Fic Krist Singto กลัวความห่างไกล

ตอนที่ 14 : Passport

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 690
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    26 พ.ค. 62

KRIST PART

            ตั้งแต่วันที่ผมร้องไห้เรื่องพี่สิงวันนั้นผมก็โทรหาพี่สิงทุกวันเลยครับ ตอนเย็นเราคอลหากันตลอดจนผมหลับไปทุกทีไม่ว่าผมจะงานยุ่งแค่ไหนเราจะคุยกันทุกวัน เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันทำให้ผมเรียนรู้อะไรหลายๆอย่างไม่ว่าเราจะยุ่ง เหนื่อยจากงานมามากแค่ไหนก็ตามแต่เราต้องหมั่นทำหน้าที่ตัวเองในหน้าที่คนรักอยู่เสมอก่อนหน้านี้ผมยอมรับครับเพราะผมล้าจากงานมากจริงๆทำให้ผมละเลยความรู้สึกของคนที่ผมรักไปแต่ผมจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นอีกแล้วครับ ส่วนตอนนี้ผมก็กำลังเร่งถ่ายซีรี่ส์แบบเต็มสูบเลยครับ

            พี่คริสครับ อเมริกาโน่เย็นๆครับ

ผมเงยหน้าจากบทที่อ่านค้างอยู่เจอกับภีมเจ้าเก่าเจ้าเดิมครับที่คอยแวะเวียนซื้อนู้นซื้อนี่มาให้ตลอดคงหวังตั้งใจทคะแนนน่าดูทั้งที่ผมชัดเจนขนาดนี้ยังจะตื้ออยู่ได้ชักรำคาญแล้วครับ

            ขอบโทษนะ พี่ไม่ชอบอเมริกาโน่

            อ้าว แต่น้องเจนบอกว่าพี่ชอบ

ผมนึกยิ้มในใจนี่สงสัยเจนกะส่งมาให้ผมส่งหมัดเด็ดใส่ภีมสินะ ได้เลยน้องรักพี่จัดให้

            อ้อ สงสัยเจนจะจำผิดแน่ๆเลยเพราะอเมริกาโน่เย็นเนี่ยของโปรดพี่สิงโตเค้าล่ะ

            อ้าว เจนจำผิดหรอพี่คริสปกติเห็นซื้อบ่อยๆ

            ซื้อให้พี่สิงน่ะ

            อ๋ออออ

ผมเอื้อมมือไปรับแก้วอเมริกาโน่มาไว้ในในมือ

            แต่ยังไงก็ขอบใจละกันนะ

            อ้าวไหนพี่บอกว่า…”

            ได้ดื่มอะไรที่พี่เค้าชอบก็ดีนะจะได้หายคิดถึง

ผมหันไปยิ้มบางๆให้ภีมแล้วเดินออกมาหาเจนที่นั่งถัดออกมาหาเจนที่นั่งอยู่ไม่ไกลโดยที่ไม่ได่สนใจสีหน้าของภีมเลยแม้แต่นิดเดียวแต่เห็นเจนบอกว่าอึ้งไปเลยก็ตลกดีนะครับ

            ร้ายเหมือนกันนะพี่น่ะ

            หึ เราก็ใช่ย่อยยังไงก็ขอบใจนะ

เจนหันมายิ้มกว้างให้ผมปากแทบฉีก

            ไม่เป็นไรพี่คริส พี่มุกหัวเรือใหญ่พีรญาฝากเจนมาดูแลพี่โดยเฉพาะ

            ฮ่า ยังไงก็ขอบใจนะ

ผมกับเจนถ่ายงานต่อด้วยกันจนถึงซีนสุดท้ายของวันนี้ก็บ่ายๆแล้วผมก็ซิ่งวินมอไซด์มาที่ตึกต่อเพราะมีคุยงานครับ

            เป็นไงบ้างมึงเหนื่อยมั๊ยช่วงนี้ วิ่งเคลียร์งานยาวเลยดิมึง

            ก็นิดนึงพี่ แต่ผมว่าคุ้มนะ

ผมตอบพี่อ๊อฟยิ้มๆแล้วเราก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกันมากมายแยกย้ายกันไปทำงานช่วงนี้ผมทำงานทุกวันแทบไม่ได้พักเลยครับต้องรีบเคลียร์งานกันหน่อยครับเพราะอาทิตย์หน้าผมจะบินไปหาพี่สิง พี่สิงรู้เรื่องนี้แล้วครับตอนแรกผมกะจะเซอร์ไพร์สแต่กลัวโดนเซอร์ไพร์สซเองก็เลยต้องบอกพี่สิงไว้ก่อน

 ฮื้อออ จะว่าไปก็ตื่นเต้นนะเนี่ยจะได้เจอพี่สิงแล้วอ่ะ

แล้ววันที่ผมรอก็มาถึงตอนนี้ผมอยู่ที่สนามบินสุวรรณภูมิแล้วครับรอขึ้นเครื่องไฟร์ทที่ผมบินเป็นไฟร์ทกลางคืนผมกะนอนไปบนเครื่องตื่นเช้าจะได้ไปเจอพี่สิงเลยครับ

            เดินทางคนเดียวก็ดูแลตัวเองดีล่ะ ถึงที่โน่นแล้วก็บอกชั้นด้วย

            คร้าบบบบ

ผมรับคำคุณผู้จัดการที่มาส่งก่อนเข้า gate ไปถึงใช้เวลาเดินทางนานพอสมควรเลยครับแต่ดีหน่อยที่เป็นไฟร์ตยาวบินตรงไม่ต้องมีพักแปลี่ยนเครื่องที่ไหนผมเลยได้นอนยาวชาร์จแบตเต็มที่ตอนนี้ผมเดินทางถึงสนามบินแล้วครับรับสัมภาระมาเรียบร้อยว่าแต่คุณสิงต้วนของผมเค้าอยู่ไหนน้า

            ผมไล่สายตาไปรอบๆก่อนจะไปหยุดที่เก้าอี้ตัวยาวที่อยู่ไม่ไกลมากนักมีกลุ่มคนยืนพูดคุยกันอยู่สามสี่คนหนึ่งในนั้นเขามองเห็นผมแล้วครับและส่งยิ้มให้ผมจนตาปิดพร้อมกับโบกมือมาด้วย

คริส คริส ทางนี้

อือออ สิงต้วนนนน

ผมแทบจะโยนกระเป๋าทิ้งพุ่งตรงไปหาคนที่เดินมาหาผมเหมือนกัน ผมยกมือสองข้างขึ้นคล้องคอพี่สิงไว้พร้อมๆกับมือพี่สิงที่ประคองเอวไว้เอาจริงๆผมทั้งกอดทั้งหอมแก้มพี่สิงไปหลายฟอดเลยครับก็คนมันคิดถึงนี่หน่า

หมับ ฟอด ฟอด

ฮื้ออออ คิดถึงที่สุดเล้ยยย

พี่ก็คิดถึงหนูค่ะ เหนื่อยรึเปล่า

ผมฉีกยิ้มกว้างพร้อมกับส่ายหน้าไปเบาๆ

            ม่ายยย หนูดีใจ

ยังคุยกันไปได้ไม่ถึงไหนก็ต้องหยุดเพราะเสียงจากเพื่อนของพี่สิงที่เป็นผู้หญิงที่ออกจะฮือฮาเป็นพิเศษเห็นแบบนี้ก็นึกสนุกอยากแกล้งขึ้นมาแล้วสิครับ

            ฮืออออ ไม่ไหวแล้วชั้นเขินนน

            เอ่อพี่เป็นอะไรรึเปล่าครับ

ผมเป็นคนหันไปถามเองพร้อมส่งวิ้งเพชฆาตตามไปอีกทีนึงพี่คนนั้นแทบล้มทั้งยืนส่วนพี่สิงก็ได้แต่ยืนหัวเราะกับท่าทางตลกๆของเพื่อนตัวเอง

            เฮือกกก น้องดาเมจรุนแรงเกินไปไม่ดีต่อใจเลยฮือออ

            พอได้แล้วไอ้เเจนแกนี่เวอร์ตลอด

เป็นพี่สิงที่เอ่ยตัดบทขึ้นมาครับคงเห็นว่าพี่แจนแกดูจะเล่นใหญ่รัชดัยเกินเบอร์ไปหน่อย

            ก็ใช่ซิ แกก็พูดหนิดาเมจตัวเองก็ไม่ใช่ย่อย

            ไหนว่าเป็นสาววายไงเจอดาเมจแค่นี้จอดแล้วรึไง

เป็นเพื่อนพี่สิงแกคนนึงถ้าผมจำไม่ผิดน่าจะชื่อพี่ต้นนะ พูดแซวพี่แจนไปอีกรอบ

            เพราะเป็นสาววายนี่แหละ พวกแกหวานกันแต่ชั้นน่ะจะแย่แล้ว ใจเหลวหมดแล้วเนี่ยยย

พี่แจนบอกมาว่างั้นครับแถมยังมีการทำเหมือนจะละลายลงไปจริงๆด้วยท่าทางโอเวอร์ของพี่แจนเรียกเสียงฮาครืนจากวงสนทนาได้ไม่น้อยเลยครับเท่าที่ผมดูกลุ่มเพื่อนพี่สิงดูเข้าถึงง่ายกันทุกคนนะดูน่ารักดี

            กลับกันดีกว่าเนอะ เราจะได้พัก

            คร้าบบบ

ผมรับคำพี่สิงยิ้มๆแล้วกลุ่มเพื่อนพี่สิงก็เดินนำไปที่รถโดยพี่ต้นอาสาลากกระป๋าใบใหญ่ของผมนำไปก่อนส่วนกระเป๋าสะพายใบเล็กพี่สิงก็รับไปสะพายไว้ให้กลายเป็นว่าผมเดินตัวปลิวเลยครับผมพูดจ้อมาตลอดทางตั้งแต่สนามบินจนถึงที่คอนโดที่พี่สิงอยู่ห้องขนาดกลางถ้าเทียบกับคอนโดบ้านเราแต่ถ้าแทบกับการอยู่ใจกลางมหานครระดับโลกแบบนี้ถือว่าหรูมากแล้วครับ

            เป็นไงบ้าง ห้องเหมือนที่คิดไว้ไหม

พี่สิงถามผมขณะที่กำลังเก็บของบางส่วนเข้าตู้เสื้อผ้าที่พี่เค้าแบ่งครึ่งไว้ให้สำหรับผม

            ดีกว่าที่คิดไว้นะ แต่เอาจริงๆคิดอยู่ที่ไหนก็ได้ทั้งนั้นแค่มีพี่ก็พอ

ผมบอกพี่สิงพร้อมๆกับที่เดินเข้าไปกอดพี่สิงไว้จากด้านหลังกลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคยไออุ่นจากแผ่นหลังหนาทำให้ผมอุ่นไปทั้งใจ พี่สิงดึงแขนผมที่กอดอยู่รอบเอวออกหันหน้ากลับมาหาแล้วเป็นฝ่ายประทับริมฝีปากลงมากับปากของผม ผมปรับองศาให้เราสามารถแลกเปลี่ยนความคิดถึงกันได้ถนัดยิ่งขึ้นพร้อมๆกับการขบม้มเบาๆก่อนถอยออกไปแต่สัมผัสอุ่นๆจากริมฝีปากของพี่สิงก็ยังไล้ไปตามส่วนต่างๆบนใบหน้าของผมตั้งแต่แก้มทั้งสองข้างปลายจมูกไล่ไปจนถึงหน้าผาก

Welcome kiss for you...

ประโยคที่พี่สิงพึมพำออกมาทำให้ใจเต้นพร้อมจุ๊บเบาๆที่ปากผมอีกครั้งแล้วดึงกอดผมไว้แนบอกผมแนบหน้าลงกับอกกว้างตรงตำแหน่งหัวใจพอดีทำให้ได้ยินเสียงหัวใจของพี่สิงที่เต้นอยู่ด้านในด้วยจังหวะสม่ำเสมอและเป็นจังหวะเดียวกับหัวใจของผมเช่นกันเราไม่ได้พูดคุยกันเพียงปล่อยหัวใจ ความรู้สึกให้ค่อยๆทำงานไปอย่างนั้นการไม่ได้เจอกันนานๆพอกลับมาเจอกันอีกครั้งสำหรับหลายๆคู่อาจมีความรู้สึกบางอย่างที่ต้องมาปรับจูนกันใหม่แต่ไม่ใช่สำหรับคู่ของเราครับเพราะจากทุกสัมผัสที่ผมได้รับตอนนี้มันเป็นเครื่องยืนยังได้เป็นอย่างดีว่าพวกเรายังเหมือนเดิม


Talk

เย้ๆๆๆ ครบเรียบร้อยเเล้วนะคะสำหรับตอนนี้

ไม่รู้จะหวานเกินไปรึเปล่าเเต่ถ้าเชื่อมไปบอกเลยเพราะฟินค้างจาก

#perayaproject2019 ล้วนๆเลยจ้าาา

ระหว่างรอรายการคู่ของเขาก็มาฟินกับฟิคของเราไปก่อนนะจ๊ะ

อ่านเเล้วคอมเมนต์คุยกันได้เหมือนเดิมนะจ๊ะ

รักรีดเดอร์ทุกคนค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

50 ความคิดเห็น

  1. #45 Rhoarer (@no100one100) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 15:40
    เบาหวานขึ้นตาแล้วจ้าาาา หวานมากจนนอนดิ้นๆแล้ว น้องแจนและน้องเจนคือตัวแทนชาวด้อมมากๆ 555555 ทำดีค่ะลูก
    #45
    1
    • #45-1 Sweetchese (@nongposh51) (จากตอนที่ 14)
      12 กรกฎาคม 2562 / 07:31
      เจนเย่ ไหว้ย่อค่าา
      #45-1
  2. #30 Tom (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 07:50

    น่ารัก ชอบๆๆ

    #30
    1
    • #30-1 Sweetchese (@nongposh51) (จากตอนที่ 14)
      27 พฤษภาคม 2562 / 12:10
      ดีใจง่ะ
      #30-1
  3. #29 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 22:20
    น่ารัก..หวานละมุน...
    #29
    1
    • #29-1 Sweetchese (@nongposh51) (จากตอนที่ 14)
      27 พฤษภาคม 2562 / 12:10
      สนองนี้ดตัวเอง555
      #29-1
  4. #28 มินดารา (@pongernid) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 21:07

    หวานกำลังดีเลยจ้า...ฟินค้างเหมือนกันเตรียมกดบัตรเต็มที่ไม่รู้จะได้ทันไหม...????


    #28
    1
    • #28-1 Sweetchese (@nongposh51) (จากตอนที่ 14)
      27 พฤษภาคม 2562 / 07:19
      ขอให้ได้ขอให้โดนจ้า ✌😄
      #28-1