นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

::::::: lewdness :::::::

โดย gg.ginger716

... พี่อิทึก พี่จะหยุดหื่นได้ยัง!!~~ ...

ยอดวิวรวม

663

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


663

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


1
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  30 ม.ค. 51 / 03:44 น.
นิยาย ::::::: lewdness :::::::

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้




TEUKDONG ☆ BUMMiN
EVERLASTING LOVE :):)

เนื้อเรื่อง อัปเดต 30 ม.ค. 51 / 03:44



【・☆。 lewdness 。☆・】

Author :: Ngz-Tkz

Pairing :: Lee Teuk x Dong Hae

Rate :: หื่นแบบละมุนละไม











... พี่อิทึก พี่จะหยุดหื่นได้ยัง ...





เสียงเพลงจากทีวีจอแบนขนาดใหญ่ภายในห้องโถงค่อยๆเงียบลง
ตามด้วยเสียงจอแจเล็กน้อย หลังจากที่จบเทปบันทึกภาพรายการ KBS2 Sky Love Concert
นางพญาของวงที่ไม่ได้ไปร่วมงานนี้ก็หันมาถามข้อสงสัยทันที



“ทงเฮ ทำไมต้องทุบพื้นขนาดนั้นล่ะ”
ฮีชอลวางรีโมทลงบนโต๊ะตามเดิม หันหน้ามาถาม คิ้วเส้นหนาขมวดน้อยๆ



“หา...เอ่อ ก็”


เจ้าของชื่อก้มหน้างุด
จะบอกได้ไงล่ะว่าที่ทุบพื้นนั่นก็เพราะ ‘ใครบางคน’ นั่นล่ะ ทำเขาลืมท่าเต้นหมดเลย
คิดพลางช้อนตามอง ‘ใครบางคน’ ที่กำลังมองกลับมาดวงตาพราวระยับ



“แล้วอิทึก นายทำไมต้องเด้งเป้าซะขนาดนั้นล่ะ น่าเกลียดซะจริง”


ฮีชอลว่าขณะที่มือก็กดรีโมทย้อนกลับดูฉากเมื่อครู่นี้อีกครั้ง
ก่อนจะหรี่ตามองอย่างจับสังเกต



“ก็คนมันอารมณ์ดีนี่ ไม่เห็นเป็นไรเลย แฟนๆก็ชอบกันออก”


อิทึกยักไหล่อย่างไม่สนใจ ก่อนจะจงใจทิ้งตัวลงนั่งข้างๆทงเฮ



“เฮ้ออ ร้อนชะมัด ไปอาบน้ำกันดีกว่าเนอะทงเฮ”


ไม่รอคำตอบอิทึกก็ใช้สิทธิ์หัวหน้าวงคว้าข้อมือบางของอีกฝ่ายจูงเดินไป
โดยทิ้งให้ฮีชอลมองตามทั้งคู่อย่างแปลกใจ


“สองคนนั่นแปลกๆแฮะ นี่คิมฮีชอลตกข่าวอะไรหรือเปล่าเนี่ย”





*
.
.




ร่างสูงของลีดเดอร์เดินจูงมือทงเฮมาเรื่อยๆจนคิดว่าพ้นสายตาคนแล้ว
ก็หยุดเดิน ก่อนจะหันมามองคนสวยที่ก้มหน้างุดด้วยรอยยิ้ม


“ไม่มีคนแล้วครับทงเฮ ไม่ต้องเขินแล้ว”


ทงเฮช้อนตาขึ้นมองอีกฝ่าย
ทำปากยื่นก่อนจะทุบแรงๆมาที่หน้าอกกว้างนั่น


“โอ้ยย ทงเฮพี่เจ็บนะ”


“พี่อิทึกอ่ะ ผมบอกแล้วแท้ๆว่าอย่าทำอะไรประเจิดประเจ้อบนเวที เห็นมั้ย พี่ฮีชอลจับได้แล้วนะ”


“ฮีชอลเค้าแค่สงสัยว่าทำไมนายต้องทุบพื้นเฉยๆ ยังไม่รู้อะไรซักหน่อย”


อิทึกพูดด้วยรอยยิ้ม(หื่นๆ) ก่อนจะก้มหน้าไปใกล้ข้างใบหูเล็ก
ประทับริมฝีปากไปกับใบหูเล็กนั่นอย่างหมั่นเขี้ยวก่อนจะเอ่ยถาม


“ว่าแต่ ... ทำไมทงเฮต้องทุบพื้นด้วยล่ะครับ ท่าเต้นมันเป็นแบบนั้นเหรอ”


ใบหน้าหวานแดงระเรื่อขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะเม้มริมฝีปากไว้แน่น
พี่อิทึกนะพี่อิทึก ก็รู้อยู่ว่าเป็นเพราะอะไร ยังจะมาถามผมอีก


ร่างสูงมองใบหน้าหวานที่ค้อนขวับมาทางตนด้วยรอยยิ้ม
ทำไมจะไม่รู้ ว่าที่ทงเฮลงไปทุบพื้นน่ะ เพราะว่าเขินจนลืมท่าเต้นยังไงล่ะ
และก็รู้อีกด้วยว่าเจ้าตัวคงกำลังนึกโทษว่าเขาเป็นต้นเหตุอยู่ในใจแน่ๆ


ก็ช่วยไม่ได้นี่ฮะ
วันที่พวกผมเต้นนั้นเผอิญว่าคิบอม ฮีชอล ฮันคยองไม่ได้ขึ้น
แล้วก็เป็นโชคช่วย ... ที่ทำให้ผมได้เต้นใกล้ๆกับทงเฮ
แล้วก็ช่วยไม่ได้อีกนั่นล่ะ ... ที่เขาอยากทำตัวน่ารักเอง
ผมก็เลยอดใจไม่ไหว ... เขยิบไปเต้นใกล้ๆเขาแค่นั้นเอง
















แค่นั้นเองจริง ... ถ้าไม่นับที่ผมเจาะจงใช้สะโพกตัวเองเบียดสะโพกทงเฮนะฮะ ^^




ใครจะรู้ว่าแฟนผมขี้อายกันล่ะ แค่เบียดสะโพกใส่แค่นี้ถึงกับเขินจนเต้นผิดเลย
แถมพอเต้นเสร็จดันลุกหนีผมไปซะงั้นอ่ะ ยังหลีไม่สะใจเลย


“พี่ไม่ต้องมายิ้มเลย พี่อิทึกลามกอ่ะ”


“พี่ยังไม่ทันคิดอะไรเลย เรานั่นล่ะลามก คิดไปถึงไหนแล้วล่ะ”


อิทึกว่าพลางใช้มือใหญ่บีบจมูกทงเฮเบาๆไปมา
แต่ถึงผมจะหื่น ก็หื่นกับทงเฮคนเดียวนะครับ
เวลาผมหื่นใส่ ทงเฮมักจะโวยวายกลบเกลื่อนความเขิน มันน่ารักดีออก



“ก็...ก็บนเวทีน่ะ พี่เอา เ่อ่อ...เอาสะโพกมาดันๆใส่ผมทำไมล่ะ”


จะบอกว่าบังเอิญก็คงไม่ใช่หรอก เพราะที่ดูเทปรายการเมื่อครู่
ก่อนพี่อิทึกจะเข้ามาถึงเนื้อถึงตัวกับเขาน่ะ พี่อิทึกหันมามองเล็งระยะก่อนไม่ใช่เหรอ
ถึงลีทงเฮคนนี้จะไม่ค่อยรู้เรื่องอะไร แต่ก็มั่นใจว่ามองสายตาหื่นๆของพี่อิทึกไม่ผิดหรอก


อิทึกยิ้มกว้าง มือใหญ่เริ่มป้วนเปี้ยนรอบเอวของทงเฮ
ปากว่างอยู่ก็ประทับเข้ากับซอกคอขาวๆนั่นซะ เดี๋ยวมันจะว่างเกิน
น้ำขึ้นในรีบตักฉันใด มีโอกาสลวมลามหนูด๊องเมื่อไรต้องรีบลวมลามฉันนั้น


“เอ๊ะ พี่อิทึกอย่าสิ ... อื้ออ อย่าสิฮะ”


เสียงแรกน่ะ อิทึกเข้าใจว่าทงเฮไม่พอใจ
แต่ไอ้เสียงหลังนี่ไม่แน่ใจแฮะ ว่าถ้าหยุดแล้วหนูด๊องจะค้างหรือเปล่า ฮ่าๆๆ



“อย่าอะไรล่ะทงเฮ อย่าทำต่อหรือว่า ... อย่าหยุด



ลีดเดอร์ขี้แกล้งจงใจถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
ก่อนจะใช้ฟันขบย้ำไปที่ซอกคอเบาๆ



“อ๊ะ ... พี่อิทึกอ่ะ อย่าสิ ผม ... อื้อ”



ทงเฮกัดปากไว้แน่น เมื่ออิทึกตั้งใจซุกไซร้ซอกคอนั่นจริงจัง เขาดันร่างบางติดกำแพง
ขาข้างหนึ่งของอิทึกสอดที่หว่างขาของทงเฮ เป็นการกักกันไม่ให้ร่างบางดิ้นหนีไปไหนได้



เสียงครางหวานๆของทงเฮทำให้อิทึกย่ามใจมากขึ้น
มือใหญ่เลื่อนมาจบท้ายทอยของทงเฮให้เงยขึ้นก่อนที่ริมฝีปากที่ทาบลงที่ปากบาง
อิทึกคลึงที่ริมฝีปากล่างเบาๆก่อนจะค่อยๆสอดลิ้นเข้าในเล็มชิมความหวานด้านใน




... สาบานได้ ตอนแรกอิทึกแค่จะลวมลามนิดหน่อยแล้วค่อยบอกเหตุผล ...
... แต่ตอนนี้ ท่าทางจะไม่หยุดง่ายๆเสียแล้ว ...





ทงเฮหลับตาปี๋ เมื่อมือใหญ่ลูบๆวนๆแถวหน้าท้องของเขา
ก่อนที่มันจะค่อยๆสอดผ่านเนื้อผ้ามาสัมผัสผิวกายเขาอย่างจัง
ก่อนที่มันจะเลื่อนขึ้นมาแถวๆหน้าอกของเขา
เสียงหวานออกมาเท่าไร ก็ถูกอิทึกจูบซับหายไปหมด





“อะแฮ่ม~!!”


เสียงกระแอมดังขึ้น ส่งผลให้ทงเฮรีบผละออกจากร่างสูงทันที
ส่วนจอมหื่นอย่างอิทึกยังไม่สะทกสะท้าน มือใหญ่ยังกอดเอวบางนั่นไว้แน่น
ก่อนจะหันไปทำตาขวางหันไปมองเจ้าของเสียงที่เดินมาขัดจังหวะพอดี



“ทำ-อะ-ไร-กัน-อยู่-เอ่ย”


ฮยอคแจจงใจเน้นถามทีละคำ ก่อนจะยิ้มกว้างโชว์เหงือกอย่างทุกที
ปกติมันก็ดูน่ารักดีหรอก แต่ครั้งนี้มันดูกวนประสาทมากมายในสายตาอิทึก


“นั่นแน้~!!หน้าแดงเชียวนะทงเฮ พี่อิทึกทำอะไรอ่ะ หวังว่าพวกเราไม่ได้เดินมาขัดจังหวะนะฮะ”


ซองมินยิ้มหวานถามขึ้น จริงๆต้องเรียกว่าจงใจแซวเสียมากกว่าล่ะมั้ง
อิทึกมองสองคู่เพื่อนซี้อย่างเคืองๆ ไม่ขัดเลย แค่ทำให้เขาอารมณ์ค้างเอง ไม่ขัดเลยย


“ป...เปล่า ไม่ได้ขัดอะไรซักหน่อย”


ทงเฮรีบพูดขึ้นมาทันที ทำเอาลีดเดอร์จอมหื่นหันไปมองคนข้างๆ
อะไรกัน อุตส่าห์ปลุกอารมณ์ไปขนาดนั้น นายไม่รู้สึกอะไรเลยหรือ


“แล้วนี่พวกนายมาทำอะไรกันตรงนี้เนี่ย”


อิทึกหันไปถามฮยอคแจเสียงห้วน
ฮยอคแจยิ้มกว้างตามประสา ก่อนจะดัดเสียงตอบ


“ก็เนี่ย พี่ฮีชอลบอกว่าพี่อิทึกกับทงเฮไปห้องอาบน้ำ
... ผมก็เห็นว่าพวกพี่หายไปไหนก็เลยเป็นห่วง เลยตามมาดูนะเนี่ย”


“ใช่ๆ เห็นหายไปนาน นึกว่าพวกพี่เป็นของกันและกันไปแล้วซะอีก”


น่าน เข้าขากันได้ดีเหลือเกิน คนหนึ่งพูด คนหนึ่งเสริม
เดี๋ยวปั๊ด จัดตารางงานให้เจ้าสองตัวนี้ทำจนไม่มีพักซะเลยนี่


“จะบ้าเหรอไง พี่อิทึกไม่ได้หื่นขนาดนั้นหรอก อย่างน้อยก็กับเรา พวกนายเลิกแซวได้แล้ว”



ทงเฮแหววขึ้นเสียงดัง แก้มแดงระเรื่อจนดูไม่ออกว่าโกรธหรือเขินกันแน่นะ
หนูด๊องเอ๋ย จริงๆแล้วอิทึกน่ะหื่นเข้าขั้นนะ แต่ที่ยังไม่ทำเพราะยังไม่มีโอกาสไงล่ะ




*
.
.




“พี่อิทึก แล้วตกลงพี่เอาก้นพี่มาชนก้นผมทำไมอ่ะ”


ทงเฮถามขึ้นขณะเดินกลับบ้านด้วยกัน
ส่วนคนถูกถามแทบจะพ่นน้ำสีสดออกมาเมื่อเจอคำถามนี้เข้าไป
แล้วดูสายตาคนถามสิ ช่างไร้เดียงสาผิดกับคำพูดจริงๆ


ร่างสูงหยุดปากระป๋องน้ำผลไม้เปล่าลงถังขยะอย่างแม่นยำ
ก่อนจะหันมายิ้มให้อีกฝ่าย


“พี่ปาแม่นมั้ย?”


“อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง ตกลงพี่ทำแบบนั้นทำไมอ่ะ”


“อยากรู้จริงๆอ่ะ”


“อือ”


ทงเฮรีบพยักหน้ารับ อิทึกยิ้มเจ้าเล่ห์อีกที
ก่อนจะโอบไหล่ร่างบางให้เดินต่อ


“งั้นก็มาทำอะไรให้พี่กินที่บ้านก่อนสิ แล้วพี่จะบอก”




- - -




“ไม่มีคนอยู่บ้านนี่เอง ถึงได้เรียกผมมาทำอาหารให้”


ทงเฮบ่นอุบหลังจากที่ฟาดอาหารหลายจานหมดไป
ก่อนจะเริ่มคลานไปค้นยังชั้นหนังสือการ์ตูน และเริ่มหยิบออกมาอ่าน


“ผมทำอาหารแล้ว พี่อิทึกก็เก็บกวาดไปนะฮะ แล้วผมจะอ่านการ์ตูนรอฟังเหตุึผลของพี่”


“ครับผม เออ ทงเฮในตู้เย็นมีขนมน่ะ หยิบกินได้นะ”



อิทึกพูดอย่างรู้ใจ ทงเฮอือออในลำคอเป็นการตอบรับ
... คงกับหลุดไปในโลกการ์ตูนซะแล้วสิ ...



ราวๆสิบห้านาที อิทึกก็เดินออกจากครัวพร้อมกับพุดดิ้งนมสองที่
หากร่างบางที่ว่าจะนั่งรอเขา กลับเผลอนอนหลับคาการ์ตูนไปเสียแล้ว


อิทึกมองภาพตรงหน้าแล้วอดยิ้มไม่ได้
เขาวางพุดดิ้งนมลงบนโต๊ะ ก่อนจะนั่งยองๆมองใบหน้าหวานของอีกฝ่าย
... เด็กน้อย กินอิ่มแล้วก็นอนหลับง่ายดีจังนะ ...



“ทงเฮ”


อิทึกเรียกอีกฝ่ายเบาๆเป็นการปลุก
หากร่างบางก็ยังเฉย ตาแป๋วๆนั่นยังคงพริ้มหลับอยู่


“ทงเฮ ... ลีทงเฮ”


อิทึกเรียกอีกสองสามครั้งก็เลิกเรียก ยกมือขึ้นเกลี่ยปอยผมอีกฝ่ายเบาๆ
อยู่ในห้องนอนของเขาสองต่อสองแบบนี้ยังหลับได้สนิทแบบนี้อีกเหรอ
... หรือว่าทงเฮไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขา เลยไม่ต้องระวังมากนัก ...



หรือคิดว่าเขาไม่มีน้ำยา ไม่กล้าทำอะไรทงเฮเลยหลับสนิทใจแบบนี้
... เดี๋ยวก็จูบปลุกซะนี่~!! ...




อิทึกตกใจกับความคิดตัวเอง นี่เขากลายเป็นคนหื่นไปแล้วจริงๆเหรอ
พยายามหักห้ามใจไม่มอง แต่สายตาดันไม่ยอมละออกจากกลีบปากบางนั่น



ใบหน้าหล่อค่อยๆเคลื่อนเข้าไปใกล้ อิทึกรู้สึกว่าลมหายใจตัวเองติดขัดเหลือเกิน
แย่แล้ว ถ้าเขาลักจูบหนูด๊องตอนนี้ เขาก็กลายเป็นไอ้หื่นจริงๆน่ะสิ



คำพูดของทงเฮตอนที่แก้ตัวให้เขากับฮยอคแจและซองมินทำให้เขาประทับใจ
นี่ปกติเขาหื่นใส่ทงเฮมากไปหรือเปล่านะ แต่ทงเฮไว้ใจเขาขนาดนี้
เขาก็อยากแสดงความรักล้วนๆบ้าง แต่ไม่ใช่รักปนหื่นอย่างที่แสดงทุกวัน








แต่ ... แต่ว่า









อิทึกกลืนน้ำลายตัวเองอย่างยากลำบาก ริมฝีปากของทงเฮอยู่ห่างแค่ไม่กี่เซนต์
ถ้าทงเฮตื่นอยู่เขาคงจูบโดยไม่ลังเลแล้ว หากความคิดก็ต้องหยุดลงเมื่อทงเฮเริ่มขยับตัว


อิทึกชะงัก พอดีกับตาแป๋วๆของอีกฝ่ายค่อยๆกระพริบตาขึ้นมอง
เมื่อเจอสายตาแป๋วๆของทงเฮที่มองมา ทำให้อิทึกรู้สึกละอายเหลือเกินที่คิดจะทำอะไร



“...พี่อิทึก...”


“ครับ?”


“ผมหลับไปเหรอฮะ”


อิทึกรู้สึกโล่งใจไม่น้อย ที่ทงเฮไม่ได้แสดงกิริยาอะไรออกมา
หรือไม่ก็ ร่างบางอาจจะไม่ทันสังเกตเห็นว่าเขาคิดไม่ซื่อน่ะ


“ครับ หลับไป หลับสนิทจนนึกว่าเจ้าชายต้องจูบปลุกซะแล้ว”


พูดออกมาอย่างติดทะเล้น หากอีกฝ่ายกลับไม่โวยวายแก้เขินเหมือนทุกที
ทงเฮก้มหน้างุดก่อนจะลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว


“ดึกแล้ว ผมกลับแล้วนะฮะ”


“อ้าว ไม่กินขนมก่อนเหรอทงเฮ”


“ไว้วันหลังดีกว่า ผมยังอิ่มอยู่เลย”


เมื่อทงเฮยืนยันอย่างนั้น ร่างสูงจึงพยักหน้ารับรู้ก่อนจะเดินไปส่ง


“เดี๋ยวพี่ไปส่งนะ”


“ไม่เป็นไรฮะ ผมกลับเองได้ ฝันดีนะฮะพี่อิทึก”


ทงเฮว่า ก่อนจะยกมือสองข้างขึ้นโอบคอร่างสูงกอดไว้
ที่แปลกก็คือ ปกติถ้าทงเฮทำแบบนี้มือไม้ของอิทึกคงป้วนเปี้ยนแถวสะโพกเขาแล้ว
แต่ไหงวันนี้กลับแค่โอบเขากลับอย่างนุ่มนวลล่ะ


ร่างเล็กรีบผละออก ก่อนจะโค้งให้เป็นการลา
โดยมีอิทึกยืนยิ้มส่งโบกมือให้ที่หน้าบ้าน




พอพ้นจากสายตาอิทึกมาได้ ทงเฮก็ลดจังหวะการก้าวขาให้ช้าลง
ใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้น ไม่ต้องบอกก็คงรู้ว่ามันแดงมากเพียงใด
ทงเฮยกมือสองข้างกุมที่ข้างแก้มตัวเอง ในใจก็นึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่
... พี่อิทึก จะแอบจูบเขาตอนนอนเหรอ ...


ใช่ว่าทงเฮจะหลับตลอดซักหน่อย เขาตื่นตั้งแต่อิทึกเรียกชื่อเขาแล้ว
แต่ก็ยังแกล้งหลับ เพราะอยากรู้ว่าอิทึกจะทำยังไงต่อไป
จนกระทั่งลมหายใจของอิทึกใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เขาเลยแกล้งนอนหลับต่อไมไ่หว



อะไรกัน ทั้งที่ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงแอบจูบเขาไปแล้วล่ะ คงไม่ต้องมาหยุดคิดแบบนี้หรอก
แล้วเขาก็คงไม่แปลกใจถ้าอิทึกจะแอบจูบ แต่นี่กลับทำนิ่ง
ไหนยังจะใบหน้าหล่อที่จริงจังยามชั่งใจว่าจะจูบเขาดีหรือไม่อีก
ปกติมีแต่ดวงตาพราวระยับ อยากจะลวมลามเขาเต็มประดาไม่ใช่เหรอ




พี่อิทึกทำตัวเป็นสุภาพบุรุษ ไม่หื่นเหมือนก่อนก็ดีแล้ว
แต่ทำไมมันทำให้ทงเฮรู้สึกเขินกับดวงหน้าจริงจังนั่นมากกว่าล่ะ



ปกติถ้าพี่อิทึกทำหื่นมา เขายังพอแกล้งโวยวายกลบเกลื่อนได้
แต่นี่พี่อิทึกเล่นทำหน้าจริงจังไม่มีความหื่น เขากลับทำอะไรไม่ถูกเลย
... โอย แย่แล้ว เอาพี่อิทึกคนหื่นกลับมาได้มั้ยเนี่ย ...
... พี่อิทึกมาดนี้จะทำผมเขินตายก่อนน่ะสิฮะ ...




... ให้สบดวงตาพราวระยับด้วยความรักผสมความหื่นยังสบได้ ...
... แต่ให้สบดวงตาที่ฉายรอยรักอย่างเดียว ผมทำไม่ได้หรอก ผมเขินนน ...






- - -





“อรุณสวัสดิ์ฮะ”


ทงเฮกล่าวทักทายอย่างเนือยๆเหมือนคนนอนไม่พอ
ก่อนจะพยุงร่างตัวเองไปทิ้งลงกับโซฟานุ่มๆ ก่อนจะได้กลิ่นกาแฟลอยกรุ่นมาแตะจมูก



“กาแฟซักถ้วยมั้ย จะได้สดชื่นขึ้น”



อิทึกถามด้วยรอยยิ้ม ... อบอุ่นอีกแล้ว
ทงเฮหน้าร้อน ก่อนจะแสร้งหันไปทางอื่นด้วยความเขิน



อิทึกมองปฏิกิริยาของคนรักอย่างขำๆ เป็นอะไรไปเจอหน้าเขาก็หน้าแดงซะแล้ว
คิดพลางวางถ้วยกาแฟลงบนโต๊ะ ก่อนที่ตัวเขาเองจะนั่งลงข้างๆร่างบาง



“เป็นอะไรไปทงเฮ หลบหน้าพี่ทำไมครับ”


“ปะ...เปล่าฮะ”


ทงเฮแทบจะกลั้นใจตายเมื่อลมหายใจร้อนๆของอีกฝ่ายคลอเคลียอยู่ข้างหู
ไม่ไหวแน่ๆ ถ้าหื่นมาทงเฮยังสวมบทโหดกลับได้ แต่นี่อบอุ่นแบบนี้เขาจะทำได้ไงล่ะ


หากแล้วร่างเล็กก็คิดอะไรออก




“พี่อิทึก”


“ครับ?”


“วันนี้พี่อิทึกยังไม่ได้จูบผมเลย ไม่อยากจูบผมแล้วเหรอ”


ถามเสียงอ้อนๆ มือสองข้างก็โอบคอร่างสูงไว้
ในเมื่ออิทึกไม่ยอมหื่นใส่เขา เขานี่แหละจะทำให้อิทึกหลุดหื่นมาเอง


โชคดีที่เช้านี้ ยังไม่มีใครมาที่ห้องซ้อม
ไม่อย่างนั้นคนอื่นคงคิดว่าเขาหื่นใส่พี่อิทึกแน่ๆ




ร่างสูงนิ่งไปครู่ ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างอบอุ่น ... ไม่มีรอยหื่น~!!



“ได้สิครับ”


ว่าพลางค่อยๆเลื่อนหน้ามาใกล้ ทาบริมฝีปากลงกับปากบาง
จูบที่ไม่หวือหวา ไม่หื่น แต่เป็นจูบที่อ่อนโยนและหวานแทบตาย



ทงเฮตาลาย รู้สึกว่าตัวเองจะขาดใจตายให้ได้
พี่อิทึกอย่าจูบผมแบบนี้สิ จูบแบบหื่นๆที่พี่ชอบทำสิ
จูบหวานๆแบบนี้ไม่ไหว ... ผม .... ผมจะขาดใจตายแล้วนะ >___< ,,



อิทึกยังคงคลอเคลียที่ปากบางอย่างอ่อนโยน ก่อนจะผละออกมา
เขามองใบหน้าหวานที่ร้อนผ่าวด้วยรอยยิ้ม มือใหญ่ยกขึ้นลูบศีรษะทงเฮเบาๆ



“พี่รักทงเฮนะ”



ตาย ... ทงเฮต้องสำลักความหวานตายเร็วๆนี้แน่ๆ
หลังจากจูบหวานๆยังมาเจอคำบอกรักหวานๆอีก




คนสวยก้มหน้างุด เม้มริมฝีปากแน่น
ก่อนจะตัดสินใจช้อนตามองอีกฝ่าย บ่นอุบออกมาเสียงเบา



“พี่อิทึก ... กลับมา ... ได้มั้ย”


“หืม ... อะไรนะัครับ”



อิทึกขมวดคิ้ว ก่อนจะยื่นหูไปใกล้
ทงเฮพูดเสียงเบาราวกับกระซิบ ใครจะไปได้ยินล่ะ



“พี่อิทึก ... พี่กลับมา ...หื่น
... ได้มั้ย”



“กลับมาอะไรนะ พูดดังๆหน่อยสิทงเฮ”



คนสวยขมวดคิ้วแน่น โมโหแล้วนะ
จะให้พูดอะไรหลายๆรอบเล่า ผมก็เขินเป็นนะจะบอกให้




“ฮึ่ยย ผมบอกว่า พี่อิทึก พี่กลับมาหื่นเหมือนเดิมได้มั้ยยยย”



คราวนี้เสียงดัึงฟังชัดจนอิทึกยังแอบเหวอไป
เมื่อทวนประโยคของทงเฮ ร่างสูงก็อดขำออกมาไม่ไ่ด้


“อย่ามาขำนะ พี่อิทึกอ่ะแกล้งผมใช่มั้ย”


“พี่ไปแกล้งอะไรเราเมื่อไรล่ะ”



อิทึกเลิกคิ้วถามพร้อมรอยยิ้ม ทงเฮที่ทำท่าจะเถียงกลับก็เงียบลง
ก่อนจะซุกตัวเข้าไปใกล้พลางซุกใบหน้าหวานลงกับแผ่นอก
... ในเมื่อเขินนัก ก็หลบหน้าเอาดื้อๆแบบนี้ล่ะ ...



“ก็พี่อย่าทำตัวอบอุ่นแบบนี้สิ ผมทำอะไรไม่ถูกนะ
... พี่กลับมาหื่นเหมือนเดิมดีกว่า แบบนั้นผมยังพอรับมือไหว”



อิทึกยิ้มกว้างออกมากับคำพูดอีกฝ่าย
ไม่อยากให้ทำเขาตัวอบอุ่นเพราะเขินจนทำอะไรไม่ถูก น่ารักไปมั้ยครับ



“อืม แต่พี่ก็ยังไม่ไ่ด้บอกพี่เลิกหื่นนี่ ทงเฮยังไม่รู้ตัวเหรอ”



อิทึกก้มลงถามเสียงทะเล้น ร่างบางเงยหน้าขึ้นมองอย่างแปลกใจ
หากแล้วก็รู้สึกถึงไออุ่นจากฝ่ามือร้อนๆที่ลูบๆคลำๆที่แผ่นหลังเขา
ทงเฮรีบผลักร่างสูงออก ก่อนจะรีบลุกขึ้นทันที



“พี่อิทึก~!! พี่ทำอะไรผมน่ะ”



“อะไรกัน พี่น่ะสอดมือเข้าไปตั้งแต่เริ่มจูบแล้วนะ เพิ่งรู้ตัวเหรอจ๊ะ หนูด๊อง”



รอยยิ้มหื่นๆถูกส่งกลับมา ทงเฮอ้าปากค้าง
นี่มันอะไรเนี่ย ตกลงพี่จะหื่นหรือพี่จะอบอุ่นกันแน่เนี่ย



“ไหนว่าจะไม่หื่นแล้วไง”



“ก็เลิกหื่นแบบโต้งๆ แต่หันมาหื่นแบบละมุนละไมแทนไงครับ”



หื่นแบบละมุนละไมเนี่ยนะ
ทงเฮยังอดขำไม่ไ่ด้ เอากับพี่อิทึกสิ ลื่นไปได้ตลอดนั่นล่ะ



แต่ก็อดรู้สึกดีไม่ได้ อย่างน้อยพี่อิทึกที่หื่นๆยังรับมือง่ายกว่าพี่อิทึกที่อบอุ่นซะอีก
ยังไม่ทันคิดอะไรต่อ ฝ่ามือใหญ่ก็มากระตุกที่ชายเสื้อของเขา



“นี่ทงเฮ ตอนนี้ก็ยังไม่มีคนมา เรามาหาอะไรเล่นกันมั้ย”


“ดีฮะ ว่าแต่เล่นอะไรกันดี”


ทงเฮตอบกลับอย่างร่าเริง ไม่ได้เล่นเกมส์นานแล้วเหมือนกัน
คนชวนยิ้มกว้าง ก่อนจะดึงร่างบางให้ลงมานั่งที่ตักตนเอง


“มาเล่นพ่อแม่ลูกกันดีกว่า แต่ยังไม่มีลูกเลย เอาเป็นว่าเรามาทำลูกกันก่อนดีมั้ย”


เสียงแหบพร่าบ่งบอกถึงเจตนาหื่นๆของอีกฝ่ายได้อย่างดี
ทงเฮรีบเอามือยันหน้าผากอีกฝ่ายไว้ก่อนจะโน้มตัวลงมา


“แต่แม่ต้อง on top นะฮะ”


ว่าพลางยิ้มเจ้าเล่ห์กลับไปไม่แพ้กัน
อิทึกมองร่างบางตรงหน้าที่นับวันเริ่มจะเซี้ยวไปใหญ่อย่างหมั่นเขี้ยว


“ทงเฮ ลามก”


“ก็ติดมาจากใครบางคนแถวนี้ล่ะ”


“งั้นเหรอ ไหนดูสิว่าใครจะหื่นกว่ากัน”



พูดอย่างเข่นเขี้ยว ขณะที่ริมฝีปากร้อนก็จูบย้ำไปตามแนวต้นคอขาว
ทงเฮเม้มปากแน่น แต่ก็เอียงคอให้อีกฝ่ายจูบได้ถนัด



หากแล้ว ทงเฮก็นึกได้ มือเล็กรีบดันหน้าอกอีกฝ่ายไว้




“เดี๋ยวฮะพี่อิทึก”


“หืมม ว่าไงครับ”
ถามกลับ หากใบหน้าหล่อยังไม่เงยขึ้นจากซอกคอขาวๆหอมๆ



“อื้ออ ... แล้วตกลง ... พี่เอาก้นมาชนก้นผมทำไมอ่ะ”



ร่างสูงนิ่งไปครู่ หัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะใช้ฟันขบไปที่ต้นคอ
และจูบไล่มาที่ปลายคาง และหยุดที่ริมฝีปากแดงช่างเจรจานั่น





“ก็เพราะว่าอยากทำแบบนี้ด้วยไง เลยจงใจถูไถเล่นให้นายเกิดอารมณ์”





พูดทั้งๆที่ริมฝีปากยังไม่แยกออกจากกัน ทงเฮเลยแต่ได้ทำปากยื่นใส่อีกฝ่าย
... บ้า คนอะไรหื่นได้คลอดเวลา พี่อิทึกบ้า~!! หื่นที่สุดเลย ...















- แถม -



“จริงๆนะ ฉันว่าอิทึกจงใจเบียดสะโพกเข้าหาทงเฮแน่ๆเลย”


ฮีชอลพูดขึ้นขณะที่นั่งอยู่บนรถได้พักใหญ่แล้ว
ซีวอนอาศัยจังหวะรถติดไฟแดงหันมาเลิกคิ้วถามคนรัก


“ทำไมคิดงั้นล่ะ”


“ก็ดูสิ พอเบียดสะโพกใส่เสร็จก็เด้งเป้าซะประหนึ่งทำสำเร็จแล้วน่ะ
... สงสารก็แต่ทงเฮ เจอเจ้านั่นหื่นใส่อีกตามเคย”


“จริงๆ ก็ไม่ใช่แค่พี่อิทึกหรอกนะครับ ที่หื่นน่ะ”


ซีวอนแกล้งว่า คนสวยเหล่ตามองคนขับอย่างรู้ทัน
ใบหน้าสวยค่อยๆยื่นไปใกล้ซีวอนจนปากแทบจะติดแก้ม


“ก็ไม่ได้มีแต่นายคนเดียวที่ร้อนแรงเป็นนะ ชอยซีวอน”




THE END

ผลงานอื่นๆ ของ gg.ginger716

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. #4 แคท
    วันที่ 22 เมษายน 2552 / 23:21
    หนุกดีอ่า

    หมวยด๊องของเราน่ารักมากมายอิอิ
    #4
    0
  2. #3 chiya
    วันที่ 25 กันยายน 2551 / 13:37
    ทึกกกี้ลวนลามน้องตลิดเลยนะเนี่ย
    เผลอเป็นจับตลอดเลย
    เห็นใจหนูด๊องบ้างเอถะ เขินจะแย่แล้ว
    #3
    0
  3. #2 m@y
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2551 / 17:46
    แบบทึกด๊องน่ารักได้อีกแล้นนน





    ทึกด๊อง*(ฮยอกมิน) FOREVER!!
    #2
    0
  4. #1 เผอิญแฟนคลับทึ้กด๊อง
    วันที่ 30 มกราคม 2551 / 20:21
    น่ารักจัง ชอบบบบบ



    สะหนุกดี
    #1
    0