Fic : Naruto&Boruto [เกิดใหม่ทั้งทีขออยู่เงียบๆเถอะนะ]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,890 Views

  • 19 Comments

  • 150 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    85

    Overall
    1,890

ตอนที่ 6 : Chapter5:ศึกชิงตัว [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    1 ม.ค. 62

หลังจากเหตุการณ์ของเมทัลนี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้ว แต่ว่าช่วงนี้ได้เกิดเหตุการณ์เงาสีดำๆประหลาดๆ ที่คนอื่นมองไม่เห็นนอกจากโบรูโตะ โบรูโตะคงเคยบอกว่าอาจเป็นเนตรสีขาว ซึ่งมันเป็นขีดจำกัดทางสายเลือดของตระกูลฮิวงะ จากทางฝั่งแม่ของโบรูโตะ แต่ว่าทำไมผมถึงสามารถมองเห็นเงาสีดำประหลาดเหล่านั้นได้ล่ะ?

วันนี้ที่โรงเรียนนินจามีสอนคาถาอัญเชิญ อะไรสักอย่างนี่แหละ ซึ่ง คนที่มาสาธิต วิธีการใช้ คาถาอัญเชิญคือหนึ่งในโจนินที่มีฝีมือดี คนหนึ่งของโคโนฮะ แถมยังเป็นหลานของลูกที่ 3 และเป็นศิษย์ของรุ่นที่ 7 อีกด้วย และยังแถมเป็นคนรู้จักของโบรูโตะของอีกด้วยไปแล้วหมอนี่คงจะเป็นคนเส้นใหญ่แฮะ

" คาถาอัญเชิญ!!!" เสียงของเขาดัง ทั่วบริเวณ เขากัดอยู่ตัวเองจนเลือดออกและ ประสานอิน แล้วก็วางมือบนพื้นปรากฏตัวอักษร ที่ดูคล้ายๆกับยันต์?? พร้อมกับร่างของกบยักษ์

" ขอบใจสำหรับการสาธิตนะซารุโทบิ โคโนฮะมารุ "
ชิโนะเซนเซย์ เดินเข้ามาและตบมือเบาๆพร้อมกับใบหน้า นิ่ง แต่ดูยิ่งใหญ่?!

"สุดยอดไปเลย!!" ทุกคนในห้องต่างตบมือและชื่นชม คุณโคโนฮะมารุ ซึ่งเขาเองก็ยิ้มอย่างยินดี


"เอาล่ะใครมีคำถาม?" ไม่ทันที่อาจารย์จะพูดจบๆนักเรียนหญิงก็พุ่งเข้าไปหาคุณโคโนฮะมารุทันที พร้อมกับคำถามมากมายที่ฟังแล้วไม่เข้าใจสักอย่าง


''หึ พวกผู้หญิงนี่ดี่ด้ากันใหญ่เลยแหะ" ผมหันไปจ้องคุณโคโนะฮะมารุ ที่ทำท่าทางเขินอาย 


" อย่าเหลิงไปมากกว่านี้นะครับพี่โคโนฮะมารุ" โบรูโตะคุุงที่ยืนอยู่ข้างๆผมเอ่ยแซวคุณโคโนะฮะมารุ จากสีหน้าที่เหมือนกับเป็นเทวดากับเปลี่ยนเป็น ยักษ์ จอมโหดๆ ทันที


"อย่าขัดสิ!!บอกเเล้วไงว่าถ้าอยู่โรงเรียนให้เรียกเซนเซย์อย่าเรียกพี่!!!"


"คำพูดไม่น่าเชื่อถือนี่น่า ทำหน้าตาน่าขนลุกชะมัด"


"นี่ อย่ามาหยาบคายกับอาจารย์นะ!!!"เหล่าแฟนครับอาจารย์โคโนฮะมารุทำหน้ายักษ์ใส่โบรูโตะ ก่อนที่เด็กหญิงผิวสีเเทนรูปร่างอวบอ้วนที่ชื่อ อาคิมิจิ โจโจ จะเดินไปยืนข้างโบรุโตะพร้อมกับประโยคจิกกัด


"ใช่ๆ ตีสนิทเกินไปแล้ว"


"เข้าใจผิดกันแล้ว"


"น่าอายนะที่ผู้ชายอ่อนเเอเเบบนี้"


"ก็บอกเเล้วไง ว่าเข้าใจผิด!!"


"ยังไงซะ นายก็เเพ้อยู่ดีดังนั้นฉันจะไม่ตำหนินายหรอก"โจโจพูดพร้อมรอยยิ้ม ที่ดูจะเหมือนสงสาร


"คิดงั้นหรอ"  เมื่อโบรูโตะพูดจบก็วิ่งเข้าไปหาคุณโคโนฮามารุท่ามกลางความตกใจของทุกคน โบรูโตะได้คว้าเอาคัมภีร์ที่อยู่ข้างหลังของคุณโคโนฮะมารุไป แล้วก็ตะปบมือลงตรงพื้นแบบเดียวกับคุณ โคโนฮะมารุ


อย่าบอกนะว่า....



"คาถาอัญเชิญ!!!"



เงียบกริบ.... คำนี้คงจะใช้กับหมอนี่ได้นะ=_= เพราะไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น เมื่อโบรูโตะ ตะปบมือลงพื้นเพื่อที่จะใช้คาถาอัญเชิญเหมือนคุณโคโนฮะมารุนั้นเอง ง่ายๆก็คือ เฟลนั้นเอง แต่ว่าก็สร้างเสียงหัวเราะเยาะจับคนในห้องได้เป็นอย่างดี



" คาถาจะมาทำงานถ้าหากยังไม่มีการทำสัญญากับสัตว์อัญเชิญในคัมภีร์ "คุณชิโนะพูดขึ้น


"แฮะๆ คุณชิโนะบอกช้าเกินไปหรือเปล่าครับ"ผมเอ่ยพร้อมกับยิ้มเเห้งๆ



"งี่เง่าชะมัด....." อุจิฮะ ซาราดะ พูดด้วยน้ำเสียงในหน่ายๆส่วนโบรูโตะนะหรอรายนั้นเหมือนวิญญาณออกจากร่างไปแล้วนะ...



" ถ้าหากทำสัญญาแล้วเราก็จะสามารถอัญเชิญสัตว์ออกมาได้จริงหรอครับ" ผมถามออกไป


" ใช่ แล้วหวังว่านายจะเข้าใจนะอุซึมากิ โบรูโตะ" คุณชิโนะตอบขนาดที่จะม้วนคัมภีร์ให้พวกเราคนละม้วน



" แต่สิ่งที่ยากที่สุดก็คือการทำให้สัตว์เชื่อฟังนะเป็นสิ่งที่สำคัญมากๆเลยล่ะ" คุณโคโนฮะมารุพูดเสริมพร้อมกับยิ้มให้ผม



" เพราะฉะนั้นพวกเธอยังเร็วไปที่จะอัญเชิญสัตว์ ดังนั้นพวกเธอ ลองอัญเชิญอาวุธเล็กๆในน้อยๆกันก่อนก็แล้วกัน"



"หวา... น่าเสียดายจังฉันเองก็อยาก อัญเชิญสัตว์ บ้างอะ"


" แต่ถ้าเป็นกบก็ขอคิดใหม่ดีกว่าเพราะฉันเองก็ไม่ค่อยชอบกบสักเท่าไหร่" เสียงเจี๊ยวจ๊าวของเด็กผู้หญิงเริ่มดังขึ้น


" แต่ว่าก็โชคดีจังนะที่ไม่ได้อัญเชิญกบตัวเป็นๆน่ะ" เด็กหญิงผมสั้นเหมือนทอมพูดขึ้น


" ฉันเดาว่าพวกเธอคงอยากจะอัญเชิญพวกหมาแมวที่เป็นสัตว์เลี้ยงมากกว่าแน่เลย" ผมพูดขึ้น



" แต่แม่ฉันเองก็เคยอัญเชิญพังพอนออกมาให้ดูเหมือนกันนะ" ชิกาไดคุง เอ่ยถึงแม่ของเขา



" ฉันอยากอัญเชิญงูนะ!!!เพราะมันดูท่าจะแข็งแกร่งมากเลยนะ!" โบรูโตะคุณพูดอย่างอารมณ์ดีอยู่ กับอิโนะจินงูงั้นหรอก็สนใจอยู่เหมือนกันนะ


" แต่ถ้าอยากซ่อนตัวไม่ให้ใครเห็นแมงมุมน่าจะดีกว่านะ"ชิกาได้เสนอความคิดของเขา



" แมงมุมนั้นหรอ ก็ฟังดูดีนะ" ผมพูดพึมพัม


 

" ผู้ชายนี่คิด ได้แต่เรื่องแบบนี้หรือไงนะ?" จบพูดเสียงดังตามด้วยพวกผู้หญิงคนอื่นที่เห็นด้วย


" ใครจะไปยากอัญเชิญสัตว์ที่อ่อนแอเหมือนพวกเธอกันล่ะ!!"อิวาเบะเองก็จิกกลับ


"พวกเราอยู่ในวัยที่ยอดเยี่ยมอยู่แล้วต่างหาก" โจโจพูดอย่างไม่ยอมแพ้ 


" แต่รูปร่างเธอยังห่างไกลคำว่ายอดเยี่ยมนะ.."อิโนะจินพูดประโยคดุุดัังใบมีดอาบยาพิษที่สามารถเสียดแทงจิตใจคนอ้วน อย่างโจโจได้เป็นอย่างดี


" อิโนะจิน!!!!" ผมเอ่ยชื่อ ของเขาออกไป


" ก็มันจริงนี่นา"


แล้วพวกนั้นก็เริ่มทะเลาะกันเองไปๆมาๆซาราดะเองก็เข้ามาต่อว่าพวกผู้ชายด้วยอีกคนประมาณว่าพวกโบรูโตะคงสร้างแต่เรื่องทำให้ห้องเราโดนนินทาว่าร้ายต่างๆนานาแต่เหมือนพวกผู้ชายเองก็ไม่ยอมแพ้เช่นกันเหมือนว่าจะมีผมกับหัวหน้าห้องเองที่มายืนอยู่ดูอย่างเงียบๆ



จนถึงเวลาพักเที่ยง ผมกับโบรูโตะได้ไปซื้อขนมปังยากิโซบะ มากินรองท้องเมื่อมาถึงร้านขายขนมปังปุบผมก็มองดูในตู้เเต่ดูเมื่อว่าวันนี้คุณป้าน่าจะขายดีเป็นพิเศษก็เพราะว่าขนมปังในร้านมีเหลือไม่ถึงครึ่งเลย


2×ขนมปังยากิโซบะค่ะ/ครับ


2×หืม?!


2× คุณป้าขอขนมปังยากิโซบะครับ/ค่ะ



"ขอโทษนะจ๊ะพอดีวันนี้เหลือเเค่อันเดียวเองจ๊ะ"


" ฉันกินขนมปังยากิโซบะทุกวันเธอก็รู้!!"


"รู้น่าว่านายกินตลอด"


" ดังนั้นขนมปังยากิโซบะอันนี้.."


"เป็นของฉัน" ซาราดะเอ่ยพูดแทรกขึ้นมา


"อะไรของเธอ?"


"กินกันแบบนี้ ลองกินแบบอื่นบ้างสิ"


" รองจะแฮมเบอร์เกอร์ ขนมปังยากิโซบะนั่นแหละคือของโปรดของฉัน และถ้าไม่กินฉันจะไม่มีแรง" โบรูโตะพูดพร้อมหาข้ออ้างต่างๆ


"นายเนี่ยชอบก่อเรื่องจังนะ บางทีถ้านายไม่มีแรงคงจะดีกว่า" ซาราดะพูดพร้อมยิ้มเยาะเย้ย


"เเถมฉันได้ยินว่า ขนมปังร้านนี้อร่อยมากถ้าไม่ได้กินจะต้องตายเเน่ๆ"


"ป้า!!!ทำไมวันนี้ขายหมดเร็วจัง"


"นั้นสิเเถบไม่เหลือเลย" อิโนะจินพูด


"ลูกค้าคนอ้วนๆซื้อไปน่ะจ๊ะ"


"ลูกค้าคนอ้วนๆงั้นหรอ?"



"ซาราดะ......."  นั้นไงพูดปุบมาปับเลย


"ห๋า!!!ซื้อไปหมดเลยหรอโจโจ"


"แบ่งให้เราบ้างสิ"


"ฉันต้องกินหลังเลิกเรียนด้วยเพราะงั้นไม่ให้หรอก"


"พูดอย่างกับน้ำมันจะหมด...."


ระหว่างที่โบรูโตะคุยกับโจโจอยู่ผมก็เดินไปซื้อขนมปังยากิโซบะให้ซาราดะส่วนเบอร์เกอร์ให้โบรูโตะเเทนเพราะว่าเราควรที่จะเสียสละให้ผู้หญิงมากกว่า เมื่อซื้อเสร็จผมก็เดินเข้าไปหาซาราดะ


"อะนี่ ขนมปังยากิโซบะแล้วก็ขอโทษที่โบรูโตะเสียมารยาทด้วยนะ"ผมพูดขึ้นพร้อมกับก้มหัวขอโทษ


"เอ่อไม่เป็นไรหรอกคนที่ผิดควรจะเป็นโบรูโตะมากกว่า"ซาราดะพูดพร้อมกับยิ้มให้ผม


"แฮะๆ แต่ว่าโบรูโตะเขาไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอกนะ"


"ก็จริงอย่างที่มิยะคุงพูดนะ"ซาราดะพูดเเละหันไปมองโบรูโตะ


จริงสินี่คงเป็นครั้งเเรกที่เราคุยกับพวกผู้หญิงสินะงั้นเราคงต้องสร้างมิตรภาพให้เยอะ!


"เอ่อ–"ไม่ทันทีผมจะพูดต่อโบรูโตะก็เข้ามาขัด


"นี่ รอเดี๋ยว!!"


"แล้วนายจะทำไม"


"ฉันต่างหากที่ต้องได้!!" โบรูโตะตะโกนใส่ซาราดะ


" เอาน่า นายกินเบอร์เกอร์ที่ฉันซื้อให้เเทนก็แล้วกันนะ" ผมพูดพร้อมกับยื่นเบอร์เกอร์ให้กับโบรูโตะ


"ชิ เห็นว่าเป็นของที่มิยะซื้อให้นะถึงยอมกิน" โบรูโตะพูดพร้อมกับหยิบเบอร์เกอร์ในมือที่ผมยื่นให้ไป


" ก็แค่เสียสละให้ผู้หญิงจะตายหรือไงฮะ" ซาราดะพูดขึ้น


" ก็ถ้าเป็นผู้หญิงปกตินะ" โบรูโตะพูดพร้อมกับหันไปมองแรงใส่ซาราดะ


" ว่าไงนะ!!!"


สงคราม ของกินกำลังจะเริ่มขึ้นโดยผู้หญิงกับผู้ชายห้องของผมนั่นเองพวกนายจะก่อเรื่องหรือสงครามในโรงเรียนหรือไงฮะและคุณชิโนะก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับข้อเสนอให้นักเรียนชายและหญิงแข่งขันกันใครชิงธงแดงที่ปักอยู่บนดาดฟ้าไปก่อนฝ่ายนั้นก็จะชนะและฝ่ายแพ้ต้องทำตามคำสั่งทุกอย่าง...อืมเป็นข้อเสนอที่น่าสนใจดี


" ระหว่างทางไปมีกับดักวางไว้ด้วยระวังตัวกันหน่อยนะ"

คุณชิโนะบอก


"มิยะ!!! ไหนๆเราก็เป็น เพื่อนกลุ่มเดียวกันฉันว่าเราควรจะไปด้วยกันนะ" โบรูโตะหันมาพูดกับผมแต่ทว่า....


" พูดอะไรน่ะ? มิยะคุงถึงเเม้จะเป็นผู้ชายแต่ว่าก็ไม่ได้นิสัยแย่เหมื่อนพวกนายนะ!!!" ดูเหมือนว่าทางฝั่งผู้หญิงจะไม่ยอมนะ


" แต่มิยะเป็นผู้ชายแล้วเป็นคนในกลุ่มของพวกเราด้วยก็ควรจะอยู่กลุ่มเดียวพวกเราสิ"โบรูโตะคุงเองก็ไม่ยอมแพ้


"แต่มิยะคุงเป็นสุภาพบุรุษพอที่จะอยู่กับพวกเราได้" ห๋า!!!เหตุผลแค่นี้นะ


"เดี๋ยวสิทุกคน–" ไม่ทันที่ผมจะพูดแล้วก็ถูกขัดขึ้นซะก่อน


"มิยะเป็นของฉัน!!!! ก็ต้องไปกับพวกเราสิ" โบรูโตะคุงพูดเสียงดังแต่ประโยคและนัันมันดูแปลกๆนะผมไปเป็นของหมอนั่นตอนไหนละเนี่ย แต่เมื่อผมหันกลับไปก็เห็นสายตาพิฆาตของ ชิกาไดเเละอิโนะจินที่จ้องมองตาเขมรส่วน อิวาเบะกับเดนกิ ก็ทำสีหน้าเคร่งเครียด


" ไม่!!!มิยะ!!ไม่ว่านายจะสนิทกับพวกโบรูโตะก็ตามแต่ในฐานะที่นายเป็นคนที่เป็นสุภาพบุรุษมากที่สุดในห้องนายควรที่จะเลือกปกป้อง สุภาพสตรี อย่างพวกเรานะ"


" หยุด!!!เอาเป็นว่าฝ่ายไหนขึ้นไปชิงธงแดงและตัวของมิยะที่อยู่บนดาดฟ้ามาได้เป็นผู้ชนะ"คุณชิโนะพูดขึ้น. อะไรนะ!!!ทำไมผมต้องเป็นสิ่งของที่ทุกคนต้องการด้วยล่ะToT



ตอนนี้ผมอยู่บนดาดฟ้าพร้อมกับธงแดง ตอนนี้ทุกคนคงจะเริ่มการแข่งขันแล้วมั้งสิ้นเสียงระเบิดกับแรงสั่นสะเทือนด้วยหวังว่าโรงเรียนจะไม่พังหรอกนะ


"มีคนอยู่บนนี้ด้วยหรอ.." จู่ๆผมก็จะเสียง ของใครบางคนที่ได้ยินแล้วรู้สึกขนลุุกอยู่ใกล้ๆด้วยความตกใจผมจึงเผลอถอยหลังออกไปแต่เหมือนจะลืมว่าตัวเองนั่งอยู่ตรงริมขอบดาดฟ้า

 จึงทำให้ร่างของผมหล่นลงจากดาดฟ้าทัน


อะไรกันผมจะตายงั้นหรอทั้งๆที่ผมพึ่งเกิดใหม่ได้ไม่นานเองแท้ๆ


พวกโบรูโตะกับซาราดะยังไม่ได้ขึ้นมาชิงตัวผมเลยนะ


 ผมควรจะอยู่รอพวกเขา....ไม่ใช่หรอ


ผมยังไม่อยากตายตอนนี้.......


 เรากับภาพสโลโมชั่นขณะที่ผมกำลังร่วงลงจากดาดฟ้าก็เห็นแขนและมือยาวๆ... ของใครบางคนมาพันรอบเอวของผมและดึงขึ้นกับไปข้างบนดาดฟ้า


"เธอใช่ดวงอาทิตย์ของฉันรึเปล่านะ?" เขายังพูดจาแปลกๆพร้อมกับรอยยิ้มพิลึก


" นายเป็นใคร??อะไรคือดวงอาทิตย์ของนายน่ะ?...เฮ้ย!!! จู่ๆก็เกิดแรงสั่นสะเทือนขั้นรุนแรงทำให้ผมเสียการทรงตัวเซไปด้านหลังแต่เด็กชายตรงหน้าก็เข้ามาประคองผมเข้าไปหาจนตัวผมแนบชิดกับตัวเขา!!


"รู้สึกว่าที่นี้จะไม่ปลอดภัยนะ"เมื่อเข้าพูดจบก็อุ้มผมขึ้นด้วยท่าเจ้าสาว—///—แล้วทำไมผมต้องมาเขินด้วยเนี้ย!!!!!



"อะ... รู้สึกว่ามันจะหยุดเเล้ว" เมื่อเขาก็จะพบว่าผมลง และเขาก็กระโดดหนีหายไปทันที มือประตูดาดฟ้าถูกระเบิดออกมาโดยฝีมือของ นามิดะ และ ร่างของโบรูโตะคุงที่กระโดดขึ้นมาจากด้านล่าง แถมยังแบกคัมภีร์อันเบ้อเร่อขึ้นมาอีกกระโดดขึ้นมาได้ไงฟร่ะเนี่ย!!!! ตามด้วยชิกาไดคุงและอิโนะจินที่เดินขึ้นมา

"หนอย...." โบรูโตะคุง กัดฟันพูดด้วยความเจ็บใจเมื่อเห็นโจโจปีนขึ้นไปชิงธงแดงและพวกผู้หญิงสองสามคนที่มาพร้อมผมไว้ เมื่อเหมือนกับว่าสถานการณ์นี้ฝ่ายหญิงจะกว่าชนะ


" ไม่ยอมหรอก คาถาอัญเชิญ!!!!!!" เขา ประสานอินแบบ คุณโคโนฮะมารุเกิดแสงสีม่วงจะแสบตาเป็นวงกว้างที่เขาทำได้เงินหรอผมยกมือขึ้นปิดตาก่อนจะค่อยๆหรี่ตาดูก็พบกับ.. งูขาวยักษ์ไม่สิมันเหมือนกับมีเงาอะไรสักอย่าง.....สิงโต...หรอ แต่มันเป็นเงาดำๆที่มีใครเห็นออกมาจากคาถาอัญเชิญของโบรูโตะคุง


" โจโจ!!!" ผมตะโกนด้วยความตกใจเพราะว่างูขาวนั่นมันเลือยขึ้นไปหาตัวโจโจเเต่ดูเหมือนเธอจะไม่รู้ตัวและงูขาวนั้นก็โจมตีใส่เธอจนตัวเธอและธงแดงกระเด็นออกไป


ไอ้ธงแดงบ้านัันช่างมันเถอะเเต่โจโจตอนนี้เธอตกอยู่ในอันตราย


"โจโจ!! จับมือฉันไว้" ผมที่กระโดดไปทางโจโจทันทีพร้อมกับเอื้อมมือไปหาเธอเธอก็มือมาจับมือผมไว้ก่อนจะตกลงไปข้างล่าง


 หนักชะมัดนี่คือสิ่งที่ผมคิดในใจ ทำดีไงๆ จะตกไปแล้ว แล้วต้องอดทนอีกนิดไม่งั้นจะโจโจตกลงไปด้วย สงสัย คงต้องใช้วิธีนี้วิธีเดียวเท่านั้น 


" โจโจหลับตาลง" ผมตะโกนบอก


"ห๊ะ!!! ทำไมล่ะ" โจโจ ตะโกนถาม


" ทำตามที่ฉันบอกเถอะนะ!! เมื่อผมพูดจบเธอก็พยักหน้าตอบเขาก็หลับตาผมจึงรวบรวมสติ และใช้โซ่ที่มือค่อยๆ ดึงตัวของโจโจขึ้นมา เมื่อผมเห็นว่าจะโจโจขึ้นไปบนดาดฟ้าเรียบร้อยแล้วผมก็ โล่งอกและปล่อยโซ่ที่มือ เพราะหมดแรง จึงทำให้ผมร่วงลงไปจากด้านฟ้า


"มิยะ!!!!!!" เสียงของโจโจดังขึ้น


หมับ!!!! เมื่อผมลืมตาขึ้นกับพบกับโบรูโตะที่จับมือผมตามด้วยชิกาไดและอิโนะจิน ที่เข้ามาช่วยผม


" ฉันจะไม่ยอมให้นาย มาเจออันตรายหรอกนะ" โบรูโตะตะโกนขึ้น จากนั้นทุกคนก็ช่วยดึงผมขึ้นมา ไว้ทันก่อนที่จะร่วงลงไป ส่วนคุณโคโนฮะมารุก็โผล่ขึ้นมาพร้อมกับใช้ขากระสุนวงจักรจัดการกับงูขาวยักษ์นั้นได้สำเร็จ....


การแข่งขันชิงตัวผมและธงแดงก็จบลงโดยที่โบรูโตะชิงตัวผมได้แต่ธงแดงดันอยู่ในมือของหัวหน้าห้องสรุปคือ....เสมอกันและโบรูโตะก็โดนต่อว่าจากเพื่อนๆและอาจารย์เรื่องที่อัญเชิญงูขาวยักษ์นั้นออกมาเขาก็ ก้มหน้าสำนึกผิด


" ขอโทษนะโจโจ" โบรูโตะคุงขอโทษโจโจ


" ไม่เป็นไรหรอกน่า" โจโจพูดอย่างไม่ถือสา


" ฉันทำให้เธอและมิยะตกอยู่ในอันตรายนะ"


" ไม่มีกฎห้ามใช้คาถาอัญเชิญนี่"


"อะ...อืม"


" ขอบใจนะ...'' ซาราดะเอ่ยขึ้น


"นายช่วยชีวิตมิยะไว้ได้พวกเราให้อภัยนาย"


"ฮะๆ......พวกผู้หญิงนี่ก็แข็งแกร่งชะมัดโบรูโตะคุงหัวเราะร่าเริงดูเหมือนว่าของเราจะกลับมาเป็นปกติแล้วสินะก่อนที่คุณชิโนะจะเข้ามาเทศน์ด้วยมุกแปลกๆและเขาก็โดนนักเรียนบทเรื่องมุกนั้นพร้อมกับหัวเราะ


ครืน


ความสนุกได้จบลงเมื่ออาคารเรียนที่ใช้เป็นสนามต่อสู้ดันพังลงมาท่ามกลางความตกใจของทุกคน พวกนายรุนแรงถึงขั้นนี้ด้วยหรอ!!!!o[]o


"นายสร้างเรื่องอีกแล้วนะโบโตะ"ชิกาไดคุงบ่นให้โบรูโตะที่หัวเราะแห้งๆ


" เหมือนว่าที่เรียนข้างนอกสักพักนะ.."อิโนะจินพูดด้วยใบหน้านิ่งๆ


ในขณะที่ทุกคนกำลังกังวลและเรื่องสถานที่ในการเรียนผมกับรู้สึกได้ถึงสายตาแปลกๆที่กำลังจ้องมองพวกเราอยู่.....ผมมองไปรอบๆไม่เจออะไร แต่พอมองขึ้นไปบนต้นไม้ใหญ่ที่ห่างออกไป.....ถึงแม้จะมีใบไม้บดบังจนแทบจะมองไม่เห็นแต่ผมก็สังเกตเห็นร่างของเด็กชายชุดฟ้าคนที่เจอบนดาดฟ้า เขาพึมพำอะไรบางอย่างและเขากำลังมองมาที่พวกเราและเหมือนจะโฟกัสมาตรงที่โบรูโตะคงที่ยืนอยู่ข้างๆผม


และสายตาของเขาก็เปลี่ยนจากโบรูโตะคุงมาหาผมแทนสองคนสบตากันอยู่ประมาณสิบวิได้มั้งก่อนที่โบรูโตะจะหันมาเรียกผมและเด็กชายสุดฟ้าคนนั้น หายไปทันที.....



"นายเป็นใครกันแน่??" ผมเอาขึ้นมาอย่างสงสัย แต่ว่าสักวันหนึ่งเราคงได้เจอกัน



–––––––––––––––––––––––––––––––––––––––




อัพแล้วนะคนอ่านทุกคนจำได้ไหมว่าดวงอาทิตย์นี้เป็นคำพูดของใครเอ่ย และหวังว่าทุกคนรู้แล้วละนะ แล้วก็ขอโทษที่อัพช้านะคะเพราะว่าเน็ตที่บ้านโดนตัดแต่ไงก็หลับแล้วนะยังก็อย่าลืมกดหัวใจกดติดตามกันด้วยนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #15 rov062 (@rov062) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 15:20

    ฟินตอนมิซึกิอุ้มมิยะอะ

    #15
    0
  2. #14 Mint_93 (@fernfriend9) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 07:53
    คำพูดฟิคนี้บางประโยคคล้ายกับฟิคborutoอีกเรื่องที่เคยอ่านเลย แต่ถ้าคิดไปเองก็ขอโทษด้วยน้า
    รอตอนต่อไปจ้าาา
    #14
    0
  3. #13 Aum (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 21:30

    มิยะเป็นของฉัน!! อุต๊ะ หลุดปากหรอลูกนกกก~~>\\\<

    #13
    1
    • #13-1 nonthicha1510 (@nonthicha1510) (จากตอนที่ 6)
      30 ธันวาคม 2561 / 21:52
      อิอ. มันมี Something กันเล็กๆน้อย
      #13-1
  4. #8 thig (@thig) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 01:03
    งั้นเค้าจะรอน้าาาาาา
    #8
    1