[PeckTom Fic] Friday Night ♡ (เป๊กทอม ผลิตอิศรา)

ตอนที่ 1 : Night 01 ♡ First Friday

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,873
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    23 เม.ย. 60


Friday Night♡  

First Friday♡  
 

 



ผลิตโชคเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรทำให้เขาสนใจคนตรงหน้า
อาจเป็นเพราะรอยยิ้มหวานกับแววตากลมโตใต้กรอบแว่นสีดำนั่น
อาจเป็นเพราะเคราใต้คางที่ดูยังไงก็ไม่สามารถปกปิดความน่ารักนั้นได้
หรืออาจเป็นเพราะน้ำเสียงนุ่มๆที่เขาบังเอิญได้ยินตอนอีกคนฮัมเพลงเบาๆ








 
จะเพราะอะไรก็ตาม วันนี้เขาต้องทำความรู้จักอีกคนให้ได้
 










“HEY! สวัสดี ผมชื่อเป๊กนะ”




 
เขาส่งยิ้มให้ ส่วนอีกฝ่ายเพียงแค่เลิกคิ้วมองแล้วก็เดินจากไป ทำเอาหนุ่มหล่อถึงกับใจแป้ว
ถึงจะมั่นใจว่าเมื่อครู่ได้ส่งยิ้มหวานอ่อยชนิดที่ว่าทำใครต่อใครใจละลาย
หากพอโดนเมินเข้าซึ่งๆหน้าแบบนี้ ผลิตคนคูลก็มีจุกไปไม่น้อย ถอนหายใจเฮือก
ก่อนจะหย่อนตัวลงนั่งฟุบหน้าลงกับเคาน์เตอร์บาร์ จนได้ยินเสียงแก้วช็อตกระทบกับโต๊ะเบาๆ
 




“เป็นไงมึง ได้ข่าวรถอ้อยคว่ำ...คว่ำแบบคว่ำตกน่ะนะ เขาไม่สนใจ”
 




บาร์เทนเดอร์คนสนิทพูดขึ้นพลางวางแก้วช็อตรสโปรดของอีกฝ่ายให้อย่างรู้ใจ
ร่างสูงเงยหน้าขึ้น หรี่ตามองเพื่อนสนิทก่อนจะแยกเขี้ยวใส่อย่างหงุดหงิด
 




“พูดมากน่ะไอ้อาร์ม”




 
“พูดมากหรือพูดแทงใจดำ? สมน้ำหน้าเล่นกับใครไม่เล่น”




 
“ว่าแต่ นั่นเด็กใหม่เหรอ ไม่เคยเห็นหน้า?”




 
“จะไปเห็นได้ไง น้องเขาไม่ได้ทำงานที่นี่”




 
“อ้าว หรือว่าเป็นลูกค้า”
 




“ก็ไม่ใช่อีกนั่นแหละ เห็นว่าเป็นรุ่นน้องพ่อกา”




 
เป๊กทำเสียงงึมงำในลำคอ รุ่นน้องพ่อกาหรือพี่เอ๊ะ เจ้าของร้าน Crow Bar
ถึงว่าทั้งที่เขามาร้องเพลงที่นี่เป็นประจำ แต่กลับไม่เคยเจอร่างเล็กนั้นเลย
ผลิตยกแก้วช็อตในมือขึ้นดื่มรวดเดียวหมด ก่อนจะลุกพรวดเดินไปยังจุดหมายทันที





 
“อ้าวเฮ้ย ไอ้เป๊ก...ไอ้เป๊ก!”




 
บาร์เทนเดอร์หนุ่มได้แต่ถอนหายใจกับความใจร้อนของอีกฝ่าย
ไม่ต้องเดาเขาก็รู้ว่าไอ้เพื่อน Play Boy จอมกะล่อนของเขาจะไปที่ไหน
คงไม่พ้นห้องพักส่วนตัวของเจ้าของร้านชัวร์












*
.
.







 
“HEY! พ่อกา ไปหาไรดื่มกัน”
 



เสียงทักเป็นจังหวะฮิปฮอปดังขึ้น ถึงเจ้าของห้องจะไม่เงยหน้าขึ้นมองผู้มาเยือนใหม่
หรือต่อให้เขาไม่ได้ยินเสียงทุ้มนั่น เขาก็เดาได้ว่าเป็นใคร





ในเมื่อทั้งร้านนี้มีแต่ ‘เป๊ก ผลิตโชค’
 เพียงคนเดียวเท่านั้นแหละ
ที่ไม่คิดจะเคาะประตูห้องเขาก่อนเข้ามาน่ะ!





พ่อกาหรือพี่เอ๊ะเงยหน้าจากเอกสารในมือเพียงครู่
ก่อนจะพ่นลมหายใจเฮือกใหญ่เหมือนจะระอา
 






“ถึงแกจะเป็นนักร้องประจำที่นี่ แต่ก็ควรเคาะประตูนะเว้ยเป๊ก”
 





“โห่ ทำไมวันนี้พ่อกาเคร่งมารยาทจังครับ”
 






จริงๆพี่แกก็ชื่อเอ๊ะอย่างที่บอกไปแล้วนั่นแหละ
แต่ด้วยความที่ร้านนี้เต็มไปด้วยของประดับที่เกี่ยวกับอีกา
หลายคนจึงตั้งฉายาให้ว่าพ่อกา และเขาก็ชินปากที่เรียกแบบนี้ซะด้วย






 
“ว่าแต่ลมอะไรหอบแกมาถึงห้องนี้ ปกติเห็นร้องเพลงเสร็จก็นั่งจิบเก๊กฮวยอยู่ข้างล่าง”






 
“ก็...” ผลิตเดาะลิ้นไปมาอย่างชั่งใจ “มีเรื่องให้ช่วยหน่อยอ่ะ”
 





“ให้ช่วย? เรื่องอะไรวะ ทำไมรู้สึกไม่น่าไว้ใจ”
 





“โห่ พ่อกา เรื่องนี้ไม่ยากเลย มันง่ายมากๆ ง่ายที่สุดสำหรับพี่เลย”
 






ยิ่งไอ้ตัวกะล่อนฉีกยิ้มหวาน เขาก็ยิ่งไม่ไว้ใจ
ไม่ใช่ว่าไปถูกใจสาวที่ไหนแล้วจะมายืมห้องเขาทำกิจกรรมเข้าจังหวะนะ
แบบนั้นพอดีแม่มังคนสวยของเขาได้ด่าเปิงตั้งแต่เด็กยันผู้ใหญ่แน่นอน







 

“อะไรวะ จะให้ช่วยเรื่องสาวนี่ไม่เอานะเว้ย”
 





“อ่ะ งั้นสบายใจได้ ไม่ใช่เรื่องสาวแน่นอน”
 





“อ่าว แล้ว?”
 






“ได้ยินมาว่าวันนี้รุ่นน้องพ่อกามาหาเหรอ ที่ตัวเล็กๆใส่แว่น ตะมุตะมิ น่ารักๆ”
 







“ตัวเล็ก ใส่แว่น ตะมุตะมิ น่ารัก” อีกฝ่ายทวนประโยคนั้นซ้ำ







....อ่อ ไม่ใช่รุ่นน้องพี่หรอก....ลูกรักแม่มังเขาน่ะ หวงยังกับมังกรหวงไข่”
 






แน่นอนว่าแม่มังก็ไม่ใช่ชื่อคนจริงๆ แต่เป็นเจ้าของหัวใจของเจ้าของร้านตัวจริง
พอเห็นเจ้าของร้านอย่างพี่เอ๊ะมีฉายา แฟนสาวก็เลยอยากเล่นด้วย เลยกลายเป็นพ่อกากับแม่มังไปแทน







 
“หวงเลยเหรอ...”
 






น้ำเสียงแปร่งๆนั่นอดทำให้เจ้าของร้านเหลือบมองไม่ได้
การที่ Play Boy อย่างเป๊ก ผลิตโชคมาถามหาคนด้วยท่าทีสนใจเอามากๆนั่น
อดทำให้คิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้ว่าอีกฝ่ายกำลังสนใจในตัวคนๆนั้น
 







ก็อย่างที่บอกไปแล้ว เด็กคนนั้นคือลูกรักสุดหวงของแม่มัง
แล้วยิ่งคนถามมันคือไอ้เพลย์บอยประจำร้าน









ในฐานะเจ้าของร้าน เขาควรรีบตัดไฟแต่ต้นลมดีกว่า
 








“เออ หวงมาก แถมเจ้าตัวก็ของแรง มีคนเคยมาจีบนะ แต่ก็ไม่เห็นจะเล่นกับใครซักคน
...ใครมาจีบก็เดินหนีไม่ก็ตอกกลับหน้าหงายไปหลายรายแล้ว----”







 
“แนะนำให้รู้จักหน่อยสิพ่อกา” 
อีกฝ่ายพูดแทรกขึ้นมา ทำเอาคนโตกว่าชะงักไปครู่






 
 
“ห่ะ? นี่นอกจากจะลิ้นเปลี้ยแล้วยังหูแกยังเปลี้ยอีกเหรอวะไอ้เป๊ก
...เพิ่งบอกอยู่หยกๆว่าแม่มังหวงมากแล้วเจ้าตัวก็ไม่เล่นด้วยกับคนที่มาจีบ ยังจะให้พี่แนะนำให้อีก”





 

“ก็ถ้าเป็นลูกรักแม่มังก็ต้องรู้จักกับพ่อกาด้วยใช่มั้ยล่ะ ถ้าพี่แนะนำผม
...ผมก็ได้เครดิตดีกว่าคนอื่นไง เรื่องแค่นี้ง่ายๆ ก็ยังคิดไม่ได้ อ่ะ งงเด้ งงเด้”








 
งงเด้พ่อง...
จะให้เขาช่วย ยังจะมาหลอกด่าเขาอีก







 
“อย่ามองผมด้วยแววตาเอือมระอาแบบนั้นสิพ่อกา ช่วยหน่อยนะนะนะ~”




 

ว่าพลางเขยิบตัวมาใกล้ ส่งสายตาปิ๊งๆให้กับรุ่นพี่คนสนิทเผื่อว่าจะใจอ่อน
แต่ลืมไปหรือเปล่าว่านี่คือพ่อกา ไม่ใช่สาวๆในสต็อกของผลิตที่จะเห็นแล้วเขินระทวย





 

นี่เห็นแล้วขนลุกเว้ย!!







“เอาหน้ากับสายตามุ้งมิ้งแกออกไปไกลๆไป เห็นแล้วขนลุก!”




 
“จะเอาหน้าหล่อๆออกไปทันทีเลย ถ้าพี่รับปากจะช่วยผม”





 

ดูมัน...ยอกย้อนไม่มีใครเกิน





 
“ไม่เอาเว้ย ไม่อยากเสี่ยงกับความเจ้าชู้ของแก เดี๋ยวโดนแม่มังถอนขนพอดี”
 





พูดตัดบทไป ก่อนจะก้มลงสนใจงานตรงหน้าต่อ
เชื่อว่าหลังจากนี้ ไอ้กะล่อนมันจะตื๊อเขาอีก แต่เขาจะไม่สนใจมัน





 


“ถ้าพี่ไม่ช่วย ผมจะฟ้องแม่มังว่าพี่แอบไปซื้อฟิกเกอร์อีการาคาแพงมา”
 










ถอนคำพูด...






นอกจากมันจะกะล่อนแล้ว ยังกวนตีนอีกด้วย
ไอ้เด็กเวร นี่แกทำแบบนี้กับพี่แกได้ยังไง!?
 








“ไอ้เป๊ก บางทีพี่ก็เกลียดมึงว่ะ เกลียดมากๆ”
 




“ผมรู้ แล้วตกลงจะแนะนำได้ยัง”
 





“แล้วมึงติดใจอะไรน้องเขานักหนาวะ ทุกทีก็เห็นรุกจีบเอง ไม่เห็นต้องให้ช่วยเลย
....อ่ะๆ อย่าบอกนะว่า โดนน้องมันเมินมาเหมือนกันเหรอไอ้กะล่อน~”





 
พ่อกาหรี่ตามองพลางยกนิ้วขึ้นชี้หน้าอีกคนอย่างล้อเลียน
ยิ่งเห็นใบหน้าหล่อยิ้มค้างก่อนจะเปลี่ยนเป็นบูดบึ้งอย่างขัดใจ
เขาก็ยิ่งสะใจที่ได้มีโอกาสเอาคืนมันกลับไปซะบ้าง



 


เป๊กปัดมือรุ่นพี่ที่ยื่นมาแทบจะจิ้มตาเขาออก
“ช่างผมเถอะน่ะ ตกลงว่าพี่รับปากแล้วนะว่าจะแนะนำน้องเขาให้ผมรู้จักอ่ะ”
 





“หึ ได้อีกทีศุกร์หน้าเว้ย ช่วงนี้งานยุ่ง”




 
“เห้ย ได้ไงอ่ะพ่อกา”



 

“ได้ดิ กูเป็นเจ้าของร้าน...”
 




“....”
 






อืม เถียงไม่ออก เถียงไม่อ๊อก
 






เมื่อเห็นเจ้าของร้านยืนกรานแบบนั้น เขาก็ไม่คิดจะต่อล้อต่อเถียงให้เสียเวลา
ตาเรียวเหลือบมองนาฬิกาบนผนังอีกครั้ง ตอนแรกตั้งใจว่าจะนั่งจิบเก๊กฮวยชิลๆฆ่าเวลา
แต่คิดอีกทีเขาก็รู้สึกเพลียๆเหมือนกัน วันนี้งดเก๊กฮวยแล้วกลับไปนอนดีกว่า





 

“งั้นผมกลับก่อนนะ อย่าลืมที่จะช่วยผมนั้นนะพ่อกา ไม่งั้น...”
 





ผลิตไม่ได้ต่อประโยคนั้นให้จบ เพียงแค่ยกนิ้วชี้ขึ้นก่อนจะลากผ่านลำคอ
เป็นเชิงว่าหากอีกฝ่ายไม่ช่วยเขา เรื่องฟิกเกอร์อีกานั่นถึงหูแม่มังแน่นอน 








YOU DIE!

 






ร่างสูงปิดประตูห้องโดยไม่สนใจเสียงโวยที่ดังตามหลังมา เดินกลับมายังเคาน์เตอร์บาร์ที่เดิม
เคาะนิ้วลงกับเคาน์เตอร์ไม้สองสามที เพื่อนสนิทก็หันหลังกลับมา
 




“ไปหาพ่อกามาเหรอ?”
 





“ใช่ แต่จะกลับแล้ว ส่งกระเป๋าให้หน่อย”
 





รอเพียงไม่นาน กระเป๋าสีดำราคาแพงก็ถูกส่งมาให้
เวลาเขามาร้องเพลงที่นี่ก็มักจะฝากสัมภาระส่วนตัวไว้ที่หลังบาร์เสมอ





 

“คุยอะไรกัน เรื่องน้องคนนั้นเหรอ”




 
“อืม ให้พ่อกาแนะนำให้รู้จักน่ะ”
 




“แน่ะ มึงสนใจน้องเขาจริงๆอ่ะสิ”
 




อาร์มยักคิ้วหลิ่วตาแซวนักร้องจอมกะล่อน 
อีกฝ่ายคว้ากระเป๋ามาสะพาย ก่อนจะยักคิ้วส่งกลับไม่ตอบอะไร
 
 




ใช้เวลาเพียงไม่นาน ผลิตโชคก็กลับถึงคอนโดของตน
พอเข้าห้องวางกระเป๋าอะไรแล้ว ร่างสูงก็ทิ้งตัวลงกับเตียงนุ่มอย่างเหนื่อยอ่อน
อาทิตย์ที่ผ่านมาเขาโหมงานหนัก จนเกือบจะขอลาไม่ไปร้องเพลงในคืนนี้แล้ว 







 
แต่เขาก็คิดถูกที่ตัดสินใจไปที่ผับ





 

คิดแล้วก็เผลอยิ้มกับตัวเอง








ภาพใบหน้าหวานใต้กรอบแว่นกับรอยยิ้มน้อยๆยามทักทายคนในร้านผุดขึ้นมาในสมอง
รอยยิ้มหวานและสดใสนั่นทำให้เขาสนใจอีกคน หากพอเขาเข้าไปทำความรู้จักบ้าง
เด็กนั่นกลับเมินมองเขาเหมือนอากาศธาตุ ยิ่งเห็นแบบนั้นก็ยิ่งทำให้รู้สึกท้าทายเข้าไปใหญ่






 

กดยิ้มที่มุมปากอีกครั้ง ก่อนจะฝืนลุกจากเตียงก่อนที่เขาจะเผลอหลับไปทั้งอย่างนี้
ว่าแต่ว่า ขอวาร์ปเวลาไปศุกร์หน้าเลยได้ไหม? 
 






อยากจะรู้จักแล้ว เจ้าเด็กจอมหยิ่ง
 







See you next Friday 


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - +





N/A



ลั่น...
ฉันทำอะไรลงไป



แต่ where where is where where (ไหนๆก็ไหนๆ)
ก็ลั่นเปิดเรื่องยาวมาแล้ว ได้แต่ภาวนาให้ตัวเองไม่ดองและเขียนจนจบ
ยังไงก็ฝากเอ็นดูฟิคเรื่องนี้ไว้อีกซักเรื่องนะเจ้าคะ
แล้วก็...ลองหาทำนองเพลง Jazz มาเปิดฟังตอนอ่าน จะได้ฟีลมากเลย ;)


#ฟิคคืนวันศุกร์
 
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

377 ความคิดเห็น

  1. #81 ขวันนนน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 01:28
    ก่อนอื่นน้องขอโทษนะคะที่เพิ่งมาอ่านตอนนี้ เฟบไว้นานมากจนมี5ตอนแล้ว จนิงๆน้องแฟนฟิคพี่เลย พี่รู้ใช่ม้าาาา 5555



    เข้าฟิค งืออออ พี่ยังเขียนภาษาสบายหูสบายตาเหมือนเดิมเลยค่ะ ช๊อบชอบ บรรยากาศผับ บรรยากาศเวลาพี่เป๊กนึกถึงหน้าน้องทอมตอนยิ้มน้อยๆ มันลอยมาตอนอ่าน นี่เขินพี่เป๊ก ทั้งๆที่สองคนยังไม่เจอกันจริงจังสักหน่อย ทำไมไม่รู้ แต่น่ารักนะคะ ชอบ เป็นกำลังใจให้อีกเรื่องนึงค่ะ เลิฟฟฟ
    #81
    0
  2. #75 กุ๊ดจี่~• (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 01:48
    คุนนนวลลลลลลเราขอโทสสสส ทำไมเราเพิ่งเห็นฟิค เราไม่ได้หดเฟฟไว้ โฮๆๆ/กัดผ้า

    เกลียดความกะล่อนของผลิต กับความกลัวเมียของพี่เอ๊ะอีก อุ่ย ไม่เรียกกลัวดีกว่า เรียกเกรงใจ5555
    #75
    0
  3. #38 yoonnaka (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 07:07
    อันตรายๆคิดว่าคนน้องไม่เซฟซะแล้ว ดันมาโดนใจplay boy ตัวเมพ อันตรายๆๆ
    #38
    0
  4. #34 Ztart (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 00:58
    ติดตามค่าา
    #34
    0
  5. #25 _PAKKIMMAY (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 01:42
    เปิดวาร์ปให้ผลิตหน่อยยย 55555 โดนน้องทอมเมินซะหน้าชาเลย
    #25
    0
  6. #18 chanbaek_1909 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 19:57
    ชอบบบ ไรท์มาต่อไวๆเน้อะ
    #18
    0
  7. #17 ตามมาจากทวิต :3 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 14:56
    น่ารักกกก ภาษาลื่นมากเลย แถมไรต์ยังดึงคาแรคเตอร์ของแต่ละคนมาใช้ได้แบบลงตัวอีก ชอบมากเลยค่ะ อ่านไปอมยิ้มไป •///•
    #17
    0
  8. #16 ตามมาจากทวิต :3 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 14:56
    น่ารักกกก ภาษาลื่นมากเลย แถมไรต์ยังดึงคาแรคเตอร์ของแต่ละคนมาใช้ได้แบบลงตัวอีก ชอบมากเลยค่ะ อ่านไปอมยิ้มไป •///•
    #16
    0
  9. #15 ตามมาจากทวิต :3 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 14:54
    น่ารักกกก ภาษาลื่นมากเลย แถมไรต์ยังดึงคาแรคเตอร์ของแต่ละคนมาใช้ได้แบบลงตัวอีก ชอบมากเลยค่ะ อ่านไปอมยิ้มไป •///•
    #15
    0
  10. #14 บ่าวเรือนคุณหลวง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 08:46
    แฮ่ มารออ่านต่อค่ะ 😁
    #14
    0
  11. #13 maohed (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 02:51
    อิพี่จอมกะล่อนพุ่งโดนเมินเป็นครั้งแรกล่ะสิ คอยดูว่าระหว่างคนน้องกับคนพี่ใครจะชนะ อิอิ
    #13
    0
  12. #12 Fun_Hyoyeon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 17:17
    ลูกรักแม่มังคงจะยากหน่อยนะเฮีย แต่ก็สู้ๆนะเฮีย อิอิ
    #12
    0
  13. #10 5555555555 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 14:50
    ไม่ได้ง่ายๆแน่นวลลลลลลลล พ่อลิ้นเปลี้ยมีด่านหลายด่านที่ค้องผ่านเยอะเหลือเกินใหญ่สุดน่าตะแม่มัง55555%5
    #10
    0
  14. #9 Jokirito (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 09:12
    แหม กลับบ้านมานอนเพ้อเชียวนะพ่อเพลย์บวย
    #9
    0
  15. #8 KKppmarune (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 08:57
    ขอให้วันศุกร์หน้า เฮียจะไม่โดนเมินอีกนะ5555
    #8
    0
  16. #7 LUMINLIN♡ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 01:01
    สู้ๆนะคะไรท์ สงสารพ่อเพลย์บอย หน้าแตกเลย 555555555555
    #7
    0
  17. #6 kpoplovekpoplove (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 23:04
    ไรท์สู้ๆ\\ชูป้ายไฟ
    #6
    0
  18. #5 naomi-14 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 22:41
    สู้ๆน้าค้าาา
    #5
    0
  19. #4 DutdaooChaiya (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 20:58
    เอาใจช่วยผลิตน้าาา(หรือต้องเรียกโจ้วดี) แต่ต้องรอศุกร์หน้าแฮะ อันนี้เป็น#จิงโจ้โด้ทุเรียนหรือ#เป๊กทอมหว่า รักไรต์จังเลย ปูเรื่องดีมากอ่ะคะ//กดปุ่มติดตามอย่างไว
    #4
    0
  20. #3 มาคุรุ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 20:22
    น่าสงสารพี่เป๊ก เพลย์บอยหนุ่มหล่อจังเลยนะคะ โดนน้องตะมุตะมิเมินแบบนี้ 55. แต่ก็รู้สึกขำมาก คงเสียเซลฟ์ไม่น้อย อุตส่าห์ลงทุนไปขอร้องกับพ่อกาเลยเชียว ถึงจะแอบขู่เขาก็เถอะ
    หวังว่าศุกร์หน้าคงจะได้รู้จักกันสมใจอยากสักทีนะคะคุณพี่เป๊ก 

    รอติดตามต่อไปนะคะ สู้ๆ ค่ะไรต์เตอร์ 😚
    #3
    0
  21. #2 n_new (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 20:04
    ชอบค่ะ มาต่อไวๆนะคะ ขอ~~ ทำเสียงผลิต

    #2
    0
  22. #1 SnowpupD (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 19:48
    ปูเสื่อรอค่ะ~~~ติดตามๆๆๆ=w=//
    #1
    0