกขึ้นบุกอย่างไม่กลัวตาย ราวกับว่ามันตายไปแล้ว เลยไม่อาจกลัวความตายได้อีก

พวกมันบุกเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อนทั้งวันทั้งคืน และเป็นไปตามที่เลออนคาดไว้ ผ่านไปเพียงแค่3วัน ทหารทางฝั่งเบอร์เมเซียเริ่มอ่อนแรงอิดโรย แน่นอนว่าพวกเขาคือมนุษย์ไม่ใช่เครื่องจักร จะให้สู้ตลอดเวลาไม่ได้พักก็ไม่ไหวเหมือนกัน

ถ้าเป็นแบบนี้เลออนคิดว่าคงจะทนได้อีกไม่เกิน7วันแน่

ในเช้าวันที่4 พวกมันก็บุกมาอย่างเช่นเคย

องค์หญิงพวกมันบุกมาอีกแล้วขอรับผู้เป็นรองแม่ทัพวิ่งเข้ามารายงาน

ต้านพวกมันเอาไว้เฟลิน่าสั่งการด้วยน้ำเสียงเข็มแข็ง แต่ความจริงตัวเธอเองก็เหนื่อยและหนักใจมาก แต่ไม่อาจแสดงออกมาได้ กลัวว่าทหารจะเสียขวัญ

องค์หญิงถ้ามันมาทุกวันแบบนี้พวกเราแย่แน่ขอรับ

เธอเองก็คิดเช่นนั้น แต่ตอนนี้เธอก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรเหมือนกัน จะต้องแก้สถานการณ์ตรงหน้ายังไงดี ทำยังไงถึงจะไล่พวกมันไปได้

ข้าคิดว่าพอมีวิธีชนะอยู่นะ

เลออนจู่ๆก็พูดประโยคที่ยกภูเขาออกจากอกผู้เป็นเจ้าหญิง ทำให้เธอถึงกับต้องรีบหันไปถามเขาถึงวิธีการ

จริงเหรอ! ท่านมีแผนการไล่พวกมันไปจริงๆเหรอ

ความจริงนี่ไม่ใช่แผนไล่พวกมันไปหรอก เป็นแผนทำลายทัพพวกมันเลยต่างหาก

ได้ฟังเธอก็ยิ่งสนใจขึ้นไปอีก

ท่านจะทำอย่างไร ถึงจะทำลายทัพของพวกมันได้ ท่านมีวิธีอะไร

ถ้ามันอยากเข้ามานัก เราก็เปิดดราก้อนเกทให้มันเข้ามาเลยสิเลออนว่า

หรือว่าท่านตั้งใจจะเผาดราก้อนเกทไปพร้อมกับพวกมัน แต่ถ้าทำอย่างนั้นข้าคิดว่าไม่ได้ผลแน่ อย่างมากเราก็เผาได้แค่ทัพหน้าของพวกมันเท่านั้น แต่ถ้าหากเราไม่มีดราก้อนเกทแล้ว เบอร์เมเซียต้องล่มสลายแน่

ยังไม่ได้บอกเลยว่าจะเผาดราก้อนเกท

นั่นยิ่งทำให้หญิงสาวเริ่มงุนงงไปใหญ่ถะ ถ้างั้น ท่านมีแผนการอย่างไร

ที่คลังอาวุธของอาณาจักร ยังพอมีพวกชุดเกราะชุดคลุมและธงของพวกมอดอร์เก็บไว้มั้งไหม

ข้าคิดว่ามี แต่ท่านจะใช้พวกมันทำอะไร

ดีมาก เลออนคิดว่าน่าจะไปได้สวย จึงถามต่อแล้วในทวีปนี้มีใครที่สามารถส่งทหารมาช่วยเราได้บ้างไหม อาณาจักรใกล้ๆหรือยังไงก็ได้ที่เป็นมิตรกับอาณาจักรนี้น่ะ

ทางซ้ายของเบอร์เมเซีย มีอาณาจักรยูเรเซีย พวกเขาอาจจะส่งทหารมาช่วยเหลือถ้าหากเราส่งจดหมายขอความช่วยเหลือไปเฟลิน่าตอบ

เอาล่ะ ถ้างั้นเราก็เขียนจดหมาย ขอความช่วยเหลือไป ให้พวกเขาส่งทหารมาสักสองสามพัน

เอ่อ ฝั่งมอดอร์ล้อมเราเอาไว้ พวกนั้นส่งคนมาสังเกตการณ์หน้าประตูเมืองตลอดเวลา ถ้ามีใครออกไปส่งข่าวพวกนั้นต้องไหวตัวทัน แล้วจับคนส่งสาส์นของเราแน่

ที่นี่ต้องมีเส้นทางลับอื่น ที่จะออกไปนอกดราก้อนเกทได้ เราก็ให้ทหารออกไปเส้นทางนั้น

มีเส้นทางลับด้วยเหรอ เฟลิน่าหันไปถามรองแม่ทัพ

เอ่อ มีขอรับ เป็นเส้นทางที่พวกเราให้ทหารออกไปส่งข่าวอย่างลับๆ เผื่อกรณีที่ดราก้อนเกทถูกจับตาจนไม่สามารถออกไปส่งข่าวได้ ว่าแต่ว่าท่านเลออนรู้ได้ยังไงขอรับ

ก็พอเดาได้ เอาจริงๆทุกๆเมืองย่อมต้องมีเส้นทางลับกันทั้งนั้นแหละ เมืองไหนไม่มีก็โง่เต็มที

แต่ข้าว่ามันเสี่ยงเกินไปขอรับ ผู้เป็นรองแม่ทัพบอกถ้าหากพวกมันจับคนส่งสาส์นได้ พวกมันก็จะรู้เส้นทางลับนี้ด้วย

ไม่ได้ ถ้าพวกนั้นรู้ทางลับล่ะก็ พวกมันจะส่งทหารมา ตีกระหนาบเราสองทาง ดราก้อนเกทต้องพินาศแน่เฟลิน่าไม่เห็นด้วยกับแผนการนี้

ไม่เป็นไร ไม่ต้องสนใจ ส่งคนออกไปเลย

เจ้าหญิงพยายามจะแย้ง ตะ แต่ว่า--”

ถ้าไม่ทำอะไรเลยสุดท้ายเมืองก็แตกอยู่ดี เชื่อข้า ข้ามีวิธีชนะ

เฟลิน่าไม่รู้ว่าบุรุษผู้นี้เอาความมั่นใจมาจากไหน แต่ก็เหมือนกับที่เขาพูด ถ้าไม่ทำอะไรสุดท้ายดราก้อนเกทนี้ก็ต้องแตกพ่ายอยู่ดี บางทีเธอควรจะลองเสี่ยงดู

ท่านรองแม่ทัพ ช่วยทำตามที่เขาบอกด้วย เฟลิน่าตัดสินใจได้แล้ว

ขอรับ

 

ทางฝั่งของมอดอร์ พวกเขาเองก็กำลังรออยู่ก่อนแล้ว เขารู้ว่าทางฝั่งเบอร์เมเซียต้องส่งคนออกมาจากทางลับแน่

ลอร์ดเกรกอร์ครับ พวกเราจับคนส่งสาส์นลับของทางเบอร์เมเซียได้แล้วครับ เป็นไปตามที่ท่านคาดการณ์จริงๆ พวกนั้นต้องส่งทหารออกมาตามทางลับแน่

หึ พวกภูมิปัญญาลิง เกรกอร์ไม่มีท่าทีประหลาดใจสักนิด เพราะมันต้องเป็นตามที่เขาคาดการณ์อยู่แล้ว มีหรือข้าจะดูไม่ออก พวกมันอับจนหนทางแล้ว ถ้าไม่ส่งจดหมายขอความช่วยเหลือ พวกมันก็คงไปไม่รอด

ท่านจะสั่งการอย่างไรต่อไปดีครับ

รู้ทางลับของพวกมันแล้วใช่ไหม ให้แม่ทัพเบอร์เจสนำทหารออกไปห้าพัน ตามทางลับ เงียบๆด้วยล่ะ อย่าให้พวกมันรู้ตัว ข้าจะให้ดราก้อนเกทพินาศในคืนนี้

ขอรับ!”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

0 ความคิดเห็น