[PeckTom Fic] Friday Night ♡ (เป๊กทอม ผลิตอิศรา)

ตอนที่ 11 : Night 11 ♡ Warmth

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,498
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    22 ก.ค. 60


Friday Night 







 

  Warmth 








ร่างบางผลักกระจกใสเดินเข้ามาในร้านอาหารญี่ปุ่นในย่านนั้น

ดวงตากลมชะเง้อมองหาคนที่นัดหมายไว้เพียงครู่ก่อนจะเดินตรงไป

 




หนุ่มร่างสูงที่นั่งไขว่ห้างดูสมาร์ทโฟนอยู่ก่อนนั้นเงยหน้าขึ้นมอง

ปากหนายิ้มทักนิดๆ พลางผายมือไปยังเก้าอี้อีกฝั่งที่ยังว่างอยู่

 




“นั่งก่อนสิ ร้านหาไม่ยากใช่มั้ย?”




 

หญิงสาวนั่งลงตามคำเชิญอย่างเสียไม่ได้

เมนูเล่มพอดีมือถูกยื่นมาตรงหน้า เธอสั่งเพียงแค่เครื่องดื่มไป

 




“มีอะไรจะคุยกับแปมเหรอคะพี่ฟลุ๊ค?”




 

ศิรภัสราเป็นคนเปิดบทสนทนาก่อน ซึ่งถ้าให้เธอเดา

ที่อีกฝ่ายโทรนัดเธอออกมาก็คงไม่พ้นเรื่องของอิศรานั่นล่ะ




 

“อืม...ทอมเป็นไงบ้าง?”

 






นั่นไง เดาไม่ผิด...





 

“พี่จะอยากรู้เรื่องทอมไปอีกทำไม พี่เป็นคนทิ้งทอมมันไปเองนะอย่าลืมสิ”

 




เสียงหวานสะบัดห้วนอย่างข่มอารมณ์ นี่ถ้าอีกฝ่ายไม่โตกว่าเธอคงด่าไปแล้ว

กันต์ยิ้มนิดๆกับน้ำเสียงนั่น เขารู้...ว่าคนรอบตัวอิศราคงไม่มีใครอยากพูดดีๆกับเขา

 




เขารู้ว่าเขาทำอะไรไว้บ้างและเขาผิดเองที่ทิ้งขว้างเด็กขี้อ้อนคนนั้นไว้ข้างหลัง

แต่เขาก็ยังคิดถึง...อิศราที่เคยเป็นของเขา อิศราที่เขาเคยทำร้ายเพราะทิฐิของตัวเอง

 





“แล้วถ้าพี่บอกแปมว่า พี่จะไม่ทำให้ทอมเสียใจอีก แปมจะเปลี่ยนใจช่วยพี่มั้ย?”




 

“หมายความว่ายังไงคะ?”




 

“พี่คิดถึงทอม...”

 




ศิรภัสราตาโตขึ้นอย่างตกใจกับคำตอบของอีกฝ่าย

กันต์ กันตถาวร คนที่เลือกที่จะทิ้งเพื่อนสนิทของเธอไปเพราะความก้าวหน้า

 




 

คนที่เคยมองว่าความรักของอิศรานั้นน่ารำคาญและเป็นเรื่องไร้สาระของเด็ก

......กันต์ กันตถาวรคนนั้นน่ะนะ? ที่มาบอกคิดถึงอิศราในตอนนี้




 

ตากลมโตไล่มองสำรวจทั่วใบหน้าหล่อของคู่กรณีอย่างจับสังเกต

ก่อนจะมาสะดุดเข้ากับจี้โลหะตัวอักษรคุ้นตาที่ห้อยอยู่บนลำคอนั้น




 

กันต์มองตามสายตาของหญิงสาวที่มองมาที่เขา

ก่อนจะก้มลงมองตัวเอง แล้วเงยหน้าสบตายิ้มน้อยๆ




 

 

“แปลกใจเหรอ? ก็สร้อยนี่ที่ทอมให้พี่ไง”

 

 




“แปลกใจค่ะ เพราะตอนนั้นพี่ดูไม่เห็นค่าของมันด้วยซ้ำ”

 

 




แปมแค่นยิ้มออกมา เธอไม่ได้ความจำเสื่อมถึงจะได้ลืมเหตุการณ์ตอนนั้น

วันเกิดของกันต์...ที่ทอมรบเร้าให้เธอไปช่วยเลือกของขวัญวันเกิดให้อีกคน

แล้วสุดท้ายก็ลงเอยที่จี้โลหะสีเงินรูปตัว T ชื่อย่อของเพื่อนเธอ

 




พี่ฟลุ๊ค ดูๆ สวยมั้ย? นี่ทอมซื้อมาให้เราใส่คู่กันเลยนะ

 




อิศราส่งยิ้มเขินๆให้อีกคน ที่ลำคอขาวมีสร้อยแบบเดียวกันกับสร้อยในมือ

ต่างกันที่จี้ตัวอักษร บนคอของอิศราเป็นตัว F ส่วนเส้นที่อยู่ในมือเป็นตัว T




 

กันต์ละสายตาจากหน้าจอคอมขึ้นมองคนรักตัวเองและหญิงสาวเพื่อนสนิท

เขามองสร้อยในมือเล็กของอีกฝ่ายแล้วเบนสายตาขึ้นมองที่ลำคอขาวแล้วก็แค่นยิ้ม




 

จะบ้าเหรอทอม

 



เสียงเข้มย้อนถามกลับเรียบๆ ทำเอารอยยิ้มสวยเมื่อครู่จางลงจนเหลือแต่ยิ้มฝืดๆ

กันต์ยังคงส่ายหน้ากับความคิดเด็กๆของคนรัก หันกลับไปสนใจงานในหน้าจอต่อ

 




เป็นแฟนพี่แท้ๆไม่รู้เหรอว่าพี่ไม่ชอบให้ใครมาทำตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของน่ะ

...พี่เคยบอกแล้วนี่ไอ้เรื่องเสื้อคู่ของคู่น่ะ...พี่ไม่ชอบ มันไร้สาระ




 

กันต์ว่าเสียงแข็งไม่ได้สนใจจะมองร่างเล็กด้วยซ้ำ

อิศรายังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม มือกำสร้อยโลหะนั้นไว้แน่นจนรู้สึกเจ็บนิดๆ




 

พี่ฟลุ๊ค! พี่พูดแบบนี้ได้ไง ทอมมันตั้งใจเลือกให้พี่เลยนะ?

 




แปมที่อดทนยืนฟังมาพักใหญ่แล้วอดถามขึ้นแทนเพื่อนไม่ได้

กันต์ชายตาขึ้นมองเหมือนจะดุ แค่นั้นอิศราก็รีบจับแขนเพื่อนตัวเองไว้

 



 

ขอโทษฮะพี่ฟลุ๊ค ทอมลืมไปเลยว่าพี่ไม่ชอบ




 

น้ำเสียงนั้นสั่นเล็กน้อย อิศราวางสร้อยนั่นไว้บนโต๊ะ

แล้วลากเพื่อนสนิทตัวเองออกจากห้องไป แล้วกันต์ก็ไม่ได้สนใจมันแม้แต่นิดเดียว

 

 





.

.

*





 

 

“...มาคิดถึงตอนนี้ มันไม่ช้าไปหน่อยเหรอคะพี่ฟลุ๊ค?”

 




แปมย้อนถามเสียงนิ่ง รั้งให้อีกคนที่เหม่อคิดถึงเรื่องในอดีตต้องดึงตัวเองกลับมา

น่าขำเหมือนกันที่ตอนนี้เขาอยากให้ร่างเล็กนั้นกลับมาแสดงความเป็นเจ้าของอีกครั้ง

น่าขำที่เขามารู้ตัวเองเมื่อตอนสายไปอย่างที่แปมพูด ว่าตัวเขารักและคิดถึงทอมแค่ไหน

 




“พี่รู้ว่าที่ผ่านมาพี่ทำผิดกับทอมมาตลอดนะ พี่ถึงยอมให้แปมประชดพี่แบบนี้

...แต่ตอนนี้พี่คิดได้แล้วจริงๆว่าพี่รักทอมแค่ไหน ขอโอกาสพี่ได้มั้ยแปม?”

 




อีกครั้งที่หญิงสาวแค่นหัวเราะออกมาเหมือนจะเยาะเย้ย

มาขอโอกาสจากเธอเพื่ออะไร จะให้เธอช่วยงั้นสิ?

 




 

เรื่องแบบนี้ต้องขอเจ้าตัวไม่ใช่เหรอ

นี่ขนาดจะขอโอกาสแก้ตัว กันต์ยังไม่กล้าขอกับทอมเองเลย

 

 




ยิ่งตอนนี้มีผลิตโชคเข้ามา ทำให้เธออดเอาทั้งคู่มาเปรียบเทียบกันไม่ได้

อิศราได้เจอคนที่ดีกว่าแล้ว เธอจะไม่ปล่อยเพื่อนเธอกลับไป ปากบางยกยิ้มก่อนจะตอกกลับ

 



 

“แปมดีใจนะที่พี่สำนึกได้ซักที แต่ว่ามันออกจะช้าไปหน่อยนะคะ”

 

 



กันต์ขมวดคิ้ว

“ช้าไป? หมายความว่ายังไง?”



 

 

“พี่คิดว่าทอมจะโสดรอพี่งั้นเหรอพี่ฟลุ๊ค พี่นี่ดูถูกมันไม่เปลี่ยนเลยนะ

...แต่เสียใจด้วย ทอมมันมีแฟนแล้ว! ทั้งหล่อทั้งรวย เป็นถึงคุณหมอเลยด้วย”

 

 





...โอเค อาจจะข้ามขั้นไปหน่อย...

แต่ถึงทั้งคู่ยังไม่ใช่แฟนกันในวันนี้ แต่แปมก็เชื่อว่าอีกไม่นานนี้หรอก

 



 

 

“ไม่จริง...”

 




“จริงค่ะ พี่จะดูรูปมั้ยล่ะ”

 




ไม่รอคำตอบ หญิงสาวรีบควักสมาร์ทโฟนตัวเองกดเข้าอัลบั้มรูป

โชว์รูปของอิศรากับผลิตโชคที่เธอแอบถ่ายไว้ตอนสองคนกำลังช่วยกันชงกาแฟ

 

 




ชายหนุ่มจำต้องมองอย่างเสียไม่ได้ ก่อนดวงตานั้นจะวาวขึ้นอย่างตกใจ

ภาพหนุ่มร่างสูงที่ยืนส่งยิ้มหวานเคียงข้างอดีตคนรักของเขานั้นน่ะ

....เป็นคนเดียวกับที่เขาสนใจทาบทามมาเป็นนักร้องนี่!

 

 







 

*

.

.

 





 

 

“แปมต้องบ่นทอมหูชาแน่ๆเลยพี่เป๊ก”

 

 



ร่างเล็กบ่นอุบขึ้นระหว่างทางที่เดินกลับมาร้าน

ฝนเพิ่งหยุดตกไปเมื่อครู่ ทั้งคู่ยังคงเดินด้วยจังหวะสม่ำเสมอเหมือนขามา

ต่างกันตรงที่ขากลับ มือของพวกเขาเกาะกุมกันไว้หลวมๆ




 

 

“ฝนตกนี่ แปมน่าจะเข้าใจล่ะครับ”

 

 




อิศราพยักหน้ารับ หวังว่าแปมจะเข้าใจจริงตามที่อีกคนคิด

หลังๆมายิ่งโหดๆอยู่ วันนั้นก็พรวดพราดเข้ามาตอนพี่เป๊กกำลังพูดอะไรซักอย่าง

 




คิ้วเรียมขมวดมุ่นอย่างใช้ความคิด ถ้าจำไม่ผิด

เหมือนว่าอีกฝ่ายมีเรื่องดีๆจะบอกเขารึเปล่านะ?

 




“เอ้อ วันก่อนพี่เป๊กมีอะไรจะบอกทอมรึเปล่าฮะ ที่ว่าข่าวดี?”

 




 

ผลิตนิ่งคิดไปครู่

“อ๋อ เออใช่ ลืมเล่าเลย...มีแมวมองมาชวนพี่ไปเป็นนักร้องล่ะ”

 




 

“แล้วพี่ตอบเขาไปว่าไงฮะ?”

 




 

“ก็ยังไม่ได้ตกลงอะไรหรอก แต่ก็น่าสนใจดีนะ”

 

 




อิศรายู่หน้า

“พี่ทำงานเหมือนบ้านเป็นหนี้เลยอ่ะ แค่หมอก็รวยแล้วไม่ใช่เหรอ มันไม่หนักไปเหรอพี่เป๊ก”

 




 

“บางอย่างเงินก็ไม่ใช่ผลตอบแทนเสมอไปนะทอมทอม พี่แค่ชอบร้องเพลง”

 




“แต่ว่านี่พี่ก็ร้องเพลงที่ร้านพ่อกาอยู่แล้วนี่ฮะ จะเป็นนักร้องอีกเหรอ”

 




ท้ายประโยคเสียงแผ่วเบาลงอย่างเกรงใจ ปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่น

อิศราไม่กล้าก้าวก่ายเรื่องงานมาก ภาพความทรงจำกับใครบางคนมันย้อนมาโดยไม่ตั้งใจ

 




“กลัวพี่เป็นนักร้องแล้วจะมีสาวๆมาชอบเยอะใช่มั้ยล่ะ”

 




“ไม่ใช่ซักหน่อย ทอมแค่กลัวพี่เหนื่อยต่างหาก”

 




รีบพูดปฏิเสธก่อนจะอ้าปากค้างเมื่อรู้ว่าตัวเองหลุดอะไรออกมา

แต่คงไม่ทันแล้ว ผลิตโชคที่ตอนนี้ยิ้มกว้างจนปากแทบฉีกนั่นทำเขาหมั่นไส้ขึ้นมา

 




“ไม่ต้องยิ้มเลยพี่เป๊ก เขาชวนพี่เป็นนักร้องจริงรึเปล่า ไม่ใช่โดนหลอกหรอกนะ”

 




“จริงสิ เขายังมีนามบัตรให้พี่เลย”

 




ผลิตยิ้มขำกับอาการกระฟัดกระเฟียดแก้เขินของอีกฝ่าย

ก่อนจะหยิบนามบัตรยื่นให้ร่างเล็กดูว่าเขาพูดจริง

 




มือเล็กรับนามบัตรนั้นมาดูอย่างหมั่นไส้

ตาเรียวไล่อ่านไปเรื่อย ก่อนจะชะงักค้าง ปากบางพึมพำเบาๆ

 







“...พี่ฟลุ๊ค”

 




!!!!!!!

 



ผลิตชะงักไป ชื่อใครบางคนที่ได้ยินผ่านหูบ่อยๆในช่วงนี้ลอยวนมากระทบอีกครั้ง

คนโตกว่าลอบมองร่างเล็กที่ยังคงยืนมองนามบัตรนั้นด้วยท่าทางตื่นๆ

ผลิตโชคไม่ใช่คนโง่ พอเห็นอาการนิ่งค้างไปของอีกคน เขาก็ประติดประต่อเรื่องได้




 

รอยยิ้มกว้างเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นยิ้มเหยียดเป็นเส้นตรง ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอีกทาง

อิศรานิ่งไปนานก่อนจะยื่นนามบัตรคืนเขา แล้วทางเดินกลับร้านก็เงียบลงเหมือนตอนขามา

 



 


ร่างสูงลอบถอนหายใจ บางครั้งเขาก็เกลียดความโลกกลมแบบนี้

แล้วก็ไม่ชอบท่าทางเหม่อลอยของเจ้าเด็กก้อนข้างๆตอนนี้ด้วย

 




เพิ่งจะจูบกับเขาเมื่อกี้แท้ๆ ตอนนี้กลับมาเหม่อเพราะชื่อแฟนเก่าอีกแล้วเหรอ

ท่าทางสถานะของกันต์ กันตถาวรในใจอิศราจะมั่นคงกว่าที่เขาประเมินไว้

 





หงุดหงิด...

 


หนีกลับโรงพยาบาลดีมั้ยวะ?

อยู่แบบนี้สักพัก เขาอาจจะเผลอเหวี่ยงใส่ ว่าที่แฟน ก็ได้

 





หากยังไม่ทันนึกอะไรต่อ แรงดึงเบาๆที่ปลายเสื้อก็รั้งให้เขาลืมทุกอย่าง

ก็ในเมื่อตอนนี้อยู่กันแค่สองคน คนที่จะดึงชายเสื้อเขาได้ก็มีอยู่คนเดียวนั่นล่ะ

 





“พี่เป๊ก...”



 

ใช่...น้องทอมตะมุตะมิของเขาที่มาพร้อมเสียงสองเสียงสาม

คุณหมอหนุ่มก้มมองใบหน้าหวานที่เงยขึ้นมองหน้าเขาพอดีเช่นกัน

 


 



ไม่รู้บอกไปรึยัง แต่ผลิตโชคชอบจังหวะที่เราสบตากันแบบนี้จริงๆ

 

 




“พี่รีบไปไหนมั้ย หาอะไรกินกันก่อนมั้ยฮะ ทอมมีเรื่องจะเล่า...”

 


 

ไม่แน่ใจว่าน้องทอมตะมุตะมิอยากคุยหรือว่าอยากกินมากกว่า

แต่ขอให้เรื่องที่คุย เป็นเรื่องเดียวกับที่เขาออยากฟังจากปากเจ้าตัวเองนะ

 



“แล้วเราไม่ต้องรีบกลับร้านเหรอ ไม่ใช่พี่ไม่อยากฟังทอมเล่านะ

...แต่พี่ไม่อยากให้ใครมามองว่าทอมอู้งาน”




 

ถามออกไปเพราะเป็นห่วงแบบนั้นจริงๆ ร่างเล็กยืนฟังด้วยสีหน้านิ่ง

หากในใจกลับท่วมท้นกับการกระทำของคนตรงหน้า คิดแทนเขาขนาดนี้เลยเหรอ?

 




“จริงด้วย งั้นกลับร้านก่อนก็ได้ฮะ”

 




“ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่โทรบอกแปมให้ก็ได้”




 

ว่าพลางหยิบสมาร์ทโฟนของตัวเองขึ้นมากดเปิดเครื่องหน้าตาเฉย

ปล่อยให้อิศราได้แต่ยืนอ้าปากค้างมองเขาอย่างคาดไม่ถึง




 

“ตามนี้นะแปม...พี่ขอโทษด้วยนะครับ...ปิดร้านไปเลยก็ได้

...อืม โอเคแล้ว....เดี๋ยวพี่พาทอมไปส่งเอง ขอโทษอีกทีนะ...ครับๆ”




 

ร่างสูงกดตัดสายเมื่อคุยธุระเสร็จ

ก่อนจะหันไปมองร่างเล็กที่ทำหน้าบึ้ง จ้องเขาเขม็ง




 

“...เราไปกินข้าวกันที่ไหนดี?”

 




“พี่เป๊ก มือถือพี่ไม่ได้แบตหมดแต่แรกใช่มั้ยฮะ?”




 

อิศราไม่ได้ตอบคำถาม หากย้อนเขาด้วยคำถามแทน

ร่างสูงยิ้มเจื่อนไป ยกมือเกาต้นคออย่างเขินๆที่โดนจับได้




 

“ก็ใช่ แต่อย่าโกรธพี่เลยนะ ตอนนั้นเรางอนกันอยู่นี่

...พี่ก็อยากใช้เวลาอยู่กันตามลำพังกับเราบ้าง...ไม่ได้เหรอ?”




 

คนฟังได้แต่ฮึดฮัดอยู่ในใจ เล่นถามเขาด้วยน้ำเสียงหวานนุ่มแบบนั้น

ไหนจะดวงตาที่จ้องเผยรอยรักตลอดเวลาคู่นั้น จะให้เขาตอบไม่ได้รึไงล่ะ

 




“ได้ไม่ได้พี่ก็ทำไปแล้วนี่”

 




กระแทกเสียงออกมาอย่างเข่นเขี้ยว รอจังหวะดูใบหน้าหล่อที่เจื่อนไป

ก่อนที่เจ้าตัวจะหัวเราะออกมาเสียงใสที่แกล้งเอาคืนอีกคนได้สำเร็จ

 


 

 

อิศราย่นจมูกใส่ พูดเสียงหวาน

“คนเจ้าเล่ห์~

 



 

ท่าทางขี้อ้อนนั่น เกือบทำให้ผลิตโชคลืมความตั้งใจตัวเองเมื่อครู่ไปเลย

ตั้งใจว่าถ้าไม่ได้คำอธิบายที่ดีพอจากปากอีกคน ก็จะแกล้งนิ่งใส่ไม่พูดด้วย

 




แต่อย่างว่า เขาแพ้ทางเด็กมันอ่ะเนอะ

 

 




เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขัดจังหวะพวกเขาอีกครั้ง

ร่างสูงยกขึ้นดูแล้วกดรับอย่างเสียไม่ได้ ใบหน้าดูเครียดขึ้น

พอวางหูได้ก็ถอนหายใจเฮือก ก่อนจะหันกลับมามองร่างเล็กอย่างชั่งใจ

 




“ทอมทอม...”




 

“ฮะ?”




 

“เห็นทีทอมต้องไปกินข้าวที่โรงพยาบาลกับพี่แทนแล้วล่ะ”

 

 







*

.

.





 

 

ร่างสูงในเชิ้ตดำก้าวลงจากรถสปอร์ตสีดำขลับ เงยหน้ามองชื่อร้านเพียงนิด

รองเท้าคู่แพงขัดมันเงายืนนิ่งอยู่นาน ก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าร้านไป

 



เพราะเป็นคืนวันศุกร์ เลยทำให้ Crow Bar ค่อนข้างแน่นไปด้วยแขกขาประจำ

คนมาใหม่ชะเง้อมองจนเจอเคาน์เตอร์บาร์ที่มีบาร์เทนเดอร์ประจำ ก็รุดตรงเข้าไปทันที

 




“สวัสดีครับ ดื่มอะไรดีครับ”

 




ร่างสูงที่เพิ่งนั่งได้ไม่นานกลับมามองตามเสียงนั่น

ก่อนจะเลิกคิ้วมองบาร์เทนเดอร์หนุ่มที่กำลังส่งยิ้มมาที่เขา

 




ดวงตาเรียวรีรูปอัลมอนด์เข้ากันกับเครื่องหน้าแบบไทยแท้

รอยยิ้มเก๋ๆนั่นขับให้คนตรงหน้าดูเสน่ห์แบบชวนมอง




 

“นายชื่ออะไร?”




 

“ผมเหรอ?”

บาร์เทนเดอร์หนุ่มชี้ตัวเอง ก่อนจะยิ้มกลับ




 

“ผมอาร์มครับคุณกันต์”

 




กันต์ยิ้มนิดๆ “รู้จักผมด้วย?”




 

“วันนั้นที่คุณนั่งคุยกับพี่เอ๊ะ ผมได้ยินชื่อคุณน่ะครับ”

 




กันต์ครางรับในลำคอ วันที่เขามาที่ร้านนี้ครั้งแรกแล้วคุยกับจิรากรนั่นเอง

แต่ตอนนั้นไม่ได้สังเกตเจ้าบาร์เทนเดอร์นี้เลย เพราะมัวแต่คุยเรื่องธุรกิจ



 

 

“นายหน้าตาดีนะ....สนใจเข้าวงการมั้ย?”




 

ถามตามประสานักธุรกิจ คนฟังได้แต่ทำตาโตขึ้น

ก่อนจะหัวเราะร่วนออกมาราวกับว่าที่เขาชวนมันตลกมาก

 




“ผมเหรอครับ ไม่ไหวหรอก นอกจากชงเหล้าแล้วผมก็ไม่ถนัดอะไรเลย”




 

ได้ยินแบบนั้นกันต์ก็อดมองอย่างสนใจไม่ได้ อีกฝ่ายหันกลับไปผสมเหล้าต่อ

รอยยิ้มแต้มที่ริมฝีปากขณะที่ชงเหล้าท่าทางมีความสุข...แปลกดีไม่เคยเจอ

 


 


ปกติคนส่วนใหญ่ หากรู้ว่ามีโอกาสได้เข้าวงการบันเทิงก็สนใจกันทั้งนั้น

แต่ไม่ใช่กับคนตรงหน้านี่ เจ้านี่มีความสุขแค่กับสิ่งที่ตนเลือกทำแค่นั้นเหรอ?

 




“อ่าว คุณกันต์ วันนี้มาด้วยเหรอครับ?”

 




จิรากรที่เพิ่งลงมาจากชั้นลอยเดินเข้ามาต้อนรับทันที

หากยังไม่ทันถามอะไรต่อ เสียงหวานที่ดูนิ่งผิดปกติก็ดังทักขึ้น

 




“ใครปล่อยให้ผู้ชายคนนี้มาที่นี่?”




 

กันต์หันกลับไปมอง ก่อนจะยิ้มน้อยๆทักทายอีกคนไป

นายหญิงของร้านกำลังกอดอกมองตรงมาที่เขาด้วยสายตาไม่เป็นมิตร




 

“ไม่เจอกันนานเลยนะครับพี่บุ๋ม”

 




“นั่นสิไม่เจอกันนานเลยนะฟลุ๊ค...”

 




ฟลุ๊ค!?...เจ้าของร้านหนุ่มถึงกับตาโตหันขวับมามองแขก VIP รายนี้

ปนัดดายิ้มตอบเย็นๆที่จิรากรมองแล้วลงความเห็นว่าน่ากลัวจริงๆ

 




“พี่รู้ว่าเรามาเพราะอะไร แต่คงเข้าใจนะว่าพี่ไม่ต้อนรับฟลุ๊ค”

 




โชคดีที่ศุกร์นี้ผลิตโชคมีเคสด่วนที่โรงพยาบาล

และเจ้าเด็กกะล่อนยังขอร้องแกมบังคับว่าขอพาอิศราไปด้วย

ไม่งั้นทั้งหมดคงได้เผชิญหน้ากันในร้านของเธอนี่แหละ

 




“ผมแค่อยากคุยกับทอม พี่จะห้ามทอมไม่ให้เจอผมไม่ได้นะพี่บุ๋ม”

 




“จะเจอทอมไปอีกทำไม ฟลุ๊คอยากเห็นน้องมันร้องไห้เป็นอาทิตย์อีกเหรอไง?”




 

ปนัดดาขึ้นเสียงใส่อีกฝ่ายอย่างอดไม่อยู่

กันต์ชะงักไปเมื่อได้ยินแบบนั้น ก่อนที่นายหญิงของร้านจะแสยะยิ้มมุมปาก




 

“แต่ฟลุ๊คคงไม่เคยเห็นทอมในสภาพนั้นนี่เนอะ

...เพราะพอเลิกกันไป ฟลุ๊คก็ไม่ได้สนใจอะไรนี่...ถูกมั้ย?”




 

กันต์ยืนนิ่งไปกับคำพูดที่ตอกย้ำความผิดของเขา

หันไปมองสบสายตากับปนัดดาที่ตำหนิเขากลายๆแล้วกำหมัดแน่น




 

ดูๆแล้ววันนี้เขาคงไม่ได้เจอกับทอมแน่ๆ จะยอมถอยก่อนก็ได้

แต่ว่าเขาไม่ยอมแพ้หรอกนะ ยังไงเขาก็ต้องเจอกับอิศราให้ได้

 




 

 



*

.

.

 

 




คุณหมอยังหนุ่มวักน้ำล้างหน้าให้สดชื่นหลังจากเคสผ่าตัดด่วนหลายชั่วโมง

เจ้าตัวรีบเดินกลับไปยังห้องพักแพทย์ของเขาที่ปล่อยใครบางคนทิ้งไว้ในนั้น

 

 



เจ้าของห้องเคาะประตูเบาๆสองสามครั้งก่อนจะเปิดเข้าไป

แล้วก็หลุดหัวเราะออกมาเมื่อพบว่าร่างเล็กนั้นกำลังฟุบหลับอยู่บนโต๊ะ



 

 

ผลิตโชคปิดประตูเดินมาหยุดยืนตรงข้างๆคนที่ฟุบหลับอยู่

จัดแจงถอดเสื้อกาวน์ของตัวเองแล้วบรรจงห่มให้อีกคนอย่างเบามือ




 

ความรู้สึกอบอุ่นแปลกๆพุ่งเข้ามาในใจ มันมีความสุขจนเขากลั้นยิ้มไม่ได้

การที่เหนื่อยกลับมาแล้วเจอใครบางคนนอนรออยู่มันทำให้สุขได้ขนาดนี้เลยเหรอ

 




 

มือใหญ่เกลี่ยปอยผมของคนเด็กกว่าเล่นอย่างเบามือ

คำพูดของแปมที่คุยผ่านโทรศัพท์เมื่อเย็นลอยมาในสมองอีกครั้ง

 




‘…พี่เป๊ก ทอมมันชอบพี่นะแปมดูออก พี่อย่าปล่อยมือทอมเด็ดขาดนะ…’

 

‘…หืม มีอะไรรึเปล่าแปม?...’

 

‘…แปมแค่บอกเฉยๆ ไว้คุยกันนะพี่เป๊ก…’

 

 




ถึงเขาจะสงสัยกับคำพูดของหญิงสาว

แต่เขาก็ไม่คิดจะปล่อยมือจากอิศราอยู่แล้วล่ะ





“อื้อ...พี่เป๊กเหรอฮะ”

 



ร่างเล็กเหมือนจะรู้สึกตัว ค่อยๆดันตัวเองลุกขึ้นนั่ง

ใบหน้าหวานยังคงงัวเงีย ดวงตาเรียวกระพริบถี่ปรับโฟกัส



 

ตั้งแต่ตอนเย็นที่ผลิตโชคมีเคสผ่าตัดด่วน เจ้าตัวเลยพาเขามาด้วย

หมอหนุ่มจัดแจงหานมและขนมปังให้เขารองท้องก่อนที่ตัวเองจะรีบรุดไปห้องผ่าตัด

แล้วเขาก็คงรอจนเผลอหลับไปสินะ น่าอายจริงๆ



 

 

“พี่ทำเราตื่นรึเปล่า? ขอโทษนะ”

 



“ไม่เป็นไรฮะ แล้วผ่าตัดเป็นไงบ้าง”



 

“ผ่านไปด้วยดีครับ คนไข้กลับไปนอนพักฟื้นแล้ว”



 

อิศราพยักหน้าหงึกหงัก กระชับเสื้อกาวน์อีกคนไว้กับตัว

กลิ่นกายที่ติดเสื้ออีกคนจางๆนั่นทำให้เขาเผลอสูดกลิ่นเบาๆ

 




“แน่ะ...แอบดมกลิ่นตัวพี่เหรอทอมทอม~




 

“ม..ไม่ใช่ฮะ มันเผลอเฉยๆ”




 

“อยากดมก็มาดมที่ตัวพี่เลยสิ”

 




ว่าพลางแกล้งเดินเข้าไปใกล้ ยืนเอาแขนท้าวพนักเก้าอี้คร่อมอีกคนไว้

อิศราหดตัวเองให้พ้นจากการโดนกัก ยื่นมือไปยันไหล่อีกคนให้ห่างออกไป




 

“อย่าเพิ่งเล่นสิฮะ พี่ได้กินอะไรรึยังเนี่ย”

 




“ยังเลยครับ”

 




“แล้วไม่หิวเหรอ ตั้งแต่กลางวันเลยนะ”

 




“ตอนแรกก็ไม่หิวนะ พอทอมทักก็หิวเลย”

 




“งั้นเดี๋ยวทอมไปเตรียมนมกับแซนวิชให้นะฮะ”

 




ผลิตโชคไม่ตอบอะไร แต่ก็ยอมถอนมือออกมาเพื่อให้อีกคนไปเตรียมของ

ใช้เวลาไม่นานแซนวิชทูน่าไข่ต้มกับนมสดก็ถูกยกมาเสิร์ฟที่โต๊ะตัวเดิม

 




“ทอมทอมทำเองเหรอ?”

 




ถามขึ้นอย่างสนใจ ก็จำได้ว่าตู้เย็นของเขามีของกินไม่กี่อย่าง

แล้วก่อนไปผ่าตัดเขาก็ยกให้น้องทอมตะมุตะมิกินหมดแล้วด้วย

 



“ฮะ คิดว่าพี่ผ่าตัดเสร็จน่าจะหิว ทอมเลยไปเซเว่นซื้อของกินมารอไว้

...หน้าตาอาจจะดูไม่ดี แต่ว่าอร่อยนะ นี่สูตรทอมเลย”




 ร่างเล็กพูดประโยคนั้นด้วยความซื่อ แต่ให้ตายเถอะ...

เป็นอีกครั้งที่คุณหมอต้องยกมือขึ้นปิดครึ่งหน้าตัวเองอย่างอารมณ์ดี

 




จะน่ารักเกินไปแล้วนะครับทอมทอม

 





.

.




 

“พี่เป๊ก เรื่องที่ทอมจะคุยน่ะ....”

 



อิศราเกริ่นขึ้นหลังจากที่เห็นว่าอีกฝ่ายจัดการทั้งแซนวิชและนมจนเกลี้ยงแล้ว

ผลิตโชคพยักหน้า ก่อนจะย้ายตัวเองมานั่งบนโซฟาข้างอีกคนเอี้ยวตัวไปรอฟัง

 



“...ถ้าพี่ฟังแล้วจะโกรธทอมก็ได้นะ”



 

“เล่ามาก่อนสิ จะลองฟังดูก่อน”

 



“คือ...คนที่ให้นามบัตรพี่มา เขา...เอ่อ.....”

 



อิศรากลั้นใจไปครู่ ทั้งที่เตรียมใจมาแล้วนะ

แต่ทำไมพอถึงเวลาที่ต้องพูดจริงๆดันรู้สึกประหม่าจนพูดไม่ออกก็ไม่รู้



 

แอบช้อนตามองอีกคนที่นั่งตรงข้าม ผลิตโชคยังคงนั่งนิ่งเอามือท้าวคาง

รอฟังเขาพูดอย่างตั้งใจ ร่างเล็กสูดลมหายใจอีกครั้งเพื่อเรียกความมั่นใจ



 

“...เขาเป็นแฟนเก่าของทอมเองฮะ”

 



“.........”



 

“...........”



 

 



“...แล้วทอมยังรักเขาอยู่รึเปล่า?”

 



 

อิศราส่ายหน้าไวๆ

“เราเลิกกันไม่ดีฮะ ทอมไม่ได้อะไรกับเขาแล้ว แค่เล่าเฉยๆ

...แต่ที่เล่าเพราะคิดว่าพี่ต้องรู้เรื่องนี้....พี่โกรธทอมรึเปล่าครับ?”



 

“ไม่โกรธสิครับ พี่ดีใจนะที่ทอมยอมเล่าออกมาเอง”

 



“อื้อ ทอมไม่อยากโกหกพี่เป๊ก”

 



อีกครั้งที่ประโยคแสนซื่อนั่นทำให้เขาอมยิ้มได้

มือใหญ่ยกขึ้นขยี้ลอนผมนุ่มนั่นอย่างรักใคร่



 

“ตอนแรกนึกว่าทอมจะมาบอกพี่ว่าจะกลับไปหาเขาซะอีก”

 



“....แฟนเก่าแปลว่าจบไปแล้วไงฮะ”

 



ผลิตยิ้มขำออกมา “พี่เชื่อใจทอมครับ”

 



ได้ยินแบบนั้น คนเด็กกว่าก็อดยิ้มตอบอีกคนไม่ได้

ร่างเล็กเขยิบเข้าหาอีกคน เอียงหัวอ้อนซบไหล่กว้าง

 



 “หืม? อ้อนพี่แบบนี้ อยากให้พี่ทำอะไรรึเปล่า”

 



“อยากให้พี่เลิกหื่นแล้วก็พักผ่อนครับ ทอมง่วงแล้ว”

 



“นอนกับพี่ไม่กลัวพี่ทำอะไรเหรอทอมทอม”

 



“ไม่อ่ะ ทีพี่เป๊กยังเชื่อใจทอม ทอมก็เชื่อว่าพี่เป๊กจะไม่เอาเปรียบทอมฮะ”

 



พูดด้วยรอยยิ้มซื่อๆ หากดวงตานี่สิส่องแวววิบวับอย่างเจ้าเล่ห์

ผลิตโชคมองสบตาแล้วได้แต่เข่นเขี้ยวในใจ เล่นพูดดักคอเขาแบบนี้

ต่อให้เขาคิดจะทำมิดี (สำหรับทอม) มิร้าย (สำหรับตัวเอง) ก็ไม่กล้าทำแล้วล่ะ

 



ร้ายนักนะเจ้าเด็กก้อน!

 





See you next Friday 


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - +





N/A



Warmth [n.] - ความรู้สึกรักใคร่, ความอบอุ่น


รู้สึกเข้ากันดีกับความอบอุ่น(จนเกือบเดือด)
เป็นฟิคที่เราแต่งแล้วก็ตกหลุมรักพี่หมอเป๊กกับทอมทอมซ้ำแล้วซ้ำเล่า


ปล. มีข่าวมาแจ้งค่ะ เราจะ รวมเล่มฟิควันศุกร์ แต่ไม่รู้จะมีใครสนใจรึเปล่า...?

ถ้าสนใจ รบกวนไปลงชื่อไว้หน่อยนะคะ แหะ~
เอาคนที่สนใจจริงๆ ไม่แคนเซิลเน้อออ เราจะได้นับจำนวนถูก ._.






เจอกันตอนหน้านะคะ จุ๊บๆ




   
      CR.SQW
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

377 ความคิดเห็น

  1. #323 แป๋วแหวว (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 15:45
    โอย หยุดยิ้มไม่ได้ นี่ฉันบ้าไปแล้ว
    #323
    0
  2. #319 Ztart (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 07:32
    อิศราเธอมันร้ายยยย อยากสิงพี่เป๊กมาเหอะ.อยากได้น้องทอมทอมมาอยู่ด้วย
    #319
    0
  3. #267 คุณหลวงผลิต (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 21:01
    ในที่สุดทุกคนก็รู้สักทีว่ากันต์คือฟลุ๊ค. ฟลุ๊คคือกันต์ 5555

    จัดหนักใส่พี่กันต์ให้ไปดามใจพี่อาร์มเลย
    #267
    0
  4. #266 micupcake16 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 16:38
    พี่เป๊กละมุนมากๆเลย ฮือออ ดีงามมม
    #266
    0
  5. #265 Fun_Hyoyeon (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 11:08
    อย่านะพี่กันต์เขากำลังหวานกันอย่ามาขัดฟินนะ
    #265
    0
  6. #261 หญิงน้อย (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 19:02
    ไรท์คะ โอนทาง wallet ได้มั้ยคะ สนจายยย
    #261
    0
  7. #260 กัลยกร (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 22:26
    หวานจนมดขึ้นจอแล้วเหอะ คันมือไปหมดละเนี่ยยยย มดมันกัด หวานจนเผลอกดจองฟิคโดยไม่รู้ตัววว อยากจิกรี๊ดให้ลั่นบ้านจริง ๆ คือชอบมากอ่ะ
    #260
    0
  8. #259 KwangChamon (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 17:44
    ฟิคอะไรไม่รู้เหมือนจิบโกโก้
    ใส่มาชเมลโลอุ่นๆ นุ่มๆ ในวันฝนตก มันละมุนไปหมด รักพี่เป๊กรักทอมทอม ><
    #259
    0
  9. #257 - c s h r - (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 12:05
    ย้ากกกกก ก่อนอื่นเลยขอเขินกับความอ้อนของน้องก้อนซักแปดตลบ =////////= น่ารักขนาดนี้แล้วพี่เป๊กจะไปไหนรอดหล่ะทอมทอมมมมม .////. ขอกรี้ดอีกเรื่องคือความเจ้าเล่ห์ของเด็กก้อน55555 ชอบจังความทันกันของทั้งสองฝ่าย เหมาะกันดีฮะ ส่วนพี่เป๊กก็้สุภาพบุรุษ(...)จริงๆ ไม่ทำอะไรน้องต่อ(หรอ...) นี่ยอมเสียเปรียบ(?)แบบนี้กับน้องทอมคนเดียวเลยสินะ หึหึ

    ชอบความละมุนของพี่เพ็คคึต่อทอมทอมจริงๆ ทั้งรักทั้งทะนุถนอมขนาดนี้แล้วก็อย่าลืมมั่นคงกันให้มากๆนะฮะ อย่ายอมให้พี่ฟลุ๊คเข้ามาแทรกได้นะพี่เป๊ก แฟนเก่าก็คือแฟนเก่า มันจบไปแล้วน่ะนะ :) 

    ปล. มารอพี่นวลที่ท่าน้ำเหมือนเดิมทุกวันศุกร์เลยนะ ถึงแม้พี่นวลจะลงตอนนี้วันเสาร์ และเรานั่งอ่านในวันอาทิตย์ก็ตาม เพราะงั้นลงอีกซักตอนตอนเย็นนี้ก็ดีนะฮะ-------- /พี่นวลไล่ตบ555555

    ปล2. อยากได้เล่มแล้วง่ะ แต่สภาพการเงินยังไม่คล่อง ขอเวลาไปปลูกถ่ายไตสักครู่นะฮะ....
    #257
    0
  10. #256 - c s h r - (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 12:05
    ย้ากกกกก ก่อนอื่นเลยขอเขินกับความอ้อนของน้องก้อนซักแปดตลบ =////////= น่ารักขนาดนี้แล้วพี่เป๊กจะไปไหนรอดหล่ะทอมทอมมมมม .////. ขอกรี้ดอีกเรื่องคือความเจ้าเล่ห์ของเด็กก้อน55555 ชอบจังความทันกันของทั้งสองฝ่าย เหมาะกันดีฮะ ส่วนพี่เป๊กก็้สุภาพบุรุษ(...)จริงๆ ไม่ทำอะไรน้องต่อ(หรอ...) นี่ยอมเสียเปรียบ(?)แบบนี้กับน้องทอมคนเดียวเลยสินะ หึหึ



    ชอบความละมุนของพี่เพ็คคึต่อทอมทอมจริงๆ ทั้งรักทั้งทะนุถนอมขนาดนี้แล้วก็อย่าลืมมั่นคงกันให้มากๆนะฮะ อย่ายอมให้พี่ฟลุ๊คเข้ามาแทรกได้นะพี่เป๊ก แฟนเก่าก็คือแฟนเก่า มันจบไปแล้วน่ะนะ :) 



    ปล. มารอพี่นวลที่ท่าน้ำเหมือนเดิมทุกวันศุกร์เลยนะ ถึงแม้พี่นวลจะลงตอนนี้วันเสาร์ และเรานั่งอ่านในวันอาทิตย์ก็ตาม เพราะงั้นลงอีกซักตอนตอนเย็นนี้ก็ดีนะฮะ-------- /พี่นวลไล่ตบ555555



    ปล2. อยากได้เล่มแล้วง่ะ แต่สภาพการเงินยังไม่คล่อง ขอเวลาไปปลูกถ่ายไตสักครู่นะฮะ....
    #256
    0
  11. #255 maohed (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 03:48
    ถ้าจะอ้อนขนาดนี้เป็นแฟนกันจะอ้อนถึงเวลไหนคะทอมทอม วงวารพี่หมอเลยจะต้องห้ามใจในความน่ารักได้ยังไง
    #255
    0
  12. #254 Angel Midori (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 02:09
    ยังไม่ทันเป็นแฟนทอมทอมก็อ้อนสุดริดเลยอะ
    #254
    0
  13. #253 พี่แพม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 00:17
    คือกันต์ยังต้องมาป่วนอีกนาน อยากให้พี่เป๊กแกใจเย็นกับทอมทอมแบบนี้ไปตลอดนะ
    #253
    0
  14. #251 sirisiri (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 23:15
    ทอมทอมมมน่ารักง่าาา งื้ออ
    #251
    0
  15. #250 sirisiri (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 23:15
    ทอมทอมมมม ???
    #250
    0
  16. #249 LUMINLIN♡ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 21:25
    ละมุนมากค่ะ ฮือออออ ดีต่อจายยยยยย
    #249
    0
  17. #248 Kwan is happy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 21:13
    อบอุ่นหัวใจจริงๆเลย -////- ตัวละมุนละไม ตัวความดรั๊กบินวนๆรอบตัว แค่เป็นเป๊กทอมก็ตกหลุมรักแล้วนะ นี่เป็นพี่หมอเป๊ปกับนัองทอมทอมยังทำตัวน่ารักให้เรารักแล้วรักอีกอีกนาเนี่ย น่ารักไปหมด
    #248
    0
  18. #247 Natacia (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 21:01
    อบอุ่นจนร้อนเลย คนไม่มีแฟนอยู่ตรงเน้~~~
    #247
    0
  19. #246 _PAKKIMMAY (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 20:49
    อบอุ่นกว่าไมโครเวฟอีก หวานละมุนละไมมากกกกก ชอบบ ตกหลุมรักพี่หมอเป๊กกับน้องทอมทอทแบบถอนตัวไม่ขึ้น หลงหน้ามืดตามัว รู้ตัวอีกทีกดจองฟิคไปแล้ว อิอิ
    #246
    0
  20. #244 Stlp1886 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 20:14
    ละมุนน และอบอุ่นหัวใจมากเลยยย ชอบฟิลหวานๆแบบนี้มากเยยยอ><  พี่หมอเป๊กสู้ๆนะคะ จะมาสักกี่ม่า แค่รักและเชื่อใจกันเดี๋ยวมันก็ผ่านไป แต่กลัวคนอ่านอย่างเราหัวใจวายก่อน 555555555 //กดจองฟิคแล้วน้า คุณนวลล 
    #244
    0
  21. #242 แม่นางพริ้ม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 20:03
    ได้ยินมั้ยคะคุณหมอ เลิกหื่นอ่ะ >\\\< น่ารัก ถึงกันต์จะหล่อแต่คุณหมอเป็นที่1ในใจทอมนะจ๊ะ ฮิ้ววววว
    #242
    0
  22. วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 19:35
    คุณหมอเป๊กกับทอมทอมอัพสถานะเป็นว่าที่แฟนแล้ว เย่~
    #241
    0
  23. #240 yoonnaka (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 19:16
    ฮื้อออออ หวานละเกินพี่หมอน้องทอมทอม
    #240
    0
  24. #239 HUNTER-LAW1 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 19:13
    ทอมกับเป๊กเริ่มไปได้ดีแล้วววว
    #239
    0
  25. #238 aoikotori (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 19:05
    ชอบฟีลตอนคนกำลังจีบกันนี่จัง มันดูอบอุ่นชวนเขิน ???? ทอมทอมก็ดูรู้ทันพี่หมอดี แต่รู้สึกมีกลิ่นดราม่ากลายๆ ขอให้พี่หมอเข้มแข็งนะคะ ซู่ๆ
    #238
    0