Fic Krist Singto กลัวความห่างไกล

ตอนที่ 4 : น้ำมันคาโมมายด์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 757
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    24 ม.ค. 62

หลังจากเสร็จงานวันเกิดเจ้าเต่าน้องนั่งรถกลับมากับผมกับพี่เจน ทั้งบ่ายที่ผ่านมาเป็นเวลาของแฟนคลับแต่ต่อจากนี้เป็นเวลาของแฟนครับนะครับผมเจ้าเต่าทำท่างงนิดๆที่เห็นว่าพี่เจนกำลังขับรถกลับไปทางคอนโดของผมแต่ก็ไม่ได้ทักท้วงอะไรซักพักรถพี่เจนจอดเทียบที่หน้าคอนโดผมให้พวกผมลงแล้วค่อยๆขับออกไปผมพาน้องขึ้นมาบนห้องวันนี้ไม่ได้มีอะไรพิเศษมากมายอย่างที่น้องคิด น้องถอดรองเท้าเก็บขึ้นชั้นหน้าประตูห้องผมตามความเคยชินแล้วเดินมาทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวประจำผมเดินมาทิ้งตัวลงข้างๆน้องเจ้าเต่าขี้อ้อนเลยเปลื่ยนจากพิงโซฟามาเป็นขยับเข้ามาซบอกผมแทน

เหนื่อยมั๊ยวันนี้…”ผมถามคนในอ้อมแขนพร้อมกับลูบผมเขาเบาๆคนถูกถามพยักหน้าหงึกๆ

ผมนึกว่าพี่จะไม่มาแล้วนะรู้มั้ยวันนี้คริสค้างด้วยนะพี่สิงคนเป็นน้องบอกเสียงซื่อพร้อมช้อนตามองผมผมเองก็ไม่ได้ตอบอะไรเพียงแค่กดจมูกลงกับกลุ่มผมสีน้ำตาลด้วยความเอ็นดู

จะถามทำไม..ฮืม..ทุกปีก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วนี่..ว่าแต่หิวรึยังหรือจะอาบน้ำก่อนดีผมก้มลงไปถามแต่น้องส่ายหน้า

ไม่เอารออาบพร้อมพี่สิงเจ้าเต่าขี้อ้อนจะรู้ตัวมั้ยว่าคำตอบแบบนี้มันทำให้พี่ชายที่แสนดีอยากแปลงร่างเป็นสิงโตจ้าวป่านะลูกกวางน้อยผมยิ้มน้อยๆ

งั้นพี่ไปทำมื้อเย็นให้ดีกว่าเนอะผมหันไปยิ้มให้น้องแล้วเห็นเจ้าตัวกำลังจะลุกมาช่วยผมเลยร้องปรามไว้ก่อน

 ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวพี่จัดการเองเราพักเหอะเหนื่อยมาทั้งวันแล้วเจ้าตัวก็ทำตามอย่างว่าง่ายผมเดินไปในครัวเปิดตู้เย็นหยิบหมูที่หมักนมสดไว้ตั้งแต่เช้าจนเข้าเนื้อออกมาไว้แล้วหันมาเตรียมล็อกเก็ตสลัดเจ้าเต่าน้อยเป็นเต่าแปลกไม่ค่อยกินผักผมเลยใช้สิทธิพิเศษบอกให้น้องกินอยู่บ่อยๆครั้งนี้ก็เช่นกันแต่ผมก็ไม่ใจร้ายกับน้องขนาดนั้นเลยกะว่าจะทำน้ำสลัดรสอ่อนๆใว้ให้ด้วยเผื่อจะทำให้กินง่ายขึ้นผมเอาน้ำมันงาผสมกับโชยุและน้ำผึ้งใส่งาขาวที่ผมชอบคั่วไว้คนให้เข้ากันนี่แหละน้ำสลัดสูตรของผมที่เจ้าเต่าน้อยติดใจนักหนาทั้งๆที่ก็ไม่ต่างจากน้ำสลัดญี่ปุ่นทั่วไปแต่เวลาไปกินที่อื่นที่ไรก็ดื้อแพร่งไม่ยอมกินได้แต่อ้อน ก็น้ำสลัดไม่อร่อยเหมือนที่พี่สิงทำนี่หน่าเชื่อเค้าเลยเต่าน้อยเอ๊ยสลัดพร้อมน้ำสลัดก็พร้อมผมเลยหันไปเตรียมขนมต่อผมเอาไข่ขาวมาตีจนฟูเป็นเนื้อเมอเรงผสมกับช็อกโกแลตนมที่ละลายไว้ได้เป็นมูสช็อกโกแลตผมตักใส่ในแก้วที่มีแค็กเกอร์บดหยาบผสมเนยเป็นฐานที่ผมเตรียมไว้ตั้งแต่เช้าแล้วก็เอาเข้าช่องฟิสกะว่ากินข้าวเสร็จมูสก็เ.ซ็ตตัวพร้อมทานพอดีก่อนหันมาเอาเนื้อหมที่เอามาพักไว้ตอนต้นลงนาบกับกะทะแค่นี้กลิ่นก็หอมฟุ้งจนคนที่นั่งดูทีวีอยู่ที่โซฟาต้องลุกมาหา

ทำอะไรกินครับหอมจังเลยเจ้าเต่าเดินมากอดเอวผมที่อยู่หน้าเตาจากด้านหลังแล้วหอมแก้มฟอดใหญ่จนผมแยกไม่ออกเลยว่าที่น้องบอกว่าหอมนี่หมายถึงแก้มผมหรือสเต็กกันแน่

ไปนั่งรอก่อนมั๊ยครับอีกเดี๋ยวก็จะเสร็จแล้วผมเอียงหน้าไปพูดกับคนข้างหลังเจ้าตัวยอมปล่อยมืออกจากเอวผมแล้วเดินไปยกชามล็อกเก็ตสลัดกับน้ำสลัดไปไว้ที่โต๊ะอาหารแป๊บเดียวอย่างที่บอกจริงๆผมก็ตักสเต็กหมูสองชิ้นใหญ่ขึ้นจากกะทะใส่จานที่จัดไว้รอแล้วยกมาวางที่โต๊ะส่วนคริสก็เดินไปหยิบเบียร์ผลไม้ออกมาเทใส่แก้วทรงสูงแล้วยกมาที่โต๊ะอาหารห้องผมปกติไม่มีแอลกอฮอล์เพราะปกติผมไม่ดื่มแต่ก็มีบ้างตามโอกาสพิเศษแต่ที่ดื่มก็เป็นเบียร์ผลไม้รสอ่อนๆจนพี่เจนบอกประจำว่าเบียร์แบบนี้แทบไม่มีเปอร์เซ็นของแอลกอฮอล์เลยไม่ใช่เพราะผมคออ่อนนะครับแต่ผมแค่ไม่ค่อยถูกชะตากับเครื่องดื่มกลุ่มนี้เท่าไรต่างหากแล้วอีกอย่างผมไม่อยากให้เต่าน้อยเห็นผมดื่มเท่าไรมันเป็นตัวอย่างที่ไม่ดี

น่ากินจังครับพี่สิงห๊อมหอม เจ้าเต่าน้อยทำจมูกฟุดฟิดๆก้มลงไปหาจานสเต็กไม่รู้ก้มอีท่าไหนซอสสเต็กเลอะปลายจมูกผมได้แต่มองยิ้มเจ้าเต่าก็แสนซื่อไม่รู้อะไรบ้างเลยผมหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดให้น้องโดยเจ้าเต่าก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไรแต่กลับมองผมด้วยสายตาแปลกๆ

มองพี่แบบนี้หมายความว่าไงครับ…”ผมหันไปมองน้องที่ส่ายหน้าปฏิเสธเรากินข้าวไปพูดคุยกันไปหลายวันที่ไม่ได้เจอกันก่อนหน้านี้ทำให้มีเรื่องราวให้อัพเดทสารทุกข์สุขดิบกันไม่น้อยเลย

คริสกินสลัดด้วยผมจิ้มสลัดไปจ่อที่ปากน้องเจ้าตัวทำหน้าเหยเกนิดเดียวแต่ก็รับเข้าปากไปแต่โดยดีผมกำลังจะจิ้มป้อนอีกคำก็ส่ายหน้าแล้วเด็กดื้อเอ๊ย

จะยอมกินดีๆมั๊ย…”ผมถามน้องด้วยสายตาที่รู้ว่าเจ้าเต่าน้อยของผมไม่มีทางทนได้หรอกตอนแรกก็กะแค่ขู่ให้กลัวหรอกนะแต่เด็กน้อยก็ยังดื้อแพร่งผมเลยถือส้อมที่จิ้มมะเขือเทศชิ้นบางไว้ในมือแล้วลุกเดินไปหาเจ้าเต่า

พะพี่สิง..จะทำอะไร…”น้องเงยหน้าขึ้นหาผมที่ยืนคาบมะเขือเทศไว้ในปากผมเองก็ก้มลงไปหาน้อง น้องเอื้อมมือข้างหน้ามาล๊อกต้นคอผมไว้ก่อนค่อยๆแทะเล็มมะเขือเทศไปจนหมดชิ้นจนมะเขือเทศหมดไปนานแล้วเด็กดื้อก็ยังไม่ยอมถอยห่างออกไปไหนได้แต่เคล้าคลึงอยู่กับริมฝีปากของผมอยู่อย่างงั้นจนผมอดไม่ได้ที่จะจูบตอบน้องการเคล้าคลึงหยอกล้อของน้องวันนี้ทำให้รู้ว่าฝีมือการจูบของน้องพัฒนาขึ้นมากไม่ได้เร้าร้อนเหมือนในซีรี่ส์ของเราแต่กลับอบอุ่นวาบวามจนผมแทบยั้งตัวเองไว้ไม่อยู่ดีนะที่ผมยังมีศีลธรรมค้ำคอที่สั่งให้ผมต้องหยุดก่อนจะถลำตัวไปมากกว่านี้ผมถอยห่างจากน้องนิดนึงแต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะยังตักตวงรสจูบจากปากผมไม่เต็มอิ่มก่อนผละจากกันเจ้าตัวเลยขบริมฝีปากผมเบาๆจนผมได้รสหวานปนขมจากเบียร์ผลไม้ที่เราดื่มเข้าไปเพื่อจะหยุดอารมณ์ที่กำลังพุ่งพล่านแล้วถอนจูบออกไปอย่างอ้อยอิ่งผมเลื่อนจากปากขึ้นไปจุมพิตหน้าผากเนียนนูนครั้งหนึ่งแล้วถอยออกไปเก็บจานไปล้างน้องกำลังลุกเดินจะมาช่วยแต่ผมหันไปส่ายหน้าไว้เป็นเชิงห้ามคริสเลยเปลื่ยนทิศทางออกไปยืนรับลมที่ระเบียงล้างจานเสร็จผมเลยเดินตามออกไปหา

เป็นอะไรรึเปล่า…”ผมเดินมาจับบ่าคนที่รออยู่ให้หันหน้ามาหา

โกรธพี่หรอที่พี่หยุดไม่…”ผมพูดเหมือนหยั่งเชิงคนตรงหน้าแต่ยังพูดไม่ทันจบอีกคนก็จุ๊บลงที่ปากผมเบาๆเปลื่ยนเอามือมาคล้องคอผมหลวมๆแล้วแนบหน้าผากเข้ากับหน้าผากผมแล้วหลับตานิ่ง

ผมไม่โกรธพี่หรอกเพราะคริสรู้ว่าพี่ต้องใช้ความพยายามไม่ต่างจากคริสทุกครั้งที่เราใกล้กันพี่สิงรู้มั๊ยคริสต้องใช้ความพยายามแค่ไหนที่จะหยุดทุกอย่างไว้แค่กอดกันน้องพูดเบาๆแต่กลับแสดงความในออกมาจนหมดไม่ใช่แค่ผมที่ต้องการน้องแต่น้องก็ต้องการผมเช่นกัน….

แต่ถึงเราต้องการกันและกันมากแค่ไหนแต่ผมก็ยังต้องการให้น้องได้ไตร่ตรองถึงความสัมพันธ์ของเราเพราะผมไม่อยากให้น้องมานั่งเสียใจทีหลังและคิดว่าทุกสิ่งที่ทำลงไปเป็นเพียงเพราะพลาดและอารมณ์ชั่ววูบถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆผมคงรับไม่ได้

พี่อยากให้คริส..ทบทวนทุกอย่างระหว่างเราให้ดีก่อนนะครับเพราะถ้ามีอะไรเกิดขึ้นไปแล้วพี่ไม่อยากให้คริสต้องมานั่งเสียใจเพราะ..พี่ผมบอกน้องด้วยท่าทีจริงจังแต่ดูน้องเหมือนอ่านใจผมออกเช่นกัน

คริสอยากให้พี่สิงรู้ไว้นะครับว่าเรื่องของเราผมไม่เคยคิดเล่นๆแล้วถ้าต่อจากนี้ระหว่างเราจะเกิดอะไรขึ้นมากกว่าวันนี้ผมก็อยากให้พี่รู้ไว้ว่ามันจะเกิดเพราะความรักไม่ใช่แค่อารมณ์ชั่ววูบ คริสตอบพร้อมกับให้คำตอบด้วยการกระทำอีกครั้งผมไม่รู้ว่าผมเผลอไปกับจูบของคนตัวเล็กนานแค่ไหนรู้ตัวอีกที่หลังผมก็สัมผัสกับความนุ่มของโซฟาแล้วคนตัวเล็กบนตัวผมไม่คิดเปิดโอกาสให้ผมได้ตั้งตัวก็เลื่อนลงไปพรมจูบที่ซอกคอของผมทันทีแล้วเลื่อนต่ำลงไปจนถึงแผงอกและตุ่มไตสีช็อกโกแลตของผมที่ตอนนี้มันไร้สิ่งใดมาปกปิดมือเบาจริงนะเจ้าก้อนปลดกระดุมเสื้อออกหมดตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย

ฮือตัวพะ..พี่สิ..สิง..หอม..จังเด็กน้อยส่งเสียงอู้อี้ทั้งที่ปากและจมูกก็สาระวนอยู่กับแผงอกของผมโดยไม่มีท่าทีจะหยุดหย่อนส่วนผมหรอครับตอนนี้ก็ทั้งเสียวทั้งจุกจนพูดอะไรไม่ออกน้องทั้งดูดทั้งเม้มเก็บความหอมลงไปเรื่อยๆผ่านสะดือจนใกล้จะถึงขอบกางเกงผมพยายามสะกดความรู้สึกดีทั้งหมดแล้วจับหัวคริสให้ยกขึ้นจากตรงนั้นแล้วเบี่ยงเบนความสนใจจากที่ตรงนั้นด้วยจูบของผมไม่ใช่ว่าผมไม่รู้สึกดีแต่คงไม่ดีเท่าไรถ้าน้องจำทำเรื่องอย่างงั้นให้ผมด้วยปาก

เจ้าตัวน้อยของผมท่าทางจะไม่พอใจที่ผมดื้อไม่ยอมให้ทำอย่างที่เค้าอยากทำให้ผมเจ้าตัวร้องประท้วงทันทีที่ผมถอนจุมพิตออกมาแต่ผมไม่รอช้าพลิกอีกคนลงด้านล่างและเริ่มทำแบบที่น้องทำให้ผมบ้าง

ทำมะไม..พี่..ถีงมะ..ไม่ให้ผะ..ผมทะ..ทำเจ้าตัวถามผมด้วยเสียงกระเซ่าที่แทบฟังไม่ได้ศัพท์แล้วผมเงยหน้าขึ้นจากซอกคอหอมแล้วตอบกลับแทบทันที

เพราะ..พี่..ห่วงเราผมตอบเบาๆแล้วหันไปสนใจกับตุ่มไต่สีหวานแทนไม่รู้ว่าคำพูดของผมทำให้น้องรู้สึกดีแค่ไหนรู้แต่ว่าอกของเจ้าตัวเริ่มกระเพื่อมเป็นจังหวะถี่ๆจนผมต้องหยุดขึ้นมองน้องน้ำตาไหลและกำลังนอนสะอื้นผมกับน้องเราสบตากันด้วยความค้นคว้าต่างคนต่างแสดงความรู้สึกที่มีต่อกันจนหมดสิ้นโดยไร้การปิดบังใดๆ

ขอบคุณนะพี่สิงที่พี่ห่วงคริสมากขนาดนี้…”

น้องบอกและส่งยิ้มให้ผมทั้งน้ำตาผมได้แต่พยักหน้ารับ

ผมรักพี่นะคำบอกรักใสซื่อจากคนตรงหน้าที่ผมฟังมาหลายครั้งแต่ไม่มีครั้งไหนจะซาบซึ้งกับมันเท่าครั้งนี้ผมรู้ว่าน้องต้องใช้ความพยายามแค่ไหนที่ทำให้ผมเพราะผมรู้น้องไม่เคยทำแบบนี้ให้ใคร

พี่ก็รักเราคำตอบของผมทำเอาคนตัวเล็กหน้าร้อนผ่าวไปเหมือนกันรู้ได้ยังไงหรอครับเพราะตอนนี้ผมคลอเคลียอยู่กับหน้าน้องไงครับเลยรู้สึกถึงความอุ่นร้อนนั่นได้ไม่ยากผมใช้เวลาอีกไม่รู้นานเท่าไรคลอเคลียหยอกล้อกันอยู่บนโซฟาตัวนุ่มก่อนต้องพยายามเก็บอารมณ์แล้วตัดใจอุ้มคนตัวเล็กเข้าห้องน้ำไปผมกำลังจะออกมาให้น้องอาบน้ำแต่เจ้าเต่าดึงมือผมกลับเข้าไปแล้วล็อกประตูด้วยความรวดเร็ว

อาบน้ำกับคริสนะคริสอยากอาบน้ำกับพี่ไม่พูเปล่าเจ้าตัวหันไปเตรียมน้ำอุ่นหยดน้ำมันคาร์โมมายด์กับสบู่ตีจนเป็นฟองโฟมแล้วจัดการถอดเสื้อผ้าลงไปนอนรอผมเรียบร้อยเลยครับ

มาเร็วๆซิพี่สิงคริสหนาวแล้วนะเจ้าเด็กน้อยพูดพลางเป่าโฟมเล่นผมได้แต่ส่ายหน้ายิ้ม

จะหนาวอะไรเราแช่น้ำอุ่นอยู่นะคริสหัวเราะคิเพราะผมรู้ทันแล้วผมก็ก้าวลงไปนั่งซ้อนหลังน้องในอ่างน้ำอุ่นเราใช้เวลาในห้องน้ำซักพักไม่ได้นานเพราะอาบน้ำหรอกแต่นานเพราะเราเล่นกันในอ่างน้ำมากกว่า (เล่นโฟมกันจริงๆนะไม่มีอะไรมากกว่านั้น)

หลังจากอาบน้ำเสร็จผมมานั่งเช็ดผมให้น้องที่เตียงแล้วถึงเดินไปเป่าผมของตัวเองเป่าผมเสร็จผมก็ไม่ลืมแวะไปปิดไฟแล้วค่อยขึ้นเตียงนอนตามเคยเจ้าเตาขี้อ้อนก็มานอนซบอกผมเหมือนเคย

คริสร้องเพลงให้พี่ฟังบ้างสิผมบอกน้องเสียงอ้อนๆนานๆทีก็อยากอ้อนมาไรบ้างแหละเนอะน้องช้อนมองผมนิดนึงแล้วเริ่มร้อง

เหมือนฝนตกตอนหน้าแล้ง  เหมือนเห็นสายรุ้งขึ้นกลางแจ้ง เหมือนลมหนาวเดือนเมษา  เหมือนว่าใจอ่อนล้ากลับแข็งแกร่ง เหมือนคนกำลังมีรัก เหมือนคนหลงทางพบคนรู้จัก เหมือนเจอของสำคัญที่หล่นหาย  เหมือนร้ายนั้นกลายเป็นดีมาก
เหมือนที่ฉันนั้นได้มาพบกับเธอ  ชีวิตฉันจึงได้เจอ แต่ไม่รู้จะขอบคุณ ไม่รู้ทำอย่างไร ไม่รู้ว่าสิ่งไหนจะยิ่งใหญ่ควรค่าพอ
ที่ฉันได้จากเธอ ได้รักโดยไม่ต้องขอ  ได้รู้โดยไม่ต้องรอ ว่ารักคืออะไร….”

ความเหนื่อยล้าร่างกายมาทั้งวันและบรรยากาศกลางคืนมืดสนิทบวกกับความเย็นจากเครื่องปรับอากาศรวมไปถึงกลิ่นหอมอ่อนจากเรือนผมของคนในอ้อมอกรวมกับเสียงร้องนุ่มเย็นที่กำลังขับกล่อมเพลงโปรดกำลังนำพาผมเข้าสู่ภวังค์ทั้งๆที่ยังฟังเพลงไปได้ไม่ถึงไหนและเสียงสุดท้ายที่ได้ยินก่อนหลับไป

ฝันดีนะครับที่รักของน้องพร้อมกับรอยจูบอุ่นๆที่ปลายคาง

ที่พาผมเข้าสู่ห้วงนิทราอันแสนหวาน….

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

50 ความคิดเห็น

  1. #38 Rhoarer (@no100one100) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 04:14
    หวานละมุน โรแมนติกจนแทบละลายแล้วตอนนี้ งู้ยยยยย ในอ่างอาบน้ำไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริงๆหรอคะ แหม~~
    #38
    0