[FIC] Music Box๐๐๐ ♪♫

ตอนที่ 8 : ♪♫ Track 08 - เสียงของหัวใจ (Peck x Tom)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 934
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    17 เม.ย. 60


 เนื้อเรื่องไม่เกี่ยวกับตัวจริงแต่อย่างใด อรรถรสนะคะ
 อ้างอิงเหตุการณ์แค่บางอัน บางอันก็มโนต่อเติมเอา 555
 เป็นพาร์ทต่อจากตอนที่แล้ว ถ้ายังไม่ได้อ่าน ย้อนกลับไปอ่านก่อนนะคะ











 gg.ginger716




...เสียงหัวใจเรียกร้องแปลกๆ...
...ให้รู้สึกดีที่มีเธอ...














“คุณหญิงอยู่ไหน...”



“คุณหญิงอิศราอยู่ไหน...?”








หืม...?



เจ้าของชื่อรีบเด้งตัวขึ้นมานั่งจ้องหน้าคอมทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น
ตอนแรกก็แค่เปิดดูผ่านๆเพราะมีคนบอกว่าพ่อจิงโจ้พูดถึงเขาในมินิคอน





ก็ไม่คิดว่าจะพูดถึงด้วยสรรพนามนี้
คุณหญิงอะไรของพี่วะ...ผมเป็นผู้ชายนะเว้ย





ปากอ่ะบ่นไปอย่างนั้น แต่ไอ้กล้ามเนื้อรอบมุมปากนี่สิ
มันอดยิ้มไม่ได้ที่เห็นอีกฝ่ายทำท่าอินกับบทคุณหลวงขนาดนั้น





เขารู้ว่ามีแฟนๆจำนวนไม่น้อยที่จับเขากับพี่เป๊ก ผลิตโชคเป็นคู่จิ้นกัน
ชื่อเรียกก็เท่ซะไม่มี พี่เป๊กเป็นคุณหลวง ส่วนทอมเป็นเมียคุณหลวง





แล้วท่าทางคุณหลวงจะเล่นใหญ่ซะด้วย
ถึงได้ถามหาคุณหญิงอิศราต่อหน้าแฟนคลับขนาดนั้น





“บางทีก็...เดินทางไปต่างจังหวัดหลายวัน...ก็คิดถึงคุณหญิงนะ”









ก็คิดถึงคุณหญิงนะ...









เดี๋ยว...




คือตอนนี้อิศราก็ยังนั่งท้าวคางนั่งอมยิ้มดูไลฟ์เหมือนเดิม
เพิ่มเติมคือความร้อนที่แล่นริ้วผ่านบนผิวแก้มของตน





พี่เป๊กครับ...อย่าอิน
มาบอกคิดถึงแบบนี้ คนฟังชักใจไม่ดี





เคยได้ยินอยู่บ้างกับฉายารถอ้อยคว่ำของอีกคน
แล้วนี่คือพี่เป๊กกำลังอ้อยคว่ำใส่เขางั้นเหรอ...?






อิศราสะบัดหัวเบาๆ เขาควรเลิกดูแล้วไปทำอย่างอื่นดีกว่า
คิดพลางปิดหน้าจอคอมลง ก่อนจะลุกเดินไปยังกองของขวัญที่แฟนๆให้มา





ช่วงนี้มีงานติดๆกัน เลยยังไม่มีเวลาเปิดของที่ได้รับมาซักที
วันนี้ว่างแล้วก็จัดการซักหน่อย ทอมกลัวว่าถ้ามีของกินแล้วมันจะหมดอายุน่ะ






ถ้าจำไม่ผิด ในจำนวนของที่ได้รับมา จะมีทุเรียนทอดของโปรดอยู่ด้วย
แล้วถ้าจำไม่ผิดอีก เหมือนจะมาพร้อมพวงมาลัยดอกมะลิพร้อมจดหมาย





มือเล็กลองควานดูสักพักก็พบจดหมายที่ว่า เหมือนจะมาจากแฟนคลับอีกคน
เนื้อหาข้างในก็ไม่มีอะไรมาก แค่บอกว่าเป็นบ่าวจากหัวเมืองฝ่ายเหนือ
นำของมาบรรณาการเขาซึ่งเป็นคุณหญิง และขอให้เขาเอ็นดูเฉกเช่นคุณหลวงเอ็นดู






แค่นี้เอง...







นี่คือจะเล่นใหญ่ทั้งซิลพินและแฟนคลับเลยใช่มั้ยเนี่ย
เห็นทีว่าถ้าอิศราไม่เล่นอะไรกลับไปบ้างก็จะดูไม่ให้ความร่วมมือ






คิดพลางวางพวงมาลัยพร้อมจดหมาย เล็งมุมกล้องสักพักก่อนจะอัพลงไอจี
แคปชั่นก็ไม่ได้อินอะไรมาก อิศราเป็นเด็กดี เล่นมาก็เล่นกลับ ไม่โกง






ยิ้มกริ่มเมื่อเห็นผลงานตัวเอง ก่อนจะวางมือถือลงแกะของขวัญต่อ
อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าคุณหลวงจำแลงเห็นรูปแล้ว จะมีอาการยังไง


















เงียบ...






สงบนิ่ง.....







บางทีทอมก็สงสัยนะ
ว่าพี่เป๊กฟอลไอจีเขาอยู่จริงหรือเปล่า ทำไมไม่มีรีแอคชั่นอะไรกลับมาเลย
อย่างวันนี้เขาไลฟ์ก็มีคนพูดถึงเป๊กทอม ผลิตอิศรา นี่ก็เล่นกลับเต็มที่







โอเคว่าคุณผลิตโชคอาจจะไม่ว่าง งานยุ่ง เดินสายคอนเสิร์ตอยู่
แต่เขาว่าเขาเห็นนะ ที่พี่เป๊กคนคูลไปกดไลค์ให้รูปคนอื่นนะ






ไหนบอกคิดถึงไง ไม่เห็นจะมากดไลค์ให้ซักรูป
มีแต่เขาเนี่ย ที่ตามกดไลค์แทบจะทุกรูปของพี่เป๊กเลยมั้ง 






คิ้วเรียวขมวดมุ่นเข้าหากัน รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาดื้อๆ
มาอ้อยคว่ำใส่เขา พอเขาเล่นกลับแล้วทำไม่เป็นไม่สนใจเหรอ?






อิศราไม่ชอบการถูกเมิน ยิ่งครั้งนี้อีกฝ่ายเป็นฝ่ายเล่นก่อน
แล้วพอเขาเล่นกลับบ้าง อีกฝ่ายก็ดันมาทำเป็นเงียบเนี่ย






มันรู้สึกเสียหน้าอ่ะ






ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะปัดความหงุดหงิดนั่นออก 
มือเล็กคว้าผ้าขนหนู เขาว่าเขาไปอาบน้ำแล้วนอนดีกว่า












♪♫ -












“เดี๋ยว อิศรา”





สัมผัสหนักๆที่จับกุมที่ข้อมือ ทำให้ร่างเล็กจำต้องหยุดเดินก่อนจะหันมามอง
คิ้วเรียวขมวดมุ่นเข้าหากันเมื่อพบว่าคนที่จู่โจมเข้ามาคือใคร





ไอ้พี่เป๊ก...





แถมมาในเสื้อเนื้อแพรคอกลมกับโจงกระเบน นี่คืออินใช่มั้ย 
มีความเล่นใหญ่ทางเสื้อผ้าหน้าผม ไม่บอกก่อนล่ะอิศราจะได้ใส่ชุดไทยมาด้วย





ตาเรียวไล่มองอีกคนก่อนจะหลุบตามามองยังข้อมือตัวเอง
มือใหญ่ยังคงเกาะกุมที่ข้อมือเขาไม่ยอมปล่อย 






อ้อยคว่ำอีกล่ะ





หมั่นไส้...






“คุณหลวง ปล่อยนะเจ้าคะ”






พูดประโยคนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงแสนงอน
อิศราเหมือนเห็นตัวเองในชุดสไบแพรสีตองนวล
จิตใต้สำนึกบอกว่า เขาในตอนนี้คือสตรีที่ชื่ออิศรา







ฝันอยู่สินะ...
แถมเป็นฝันที่รู้ตัวว่ากำลังฝันอยู่








ร่างเล็กตวัดตามองใบหน้าหล่อของอีกคน ออกแรงดึงข้อมือตัวเอง
หากยิ่งดึง อีกฝ่ายก็เหมือนจะยิ่งเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ





“ปล่อยนะเจ้าคะคุณหลวง อิฉันเจ็บ”





ไหนๆในฝันก็เป็นผู้หญิงแล้ว ก็ขอมีจริตให้เต็มที่เลยแล้วกัน
จะให้เขาไปงอแงใส่พี่เป๊กในความเป็นจริงก็คงจะดูแปลกๆ






“ฉันปล่อยก็ได้ แต่หล่อนต้องรับปากก่อนว่าจะไม่เมินฉันเหมือนเมื่อครู่”






แหม่ แล้วทีพี่เองยังเมินใส่ผมเลย
ทีงี้เข้าใจหัวอกคนโดนเมินหรือยังล่ะ หึ





“ว่าอย่างไร อิศรา?”





เสียงทุ้มดังขึ้นใกล้ใบหูเล็กอีกรอบเพราะเห็นร่างเล็กไม่ยอมตอบ
หากคนฟังกลับสะดุ้งโหยง รีบถอยห่างจากคนร่างสูงทันที







เป็นอะไรถึงได้ชอบยื่นหน้ามาพูดข้างหูเขาอยู่เรื่อย!







“ไม่เมินก็ไม่เมินเจ้าค่ะ ปล่อยได้แล้วเจ้าค่ะ 
คุณหลวงกำลังทำให้อิฉันเจ็บนะเจ้าคะ”





มือใหญ่ออกปานนั้น แถมยังจับข้อมือไว้เสียแน่น
ไม่เห็นหรือว่าข้อมือของเขาเริ่มแดงจากแรงบีบแล้วนะ 





“ขอโทษ...”





คุณหลวงว่าพลางรีบปล่อยข้อมืออีกคนให้เป็นอิสระทันที
ร่างสูงมองดูอีกคนที่ยืนลูบข้อมือตัวเอง ก่อนจะกระแอมเบาๆ





“ขอฉันคุยกับหล่อนสักครู่ได้ไหม”












*
.
.








“มีอะไรหรือเจ้าคะ?”





อิศราถามขึ้นเสียงห้วนเมื่อเดินมาถึงศาลาริมน้ำ
ทำเอาร่างสูงชะงักหยุดเดิน ก่อนจะหันตัวกลับมาเผชิญหน้า





“...ยังเคืองฉันอยู่รึแม่อิศรา เรื่องเมื่อครู่ฉันมิได้ตั้งใจทำหล่อนเจ็บ”





“แต่ก็ทำไปแล้วนี่เจ้าคะ”





“ฉันไม่ได้ตั้งใจ...”





“ขนาดไม่ได้ตั้งใจนะเจ้าคะ ถ้าคุณหลวงตั้งใจข้อมืออิฉันคงได้หักเป็นแน่แท้”





“อิศรา...”
เรียกด้วยน้ำเสียงอ่อน





“ฉันผิดที่ทำให้หล่อนเจ็บ แต่ฉันขอให้หล่อนอภัยได้หรือไม่
...หากหล่อนยังเมินฉันอยู่เช่นนี้ ใจฉันคงอยู่ไม่เป็นสุข”






“รู้แล้วหรือเจ้าคะ ว่าเวลาถูกเมินมันรู้สึกเช่นไร?”






สาบานได้ว่าอิศราไม่ใช่คนแสนงอน
หากมันเป็นเรื่องที่ทำให้เขาหงุดหงิดค้าง เลยอดไม่ได้ที่จะประชดกลับ





“หล่อนพูดเหมือนว่าฉันเมินไม่สนใจหล่อน ฉันทำเช่นนั้นงั้นหรือ?”





ถามขึ้นอย่างแปลกใจ คิ้วเรียวขมวดแน่นนึกย้อนเหตุการณ์
ว่าตัวเขาเองไปทำเมินอีกฝ่ายตอนไหน ถึงได้มีท่าทางปั้นปึ่งใส่เขาเช่นนี้





“เปล่าเจ้าค่ะ คุณหลวงไม่ได้เมินอะไรอิฉันหรอก...”





อิศราตัดบท คนที่เมินเขาน่ะไม่ใช่คุณหลวงในฝันนี่ซักหน่อย
หากเป็นเจ้าจิงโจ้แบดบอยอ้อยคว่ำนั่นต่างหาก
เขาก็ไม่ควรเอามาพาลใส่อีกคนสินะ





“แล้วหล่อนเมินฉันด้วยเหตุใดรึ หล่อนถึงไม่ยอมคุยกับฉันเลย ฉันคุยด้วยก็ไม่ยอมตอบ”





ปลายเสียงเจือความตัดพ้ออยู่ในที อิศราเงยหน้าสบตากับอีกคน
ก่อนจะรีบก้มหน้างุด รู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาแปลกๆอีกครั้ง





ไม่ใช่เพราะแววตาคู่นั้นที่ทอดมองมาเหมือนจะตัดพ้อ
แต่เพราะประโยคหนึ่งในนั้น ที่คุ้นเหลือเกินว่าเคยได้ยินมาก่อน










‘...หล่อนถึงไม่ยอมคุยกับฉันเลย ฉันคุยด้วยก็ไม่ยอมตอบ...’
‘...อยู่บนเวทีก็ไม่ยอมคุยกับเราเลย คุยด้วยก็ไม่ยอมตอบ...’









ถ้าบอกว่าคุณหลวงคนนี้คือพี่เป๊กในอดีตชาติ
อิศราก็ชักจะเชื่อแล้วนะ แม้ว่ามันจะดูไม่น่าเชื่อก็เถอะ





“ขออภัยเจ้าค่ะ ตอนนี้คุณหลวงอยากคุยอะไรกับอิฉัน จะไม่เงียบ...ไม่เดินหนีแล้วเจ้าค่ะ”





“คือเรื่องหมั้นหมายของเรา...”





คุณหลวงพูดเพียงแค่นั้น แล้วก็นิ่งเงียบไปอย่างลังเลว่าควรพูดไหม
ส่วนคนฟังยังคงยืนรอฟังด้วยท่าทางสงบนิ่ง แม้หัวใจจะเต้นเร็วกว่าเดิม





“ที่ฉันอยากจะรู้ก็คือ...หล่อนคิดเห็นอย่างไรกับเรื่องนี้?”





“คุณหลวงเริ่มอายแล้วใช่ไหมเจ้าคะ หากต้องออกเรือนกับทโมนอย่างอิฉัน?”





อิศราจำเหตุการณ์ก่อนนี้ไม่ได้หรอก หากพอมีภาพลางๆผ่านเข้ามา
ว่าคุณหลวงบอกว่าอิศรานั้นห้าวหาญเกินหญิงทั่วไป เอาแต่เล่นซน
แล้วยังบอกว่าแม่หญิงเรือนอื่นๆก็ต่างอยู่เหย้าเฝ้าเรือนกันทั้งนั้น






“ฉันยังไม่ได้พูดเช่นนั้นเลยอิศรา”






น้ำเสียงทุ้มเข้มขึ้นราวกับจะดุอีกฝ่ายอยู่ในที
ยิ่งเห็นใบหน้าหวานสะบัดหนีไปอีกทาง คุณหลวงก็ชักอ่อนใจ
เห็นที เขาต้องทำอะไรที่มันตรงกับใจออกไปเสียแล้วกระมัง







หมับ...




“ค...คุณหลวง ปล่อยนะเจ้าคะ”





อิศราร้องเสียงหลง ตากลมถลึงมองอย่างขัดใจ
ก็คุณหลวงน่ะ เล่นอาศัยทีเผลอรวบตัวเขาเข้าไปกอด





หลวงผลิตกลับไม่ยี่หระกับท่าทางขัดขืนนั่น
กดยิ้มที่มุมปากมองอีกคนในอ้อมกอด 





แม้อิศราจะถลึงตาดุใส่เขาอย่างไม่พอใจ 
หากแก้มทั้งสองที่แดงปลั่งนั่นก็พอบอกได้ว่าไม่ได้โกรธเขาจริง








“ฟังพี่ก่อนสิ อิศรา”





น้ำเสียงทุ้มคลอเคลียข้างใบหู และสรรพนามแทนตัวที่เปลี่ยนไป
ทำเอาคนฟังถึงกับเม้มปากแน่น เผลอยืนนิ่งให้คุณหลวงกอดได้ถนัดมือ




“พี่ไม่เคยอายที่ต้องออกเรือนกับเจ้า นั่นเป็นเรื่องที่พี่ยินดีมาก
...มากเสียจนอยากเร่งให้ถึงวันนั้นเร็วๆ”





“.............”





“นั่นเพราะในใจของพี่มีเพียงอิศรา”





“..................”





“เช่นนั้นแล้ว เจ้าจะกล่าวหาว่าพี่มีแม่หญิงอื่นได้อย่างไร”





“...........................”






“ความในใจพี่ได้เฉลยให้เจ้าฟังไปหมดแล้ว ใจพี่มีน้องคนเดียว 
...แต่ใจน้องเคยมีพี่บ้างไหม หากมีทำไมถึงไล่พี่ให้ไปออกเรือนกับหญิงอื่นได้เล่า?”






เสียงท้ายประโยคแผ่วลงราวกับจะตัดพ้ออีกรอบ อ้อมกอดกระชับให้แน่นขึ้น
ร่างเล็กเผลอกลั้นหายใจไปชั่วขณะ รู้สึกได้ว่าอ้อมกอดนั่นค่อยๆคลายออกไป











.
.
.









อิศราลืมตาขึ้นอีกทีก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงในห้องตัวเอง
นาฬิกาปลุกสีสดยังคงแผดเสียงทำหน้าที่ของตัวเองได้ดี





ค่อยๆชันศอกขึ้นนั่งปรับโฟกัส ตากลมยังคงปรือเหมือนยังไม่ตื่น
ในสมองค่อยๆเรียบเรียงลำดับเรื่องราวเมื่อครู่





เขาฝัน...ว่าตัวเองเป็นผู้หญิงในยุครัชกาลใดซักอันนี่แหละ
แล้วก็มีพี่เป๊กเป็นคุณหลวงผลิต ที่ทั้งดุและเจ้าเล่ห์ในเวลาเดียวกัน






ทั้งที่เป็นแค่ฝัน แต่เขากลับรู้สึกคุ้นเคยกับเหตุการณ์เหล่านั้น
ยังรู้สึกถึงสัมผัสที่โอบกอดเขาในฝัน จนเขาต้องยกมือกอดตัวเอง





“...เป็นถึงคุณหลวง รังแกผู้หญิงแบบนี้ไม่งามเลยนะเจ้าคะ”




บ่นกับตัวเองเบาๆคล้ายยังละเมอ แต่เขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่การละเมอ
ร่างเล็กหัวเราะเบาๆที่ตัวเองฝันอะไรได้เป็นเรื่องเป็นราวขนาดนี้






ฝันว่าตัวเองเป็นผู้หญิงแล้วพี่เป๊กคุณหลวงว่าหนักแล้ว
แถมในฝันเขายังอยู่ในฐานะคู่หมั้นคู่หมายของคุณหลวงอีก





ชักไม่แน่ใจแล้วว่าตอนนี้ระหว่างเขากับพี่เป๊ก
ใครอินกับแทค #เป๊กทอม #ผลิตอิศรา มากกว่ากัน














♪♫ -












“โอเค พัก 15 นาทีครับ”






เสียงทีมงานยกมือให้สัญญาณหลังจากซาวน์เช็คเป็นที่เรียบร้อย
นักร้องนำตัวเล็กก็เลยเลือกที่จะหลบมุมมาเอนหลังที่โซฟาตัวใหญ่






“ทอมๆ พี่เป๊กเขาพูดถึงแกอีกแล้วว่ะ เมื่อคืนนี้”






หญิงสาวคนเดียวของวงทิ้งน้ำหนักตัวนั่งลงข้างๆพร้อมยื่นห่อขนมมาให้
อิศราเลิกคิ้วหันมองขนมในมือก่อนจะเบนสายตามองหน้าคนมาใหม่






ทำไมพี่มนต้องพูดประโยคเมื่อกี้ด้วยสีหน้ากรุ้มกริ่มแบบนั้น
นี่อย่าบอกนะว่าเจ๊เองก็เป็นแฟนคลับคู่จิ้นของเขากับพี่เป๊กน่ะ






“เหรอ พี่เป๊กเขาพูดว่าอะไรอ่ะ”






“ไม่รู้ ฉันก็ยังไม่ได้ดู ว่าจะมาชวนแกดูเนี่ย 
...เห็นว่าเรียกถึงแม่หญิงอิศราคนงามอีกแล้ว~”





เจ้าของชื่อฟังแล้วก็ได้แต่เบะปากอย่างหมั่นไส้
ทีในโซเชียลอ่ะเงียบนะ เขาเล่นด้วยก็ไม่สนใจ แต่ขยันพูดชื่อเขาออกงาน







สับสนเว้ย!
ตามมาหลอกหลอนในฝันไม่พอ ยังตามมาถึงตัวจริงอีก







“เอ้า จะไปไหนอ่ะทอม ไม่เปิดดูเหรอ”





หญิงสาวของวงทักขึ้น เมื่อเห็นว่าน้องเล็กไม่ได้มีท่าทางสนใจแต่อย่างใด
แถมอยู่ๆก็ลุกพรวดขึ้นทำท่าจะออกจากห้องไปอีก ร่างเล็กชะงักไปก่อนหันมาตอบ 






“ทอมจะไปห้องน้ำ พี่เขาก็แค่พูดตามสคริปเฉยๆแหละ ใครจะสนใจ” 






















ก็ทอมไง...




ถึงกับแอบหลบสายตาคนอื่นมานั่งดูไลฟ์ย้อนหลังในห้องน้ำ 
ไม่ได้สนใจอะไรเลยจริงๆ แค่อยากดูว่าพี่เป๊กพูดถึงตัวเองว่ายังไง










“...เขามีคู่จิ้นเยอะแล้ว”

“คุณหญิง?”

“คุณหญิงอิศรา”










มือเล็กรีบกดปิดคลิปทันทีหลังจบประโยคนั้น
ชักรู้สึกว่าเลือดในส่วนต่างๆมันเร่งมาสูบฉีดบนใบหน้าอีกครั้ง





น้ำเสียงทุ้มของอีกคนที่เรียกชื่อเขายังคงก้องอยู่ในหัว
เจอคำว่าอิศราผ่านน้ำเสียง R&B นั่นแล้ว อิศรารู้สึกเขินขึ้นมา






นี่พี่เป๊กเล่นอะไรกับความรู้สึกเขาเนี่ย






ยิ่งมองใบหน้าหล่อของอีกคนผ่านในคลิป
ก็ยิ่งรู้สึกเหมือนว่าพี่เป๊กมายืนข้างๆเขาพร้อมกระซิบเบาๆว่า ‘อิศรา’








ตึ่ก... 




แย่แล้ว ทำไมใจเขาเต้นแรงขนาดนี้
แล้วทีนี้เขาจะทำหน้าไงตอนเจอพี่เป๊กล่ะเนี่ย?







♥ กดฟังเพลง
















♪♫ -














แล้ววันที่เขากลัวก็มาถึงจนได้






วันนี้เขามีคิวอัดรายการช่วงเช้าถึงเย็น ซึ่งนั่นไม่มีปัญหาอะไร
ถ้าหากสายตาเขาไม่บังเอิญไปเจอชื่อใครอีกคนที่ดันมีคิวอัดช่วงบ่าย






สตูดิโอที่ใช้ถ่ายทำก็ไม่ได้กว้างซักเท่าไร ยังไงก็ต้องเจอกันแน่นอน
อิศราสูดลมหายใจลึก เจอหน้ากันไปเลยก็ดี เขาก็อยากพิสูจน์อะไรเหมือนกัน






“อ่าว คุณหญิงมาอัดรายการเหมือนกันเหรอ”





เสียงทุ้มคุ้นหูที่ทักขึ้นพร้อมกับน้ำหนักมือที่จับลงบนไหล่นั่น
ทำให้อีกคนที่ยืนคิดอะไรเพลินถึงกับสะดุ้งเฮือก





“เฮ้ย!”





คือพร้อมเจออ่ะใช่
แต่ไม่ต้องมาเร็ว เคลมเร็วขนาดนี้ก็ได้






“สะดุ้งโหยงเลย พี่ทำให้ตกใจรึเปล่า”





“เปล่าครับ พอดีทอมคิดอะไรเพลินๆอยู่”





พอได้ยินดังนั้น ร่างสูงที่มาใหม่ก็ส่งยิ้มให้เหมือนจะโล่งอก
ยกมือขึ้นลูบศีรษะตัวเองผ่านหมวกแก๊ปใบเก่งด้วยความเคยชิน





“เป็นไงงานยุ่งไหม ไม่เจอกันเลยเนอะ”





“สบายดีครับ พี่เองก็งานเยอะเหมือนกันนี่”





“หืม รู้ตารางงานพี่ด้วยเหรอ”





“เปล่า ทอมเห็นจากในไอจีพี่เฉยๆ”






รีบยกมือส่ายไปมาเร็วๆเป็นการปฏิเสธ
คนโตกว่าอมยิ้มมองท่าทางนั่นอย่างเอ็นดู






“เอ้อ ไอจี...ขอบคุณนะที่ตามกดไลค์ให้พี่ตลอดเลย”









เหอะๆ...
อุตส่าห์ลืมเรื่องนี้ไปแล้วนะ









“ส่วนพี่ก็ไม่เคยกดไลค์ให้ทอมเลย นึกว่าพี่อันฟอลทอมไปแล้ว”






“NO ยังฟอลอยู่ ดูได้”





ว่าพลางทำท่าจะควักโทรศัพท์ออกมายืนยัน
รั้งให้คนเด็กกว่าต้องรีบยกมือห้ามเป็นการใหญ่





“ทอมแซวเล่นเฉยๆพี่เป๊ก รู้น่ะว่าฟอลอยู่”





“ไม่ได้กดไลค์ แต่ก็บอกคิดถึงตลอดไง”





“ฮะ?”





“ไลฟ์พี่อ่ะ ได้ดูบ้างรึเปล่า?”







ตึ่ก...



เสียงหัวใจเต้นแรงขึ้นอีกครั้งอย่างช่วยไม่ได้
โอเค สิ่งที่เขาสงสัยได้รับการพิสูจน์แล้ว







“ไม่ตอบ? งอนพี่เหรอ?”






“ป...เปล่า”





“หรือว่าเขินกันนะ”





ร่างสูงย่อตัวลงมองใบหน้าหวานที่เปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยรอยยิ้ม
ยกนิ้วขึ้นจิ้มแก้มอีกคนเล่น ก่อนจะเทกระจาดอ้อยใส่อีกคนต่อ





“เขินคุณหลวงเหรอคุณหญิง”







แว่บนึง อิศราเหมือนเห็นเงาคุณหลวงซ้อนทับอยู่ในตัวอีกคน









“ทอม ทำไมเงียบไป ไม่ชอบให้เรียกคุณหญิงเหรอ
...แต่พี่ว่ามันเข้ากับเราดีนะ พี่เคยฝันเห็นเราใส่ชุดไทยด้วย”








เดี๋ยว...





ว่าไงนะ?






ฝันเห็นเขาใส่ชุดไทยเหรอ?
แล้วฝันว่าตัวเองเป็นคุณหลวงด้วยหรือเปล่าล่ะนั่น







“พี่เป๊ก...”




“ครับ?”




“พี่ว่าชาติก่อนเราเคยเจอกันมั้ยอ่ะ”





คนถูกถามเหวอไปครู่ใหญ่ ซึ่งอิศราก็ไม่แปลกใจหรอก
คำถามเขามันค่อนข้างจะแฟนตาซีเหนือจินตนาการน่ะ





แต่อิศราก็คืออิศรา ที่ไม่ชอบค้างคาอะไรนานๆ
อยากรู้อะไรก็ต้องถามตรงๆ ร่างเล็กสูดลมหายใจลึกก่อนจะถามต่อ






“เมื่อคืนทอมฝันถึงพี่ ในฝันพี่เป็นคุณหลวงแล้วทอมก็เป็นผู้หญิง
...เป็นคู่หมั้นพี่ที่เป็นคุณหลวงอ่ะ ทีนี้เมื่อกี้พี่บอกว่าเคยฝันเห็นทอมใส่ชุดไทย
ทอมก็เลยสงสัยว่าเราฝันเรื่องเดียวกันหรือเปล่า หรือว่าชาติก่อนเราจะเคยเจอกัน?”







ผลิตโชคคนคูลยืนนิ่งคิดตาม
ก่อนจะเลิกคิ้ว อมยิ้มมองเจ้าของฉายาคุณหญิงอิศรา







“ทอมจะสื่อว่า เราเป็นเนื้อคู่กันตั้งแต่ชาติปางก่อนแบบนั้นรึเปล่า”






“ก็...ทำนองนั้น” 





อีกฝ่ายยกมือขึ้นเกาต้นคอ ตอบรับเสียงเบา
ยอมรับด้วย? น่ารักตะมุตะมิซะไม่มีอ่ะ





“นี่จะจีบพี่เหรอ?”








เทอ้อยไปอีกกระจาด...





ยิ่งเห็นเขาหน้าแดงอ้าปากค้าง อีกคนก็ยิ่งดูชอบใจ
ผลิตโชคกระแอมเบาๆ ก่อนจะย่อเข่าให้ใบหน้าอยู่ระดับเดียวกัน






“อันที่จริง พี่ก็เคยฝันเหมือนทอมเด๊ะเลย แต่พี่คิดว่านั่นก็แค่ฝัน”







อืม...ไอ้ความรู้สึกห่อเหี่ยวนี่มันอะไร
มันหนักกว่าเสียหน้าที่โดนปฏิเสธ มันเจ็บหน่วงๆคล้ายว่าจะเสียใจ






นอกจากพี่เป๊กจะไม่เห็นด้วยกับเรื่องเนื้อคู่กลับชาติมาเกิดแล้ว
ยังมองว่านั่นเป็นแค่เรื่องฝันไป ไม่ควรเอามาจริงจังใช่มั้ย








“...พี่เลยไม่กล้าเอาเรื่องฝันมาเป็นข้ออ้างในการจีบทอม










หือ?






จีบ!?







ร่างเล็กขมวดคิ้ว ทวนประโยคเมื่อครู่อีกครั้ง
เงยหน้าขึ้นมองอีกคนที่ยังคงโปรยยิ้มหวานใส่เขา






“เรื่องเนื้อคู่มันอาจจะจริงหรือไม่จริงก็ได้ ไม่มีใครรู้”





ว่าแล้วก็แอบเนียนโปรโมทเพลงตัวเองไปอีก
ใบหน้าหล่อขยับเข้ามาใกล้ จนรู้สึกได้ถึงลมหายใจของอีกคน 





“รู้แค่ตอนนี้พี่อยากเชื่อหัวใจตัวเอง...ได้ไหมนะ”






“......เชื่อว่าอะไรครับ”






กลั้นใจถามกลับไป ดวงตากลมยังสบตาอีกฝ่ายเขินๆ
ร่างสูงยกยิ้มมุมปาก เลื่อนหน้าเข้ามาอีกนิด กระซิบเบาๆแค่พอได้ยินกันสองคน  





“เชื่อว่าพี่ชอบเรา เราจะยอมให้พี่จีบรึเปล่า?”





อิศรานิ่งไปครู่ใหญ่ ก่อนจะพยักหน้ารับแทนคำตอบ
ในเมื่อพี่เป๊กยังเชื่อหัวใจตัวเอง ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาต้องปฏิเสธ
เพราะเสียงหัวใจเขาก็เต้นแปลกๆเวลาเห็นหน้าอีกฝ่ายเหมือนกัน






ร่างสูงยิ้มบางๆ ก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอก
ยืดตัวกลับไปยืนตรง อ้าแขนสองข้างกางออก






“งั้นกอดทีได้ไหม คิดถึง”






พอเขาตกลงก็ชักจะเอาใหญ่ มาขอกอดกลางที่สาธารณะได้ไง
ครั้นจะปฏิเสธ ก็เจอร่างสูงที่ยังอ้าแขนรอ พร้อมส่งสายตาอ้อนๆกลับมา





สุดท้ายอิศราก็ใจอ่อนยอมเดินเข้าไปซุกในอ้อมกอดอีกคนแทน
ถึงในสมองจะบอกว่ากอดกันตรงนี้มันดูไม่ดีเพราะเป็นที่สาธารณะ 
แต่อิศราก็เลือกที่จะทำตามเสียงของหัวใจมากกว่าสมอง






ก็แค่นั้นเอง.... J










...ขอเชื่อหัวใจตัวเอง แค่สักครั้งนึง
ถึงแม้ว่ามันดูเสี่ยง ที่ตัดสินใจ
ขอเชื่อในความรักสักหน่อย
แม้รักนั้นอาจทำให้ช้ำใจ...  















THE END


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - +



N/A


สวัสดีอีกครั้งในพาร์ทของอิศรา
เป็นตอนที่หาเพลงลงยากมาก เปลี่ยนเพลงไปสามรอบ
สุดท้ายก็มาลงเอยที่เพลงนี้แหละค่ะ 555


จากใจคนแต่ง เราว่ามันไม่ค่อยสมูธ
คืออ่านแล้วมันมีที่สะดุดอ่ะ เนื้อเรื่องไม่ค่อยลื่นไหล
ขอโทษในความอ่านแล้วไม่ลื่นล่วงหน้าเลย .__.


ใจจริงอยากจะมีเวลาอ่านทวน รีไรท์ใหม่อีกรอบ
แต่ว่าพรุ่งนี้ทำงานแล้ว เรากลัวมันจะยิ่งดองยาวกว่าเดิม
ถ้าชอบหรือไม่ชอบตรงไหน คอมเมนต์ไว้ได้เลยนะคะ
เราจะได้รู้ฟีดแบคด้วยว่าเราแต่งเป็นยังไง


จบสองตอนนี้แล้ว เราคงย้ายไปแต่งเป๊กทอมเป็นเรื่องยาวแทน
แต่ถ้าหากมีเพลงไหนที่เราคิดว่าเหมาะกับคู่นี้อีก ก็จะเอากลับมาลงที่นี่นะคะ


อาดีโอส~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

117 ความคิดเห็น

  1. #107 Memory-SK (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 20:05
    มันดีต่อใจ
    #107
    0
  2. #106 VJaru (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 23:07
    ดีมากเลยค่ะ อ่านแล้วเขินตาม เขินมากกกกกก//-//
    #106
    0
  3. #99 หลงเรือบาปเป๊กทอม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 12:49
    หูยยยยยยยยยย เนื้อคู่กัน นิสัยขี้อ่อยนี่ไม่เปลี่ยนเล้ย มีความแซะที่เฮียไม่ไลค์ไปอีก. 5555
    #99
    0
  4. #98 MayBB (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 11:23
    น่ารักจังเลยค่ะ  โง้ยยยยยย
    #98
    0
  5. #97 พริ้ม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 22:03
    เขินเหมือนกันค่ะ เขินเหมือนว่ากำลังโดนคุณหลวงจีบอยู่ ถถถถถถถถ
    #97
    0
  6. #96 Betablocker (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 23:40
    เพิ่งมาอ่าน 2 ตอนรวดเจ้าค่ะ
    ชอบตอนแรกที่มีความละมุนละไมของความพีเรียด นวลเขียนดี ไหลลื่นเลยนะ
    ตอน 2 อิพี่เป๊กไม่ทราบว่าขนอ้อยมากี่กระจาดกี่คันรถคะ คว่ำเอาคว่ำเอา ตามเก็บไม่ทันแล้วค่า เขินตัวบิดแทนหญิงอิศ ><
    #96
    0
  7. #95 [-kazu-] (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 15:36
    โอ่ยยยยยย เป็นสองพาร์ทที่เรียกความเขินได้มากมายเลยค่ะ >w<
    เขินกับความตรงๆของคนคูล
    ไม่เอาเรื่องความฝันมาเป็นข้ออ้างในการจีบ
    งื่อออออ น่ารักกกกกกกกกกกกก ♥
    รอคอยเรื่องยาวนะคะ ^^
    #95
    0
  8. #94 IndY~pendence (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 09:21
    น่ารักกกกกกกกกกก แงงงงงง ทำไมแต่งได้น่ารักแบบนี้ คุณหลวงจะเทอ้อยทิ้งเรี่ยราดตามทางเดินไม่ได้ ฮือ เชินเหลือเกิ๊นนนน จะมีตอนต่อใช่มั้ยคะ รออ่านนนน
    #94
    0
  9. #93 yoonnaka (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 02:40
    คุณหญิงอิศราเริ่มอินแล้วนะเจ้าคะ 555
    #93
    0
  10. #92 OILio (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 23:02
    ชอบมากค่าาาาาา ยิ้มค้างมาตลอดตอนน
    #92
    0
  11. #91 monster (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 22:51
    อ้อยคว่ำปากหวานตั้งแต่ชาติที่แล้วยันชาตินี้5555 
    มีความแซะเรื่องที่เฮียไม่เคยกดหัวใจด้วยอ้ะ 😂 นี่ก็เมนผลิตนะแต่พออ่านฟิคทีไรนี่เข้าข้างอิศราตลอด555 
    ง้องอนกันไปมาสุดท้ายก็รักกันชอบง้ะ แต่งอีกนะคะ 
    #91
    0
  12. #90 gg.ginger (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 22:30
    เทสค่ะเทส
    #90
    0