[PeckTom Fic] Friday Night ♡ (เป๊กทอม ผลิตอิศรา)

ตอนที่ 6 : Night 06 ♡ xoxo

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,796
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    7 มิ.ย. 60



 


Friday Night 

 

  xoxo 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ได้ข่าวว่ามาอ้อยคว่ำที่นี่เหรอยะ”

 

 

 

 

เสียงหวานถามขึ้นพร้อมรอยยิ้มหวานๆ หากผลิตกลับรู้สึกขนลุก

นายหญิงแห่งร้าน Crow Bar ที่วันนี้เผอิญเข้าร้านแล้วมาเจอเขา

...ที่กำลังเต๊าะน้องตะมุตะมิซึ่งมีตำแหน่งพ่วงเป็นลูกรักของอาเจ๊เขานั่นล่ะ

 

 

 

 

 

สถานการณ์นี้ พ่อกาก็ช่วยไม่ได้ น้องทอมก็อย่าหวังว่าจะมาช่วยเขา

ดูสีหน้าพึงพอใจของน้องตะมุตะมิสิ เห็นพี่ผลิตโดนด่าแล้วดีใจขนาดนั้นเลย?

 

 

 

 

 

อย่า...อย่าให้เขามีโอกาสเชียวนะเจ้าเด็กก้อน

ถ้าได้เป็นแฟนเมื่อไร เขาจะจับฟัดให้หายหมั่นเขี้ยวเลย

 

 

 

 

 

 

“นี่! คิดไม่ดีกับลูกชายฉันอยู่ใช่มั้ยห๊ะ”

 

 

 

 

“อ..โอ้ย เจ็บนะแม่มัง เป๊กยังไม่ได้คิดอะไรเลย”

 

 

 

 

หนุ่มหล่อร้องเสียงหลงเมื่อโดนอีกฝ่ายบิดหูเข้าอย่างแรง

แค่มองน้องนิดเดียวเอง ทำไมแม่มังต้องหวงขนาดนี้ด้วย

 

 

 

 

“หน้าแกมันหื่นชัดเจนยังบอกไม่ได้คิดอีกเหรอไอ้เด็กกะล่อน!

...นี่ยังไม่ได้คิดบัญชีที่มาโกหกทอมอีกนะ คิดว่าพี่ไม่รู้เหรอเป๊ก”

 

 

 

 

“แม่มังครับ เป๊กจริงใจกับทอมนะ”

 

 

 

 

“จริงใจ? ถ้าเริ่มต้นด้วยการโกหกมันก็ไม่จริงใจแล้วย่ะ”

 

 

 

 

“ผมรู้น่า นี่ให้กำลังใจหรือซ้ำเติมเนี่ย” บ่นออดแอด

 

 

 

 

“แล้วฉันพูดตอนไหนว่าจะให้กำลังใจห๊ะ!

 

 

 

 

“แม่มังใจร้ายชะมัด คนสวยใจดำ”

 

 

 

 

โอ้ย ไอ้ตัวกะล่อน...

ปนัดดาถอนหายใจเฮือก เหนื่อยจะเถียงด้วย

 

 

 

 

“อย่าทำท่าแบบนั้นสิพี่บุ๋ม คราวนี้ผมจริงจังนะ พี่เคยเห็นผมเป็นแบบนี้ที่ไหนล่ะ”

 

 

 

 

ผลิตโชคท้วงขึ้น คนฟังได้ยืนคิดตามเงียบๆ ก็จริง...รู้จักกันมาหลายปี

เธอก็ไม่เคยเห็นผลิตโชคจะมีอาการแบบนี้กับใครจริงๆอย่างที่เจ้าตัวว่ามา

หญิงสาวตัดสินใจนั่งลงตรงข้ามอีกคนถามด้วยท่าทางจริงจัง

 

 

 

 

 

“ปกติไม่เห็นเป๊กจะแคร์เลยนี่ ทำไมคราวนี้ต้องขนาดนี้ด้วยบอกแม่มาซิ”

 

 

 

 

คนถูกถามอมยิ้มคล้ายจะเขิน

เบนสายตาไปมองร่างเล็กอีกมุมนึง

 

 

 

 

 

 


...ผมก็แค่รู้สึกว่าปล่อยให้เราไม่รู้จักกันต่อไปไม่ได้ก็เท่านั้นเอง

 

 

นายหญิงของร้านมองท่าทางของอีกฝ่ายแล้วก็ได้แต่อมยิ้มตาม

ผลิตโชคจะรู้ตัวรึเปล่า ว่าตัวเองมองอีกคนด้วยสายตาแบบไหน?

 

 

 

เอาเป็นว่าคราวนี้เธอจะยอมให้เพราะเห็นแก่ความจริงจังนั่นก็แล้วกัน

แต่ไม่ได้แปลว่าผลิตโชคจะทำอะไรให้อิศราเสียใจได้นะ นั่นก็อีกกรณี

 

 

 

 

 

 

 

.

.

.

 

 

 

 

 

 

อิศราหลบตาลงทันทีที่คู่กรณีหันมามองเขาพร้อมรอยยิ้มหวาน

ไม่ใช่ว่าโดนพี่บุ๋มดุอยู่หรือไง ไปๆมาๆไหงถึงมาส่งยิ้มให้เขาได้

 

 

 

 

ก็ไม่อยากจะยอมรับกับตัวเองเท่าไรนักหรอกนะ

แต่ว่าไอ้รอยยิ้มหวานๆเมื่อครู่นี้ทำเขาใจเต้นแรงอีกแล้ว บ้าชะมัด

 

 

 

 

ร่างสูงคุยกับหญิงสาวอีกสองสามคำ หันมามองเขาอีกที

แล้วกำลังเดินตรง...มาหาเขาหรือเปล่านะ?

 

 

 

 

ร่างอวบรีบหันหลังกลับอัตโนมัติ หากไม่ทันได้หลบไปไหน

บาร์เทนเดอร์ประจำร้านอย่างกรกันต์ก็เดินเข้ามาในส่วนหลังบาร์พอดี

 

 

 

 

“จะรีบไปไหนน่ะทอม เกือบชนพี่แล้วนะเนี่ย”

 

 

 

คนมาใหม่ถามกลับอย่างขบขันเมื่อเห็นท่าทีลุกลี้ลุกลนนั่น

อิศราก้มหัวนิดๆเป็นเชิงขอโทษ ซึ่งเขาก็ไม่คิดโกรธแต่แรกอยู่แล้ว

กำลังจะถามด้วยความเป็นห่วงว่าเจ็บตรงไหนมั้ย เสียงทุ้มของอีกคนก็แทรกขึ้น

 

 

 

 

 

“ไอ้อาร์มมึงมาพอดีเลย มึงดูแลส่วนนี้ไปก่อนนะ

...กูขอยืมตัวน้องทอมตะมุตะมิไปกินข้าวด้วยแปบนึง”

 

 

 

 

ไม่รอคำตอบ มือใหญ่ก็คว้าหมับเข้าที่แขนอีกคน

ออกแรงดึงเบาๆ หากเจ้าตัวก็ขืนไว้ด้วยความรั้นเช่นกัน

 

 

 

 

“ทอมทำงานอยู่นะพี่เป๊ก”

 

 

 

“แล้วไม่หิวหรือไงเราน่ะ?”

 

 

 

ผลิตถามย้ำอีกทีเมื่อเห็นว่าอีกคนยังคงยืนนิ่ง

ร่างเล็กนิ่วหน้าไปนิด ไอ้หิวก็หิวหรอกเขาหิวตลอดแหละ

 

 

 

“ก็หิว...นิดหน่อย”

 

 

 

“ไม่เป็นไรไปเถอะ พี่พักมาแล้ว ทอมก็ไปกินข้าวกับไอ้เป๊กมันเถอะ”

 

 

 

กรกันต์พูดแทรกขึ้น พลางช่วยดันหลังคนเด็กกว่าให้เดินตามอีกคนไป

อิศราชะงักไปครู่ หันมามองก็ยังเห็นว่ากรกันต์ยังคงพยักหน้าย้ำให้เขาไป

 

 

 

คิ้วเรียวขมวดมุ่น ดูจากอาการที่คนในร้านแซว สองคนนี้ไม่ได้กิ๊กกันเหรอ

แล้วถ้าใช่ ทำไมกรกันต์ถึงยอมให้เขามากับอีกคน...ไม่เข้าใจเลยซักนิด

 

 

 

 

 

 

*

.

.

 

 

 

 

 

เสียงล้อหวีดกับพื้นถนน ทำเอาคนที่นั่งมองวิวสองข้างทางเริ่มร้อนใจ

อิศราเหลือบมองร่างสูงข้างๆที่ยังฮัมเพลงตามดนตรีแจ๊สที่เปิดไว้ในรถ

 

 

 

“นี่พี่จะพาผมไปไหนครับ”

 

 

 

 

ตัดสินใจถามขึ้นเมื่อเห็นว่าเส้นทางที่อีกฝ่ายขับมา

มันเริ่มเลยระยะทางแค่หาอะไรกินแถวร้านพ่อกาแล้ว

 

 

 

“พาทอมไปกินข้าวไง ไกลหน่อยแต่อร่อยแน่”

 

 

 

 

“...จะไปกินที่ไหนครับ”

 

 

 

 

“หัวหิน”

 

 

 

 

“หัวหิน!?

ร่างเล็กทวนคำเสียงดัง หันไปจ้องเสี้ยวหน้าหล่ออีกคนทันที

 

 

 

 

“พี่จะบ้าเหรอ ทอมต้องกลับไปทำงานนะพี่เป๊ก”

 

 

 

 

“ไม่ต้องหรอก เมื่อกี้พี่ขออนุญาตแม่มังแล้ว

...ว่าขอพาน้องทอมตะมุตะมิไปเที่ยวหัวหินนะ”

 

 

 

 

“แล้วพี่จะไม่ถามทอมหน่อยเหรอ ว่าอยากมาด้วยมั้ย”

 

 

 

 

ใบหน้าหล่อร้ายนั่นยกยิ้มนิดๆ เอี้ยวหน้ามามอง

พร้อมด้วยสายตาที่อิศรามองแล้วคิดว่าเจ้าเล่ห์ที่สุด

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่อ่ะ...พี่จีบแบบเผด็จการ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ไอ้คนเอาแต่ใจ...

 

 

ทอมก่นด่าอีกฝ่ายในใจเงียบๆ ใบหน้าหวานมุ่ยลงอย่างขัดใจ

จะให้เขาเปิดประตูรถตรงนี้ก็ไม่ได้ เลยได้แต่กอดอกทิ้งตัวกับเบาะรถ

 

 

 

 

 

เพราะฝนที่ตกในช่วงหัวค่ำ ทำให้อากาศในรถหนาวกว่าปกติ

อิศราเบี่ยงตัวหนีแอร์ที่เป่ามา พลางยกแขนขึ้นโอบตัวเองไว้แก้หนาว

 

 

 

 

ผลิตเหล่มองการกระทำนั้นเพียงนิด แต่ก็ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมา

จนกระทั่งไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีแดง ร่างสูงถึงเอี้ยวตัวไปด้านหลัง

คว้าเสื้อแจ็คเก็ตยีนส์ส่งให้ร่างอวบข้างตัว ใบหน้าหวานหันมองอย่างแปลกใจ

 

 

 

 

หนาวไม่ใช่เหรอ คลุมไว้สิ

 

 

 

 

เด็กหนุ่มรับเอาเสื้อยีนส์ตัวใหญ่มาสวมไว้ ผ้าเนื้อหนาทำให้เขารู้สึกอุ่นขึ้นมา

กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆกลิ่นเดียวกับเจ้าของรถที่โชยมาจากเสื้อทำให้เขารู้สึกเขินนิดๆ

 

 

 

 

“พี่เป๊ก”

 

 

 

 

“หืม?”

 

 

 

 

“...ขอบคุณฮะ”

 

 

 

 

เจ้าของรถไม่ตอบอะไรนอกจากฉีกยิ้มกว้างกับท่าทีเก้อเขินนั้น

มือใหญ่ยกขึ้นขยี้ผมอีกคนเล่นเบาๆ แน่นอนว่าเจ้าตัวเบี่ยงหนีเหมือนเดิม

 

 

 

 

 

หวงตัวจริงๆเลยนะ...

แต่ก็ดีแล้ว เขาจะได้สบายใจว่าไม่มีใครได้แตะตัวน้องทอมแน่ๆ

 

 

 

 

 

 

*

.

.

 

 

 

 

 

 

ตลาดโต้รุ่งของเมืองหัวหินยังคงสว่างจ้าไปด้วยแสงไฟจากร้านค้าและผู้คน

คนที่เคยกระฟัดกระเฟียดใส่เขาบนรถ บัดนี้กลับเดินยิ้มนำเขาไปไกล

 

 

 

“เลือกได้รึยัง ว่าจะกินอะไร?”

 

 

 

ผลิตโชคถามขึ้นเมื่อวนครบรอบทั่วตลาดแล้ว

คนถูกถามเม้มปากไปครู่เหมือนใช้ความคิด

 

 

 

“ทอมมองผัดไทยไว้นะฮะ แต่ว่ามาหัวหินทั้งทีก็น่าจะกินซีฟู๊ด...”

 

 

 

จากที่แค่เม้มปากก็ลามไปถึงหัวคิ้วที่เริ่มผูกเป็นโบว์

ท่าทางน้องทอมตะมุตะมิของเขาคงเลือกไม่ได้จริงๆแฮะ

 

 

 

“ซื้อมาสองอย่างเลยก็ได้”

 

 

 

หรือถ้าน้องทอมอยากกินทุกร้านก็ยังได้ ผลิตสายเปย์ซะอย่าง

คนเด็กกว่าทำหน้าดีใจในตอนแรก หากครู่เดียวก็ส่ายหน้าเบาๆ

 

 

 

“ทอมกลัวมันเยอะไปแล้วกินไม่หมด”

 

 

 

“ถ้าไม่หมดเดี๋ยวพี่ช่วยเรากิน ดีไหม?”

 

 

 

 

 

แต่ระดับทอม พี่ว่าหมดเกลี้ยง...

 

 

เปล่า เขาไม่ได้พูดไปหรอก แค่คิดในใจดังดัง

อิศราช้อนตามองร่างสูง ปากบางขมุบขมิบพูดเสียงเบา

 

 

 

 

 

“ไหนว่าจีบแบบเผด็จการ ทำไมมาตามใจล่ะครับ”

 

 

 

“เอ้า ตามใจก็ไม่ดีอีกแฮะ...”

 

 

 

 

ผลิตโชคว่าระคนขำ

รอยยิ้มทะเล้นนั้นทำเอาคนมองต้องรีบหันหน้าหนี

 

 

 

 

“ไปสั่งกันเถอะฮะ ทอมหิวแล้ว”

 

 

 

 

 

รอสักพักใหญ่ๆผัดไทยและซีฟู๊ดก็ถูกยกมาเสริฟที่โต๊ะ

และแน่นอนว่าผลิตไม่พลาดที่จะสั่งเก๊กฮวยมีฟองมาด้วย

และแน่นอนกว่า...ว่าอิศราบังคับให้เขาดื่มได้แค่แก้วเดียวเพราะต้องขับรถกลับ

 

 

 

แต่ไม่ต้องห่วง นี่ผลิตคนคูลนะครับย่อมมีวิธีรับมืออยู่แล้ว

อิศราให้ดื่มแค่แก้วเดียว เขาก็ใช้แก้วแค่ใบเดียวนะ...แต่เติมเรื่อยๆ

 

 

 

 

 

“พี่เป๊ก ทำไมพี่ถึงเข้าร้านแค่วันศุกร์ล่ะ”

 

 

 

พอเริ่มอิ่มท้อง อิศราก็เป็นฝ่ายเปิดบทสนทนาก่อน

นี่เจ้าเด็กก้อนคงลืมไปแล้วสิ ว่าขามาทำหน้าบึ้งยังกับอะไรดี

พอได้ของกินเท่านั้นล่ะ อารมณ์ดีขึ้นมาเชียวนะ

 

 

 

แต่ก็น่ารักดี เลี้ยงง่ายดี ถ้างอนก็ง้อด้วยของกิน

หรือเป็นเพราะเขากำลังหลง มองอะไรก็ว่าดีไปหมดก็ไม่รู้

 

 

 

“ก็ต้องทำงานน่ะสิ เสาร์เช้ามันว่างเลยนอนดึกได้”

 

 

 

ผลิตโชคว่า วางแก้วเหล้าในมือลง 

“...จริงๆคืนอื่นก็ว่าง แต่วันต่อมาต้องเข้าเวรเช้า เลยขอแค่วันศุกร์จะดีกว่า”

 

 

 

อิศราได้แต่พยักหน้ารับหงึกหงักไป

จะว่าไปเขาก็ไม่เคยเจอผลิตโชคที่ร้านในคืนอื่นจริงๆ

 

 

 

แม่มังบอกว่าคืนอื่นคนก็เยอะแต่ไม่เยอะมากเท่าวันศุกร์

พอเป็นวันศุกร์ทีไร พี่อาร์มจะชงเหล้าจนมือระวิงทุกที

 

 

 

 

 

เอ้อ พูดถึงพี่อาร์ม...

 

 

 

 

 

“พี่เป๊ก...”

 

 

 

“หืม?”

 

 

 

“...พี่ไม่ได้เป็นแฟนกับพี่อาร์มเหรอ”

 

 

 

เพราะท่าทางที่ดูสนิทกันแล้วยังมีการแซวจากคนอื่นในร้าน อิศราเลยอดสงสัยไม่ได้

แล้วก็ยิ่งสงสัยหนักขึ้นเมื่อกรกันต์เองก็ดูจะสนับสนุนให้ผลิตโชคเดินหน้าจีบเขานี่อีก

 

 

 

 

“ไอ้อาร์มเหรอ? ไม่ใช่สิ นั่นเพื่อนพี่”

 

 


อิศราทำหน้าเหมือนไม่เชื่อ จนเขาต้องพูดย้ำ  

“...น้องตะมุตะมิ ถ้าพี่เป็นแฟนกับอาร์มแล้วพี่จะมาจีบเราทำไมล่ะ”

 

 


 

“จะไปรู้เหรอ พี่อาจจะเจ้าชู้ อ้อยไปทั่วก็ได้...” บ่นอุบ

 

 

 

 

“แน่ะ...”

 

 

 

ผลิตเลิกคิ้ว อมยิ้มน้อยๆ

ใบหน้าหล่อยื่นไปใกล้จนอีกฝ่ายเขยิบหนี

 

 

 

“อ...อะไรฮะ”

 

 

 




 

“ไม่พอใจแบบนี้ หึงพี่รึเปล่า?”

 

 

 

 

“ตลกแล้วพี่เป๊ก ทอมจะหึงพี่ทำไม”

 

 

 

 

“แล้วถ้าไม่หึง ทอมจะถามเรื่องไอ้อาร์มมันทำไมล่ะ?”

 

 

 

 

รอยยิ้มที่ยกขึ้นนั่นส่งผลให้ใบหน้าหล่อร้ายกาจนั่นดูน่าหมั่นไส้กว่าเดิม

คนเด็กกว่าชักหัวคิ้วกระตุก จะหลงตัวเองมากไปแล้วนะคุณผลิตโชค

 

 

 

 

 

“ทอมแค่อยากรู้เฉยๆว่าที่พี่จีบทอมทั้งที่มีแฟนอยู่แล้วเนี่ย มันไม่น่าเกลียดไปหน่อยเหรอ? ไม่ได้อยากรู้เพราะว่าหึงอะไรแบบนั้นฮะ......อย่าลืมสิว่าพี่เริ่มต้นกับทอมด้วยการโกหก ถึงทอมหายโกรธแล้วก็ไม่ได้แปลว่าจะกลับไปรู้สึกดีกับพี่นะพี่เป๊ก....”

 

 

 

 

อิศราเข้าโหมดเกรี้ยวกราด แปลงร่างเป็นเม่นแคระสลัดขนอีกแล้วสินะ

ก้อนเม่นตรงหน้าเขายังบ่นยาวเหยียด หากผลิตกลับสนใจแค่ไม่กี่คำ

 

 

 

 

 

...ถึงทอมจะหายโกรธแล้ว

แสดงว่ายอมยกโทษเรื่องที่เขาทำผิดแล้วล่ะสิ

 

 

 

 

 

...ไม่ได้แปลว่าจะกลับไปรู้สึกดีกับพี่นะ

 

 

แปลว่าก่อนหน้านี้ น้องตะมุตะมิของเขาก็มีความรู้สึกดีๆให้มา

จนกระทั่งจับได้ว่าเขาโกหกใช่รึเปล่า...หมายความแบบนี้รึเปล่า?

 

 

 

 

ให้ตายเถอะ...ผลิตโชคยกมือใหญ่ขึ้นปิดบังใบหน้าเกือบครึ่ง

เขากำลังหยุดยิ้มไม่ได้ แทบจะบังคับมุมปากตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ

 

 

 

 

“พี่ยิ้มอะไร?

 

 

 

เสียงนุ่มนั่นเพิ่มดีกรีความเกรี้ยวกราดมากขึ้นเมื่อเห็นว่าร่างสูงเอาแต่ยิ้ม

ทั้งที่ความจริงอีกฝ่ายควรจะสลดหรือแสดงสีหน้าที่แพ้มากกว่ามายิ้มชนะแบบนี้สิ

 

 


เพราะถ้าผลิตโชคไม่ใช่คนที่แพ้ 

อิศราก็กลัวว่าตัวเองจะแพ้ต่อรอยยิ้มนั้นเหลือเกิน


 

 

 

“หึงก็บอกว่าหึง ไม่ใช่มาทำประชดใส่”

 

 

 

“...มีใครเคยบอกมั้ยว่าพี่หลงตัวเองมาก”

 

 

 

ผลิตยักคิ้วใส่ไม่ได้ตอบในทันที หากเคลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้กันแค่คืบ

ปากหนากระตุกยิ้มเมื่อเห็นว่าอิศราเพียงแค่นิ่วหน้าแต่ไม่ได้เขยิบหนีเหมือนตอนแรก

 

 

 

 

 

เจ้าเด็กอวดเก่งเอ้ย...

 

 

นี่คงไม่กล้าเขยิบหนีเพราะกลัวจะโดนเขาแซวว่ากลัวสินะ

แล้วไอ้อาการต่อต้านแบบดื้อเงียบของอีกฝ่ายนี่ก็ถูกใจเขาซะด้วย

 

 

 


เห็นแล้วมันให้ความรู้สึก....หมั่นเขี้ยว

 

 

 

 

ไวเท่าความคิด ผลิตโชคยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าหวานนั่น

ปากหนาจุ๊บเข้าที่ริมฝีปากบางของอีกคนไวๆแล้วผละออก

 

 

 

ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นอย่างตกใจ ทุกอย่างมันเร็วจนเขาตั้งสติไม่ทัน

กว่าจะรู้ตัวว่าโดนอีกคนขโมยจุ๊บไปแล้ว ก็เกือบสามนาทีถัดมา

 

 

 

“พ...พี่เป๊ก!!

 

 

 










See you next Friday 


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - +





N/A

 

มาอัพแล้ว เป๊กทอมวันพุธ เฮ้ย!
เป๊กทอมละมุด เอ้ย!
เป๊กทอมวันศุกร์ เฮ้ย! ถูกแล้วว!!!!

 

(อะไร?)

 

ก็แบบ...รู้ว่าดอง ไม่มีอะไรจะแก้ตัวจ้ะ
ตอนนี้ก็จะแบบหวานๆ เรื่อยๆ เอื่อยๆไปนิด
แต่ความสัมพันธ์คืบหน้านะ แล้วที่ทำลงไป อ้ายมีเหตุผล

 

คิดถึงคนอ่านก็จัง
ไหนตามมาหวีดหน่อยซิ แทคเงียบเหงาจุงเบย


#เป๊กทอมวันศุกร์


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

377 ความคิดเห็น

  1. #264 PTFC (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 19:47
    โอ้ยทำไมชั้นต้องเขินด้วยจะบ้าตาย-//////-
    #264
    0
  2. #263 Mirai_Ayume (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 14:56
    โอ้ยยย น่ารักมากๆๆ น้องเกรี้ยวกราดก็ยังเล่นอีกเนอะเฮียย !!
    พี่เป๊กคนฉวยโอกาส วงวารนุ้งทอมทั้งที่หวงเนื้อหวงตัวแท้ๆก็ยังโดน มีแต่เสียกับเสีย55555
    #263
    0
  3. #243 คนที่คุณก็รู้ว่าใคร (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 20:09
    Hellooooooooooooo!!~~~~~~~~ พี่นวลลลลลลล น้องดองมานานแสนนานกลับมาแล้วเด้ออออออ หลังจากที่โดนสปอยล์หนักมาก

    พี่เป๊กสายเปย์ละเกินพ่อ พาไปเลี้ยงข้าวตั้งหัวหิน จุ๊บแบบนี้ละนับเป็น first kiss มั้ยนะ

    ปอลิง ตอนที่แล้วน้องบอกว่าไม่ใช่นิสัยที่จะมาพาลใส่ นี่สงสัยยังไม่รู้ตัวว่าพาลมาตลอดเลยอ่ะเธอ เกรี้ยวกราดเหลือเกิน

    #243
    0
  4. #144 Kwan is happy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 17:50
    แงงงงงง เพิ่งอ่าน -////- ข่นบ้ามาขโมยจุ๊บน้องได้ไงกันคะ เนี่ยค่อยๆอ่านละเมียดละไม มันเขินในทุกๆบรรทัดจริงๆนะคะ ขอบอ่ะ แก้มจิแตกแล้วววว ช่วยด้วย
    #144
    0
  5. #117 ANDJULY (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 02:49
    มันน่ารักจนแบบบบบบบ เราไม่อยากให้จบตอนเลยค่ะT_____T คืออ่านแล้วฟีลกู๊ดมาก เขินตามทุกอย่าง คือมันเรียบง่ายแต่น่าเขินไปหมดเลย ชอบท่าทางของพี่เป๊กที่แสดงออกทุกอย่างเลยฮืออออ มันกำลังไปได้สวยไปได้ดีจนแบบกลัวปมใดใดจะผุดขึ้นมาขัดฟีลอะ นี่แบบนึกหน้าตอนอิศราอึ้งออกเลย คือจะต้องเหวอมากแน่ๆ55555 โอ๊ยยยยย น่ารักเกินไปแล้ววววว รักฟิคคุณนวลจังเลยค่ะ รักคุณนวลดั๊วะ!!!
    #117
    0
  6. #116 ★Nya~LaZy★ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 07:52
    น้องจะโกรธอิพี่อีกรอบไหม แบบ ยังไม่ได้เป็นไรกันนะ! คนฉวยโอกาส 555555555 น้องทอมน่าหมั่นเขี้ยวอ่ะ นี่เป็นพี่มันจะทำยิ่งกว่าจุ้บอีก น่ารักมากอ่ะ ฮือออออ
    #116
    0
  7. #115 HUNTER-LAW1 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 18:29
    ตัดจบได้สวยมากกกก เฮียเป๊กกกง้อทอมให้ได้เร็วๆๆน่ะ
    #115
    0
  8. #114 Black_Bee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 17:38
    ตัดจบได้แบบว่า--- 55555
    พี่เป๊ก น้องยังไม่หายงอนดีเลยนะทำไมรีบ//หรือเราหัวโบราณก็ไม่รู้ (_ _) 555555
    #114
    0
  9. #111 Stlp1886 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 11:04
    เขินนนน ชอบบบบ อยากให้อัพบ่อยๆ แต่ก็นั้นแหละ รู้ว่าไรท์ดอง 55555555555555 ก็จะรอต่อไป ชุ้บๆ 
    #111
    0
  10. #110 maohed (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 02:20
    รู้สึกทอมเปลืองตัวมากๆเลย อิพี่นี่ตอดเล็กตอดน้อย นี่ขนาดว่าเริ่มจีบนะคะ แต่ตอนจุ๊บมันก็เขินเบาๆ
    #110
    0
  11. #109 yoonnaka (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 00:50
    แทะโลมน้องตะมุตะมิตลอดอ่ะพี่เป๊ก ว่าแต่พาน้องไปหัวหินหวังรัยป่าวววว
    #109
    0
  12. #108 Fun_Hyoyeon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 00:46
    คนฉวยโอกาสเขินนะ>w< น่ารักอะทั้งคู่เลยย
    #108
    0
  13. #107 micupcake16 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 00:34
    น้องทอมหายโกรธแล้วล่ะสิ >_____<
    #107
    0
  14. #106 찬카이 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 23:36
    พี่เป๊กจอมฉวยโอกาสสสส แต่น่ารักดีนะ 5555555
    อ่านมาถึงตอนนี้แล้วก็อยากหาคนมาดามใจพี่อาร์มจังค่ะ สนใจเอาน้องไปดามใจมั้ยคะพี่อาร์ม 5555555555
    #106
    0
  15. #105 - c s h r - (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 23:17
    ว้อยนี่แหละฮะ นี่แหละฮะะะะ!! พิเป๊กที่โลกต้องการรรรร
    #105
    0
  16. #104 พี่แพม (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 23:06
    อิพี่มันน่าตีนัก
    #104
    0
  17. #103 LUMINLIN♡ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 22:36
    งื้อออออ น่ารักกกกก มีจุงมีจุ๊บด้วยยยยย
    #103
    0
  18. #102 พริ้มใจบางบาง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 22:12
    ไวกว่าเน็ตบ้านก็ผลิตเนี่ยล่ะฮะ แหม แค่เขาหายโกรธก็จุ๊บเขาละ พ่อคุณ เดี๋ยวให้น้องตบหงายเลยพ่อเสือร้าย ทีมแม่มัง หวงลูกค่ะ!! รอตอนต่อไปนะคะไรท์ ขอฉากพี่ทอมตบผลิตป้าปนึงค่ะ 55555555
    #102
    0
  19. #101 fewminutex (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 22:08
    โอ๊ยยยยย อิพี่ คิดจะจุ๊บตอนไหนก็จุ๊บแบบนี้ไม่ได้นะ!
    #101
    0