นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

Sweet(?) Heart ,, [Kibum x Sungmin]

โดย gg.ginger716

ฟิควันเกิดคิบอมนะคะ เป็นคู่บอมมิน

ยอดวิวรวม

1,799

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


1,799

ความคิดเห็น


19

คนติดตาม


10
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 3
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  3 ธ.ค. 52 / 03:52 น.
นิยาย Sweet(?) Heart ,, [Kibum x Sungmin]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 3 ธ.ค. 52 / 03:52


Ngz Talk *

แฮปปี้~ คิมคิ
มีความสุขมากๆนะลูกรัก ขอให้ปีนี้เป็นปีที่ดีนะ
ส่วนฟิคเรื่องนี้ เป็นฟิคที่ใช้เวลาแต่งสามวัน
แล้วเวลาที่แต่งส่วนใหญ่ก็ตอนกลางคืน =[]=
เพราะงั้น ... ภาษาและเนื้อหาอาจไม่ค่อยสนุกเท่าไรนะคะ
แต่ก็ตั้งใจแต่งมาให้นะคิมคิบอม~~~




[SF] •• Sweet(?) Heart ,, ♡

Author :: Nongz

Pairing :: Ki Bum x Sung Min

Type :: .....555+




user posted image




...อาจไม่หวาน ไม่ขม ตัวฉันไม่รู้...
...แต่พอมีเธออยู่ มันเปรี้ยวใจ...




“นั่งดูอะไรอยู่น่ะซองมิน”


ทงเฮถามขึ้นเสียงร่าเริง พลางหย่อนตัวเองแหมะลงกับโซฟาหน้าทีวี มือก็ล้วงเข้าไปในถุงฟักทอง
ทอดกรอบบนตักของลีซองมิน เจ้าตัวหันมาถลึงตาใส่ก่อนจะยกถุงหนี


“นี่มันของฉันนะ!”


“เฮ้ย น้อยๆหน่อย ขอชิมแค่นี้ทำงกไปได้”


ทงเฮบ่นออกมาก่อนจะส่งฟักทองทอดในมือเข้าปากเคี้ยวเล่น
เออ มันก็อร่อยดีแฮะ เคี้ยวเพลินดี ว่าแล้วมือก็เอื้อมไปหยิบมากินอีก


“ดูอะไรอยู่เนี่ย ดูนี่ดีกว่าวันนี้วันแรกซะด้วย”


ปลาน้อยไม่รอคำตอบ คว้าเอารีโมทมากดเปลี่ยนช่องทันที
สัญญาณช่องตัดมาที่ละครเรื่องหนึ่ง ที่คนแสดงหน้าตาคุ้นซะเหลือเกิน
คุ้นจนอีกฝ่ายที่นั่งอยู่ ร้องเสียงหลงออกมา


“เฮ้ย อะไรเล่าทงเฮ ฉันดูค้างอยู่นะ”


“โดเรม่อนน่ะดูเมื่อไรก็ได้น่า วันนี้ละครคิบอมออนแอร์วันแรกนะ”


“ก็เรื่องของคิบอมสิ”


ซองมินทำหน้ามุ่ยเมื่อโดนขัดใจ เขาไม่ได้อยากจะดูคิบอมซักหน่อย
ตอนนี้เขาอยากดูโดเรม่อน แมวสีฟ้า ไม่ใช่ลูกหมาหน้าดำ = =;


ทงเฮเลิกคิ้วมองอีกฝ่ายแล้วอมยิ้มออกมา
แกล้งเอานิ้วจิ้มไปที่แก้มป่องๆของอีกคนที่พองลมไว้


“ถ้าเจ้านั่นมาได้ยินคงเสียใจตายเลย ...killer smile อย่างคิมคิบอมแพ้หุ่นยนต์แมวซะแล้ว”


“เสียใจทำไม เราไม่ดูบ้านเดียว เรตติ้งไม่ตกหรอกน่า”


“ก็คนทั้งประเทศยังดู แต่...คนที่เป็นแฟนแท้ๆกลับไม่ยอมดูเนี่ยสินะ”


ทงเฮว่าพลางเอานิ้วแตะปากตัวเอง แกล้งลอยหน้าลอยตาเพิ่มดีกรีความน่ารักปนน่าหมั่นไส้ ก่อนจะเหลือบมองปฏิกิริยาของร่างอวบข้างๆตน ลีซองมินชะงักมือที่ส่งฟักทองทอดเข้าปาก ปากอิ่มเม้มเข้าหากัน หน้าสวยยู่ลง บ่นพึมพำในลำคอ ขัดกับกับแก้มใสที่เริ่มมีริ้วแดงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ


“ฉันไปเป็นแฟนเจ้าเด็กนั่นตั้งแต่เมื่อไรเล่า”


ซองมินย้อนถาม....เสียงอ่อย ทำเอาอีกคนได้แต่ส่ายหน้าไปมา
ถ้าจะปฏิเสธก็หัดปฏิเสธให้เสียงแข็ง แลดูเข้มแข็งหน่อยเหอะ
มาทำเสียงหงุงหงิงแล้วบอกปัดแบบนี้ ใครจะไปเชื่อแกวะ


“ได้ข่าวว่าคิบอมขอนายคบ”


“.............”


“แล้วเหมือนนายก็ไม่ได้ปฏิเสธเจ้านั่นไปใช่มั้ย”


“....................”


“แบบนั้นแถวบ้านฉันเรียกคบกันแล้วว่ะ”


“ฉันโดนมัดมือชกต่างหาก”


แย้งกลับแทบจะทันที ทงเฮได้ยินมาแค่นั้นนี่
จะไปรู้ดีกว่าคนที่โดนขอคบอย่างเขาไปได้ยังไง




ซองมินฮึดฮัดขึ้นมา เมื่อนึกย้อนไปเมื่ออาทิตย์ก่อน เขานั่งเล่นเกมส์อยู่กลางห้อง
อยู่ๆคิบอมก็เดินมาลากเขาออกจากวง ท่ามกลางความแปลกใจของฮยอคแจและทงเฮ
แต่ก็แค่เพียงครู่เดียว จากนั้นทั้งลิงทั้งปลาก็หันไปสนใจเกมส์กันต่อ


“คิบอมเป็นอะไรของนาย ลากฉันออกมาทำไมเนี่ย”


ซองมินโวยวายเสียงดัง หากอีกคนก็ยังไม่ยอมปล่อยข้อมือให้เป็นอิสระ
จนกระทั่งร่างสูงลากกระต่ายอวบมาถึงห้องนอนตัวเองได้ ถึงจะยอมปล่อย


“ผมมีเรื่องจะพูดกับพี่”


อะโห แค่มีเรื่องจะพูดด้วย ต้องลากมาคุยซะไกล
ความลับอะไรนักหนาวะไอ้เด็กแก้มแตก


พิจารณาจากใบหน้าเข้ม (ดำ) ของอีกฝ่ายแล้ว
สรุปได้ว่า วันนี้คิบอมดูจริงจังเกินเหตุ มันเป็นความลับข้ามชาติเรอะ!


แล้วไอ้รอยยิ้มละลายอ่ะ ทำไมไม่ยิ้มออกมาวะ
นี่ทำหน้านิ่งยังกับเขาจะไปทำอะไรผิดไว้งั้นล่ะ




เอ๋......หรือว่า



ซองมินเผลอขมวดคิ้วเข้าหากันเหมือนนึกอะไรออก


เมื่อวาน ตอนที่เขาเปิดตู้เย็นเพื่อหาอะไรกินเล่น
เจ้าตัวก็เจอเข้ากับพุดดิ้งนมแช่เย็นแปะชื่อ ‘คิบอม’ เอาไว้หลายขวด
ด้วยความหิว ซองมินเลยแอบจิ๊กมากินซะหนึ่งขวด
อย่าบอกนะว่า เจ้าเด็กนี่รู้แล้วว่าเขาจิ๊กพุดดิ้งนมเลยจะเอาเรื่องน่ะ -- --;;




“พี่ซองมิน....”


คิบอมเรียกเสียงเข้ม ทำเอาอีกฝ่ายสะดุ้งโหยง
เอาวะ ยังไงขอโทษแล้วก็อ้อนๆเอาซักหน่อย คิบอมคงไม่ใจร้ายนักหรอก


“ผมชอบพี่ครับ/ฉันไม่ได้ตั้งใจจะขโมยกินพุดดิ้งของนายนะ....”



อ่ะ หา!?
ซองมินอ้าปากค้าง มองร่างสูงตรงหน้าอย่างตกใจ
คิบอมสารภาพรักกับเขาเนี่ยนะ


คิมคิบอมสารภาพรักกับลีซองมินเนี่ยนะ
คิมคิบอมที่แทบจะคุยนับคำกับเขาเนี่ยนะ
คิมคิบอมที่ชอบหาว่าเขาบ้าฟักทองเนี่ยนะ
คิมคิบอมที่เรียกเขาเป็นกระต่ายอ้วนเนี่ยนะ


คิมคิบอมที่ปกติเป็นเด็กดีในสายตาคนอื่น
....แต่พอกับลีซองมิน คิบอมต้องกวนประสาททุกทีเนี่ยนะ!




คิมคิบอมเนี่ยนะแอบชอบลีซองมิน!




แล้ว...โอย จะบ้าตาย
ทำไมพอรู้ว่าคิบอมชอบตนเท่านั้นล่ะ
ดันรู้สึกว่าไอ้เด็กเวรนี่หล่อขึ้นจมเลย = =



“พ...พูดจริงง่ะ”


กว่าซองมินจะหาลิ้นเจอก็เกือบนาที ปากคอสั่นจนไม่รู้จะพูดอะไร
เด็กหน้าเข้มยังคงรักษาความเงียบไว้ และพยักหน้าตอบรับแทน
ก่อนจะส่งยิ้มหวานสไตล์ ‘Killer smile’ ใส่อีกฝ่าย


“ต่อไปนี้พี่เป็นแฟนผมนะ”


“เฮ้ย ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย”


ซองมินแย้งขึ้น ก่อนจะโดนลิดรอนอิสรภาพความโสดไปมากกว่านี้
สารภาพรักบ้านแกเรอะ บอกว่าชอบปุ๊บ รวบรัดเหมาเป็นแฟนปั๊บ


ลีซองมินจะต้องมีแฟนเป็นผู้ชายทั้งที
จะไม่ให้เวลาคนเขาคิดพิจารณา ไตร่ตรองหน่อยหรือไงฟะ


หากร่างสูงยักไหล่ไม่สนใจกับคำประกาศเรียกร้องสิทธิของอีกฝ่าย
เขากอดอก ยืนพิงผนังห้องอย่างสบายอารมณ์


“ก็พี่ไม่ปฏิเสธ ผมก็ถือว่าตกลง”


“แล้วนายถามฉันหรือยัง”


“แล้วทีพี่กินพุดดิ้งผมล่ะ ขอผมหรือยัง”


คิบอมย้อนถามกลับด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์มุมปาก
ทำเอาซองมินที่กำลังจะอ้าปากเถียงต้องค้างไว้อย่างนั้น


“พี่ก็ไม่ถามผมเหมือนกันล่ะน่า”


ดูมันย้อน ดูมันย้อน!
มันเหมือนกันทีไหนเล่า ขโมยพุดดิ้งกับการสละโสดอ่ะ
เรื่องมากนัก เดี๋ยววิ่งออกไปซื้อใหม่ให้เอามั้ย? ไอ้เด็กเวร


“ตกลงตามนี้นะ ... ที่รัก”


ท้ายประโยค ร่างสูงของคนที่เด็กกว่าแกล้งยื่นหน้าเข้ามาใกล้
จงใจใช้ปลายจมูกเฉียดกับแก้มใสไปนิดเดียว ก่อนจะเดินออกจากห้อง


กว่าซองมินจะรู้ว่า คิบอมออกไปบอกสมาชิกที่เหลือเรื่องที่เขาสองคนคบกัน (เหรอ)
ก็อีกหลายนาทีต่อมาหลังจากที่ร่างอวบยืนดิ้นเร่าๆหน้าแดงที่โดนขโมยหอมแก้มไป



...แล้วแบบนี้ ไม่เรียกว่าโดนมัดมือชก จะเรียกว่าอะไรล่ะ =”=




แถมหลังจากวันนั้น แทนที่คิบอมจะเข้ามาเอาใจเขาหรือเข้ามายิ้มหวานๆพูดจาหวานๆให้สมกับที่คนรัก(?)เขาทำกัน แต่นี่กลับมีแต่ความนิ่ง นิ่งแล้วก็นิ่ง
...นี่ถ้ามันไม่กระพริบตา เขาคงนึกว่าอยู่กับหุ่นขี้ผึ้งแล้วนะนั่น


คิบอมพูดน้อยยังไงก็พูดน้อยเหมือนเดิม
คิบอมโลกส่วนตัวสูงยังไงก็มีมุมของตัวเองเหมือนเดิม
คิบอมที่ไม่ค่อยสนใจซองมินยังไง ก็ยังไม่ค่อยสนใจเหมือนเดิม
.........แล้วแบบนี้มันเหมือนคบกันตรงไหนมิทราบ!


เออ ยอมรับว่ามีบ้าง กับการเอาใจใส่เล็กๆน้อยๆของคิบอม
อย่างเช่น ก่อนคิบอมจะออกไปถ่ายละครก็จะมาพูดลากับเขา
แถมด้วยการเนียนจับมือถือแขน มากหน่อยก็เนียนโอบไหล่


แต่...แต่
คุณเข้าใจใช่มั้ย ในเมื่อเขามาขอผมคบเอง
ก็น่าจะทำอะไรมากกว่านี้อย่างที่คนรักเขาทำกันสิ


เอ่อ...อย่าคิดไปไกลฮะ อย่าหื่น
ลีซองมินก็แค่อยากได้คำพูดหวานๆเหมือนคนรักเขาพูดกันแค่นั้นล่ะ
ว่าแต่...ผมไปยอมรับว่าเป็นคนรักของเจ้าเด็กนั่นเมื่อไรเนี่ย =.=


ลีซองมินทีหัวเสียกับความคิดตัวเอง เบนสายตากลับมามองจอทีวีอีกครั้ง
เห็นใบหน้าเข้มเปื้อนยิ้มเต็มจอก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิดงุ่นง่านไม่ได้
...ไอ้ยิ้มแบบนี้ล่ะ ยิ้มให้เขาบ้างไม่ได้เหรอไง...
...ไอ้คิบอมบ้า ไอ้แฟนไมได้เรื่อง!...


“ทำเป็นไม่อยากดู แต่ไหงจ้องคิบอมเขม็งแบบนั้นล่ะ”


ทงเฮแกล้งเย้าขึ้น ปากก็เคี้ยวฟักทองทอดกรุบกรับ
เจ้าของขนมหันมามองอีกที ก็ร้องโวยวายเสียงดัง


“เฮ้ย!”


“โวยวายเสียงดังอะไรเนี่ยซองมิน”


“ก็นั่นมันฟักทองทอดของฉันนี่ นายแย่งไปกินหมดได้ไงทงเฮ”


“อ้าว หมดแล้วเหรอ”


ทงเฮถามกลับ ยื่นมือคว้านหาความว่างเปล่าในถุงขนม
ก่อนจะหันมายิ้มหวาน น่ารัก น่าเอ็นดูสำหรับใครหลายๆคน
แต่ไม่ใช่ลีซองมินในเวลานี้แน่ๆ


“โทษทีนะซองมิน กินเพลินไปหน่อยแต่มันอร่อยดีนะ”


“ทงเฮอ่า”
ซองมินแทบจะเอามือทึ้งหัวตัวเอง


“นายแย่งฉันดูโดเรม่อนแถมยังกินขนมฉันหมดอีกด้วย ไอ้ปลาบ้า
... คอยดูนะ คืนนี้ฉันจะนอนกอดพี่อิทึกด้วย!”


“คิดว่าทำได้ก็เอาเลย” ทงเฮยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ หากมุมปากยิ้มออกมานิดๆ


“...ถ้าคิบอมเขายอมให้นายกอดพี่อิทึกน่ะนะ”


ทงเฮว่าอย่างเป็นต่อ หรือพูดง่ายๆก็คือ ไม่ต้องถึงมือทงเฮออกโรงหรอกนะ
ร่างอวบอ้าปากค้าง ฮึดฮัดในลำคออย่างขัดใจ ทำไมอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจซักอย่างเนี่ย




*
.
.




ช่วงเย็นของวัน บรรดาสมาชิกที่เหลือเริ่มมารวมตัวกันกลางห้องนั่งเล่น
หลังจากกินข้าวเย็นกันแล้วซองมินก็เข้าครัวเพื่อช่วยฮันคยองล้างจาน


ทงเฮ ฮยอคแจและคยูฮยอนต่างกันจับจองพื้นที่หน้าจอเล่นเกมส์โดยมีชินดงนั่งลุ้นอยู่ข้างๆ หัวหน้าวงอย่างอิทึกก็กำลังคุยเรื่องงานกับซีวอน และเรียวอุค


คังอินนั่งเกากีตาร์พลางคลอเพลงเบาๆโดยมีเยซองนั่งอีกมุมของโซฟาจดบันทึกอยู่
สักพักใหญ่ฮีชอลกับคิบอมถึงเปิดประตูบ้านเข้ามา


“อ้าว กลับมากันแล้วเหรอ พวกนายจะกินข้าวกันเลยมั้ย”


ฮันคยองถามขึ้น ฮีชอลส่ายหน้าก่อนจะขอตัวขึ้นไปนอนด้วยความเพลีย
ส่วนน้องเกือบสุดท้องอย่างคิบอมนั้นพยักหน้ารับ ก่อนจะมองไปรอบๆบ้าน


“ซองมินล้างจานอยู่ในครัวน่ะ”


ชายหนุ่มเชื้อสายจีนยิ้มนิดๆเมื่อเห็นเห็นว่าปลายจมูกอีกฝ่ายเริ่มแดงขึ้น
คิบอมยกมือขึ้นถูจมูกแก้เขิน ไม่พูดอะไรตอบแต่กลับเดินเข้าครัวไปแทน


ร่างอวบของซองมินกำลังยืนหันหลังให้เขา ล้างจานไปพลาง ฮัมเพลงไปพลาง
คิบอมยืนกอดอกมองภาพนั้นเพลิน ก่อนที่รอยยิ้มจะหุบลง เมื่อได้ฟังเพลงของอีกฝ่าย


“บอมไม่ได้ตั้งใจดำ บอมไม่ได้ตั้งใจด๊ำ~”


“..................”


“ดำแถมเงียบ เงียบแถมดำ!”


“.........=________=”


เอาเข้าไป ที่ร้องมาสรุปเขาไม่มีอะไรดีเลยใช่มั้ยเนี่ย
คิบอมถอนหายใจยาว มองอีกฝ่ายที่ดูมีความสุขกับเนิ้อร้อง
ก่อนจะแกล้งกระแอมเบาๆ ตามด้วยเสียงเข้มของตน


“เพลงเพราะดีนะครับพี่ซองมิน”


ขาดคำ ทั้งห้องครัวก็ตกอยู่ในความเงียบ ได้ยินแต่เสียงน้ำไหล
ซองมินค่อยๆหันหลังมามองเจ้าของเสียง เห็นใบหน้าทะมึนของอีกฝ่ายก็ยิ้มหวาน


“คิบอม มาเมื่อไรน่ะ”


“มาทันเพลงของพี่ละกัน”


“........”


“..........”


“คิบอมอ่า~”


สุดท้ายก็เป็นซองมินที่ทนความเงียบไม่ไหว พูดอ้อนขึ้นมาก่อน
ว่าแล้วก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าอีกฝ่าย เอานิ้วป้อมๆจิ้มไปที่ต้นแขนอีกฝ่ายหลายที


“ล้อเล่นแค่นี้เองนะ นะ นะ~”


คิบอมพ่นลมหายใจยาว เจอแบบนี้ใครจะไปโกรธลงล่ะนั่น
เหล่มองคนรักนิดๆ ก่อนจะยกมือขึ้นจับมืออีกฝ่ายให้หยุดจิ้มแขนเขาได้แล้ว


“ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ครับ”


สิ้นเสียง ซองมินก็ยิ้มออกมาอย่างโล่งอก
หากแต่โล่งอกได้ไม่ถึงนาที เสียงกวนๆของอีกฝ่ายก็พูดต่อ


“ผมจะถือว่าพี่ซองมินร้องเพลงนั้นเพราะทนคิดถึงผมไม่ไหวละกัน”




=________=;;



คิมคิบอม
เคยมีใครบอกนายมั้ย ว่านายมันคิดเองเออเองสุดยอดเลยว่ะ



“อุ่นข้าวเย็นให้ผมด้วยนะ ผมจะออกไปเล่นเนตรอ”


เออ สั่งเสร็จก็สะบัดตูดเดินออกไปเฉย
ไอ้เราหรืออุตส่าห์อ้อน นึกว่าจะมีอะไรหวานๆกุ๊กกิ๊กๆให้สมเป็นแฟนกันหน่อย


นี่อะไร มาถึงก็สั่งๆ สั่งเสร็จก็เดินจากไป
ตกลงลีซองมินคนนี้เป็นแฟนหรือคนรับใช้กันแน่เนี่ย


“....รางวัลที่พี่จะได้ตอบแทน ยิ่งกว่าเงินพันแสน ถ้าได้เป็นแฟนน้องดำ~”


ดูมัน ตัวออกไปแล้ว ยังจะส่งเสียงเพลงเข้ามาโฆษณาตัวเองอีก
แต่ซองมินก็อดยิ้มกับเสียงร้องของอีกฝ่ายไม่ได้ ชักจะทะเล้นขึ้นทุกวันนะคิบอม



....... สุดที่รัก..ของฉัน ไม่เหมือนคนอื่น
ไม่มีการชื่นชมเอาใจ

อยากให้หวาน ให้ซึ้ง คนนี้ไม่ไหว
ปากยังไงหัวใจอย่างนั้น........




“แพ้อีกแล้ว ไอ้ไก่ แกโกงฉันหรือเปล่าเนี่ย”


ซองมินโวยวายขึ้น หลังจากเขาทำอะไรเสร็จก็เข้ามาร่วงวงเล่นเกมส์ด้วย
แต่นี่มันอะไร เล่นมาเจ็ดตาแล้ว ทำไมไม่ชนะไอ้ไก่ลูกผสมลิงเลยซักครั้ง


“งี้ล่ะอ้วน ฝีมือมันคนละระดับกัน ทำใจเหอะอ้วนน้อย”


ฮยอคแจว่าพลางยกมือขึ้นโอบไหล่ซองมินเหมือนจะกอดปลอบใจ
ซองมินเหมือนได้ยินเสียงกระแทกเมาส์ดังขึ้นจากมุมคอมพิวเตอร์
หากพอหันหน้าไปมอง ก็พบว่าคิบอมยังคงนั่งเล่นคอมใบหน้าปกติ


อืม เมื่อกี้เหมือนได้ยินเสียงคิบอมกระแทกเมาส์
ที่แท้ก็หูฝาดไปนี่เอง ฮ่าๆๆๆ~


=______=



...ไม่เห็นน่าตลกเลยซักนิด...
เฮ้ย นี่เขากำลังโดนฮยอคแจกอดนะกอด กอดแน่นมากๆด้วย หน้าก็ใกล้กันมากด้วย
จะช่วยหันมามอง มาทำท่าไม่พอใจ หรือทำอะไรก็ได้ให้รู้สึกว่าเรารักกันหน่อยได้มั้ย!


“ฮยอคแจอ้ะ ต่อให้เราหน่อยก็ไม่ได้”


ในเมื่อสนใจคอมมากกว่าซองมิน ซองมินก็จะทำให้คิบอมสนใจให้ได้
เสียงที่พูดประโยคเมื่อครู่ไป ถึงได้ลากเสียงซะหวานเจี๊ยบ


“เป็นไรวะอ้วนตัวร้อนเรอะ อยู่ๆก็มาทำเสียงหวานใส่”


“....-- --;;”
ช่วยให้ความร่วมมือกับกรูด้วยเหอะ ไอ้ไก่เวร


“เอ้อ งั้นก็ปล่อยเดะ ไม่ต้องมากอดเลย”


ซองมินว่า พลางยกมือขึ้นดันอกไก่ให้ออกห่าง งอนเว้ยงอน
ส่วนฮยอคแจเห็นท่าทางของเพื่อนสนิทแล้วอดขำไม่ได้
ยิ้มกว้างพลางรั้งร่างอวบเข้ามากอดอีกทีอย่างเอาใจ


“ทำงอนไปได้นะอ้วน โอ๋ๆยังไงไก่ก็รักอ้วนเสมอนะ”


...ชักได้ผลแฮะ...
ซองมินกระหยิ่มยิ้มกับตัวเองอย่างพอใจ
ก็ถ้ามองไม่ผิด เมื่อกี้เขาว่าคิบอมเหล่มองมาทางเขานิดๆนี่


“อือ ฉันก็รักนายนะไอ้ไก่”


ซองมินยิ้มหวาน พลางแกล้งซบศีรษะลงกับไหล่ของเพื่อนสนิทแล้วถูไปมา
ส่วนอีกคนได้แต่กลืนน้ำลายลงคอ เพราะรู้สึกเหมือนหลังไก่จะเริ่มไหม้
ฮยอคแจหันกลับไปมองก็พบกับสายตาทะมึนของคิบอมมองมาที่เขานิ่งๆ
เขากำลังกอดซองมินอยู่ ถ้าจำไม่ผิด...ซองมินเหมือนจะเป็นแฟนคิบอม



=[]=



ฮยอคแจเสียวสันหลังวูบ แกล้งดันหัวกระต่ายออกจากไหล่อย่างด่วน
ก่อนที่เขาจะกลายเป็นไก่ย่างถูกเผาด้วยสายตานิ่งๆของไอ้เด็กดำนั่น


“อ้วน ไปหาอะไรมาให้กินหน่อยดิ หิว”


แกล้งพูดอ้างขึ้นด้วยสาเหตุอะไรก็ได้ ขอแค่ซองมินออกห่างจากเค้าให้ไวที่สุด
เขากับซองมินเป็นเพื่อนรักกันน่ะเขารู้ แต่ไม่รู้ว่าคิบอมมันจะรับรู้ด้วยหรือเปล่า
ทางที่ดี ฮยอคแจขอเอาตัวรอดไว้ก่อนดีกว่า ไม่อยากขึ้นชื่อว่าเป็นมือที่สาม(เวอร์)


“เออ ซองมินหยิบนมสตอร์เบอร์รี่ในตู้เย็นมาให้ด้วยนะ”


ทงเฮได้ทีรีบใช้ต่อ มือก็คว้าเอาจอยที่ซองมินเล่นเมื่อครู่มาเล่นต่ออีกด้วย
เมื่อเป็นอย่างนี้ ซองมินก็ต้องลุกไปหยิบของอย่างช่วยไม่ได้

หันมองอีกทาง คิบอมก็ยังแต่สนใจอินเตอร์เน็ตอยู่ดี
หากแว่บเดียว ร่างสูงก็หันกลับมาสบตาซองมินเข้าอย่างจัง
ซองมินสะดุ้งเล็กน้อย รีบหันหน้าหนีเดินเข้าห้องครัวไปทันที


“ไอ้บ้า อยู่ๆก็หันมามองตา ตกใจหมดเลย”


ซองมินสบถเบาๆ พลางลงมือปอกผลไม้หลายชนิด
ก่อนจะนึกไปถึงสายตาของคิบอมเมื่อกี้นี้


... นิ่ง เรียบเฉย เดาอารมณ์ไม่ออก ...
เจ้าตัวพ่นลมหายใจยาว นี่เค้าอุตส่าห์แกล้งอ้อนฮยอคแจแล้ว
คิบอมทำไมยังนิ่งแบบนั้นล่ะ ขอเขาคบแล้วช่วยสนใจเขาหน่อยได้มั้ย


เชอะ ปากบอกว่ารัก แล้วดูคิบอมทำ
บอกตามตรงว่าคนรักกันเขาไม่ทำ ไม่ทำ ไม่ทำงั้นหรอก จำไว้เลย! = =



....... อย่าไปถามเชียวนะ ว่ารักหรือเปล่า
อาจต้องทนนั้นรอเป็นวัน
บอกว่ารัก ซักนิดยังยากอย่างนั้น
ไม่มีทางเรียกกันว่าหวานใจ .......





ผลไม้แช่เย็นจานใหญ่และนมสตอร์เบอร์รี่ถูกวางลงใกล้กับเหล่าแก๊งเกมส์
ส่วนจานเล็กสีชมพูนี้ ซองมินก็ถือเดินเอามาให้น้องเกือบเล็กที่นั่งเล่นคอมอยู่
... ถึงจะแอบบ่น แอบว่า แต่ยังไงเขาก็อดใส่ใจคิบอมไม่ได้


“คิบอม กินผลไม้หน่อยมั้ย”


เจ้าของชื่อเหล่มองผลไม้ในจาน ก่อนจะเบนสายตาขึ้น
มองร่างอวบที่ถือผลไม้มาให้ พลางระบายยิ้มออกมาบางๆ


“ผมไม่ชอบกินแอปเปิ้ล”


ตึงงงงงงง
ซองมินรู้สึกหน้าชาเหมือนมีใครฮุคหมัดขวาเข้าปลายคาง (เวอร์)
คนเราอุตส่าห์มีน้ำใจ นอกจากมันจะไม่รับน้ำใจแล้ว ยังพูดจาไม่ถนอมน้ำใจอีก


เหลือบมองแอปเปิ้ลในจาน เอาไงกับมันดี ปาทิ้งเลยเลยมั้ย
ไม่ดีๆ เสียดายของ เอาไปให้พี่อิทึกกินยังดีกว่า
หากไม่ทันจะหันหลังกลับ มือใหญ่ก็คว้าหมับที่แขนเขา






“แต่ถ้าพี่ป้อน ผมก็จะกิน”


ไม่พูดเปล่า มือใหญ่ยังดึงแขนอวบของซองมินให้นั่งลงบนเก้าอี้คอมด้วยกัน
แต่ขอโทษเหอะ เก้าอี้เล็กจะตาย นั่งคนเดียวยังแทบเต็ม แล้วดึงเขาลงไปนั่งแบบนี้
...ตัวเขาก็นั่งเกยอยู่บนหน้าตักคิบอมน่ะสิ


ยังไม่พอ คิบอมยังพาดแขนอ้อมผ่านตัวเขาเพื่อจะได้เล่นคอมได้ถนัด
แต่ดูๆไป มันเหมือนซองมินโดนคิบอมกักไว้บนตักกลายๆเลยนะนั่น


ซองมินหน้าตาตื่น มองเสี้ยวหน้าของคนที่เด็กกว่าแบบงุนงง
หากยังไม่ทันได้พูดอะไร คิบอมก็หันกลับมาสบตาด้วย ก่อนจะส่งยิ้มให้


“ป้อนสิครับ ผมรอกินอยู่นะ”



โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก



ใกล้เกินไปแล้ว ใบหน้าคิบอมใกล้เกินไปแล้ว!
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย บทจะทำตัวกุ๊กกิ๊กก็น่ารักจนซองมินใจเต้นแรง
มืออวบยกขึ้นดันใบหน้าหล่อออก ก่อนที่ใจมันจะเต้นแรงไปมากกว่านี้


“พอก่อน คิบอมใกล้มากไปแล้ว”


ได้ยินดังนั้น ชายหนุ่มก็หัวเราะเบาๆอย่างอารมณ์ดี ไม่แกล้งแล้วก็ได้
เดี๋ยวซองมินจะหน้าแดงไปมากกว่านี้ ... มันน่ารักเกินไป
ถึงจะคิดอย่างนั้น แต่มือใหญ่ก็ยังแกล้งเนียนโอบเอวนิ่มของคนบนตักไว้


“ดูอะไรอยู่เหรอ”


ซองมินถามขึ้น พลางมองหน้าจอค่อยๆโหลดรูปขึ้นมาทีละส่วน
กระต่ายอวบยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ เมื่อเห็นรูปคล้ายจะเป็นรูปตัวเอง


“ดูรูปคู่ที่แฟนคลับทำกันครับ”


“คู่ไหนเหรอ”


“ฮยอคมิน”


“.......”


“น่ารักดีนะครับ”


คิบอมพูดเสียงเรียบ แลดูไม่เดือดเนื้อร้อนใจอะไร
คงมีแต่ร่างอวบบนตักนี่ล่ะ ที่เริ่มจะฮึดฮัดอย่างมีอาการ


“ไอ้คิบอมบ้า นายไม่รู้สึกอะไรใช่มั้ยที่เห็นฉันอยู่กับคนอื่นน่ะ”


ซองมินโวยขึ้นเสียงดัง ประจวบกับเสียงเฮของทงเฮและฮยอคแจที่เล่นเกมส์ชนะ
เลยเป็นโชคดีของคิบอม ที่เขาทั้งคู่จะได้ไม่ตกเป็นเป้าสายตาของสมาชิกคนอื่น


“ซองมิน...”


คิบอมเรียกขึ้นห้วนๆ ซองมินถึงยอมเงียบเสียงลง
ลองเรียกชื่อเขาห้วนๆโดยไม่มีพี่นำหน้าแบบนี้ ต้องมีอะไรแน่ๆ


“ถ้าผมหึงแม้กระทั่งฮยอคแจที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ พี่จะพอใจเหรอ”


คิบอมย้อนถามกลับ โดยมีซองมินนั่งนิ่งคิดตาม


“อีกอย่าง ผมเป็นประเภทหึงรุนแรงนะ”


“............................”


“ถ้าผมหึงขึ้นมาจริงๆ ผมอาจจะขอไม่ให้พี่เล่นหรือคุยกับเจ้าไก่นั่นก็ได้”


“........................”


“พี่ไม่ลำบากใจเหรอ”



ลำบากสิ!
คนที่เล่นหัวคุยกันเป็นปกติอย่างเขาและฮยอคแจ
ต้องมาห่างกันเพราะแฟนตัวเองหึงเนี่ย น่าอึดอัดจะตาย
คิดได้ดังนั้น ซองมินก็ได้แต่ส่งยิ้มเจื่อนๆให้อีกฝ่าย


“แต่จริงๆ เมื่อกี้ผมก็ไม่พอใจเท่าไรหรอกนะ”


“หา....”


“ทำไมพี่ต้องไปอ้อนฮยอคแจขนาดนั้น”


“ก็มัน....”


“พี่ไม่คิด แล้วถ้าฮยอคแจมันคิดอะไรขึ้นมาล่ะ”


“ไม่หรอกมั้ง.....”


“กระแสฮยอคมินก็ยิ่งเยอะๆอยู่”


“นั่นแน้~ ไหนบอกว่าน่ารักดีไง ที่แท้ก็แอบไม่พอใจนี่นา คิมคิบอม”


ซองมินแกล้งล้อเสียงหวาน กลั้นยิ้มไว้อย่างอดไม่อยู่
ก็ที่คิบอมพูดมาน่ะ มันตีความหมายเป็นอย่างอื่นไมได้นอกจาก ‘หึง’ นี่นะ
ยิ่งเห็นปลายจมูกโด่งแดงระเรื่อตัดกับใบหน้านิ่งๆของคิบอมแล้วก็ยิ่งชอบใจ


“ที่บอกว่าน่ารักดีผมหมายถึงพี่ซองมินต่างหาก ไม่ใช่คู่ฮยอคมิน”


คิบอมบอกปัดน้ำเสียงรวนๆ ใบหน้าหล่อบึ้งตึงเหมือนเด็กๆเวลางอแง
ซองมินหัวเราะคิกกับท่าทางอีกฝ่าย นานๆจะเห็นคิบอมเป็นแบบนี้นะเนี่ย


“โอ๋ๆ ฉันกับฮยอคแจไม่มีอะไรซักหน่อย ก็แค่แฟนคลับจับคู่ให้”


ว่าพลางยกมือขึ้นโอบคอคิบอมไว้หลวมๆอย่างเอาใจ
ศีรษะก็เอนซบถูไปมากับไหล่กว้าง จนคิบอมชักจะเขินหนักขึ้นทุกที


“ไม่มีคู่ ‘บอมมิน’ บ้างก็แล้วไป”


“นายก็แสดงออกเยอะๆสิ แฟนคลับจะได้จับคู่เราไง”


“อย่าดีกว่า ผมไม่ชอบให้ใครยุ่งเรื่องส่วนตัวเท่าไร”








....อ้าว แล้วแกจะบ่นเพื่อ?






......... แต่มันก็คงไม่แปลกที่วันนี้ฉันยังรักเธอ มันคือความมั่นใจในเธอ
ที่ไม่คิดจะหลอก หลอกใครเขาไม่ค่อยเป็น แค่มองเห็นใครก็รู้ ........





*
.
.




หลังจบคอนเสิร์ตใหญ่ประจำปี สมาชิกของวงก็พากันไปฉลองที่ร้านเนื้อย่าง
ทงเฮที่ตอนแรกนั่งข้างซองมินก็ขอตัวแยกออกไปดูอิทึกไม่ให้ดื่มเบียร์มากไป


ซองมินอดยิ้มออกมาไม่ได้ เมื่อเห็นทงเฮคอยเติมน้ำแข็ง เติมเบียร์ให้
ขัดกับปากบางที่บ่นอย่างไม่ค่อยชอบใจเรื่องพี่อิทึกชักจะดื่มมากเกินไปแล้ว


“อ้าว ซองมินไปไหนน่ะ”


ชินดงถามขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนสนิทหน้ากระต่ายลุกขึ้น
มืออีกข้างก็คอยกลับเนื้อย่างไปมาอย่างไม่ทันกินเท่าไร


“ไปห้องน้ำ แล้วนายอย่าขโมยกินเนื้อย่างหมดก่อนนะหมูน้อย”


จะเข้าห้องน้ำ ยังมิวายงกเรื่องของกิน
ซองมินเดินผ่านลูกค้าที่แน่นเต็มร้าน ผลุบหายเข้าทางไปห้องน้ำ
หากยังไม่ทันได้เข้าสมใจ ร่างสูงของเด็กดำก็เดินสวนออกมาซะก่อน


“คิบอม เฮ้ย ไหวมั้ยเนี่ย”


ซองมินถลาเข้าไปประคองน้องเกือบสุดท้องของวงไว้ทัน
ก่อนที่คิบอมจะเดินเซหัวฟาดพื้นไปเสียก่อน
ใบหน้าหวานยู่ลงเมื่อได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากอีกฝ่าย


“อื้อ นี่นายดื่มเบียร์ด้วยเหรอ”


“นิดหน่อย...”


นิดหน่อย แค่แก้มป่องแดงปลั่ง ดวงตาเรียวหวานเยิ้ม
พูดจาเสียงอ้อแอ้กับท่าเดินหน้าสองก้าว ถอยอีกสามก้าวเนี่ย
ต่อให้เด็กอนุบาลมาดูยังรู้เลยว่า คิมคิบอมดื่มเข้าไปเยอะแค่ไหน


“เป็นเด็กเป็นเล็กดื่มเบียร์ได้ยังไง มานี่เลย ล้างหน้าล้างตาก่อน”





ซองมินบิดผ้าชุบน้ำเย็นพอหมาด ก่อนจะค่อยๆเช็ดตามใบหน้าเข้ม
คิบอมคลางในลำคออย่างขัดใจ ยกมือขึ้นปัดไปมา


“อยู่เฉยๆสิคิบอม”


“อยู่เฉยๆ...เป็นเด็กดีของพี่ซองมิน”


กระต่าบอวบหลุดหัวเราะ เมื่อได้ยินคนเมาเพ้ออะไรออกมา
ใช้ผ้าชุบน้ำเย็นเช็ดไปตามใบหน้านั่นอีกรอบ
สักพักคิบอมก็ยกมือขึ้นกุมมืออีกฝ่ายไว้พลางดึงร่างอวบให้เข้าใกล้


“พี่ซองมินตัวหอมดีจัง”


สิบปากว่าคงไม่เท่าตาเห็น สิบตาเห็นคงไม่เท่าพิสูจน์เอง
คิมคิบอมเลยกดปลายจมูกและริมฝีปากร้อนฝังลงกับพวงแก้มนิ่ม
กดจูบย้ำจากแก้มไล่มาตามแนวคาง หยุดที่มุมปากก่อนจะผละตัวออกช้าๆ


“...จูบนะครับ”


ซองมินหน้าร้อนจัด ยังไม่ทันตอบอะไรริมฝีปากร้อนก็ทาบลงกับกลีบปากนุ่ม
คิบอมแนบริมฝีปากให้สนิทปากขึ้นพลางใช้ลิ้นดุนเบาๆที่ริมฝีปากล่าง


ร่างเล็กหลับตาปี๋เมื่อลิ้นอุ่นสอดเข้ามาในโพรงปาก
กลิ่นเบียร์จางๆจากคิบอมทำให้เขาตาลายไปหมด
เห็นนิ่งๆแบบนี้ ใครจะรู้ว่าเด็กบ้านี่จูบเก่งชะมัด


สักพักใหญ่ คิบอมถึงถอนจูบออกมา
เขามองริมฝีปากอิ่มที่ตอนนี้ดูตึงและแดงกว่าเดิมอย่างพึงใจ
พลางดึงซองมินที่เขินจัดเข้ามากอดไว้แน่นอีกครั้ง



“...ตอนในคอน”


คิบอมพูดทำลายความเงียบขึ้น
โดยมีซองมินที่แนบศีรษะกับอกกว้างตั้งใจฟังอยู่


“พี่ถือเค้กมาให้ผมเองหรือว่าสคริปมาแบบนั้น”


“ถ้าในสคริปจริงๆ ซีวอนจะเป็นคนถือให้นายล่ะ”



“..........................”



“แต่ฉันอยากเป็นคนถือเค้กให้นาย ก็เลยนอกบทนิดหน่อย”


คิบอมยิ้มน้อยๆ
“ผมเห็นแฟนคลับงงกันใหญ่”


“ก็ปกติฉันกับนายตัวติดกันที่ไหนล่ะ”


“.....พี่ไม่รู้ตัวเองมากกว่า”


“หือ ว่าไงนะ”


“เปล่าครับ”


คิบอมบอกปัด ดันไหล่บางให้ออกห่างเพียงนิด
เพื่อที่จะได้เห็นหน้าหวานของอีกคนได้ชัดขึ้น


“พี่รู้มั้ย ผมรู้สึกดีที่พี่เช็ดหน้าให้ผม”


“จริงอ้ะ นึกว่ารำคาญซะอีกเห็นปัดมือไปมา”


“ไม่ครับ ผมรู้สึกดีที่พี่คอยดูแลผมนะ”


“อื้อ รู้แล้ว”


“พี่ซองมินดูแลผมดีเหมือนแม่ไม่ผิด หรือไม่ก็เหมือน....”


...ภรรยา คิบอมต่อคำนั้นในใจ พลางเหล่ตามองอีกฝ่ายที่ตอนนี้ยืนฮึดฮัด ใบหน้าแดง
ซองมินทุบแอ้กไปที่ไหล่กว้างอีกฝ่ายแก้เขิน ถามเสียงรวน


“เหมือนอะไร”


“จะให้ผมพูดจริงๆเหรอ”


“..............”


“ก็เหมือน....”


คิบอมแกล้งลากเสียงยาวพร้อมส่งยิ้มให้อีกฝ่าย
หากคนฟังไม่รอคำตอบ รีบยกมือขึ้นห้ามไว้ก่อน


“ม...ไม่ดีกว่า ไม่อยากรู้แล้ว!”


ซองมินโวยลั่นใบหน้าแดงจัด ร่างสูงอมยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้นยืน
มือใหญ่ก็คว้าร่างอวบออกมาเดินเล่นที่สวนข้างๆร้านอาหาร





*
.
.





“จริงๆฉันเคยงอนนายด้วย”


ซองมินสารภาพออกมา พลางหันกลับไปส่งยิ้มให้อีกฝ่าย
ที่ตอนนี้กำลังเลิกคิ้วมองเหมือนจอคำอธิบายเพิ่ม


“ก็นายน่ะ อยู่ๆก็มาขอฉันคบ แต่ไม่ยอมทำตัวเหมือนคนรักกันเขาทำกันเลยนี่นา ฉันก็งอนสิ”


“Huh... What do you want? hug? Kiss? Or ....... making love?”


คิบอมถามกลับเสียงร่าเริงจนซองมินอยากจะฟาดใบหน้าหล่อนั่นซักที
เป็นเด็กเป็นเล็กพูดจาแก่แดด ถ้าไม่ติดว่ามือเขาโดนมือคิบอมกุมอยู่นะ ฟาดไปแล้ว


“บ้า ไอ้ทะลึ่ง แค่พูดจาหวานๆอย่างที่แฟนกันเขาพูดกันก็พอแล้ว ไม่ใช่นิ่งแบบนาย”


คิบอมหัวเราะออกมาเบาๆ
พลางกระชับมือที่เกาะกุมกันไว้ให้แน่นขึ้น


“ผมก็เป็นคนแบบนี้ล่ะ แสดงออกไม่ค่อยเก่งนักหรอก.......ไม่รู้ว่าควรแสดงออกยังไง เวลาไหนถึงจะดี ผมอาจจะไม่ใช่คนพูดจาหวานๆ บางทีผมอาจเป็นคนรักที่ไม่ค่อยได้เรื่องเท่าไร แต่เท่าที่รู้ตอนนี้คือผมรักพี่ซองมิน ผมจะทำให้พี่มีความสุข....”


ไม่รอฟังให้จบประโยค ซองมินก็พุ่งตัวเข้ากอดอีกฝ่ายแน่น
ใบหน้าหวานกลั้นยิ้มไว้อย่างมีความสุข




ไม่ต้องพูดอะไรหวานๆ ไม่ต้องแสดงออกว่ารักกัน
ไม่ต้องบอกรักทุกวัน เพราะนั่นไม่ใช่นิสัยของคิบอม


.... ซองมินพอใจที่จะรักกับคนนิ่งๆเงียบๆ แสดงออกไม่เป็นแบบนี้
แค่คิบอมรักเขา แค่เขารักคิบอม แค่นี้พอแล้ว



“ฉันก็รักนายนะคิบอม รักมากๆด้วย”


คนอายุน้อยกว่ายิ้มกว้างเมื่อได้ยินคำบอกรักจากอีกฝ่าย
เขายกมือขึ้นกอดซองมินกลับ มือใหญ่ก็ลูบไปตามแผ่นหลัง
กดจมูกลงกับเรือนผมนุ่มอีกทีอย่างรักใคร่



......... สุดที่รักของฉันน่ารักที่สุด เป็นมนุษย์ที่น่าเอ็นดู
อาจไม่หวานไม่ขมตัวฉันไม่รู้ แต่ถ้ามีเธออยู่มันเปรี้ยวใจ ..........





*
.
.



THE END






[แถม]




“เฮ้ย”


เสียงร้องของคุณหัวหน้าวงดังขึ้น ส่งผลให้คนอื่นๆหันมามองตาม
ทงเฮเดินเข้ามาใกล้หน้าจอคอม ก่อนจะเอ่ยถามคนรัก


“มีอะไรเหรอฮะ ร้องเสียงดังเชียว”


“ทงเฮดูนี่สิ”


อิทึกว่าพลางจิ้มนิ้วไปที่ลิงค์กระทู้รูปภาพของพวกเขา
ปลาน้อยไล่สายตาตามมือคนรัก ก่อนจะอ่านตามหัวกระทู้



.....[PIC] Kibum x Sungmin from all event ....




... แฟนคลับเขาก็อัพเดทเรื่องไวจริงๆเว้ยเฮ้ย
ไม่รอช้า ทงเฮรีบเร่งให้อิทึกกดเข้าไปดูรูปทันที


รูปภาพของคิบอมและซองมินจากงานต่างๆค่อยโหลดขึ้นมา
ทงเฮมองไล่ทีละรูป ก่อนจะอุทานเสียงดัง




user posted image
user posted image
user posted image







“ไม่รู้มาก่อนเลยนะฮะว่า คิบอมมันจะเนียนมานานแล้ว”


“ทงเฮก็คิดงั้นหรือ”


“ก็ดูสิ แต่ละรูปคิบอมมันเนียนตลอดอ่ะ ไม่เดินไปหาก็แอบมอง”


ทงเฮว่าตามที่เห็น มองไปเรื่อย
ก่อนจะชี้นิ้วให้อีกฝ่ายดูรูป


“ดูสิพี่อิทึก มองผ่านๆเหมือนไม่มีอะไรนะ แต่ดูมือไอ้ดำมันดิ โอบเอวซองมินเฉยเลยอ่ะ”



user posted image


คุณลีดเดอร์มองตามรูปนั้นเลิกคิ้วมองอีกฝ่าย อดถามขึ้นไม่ได้


“แล้วทำไมต้องทำเสียงไม่พอใจด้วยล่ะทงเฮ”


“ไม่พอใจสิ! เจ้าคิบอมขอซองมินคบหลังพวกเราตั้งนาน แต่กลายเป็นว่ากระแสมาแรงกว่าคู่เราอีก ไม่รู้ล่ะ พี่อิทึกต้องแสดงออกให้มากกว่านี้ด้วย!”


อิทึกได้แต่อ้าปากค้าง มองเจ้าปลาน้อยที่ยืนฉุนเฉียวด้วยรอยยิ้ม
เรื่องแค่นี้ก็ยังจะอุตส่าห์ไปอิจฉาคิบอมกับซองมินเขาน่ะนะคนเรา
คิดพลางยิ้มบางๆ หันกลับมามองรูปในหน้าจอคอมต่ออย่างอารมณ์ดี


... บอกแล้วไงครับ ว่าผมน่ะตัวติดกับพี่ซองมินมานานแล้ว ...
... แต่พี่ไม่รู้ตัวเองมากกว่า กระต่ายน้อย ^^ ...




N/A


ฟิคปัญญาอ่อน 5555+
ส่วนเพลงที่คิบอมและซองมินร้องในครัวนั้น
คือเพลง หนูไมได้ตั้งใจดำของกระแต 4ทีน นะคะ
รู้สึกว่าฟิคมันไม่ต่อเนื่องเท่าไร เง้ออออ
คอมเมนต์ติชมได้เลยนะคะ T_T


ผลงานอื่นๆ ของ gg.ginger716

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

19 ความคิดเห็น

  1. #19 GAEMHAE1309
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 10:12
    บอมมิน.... ฟิคน่ารักมากๆเลยค่ะ! อยากจะร้องดังๆ >/ < เป็นคู่ที่หายากมากๆเพราะไม่ค่อยมีใครจิ้นแผ่มีเราคนนึงละที่จิ้น ฮ่าๆ ชอบมากๆเลยค่ะ มันดูยังไงล่ะไม่หวานเลี่ยนมากเกินไป ดูลงตัวดีนะ :D
    #19
    0
  2. วันที่ 23 กรกฎาคม 2555 / 13:53
    โอ๊ย หายใจไม่ออก...


    คืออยสกจะบอกว่าชอบคู่นี้มากเลยค่ะ แต่หายากมากๆเลย (หรือเราหาไม่เจอก็ไม่รู้) พอมาเจอเรื่องนี้แบบ... มันใช่เลย นี่แหละค่ะบอมมินในอุดมคติ แบบนี้เลยค่ะ

    ขอบคุณไรเตอร์ที่เขียนมาให้อ่านนะคะ อ่านแล้วหน้าร้อนๆไงไม่รู้อ่ะ อรั๊ยยย ><
    #18
    0
  3. วันที่ 7 มกราคม 2555 / 01:23
    คู่นี้น่าร๊ากกกกกกกกกกกกก >////< แต่งอีกนะคะ พึ่งรู้ว่าตัวติดกันนะเนี่ย อร๊ายย
    #17
    0
  4. วันที่ 30 พฤศจิกายน 2554 / 21:38
    น่ารักบอมเนียนมาก หาอ่านยากนะบอมมิน
    #16
    0
  5. #15 ELF:B2UTY
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2554 / 19:41
    น่ารักอะ กรี๊สสสส~~~~~
    #15
    0
  6. #14 upmohc00
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2554 / 22:57
    ชอบบอมมินอ่ะ น่ารักๆๆๆๆ
    #14
    0
  7. วันที่ 4 พฤษภาคม 2554 / 18:07
    หนูรักบอมมิน $: 55555555555555
    น่ารักและสนุกมากมากค่ะไรท์เตอร์ ;3
    #13
    0
  8. #12 largefarm
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2553 / 23:51
    น่ารักมากๆเลยค่ะ ^_^
    เราเองก็แอบชอบคู่นี้อยู่เหมือนกัน >///<
    #12
    0
  9. วันที่ 15 พฤษภาคม 2553 / 17:18
    ><

    น่ารักมากๆเลยคะ อิอิ

    #11
    0
  10. วันที่ 11 มีนาคม 2553 / 00:14
    น่ารักอ่า บอมมินก็น่ารักดีนะ :DDDD
    #10
    0
  11. วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2553 / 22:53
    ฮาสุดๆ
    #9
    0
  12. วันที่ 28 มกราคม 2553 / 22:05

    ไม่ใช่คู่ลหักแต่น่ารัก

    ชอบเพลงไม่ตั้งใจดำที่มินร้องอ่ะ รู้ทันที่ว่าเป็นคิบอม

    ส่วนดงเฮเคะหรือเมะกับทึกค่ะ..?
    #8
    0
  13. วันที่ 29 ธันวาคม 2552 / 23:34
    น่ารักอ่าาา~>[ ]<
    เพลงฮาได้อีก หุหุ
    #7
    0
  14. #6 kazuho
    วันที่ 19 ธันวาคม 2552 / 17:29
    ฟิกน่ารักมากเลย

    คู่นี้มีคนสนใจน้อยแต่ความจริงบอมมี่ก็เนียนเนาะ

    คิดว่าเป็นคู่ที่น่ารักมาก แก้มป่องกะแก้มป่อง

    หวานกำลังดีไม่ค่อยเลี่ยน

    ชอบมากมายค่ะ
    #6
    0
  15. วันที่ 7 ธันวาคม 2552 / 16:09

    ไม่ใช่คู่หลักแต่น่ารักดีนะคะ หวานสุดๆ ด้วย 

    #5
    0
  16. วันที่ 28 เมษายน 2552 / 00:39
    เพลงในครัวฮาตอน ดำแถมเงียบ เงียบแถมดำ ๕๕ ฮาได้อีก

    บอมมินน่ารัก โน๊ะๆ
    #4
    0
  17. วันที่ 3 มกราคม 2552 / 09:47

    อ๊ากกกกกก ก กก ก  
    ปลื้มค่ะ!!! 55 5+

    น่ารักมากก  อ่านไปยิ้มไป เขิลลลล >//< 55 5+

    “บอมไม่ได้ตั้งใจดำ บอมไม่ได้ตั้งใจด๊ำ~”
    “ดำแถมเงียบ เงียบแถมดำ!” 

    นู๋มินนนนน อะไรเนี่ยยย 55 5+

    ขอบคุณนะค่ะ ((:

    #3
    0
  18. วันที่ 3 มกราคม 2552 / 08:28
    เป็นฟิคที่น่ารักมากๆ เลย  อิอิ  ชอบมากๆ เลยค่า

    ปลื้มๆๆๆๆ  อ่านไปยิ้มไป  เขินไป  >//<  ทำเอาเราบ้าไปเลยทีเดียว  อิอิ

    แต่งอีกนะ  เลิฟบอมมิน ♥

    ชอบบุคลิกบอมอ้ะ  เงียบๆ ดี  มันช่างเข้ากันกับกระต่ายน้อยสุดน่ารัก
    #2
    0
  19. วันที่ 21 กันยายน 2551 / 23:14
    ชอบอ่า
    น่ารักดี

    ไม่สนด๊องมินบ้างหรอ
    ลองอ่านดูหน่อยได้มั้ย ToT

    http://my.dek-d.com/sikeumchi/story/view.php?id=446378

    เม้นให้ด้วยจะดีมั๊กๆ
    #1
    0