Fic : Naruto&Boruto [เกิดใหม่ทั้งทีขออยู่เงียบๆเถอะนะ]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,879 Views

  • 19 Comments

  • 149 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    74

    Overall
    1,879

ตอนที่ 3 : Chapter2:ฝันร้ายกับเจ้าเเฮมเบอเกอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 372
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    1 ม.ค. 62

ภาพเบื้องหน้าของเด็กชายที่ชื่อว่ามิยะคือแม่และพ่อของเขาที่กำลังจะถูกฆ่าแต่ยังคงพยายามบอกให้ตนนั้นรีบหนีไปแต่เมื่อเขาจะเข้าไปช่วยก็สายไปเสียแล้วเพราะทั้งคู่ถูกฆ่าตายต่อหน้าต่อตาเขา

"ทำไมทำไมทำไมทำไมทำไมทำไมถึงช่วยไม่ได้"

เขากรีดร้องออกมาอย่างทรมานเพราะพ่อแม่ของเขาถูกฆ่าตายภาพเบื้องหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนไปรอบตัวตอนนี้คือเขายืนอยู่บนน้ำสีแดงซึ่งนั่นก็คือเลือดและมีใบหน้าของอดีต เจ้านาย ของเขา พร้อมกับอดีตอันเลวร้ายทั้งหมด

เฮือก!!!!!

แฮ่ก แฮ่ก

ฝันบ้าอะไรทำไมมันเหมือนจริงขณะนี้ตอนนี้กี่โมงแล้วเนี่ย 5:30 งั้นหรอ ถ้าจะนอนก็คงยากแฮะงั้นอาบน้ำก็แล้วกัน

เมื่อผมอาบน้ำเสร็จแล้วก็ลงไปที่ห้องครัว

" อ้าวมินะคุงตื่นไวจังนะจ๊ะ" คุณน้าฮินาตะเอ่ยทัก

" พอดีว่าผมเป็นคนตื่นฉันแล้วนะครับ" แต่ว่าส่วนหนึ่งก็มาจากฝันร้ายด้วยแหละ

" นี่มิยะคุงพอทำอาหารเป็นไหม"

อาหารงั้นหรอ"ก็พอทำเป็นอยู่นะครับ"

" งั้นมาช่วยน้าทำกับข้าวหน่อยจะได้ไหมจ๊ะ"

"ได้สิครับ"

แล้วหลังจากนั้นผมกับคุณน้าฮินาตะค่อยๆเข้าไปในห้องครัวเพื่อทำข้าวเช้าจนถึง6โมง กว่าจะทำเสร็จไม่นานฮิมาจังก็ลงมาผมเลยบอกให้เธอไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วมากินข้าวเช้า

" มิยะคุงน้าฝากไปปลุกโบรูโตะคุงทีนะ"

"ได้ครับ"

หลังจากนั้นผมก็ขึ้นไปและปลุกโบรูโตะ

"โบรูโตะคุง ตื่นได้แล้ว!!!" ดูท่าทางตะตื่นอยากเเฮะ

เมื่อเห็นว่าผมปลุกโบรูโตะคุงไปเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตื่นสักทีผมจึงขึ้นไปบนที่นอน ของบนโบรูโตะแล้วเข้าไปใกล้ๆทีละนิดทีละนิด

"ตื่น ได้ เเล้ว ครับ "

"อืออออออ"

พริบ

เมื่อคนข้างตัวเริ่มเลือนวงแขนมาเกี่ยวเอวของเขาไปก่อนก่อนจะใช้แก้มและหัวถูๆไถๆไปมายังอ้อน ไม่วายยังเข้ามากอดเขาอีกด้วย

"โบรูโตะคุงตื่นรึยังครับ"

เมื่อโบรูโตะได้ยินเสียงคนตรงหน้าก็รีบเด้งตัวขึ้นมาพร้อมกับใบหน้าที่เเดงก่ำ

"อะ..เอ่อใช่ๆตื่นเเล้ว"≥///≤

" งั้นตื่นก็ดีแล้วครับรีบไปล้างหน้าแปรฟันนะครับ นี่มันก็ 09:00 นนะ"

"ห๊ะ!!!"

โบรูโตะได้ยินดังนั้นก็รีบไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วรีบลากผมออกจากบ้านทันที

"ดะ..เดี๋ยวก่อนสิ"

ฝึบ ฝึบ ฝึบ

ตอนนี้ทุกคนคงสงสัยใช่ไหมว่านี่คือเสียงอะไรเดี๋ยวผมจะ
อธิบายให้ฟังเองไอเสียงฝึบนี่คือเสียงพวกเรากระโดดไปตามหลังคาบ้านเรือนครับ ซึ่งตอนนี้ผมก็พยายาม ไล่ตามโบรูโตะคุงกับเพื่อนของเขาให้ทันนั่นเอง

"แล้วฉันมาทำอะไรที่นี้เนี้ย!!!"

ฉันพึมพำอันที่จริงใช้กระโดดข้ามหลังคาบ้านได้ก็เพราะเดิมทีมันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว เขาต้องคอยสะกดรอยตามเหยื่อ ตลอด

"รีบๆตามพวกเราให้ทันนะมิยะ!!"

''อืม!!"

เมื่อฉันได้ยินดังนั้นการกระโดดให้เร็วขึ้นมันกับตอนแรกเหมือนกับตอนที่ตามรถคันสีดำครั้งล่าสุด

''เร็วชะมัด!!!"

เพื่อนของโบรูโตะอุทานขึ้น

" นี่โบรูโตะหมอนั่นเป็นใครหรอ" ชิกาไดเอ่ยถามขึ้นหลังจากที่สงสัยมานานตอนเช้าอยู่ดีโบรูโตะกับเด็กผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่งก็วิ่งมาทางเขาแล้วก็สั่งให้เขาวิ่งโดยธิบายอะไรอีกเลย

" เดี๋ยวไปถึงแล้วค่อยเล่าให้ฟังแล้วกันนะ"

"อืม"


[บนหลังคารถไฟ]

พวกเรานั่งพักเหนื่อยอยู่บนนี้กันเพื่อนของโบรูโตะคุงนั่งก้มหน้าซะติดพื้นเลย. ส่วนโบรูโตะคงหยิบแฮมเบอร์เกอร์กับน้ำที่ขึ้นซื้อมาระหว่างทาง

"แฮมเบอร์เกอร์รถพริกเขียวชิกาไดนายเป็นอะไรไปอ่ะ?"

" แล้วนายจะอธิบายให้ฟังหรือยังโบรูโตะ?"

หมอนี่ชื่อชิกาได เมื่อฉันมองไปที่หน้าของเขาก็สังเกตุว่าหมอนั้นทำหน้าเซ็งๆก่อนที่จะหยิบแฮมเบอร์เกอร์ของตัวเองขึ้นมาบ้าง

"อ่อ!! หมอนี่ชื่อ มิยะ และพรุ่งนี้หมอนี้จะมาเรียนที่โรงเรียนนินจากับพวกเราด้วย"

" อ๋อ" ชิกาไดเปลี่ยนหน้าแล้วหันมาทางฉัน

" สวัสดียินดีที่รู้จักนะ"

" เช่นกันฉันชื่อ นารา ชิกาได ยินดีรู้จักนะ"

" เช่นกันนะชิกาไดคุง"

เด็กชายผมทรงสับปะรดหันหน้าไปทางอื่นด้วยความเขินเล็กๆที่มีคนเรียกชื่อลงท้ายด้วยคำว่าคุง

" งั้นเรามากินกันเถอะ อ้ามมม!!!"

โบรูโตะคุงกับชิกาไดกุ้งกับแฮมเบอร์เกอร์เข้าป่าไปพร้อมกัน วันผ่านไปซักพักใบหน้าของทั้งสองคนก็เปลี่ยนสีมีน้ำตาเล็ดออกมาจากดวงตาที่แดงกล่ำทั้งสองคน ก่อนที่จะหาน้ำกินอย่างรวดเร็ว

" เอ่อ...ทั้งสองคนไปอะไรไปหรอ?"

ฉันถามด้วยความเป็นห่วง

"ผะ..เผ็ด" ทั้งสองตอบพร้อมกัน

แค่เผ็ดเองงั้นนหรอก็นะใครเขาสั่งให้ซื้อรสพริกเขียวมาล่ะ

ฉันหยิบน้ำขึ้นมาดื่มพร้อมกับ มองทั้งสองคนที่กำลังกินน้ำดับความเผ็ดกันอย่างไม่หยุด


[Writer:Talk]

" รถไฟนี่สะดวกจังเลยเนอะ" โบรูโตะเอ่ย

" หมู่บ้านโคโนฮะเริ่มเจริญขึ้นแล้วนะ"ชิกาไดเสริม

" เจริญขึ้นนั้นหรอ" มิยะพึมพำขึ้นอย่างแผ่วเบา

" ก็นะสมัยก่อนนะหมู่บ้านไม่ได้เดินแบบนี้หรอกแต่พอผ่าสงครามโลกนินจาครั้งล่าสุดมาได้ก็มีเทคโนโลยีที่ทันสมัยต่างๆเข้ามาอย่างที่เห็นนี่แหละ"

ชิกาไดอธิบายขณะที่มิยะกำลังมองวิวทิวทัศน์รอบตัวโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง

" แล้วเราจะมองหมอนั้นแล้วทำไมฟะ"

" ความรู้สึกแบบนี้ไม่เข้าใจเลยแฮะ" เด็กหนุ่มพึมพำกับตัว
เองแต่ก็ไม่รอดพ้นจากหูของเพื่อนสนิทได้

"ไม่เข้าใจอะไรกันหรอชิกาได?" โบรูโตะเอ่ยถามอย่าง งงๆ

"เปล่าหรอก"ชิกาไดปฏิเสธและลุกขึ้น

''นายน่ะคล้ายๆกับรถไฟเลยนะโบรูโตะ" ชิกาไดยัดแฮมเบอร์เกอร์พริกเขียวที่กินเหลือใส่ปากโบรูโตะ

"อะไรของนาย" คน ที่ถูกยัดแฮมเบอร์เกอร์ใส่ปาก พูดเสียงอู้อี้

"ก็ตราบใดที่ยังอยู่บนรางก็จะไปถึงที่หมายได้อย่างง่ายดายนั่งดีๆล่ะ"

"พูดอะไรของนายน่ะ??" โบรูโตะเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ

" ฉันก็แค่พูดเรื่อยเปื่อย..... งั้นไว้เจอกัน" แล้วจะชิดชิกาไดคงพูดจบก็กระโดดเกาะเสาไฟฟ้าข้างๆได้อย่างง่ายดาย

" พรุ่งนี้อย่ามาสายล่ะเนี้ยนายก็ระวังหมอนี้ไว้บ้างก็ดีนะ.."
ชิกาไดพูดทิ้งท้ายไว้ให้กับมิยะอย่างสงสัย ก่อนที่จะกระโดดลงไปข้างล่าง

" ระวังอะไรนั่นหรอ???"

" ไม่รู้สิ...หมอนั่นชอบพูดอะไรที่ไม่เข้าใจอยู่เรื่อยๆ ฉันว่านายไม่ต้องไปเก็บไปคิดให้รกสมองหรอก"

"เอางั้นหรอ..."

''อืม"


เด็กชายมองที่รูปสลักหน้าอกลูกที่ 7 บนหน้าผาก่อนจะลุกขึ้นตะโกนอะไรบางอย่าง

" สักวันฉันจะทำให้ได้เลย!!!!"

''เฮ้ย! ไอ้หนู พ่อแม่ไม่สั่งสอนหรือไงว่าอย่าเล่นตรงนั้นมันอันตรายนะเฟ้ย !!!"เจ้าหน้าที่โผล่หัวออกมาด่าพวกเรา

"หยึย!! ขอโทษครับไปกันเถอะ มิยะ"

เจ้าหน้าที่มองเด็กทั้งสองคนที่กระโดดเกาะเสาไฟฟ้าข้างๆอย่างอึ้งๆ

" ตกใจหมดเลยนะ.." มิยะเอ่ย

"5555 นั้นสิเนอะ" โบรูโตะหัวเราะ

"ก็เพราะนายนั่นแหละเจ้าหน้าที่ถึงได้ออกมาด่าพวกเราน่ะ"

" ความผิดฉันงั้นหรอ?"

"ก็ใช่น่ะสิ เอ๊ะ"

เมื่อมองลงไปก็เห็นกลุ่มเด็กผู้ชายกลุ่มหนึ่งที่กำลังรังแกเด็กสวมแว่นท่าทางอ่อนแอคนหนึ่งก่อนจะกระโดดลงไปช่วยพร้อมโบรูโตะ

" เดนกิ เเกมีแค่นี้เองหรอ?" เด็กที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าเลยถามด้วยใบหน้าที่ผสมอารมณ์ เมื่อลองขยับกระเป๋าจนที่เพิ่งจะเอามาจากเด็กชายที่สวมแว่น

"ไม่พองั้นหรอ" เด็กชายที่เหมือนจะชื่อว่าเดนกิเอ่ยถามด้วยเสียงสั้นๆ

''เรื่องนั้นก็ใช่...เนอะ"

''ใช่สิพอดีอยากหาอะไรทำซะด้วยสิ"

"ก็นะ แต่ว่า...เฮ้ยอะไรเนี้ย!!??" ซ่า!!! เด็กคนนั้นร้องเมื่อรู้สึกเหมือนมีคนสาดน้ำใส่ตน

" โทษทีนะ พอดีมือมันลื่น"โบรูโตะพูดและยืนถือแก้วเปล่าอยู่บนสายไฟข้างๆ

"หาเรื่องกันหรอ!!"

" จะ..เจ้าบ้านี่อยากเจ็บตัวมากนักหรือไง"

" ถ้าหากจะกลับไปตอนนี้จะทำเป็นไม่เห็นอะไร"

"ฮะ !!!เเน่จริงก็ลงมาสิวะ!!"

" ดูถ้าจะคุยกันมีเรื่องสินะ" เมื่อพูดจบมิยะก็เตะเข้าที่ก้านคอของเด็กที่เป็นหัวหน้าอย่างแรงจนสลบไป

" ผะ..โผล่มาตอนไหนกัน" คนที่เป็นรุ่นน้องเอ่ย ขึ้นมาตกใจ

" เล่นทีเผลองั้นหรอสุุดยอดไปเลยนะมิยะ"โบรูโตะพูดหลังจากเอาแฮมเบอร์เกอร์รสพริกเขียวที่กินไม่หมดยัดปากเด็กคนนั้นจนร้องไห้ด้วยความเผ็ด

"เฮ้ยย ยังไม่เสร็จงั้นหรอ— เฮ้ยพวกนายเป็นใครน่ะ!!!"

" ซวยแล้วไง รีบหนีเร็ว"

"ดะ..เดี๋ยว!"

" ทางนั้น นี่รีบขึ้นไปข้างบนเร็ว" มิยะ ตะโกนออกมาพร้อมกับอุ้มเดนกิ ขึ้นไปด้วย

"หวะ หว่า!!" เดนกิร้องออกมา

เมื่อขึ้นมาถึงข้างบนดาดฟ้า ร่างของมิยะก็ยังกอดเดนกิอยู่

"ปะ ....ปล่อยผมได้เเล้วคะ..ครับ"‹≥›///‹≤› เดนกิพูดออกมาอย่างเขินๆ พร้อมกับใบหน้าที่แดงก่ำ แต่ความจริงแล้วเดนกิไม่อยากปล่อยร่างบางไปเลย

"ขะ..ขอโทษทีนะ" มิยะเอ่ยขอโทษและ เว้นระยะห่างระหว่างเดนกิ เมื่อหันหน้าไปบอมโบรูโตะก็สังเกตเห็นสีหน้าของเจ้าตัวว่าทำสีหน้าไม่พอใจอย่างชัดเจน

" พวกนายเป็นนินจางั้นหรอ"เดนกิถามขึ้น

"ก็ไม่เชิงหรอกนะ"

"คาถานั่นพวกนายเรียนมาจากโรงเรียนสินะ"

"ที่จริงแล้วพวกเราต้องไปโรงเรียนพรุ่งนี้น่ะ"เดนกิทำหน้าเศร้า

"ผมก็ต้องไปเหมือนกัน"

"แล้วทำไมถึงจะทำหน้าเศร้าแบบนั้นล่ะ"

"ก็เพราะว่าพวกผมไม่ได้อยากไปสักหน่อยแต่ว่าคุณพ่อของผมบังคับ..."

แล้วจะนั้นพวกเราก็นั่งคุยกับเดนกิคุง และเดินเล่นรอบๆ หมู่บ้านพังคุยกันไปเรื่อยเปื่อยและโบรูโตะกับมิยะก็ได้รู้ว่าเดนกิเป็นลูกชายของเจ้าของบริษัทคามินาริม่อนที่ผลิตของเล่นที่โบรูโตะชอบมันเอง จากนั้นมิยะก็ได้สังเกตเห็นเวลา ที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

"โบรูโตะ มัน 19:00 แล้วนะ ต้องรีบกลับบ้านแล้วล่ะ"

"จริงด้วยสิ ตายเเน่ๆเลย"

" งั้นไว้เจอกันนะเป็นเดนกิ" หลังจากนั้นพวกนารูโตะกับมิยะก็รีบกลับบ้านอย่าง ทุลักทุเล โดยทันที



—————————————————————————————
จบไปแล้วนะคะกับตอนที่ 2 ตอนที่มีชื่อว่าฝันร้าย กับเจ้าแฮมเบอร์เกอร์ยังไงก็ฝากกดติดตามกดหัวใจและคอมเม้นกันเยอะๆด้วยนะจ๊ะ

ตอนต่อไปอัพวันที่15 นะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #6 Aum (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 19:51

    เอาเดนโอเข้าฮาเร็มได้ไหมคะพี่>∆<>\\<

    #6
    3
    • #6-2 nonthicha1510 (@nonthicha1510) (จากตอนที่ 3)
      11 ธันวาคม 2561 / 20:05
      อยากให้มีภาพประกอบบางฉากไหม
      #6-2
    • #6-3 Aum (จากตอนที่ 3)
      11 ธันวาคม 2561 / 21:14
      อยากค่ะ!!
      #6-3