[PeckTom Fic] Friday Night ♡ (เป๊กทอม ผลิตอิศรา)

ตอนที่ 8 : Night 08 ♡ Tonight

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,787
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    7 ก.ค. 60

 

Friday Night 



 

  Tonight 

 

 














 

หลายครั้งที่อิศรานึกสงสัยว่าอีกฝ่ายทำอาชีพอะไรกันแน่

เห็นบอกว่าเข้าเวร เขาก็นึกว่าจะเป็นตำรวจ...หรือแย่สุดก็คือยาม

ใครจะคิดว่าจะเป็นถึงคุณหมอล่ะ? อิศราขมวดคิ้วมุ่นมองอีกคนไม่เลิก

 

 

 

 

 

บรรยากาศในห้องตรวจเงียบไปชั่วขณะ ต่างฝ่ายต่างนิ่งด้วยความตกใจ

สำหรับผลิตโชค เขาตกใจที่เห็นน้องตะมุตะมิของเขาอยู่ที่โรงพยาบาล

มากกว่าจะตกใจที่อีกฝ่ายจะรู้ว่าเขาเป็นหมอ ก็นะ...เขาไม่ได้คิดจะปิดบังนี่

 

 

 

 

 

 

 

แล้วเด็กก้อนของเขาเป็นอะไร?

ทำไมถึงมาโรงพยาบาลในเวลาค่ำแบบนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

“...ไหนครับ เป็นอะไรมาบอกหมอซิ?”

 

 

 

 

ในเมื่ออยู่ในชุดกราวน์

เขาก็ขอสวมบทบาทนายแพทย์ก่อนแล้วกัน

 

 

 

 

 

“อ๋อ...มอเตอร์ไซด์เฉี่ยวค่ะ แล้วหัวทอมไปฟาดกับเสาไฟฟ้า”

 

 

 

 

 

แปมที่เพิ่งได้สติ รีบตอบแทนเจ้าตัวที่ยังดูเบลอๆอยู่

หมอผลิตเลิกคิ้วมองอาการคนตรงหน้าเหมือนจะวินิจฉัย

 

 

 

 

 

ที่เงียบนี่เพราะตกใจเรื่องที่เขาเป็นหมอ

หรือเพราะอาการตอบสนองช้าจากการกระแทกหว่า...?

 

 

 

 

 

 

 

“แล้วเจ็บศีรษะมั้ยครับ? หรือว่ามีอาการตาลาย มึนๆรึเปล่า?”

 

 

 

 

 

คนเจ็บยังคงจ้องหน้าคุณหมอหนุ่มนิ่งๆ

จนหญิงสาวคนเดียวในห้องต้องเอาศอกกระทุ้งเบาๆ

 

 

 

 

“ม...มีครับ มึนๆหัวแล้วก็ตาพร่าๆ”

 

 

 

 

 

ตาพร่า...จนไม่แน่ใจว่าคนตรงหน้าใช่พี่เป๊กที่เขารู้จักรึเปล่า

แค่เครื่องแบบมันเปลี่ยน Play Boy ล่าแต้มมาเป็นคุณหมอมาดเนี้ยบได้เลยเหรอ?

 

 

 

แล้วยังคำพูดที่ดูเป็นทางการไม่คุ้นหูนั่นอีก แถมแทนตัวเองว่าหมอ

วูบนึงที่อิศรารู้สึกแปลกๆ เหมือนอีกฝ่ายเป็นคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จัก

 

 

 

 

คนเป็นหมอฟังแล้วก็พยักหน้ารับ มือใหญ่หยิบอุปกรณ์การตรวจ

ขยับเข้าใกล้คนเจ็บมากขึ้น ปากหนากระตุกยิ้ม จงใจพูดเบาๆให้ได้ยินสองคน

 

 

 

 

 

 

 

“....ทีนี้เข้าใกล้ได้รียัง? ระยะ 1 เมตรมันรักษาไม่ได้นะ”

 

 

 

 

อิศราเผลอตวัดตาขึ้นมองค้อนอีกฝ่ายทันที

คุณหมอยังรักษาสีหน้านิ่งได้ดี หากดวงตาใต้กรอบแว่นนั่นพราวระยับอย่างขบขัน

 

 

 

และนั่นก็ทำให้เขารู้สึกอุ่นใจขึ้นมาอย่างประหลาด

พี่เป๊กก็ยังคงเป็นพี่เป๊กคนเดิม ไม่ว่าจะสวมบทบาทไหน

 

 

 

 

 

......กวนประสาท ชอบแหย่เขาเหมือนเดิม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

*

.

.

 

 

 

 

 

 

“เราว่าแกคบกับพี่เป๊กเถอะ”

 

 

 

“ห่ะ?”

 

 

 

คนฟังหันมาถามเสียงหลง แปมยังคงพูดซ้ำประโยคเดิมด้วยสีหน้าจริงจัง

ดีที่ตอนนี้มีเขากับแปมอยู่แค่สองคน ส่วนผลิตโดนพยาบาลที่มาเรียกตัวไปห้อง ER พอดี

 

 

 

 

“บ้าเหรอแปม คบอะไรล่ะ”

 

 

 

“แล้วแกติดอะไรอ่ะทอม แกก็โสด พี่เป๊กก็โสด”

 

 

 

 

เสียงฝีเท้าชะงักลง ก่อนจะตัดสินใจหยุดฟังเงียบๆเพราะได้ยินชื่อตัวเอง

ให้ตายเถอะ...นี่คนอย่างผลิตโชคต้องแอบฟังอิศราคุยเป็นครั้งที่สองแล้วเหรอ

 

 

 

 

“เปล่า ไม่ได้ติดอะไร....เราพูดไม่ถูกอ่ะแปม”

 

 

 

“แกควรเปิดใจเริ่มต้นใหม่ได้แล้วนะทอม หรือว่ายังคิดถึงพี่ฟลุ๊ค?”

 

 

 

 

 

 

คุณหมอคิ้วขมวดขึ้นทันที

 

 

 

 

 

 

พี่ฟลุ๊ค...?

ชื่อนี้ไม่เคยได้ยิน.....ใคร?

 

 

 

 

 

 

“บ้า ไม่เกี่ยวดิ...”

 

 

 

“เอองั้นก็เปิดใจ เชื่อเราดิ แกว่าชีวิตแกจะมีคนแบบพี่เป๊กเข้ามาอีกกี่คนอ่ะทอม?

...หน้าตาก็ดี โปรไฟล์ก็ดี ทั้งที่แกไม่เคยพูดดีกับพี่เขา พี่เขายังจีบแกไม่เลิกเลยนะ”

 

 

 

 

 

“มันก็ใช่ แต่ถ้าให้เราตอบรับตอนนี้ แกว่าพี่เป๊กจะไม่คิดเหรอ?

....ว่าพอเรารู้ว่าเขาเป็นหมอก็เลยตกลงยอมคบด้วยอ่ะ”

 

 

 

 

 

คนแอบฟังเผลออมยิ้มโดยไม่รู้ตัว นึกดีใจที่ไม่ได้บอกอีกฝ่ายแต่แรกว่าตนเป็นหมอ

เขาอยากให้อิศราชอบเขาเพราะตัวเขา ไม่ได้ชอบเพราะหน้าที่การงานเช่นกัน

 

 

 

 

 

“อืม....นี่แกแคร์พี่เป๊กมากกว่าที่เราคิดอีกนะทอม”

 

 

 

 

หญิงสาวพูดเสียงเรียบ หากใบหน้าหวานกลับมีรอยยิ้มล้อๆ

อิศราชะงักไปครู่ นึกทวนที่ตัวเองพูดไปแล้วก็รีบหันมาแก้ตัว

 

 

 

 

 

“เราแค่เปรียบเทียบว่ามันไม่ดีที่แกจะให้เราคบพี่เป๊ก

...แต่ไม่ได้แปลว่าเราชอบพี่เป๊กนะ.........แปม หยุดยิ้มเลย!

 

 

 

 

ท้ายเสียงเริ่มแข็งขึ้นเมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทตัวเองกำลังส่งยิ้มล้อๆมาให้

ผลิตกลั้นยิ้มปรับสีหน้าเป็นปกติก่อนจงใจเดินลงส้นเท้าหนักๆให้ข้างในรู้ตัว

 

 

 

 

“ผลการตรวจโดยรวมดูปกตินะครับ แต่มีอาการมึนงง และตาพร่าที่น่ากังวลนิดหน่อย

...หมอว่าจะให้นอนดูอาการสักคืนนะ ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีอะไรก็กลับบ้านได้”

 

 

 

 

“งั้นฝากพี่เป๊กดูแลทอมด้วยนะคะ เดี๋ยวแปมขอตัวกลับก่อน”

 

 

 

 

หญิงสาวลุกขึ้นเก็บของ ก่อนจะหันมาขยิบตาให้เพื่อนสนิทตัวเอง

อิศราแยกเขี้ยวใส่อย่างหมั่นไส้ ก่อนจะหันมาทำหน้ามุ่ยใส่คุณหมอที่ยืนยิ้มอยู่

 

 

 

 

“ไปครับ เดี๋ยวหมอพาไปที่ห้อง”

ไม่รอคำตอบ ร่างสูงก็หันหลังกลับเดินนำไปทันที

 

 

 

 

ระหว่างทางจากห้องตรวจไปยังห้องพัก อิศราสังเกตได้ว่าคุณหมอเป็นขวัญใจวอร์ดมาก

ตลอดทางจะมีพยาบาลทั้งสาวและไม่สาวเรียกชื่อ คุณหมอผลิต ไม่ขาดสาย

 

 

 

 

คนเด็กกว่าเม้มปากแน่น นึกถึงเรื่องที่ที่คุยกับแปม

เขาไม่เถียงหรอกว่าผลิตโชคนั้นดี เพียงแต่เขาแค่ไม่มั่นใจ

 

 

 

 

อยู่ในผับก็ดูหว่านเสน่ห์ไปเรื่อย อยู่โรงพยาบาลก็ยังขายอ้อยให้นางพยาบาลอีก

แล้วนั่นหมอเลยนะ ตัวเขาเป็นใคร ก็แค่เจ้าของร้านธรรมดาๆ พี่เป๊กเนี่ยนะจะมาจริงจัง?

 

 

 

 

 

 

*

.

.

 

 

 

 

 

 

 

เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนที่คุณหมอคนเดิมจะเข้ามาในห้อง

อิศราวางมือถือลงมองอย่างแปลกใจ นี่มันเลยเวลาตรวจแล้วนี่

 

 

 

 

 

“มาตรวจเหรอครับ?”

 

 

 

 

“พี่มาเยี่ยมเรา เป็นไงบ้างยังมึนอยู่มั้ย”

 

 

 

 

ถามขึ้นพลางลากเก้าอี้มานั่งข้างๆเตียง

ท้าวคางมองคนป่วยที่ยังจ้องหน้าเขานิ่ง ไม่ตอบอะไร

 

 

 

 

“ทอม? โอเคมั้ย หรือว่ายังมึนอยู่?”

 

 

 

“...พี่เป๊ก”

 

 

 

 

“ครับ?”

 

 

 

 

“พี่เป็นหมอจริงๆเหรอ?”

 

 

 

 

“ทำไมล่ะ ชุดกราวน์พี่ไม่เหมือนหมอเหรอ?”

 

 

 

ถามกลับด้วยเสียงนุ่มเจือเสียงหัวเราะ

อิศราแอบเบ้ปากใส่หนึ่งที ก่อนจะตอกกลับไป

 

 

 

 

“ก็คุณหมอที่ไหนเขาไปร้องเพลงตามผับกันเล่า!

 

 

 

 

 

“เนี่ย...คิดกันไปเองทั้งนั้นว่าคนเป็นหมอจะต้องเนี้ยบ ต้องสุขุม

...หมอก็คนนะครับ นอกจากชอบร้องเพลงแล้วยังชอบทำอาหารด้วย”

 

 

 

 

โปรโมทตัวเอง....

หรือที่อิศราชอบเรียกลับหลังว่าอ้อยคว่ำ

 

 

 

 

“อย่างพี่ทำอาหารเป็นด้วยเหรอ?”

 

 

 

 

“ทอมอยากลองชิมพี่มั้ยล่ะ”

 

 

 

 

“พี่เป๊ก...”

 

 

 

 

“โทษที พี่หมายถึงชิมอาหารฝีมือพี่”

 

 

 

 

 

 

สาบานซิ ว่าพูดตกไปคำนึงจริงๆ

 

 

 

 

 

“พี่จะทำกี่อย่างเนี่ยทั้งนักร้อง เป็นหมอ นี่ยังจะมาเป็นเชฟอีกเหรอ”

 

 

 

 

ผลิตหัวเราะกับท่าทางนั้น

“ก็อยากลองทำหลายๆอย่าง แต่มีอีกอย่างนะ อยากเป็นมากเลย”

 

 

 

 

“อะไรเหรอฮะ”

 

 

 

 

 

“เป็นแฟนทอม”

 

 

 

 

เสียงทุ้มกล่าวขึ้นเรียบๆจนคนฟังอ้าปากค้างอย่างตกใจ ที่ตกใจกว่าก็คือ

น้ำเสียงคนถามมันไม่เหมือนมาขอเป็นแฟน เหมือนถามว่า วันนี้กินข้าวหรือยัง มากกว่า

 

 

 

 

“พี่พูดบ้าอะไร”

 

 

 

อิศราตอบกลับเสียงสั่น หันหน้าหนีอีกฝ่ายที่จ้องมาด้วยดวงตาเจือรอยรัก

คนโตกว่าอมยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นใบหูขาวๆนั่นแดงจัดเพราะความเขิน

 

 

 

จริงๆก็ไม่ตั้งใจจะรีบขอเป็นแฟนหรอกนะ ก็บอกแล้วว่ารอได้

แต่ชื่อของใครบางคนที่เขาได้ยินมาวันนี้ มันก่อรอยกังวลในใจแปลกๆ

 

 

 

 

ร่างอวบยังคงนั่งนิ่งบนเตียงไม่ตอบอะไร

และท่าทางนั่นทำให้ผลิตโชคคิดได้ว่าเขาคงจะเร่งรัดอีกคนมากไป

 

 

 

 

“...ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร”

 

 

 

 

แล้วคุณหมอก็ยืนขึ้น ลากเก้าอี้ไปเก็บเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ปล่อยคนที่เพิ่งโดนขอเป็นแฟนเมื่อครู่เริ่มฉุนขึ้นมานิดๆ

 

 

 

 

ผลิตโชคก็แบบนี้ ชอบแหย่เขา แล้วก็ทำท่าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่คนโดนมันรู้สึกเหมือนถูกปั่นหัว แล้วนี่เขาคงโดนอีกฝ่ายแกล้งอีกแล้วสินะ

 

 

 

 

“พักผ่อนนะครับทอมทอม...ไม่สิ น้องทอมคำเดียว”

 

 

 

 

 

เนี่ย...แกล้งเขาชัดๆ!

 

 

 

 

 

 

“พี่เป๊ก! หยุดเลยนะ เมื่อกี้มันอะไรกันครับ”

 

 

 

 

“ถ้าเรื่องขอเป็นแฟน ก็ลองถามดู เผื่อฟลุ๊ค...”

 

 

 

 

 

 

เผื่อฟลุ๊ค!?

นี่ที่ผ่านมาผลิตโชคขอคนเป็นแฟนด้วยวิธีนี้เหรอ!?

 

 

 

 

 

“พี่อย่ามาล้อเล่นกับทอมนะ!”

 

 

 

 

“ไม่ได้ล้อเล่น เมื่อกี้จริงจังนะ”

 

 

 

 

คุณหมอหนุ่มระบายยิ้มน้อยๆกับท่าทางเกรี้ยวกราดของอีกคน

ขนาดป่วย เจ้าก้อนเม่นของเขายังไม่ยอมสิ้นฤทธิ์เลยดูสิ

 

 

 

 

 

 

“....หรือว่าทอมจะตอบตกลงล่ะ?”

 

 

 

ถามขึ้นเรียบๆ พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์มุมปาก

อิศรารู้สึกว่าใบหน้าเขามันร้อนจัดและคงจะแดงเอามากๆ

เด็กหนุ่มรีบมุดตัวลงใต้ผ้าห่มที่ดึงมาคลุมเกือบมิด ส่งเสียงไล่อีกคน

 

 

 

 

“คุณหมอออกไปได้แล้วครับ ผมอยากพักผ่อน!

 

 

 

 

พอเขินจนทำอะไรไม่ถูกก็เปลี่ยนเรื่องเอาดื้อๆ

เสียงขำในลำคอดังขึ้นเบาๆนั่นยิ่งทำให้เขารู้สึกเขินมากขึ้น

 

 

 

 

“พักผ่อนนะครับทอมทอม เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่มาดูอาการอีกที”

 

 

 

 

เสียงปิดประตูดังขึ้น อิศราถึงค่อยๆผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก

มือเล็กยกขึ้นกดตรงตำแหน่งหัวใจที่มันเต้นแรงจนน่ากลัวว่าจะเด้งออกมา

 

 

 

 

 

 

ก็ได้...

 

 

 

 

 

ยอมรับก็ได้

 

 

 

 

 

เขาเหมือนจะ....แค่เหมือนจะนะ เหมือนจะชอบผลิตโชคไปแล้ว

แต่นั่นล่ะ เขายังไม่มั่นใจว่าอีกฝ่ายจริงจังกับเขาแค่ไหน ก็ขอดูไปก่อนแล้วกัน



 

 

 

 

*

.

.

 

 

 

 

 

 

ผลิตโชคโค้งรับเสียงปรบมือ ก่อนจะรีบยื่นไมค์คืนให้ทีมงานแล้วลงจากเวที

เจ้าของร้านที่วันนี้เปลี่ยนบรรยากาศมานั่งในส่วนบาร์ รีบกวักมือเรียกเขาขึ้น

 

 

 

 

“ไอ้เป๊ก มาๆนั่งก่อน”

 

 

 

 

“ว่าไงครับพ่อกา? วันนี้แม่มังไม่มาด้วยเหรอ”

 

 

 

 

“มาสิ แต่ทำบัญชีอยู่ชั้นลอยน่ะ ดื่มอะไรมั้ย?”

 

 

 

 

“ไม่ดีกว่าครับ เดี๋ยวผมจะกลับเลย”

 

 

 

 

ว่าจะแวะไปดูอาการน้องทอมตะมุตะมิด้วยซักหน่อย

เมื่อเช้าเขาเป็นคนบอกให้เด็กนั่นกลับบ้านได้และกำชับให้ลาหยุดวันนี้ด้วย

 

 

 

 

 

“อ้าวเหรอ ว่าจะแนะนำให้รู้จักซักหน่อย”

 

 

 

 

พ่อกาบ่นออกมาเหมือนเสียดาย ผลิตถึงมองเลยอีกฝ่ายไปด้านหลัง

พบว่าพ่อกานั้นไม่ได้นั่งอยู่คนเดียว มีชายหนุ่มในชุดสูทท่าทางภูมิฐานนั่งอยู่ด้วย

 

 

 

 

“ใครเหรอครับ?”

 

 

 

 

“ลูกชายเจ้าของค่ายเพลงน่ะ เขาชมว่าเสียงแกใช้ได้เลยว่าจะเรียกมาคุยซักหน่อย”

 

 

 

 

“อ๋อ สวัสดีครับ ผมผลิตโชคครับ”

 

 

 

 

แขกมาใหม่ส่งยิ้มกลับอย่างเป็นมิตร

มือใหญ่ยื่นมาเช็คแฮนด์ แนะนำตัวกลับมา

 

 

 

 

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมกันต์ กันตถาวร”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

See you next Friday 


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - +





N/A

 

เอาล่ะ จากที่ตั้งไว้ว่าน่าจะจบภายใน 15 ตอน

ดูจากพล๊อตแล้ว คิดว่าน่าจะยาวกว่านั้น .____.

 

 

พี่หมอออออ

พี่หมอเปิดตัวแล้วปังมาก ตอนที่แล้สคนเมนต์เยอะมาก

จนเราแอบเคยตัวและคาดหวังว่าตอนต่อๆไปจะมีคอมเมนต์เช่นกัน

มันเป้นกำลังใจที่ดีที่สุดของนักเขียนเลยนะคะ เมนต์มาเถอะ อ่านหมด T^T

 

 

ฝากคอมเมนต์กันด้วยน้าาา 

เราจะพยายามลงให้ตรงวัน ซึ่งเลยมาวันเสาร์ทุกที ๕๕๕





ปล. แถมครัช รูป Fan Art จากตอนที่แล้ว ขอบคุณคุณ @KhunLookMaew มากๆนะคะ


#เป๊กทอมวันศุกร์

 

 

 

 

   
      CR.SQW
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

377 ความคิดเห็น

  1. #252 คนที่คุณก็รู้ว่าใคร (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 23:17
    อู้หูยยยยยยยย ไม่ง่ายแล้วคร่ะพี่เป๊ก แต่อย่าไปกลัว โปรไฟล์เราก็มิใช่ทำดา

    แต่นี่เข้าใจฟีลทอมทอมเลยนะ เพราะคำพูดหรือมุกเสี่ยวๆของพี่หมอเป๊กเนี่ยมันทั้งน่าหมั่นไส้และทำให้เขินในเวลาเดียวกันเลย ใจบ๊างบางงงงงง



    ปล. พี่นวลนี่พี่นวลจริงๆ ในเรื่องนี่เป็นความในใจของพี่เป๊กหรือของพี่นวลคะ เต๊าะเหลือเกิน
    #252
    0
  2. #245 คนที่คุณก็รู้ว่าใคร (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 20:32
    อู้หูยยยยยยยย ไม่ง่ายแล้วคร่ะพี่เป๊ก แต่อย่าไปกลัว โปรไฟล์เราก็มิใช่ทำดา

    แต่นี่เข้าใจฟีลทอมทอมเลยนะ เพราะคำพูดหรือมุกเสี่ยวๆของพี่หมอเป๊กเนี่ยมันทั้งน่าหมั่นไส้และทำให้เขินในเวลาเดียวกันเลย ใจบ๊างบางงงงงง



    ปล. พี่นวลนี่พี่นวลจริงๆ ในเรื่องนี่เป็นความในใจของพี่เป๊กหรือของพี่นวลคะ เต๊าะเหลือเกิน
    #245
    0
  3. #231 Black_Bee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 17:31
    ฮืออเรื่องน่ารักมากเลย // ขอโทษที่เมนต์ช้านะคะ คือจริงๆเราเป็นพวกชอบจริงจังกับการคอมเมนต์อะ เวลาจะเม้นก็อยากจะพิมอะไรให้มันดีๆยาวๆแบบใส่ใจ เพราะเราไม่ชอบเม้นแบบ "555" "รอค่ะ" อะไรแบบเนี้ย //นิสัยเสียที่แก้ไม่เคยหายเลยขอโทษนะคะ555 เราเลยไม่ค่อยคอมเมนต์เท่าไร ถึงอย่างนั้นก็เถอะ อยากจะบอกว่าพล็อตดีมากเลย เรารู้สึกได้ว่านิสัยพี่เป๊กเรียลมาก แล้วถ้านางเป็นหมอในชีวิตจริง โดยที่มีนิสัยแบดบวยแบบนี้ นุชตายค่ะตาย ตายแล้วฟื้นเพื่อตายใหม่อีกรอบ ฮอลลล -///- 5555

    ยาวไปมั้ยเนี่ย //ขอโทษนะคะ(อีกแล้ว)555555
    #231
    0
  4. #190 Kwan is happy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 13:47
    พี่หมอช่างกร๊าวใจยิ่งนัก เขินแทนทอม ว้ากกกกกกก เขินนำไปเกินเบอร์มากพูดเลอ ????
    #190
    0
  5. #189 KAMONGG (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 23:48
    อิศราต้องไม่หวั่นไหวกับแฟยเก่า!
    #189
    0
  6. #188 - c s h r - (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 02:05
    พี่ฟลุ๊คเนี่ย.. เรารู้จักนะพี่นวล555555 เป็นชื่อเล่นของคนแถวนี้ใช่มั้ยหล่ะ -..- เตรียมใจไว้ก่อนเลยได้มั้ยนะ เค้าบอกว่าวันที่ท้องฟ้าสดใสมากๆวันต่อมาฝนจะตก ท่าทางจะจริงสินะ ฮือออ แต่เอาใจช่วยพี่เป๊กอย่างเต็มที่เลยนะคะ
    ปล. เราชอบความคิดพี่ทอมที่อยากจะชอบคนๆนึงไม่ใช่เพราะอาชีพน่ะนะ คือมันน่ารักมากจริงๆ รักกกกก
    #188
    0
  7. #187 กุ๊ดจี่~• (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 21:43
    จะว่าไปแล้ว พออ่านฟิคนี้ทำให้เรามองสะท้อนตัวเองเลยค่ะ ว่าบางทีเราก็ judge คนอื่นจากอาชีพ ภาพลักษณ์ นั่นนี่เหมือนกัน พอรู้ว่าพีาเป๊กเป็นหมอเราก็จะมีมุมมองที่ต่างออกไปจากเดิมนิดๆล่ะค่ะ555

    เป็นหมอที่หลงรักคนไข้หรอคะ วรั้ยยยยย /โดนทุบ

    พี่เป๊กก็เก่งที่สามารถสรรหาเวลาว่างมาร้องเพลงได้ พอเห็นแบบนี้ก็รู้สึกว่าพี่เป๊กต้องชอบร้องเพลงมากแน่ๆ ไม่งั้นก็คงไม่เจียดเวลามาได้ทุกอาทิตย์ (หรือพี่อยู่รพ.เอกชนคะ อันนี้ก็ว่าไปอย่าง5555555)

    เอาล่ะค่ะ ฟลุ๊คคือใคร อยากรู้ล้าวว
    #187
    0
  8. #185 HUNTER-LAW1 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 18:03
    พี่เป๊กเปลี่ยนไปปปป
    #185
    0
  9. #184 มังกรไงมังกรเอง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 10:34
    เอาที่คุณนวลสบายกับฟิคเลยฮะ~
    มังไม่ขัดไม่ขืนไม่อะไรทั้งนี้นเลยฮะ~
    มั้งยอมคุณนวลเเล้วฮะ~ ฮรื่อออ ขอให้เฮียต่อยพี่ฟลุ๊คสักทีนะฮะ
    #184
    0
  10. #183 ★Nya~LaZy★ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 10:11
    ศึกชิงนา(ย)งกำลังจะเริ่มแล้ว 5555555555
    #183
    0
  11. #182 maohed (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 03:30
    นี่มันปัญหาใหม่ใช่ไหท แฟนเก่าอิศรา คราวนี้คนปวดหัวไม่ใช่แค่อิศราแล้ว พี่เป๊กได้เจอคู่แข่งแล้วล่ะ
    #182
    0
  12. #181 คุณหลวงผลิต (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 01:29
    โผล่มาทำไม เอ่ย ไม่ใช่สินะ 5555

    ประเด็นคือคุณหลวงไม่รู้ไงว่าฟลุ๊คๆ เนี่ยคือพี่กันต์

    ปวดกบาลลลล



    แต่ประเด็นคือพ่อกาพามาแนะนำทำไม (ไม่รู้เหรอว่าทอมเคยคบ) แล้วตอนนี้คุณหลวงก็ตามจีบอยู่? เอ๊ะ งงใจ
    #181
    0
  13. #177 Stlp1886 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 00:44
    คุณหมอผลิตตตตตตต~ เขิน
    พี่ฟลุ๊คคคค คุคุ โอยย รอตอนต่อไปเบย :) 
    สู้ๆน้าฮับบ รอเสมอ 😋
    #177
    0
  14. #176 Paaaaa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 00:33
    ทอมคะ พี่หมอเป๊กเปิดมาขนาดนี้แล้วก็ยอมใจอ่อนบ้างก็ได้นะ 555 ชักสงสารพี่หมอขึ้นมาซะแล้ว ตัวน้องเองก็ชอบ ยอมๆไปเต๊อะ
    #176
    0
  15. #175 Fun_Hyoyeon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 00:09
    โอ้ยเขิน เขินอีกแล้ว หกกกดเ่าาสววงฃ เขินโว้ยยยยยย พี่กันต์มาละ สนุกละ
    #175
    0
  16. #174 kirojung (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 00:00
    โอ้ยย เขินกับคาเรกเตอร์แบบนี้มากค่า ในที่สุดก็ใกล้กันจนได้ พี่หมอสู้ๆนะ ปล.แฟนอาร์ตน่ารักมากเลย
    #174
    0
  17. #173 RedHood (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 23:32
    ห้ะ...

    พึ่งรู้จากคอมเม้นต์ว่าพี่กันต์ชื่อเล่นว่าฟลุ๊ค(...) โอ้ยฮือ555555

    ชอบพี่เป๊กลุคนี้มากค่าาาา มีลองใจน้องด้วยการย้ำชื่อ แต่น้องดันไม่รู้ตัวไปอีก โถ่
    #173
    0
  18. #172 sirisiri (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 23:26
    มันดีย์ต่อใจจริงๆฮ้าาา
    #172
    0
  19. #171 _PAKKIMMAY (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 23:24
    กรี๊ดดดดดดดด พี่หมอผลิตตตตค กร๊าวใจมากเลย ใส่แว่นด้วยยยยยยยย ว๊ายยยยยย ยอมใจมากค่ะ
    #171
    0
  20. #170 OILio (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 23:06
    เฮียกร๊าวใจนุชมั่กๆๆๆเลยยยยยยย
    #170
    0
  21. #169 Kdff (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 23:02
    อ่ออ ก็คิดอยู่ว่าคัยชื่อฟลุ๊ค

    พี่หมอสู้เค้านะคะะะะะ
    #169
    0
  22. #168 LUMINLIN♡ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 22:50
    แกรรรรรร๊ มาดหมอมันกร๊าวใจเรามากกกก กรี๊ดดดดดดด ชอบจังค่ะ ทอมดูอะไรอี้กกกก ไม่เอาแล้ววว คบเลยยยยย
    #168
    0
  23. #167 lilith kezafene (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 22:46
    โอยย ตอนที่หมอเป๊กตรวจไข้นี่เขินเลยย ชอบที่แทนตัวเองว่าหมอจังค่ะ นี่อ่านโดยที่นึกถึงเสียงสองเฮียอ่า เขินนนน T/////T น้องก้อนก็ยังพองขนขู่ได้อย่างน่ารักสม่ำเสมอ งื้อ ส่วนตอนท้ายนี่พี่กันต์โผล่มาแล้วว จะรอติดตามตอนต่อไปนะคะ ><
    #167
    0
  24. #166 Palitte (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 22:33
    พี่หมอผลิตต ภาพเฮียเป๊กใส่แว่นตอนอยู่ญี่ปุ่นลอยมาเลยค่าา ตอนนั้นหล่อมากสมาร์ทมาก ดูเข้มๆขรึมๆภายนอก แต่ผลิตโชคก็ยังคงเป็นผลิตโชคคนที่เต๊าะน้องทอมตะมุตะมิได้หน้าตาเฉย แอร๊ยยยยเขินอ่ะ อยากสิงร่างพี่ทอมแล้วตอบเป็นแฟนเฮียจริงงๆ อยากเห็นเฮียใส่เสื้อกราวน์ คงจะหล่อสมาร์ทน่าดู ทำไมมีคาแร็คเตอร์ที่น่าหลงใหลขนาดนี้กันนะ55555555 สรุปคือเข้ามาเม้นให้กำลังใจคนเขียนค่าาา รอติดตามนะคะ มาหวีดเฮียเป๊กด้วย บอกเลยว่าภาพเฮียในเรื่องนี้หล่อมากกกกก ขอบคุณสำหรับฟิคค่ะ!
    #166
    0
  25. #165 ddnnmmm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 22:28
    พี่กันมาแล้ววววว
    #165
    0