[PeckTom Fic] Friday Night ♡ (เป๊กทอม ผลิตอิศรา)

ตอนที่ 7 : Night 07 ♡ On duty

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,689
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    18 มิ.ย. 60



 


Friday Night 



 


  Another role 

 

 

 




 

 

ปกติหากเป็นเช้าวันเสาร์ ผลิตโชคมักเลือกที่จะซุกตัวนอนหลับสนิทบนเตียง

แต่นี่เพราะเรื่องเมื่อคืน ทำให้เขาต้องมายืนในร้านกาแฟแต่เช้าตรู่แบบนี้

แม้จะรู้สึกเมื่อยตัวและเพลียจากการโหมขับรถมาทั้งคืนก็เถอะ

 

 



“สวัสดีครั----พี่เป๊ก?”



 

 

“อรุณสวัสดิ์ครับทอมทอม”



 

 

“...จะมาทำไมแต่เช้าฮะ เมื่อคืนก็เพิ่งเจอ”



 

 

“ทำไมล่ะ เบื่อหน้าพี่เหรอ?”

 



 

“เบื่อฮะ”



 

 

“......”

 

 



ยังยืนยันคำถามเดิม ว่าความตะมิตุมิมันไม่เผื่อมาถึงคำพูดบ้างเหรอ?

เมื่อคืนหลังจากที่เขาพาอิศราไปเที่ยวที่หัวหิน...จะบอกว่าพาไปก็ไม่เต็มปาก

...ตอนแรกน่ะเขาบังคับกลายๆ แต่หลังๆเจ้าตัวก็ดูโอเคกับสารพัดของกิน

 

 




 

จนกระทั่ง...


 

 

มือใหญ่เผลอยกขึ้นแตะริมฝีปากตัวเอง

เหมือนว่าความหวานยังตราตรึงแม้จะสัมผัสแค่เพียงนิดเดียว

 


 

แต่นี่เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าที่จุ๊บไปน่ะคุ้มมั้ย...?

เพราะหลังจากนั้นน้องทอมของเขาก็นิ่งเงียบไปตลอดทาง

ไม่ว่าเขาจะชวนคุยยังไง อิศราก็จะตอบเท่าที่จำเป็นด้วยน้ำเสียงเรียบ

 

 


ปากหนาพร่ำพรูคำขอโทษออกมาเป็นระยะและมั่นใจว่าอีกฝ่ายได้ยิน

หากอิศราก็ทำหูทวนลมเมินมองวิวมืดๆด้านนอกนั่นราวกับเขาไม่มีตัวตน


 

 

...ให้ตายเถอะ ไอ้วิวมืดๆด้านนอกนั่นมันมีดีกว่าเขาตรงไหนนะ!?


 

 

จริงๆผลิตโชคก็ไม่ค่อยมีความอดทนซักเท่าไรนักหรอก

แต่กับคนข้างๆนี้ เขากลับอดทนพูดขอโทษต่อเนื่องได้อย่างไม่น่าเชื่อ

 


 

จนในที่สุดอิศราก็ยอมใจอ่อนยกโทษให้เขา

โดยการแลกกับข้อแม้ที่เจ้าตัวยังประกาศกร้าวว่า



 

 

...ห้ามเป๊ก ผลิตโชคเข้าใกล้ทอม อิศราเกินกว่าระยะ 1 เมตร



 

 

ตอนนี้เจ้าตัวเลยได้แต่ยืนเกาะเคาน์เตอร์ส่งสายตาละห้อยไป

จะโทษเขาฝ่ายเดียวไม่ได้นะ ใครใช้ให้ทำตัวน่ารักจนเขาอดใจไม่ไหวล่ะ

 

 



นี่ถ้าไม่รักจริง ใครจะยอมสละจากเตียงนอนนุ่มๆในเช้าวันหยุด

แล้วตื่นมาเฝ้าเจ้าของร้านกาแฟตั้งแต่เปิดร้านแบบนี้



 

 

“มองอะไรครับ จะสั่งมั้ยกาแฟเนี่ย”

 



 

น้ำเสียงฉุนเฉียวนั่นทำให้คนที่ส่งสายตาละห้อยเมื่อครู่ถึงกับยิ้มเจื่อน

อุตส่าห์ทำหน้าให้ดูน่าสงสารสุดแล้ว แต่ดูเหมือนน้องตะมุตะมิจะไม่คิดแบบนั้น

อิศรายังคงก้มๆเงยๆหลังตู้เค้กเพื่อจัดเรียงขนมเข้าตู้ไม่สนใจเขาซักนิด

 



 

“แล้วถ้าไม่ดื่มกาแฟ มาหาไม่ได้เหรอ?”

 



 

“.............”

 



 

“ถ้าไม่ดื่มกาแฟ แต่คิดถึงนี่มาหาได้รึเปล่า?”



 

 

ส่งน้ำเสียงทุ้มนุ่มทอดเสียงหวานแกมออดอ้อนกลับมา

อิศราเม้มปากแน่นพยายามไม่ใจเต้นกับน้ำเสียงที่ลอยวนใกล้ๆหูนั่น

 



 

จะว่าไป...

เสียงทุ้มนั่นมันดังใกล้หูเขาจริงๆ



 

 

คนเด็กกว่าเงยหน้าขึ้นมอง เห็นว่าคู่กรณีเข้ามาใกล้เกินจำเป็น

มือเล็กก็รีบยกขึ้นดันตัวอีกคนให้ออกห่างจากตัวเองอัตโนมัติ



 

 

“เกินกำหนด 1 เมตรแล้วพี่เป๊ก ออกไปเลยครับ”



 

 

“นี่พูดจริงเหรอ พี่นึกว่าล้อเล่นซะอีก”



 

 

“พูดจริงครับ”



 

 

“ว้า~



 

 

ร้องออกมาอย่างเสียดาย หากใบหน้าหล่อนั่นระบายยิ้มจนน่าหมั่นไส้

อิศราตวัดตามอง แม้หน้าตาจะบึ้งตึงแต่ผลิตเห็นนะว่าแก้มขาวๆนั่นขึ้นสีแดงจางๆ

 


 


 

ผลิตโชคชอบอาการแบบนี้ของอิศราเป็นที่สุด

 

 


เขาเองก็ไม่ใช่ไทป์หนุ่มเนิร์ด ติดจะเป็นไทป์ Play boy เสียด้วยซ้ำ

ทำไมเขาจะมองอาการอีกคนไม่ออกว่ารู้สึกยังไง?



 

แต่ก็นั่นล่ะ ผลิตโชคไม่คิดจะเร่งรุกอีกฝ่ายเหมือนคนอื่นๆที่เคยควง

เขาอยากให้อิศราค่อยๆชอบเขา....จากตัวตนของเขาเองมากกว่า

อีกอย่าง ไอ้การที่ตามดูอาการเขินของอีกฝ่ายแบบนี้ก็สนุกดี

 



 

“ตกลงจะไม่ดื่มอะไรใช่มั้ยครับ”



 

 

“ดื่มครับ ขอเอสเพรสโซช็อตแล้วกัน วันนี้ต้องเข้าเวรยาว”



 

 

บาริสต้าหนุ่มพยักหน้ารับ ก่อนจะลงมือชงกาแฟตามออเดอร์

เสียงกระดิ่งที่หน้าประตูดังขึ้นอีกครั้ง ลูกค้าสาวสวยเดินก้าวเข้ามา

 



 

“อ้าว พี่เป๊ก”



 

“อ้าวซี แวะมาซื้อกาแฟเหรอ”

 


 

“อืม เมื่อคืนซีนอนดึกน่ะ กลัวว่าจะง่วงเลยแวะมาก่อนเข้างาน”

 

 


หญิงสาวที่ชื่อซีว่าขึ้นยิ้มๆ ก่อนจะหันมาสั่งกาแฟ

ปากบางเคลือบด้วยลิปสติกสีอ่อนยังคงกล่าวทักอย่างคนอัธยาศัยดี

 

 


“เห็นร้านนี้มานานแล้วไม่มีโอกาสได้ลองชิมซักที เปิดนานแล้วเหรอคะ”

 

 


“ครับ...ก็เปิดได้สักพัก”

 

 


“ซีต้องลองเลย กาแฟเขาอร่อยมาก”

 

 

ร่างสูงที่แต่งตั้งตัวเองเป็นลูกค้าประจำรีบพูดเชียร์ขึ้น

ก่อนที่จะชวนหญิงสาวมาใหม่ให้นั่งจิบกาแฟโต๊ะเดียวกัน

 

 

 


“นั่นใครอ่ะ?”



 

แปมที่นั่งอยู่ในร้านนานแล้ว ถือโอกาสกระซิบถามขึ้น

อิศราส่ายหน้าเบาๆแทนคำตอบ เขาก็เพิ่งเจอเธอคนนี้ครั้งแรกนี่ล่ะ

 


 

“ท่าทางสนิทกับพี่เป๊กจัง แฟนรึเปล่าน่ะ?”


 

 

แปมยังคงตั้งข้อสรุปกับตัวเอง หากคนฟังกลับเผลอขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว

ดวงตากลมช้อนมองร่างสูงผ่านกรอบแว่น...ท่าทางคุยกันสนุกดีจังแฮะ

 


 

“แกอย่าคิดมาก...อาจจะไม่ใช่แฟนก็ได้”

 


 

แปมพูดเสียงเบา ยกมือขึ้นตบบ่าเพื่อนสนิทตัวเองเหมือนจะให้กำลังใจ

เจ้าของชื่อหันมาทำหน้าเหวอใส่ ก่อนจะรีบปฏิเสธพัลวัน

 

 


“เฮ้ยไม่ได้คิดมาก ถ้าพี่เป๊กเขาจะมีแฟนก็เรื่องของเขาสิ”

 

 


“แต่ว่าพี่เขาจีบแกอยู่ไม่ใช่เหรอ”

 

 


“ก็ใช่...แต่ก็รู้มาบ้างว่าพี่เขาเจ้าชู้ ก็คง...ไม่แปลกหรอกมั้ง”

 

 


ปลายเสียงแผ่วลงเบาๆ

คล้ายจะรำพึงกับตัวเอง หญิงสาวเลิกคิ้วมอง

 


 

“...แล้วนี่แกโอเคจริงปะเนี่ย ทำไมเสียงหงอยๆ”


 

 

“หงอยที่ไหนเล่า!


 

 

หันไปถลึงตาใส่เพื่อนสนิทตัวเองที่ตอนนี้กำลังยิ้มล้อๆ

เสียงเขามันหงอยลงตอนไหน จำไม่เห็นจะได้เลย

 


 

“งั้นก็ยกกาแฟไปเสิร์ฟได้แล้ว ช็อตตายแล้วมั้งป่านนี้”


 

 

แปมบ่นออกมาในที่สุด ในฐานะหุ้นส่วนก็อยากจะรักษามาตรฐานของร้าน

แล้วเอสเพรสโซช็อตที่ดีหรือ perfect shot มันควรดื่มภายใน 20-30 วินาที

ขนาดเธอเป็นแค่หุ้นส่วนยังรู้เลย แล้วอีตาบาริสต้าเพื่อนเธอจะไม่รู้ได้ยังไง

 

 


“แปมก็ยกไปเสริฟสิ เราจะชงอเมริกาโน่ต่อ”

 

 

ไม่รอให้อีกคนปฏิเสธ ร่างเล็กรีบหันกลับไปชงกาแฟต่อทันที

แปมโอดครวญเบาๆแต่ก็ยอมยกกาแฟไปเสริฟแทนเจ้าตัว

 



 

 



*

.

.



 

 

 


“กาแฟอร่อยมากจริงๆค่ะ ไว้จะมาอุดหนุนใหม่นะคะ”

 


หญิงสาวลูกค้าคนใหม่กล่าวชมอย่างจริงใจพร้อมรอยยิ้มเก๋ๆ

อิศรายิ้มตอบกลับไปเช่นกัน หญิงสาวยิ้มให้อีกทีก่อนจะเดินนำออกไป

พอลับร่างอีกคน ผลิตก็เดินอ้อมมาด้านหลัง ก้มลงพูดพอให้ได้ยินกันสองคน


 


“พี่ไปก่อนนะ เจอกันนะครับทอมทอม”

 



“ผมชื่อทอมคำเดียวครับ”

 



“เอ้าเหรอ ขอโทษๆ 

....แต่ว่าเรียกทอมทอมมันน่ารักกว่านี่นา”

 



“........”

 



“...แต่ถ้าทอมไม่ชอบไม่เป็นไร พี่ไม่เรียกแล้วกัน”

 



“ทอมมันชอบค่ะพี่ ถ้ามันไม่ชอบมันคงตอกพี่หน้าหงายไปแล้ว

...ไอ้ที่มันเงียบไปอ่ะ มันเขินเฉยๆค่ะพี่เป๊ก”

 



แปมว่าขึ้นขำๆ ก่อนจะรีบหันหน้าหนี

เมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทตัวเองหันมาแยกเขี้ยวใส่



 

“แปม!

 



ร่างสูงรีบยกมือห้ามก่อนที่สงครามย่อยจะเกิดขึ้น

ตาคมเหลือบมองนาฬิกาแล้วก็ถอนหายใจ ต้องไปทำงานแล้ว

 



“ไปแล้วจริงๆ เจอกันนะครับ”

 



“........”

 



“...ทอมทอม”

 



“ทอมคำเดียว!

 

 

 




*

.

.

 

 




 

มือเรียวหมุนป้ายโลหะสีทองเหลืองหน้าร้านเป็นคำว่า CLOSE

ก่อนจะเดินเซื่องๆมาทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ ถอนหายใจเฮือกใหญ่


 

ผลิตโชคไม่ได้มาที่ร้านตั้งแต่วันเสาร์



 

จริงๆมันก็ไม่แปลกอะไรหรอก ถ้าที่ผ่านมาอีกฝ่ายไม่ได้มาที่ร้านทุกวัน

พอมาทุกวัน...มันก็เลยชินกับการที่เห็นอีกฝ่าย พอไม่มาก็เลยเงียบแปลกๆ

ไอ้ที่แปลกน่ะมันตัวเขาต่างหาก ทำไมต้องรู้สึกเซื่องๆไม่สดชื่นกับกลิ่นกาแฟเหมือนเดิม




 

“พี่เป๊ก---”

 



เสียงหวานเปรยขึ้น

อิศราเผลอเด้งตัวลุกขึ้นมอง



 

 

“---ไม่มาเลยเนอะ....อ่าวทอม แกยืนทำไม?”

 


 

ศิรภัสราแกล้งหันมาทำหน้าสงสัยใส่ อิศราไม่ได้เพิ่งเป็นเพื่อนกับหญิงสาวเมื่อวาน

ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเมื่อกี้น่ะ แปมจงใจแหย่เขา....มันน่าเขกหัวเพื่อนสนิทตัวเองจริงๆ

 




“ก็จะชวนกลับบ้านไง กลับได้แล้ว”




“เหรอ? ไม่ใช่ว่าได้ยินชื่อพี่เป๊กเลยลุกพรวดขึ้นมาเหรอ




“ไม่ใช่!”





 

“ไม่ก็ไม่ แต่ว่าพี่เขาหายไปเกือบอาทิตย์เลยนะ แกไม่สงสัยเหรอ”

 



“สงสัยอะไร?”



 

“ก็ปกติพี่เป๊กจะแวะมาหาแกที่นี่ทุกวัน ถึงหายไปก็ไม่เกินสองวัน

...แต่นี่เล่นหายไปวันที่ห้าแล้วนะ....ไปเดทกับสาวสวยวันนั้นแน่เลย~

 



ท้ายประโยคส่งเสียงล้อเลียน พลางหรี่ตาจ้องหน้าเขาอย่างจับผิด

ทอมผลักหน้าผากอีกคนออก แกล้งโวยขึ้นเสียงดัง

 



“ก็ช่างพี่เป๊กเขาสิ เก็บของได้แล้วแปม กลับบ้านๆ”

 

 

อิศราไม่ใช่คนคิดมาก เขาไม่ใช่คนที่เก็บเรื่องอะไรมาค้างในหัวนาน

แต่ยอมรับว่าคำพูดของแปมยังติดอยู่ในความคิด สลัดยังไงก็ไม่ยอมหลุด

 


 

จริงๆเขาจะไม่คิดมากหรอก ถ้าอีกฝ่ายยอมแพ้ไปตั้งแต่เขาพูดว่ารังเกียจ

นี่นอกจากจะไม่ยอมแพ้ ยังดูรุกจีบเขาหนักกว่าเดิมจนเขาทำอะไรไม่ถูก

 

 


แล้วพอนึกจะเงียบหายก็หายไปเฉยๆ

ถ้าจะบอกว่าไม่รู้สึกอะไรเลยเขาก็คงตายด้านเกินไป





 

“ทอม ระวัง!!!!!



 

เสียงหวานตะโกนตามหลังทำเอาคนที่คิดอะไรเพลินๆสะดุ้งเฮือก

รถมอเตอร์ไซด์ที่เลี้ยวออกจากซอยขับพุ่งมาด้วยความเร็ว

ก่อนจะเฉี่ยวร่างเล็กที่ยืนเหม่ออยู่ริมถนนจนล้มลงบนพื้นอย่างแรง



 

“ทอม!!



 

แปมรีบวิ่งมาหาแต่ยังไม่วายหันไปตะโกนด่าตามหลังมอไซด์ที่ขับหนีไป

ก่อนจะคุกเข่าลงใกล้ๆร่างเพื่อนสนิท จับตัวอีกฝ่ายดูทั่วๆอย่างเป็นห่วง



 

“เจ็บตรงไหนหรือเปล่าทอม ไม่เป็นไรใช่มั้ย?”

 




“อืม...มึนๆหัวน่ะ สงสัยหัวจะไปกระแทกโดนเสาไฟฟ้า”




 

ร่างเล็กว่าพลางยกมือขึ้นคลำศีรษะตัวเอง

หญิงสาวพยักหน้ารับ ก่อนจะช่วยพยุงเพื่อนตัวเองให้ยืนขึ้น



 

“เราว่าไปให้หมอตรวจหน่อยดีกว่า นี่แค่ยืนแกยังจะเซเลย”



 

“ไม่เป็นไรหรอกแปม แค่มึนๆหัวเดี๋ยวก็หายมั้ง”

 



“ยิ่งมึนหัวต้องรีบไปเลย หัวกระแทกเสาไฟไม่ใช่เหรอ”

 



ไม่พูดเปล่า หญิงสาวคล้องแขนคนเจ็บไว้ก่อนจะเรียกแท็กซี่

อิศราได้แต่ถอนหายใจเบาๆ แต่ไปให้หมอตรวจหน่อยก็ดี



 

เขาก็อยากรู้ว่าสมองเขากระทบกระเทือนหรือเปล่า

ถึงได้คิดแต่เรื่องเดิมซ้ำไปซ้ำมาไม่ยอมหยุดแบบนี้

 

 







*

.

.




 



“นั่งรอสักครู่นะคะ คุณหมอกำลังมา”

 



นางพยาบาลกล่าวขึ้นหลังจากทำการตรวจเบื้องต้นไปแล้ว

ทั้งคู่ผงกหัวรับ ก่อนที่ร่างเล็กจะยกมือขึ้นคลึงระหว่าวคิ้วเบาๆ



 

“ปวดหัวเหรอ?”



 

“อืม แค่มึนๆอ่ะ”

 



“เดี๋ยวหมอมาก็ให้หมอเช็คแล้วกันนะ จะได้ไม่เป็นอันตรายทีหลัง”

 



แปมว่าขึ้นอย่างอดห่วงไม่ได้ ก็เล่นเอาหัวไปโขกกับเสาไฟแบบนั้น

ถึงเพื่อนเธอจะชอบบอกว่าตัวเองหัวแข็งขนาดไหน มันก็น่าห่วงอยู่ดี

 




เสียงประตูถูกเปิดขึ้น ทำเอาคนทั้งคู่พร้อมใจกันหันไปมองคนมาใหม่

ร่างสูงโปร่งในชุดกราวน์ ใบหน้าหล่อจัดดูคุ้นตานั้นมีกรอบแว่นสีดำเสริม

คุณหมอหนุ่มเบิกตากว้างอย่างแปลกใจ เช่นเดียวกับคนเจ็บที่อ้าปากค้างเช่นกัน

 




“....ทอม?”

 



“พี่......เป๊ก!?”

 

 



 



See you next Friday 


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - +





N/A

 

จะลงเมื่อวานแล้ว แต่แต่งไปแต่งมามันยาวกว่าที่คิด

นี่คือแค่สามหัวข้อจากเจ็ดที่เราวางไว้ในตอน แค่สามหัวข้ออ่ะ...

เลยแบบ งั้นตัดตอนเพิ่มเป็นอีกตอนไปละกัน รีบเอามาลงก่อนเพราะวันอาทิตย์ไม่ว่าง T^T



ฝากคอมเมนต์กันด้วยน้าาา 

แอบใจบาง คอมเมนต์น้อยลง มันไม่สนุกรึเปล่า? .___.


#เป๊กทอมวันศุกร์




   
  CR.SQW
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

377 ความคิดเห็น

  1. #317 Ztart (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 22:13
    ดี๊ดี เป็นหมดด้วย
    #317
    0
  2. #180 คุณหลวงผลิต (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 01:18
    นั้นไง อย่างที่เดาไว้ไม่มีผิดดดดดด

    สงสัยตั้งแต่คำว่าเจ้าเวรแล้วเชียว นึกไว้แล้วๆ

    แต่ไม่รู้ว่าทอมจะรู้จากการที่ตัวเองต้องเจ็บตัวแบบนี้ งงเด้
    #180
    0
  3. #152 กุ๊ดจี่~• (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 20:09
    คนแบบนี้เป็นหมอจะทำคนไข้ตายมั้ยคะ555555555

    นี่ล่ะ เอาเวลาก่อนอยู่เวรมาจีบน้อง แห้มมแห้มมมม เหนื่อยแต่ก็สู้ชีวิต(ในการจีบ)เหลือเกินนะคะลุง
    คือไม่ต้องนอนก็ได้แต่ต้องได้เห็นหน้าเขาถูกมะคะ
    #152
    0
  4. #151 ++เทวีสุริยา++ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 23:35
    อิพี่!!!!! ตอนแรกนุชก็คิดว่าเป็น รปภ.ซ่ะอีก อ้ะล้อเล่นๆ ก็คุณพี่บอกเองว่านักร้องก้แค่อาชีพเสริม คิคิๆ
    #151
    0
  5. #150 _PAKKIMMAY (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 22:37
    กรี๊ดดดดด คุณหมอพี่เป๊กกกก
    #150
    0
  6. #149 kiimtazz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 16:19
    กรี๊ดดดดดดดหมอเป๊กกก >,<
    #149
    0
  7. #148 Jokirito (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 11:05
    ที่บอกเข้าเวรๆ เป็นหมอนี่เอง กรี๊ดดดดดดด

    นึกว่าเป็นรปภ.ซะแล้ว 5555555
    #148
    0
  8. #147 KAMONGG (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 23:44
    คุณหมอเป๊ก ฮืออออ ถ้าพี่ทอมไม่ชอบส่งต่อให้เราก็ได้นะคะ / โดนเตะก้านคอ
    #147
    0
  9. #146 kirojung (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 20:34
    โอ้ยยย แอบลุ้นอยู่เหมือนกันว่าไอที่คนพี่บอกว่าเข้าเวรน่ะ เป็นหมอแน่ๆ ใช่จริงๆด้วย งุ้ยยย นุ้งชอบกรี๊ดมาก มาต่อเถอะน้า
    #146
    0
  10. #145 Kwan is happy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 18:00
    กรี้ดดดดดด เสื้อกราว กร๊าวใจ คุณหมอผลิตโช๊ค ชอบคาแรคเตอร์หมอเพลบอยจุงเลยค่ะ ><
    #145
    0
  11. #143 Fun_Hyoyeon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 16:32
    พี่เป๊กเป็นหมอหรอ กรี๊ดดดดดดดดดดด ผลิตลุคใส่เสื้อกาว์นี้อยากเห็นจริงๆ
    #143
    0
  12. #142 OILio (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 15:27
    เหยๆๆๆๆๆ พี่เป๊กเป็นหมอไปได้ยังไงง กรี๊ดดดดดดดด
    #142
    0
  13. #141 yoonnaka (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 14:00
    ว้าวพี่เป๊กเป็นหมอเหรอ หมอต้องไปดูอาการน้องทอมทอมถึงที่บ้านด้วยรึป่าวนะ ต้องฟอลโลอัพอย่างต่อเนื่อง
    #141
    0
  14. #140 LUMINLIN♡ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 13:29
    เดี๋ยวๆๆๆ พี่เป๊กเป็นหมอหรออออ นี่เป็นเหตุทำให้พี่เขาไม่ว่างช่วงนี้รึเปล่า เคสเยอะอะไรแบบนี้ อิศราอย่าคิดมากนะ
    #140
    0
  15. #139 찬카이 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 13:01
    วี๊ดดดดดดดด พี่หมอเป๊กกกกก
    เคยคิดไว้ตอนพี่เป๊กบอกว่าเข้าเวรว่าน่าจะเป็นหมอ แต่ก็ไม่คิดว่าจะใช่จริงๆ แอร๊ยยยยยยย
    อยู่รพ.ไหนคะ จะไปเป็นคนไข้ให้รักษาาาาา ><

    ทอมทอมลูกกกก ชอบพี่เขาแล้วใช่ป่าวววว มีความเหงาหงอยตอนพี่ไม่มาหา มีความคิดมากตอนพี่เขาคุยกับคนอื่น พี่ว่าหนูชอบพี่เป๊กแล้วชัวร์ๆอ่ะค่ะ
    #139
    0
  16. #138 Dropsofdew7410 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 12:33
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด
    #138
    0
  17. #137 Dropsofdew7410 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 12:33
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด
    #137
    0
  18. #136 0913 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 12:11
    คุณหมออออ กรี๊ดดดด ตกใจจจจจจ
    ฮื้อ พี่หมอรักษาน้องทอมทอมด้วยนะคะ ><
    #136
    0
  19. #135 Kdjjj (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 11:59
    พี่หมอ

    พอใช้คำนี้เรียกพี่เป๊กมันดี๊ดีอะ >\\\\<
    #135
    0
  20. #134 มังกรไงมังกรเอง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 11:54
    OMG!! ต๊ายยยยนี้อัพเกรดจากคนขายอ้อยมาเป็นคุณหมอแล้วเหรอพี่เพ๊คคึ
    #134
    0
  21. #133 ★Nya~LaZy★ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 11:11
    คุณหมอผลิตตตตตตตตต อมก. ตกใจขั้นสุด งี้ต้องมีฉากตรวจร่างกายใช่ไหมคะ 555555555555 ตายแล่ววววว
    #133
    0
  22. #131 Awa_Punyaphat (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 10:36
    พี่เป๊กเป็นหมอจริงๆด้วย แอบเดาไว้นานแล้ว กรี๊ซซ
    #131
    0
  23. #130 Ukawii (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 10:15
    0-0 อมก อมก อมก อมก // อมก๊อออออออออออออ
    #130
    0
  24. #129 punpun3012 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 10:10
    คุณผลิตเป็นหมออออ โอ้ยย*-*
    #129
    0
  25. #128 HUNTER-LAW1 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 10:10
    รู้ข่าวเร็วๆๆจริงงง
    #128
    0