[PeckTom Fic] Friday Night ♡ (เป๊กทอม ผลิตอิศรา)

ตอนที่ 4 : Night 04 ♡ Dizzy

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,128
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    12 พ.ค. 60


Friday Night♡ 


Dizzy 




 






 
ผลิตโชครู้สึกกดดันเวลาที่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่เงียบจนน่าอึดอัดแบบนี้
ทั้งที่ดนตรีโปรดยังบรรเลงเล่นอยู่ บรรยากาศในร้านยังครึกครื้นด้วยเสียงหัวเราะ
หากภายในส่วนของห้องพักพนักงาน กลับรู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออก
 




พ่อกาดันไหล่เขาให้เผชิญหน้ากับร่างเล็กที่เขาอยากรู้จักมาตลอด
แต่มันไม่ควรเป็นเวลานี้ ในสถานการณ์กระอักกระอ่วนแบบนี้
 







 
“...เนี่ย ไอ้เป๊กมันร่ำๆอยากรู้จักกับทอมมานานแล้ว โคตรน่ารำคาญ”
 




นานแล้ว?
 




“อ้อ...เหรอครับ”
 




คนเด็กกว่าเหยียดปากเป็นเส้นตรง ยกยิ้มส่งให้คู่กรณีที่ยังยืนนิ่งอยู่
ยิ่งจิรากรพูดมาแบบนี้ อิศราก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองเป็นตัวตลกให้อีกฝ่ายแกล้งเล่น
 





คนโกหก...
 




และสำหรับอิศรา
การโกหกจัดเป็นหัวข้อลำดับต้นๆในสิ่งที่เขาเกลียดที่สุด













*
.
.

 





 
 
ผลิตโชคลดไมค์ในมือลงเมื่อจบเพลง เผลอแลบลิ้นเลียริมฝีปากที่แห้งผาก
พลางเหลือบมองร่างเล็กแล้วถอนหายใจเบาๆ วันนี้เขาไม่มีสมาธิร้องเพลงเลย
หันไปมองน้องตะมุตะมิทีไร ก็จะเจอสายตาที่เย็นชาว่างเปล่าของอีกคนส่งกลับมา
 




 

อิศรานั้นงอแงจะขอกลับบ้านตั้งแต่ที่พ่อกาแนะนำเขาให้รู้จักในตอนแรก
เขาจึงรีบเตะขาพ่อกาเบาๆ ก่อนจะขอร้องแกมบังคับให้พ่อกาช่วยรั้งไว้ก่อน





 
แน่นอนว่าพ่อกาไม่ยอม แถมยังด่ากลับว่าแค่ช่วยแนะนำตามสัญญาก็จบแล้ว
เขาเองก็จนใจนะ ทำได้แค่ยื่นหน้าไปกระซิบเสียงเย็นใส่ว่า ‘ฟิกเกอร์ You died!’
 




 

‘ไอ้เป๊กขอย้ำอีกทีนะ กูเกลียดมึง...เกลียดมึงมากๆ’




 
‘ผมรู้ แต่คราวนี้ผมขอจริงๆ’
 




เสียงทุ้มสวนกลับนิ่งๆ ใบหน้าหล่อนั่นก็ดูจริงจังกว่าปกติ
เห็นท่าทางแบบนั้น จิรากรก็ได้แต่ส่ายหน้าไปมาคล้ายจะเอือมระอา
 




สุดท้ายอิศราก็ยอมอยู่ต่อเพราะเกรงใจเจ้าของร้านอย่างพ่อกา
แต่เขารู้ว่านั่นเป็นการจำใจอยู่ ดูจากอาการฮึดฮัดของอิศราก็รู้แล้ว
 
 
 






.
.
.




 



“จะกลับบ้านเลยมั้ยทอม? ให้พี่ไปส่งนะ”
 




ผลิตโชคทักขึ้นทันทีเมื่อลงจากเวทีแล้ว
คนเด็กกว่าหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้าร่างสูง
 
 



“เรียกอิศราเถอะครับคุณผลิตโชค เราไม่ได้สนิทกันมากขนาดนั้น”
 




 
อืมมม...จุกดีมั้ยล่ะ?
 
 





“แต่ว่าพี่อยากสนิทกับเรานี่นา”
 
 



“....นี่จะจีบผมรึไงครับ”
 
 



“แล้วทอมรังเกียจพี่รึเปล่า?”
 
 



“รังเกียจครับ” 
 




อิศราตอบโดยที่ไม่ต้องเสียเวลาคิด น้ำเสียงแข็งนั่นอดทำให้จิรากรเหลือบมองอีกฝั่งไม่ได้
ผลิตโชคยังคงรักษารอยยิ้มไว้บนใบหน้า หากก็ยังเห็นนัยน์ตาที่ไหววูบไปช่วงหนึ่งอยู่ดี
 



 

เจ้าของร้านขมวดคิ้วมองทั้งสองคนที่ยืนมองกันนิ่งๆโดยไม่มีใครพูดอะไร
ไอ้ตัวกะล่อนจะนิ่งเงียบไปคงไม่แปลกเท่าไร ก็เล่นโดนตอกกลับขนาดนั้น
 




 

แต่ที่เขาสงสัยน่ะ
 




จิรากรเบนสายตามองรุ่นน้องตัวเล็กที่ยังยืนกอดอกนิ่ง
 




 

อิศราไม่เคยพูดแรงๆอย่างนี้กับใครมาก่อน ถึงจะมีคนจะเข้ามาเกาะแกะ
อิศราก็จะทำแค่เดินหนีหรือไม่ก็ปฏิเสธไปด้วยถ้อยคำสุภาพเท่านั้น
 
 





...แล้วนี่ทำไม?
 
 


 
“....”
 
 



“.......”
 
 




ผ่านไประยะใหญ่ๆ แต่ทั้งผลิตและอิศราต่างไม่มีใครพูดอะไรออกมาสักคำ
แล้วก็เป็นนักร้องหนุ่มที่เป็นฝ่ายผลุบตาลงก่อน หายใจเข้าลึกๆแล้วสบตาอีกคนนิ่ง
 




“พี่ขอโทษนะ ไม่คิดว่าทอมจะถึงขั้นรังเกียจ”
 




“........”
 




“ที่ให้พ่อกาขอให้อยู่ต่อก็ทำให้ลำบากใจด้วยรึเปล่า?” 
 
 



“ครับ ลำบากใจ ผมไม่ได้เต็มใจ ที่ยอมอยู่ก็เพราะพ่อกาขอไว้ 
...เรื่องไปส่งก็ด้วยไม่ต้องครับ ไม่ต้องมายุ่งกับผมก็ได้ ผมไม่ต้องการ”
 




 

เสียงหวานเอื้อนเอ่ยมาแบบนั้นร่างสูงก็เงียบไปอีกรอบ
ผลิตโชคยังคงยืนมองสบดวงตาเรียวของอีกฝ่ายอยู่ครู่ใหญ่
ปากหนายกยิ้มขึ้นเพียงนิด ก่อนจะถอนหายใจพูดเสียงเบา
 





“...ขอโทษที่ทำให้คุณลำบากใจนะ อิศรา”
 





ก้มหัวให้แทนคำขอโทษ ก่อนจะหันไปก้มหัวน้อยๆให้จิรากรเป็นเชิงลาแล้วเดินออกไป
พอเห็นว่าอีกคนออกจากห้องไปแล้ว จิรากรถึงตัดสินใจเดินไปหาร่างเล็กที่ยืนนิ่งท่าเดิม
 




“...ทอม”
 




“ว่าไงฮะ?”
 




“......เอ่อ”
 




พอเห็นรอยยิ้มเนือยๆของรุ่นน้องคนสนิท 
จิรากรก็นึกไม่ออกเหมือนกันว่าเขาควรจะถามอะไร
 




จะถามว่าโกรธเขาหรือเปล่า ที่พาไอ้เป๊กมาแนะนำ...?
หรือควรจะถามว่าทำไมทอมถึงใช้คำพูดรุนแรงกับไอ้เป๊กมันจัง?



 


จะให้พูดตรงๆก็คือเขาคาใจ...
 





เพราะตั้งแต่รู้จักกันมา อิศราเป็นเด็กที่น่ารัก 
อ่อนโยน ใส่ใจคนรอบข้างและสุภาพกับผู้อื่นเสมอ
 




เพราะนิสัยแบบนี้ จึงทำให้ใครหลายๆคนหลงรักเจ้าเด็กนี่ 
และเพราะแบบนี้ เขากับแม่มังกรถึงได้รักและหวงอิศราเหมือนลูก
 




แล้วการที่อิศราใช้คำรุนแรงอย่างคำว่า ‘รังเกียจ’ 
แสดงว่าผลิตโชคต้องไปทำอะไรที่ร้ายแรงไว้แน่ๆ
 




“พ่อกาครับ?”



 
“ครับ?”



 
“มีอะไรจะคุยกับทอมหรือเปล่าฮะ”



 
เพราะเห็นอีกคนเงียบไปนาน ร่างเล็กเลยถามซ้ำอีกที
แต่ถ้าให้อิศราเดา เรื่องที่พ่อกาจะพูดก็คงไม่พ้นเรื่องของผลิตโชคนั่นล่ะ
 



 
คิ้วเรียวเผลอขมวดมุ่นอย่างขัดใจเมื่อคิดถึงคู่กรณี  
ปกติเวลาใครมาจีบเขาผ่านพ่อกา ก็มักจะโดนคุณพ่อปฏิเสธกลับไป 
นี่ไม่รู้ว่าผลิตโชคไปพูดยังไงพ่อกาถึงได้ยอมพาเขามาแนะนำให้รู้จัก




 
“พี่แค่สงสัยน่ะ ทอมรู้จักกับไอ้เป๊กมันมาก่อนเหรอ”
 




ร่างเล็กหน้ายู่ลง
“ครับ เขาไปเป็นลูกค้าประจำที่ร้านกาแฟ...”
 




“ร้านทอมที่เพิ่งเปิดน่ะนะ?”
 




“ใช่ครับ ตอนแรกทอมก็ไม่เอะใจนะ”
 




“..........”

 



“จนพ่อกามาแนะนำทอมว่า พี่เป๊กเขาอยากรู้จักทอมมานานแล้ว
...ทอมก็เลยพอคุ้นว่า ครั้งสุดท้ายที่ทอมมาที่ร้าน มีคนแนะนำตัว...ว่าชื่อเป๊ก”
 




“...............”




 
“ซึ่งนั่นเป็นเวลาก่อนที่ทอมจะเปิดร้านกาแฟแน่ๆ”
 




“....................”




 
“ตลกดีนะฮะ เขาโผล่ไปที่ร้านทอม แต่ทำเหมือนไม่รู้จักทอมมาก่อน”
 







 

โอเค เก็ท...
 


 
จิรากรครางเบาๆในลำคอ พอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมอิศราถึงได้โกรธนัก
ไอ้กะล่อนก็นะ...ตามไปอ้อยคว่ำถึงร้านกาแฟก็ไม่บอกเขาไว้สักคำ



 
ก็สมควรโดนโกรธอยู่หรอก
แกล้งทำเป็นเพิ่งรู้จักกันทั้งที่รู้จักมาก่อน



 
แล้วยิ่งอิศรามีปมเรื่องโดนโกหก




 
ท่าทางมึงจะแห้วของจริงว่ะเป๊ก...
 
 










 
*
.
.
 






 
หงุดหงิด...




 
ทั้งที่เป็นเช้าวันเสาร์ที่ดูสบายๆ หากอิศรากลับมีเรื่องให้หงุดหงิดใจแต่หัววัน
ร่างสูงต้นเหตุของอาการหงุดหงิดยังคงยืนอมยิ้มน้อยๆที่หน้าเคาน์เตอร์
เหมือนว่าเรื่องเมื่อคืนที่เขาตอกกลับอีกฝ่ายไปแรงๆนั้น ไม่มีผลต่อคนฟังเลย
 



 
“คุณมาทำไม?”
 




“เดินเข้าร้านกาแฟ ก็ต้องมากินแฟสิ”

 



“ผมไม่ขาย คุณไปซื้อร้านอื่นเถอะครับ”
 




“ไล่ลูกค้าได้เหรอ นี่ลูกค้าประจำด้วยนะจำได้รึเปล่า?
...เมื่อวานบอกแล้วว่าวันนี้จะมากิน ก็ต้องมากินสิ”




 
แกล้งทำหน้าบู้ ทำตาละห้อยอ้างทวงสัญญาเมื่อวาน
อิศรามองอีกคนที่ยืนกระพริบตาปริบๆ พยายามข่มอารมณ์ไม่ให้ปะทุ
ผลิตโชคฉลาดพอที่เลือกมาหาเขาที่นี่ในฐานะลูกค้าซึ่งเขาไม่สามารถปฏิเสธได้
 




โอเค...ในเมื่อมาในฐานะลูกค้า
เจ้าของร้านอย่างอิศราก็ ‘จำเป็น’ ต้องต้อนรับแบบเสียไม่ได้
 




รอยยิ้มอัตโนมัติจึงถูกแต้มที่ปากอิ่มทันที
 





“ครับ คุณลูกค้าจะรับอะไรดีครับ?”
 



เน้นหนักตรงคำว่าคุณลูกค้า จนคนฟังอดเลิกคิ้วขึ้นมองไม่ได้
เวลาน้องตะมุตะมิของเขาโกรธขึ้นมาก็ขี้ประชดใช้ได้แฮะ
ถามว่าน่ากลัวมั้ย? ก็คงน่ากลัวเหมือนเม่นแคระพองขน...มันดูน่ากลัวมั้ยล่ะ?




 
“อืม เอาเป็นอิศราปั่นได้รึเปล่า ใส่ไซรัปเยอะๆเลยนะ วันนี้ท่าทางจะขม”




 
“รายการนี้ไม่มีในเมนูนะครับคุณลูกค้า รบกวนอ่านเมนูด้วยครับ”
 




รอยยิ้มหวานละมุนเต็มดวงหน้าเกินระดับปกติยังคงถูกส่งกลับมา
ซึ่งนั่นก็ทำให้คนมองรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเล็กน้อยกับรอยยิ้มประดิษฐ์นั่น
 





“ไม่จริงใจเลยนะเรา”
 





รอยยิ้มหวานนั่นหุบฉับลงทันที
“พี่เป๊กมีสิทธิ์มาว่าทอมด้วยคำนี้เหรอ ตัวเองเริ่มต้นก็โกหกแล้วแท้ๆ”
 





ทั้งที่เป็นคำด่า แต่คนฟังกลับเบิกบานใจจนต้องกลั้นยิ้มไว้
เจ้าเด็กตะมุตะมิคงไม่รู้ตัวสินะ ว่าเผลอกลับมาเรียกเขาว่าพี่อีกแล้ว
แถมยังแทนตัวเองว่าทอมอีกด้วย เผลอหลุดออกมาจนได้แฮะ
 





“ยิ้มอะไรครับ? นี่ก็อีกเรื่องนะ พี่ดูไม่ได้รู้สึกผิดเลยที่โกหกทอม”



 
เจ้าของฉายาตะมุตะมิที่ตอนนี้เหมือนหัวเสียจนน็อตหลุดไปแล้ว
กำลังกลายร่างเป็นก้อนเม่นพองลมที่พร้อมสบัดขนใส่เขาได้ทุกเมื่อ
 




“ทอมใจเย็น ฟังพี่พูดก่อน”
 




“ผมไม่ว่าง ลูกค้าเยอะ!”
 
 




เยอะมาก...
 



พอร้านเปิดแค่ 5 นาที เขาก็เดินเข้าร้านเป็นคนแรก
ขนาดศิรภัสราที่เป็นหุ้นส่วนยังมาเช้าไม่เท่าเขาเลยคิดดู
 





“ลูกค้าเยอะ?”
 



ผลิตทวนคำนั้นขำๆ ไม่ได้มีเจตนาจะยิ้มเยาะอะไรหรอก
แต่คนที่หลุดปากพูดนั่นคาดโทษไปแล้วว่าอีกคนล้อเลียนเขา
 




“ลูกค้าไม่เยอะ แต่ทอมไม่อยากคุยครับ แบบนี้เคลียร์นะ---”
 




“พี่ไม่ได้โกหกทอม หมายถึงพี่ทำแบบนั้นจริง
...แต่ว่าเจตนาไม่ได้อยากจะโกหกให้เรารู้สึกไม่ดีซักหน่อย”
 




รีบพูดสวนขึ้น ร่างเล็กชะงักไปนิด ยกมือขึ้นกอดอกมองเขานิ่ง
แม้จะยังมีอาการฮึดฮัดอยู่บ้าง แต่ก็ถือว่ายอมฟังเขาแล้วละกัน
 




“แล้วพี่ทำแบบนั้นทำไมฮะ”
 




“ก็พี่ชอบทอมเลยอยากรู้จัก ไปทักในผับก็ไม่เห็นจะสนใจเรา”
 




“ชอบ? ชอบทอมเนี่ยนะ”
 




“ทำไมล่ะ ชอบไม่ได้เหรอ”
 




“พอเลย พี่จะแกล้งอะไรทอมอีก”
 




“เอ้า แกล้งอะไร ก็ชอบจะให้บอกยังไงล่ะ? 
...ก็เห็นถามว่าจะจีบเหรอ พี่ก็นึกว่าทอมรู้แล้วซะอีกว่าพี่ชอบ
 




พอได้ยินคำว่าชอบออกจากปากอีกคนบ่อยๆเข้า ใบหน้าหวานก็เริ่มแดง
คนเด็กกว่ามองค้อนขวับใส่มองดูร่างสูงที่ยังยืนระบายยิ้มสบายๆ 
เหมือนที่พูดมาเมื่อครู่เป็นเพียงประโยคบอกเล่าธรรมดาอย่างชวนเขาไปกินข้าวงั้นล่ะ
 




ถ้าไม่ติดว่าอีกฝ่ายเป็นลูกค้า อิศราจะไล่ตะเพิดออกจากร้านจริงๆด้วย
ทำไมถึงได้พูดคำว่าชอบได้ง่ายขนาดนั้น มันไม่ใช่เรื่องที่จะเอามาพูดเล่นนะ




 

เรื่องความรักไม่ใช่เรื่องที่จะเอามาพูดกันเล่นๆ
แล้วยิ่งกับคนตรงหน้าที่เพิ่งเจอกันได้ไม่นาน ยิ่งไม่ควรพูดแบบนี้
 




ถึงสมองจะสั่งให้คิดแบบนั้น แต่อิศรากลับปฏิเสธไม่ได้
ว่าประโยคบอกรักที่เอาแต่ใจนั่นทำให้หัวใจเขาเต้นผิดจังหวะ
 



ร่างเล็กสะบัดหน้าแรงๆ





อย่าเชียวนะอิศรา...
อย่าได้คิดหวั่นไหวกับคำพูดหอมหวานนั่นเชียว
 





จำได้มั้ยว่าผลิตโชคเริ่มต้นด้วยการโกหก
จำได้มั้ยว่าผลจากการเชื่อคำโกหกมันเจ็บแค่ไหน



จำ ‘กันต์ กันตถาวร’ ได้มั้ยอิศรา?








 
“ทอม...เป็นไรรึเปล่า ทำไมเงียบไป”



 

น้ำเสียงทุ้มเจือความห่วงใยทักขึ้นพร้อมสัมผัสอุ่นที่แตะลงบนฝ่ามือ
ทำให้อิศราที่ใจลอยไปไหนต่อไหนได้สติกลับมา รีบดึงมือออกอย่างรวดเร็ว 




 
“ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจ”
 




น้ำเสียงแปร่งๆนั่น ทำให้อิศรารู้สึกผิดขึ้นมาที่ชักมือกลับ
กำลังจะอ้าปากพูดแก้ต่างให้อีกคนรู้สึกดีขึ้น แต่ก็ยังลังเล
 






บางทีถ้าเขานิ่งเฉย...




ปล่อยให้ผลิตโชคตัดใจไปเอง...แบบนั้นน่าจะดีกว่า




 



แต่ก็นั่นล่ะ...
อิศราเหลือบมองใบหน้าหล่อที่ดูขรึมไป
 




แม่มังชอบบอกว่าข้อดีของเขาคือใส่ใจความรู้สึกของคนรอบข้างเสมอ
บางที...เขาก็เกลียดข้อดีของตัวเองตรงนี้เหมือนกัน อย่างเช่นตอนนี้ไงล่ะ
 







“...พี่เป๊กครับ”




 
“หืม?”




 
“...ตกลงจะดื่มอะไรดีครับวันนี้?”
 





พอจบประโยค อิศราก็ได้ค้นพบสิ่งที่สวยงามกว่าแสงแดดยามเช้าของวันเสาร์
มันคือรอยยิ้มกว้างที่อบอุ่นเหมือนช่วงเวลาบ่ายในฤดูหนาวของผลิตโชค









See you next Friday 


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - +





N/A



สวัสดีคืนวันศุกร์...


เราเพิ่งสังเกตว่า เราลงฟิคทุกวันศุกร์แล้วจากนั้นก็ไปงาน AIS ต่อมาสองอาทิตย์แล้ว
อาทิตย์นี้ไม่มีงาน AIS ก็เหงานิดๆ....รองานอาทิตย์หน้าต่อไปปป



Miss you ภาษาอังกฤษแปลว่าคิดถึงนะคุณ
แต่ถ้าบอกแบบญี่ปุ่นต้องพูดว่า....คิดถึงจัง (อะไร!?)



ชอบไม่ชอบยังไง ปาเข้าแทค #เป๊กทอมวันศุกร์ ได้เลยนะตัวเธอ



อาดีโอส~





 






 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

377 ความคิดเห็น

  1. #258 Mirai_Ayume (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 13:47
    เพิ่งว่างมากๆแล้วมาอ่าน ดูเดือนแล้วแบบ โหววว ทำไมเราดองขนาดนี้ T T
    เป็นฉากง้อที่ทั้งน่ารักและก็ตลก ขำพี่เป๊กนี่แหละ5555 เฮียแคร์น้องโคตรๆ ถึงขนาดไปถึงร้านคนแรกเพื่อง้อ
    ชอบอิมเมจที่อิศโกรธแล้วเหมือนเม่นพองขน ปกติเจอแต่ลูกแมว5555
    #258
    0
  2. #186 VJaru (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 18:30
    ชอบบบ ชอบฉากบรรยายตอนท้าย ฟีลหวานๆละมุนๆ
    #186
    0
  3. #178 คุณหลวงผลิต (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 00:54
    ชอบการง้องอนของสองพี่น้องคู่นี้มากกกกก

    หวังว่าคุณหลวงจะไม่ทำให้คุณหญิงผิดหวังนะ



    แล้วปมของกันต์เนี่ย อย่าดราม่าเยอะนะ สงสารใจตัวเอง
    #178
    0
  4. #112 Black_Bee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 17:18
    จริงๆพี่เป๊กก็ไม่ผิดนะ เห็นบอกทำเหมือนไม่รู้จัก แล้วตอนที่เจอกันที่ร้านกาแฟจะให้บอกว่าจำได้มั้ยนี่คนที่เคยทักที่ร้านเหล้าหรอ555 แต่ดูๆแล้วทอมก็มีปมในจัยย์ เชียร์พี่เป๊กละกันงานนี้ อิ้
    #112
    0
  5. #97 micupcake16 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 02:18
    อย่าใจร้ายกับพี่เป๊กมากเลยนะทอม
    #97
    0
  6. #78 T L S H . (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 01:35
    อีกเรื่องที่อยากจะสารภาพบาป... โฮวววว แต่อันนี้อ่านไปแล้ว2ตอนนะคะ นี่เพิ่งว่างอ่านต่อ ฮึกๆ
    #78
    0
  7. #77 แม่นางพริ้ม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 12:32
    ฮือออ แม่นเเคระพองขน น่ารักจัง รอศุกร์หน้านะคะ
    #77
    0
  8. #76 กุ๊ดจี่~• (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 02:00
    โอ้ยเหยยยยย คุณอิศคะะะะ แค่เข้าใจผิดกันไม่ใช่หรออออออ ดราม่าอัลลัยย /ตีแขน(เบาๆ)หนึ่งที

    ส่วนแฟนเก่านี่ลืมๆไปเถอะค่ะ (แต่ทำไมสังหรณ์ใจว่าอิตาแฟนเก่านี่มันจะกลับมาเวียนไหว้ตายเกิดในวัฎสงสารความรักครั้งนี้อีกครา...)

    พี่ผลิตคะ ฟิคอื่นน้องอาจจะหมันไส้ แต่ฟิคนี้น้องเชียร์สุดใจค่ะ ลุยเลย จีบค่ะ จีบเข้าไป สักวันมันจะเป็นวันของผลิตเอง

    พิอาร์มจะไม่มีคู่หน่อยอ๋อคะ ถ้าไม่มีมาคู่กับน้องก็ได้ค่ะ /เต๊าะ /โดนแก้วปาหัว
    #76
    0
  9. #74 Rafael_Riddle (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 12:07
    คือ....อธิบายไม่ถูกฮะ แต่ทุกเรื่องที่เป็นเป๊กทอม จะต้องมีกันต์ กันตถาวร????????
    น่ารักก อศิราลูกผช.ไม่เหมือนทุกคนน้าาาาา ถีบส่งกันต์ออกจากชีวิตเเล้วเริ่มใหม่เนาะ/ น่ารักใจหายนะตอนทอมบอกรังเกียจนึกว่าจะหน่วง เเต่ช่วงท้ายๆนี้ฮีลได้มากเลยละฮะ รอคอยทุกวันศุกร์เลยจริงๆเหมือนวันศุกร์มันมีคุณค่าขึ้นมาอย่างไรอย่างนั้น555
    เจอกันศุกร์น่าฮะ (แต่คุณนวลยังเจอมังในทวิตอยู่ดี-_-) เเล้วเจอกันฮะ /มังกรไงมังกรเอง/
    #74
    0
  10. #73 Windflowers (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 08:50
    พล็อตเรื่องน่ารักฝุดๆ เขียนน่าอ่าน ชอบจัง

    อ่านรวดเดียวจบ 4 ตอนเลย

    รอศุกร์ต่อไปใจจดจ่อ
    #73
    0
  11. #72 MFring (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 08:24
    คือนี่รู้สึกตามผลิตเลย แบบตอนทอมพูดอาไรที่บาดใจก็รู้สึกแป้ว แต่พอทอมพูดจะดื่มอะไรดี อินี่นี่ยิ้มแป้นเลย555
    #72
    0
  12. #71 yoonnaka (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 07:14
    อิศราเจออ้อยบิดเป็นโปเตโต้ละ -พี่เป๊กก็ทนทายาทจริงตีมึนมาจีบต่อยอมเค้าเลย อิศราอย่าพึ่งใจอ่อนนะลูก ใจเเข็งไว้ -นี่มันร้าย
    #71
    0
  13. #70 LUMINLIN♡ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 05:09
    ผลิตนี่ใจมากเลยนะ ถ้าเราโดนตอกหน้าอย่างงั้นก็คงตัดใจจริงๆอ่ะ เพราะคำพูดน้องแรงมากกกกกก รู้สึกหมดกำลังใจแทนผลิต จริงๆแล้วน้องคือคิดมากไปแล้ววววว เข้าใจว่ามีปมแต่ผู้ชายทุกคนไม่ได้เหมือนกันนะลูก กันต์กับเป๊กสะกดไม่เหมือนกันเพราะฉะนั้นคนละคนกันนะลูกนะ
    #70
    0
  14. #69 maohed (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 01:39
    จริงๆนี่ไม่ใช่แค่พี่เป๊กนะที่ใจแป้วในตอนแรกนี่ก็เหมือนกันแอบคิดนึกว่าอิพี่จะถอดใจจริงๆซะอีก ที่ไหนได้ตื้อเท่านั้น ด้าๆด้อายก็อด อิพี่สู้หมั่นไส้ยัยอิศจริงๆเชียวแต่ก็แอบสงสารจริงๆแล้วยังไม่ลืมแฟนเก่าสินะ แต่ว่าอย่าปฏิเสธพี่เป๊กเลยนะถึงจะดูกะล่อนแต่เค้ามาจีบเพราะชอบจริงๆ จบแบบอมยิ้มอีกแล้ว ชอบการเขียนมากเลยอ่านแล้วมันรู้สคกอบอุ่นไปด้วยทั้งๆที่บางฉากก็หน่วงนะแต่ว่าอารมณ์ของอิศรามันทำให้น่าหมั่นไส้ซะงั้น ไรท์เตอร์สู้ๆนะ
    #69
    0
  15. #68 sugarpalm_TL (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 01:38
    เหออออ เข้าใจนะว่าทำไมทอมถึงโกรธ เป็นเราก็โกรธ แล้วพี่แกเล่นดูเป็นคนกะล่อนเบอร์นั้นอีก คุณกันต์ไปทำอะไรกับทอมไว้คะ เป็นปมขนาดนี้ เดี๋ยวจะรอจนถึงวันศ.หน้านะคะ ????
    #68
    0
  16. #67 Real_cb2706 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 00:58
    ค่อยๆเป็นค่อยๆไปนะ แต่เอ๊ะ พิกันต์แฟนเก่าทอมอ่อ5555554
    #67
    0
  17. #66 KAMONGG (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 00:54
    ขอบคุณพี่เป๊กที่ไม่ตัดใจกันง่ายๆ และอิศราที่แคร์คนอื่นนิดๆ ต้องรอวันศุกร์หน้าอีกแล้ว ??
    #66
    0
  18. #65 Fun_Hyoyeon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 00:54
    โอ้ยพี่เป๊กเขาชอบทอมจริงๆน้าาา เชื่อพี่เขาเถอะ
    #65
    0
  19. #64 HUNTER-LAW1 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 00:45
    น่าสงสารเฮียจังงง
    #64
    0
  20. #63 _PAKKIMMAY (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 00:43
    รังเกียจทีเจ็บตั้งแต่หัวใจถึงปอดเลย สะอึกเลยทีเดียว ซึมเลยพี่เป๊ก แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจนี่เนอะ พี่กันต์ทำไรพี่ทอมไว้เนี่ยยยย ถึงได้ฝังใจขนาดนี้ พี่เป๊กสู้ๆนะ
    #63
    0
  21. #62 Kudo Seiko (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 00:41
    กันต์นายไปทำอะไรทอม!!!!!
    #62
    0
  22. #61 คนที่คุณก็รู้ว่าใคร (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 00:41
    ตอนแรกดึงดิ่งมากอ่ะพี่นวลลลลลลลลลลลล

    T___________________________T

    ขอบคุณความหน้าด้านและความขี้อ้อยของผลิตที่ฮีลใจเราขึ้นมาได้บ้าง

    ^___________________________^

    (ความไบโพลาร์นี้)

    แอบมีความเรียลแฝงอยู่ ภาพนี่แล่นเข้าหัวมาเป็นฉากๆเลย

    อย่างตอนที่ผลิตเรียกน้องตะมุตะมิเนี่ย ภาพงาน AIS ที่ศรีราชาแวบมาเลย

    "น้องทอมตะมุตะมิ"

    แล้วตอนที่เดินเข้าร้านกาแฟไปแล้วเจอน้องทอมเนี่ย ภาพรายการสตูดิโอโกแกงก็แวบเข้ามา

    "เคยไปเยี่ยมที่ร้านกาแฟมาแล้ว"

    โอ๊ยยยยยยยย คือเขินเบอร์สุด

    ต่อไปเตรียมเจอคนทวงคืนวันศุกร์เพิ่มได้เลยค่ะ
    #61
    0
  23. #60 BLueIce510 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 23:56
    นี่จุกตรงคำว่ารังเกียจมาก แบบ โอ้โห จุกแบบสตั้นไม่เลื่อนจออ่านต่อแล้วจ้องแต่คำว่ารังเกียจครับ แม่คะ มันเฉบผวด T-T

    ชอบที่เฮียยังสู้ต่อนะ เป็นเราเจอคงไม่กล้าไปให้เห็นหน้า พี่กันต์นะพี่กันต์ สร้าแผลให้อิศราทำมุย น้องออกจะน่ารัก

    ลุ้นให้อิศราเปิดใจให้เฮียนะคะะะะ
    #60
    0
  24. #59 lol_KhunWoo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 23:49
    ใจแป้วแทนตอนทอมพูดว่ารังเกียจแทนพี่เป๊กเลยค่ะ T - T อย่าใจร้ายกับพี่เขานักซี โชคดีที่พี่เป๊กเข้มแข็งไม่ท้อไปซะก่อนนะคะ see u next friday น้าคุณไรต์เตอร์ ขอบคุณนะคะ
    #59
    0
  25. #58 #PiNKROSE (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 23:38
    โอ๊ยยย ตอนน้องพูดว่ารังเกียจครับใจนี่แป้วไปแล้วอ่ะ ฮืออ แต่เข้าใจเป็นเราเราก็ทำ คนโกหกกก

    แต่เค้าจะจีบเรานะอิศรา รบกวนทบทวนดูอีกซักที~

    มีแผลเก่าด้วยอ่ะ คุณกันต์มาละครับ

    รอดูว่าพี่เป๊กจะทำยังไงต่อไป

    แนะนำให้สั่งลาเต้เพิ่มความหวาน



    ใส่อิศราลงไปด้วยจะได้หวานเข้าไปอีก ❤



    - พร.
    #58
    0