Fic Krist Singto กลัวความห่างไกล

ตอนที่ 9 : Singto’s Krist

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 627
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    23 เม.ย. 62


SINGTO PART

            ช่วงนี้ผมงานยุ่งมากแบบมากจริงๆครับทั้งการบ้าน งานโปรเจกก์ยิบย่อยมากมายเข้ามาไม่ขาดสายเลยครับอย่างตอนนี้ผมก็กำลังต้องเตรียมตัวออกไปปั่นงานกับเพื่อน กลุ่มเพื่อนผมนัดทำงานกันที่คาเฟ่เล็กๆใกล้หอพักผมเองครับว่าแล้วรีบไปกันดีกว่าครับ

            ผมใช้เวลาเดินเท้าออกมาไม่นานก็ถึงครับบอกแล้วว่าอยู่ใกล้จริงอะไรจริงนั่นไงครับกลุ่มเพื่อนผมมากกันครบพอดีเลยลืมบอกไปครับกลุ่มเพื่อนผมที่นี่เป็นนักเรียนไทยที่มักเรียนในคาร์สเดียวกันบ่อยๆก็เลยมาจับกลุ่มกันเองมีสามคนรวมผมเป็นสี่พอดีครั[

นั่นไงมันร้องทักมาแล้วครับ

            สิงโตทางนี่เว้ย!!”

            เออ!!”

ผมเดินไปหากลุ่มเพื่อนที่นั่งอยู่มุมด้านในของร้านที่ดูค่อนข้างเป็นส่วนตัวไม่รู้ว่ามากันนานขนาดไหนแล้วแต่คงซักพักแล้วเพราะเห็นเปิด mac book กันไว้พร้อมทำงานกันแล้ว

            กินอะไรมารึยังวะ สั่งไรก่อนเปล่า

            เอ่อ เดี๋ยวสั่งกาแฟหน่อยก็ดี

ผมเดินแยกออกมาสั่งกาแฟที่เคาเตอร์ที่อยู่ไม่ไกลจะว่าไปผมพึ่งสังเกตว่ามีผู้หญิงอีกคนมานั่งกับกลุ่มผมด้วยเท่าทีรู้เหมือนจะเป็นเพื่อนกันแจนเพื่อนผมแต่ผมเองก็ไม่เคยได้ทำความรู้จักซักเท่าไรสั่งกาแฟเสร็จกลับไปนั่งรอดีกว่าครับร้านกาแฟวันนี้คนเยอะเท่าที่ดูอาจจะอีกหลายคิวพอตัวกว่าจะถึงคิวผมกลับมาที่โต๊ะทุกคนกำลังคุยกันออกรสเชียวครับ

            เอ้อสิง เราลืมแนะนำ นี่โรสเพื่อนเราเอง

แจนเพื่อนผมก็พูดขึ้นพร้อมพายมือไปหาผู้หญิงอีกคนที่นั่งถัดไปกำลังทำท่าเหมือนจะเขินๆหน่อยๆด้วยแต่เอาเถอะครับผมไม่ได้ใส่ใจอะไรอยู่แล้ว

            ยินดีที่ได้รู้จักนะ เราโรส

            เอ่อ..ครับเช่นกันผมสิงโต

คนเขินเอื้อมมือออกมาด้านหน้าคงเพราะต้องการทักทายผมตามแบบสากลผมก็ทักทายไปตามมารยาทบทสนทนาทุกอย่างจบลงเพียงเท่านั้นเพราะผมเองก็ไม่ได้จะสานต่อให้บทสนทนามันยืดยาวออกไปให้มันดูเกินความจำเป็นเอาจริงๆผมไม่ใช่คนชวนคุยเก่งถ้าจะพูดมากจริงๆก็เฉพาะเวลาอยู่กับเจ้าตัวดีของผมก็เท่านั้นแหละครับกับคนอื่นโดยเฉพาะคนที่ไม่สนิทพูดตามตรงว่าอย่างได้หวังจะว่าไปวันนี้เจ้าตัวดีของผมเงียบหายไปเลยครับไม่รู้จะเป็นยังไงบ้าง เราทำงานกันไปพลางพูดคุยกันไปพลางซักพักอเมริกาโน่เย็นของโปรดก็ถูกมาเสิร์ฟถึงที่เลยครับ

            “Thank you..”

            สิงชอบดื่มกาแฟดำหรอ?”

คำถามที่ถูกถามจากคนที่พึ่งรู้จักกันทั้งๆที่ผมพึ่งรับกาแฟมาไว้ในมือโดยที่ยังไม่ทันได้ดูดด้วยซ้ำทำให้ผมต้องหันกลับไปมองหน้าเธอด้วยความสงสัยแต่ก็ทำได้แค่ตอบรับไปตามมารยาท

            อืม

หลังจากคำตอบเดียวสั้นๆของผมก็มีคำถามอีกมากทายที่ถูกถามจากคนๆนี้ชนิดที่เรียกว่าถามอยู่นั่นถามไม่หยุดจนผมเองก็เริ่มหัวเสียหน่อยๆแล้วครับคนนัดกันมาทำงานมัวมาตอบคำถามอยู่ได้หนักๆเข้าเริ่มระราบละล้วงเรื่องส่วนตัวไปทุกทีๆแล้วครับจนผมต้ององส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากไอ้ต้นตัวช่วยสำคัญของผม

            เอ่อ..ไอ้สิงไฟล์งานที่เซฟมามีปัญหาว่ะช่วยมาดูหน่อยได้ไหม

ไอ้ต้นมันพูดขัดขึ้นพร้อมกับจัดแจงเปลี่ยนที่ให้ผมไปนั่งแทนที่มันที่ห่างออกจากโรสมากกว่าเดิมเสร็จสรรพเลยครับส่วนผมก็รีบรับมุกเลยสิครับรออะไร

            อ๋อไหนมา กูดูให้
ทำท่าทำทางตั้งใจทำงานเต็มที่ทุกคนในกลุ่มเหมือนรู้หน้าที่ดีครับพูดคุยเรื่องงานกันตลอดเอาเป็นว่าคุยกันชนิดที่ว่าไม่มีช่องว่างให้คนช่างถามได้มีโอกาสพูดกับผมเลยครับไม่ใช่แค่ไอ้ต้นกับเจฟแต่แจนก็ด้วยทุกคนคงดูออกไม่ต่างจากผมหรอกครับว่าคุณโรสอะไรนี่เข้าหาผมด้วยจุดประสงค์อะไรไม่ใช่แค่อยากทำความรู้จักแต่อยากเป็นมากกว่านั้นแต่ขอโทษทีครับ
ผมมีเจ้าของแล้ว

            นั่นไงครับไม่ทันไรตัวช่วยสำคัญผมมาแล้วครับ เจ้าก้อนกลมของผมน้องคอลมาพอดีครับผมนี่กดรับแทบทันทีเลยครับ มาถึงก็น่ารักเลยครับก้อนกลมของผม

            สิงต้วน คิดถึงจังครับบบ

            คิดถึงเหมือนกันค่ะ

ผมบอกคนที่กำลังฉีกยิ้มกว้างมาให้ผมดูจาก background แล้วน้องน่าจะอยู่ที่ระเบียงห้องผมนะ

            คืนนี้ไปนอนห้องพี่หรอค่ะ

            ช่ายยย คิดถึงเจ้าของห้องเลยมานอนคอนโดพี่ แล้วพี่ทำอะไรอยู่หนูโทรมากวนรึเปล่า

            อ๋อไม่กวนหรอก พี่ออกมาทำงานกับ แจน ต้น แล้วก็เจฟค่ะ

ผมบอกน้องพร้อมกับแพลนกล้องไปให้เห็นทุกคนรอบวงเพื่อนผมโบกมือทักทายน้องด้วยครับไม่เว้นแม้กระทั่งโรสที่ต้องนี้กำลังทำหน้างงอีกอย่างพวกเพื่อนผมก็ชินแล้วครับน้องคอลมาตอนผมอยู่กับพวกนี้บ่อยๆจนเป็นเรื่องปกติไปซะแล้วแต่ผมไม่สนใจครับมาคุยกับน้องต่อดีกว่า

            แล้วทานอะไรรึยัง..หืมวันนี้

            ทานมาแล้วครับวันนี้ผมไปรับคุณพ่อพี่มาทานข้าวกับป๊าม๊าครับ ท่านว่าเดี๋ยวจะหาเวลาคอลไปหาพี่อยู่เหมือนกันนะ

            ขอบคุณนะคริส ที่ดูแลคุณพ่อแทนพี่

ผมรู้มาตลอดครับว่าน้องชอบไปทานข้าวกับคุณพ่อผมบางทีก็ไปรับมาทานข้าวกับที่บ้านคริสอย่างวันนี้ก็บ่อยจะไม่รู้ได้ไงละครับคุยกับพ่อที่ไรพ่อชมคริสให้ฟังตลอดน่ารักอย่างนู้นอย่างนี้แต่เห็นแบบนี้ผมก็ดีใจนะครับที่คนที่เรารักเข้ากันได้ดี

            ไม่ต้องห่วงนะพี่ ทำหน้าที่ตัวเองให้ดีทางนี้ผมดูแลเองครับ

สะใภ้ดีเด่นแล้วน้องคริส เสียงแซวที่ลอยมาจากไอ้เจฟทำเอาแก้มกลมของผมหน้าขึ้นสีเลยครับน่ารักตลอดแหละคนนี้

            อื้อออ พี่เจฟอย่าแซวผม

            ฮ่า น่ารักจังคิด

            ฮื้ออ พี่อ่ะ

คนเขินเบี่ยงกล้องออกไปนอกระเบียงแล้วครับทำให้ผมเห็นวิวจากคอนโคผมวิวกรุงเทพยามค่ำคืนที่ไม่ได้เห็นมานานทำเอาคิดถึงบ้านเหมือนกันนะเนี่ยเหมือนน้องจะรู้ใจผมครับน้องค้างกล้องไว้กับวิวระเบียงไม่คำพูดอะไรระหว่างเราครับแต่แค่เราได้มองวิวจากมุมเดียวกันเหมือนว่าผมได้ไปยืนอยู่ข้างน้องผมก็มีความสุขมากแล้วครับ

            คิด..”

            ครับ..”

            เข้ามาในกล้องหน่อยซิครับ

น้องทำตามอย่างว่าง่ายครับเจ้าตัวยืนหันหลังให้วิวทำให้ผมเห็นหน้าน้องได้ชัดเจนโดยมี background เป็นวิวยามค่ำคืนสวยมากครับ

ผมรักโมเมนต์ตอนนี้จัง..

            คริส..พี่รักคริสนะครับ

            ผมก็รักพี่สิงครับ

            อาจจะเพราะบรรยากาศพาไปทำให้เราบอกคำที่เรามักบอกกันเป็นประจำเหมือนปกติเวลาเราอยู่กันสองคน

            ผมว่า ผมไปนอนดีกว่าครับพี่จะได้ทำงานต่อ

            มีงานเช้าใช่ไหมครับพรุ่งนี้

            ครับ ออกกองน่ะครับ

            งั้นไปพักดีกว่าเนอะ..ฝันดีครับก้อนกลมของพี่

            ตั้งใจทำงานนะครับ..สิงต้วนของคิด

น้องวางไปแล้วครับคุยกับน้องแป๊บเดียวทำผมมีกำลังทำงานขึ้นมาเป็นกองเลยครับเอาจริงๆผมลืมไปเลยครับว่าตอนนี้ผมอยู่ในที่สาธารณะแล้วอีกอย่างผมอยู่กับกลุ่มเพื่อนเงยหน้าขึ้นมามองอีกทีทุกคนหยุดทำงานกันแล้วครับทุกคนหันมามองทางผมโดยเฉพาะแจนที่หน้าแดงอย่าว่าแต่แจนเลยไอ้ต้นกับเจฟก็หูแดงอยู่ด้วยเหมือนกันจะเขินกันทำไมผมก็ไม่เข้าใจผมก็คุยกับน้องแบบนี้ออกจะบ่อยส่วนคนที่มาใหม่ก็อยู่ในสภาพไม่ต่างกันครับเพียงแค่มีสติมากกว่า

            เอ่อ..คือคะ..ใคร..หรอ..สิง..”

นี่ไม่รู้จริงหรือต้องการตอกย้ำตัวเองครับคุณโรสผมว่าผมกับน้องก็แสดงออกชัดเจนมากนะชนิดที่ว่ามองจากดาวอังคารยังรู้อ่ะว่าเราเป็นอะไรกัน

            อ๋อน้องชื่อคริสน่ะแฟนผมเอง

            แฟนหรอแฟนสิงเป็นผะ..ผู้ชายหรอ..”

ผมจ้องหน้าคนถามเขม็งเลยครับทำไมหรอ?? น้องเป็นผู้ชายแล้วมันจะทำไมในเมื่อผมรักที่น้องเป็นน้องไม่ใช่เพราะน้องเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายเหมือนคนถามจะรู้ตัวแล้วครับว่ากำลังทำให้ผมโกรธ

            ระ..โรส..หมายถึงว่า..น่ารักดีนะ

            อืมน้องน่ารักและผมก็รักน้องมาก

            เอ่อ..โรสว่าโรสกลับก่อนดีกว่านะ

ออกไปแล้วครับไม่ล่ำลาใครทั้งนั้นวิ่งจู๊ดออกไปแล้วส่วนเพื่อนๆผมก็ได้แต่มองตามแล้วส่งยิ้มแห้งๆมาให้ผม

            หึ..ร้ายนักนะจ้าวป่า

ไอ้เจฟหันมาบอกผม ผมก็ได้แต่ไหวไหล่กลับแบบชิวๆก็ผมบอกแล้วไงว่า ผมมีเข้าของแล้ว เพียงแค่เจ้าของของผมเขามาอยู่ด้วยกันตรงนี้ไม่ได้ที่ผมทำก็เพื่อแสดงให้เห็นว่าไม่ว่าจะมีใครเข้ามายังไงผมมั่นคงและหนักแน่น ให้เกรียติกับน้องเหมือนที่น้องมั่นคงกับผมแค่คนเดียวเช่นกันก็เท่านั้นเอง


Talk มาอัพเเล้วนะคะ อ่านเเล้วก็อย่าลืมคอมเมนต์คุยกันได้นะคะ

หรือจะเข้าไปพูดคุยกับไรท์ในทวิตเตอร์ก็ไดเช่นกันค่ะ ขอบคุณที่ยังติดตามกันค่ะ

        


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

50 ความคิดเห็น

  1. #43 Rhoarer (@no100one100) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 10:15
    น่ารักกกกก~ หวานกันจนเพื่อนๆเขินไปหมดเลย พี่สิงบ้าๆ //ตีไหล่ ส่วนน้องโรส มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลยจ้า...
    #43
    0
  2. #18 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 15:16
    น่ารัก..หนักแน่น
    #18
    0
  3. #7 Peraya_SK0062 (@Peraya_SK0062) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 19:55

    เเอาอีกๆๆๆๆๆๆhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-01.png

    #7
    1
    • #7-1 Sweetchese (@nongposh51) (จากตอนที่ 9)
      24 เมษายน 2562 / 20:59
      ฮือออ ดีใจมีคนมาดมนต์เเล้ว ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ขอบคุณที่คอมเมนต์ด้วยค่ะ
      #7-1