[PeckTom Fic] Friday Night ♡ (เป๊กทอม ผลิตอิศรา)

ตอนที่ 12 : Night 12 ♡ Rival

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,428
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    28 ก.ค. 60

 

Friday Night 







  Rival 







“ทำไมถึงโผล่มาในวันพฤหัสได้ล่ะ?”

 




คำถามแสดงความแปลกใจหลุดออกจากปากบาร์เทนเดอร์หนุ่มประจำร้าน

ตามหลักแล้ว อิศราจะมาทำหน้าที่บาร์เทนเดอร์แทนเพื่อนเขาในวันศุกร์

เช่นเดียวกับผลิตโชค ที่จะมาร้องเพลงแค่เฉพาะคืนวันศุกร์

 

 




แล้วไหงวันนี้ถึงได้โผล่มาในคืนวันพฤหัสล่ะ?

 

 




“ก็...”

ผลิตโชคเอาลิ้นดุนกระพุ้งแก้มเล่น

 




 

“อยากลองมาเป็นแขกที่นี่บ้าง ปกติมาที่นี่ก็ทำแต่งาน”

 

 




ถึงจะเป็นร้านของรุ่นพี่คนสนิทอย่างจิรากร แต่ผลิตโชคก็ยังคิดว่ามันคือที่ทำงาน

มีครั้งนี้นี่แหละที่เขาอยากมาเที่ยวในฐานะแขกกับคนข้างๆ ที่ร้านนี้

 





 

เพราะมันเป็นสถานที่ๆทำให้เขาพบอิศรา

 




 

คิดแล้วก็ขำตัวเอง หนุ่มกะล่อนอย่างเขามีมุมนี้ด้วยเหรอ?

ไอ้ความคิดโรแมนติกที่เขาเคยมองว่ามันเลี่ยนน่ะ เขาทำออกมาได้ไง?

 




“เออ พูดถึงเรื่องงาน เดือนหน้าพระกอล์ฟจะสึกแล้ว

...เดี๋ยวก็คงกลับมาทำงานเหมือนเดิมแล้วล่ะ ไม่รู้พี่เอ๊ะบอกทอมหรือยังนะ”



 

 

กรกันต์ว่าขึ้นอย่างนึกขึ้นได้ ร่างเล็กฟังแล้วก็พยักหน้ารับอย่างเข้าใจความหมาย

ส่วนร่างสูงข้างๆยังคงยืนนิ่ง คิ้วเรียวขมวดมุ่นตีความประโยคเมื่อครู่ก่อนจะโวยขึ้น

 



 

“แสดงว่าถ้าไอ้กอล์ฟกลับมา ทอมก็ไม่เข้าร้านทุกวันศุกร์แล้วสิ”

 

 




“ไอ้เป๊ก ตอนนี้ท่านเป็นพระอยู่นะ เรียกดีๆ...”

 

 




กรกันต์ไม่อยากจะขัดแต่อดไม่ได้ กลัวอีกฝ่ายจะบาปไม่รู้ตัว

หากใครสนกันล่ะ ร่างสูงทำหน้าเบะหันไปมองร่างเล็กอ้อนๆ

 



 

“ถึงไม่ได้ทำงาน แต่ทอมทอมก็ยังจะมาดูพี่ร้องเพลงใช่มั้ย?”

 




 


“ไม่ครับ”

 




ชัดเจน กระชับ ฉับไว...

คือทอมทอมจะไม่เสียเวลาคิดซักนิดเลยเหรอ...?





  

ใบหน้าหล่อเริ่มออกอาการบึ้งตึง โอเค...เมื่อก่อนอาจจะโดนตอกกลับแรงกว่านี้

แต่ตอนนี้สถานะของเขากับอิศราไม่เหมือนเดิมแล้ว เราคือคนที่คุยๆกันอยู่ไง

 





 

เพราะงั้น ถ้าตอนนี้เขาจะนอยด์ ก็คงไม่ผิดหรอกมั้ง





 

 

ร่างเล็กแค่เพียงเหล่มองก่อนจะเอาไหล่ตัวเองชนไหล่อีกคน

ผลิตโชคปรายตามองนิ่งๆเหมือนจะตัดพ้อ และนั่นก็ทำให้เขายอมแพ้

 




 

“ก็ให้ทอมได้พักบ้างมั้ยล่ะ เราก็เจอกันทุกวันอยู่แล้วนี่”

 

 




“ทอมทอมเบื่อพี่แล้วเหรอ เสียใจก็จัง...”

 




 

“ไม่ได้บอกว่าเบื่อ ทอมแค่อยากมีฟีลที่ปิดร้านแล้วกลับไปนอนบ้างนี่ฮะ”

 




 

“แต่พี่อยากให้ทอมทอมมาฟังพี่ร้องเพลงนี่ครับ...”

 




 

“.........”




 

“...............”

 




 

“...ก็ถ้าวันไหนไม่เหนื่อย ทอมก็จะมาดูพี่เป๊กฮะ”

 




 

เสียงนุ่มนั่นตอบกลับอ้อมแอ้มแต่ก็เรียกรอยยิ้มจากนักร้องหนุ่มได้ดี

ยิ่งเห็นอีกคนก้มหน้าเขินๆแล้วหมั่นเขี้ยว มือใหญ่เลยล็อคคออีกคนมากอดไว้หลวมๆ

 




 

 

แต่เฮ้...





ลืมอะไรไปรึเปล่า?

 

 




 

อาร์ม กรกันต์ที่ยืนในฉากนานแล้วยืนมองสองคนตรงหน้าตาปริบๆ

ทั้งคำเรียกชื่อ บริบทประโยคและการแตะตัวกันอย่างเป็นธรรมชาตินั่น

 

 




...ทำให้เขาอดถามออกไปไม่ได้

 






 

“เป๊ก มึงกับน้องทอมนี่...?”

 

 

 

 


ท้ายประโยคถูกกลืนลงคอไป ไม่กล้าจะเอ่ยชื่อเรียกความสัมพันธ์นั้น

ถึงจะบอกว่าเขาทำใจไว้แล้ว แต่จะให้เขาไม่รู้สึกอะไรเลยนั่นก็คือโกหก

 



 

“อ๋อ เราคุยๆกันอยู่อ่ะ รอทอมทอมใจอ่อนยอมเป็นแฟนอยู่”

 



 

ว่าพลางรั้งคออีกคนมาใกล้จนแก้มของทั้งคู่แนบชิดกัน

อิศราเขินจัดรีบยกมือดันคางคนโตกว่าที่หัวเราะร่วนอยู่ออกทันที

 



 

กรกันต์ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ปากบางยังคงส่งยิ้มให้คนตรงหน้า

ตั้งแต่รู้จักกันมา เขาไม่เคยเห็นผลิตโชตแสดงสีหน้าแบบนี้เลยสักครั้ง

 



 

...สีหน้าของคนที่กำลังมีความรักและดูมีความสุขจนเขาต้องยิ้มตาม

ดวงตาเรียวเลื่อนจากร่างสูงมองไปยังร่างเล็กที่ยืนอยู่เคียงข้างกัน

ถึงอิศราจะมีอาการขัดขืนอยู่บ้าง แต่เขาดูออกว่าอิศราเองก็ชอบผลิตโชค

 




ดีจังเลยนะ ที่ใจตรงกันแบบนี้

ถ้านั่นคือความสุขของอีกฝ่าย เขาเองก็พร้อมจะดีใจด้วย...จริงๆนะ

 





 

*

.

.

 

 

 



“เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ...”

 



 

ร่างสูงที่นั่งเฝ้าสังเกตการณ์อยู่อีกฝั่งมาสักพักบ่นพึมพำกับตัวเอง

กันต์ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มรวดเดียวหมด รสขมปร่านั้นบาดคอจนรู้สึกแสบไปหมด

 



 

คนในรูปที่แปมเปิดให้เขาดูนั่นคือเป๊ก ผลิตโชคคนเดียวกับที่เขารู้จักจริงๆ

เพียงแต่ตอนแรกที่หญิงสาวบอกว่าอีกฝ่ายเป็นหมอ เขาก็คิดว่าอาจเป็นเรื่องเข้าใจผิด

เพราะผลิตโชคที่เขารู้จักน่ะเป็นนักร้อง และเพราะไม่อยากรู้สึกค้างคาใจก็เลยตามมาดู

 


 

หากพอมาเห็นด้วยตาตัวเอง นอกจากสิ่งที่แปมพูดจะถูกแล้ว เขาก็อดรู้สึกเจ็บจี๊ดในใจไม่ได้

รอยยิ้มเขินๆของอดีตคนรักที่มีให้ ยามที่ผลิตโชคมองสบตานั่นทำให้เขากำแก้วเหล้าแน่น

 




ดวงตาคมนั่นวาวโรจน์ขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้

ต่อให้เป็นหมอ เป็นนักร้องหรือจะเป็นอะไรเขาไม่สนหรอก





 

กันต์ละสายตาจากคนทั้งคู่ ก่อนจะเผลอมองเลยไปยังอีกหนึ่งคนที่ยืนอยู่ด้วยกัน

แล้วเขาก็สังเกตเห็น แววตาที่กรกันต์ใช้มองผลิตโชค....ดูไม่ธรรมดาเลยแฮะ

 

 




ที่สะดุดตาที่สุดเห็นจะเป็นใบหน้าสวยที่เปื้อนยิ้มนั่น

ปากน่ะยกยิ้มจริงๆ แต่ดวงตากลับมีแวววูบไหวคล้ายคนเสียใจสะท้อนออกมา

 

 




แปลกคนดี...

 





 

กันต์ละความสนใจจากอีกฝ่าย กลับมามองคนทั้งคู่ก่อนตัดสินใจเดินตรงไปยังส่วนเคาน์เตอร์บาร์

เขาไม่ได้เดินตรงไปทักอิศราในทันที เพียงแต่เอาตัวเองไปยืนใกล้ๆ ก่อนจะพูดเสียงฉะฉาน




 

Kirsch แก้วนึงครับ”

 




ร่างเล็กชะงักไปครู่เมื่อได้ยินเสียง...ที่คุ้นหูนั่น

กรกันต์เงยหน้าขึ้นมองแขกมาใหม่ ก่อนจะยิ้มให้อย่างคุ้นเคย




 

“อ้าว คุณกันต์ สวัสดีครับ”

 




กันต์....? คราวหน้าร่างเล็กหันขวับมาเต็มตา

ดวงตากลมเบิกโพลงขึ้น เมื่อพบว่าร่างสูงที่ยืนด้านหลังเขาคือใคร




 

“...พี่ฟลุ๊ค!”

 




เจ้าของชื่อแสร้งทำเป็นหันมามองตามเสียงเรียกแล้วทำตาโตออกมา

กำลังจะเอ่ยชื่ออีกคน ก็แกล้งเบนสายตาไปยังร่างสูงอีกคนที่ยืนซ้อนหลังอิศรา




 

“ทอม? ทอมเหรอ? อ่าว คุณผลิตโชค สวัสดีครับ”




 

ผลิตโชคหน้านิ่งไปครู่เดียวก็ส่งยิ้มตอบกลับไปไม่พูดอะไร

หางตาแอบเหล่มองร่างเล็กข้างๆตัว ที่กำลังเบือนหน้าหนีกันต์ไปอีกทาง




 

เขาเลยเงยหน้าขึ้นลอบมองคู่กรณีอีกคนแทน...กันต์ไม่ได้มองที่เขา

สายตาคู่นั้นกำลังมองเด็กก้อนของเขาพร้อมรอยยิ้มที่ทำให้ผลิตชักหัวคิ้วกระตุก

 




 

“คุณกันต์มาก็ดีเลย เรื่องงานที่เราคุยค้างกันวันก่อน---”

 




 

ยังไม่ทันพูดจบ กันต์ก็รีบยกมือขึ้นปรามเขาทันที

หนุ่มตี๋ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะพูดอย่างอารมณ์ดี

 




“ไม่เอาน่าคุณผลิต ใครเขาคุยกันเรื่องงานในร้านเหล้าแบบนี้ล่ะครับ”

 




นักร้องหนุ่มหน้าตึงเมื่อโดนตอกกลับแต่ยังรักษาสีหน้าได้ดี

กันต์ยังไม่ละสายตาจากอีกคน นั่นทำให้ผลิตโชคอดไม่ได้ที่จะยื่นมือออกไป

อิศราสะดุ้งนิดๆ รับรู้ได้ถึงมืออุ่นๆของคนข้างๆที่ยื่นมากุมมือเขาไว้แล้วบีบเบาๆ

 

 

 

“ทอม...สบายดีใช่มั้ย?”




 

“...สบายดีครับ แล้ว...พี่ฟลุ๊คล่ะ?”




 

“พี่เหรอ...พี่......”




 

แล้วคำพูดของกันต์ก็สะดุดไปเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นฝ่ามือที่เกาะกุมกันอยู่

 




...มันไม่ช้าไปหน่อยเหรอคะพี่ฟลุ๊ค?

 



ประโยคของแปมลอยวนมาในสมองอีกครั้ง

กันต์หลับตานิ่งๆ ไม่หรอก...มันไม่ช้า

 




ความหวั่นไหวของดวงตาของอิศรายามที่เห็นเขานั่นเป็นสิ่งยืนยัน

ขอแค่มีโอกาสได้คุยกับอีกฝ่าย ได้ย้อนถึงความหลัง...มันต้องไม่ช้าไปสิ

 

 



“พี่ขอคุยกับทอมหน่อยได้มั้ย?”

 




 

คุยกัน?

ยังมีเรื่องอะไรให้คุยด้วยเหรอ?

 

 



แรงบีบที่ฝ่ามือทำให้อิศราเผลอพยักหน้ารับไป

กันต์ยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะเดินนำอีกฝ่ายไปยังอีกมุม

 




“ทอมจะไปคุยกับเขาจริงๆเหรอ?”




 

ผลิตโชคคว้าแขนคนเด็กกว่าไว้เมื่อเห็นร่างนั้นทำท่าจะเดินตามไป

ดวงตามีเสน่ห์คู่นั้นมองอย่างเป็นห่วงและแฝงความกังวลไว้จนเขาต้องยกมือกุมทับไว้




 

“ฮะ ก็แค่คุยกัน”




 

“........”

ผลิตโชคยังคงมองมาที่เขาเหมือนจะอ้อนวอนและร้องขอ

 




 

“พี่เป๊กเชื่อใจทอมมั้ย?”

 

 




“เชื่อสิ...แต่พี่ไม่เชื่อใจเขา”

 




 

อิศรารู้ดีว่าผลิตโชคไม่อยากให้เขาไปคุยกับกันต์ แต่ระหว่างเขากับกันต์มันจบไปนานแล้ว

เขาอยากให้ผลิตโชคเชื่อใจเขา เหมือนที่เจ้าตัวบอกไว้ที่โรงพยาบาลที่ว่าเชื่อใจเขา

 





“งั้นให้ทอมพิสูจน์นะ”



 


“พิสูจน์?”




 

“พิสูจน์ว่าทอมไม่ได้รู้สึกอะไรกับพี่ฟลุ๊คแล้วจริงๆ...”

 






 

 

*

.

.

 

 

 



“ทอม...”

 




กันต์เอ่ยทักขึ้นเมื่อเห็นว่าร่างเล็กนั้นเดินเข้ามาใกล้

คนเด็กกว่ายิ้มน้อยๆ รอให้อีกคนเป็นฝ่ายพูดก่อน

 




“เรื่องตอนนั้นพี่ขอโทษนะ พี่มันบ้าเองที่มองข้ามทอมไป

...มองข้ามความรักที่ทอมมีให้พี่ จนพี่ต้องเสียทอมไปแบบนี้”

 

 



อิศรายืนนิ่งไปพักใหญ่ เขาเคยบ่นเล่นๆว่าให้ตายก็คงไม่ได้ยินคำขอโทษจากปากของกันต์

หากวันนี้พอมาได้ยินจริงๆ ก็ไม่ได้รู้สึกดีขึ้นมา เหมือนกันว่าเขาไม่ได้จดจำความผิดนั้นแล้ว

 




“ไม่เป็นไรครับพี่ฟลุ๊ค ทอมไม่ได้ติดใจอะไรแล้ว”




 

“แต่พี่เสียใจทอม...พี่โง่เองที่เพิ่งมารู้ว่าพี่ขาดเราไม่ได้...”




 

“พี่...”




 

“พี่ขอโอกาสอีกครั้งได้มั้ย?”




 

“.......”




 

“เรา...กลับมาคบกันได้มั้ยครับ?”

 






กลับมาคบกัน?

นี่พี่ฟลุ๊คกำลังขอเขาคืนดี...งั้นเหรอ?

 




 

ตึ่ก...

 


ก้อนเนื้อด้านซ้ายเต้นแรงขึ้นจนเจ้าตัวยังตกใจ

ดวงตาเว้าวอนของกันต์ที่มองมาเหมือนตอนที่อีกฝ่ายขอเขาเป็นแฟนครั้งแรก

อิศราจำความรู้สึกนั้นได้ดี เพราะงั้นแล้วถ้าจะให้เขาบอกว่าเขาไม่รู้สึกอะไรเลย ก็คงไม่ใช่




 

หากเสี้ยวหนึ่งของความคิด เงาของใครบางคนที่ชอบโผล่ไปที่ร้านกาแฟของเขา

และเป็นคนเดียวกับที่เพิ่งส่งสายตาอ้อนวอนตัดพ้อเขาเมื่อครู่ก็เข้ามาทาบแทนที่

 





“ทอม...เอ่อ....”

 







ลังเลอะไรล่ะอิศรา?




ที่จะออกมาคุยก็เพราะจะพิสูจน์ตัวเองไม่ใช่เหรอ?

แต่ทำไมพอถึงเวลาต้องปฏิเสธจริงๆ ทำไมเขาถึงพูดอะไรไม่ออกล่ะ

 

 




“ยังไม่ต้องกลับมาคบก็ได้ เพราะพี่ก็ทำผิดกับทอมไว้มากจริงๆ

...พี่ขอแค่โอกาสได้มั้ยให้เราเริ่มต้นกันใหม่ เป็นพี่น้องก็ได้ พี่ยอมเริ่มจากตรงนั้น”

 





“...ถ้าแค่พี่น้อง”

 

 



“.......”

 





 

“ถ้าแค่นั้นก็ได้ฮะ”






 


 

*

.

.





 


 

เป๊ก ผลิตโชคครับ...เป็นหมอแล้วก็เป็นนักร้องด้วย

แต่ตอนนี้ไม่อยากรักษาใคร ไม่อยากแม้แต่จะร้องเพลง


 

 

ตอนนี้รู้สึกเหมือนจะตายให้ได้ เหมือนมีมีดมาปักแล้วกรีดลงกลางใจแต่ไม่ได้แทงให้ทะลุ

แล้วสักพักมีดนั้นก็ถูกกระชากออกไป จนใจเขาทั้งเจ็บทั้งโหวงจนว่างมานั่งเปรียบอะไรแบบนี้

 

 




แม้อิศราจะไม่ได้ให้คำตอบอะไรที่ชัดเจนกับกันต์ แต่การที่น้องตะมุตะมิอ้ำอึ้งไป

แถมยังยอมให้กลับมาเป็นพี่น้องกัน มันก็น่าจะบ่งบอกอะไรได้ไม่ใช่เหรอ?

 




 

คล้ายๆว่าจะบ่งบอกว่า...ยังลืมไม่ได้...แบบนั้นรึเปล่า?





 

 

แม่ง...เคยแต่หักอกคนอื่น

พอโดนเองแล้ว....เจ็บเหมือนกันนะเนี่ย

 





 

“...ทำหน้าซังกะตายแบบนี้ อย่าบอกนะว่าไปแอบฟังเขาคุยมาน่ะ”

 

 




กรกันต์ว่าขึ้นเสียงนิ่ม ผลิตโชคที่นอนเอาคางเกยเคาน์เตอร์ไม่ตอบอะไร

แต่ท่าทางซังกะตายแบบนั้นก็คงเป็นคำตอบได้ล่ะว่าเขาเดาถูก




 

“ทำไม? น้องทอมของมึงเขากลับไปคบกับคุณกันต์เหรอ?”

 




“ไม่ใช่เว้ย!” รีบเงยหน้ามาแยกเขี้ยวใส่ “...เขาตกลงกลับไปเริ่มแบบพี่น้อง”

 




“เอ้า ก็แค่นั้นเอง เขารู้จักกันมาก่อน ถ้ากลับไปคุยก็ไม่ผิดนี่

...มึงก็อย่าเพิ่งคิดไปไกล ทอมก็บอกอยู่ให้เชื่อใจเขาไม่ใช่เหรอ”





 

“เออ รู้น่ะ!

 




ตวัดเสียงห้วนใส่อย่างลืมตัว ไม่คิดว่าตัวเองจะขี้หงุดหงิดได้ขนาดนี้

ยิ่งหันไปเจอร่างเล็กที่เดินเคียงคู่กับใครอีกคนมาในระยะสายตา ก็ยิ่งหงุดหงิด

 





ผลิตพ่นลมหายใจปรับอารมณ์ให้เป็นปกติมากที่สุด

อย่างที่อาร์มมันว่า เขาต้องเชื่อใจทอมสิ ถ้าทอมบอกว่าแค่พี่น้องก็คือพี่น้อง

 





เออ แค่พี่น้อง อย่าคิดมาก...





พยายามสั่งตัวเองให้คิดแบบนั้น ก่อนจะยกแก้วเหล้าในมือดื่มรวดเดียวหมด

อิศรามองท่าทางนั้นนิ่งๆ มือเล็กยกขึ้นแตะแขนอีกคน ร่างสูงเลยปรายตามองมา

 

 




“พรุ่งนี้พี่ต้องขึ้นวอร์ดแต่เช้าไม่ใช่เหรอ?”




 

“...ใช่ครับ ทำไมเหรอ?”




 

“งั้นดื่มแก้วเดียวพอนะฮะ เดี๋ยวจะเมาค้าง”

 




คำพูดแสนซื่อแต่แฝงความเป็นห่วงของอิศราเป็นสิ่งที่เขาแพ้เสมอ

ผลิตโชควางแก้วเหล้าลงทันทีพลางหันไปส่งยิ้มให้อีกฝ่าย

และไม่ลืมที่จะจงใจยิ้มเย้ยเผื่อไปถึงใครบางคนด้านหลังด้วย

 




“งั้นกลับกันเลยมั้ย เดี๋ยวพี่ไปส่ง”

 




“ก็ได้ฮะ”

 




“เดี๋ยว ทอม”

กันต์รีบเรียกขึ้น ก่อนจะคว้าเอาแก้วเหล้าตัวเองยื่นส่งให้

 




“ดื่มกับพี่ซักแก้วนะ โอกาสที่เรากลับมาคุยกัน

 




“เอ่อ ทอมไม่----”

 




“เหล้า Kirsch ที่กลั่นจากเชอร์รี่...ผลไม้ที่ทอมชอบไง พี่จำได้

...ไม่สิ ไม่ใช่แค่เหล้า ทุกเรื่องของทอม พี่จำได้หมดเลยนะ”

 

 




อิศราชักหนักใจ...

สถานการณ์ที่กันต์พยายามโชว์เหนืออย่างไม่ลดละ

ผลิตโชคเองก็ไม่ยอมปล่อยให้อีกฝ่ายทำคะแนนฝ่ายเดียว

 




 

“อ่อ งั้นก็จำได้สิครับ ว่าคุณใจร้ายกับทอมแค่ไหน?”

 




ผลิตโชคส่งยิ้มให้และนั่นก็ทำให้อิศราอยากจะบ้าตาย

จะเล่นสงครามเย็นอะไรกันตรงนี้ คนกลางอย่างเขามันกลืนไม่เข้าคายไม่ออกนะ




 

“จะว่าไปทอมทอมเปิดร้านกาแฟนี่ พี่ว่าทอมน่าจะชอบ Kahlua นะ

...เหล้าหวานรสกาแฟเหมาะกับคนชอบกาแฟ ไอ้อาร์มจัดมาดิ้”

 




กรกันต์ได้แต่ส่ายหน้าขำๆกับภาพตรงหน้า

หากมือก็จัดแจงเทคาลัวร์มิลด์ตามที่อีกฝ่ายสั่ง




 

“ทอมเปิดร้านกาแฟเหรอ?”

 




 

กันต์ถามขึ้นอย่างสนใจ หากยังไม่ทันได้คำตอบ

ผลิตโชคก็แกล้งอุทานเสียงดัง เล่นใหญ่จนคนเด็กสุดชักหมั่นไส้

 




 

“เอ้า! นี่คุณไม่รู้เหรอครับ ไหนว่ารู้ทุกเรื่องของทอม”

 




 

“พี่เป๊กพอแล้วน่ะ!





 

น้ำเสียงเอ็ดอยู่ในที ผลิตโชคเลยจำต้องเงียบลง

พอดีกับเหล้าคาลัวร์มิลด์ถูกยื่นมา อิศราเลยยกขึ้นดื่มรวดเดียว

 

 




“อร่อยฮะ ทอมชอบ...ทีนี้กลับได้รึยัง?”

 

 




ครับ...

กลับก็กลับ พี่ผลิตไม่ดื้อ

 

 










กรกันต์มองภาพของคนทั้งคู่ที่เดินออกจากร้านไปลับสายตา

เขาถึงลงมือเก็บแก้วคาลัวร์มิลด์เมื่อครู่ไว้ยังส่วนหลัง

 

 


ปากบางมีรอยยิ้มแต้มอย่างขบขันเมื่อนึกถึงผลิตโชคและอิศรา

เขาไม่เคยเห็นผลิตมีอาการแบบนี้และคงไม่มีใครทำให้เป็นได้นอกจากอิศรา

พอคิดถึงตรงนี้ หัวใจมันก็กระตุกวูบไปนิด หากเขาก็ปัดความรู้สึกนั้นออกไปทันที

 





ทุกอิริยาบถนั้นอยู่ในสายตาของกันต์







ตาคมหรี่มองหนุ่มบาร์เทนเดอร์แล้วจมกับความคิดตัวเอง

ถ้าเซนส์แล้วสายตาของเขาไม่ได้ผิดจนเกินไปน่ะนะ....ลองเสี่ยงดูละกัน

 






“นายชอบเป๊กเหรอ?”





 

กรกันต์ชะงักนิ่ง ก่อนจะเงยหน้าขวับขึ้นมองคนถามอย่างตกใจ

ร่างสูงที่นั่งคลึงแก้วเหล้าเล่นยังคงใช้สายตาสำรวจไม่ยอมหยุด

 




“ไม่ต้องตอบก็ได้ ท่าทางของนายตอบแทนหมดแล้ว...ว่าที่ฉันคิดน่ะถูกต้อง”

 





“...คุณต้องการจะพูดอะไรกับผมกันแน่ครับคุณกันต์?”






 

“ตรงๆก็ดี ฉันก็ไม่อยากเสียเวลาอ้อมค้อม”

 





กันต์ว่าตามประสานักธุรกิจ ร่างสูงดีดตัวขึ้นยืน

เดินมาประจันหน้ากับอีกฝ่าย ยกยิ้มมุมปากก่อนจะเสนอ

 




 

“เรามาร่วมมือกันมั้ยล่ะ? ฉันได้ทอมคืน นายก็เอาเป๊กไป”

 









See you next Friday 


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - +



N/A



ไม่ทันวันพฤหัสอ้ะ! T^T
ตอนแรกกะเล่นเป็นทริคซะหน่อย เพราะตอนนี้เปิดด้วยประโยคที่ว่า


"ทำไมถึงโผล่มาในวันพฤหัสได้ล่ะ?"




กะว่าอัพวันพฤหัส คำถามนี้จะกระแทกหน้าทุกคน...แต่-ก็-ไม่-ทัน
แต่ทันวันศุกร์เนอะ....พล่ามอะไรเนี่ย ๕๕๕



ใครกดจองฟิคแล้วบ้าง มารับจุ๊บคนละฟอดเร็ววว
สำหรับตอนพิเศษ มีคนเสนอมาว่าขอ 3 ตอน


งืมม เก็บไว้พิจารณานะฮะ จะพยายาม



เข้าเรื่องฟิคบ้างเนะ
พี่หมอไม่ได้ขี้งอนเพิ่มแต่อย่างใด แต่คนเราพอมีสถานะมากำหนด
ก็เริ่มทำตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของเองอัตโนมัติ พี่หมอไม่ได้งอแงนะ /กางปีกปกป้อง


ทอมทอมหวั่นไหวกับคนเก่าก็อย่าไปว่าน้อง คนมันเคยรักอ่ะ
ความรู้สึกดีๆก็ยังมีให้นึกถึง น้องจะเขวบ้างก็ปกติ...เนอะ



เอาเป็นว่า อ่านให้อร่อยนะคะ
คอมเมนต์ด้วยนะคะ กำลังใจที่ดีที่สุดของนวล


#เป๊กทอมวันศุกร์ เรื่องเดิม เพิ่มเติมคือเปิดให้จองฟิคแล้ว แว้ววว แว้วว
https://docs.google.com/forms/d/1VuZko8jGg1glFXugremHO3UexhHgLP5JemfSpp8XxHU/prefill




xoxo



B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

377 ความคิดเห็น

  1. #320 Ztart (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 08:46
    กันต์อย่ามายุ่งดิ
    #320
    0
  2. #286 คุณหลวงผลิต (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 23:13
    คือถ้าอาร์มเป็นเพื่อนเป๊กจริง อาร์มน่าจะรู้ว่าถึงแม้จะร่วมมือยังไง เป๊กก็ไม่น่าจะหันมาชอบอาร์มได้ อาร์มน่าจะรู้ส่วนนี้ดี



    รู้สึกกลัวใจทอมมาก รู้แหละว่าหวั่นไหวแน่ๆ (คนถูกทิ้งมักยังรัก) แต่ไม่อยากให้มีดราม่าเรื่องทอมลังเลเลย (ถึงมันจะเป็นปมใหญ่ๆ ของเรื่องก็เถอะ)
    #286
    0
  3. #285 NcPharm (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 20:43
    เราก็เข้าไปจองไม่ได้ค่ะ
    #285
    0
  4. #284 _PAKKIMMAY (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 13:20
    ทำไมเราเข้าไปจองไม่ได้ น้องได้รับอนุมัติ
    #284
    1
    • #284-1 gg.ginger(จากตอนที่ 12)
      1 สิงหาคม 2560 / 23:10
      เดี๋ยวพรุ่งนี้เราส่งให้ใหม่นะคะ
      #284-1
  5. #283 aoikotori (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 01:15
    คิดว่าอาร์มไม่น่าร่วม เพราะถึงยังไงเป๊กก็ไม่มีทางชอบอาร์มอยู่ละ อาร์มดูฉลาดน่าจะคิดได้ รึเปล่า 555

    ส่วนทอม บุคลิกอ่อนๆทำให้ดูเป็นคนโลเลได้ง่ายนะ ต้องชัดเจนนะคัดก็คือตัด
    #283
    0
  6. #282 พี่แพม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 16:50
    คิดว่าอาร์มไม่น่าจะทำอ่ะ ดีขนาดนี้ ใช่มั้ย ใช่หรือเปล่า?
    #282
    0
  7. #281 yoonnaka (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 15:28
    จับมือกันแน่นๆนะทอมเป๊ก อย่าหวั่นไหว มั่นคงในความรักนั่นแค่บททดสอบของทั้งคู่เท่านั้น
    #281
    0
  8. #280 Amechii (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 14:12
    ไม่ชอบกันต์เลอ อย่ามายุ่งกับพี่อาร์มด้วย พี่อาร์ม!! อย่าไปยอมตกลงร่วมมือกับมันนะะะะ!!!!!
    #280
    0
  9. #279 HUNTER-LAW1 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 14:02
    กันต์น่ากลัว
    #279
    0
  10. #278 Jokirito (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 12:00
    แหมๆๆๆๆอิศรา​ ทีกับพี่หมอเป๊กนี่กว่าจะยอมเปิดใจได้นะ​ ทำเหมือนว่าเจ็บแล้วจำไรงี้ ​แต่พอคนเก่ามาขอโอกาสนี่ใจอ่อนไวเกิ๊นนน​ เราเป็นพี่เป๊กก็คงนอยด์เหมือนกันบอกดิบดีว่าให้เชื่อใจ​ กับพี่เป๊กก็คุย​ กับคนเก่าก็ยอมคุย​ จร้าาาา​ พ่อคนสวยเลือกได้​ //นี่เราอินเกินไปมะ
    #278
    0
  11. #277 micupcake16 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 11:43
    พี่กันต์คะไปคู่กับพี่อาร์มแทนเถอะอย่ามาว่งแผนแยกพี่เป๊กพี่ทอมเยยย
    #277
    0
  12. #276 Kwan is happy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 11:42
    จับมือกันไว้ให้แน่นๆนะคะ พี่หมอน้องทอมทอม เข้าใจความรู้สึกของทอมนะ ว่าความโกรธลดน้อยลง แต่ความรู้สึกความสัมพันธ์ของทอมกับพี่กันต์ก็มีมานานมากเกินจะลืมไปได้ง่ายๆ ถ้าจะยอมกลับไปคุยก็ไม่แปลก ทีนี้จะเป็นเครื่องวัดความอดทนของทั่งพี่หมอ กับทอมทอมแล้วล่ะ ว่าต่างคนต่างจะมีจิตใจอ่อนแอและอ่อนไหวไหม ลุ้นก็จัง ทีมพี่หมอเป๊กนะคะ สู้ๆ
    #276
    0
  13. #275 เฮีย. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 11:33
    โว้ยยย พ่อพระของเราอย่าไปตกลงร่วมมือนะ อกหักก็มาหาเราสิ--- เฮ้อ... เอาเถอะ... พี่เป๊กกับทอมก็รักกันให้มั่นละกัน กลัวจริงๆว่าตอนจบทั้งคู่แยกทาง ทอมไปหากันต์ เป๊กไปหาอาร์ม คือความจริงมันก็เข้าคู่ดีนะ--- แต่เป็นเป๊กทอมทั้งเรื่องก็ควรจะจบแบบเป๊กทอมใช่ไหมคะ? /เริ่มเวิ่นเว้อละเรา ///-///
    #275
    0
  14. #274 OILio (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 09:18
    พี่หมอเป๊กน่ารักจัง นังก้อนอิศก็ใจดีเหลื๊อเกินนนนนนนนน สว่นพี่อาร์มห้ามร่วมมือเด็ดขาดเลยนะคะะะ

    ปล.ไม่ชอบพี่กันต์แบบนี้เลยยยยยยยย
    #274
    0
  15. #273 Stlp1886 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 09:02
    มาเอาใจช่วยพี่หมอเป๊กอีกคนค่ะ แล้วก็เข้าใจความรู้สึกทอมอยู่นะ ถ้าเราไปยืนอยู่จุดนั้นก็ไม่รู้จะทำไงเหมือนกัน มีแววมาม่านิดๆ แต่คิดว่าต้องแครี่ไหวอยู่ค่ะ 5555555555 

    #273
    0
  16. #272 PiNkY_$$ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 08:56
    ทอมจะยอมกลับไปเป็นพี่น้องกับหอยหลอดนี่ทำไม เคยใจร้ายกับตัวเองขนาดนั้น แค่ให้อภัยก็บุญแล้ว ยังจะมาขอคุยด้วยอีก อยากถีบมากกก มีการชวนพี่อาร์มวางแผนแย่งคนรักคืนไรนี่อีก นี่ดูละครหลังข่าวมากไปแล้วอยากเลียนแบบตัวร้ายเหรอ อี๋มาก (อินสุด)

    แต่เราเชื่อใจทอมนะ อ่านแล้วรู้สึกว่ายังไงทอมก็เลือกพี่เป๊ก แต่เป็นห่วงความขี้ใจอ่อนของเจ้าตัวเฉยๆ

    มีดราม่าอ่ะได้นะคุณนวล แต่อย่าร้ายแรงมากนะ สงสารหัวใจไรท์เตอร์ด้วย TT

    ปล. รำคาญอิพี่ฟลุ๊คระดับสิบ!
    #272
    1
    • #272-1 PiNkY_$$ (จากตอนที่ 12)
      28 กรกฎาคม 2560 / 09:00
      *หัวใจรีดเดอร์ดิ เอ้อ แทนตัวเองด้วยคำว่าไรท์เตอร์บ่อยไป เบลอล่ะค่ะ 555
      #272-1
  17. #271 บิลเลียส (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 08:26
    เปลี่ยนคู่ได้มั้ยคะ อยากได้คู่คุณหนูกับคุณชาย55555
    #271
    1
    • #271-1 gg.ginger(จากตอนที่ 12)
      28 กรกฎาคม 2560 / 09:18
      คงจะไม่ได้ค่ะ
      เราไม่รู้ว่าคุณแซวเล่นหรือว่าจริงจังแบบได้ก็ดี
      แต่เราไม่โอเคกับการแสดงความเห็นในเชิงนี้ค่ะ

      ฟิคเราขึ้นคู่ไว้ชัดเจนว่าเป็น "เป๊กทอม"
      การที่คุณมาคอมเมนต์ว่าให้เปลี่ยนคู่เป็นอีกเรือ
      ไม่ว่าจะพูดจริงหรือล้อเล่น มันก็ไม่สมควรนะคะ

      ก็ขอบคุณที่อาจจะผ่านมาอ่านฟิค
      ถ้าคุณชอบอีกคู่ เราว่าฝั่งนั้นก็มีฟิคดีๆหลายเรื่องให้อ่านเลย

      ขอบคุณค่ะ

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 28 กรกฎาคม 2560 / 09:19
      แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 28 กรกฎาคม 2560 / 09:21
      #271-1
  18. #270 มังกรไงมังกรเอง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 02:09
    ..พี่อาร์มไม่ทำนะ อย่านะ พี่อาร์มคือคุณหญิง(คนรอง)ในใจมังนะไม่เอานะไม่ทำาาาาาาาาาาา
    P.S. มังกดลิงค์จองไมาได้ฮะคุณนวล
    #270
    0
  19. #269 แม่นางพริ้ม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 01:33
    มีความไม่ยอมอ่ะ ไม่ยอมใครทั้งนั้นยกเว้นอิศรา(ฮิ้ววววว) แต่เราเชื่อว่าทอมทอมนั้นนนน ชอบพี่เป๊กมากกว่าแน่นวล

    ความจริงตอนแรกนึงว่าอ่านแวร์นะคะ 55555 มันก็จะ 063-35x-xxxx นิดหน่อย//นั่นเบอร์!

    แต่คุณนวลมาไม่ทันวันพฤหัส 555555 เอาเถอะค่ะ อย่าซีเรียส เรานังไม่นอน ไม่นับค่ะ 55555 ไหนๆก็ไหนๆ ตอนนี้ฝันดีราตรีสวัสดิ์นะคะ เจอกันตอนหน้า รอ รัก <3
    #269
    0
  20. #268 กุ๊ดจี่~• (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 01:03
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยย /ตั้งวงรำไทยรำจีนรำไทเท็ก

    รำคาญลำไยละมุดลองกองคุณพี่ฟลุ๊คมากเลยค่ะ สงสารนุ้งอาร์มด้วยนะ แต่รำมากกว่า

    เข้าใจว่าถ่านไฟเก่ามันดับยากค่ะ แต่ณ จุดนี้เนี่ย น้องอยากจะฝากไนโตรเจนเหลวไปแช่แข็งเลยแม่งเอ้ย /ขออภัยที่ไม่สุภาพค่ะ

    สู้เค้าค่ะพี่หมอ เราถือไพ่เหนือกว่าสิ ใช่มั้ยคะ
    ปล.มีลางสังเห่าว่ามันจะดราม่า /กัดเล็บกรอด จะรอเฝ้าคว่ำถ้วยมาม่าอยู่ตรงนี้นะคะ
    #268
    0