Fic Krist Singto กลัวความห่างไกล

ตอนที่ 13 : Playlist

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 652
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    16 พ.ค. 62

SINGTO PART

            ช่วงสัปดาห์เป็นช่วงเวลาที่เหมือนจะว่างของผมครับ ก็แค่เหมือนเท่านั้นจริงๆครับเพราะยังมีโปรเจคหนังสั้นที่ต้องถ่ายส่งในอีกสองอาทิตย์ข้างหน้าเอาจริงๆก็คะแนนเยอะใช้ได้เลยครับงานชิ้นนี้ส่วนกับคริสช่วงนี้น้องเองก็ยุ่งมากๆครับเพราะกำลัง workshop  ชนิดที่เรียกว่าหนักหน่วงมากกลับห้องมาเด็กน้อยของผมคงแทบหมดแรงเลยละมั้งเราเลยไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไรแต่ก็เป็นเรื่องปกติสำหรับเรานะครับเพราะตั้งแต่อยู่ที่ไทยบางทีเราก็ทำงานหนักด้วยกันทั้งคู่แต่ก็ยังได้เจอกันไงครับ ไม่ใช่ห่างกันแบบนี้จะว่าไปก็นึกห่วงคริสขึ้นมาตอนนี้จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้

            เฮ้อออ..”

            เป็นไรว่ะ

ไอ้ต้นเดินมานั่งข้างๆสงสัยมันเห็นอาการผมดูแปลกๆเอาจริงผมไม่เคยเป็นแบบนี้เลยนะมีบ่อยที่คิดถึงน้องแต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่ผมงอแงใช่ครับคุณฟังไม่ผิดผมคิดว่าตัวเองกำลังงอแงสงสัยโรคคิดถึงแฟนกำลังเล่นงานผมแล้วครับ

            เปล่า ไม่ได้เป็นอะไร

            หรอวะ แล้วนี่ฟังอะไรกูเห็นมึงฟังตั้งแต่ขึ้นรถมาแล้ว

มันไม่ว่าเปล่าครับ มันเอื้อมมาดึงหูฟังข้างหนึ่งของผมไปฟังแน่นอนครับสิ่งที่มันได้ยินไม่ต่างอะไรไปจากหลายวันเอาจริงๆก็เกือบอาทิตย์ผ่านมา favorite playlist เดิมที่ผมฟังวนซ้ำๆมาไม่รู้จะกี่รอบ playlist เพลงของคริสที่ผมรวบรวมไว้ในแอพพิเคชั่นที่ฟังประจำ อย่างที่พวกคุณรู้ดีผมไม่ค่อยฟังเพลงไทยเท่าไรแต่เพราะเพลงที่เปิดอยู่ตอนนี้เป็นเพลงของคริสผมถึงฟังมันได้ไม่รู้เบื่อ

            ฟังเพลงของน้องมันอีกแล้วหรอวะ

            อืม…”

ตอบมันไปแค่นั้นก่อนหันออกไปมองนอกขบวนรถไฟตอนนี้ผมกำลังนั่งรถไฟออกไปที่เมืองเล็กๆออกจะเป็นชานเมืองหน่อยๆด้วยพวกเรากำลังเดินทางไปถ่ายหนังสั้นที่ต้องส่งกันนี่แหละครับ

            ก็คนมันคิดถึงนี่หว่าทำไงได้..”

            คิดถึงแล้วทำไมไม่ไลน์หาหรือโทรหาน้องมันวะ คิดถึงแล้วมานั่งเหม่ออยู่แบบนี้คงหายคิดถึงหรอมึง

            ช่วงนี้น้องยุ่งๆวะ ดูท่าคงเหนื่อยน่าดูกูไม่อยากกวนอยากให้เขาได้พักให้เต็มที่

            เฮ้อ มึงนี่น้ากูจะบอกอะไรให้นะเว้ยมึงรู้ว่าน้องมันเหนื่อยมึงอยากให้น้องได้พักเลยเลือกที่จะไม่ทักหรือโทรไปแต่มึงถามน้องรึยังว่าน้องมันต้องการรึเปล่า..”

            “….”

ผมนิ่งคิดตามที่มันพูดเอาจริงๆคือที่ผมไม่ทักไปทั้งที่คิดถึงจะแย่ก็เพราะกลัว..ผมกลัวน้องจะรำคาญกลัวว่าความห่วงใยของผมมันอาจจะกลายเป็นเซ้าซี้จนทะเลาะกันในที่สุดผมไม่อยากทะเลาะกับคริสผมเลยเลือกที่จะทนเก็บทุกอย่างไว้คนเดียว

            อย่าคิดเอง อย่าคิดแทนเขาเราป็นคนรรักของเขาไม่ใช่ตัวเขา..เข้าใจมั๊ย

มันตบบ่าผมสองสามทีคงหวังจะให้กำลังใจแล้วเดินแยกไปนั่งกับกลุ่มเพื่อนที่อยู่อีกฝั่งปล่อยให้ผมได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเองซักพักพร้อมกับรถไฟที่นำมาผมมาถึงที่หมายที่นี่เป็นเมืองเล็กครับทุกอย่างดูสงบเงียบคืนนี้เราค้างกันที่นี่ก่อนจะเริ่มถ่ายกันในวันพรุ่งนี้พวกเรามาพักกันที่บ้านพักที่บ้านของรุ่นพี่ของเจฟ

            เดินทางกันมาเหนื่อยๆพักผ่อนกันก่อนนะ เดี๋ยวค่ำนี้ปิ้งย่างกันหน่อยมั๊ย

            ก็ดีนะ อากาศเริ่มเย็นได้กินอะไรอุ่นๆคงฟินน่าดู

พวกเราตกลงจะทานปิ้งย่างเป็นมื้อเย้นส่วนอนนี้แยกย้ายกันเก็บของไปก่อนผมเก็บของเสร็จเลยออกมาเดินเล่นที่ด้านหลังบ้านพักที่พักวันนี้เป็นบ้านหลังไม่ใหญ่ที่แยกออกมาจากบ้านของรุ่นพี่เจฟอีกทีคงมีไว้รับรองแขกนั่นแหละด้านหลังเป็นทุ่งหญ้ากว้างสุดลูกหูลูกตาทุ่งหญ้ากว้างรับกับภูเขาที่เป็นฉากหลังพร้อมกับดวงอาทิตย์ในเวลาอัสดงส์

ถ้าคริสอยู่ด้วยคงดีไม่น้อยเลย

ผมได้แต่คิดไปเองในใจแล้วก็ยกกล้องขึ้นมากดชัตเตอร์ไปหลายภาพปกติผมไม่ค่อยถ่ายวิวเท่าไรผมชอบถ่ายคนแต่วันนี้นายแบบประจำตัวไม่อยู่งั้นถ่ายวิวไปก่อนแล้วกัน

            Miss you my sunshine…

ผมกดโพร์ตรูปลงไปในอินสตาแกรมที่ผมมีไว้สำหรับลงภาพถ่ายแล้วเปลี่ยนกดเข้า playlist ของคริสเดินนั่งฟังเพลงไปเรื่อยๆรอเวลาอาหารเย็นปาร์ตี้ปิ้งย่างครั้งนี้ดูน่าสนุกดีนะแต่ทำไมผมไม่รู้สึกว่ามันน่าสนุกเลย

             Line Calling…

                                    “Krist”

เสียงเรียกเข้าจาก line call ทำให้ผมละความสนใจจากวงปาร์ตี้ผมเดินแยกออกมาที่ม้านั่งที่ไกลพอสมควรโดยไม่ทันสังเกตเลยว่ามีสายตาหลายคู่มองมาอยู่ตลอด

            สิงต้วนนน คิดถึงจัง

ปลายสายส่งเสียงทักมาทันทีที่ผมกดรับพร้อมรอยยิ้มที่ทำให้โลกของผมสดใสได้เสมอ

ผมคิดถึงรอยยิ้มนี้จัง

            คิดถึงเหมือนกันคะ เป็นไงบ้างคะตัวดี

            เหนื่อยมากกกเลยวันนี้

            งั้นพี่วา-..”

            ห้ามวางนะ!!”

น้องแทรกขึ้นมาแทบทันที จังหวะนี้น้องเงียบผมก็เงียบ

            คือ..พี่สิง..คริส…”

            เหนื่อยมากหรือเปล่า..ช่วงนี้นอนพอมั๊ย

ผมถามออกไปก่อนที่น้องจะพูดอะไรต่อช่วงนี้นานๆทีถึงจะได้คุยกันอะไรที่จะทำให้เสียบรรยากาศผมจะไม่ทำ

            ก็พอครับแล้วพี่สิงล่ะครับเป็นยังไงบ้าง

            ก็ดีครับ วันนี้พี่ออกมานอกเมืองด้วยนะมาถ่ายงานน่ะ

ผมกลับกล้องให้น้องได้เห็นวิวทุ่งหญ้าเหมือนกัน ผมรู้สึกดีขึ้นมากเลยครับที่วันนี้น้องโทรมาหาเราไม่ได้พูดอะไรกันอีกมีแต่ปล่อยให้ความรู้สึกได้ทำงานไปเงียบๆ

            พี่สิงคริส..ฮึก..”

เสียงสะอื้นจากปลายสายทำเอาใจผมกระตุกวูบรีบกลับกล้องมาหาน้องทันที

            คริสป็นอะไร..ร้องไห้ทำไมฮืม…”

            “’ฮึกคริส..ขอโทษ..ฮึก..”

            ขอโทษพี่ทำไมคะ ไม่เอาไม่ร้องแล้วนะคะ

            ขอโทษที่มัวแต่..ฮึก..ทำงานหนักจน..ฮึกจนลืมไปว่า..พี่ก็รอกำลังจากคริสอยู่…”

ได้ยินที่น้องพูดออกมาผมเองก็พูดไม่ออก ผมไม่เคยคิดว่าน้องต้องมาร้องไห้เพราะผม คริสเหมาะกับร้อยยิ้มมากกว่า

            ไม่เอานะคะ ไม่คิดมากนะพี่ไม่ได้เป็นอะไร พี่เข้าใจคริสทุกอย่าง..”

            พี่สิง..หนูรักพี่นะ..หนูผิดที่ละเลยต่อไปนี้หนูจะไม่ปล่อยให้พี่ต้องคิดถึงหรือเหงาคนเดียวอีกแล้วขอโทษคะขอโทษจริงๆ

            พอแล้วนะคะ  หนูไม่ได้ผิดอะไรพี่ผิดเอง

            งั้นถือว่าหารกันผิดกันคนละครึ่งเนอะ

            คะ

เราจบลงด้วยการรับผิดไปแบบเท่าๆกันวันนี้เราพูดคุยกันนานกว่าปกติไปเยอะเลยครับผมไม่อยากวางน้องก็ไม่ยอมวางไปเหมือนกันก็เลยจบลงที่ไอ้ต้นต้องมาตามผมไปนอน

            ไอ้สิงโว้ยไปนอนโว้ย..พรุ่งนี้ทำงานแต่เช้า

            เออๆ..มึงนี่นะ..”

            ไม่ต้องตัดสายนะพี่สิง

            ค่ะ

            ฝันดีค่ะ..หนูรักพี่นะ

แล้วก็กลายเป็นว่าผมนอนมองหน้าน้องที่ส่งยิ้มมาให้อยู่ตลอดจนหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ครับนี่คงเป็นวันที่ผมหลับสนิทที่สุดในรอบเกือบอาทิตย์เลยละครับ

           


Talk

อัพครบเรียบร้อยนะคะสำหรับตอนนี้

ช่วงนี้เเวะมาได้นิดหน่อยเลยรีบมาลงให้ก่อนค่ะ

เบื่อกันมั๊ยเอ่ยที่เห็นคู่นี้เค้าบอกรักกันทุกตอนเลย ยังไงก็อย่าพึ่งเบื่อกันไปนะคะ

เเละอีกหนึ่งสิ่งที่สำคัญคืออ่านเเล้วอย่าลืมคอมเมนต์พูดคุยกันนะคะ

ขอบคุณที่ติดตามกันมาจนถึงตอนนี้ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

50 ความคิดเห็น

  1. #44 Rhoarer (@no100one100) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 15:28
    ไม่ใช่แค่น้องที่ต้องเผชิญความเหงา พี่สิงก็คิดถึงน้องมากๆเหมือนกัน อาจจะดูเหมือนเข้มแข็งกว่าแต่คงเหงาสุดใจยิ่งกว่า ห่างบ้าน ห่างครอบครัว ห่างคนรักมาเจอสังคมใหม่ๆนี่นะ แต่ดีที่ความรักของทั้งสองยังมั่นคง น้ำตาซึมแล้วตอนนี้...
    #44
    1
    • #44-1 Sweetchese (@nongposh51) (จากตอนที่ 13)
      12 กรกฎาคม 2562 / 07:31
      โอ๋ๆน้าาา
      #44-1
  2. #27 000000 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 00:44

    ก่อนอื่นต้องขออภัยไรท์เป็นอย่างสูง

    ที่ไม่ได้เม้นท์ทุกตอน เพราะอ่านเพลิน

    เนื่องจากความลื่นไหลของแต่ละตอน


    สนุกดีจ๊ะ..ไรท์แต่งได้ดีแล้ว มีความต่อเนื่องกัน

    ในแต่ละตอนทำให้อ่านเพลินเลย บอกได้ถึงความรัก

    ความคิดถึงและความห่วงหาของทั้งคู่ได้ดี

    ทั้งสายใยของความสัมพันธ์ แม้ความห่างไกล

    ก็ไม่อาจทำลาย อาจมีบ้างที่มีมารมาผจญ

    แต่ความมั่งคงยังไม่สั่นครอน อยากให้คนพี่กลับ

    มาเร็ว ๆ จัง สงสารคนน้องมากมาย


    มาต่อไว ๆ นะจ๊ะ..เป็นกำลังใจให้..ไรท์ สู้..สู้..ไฟท์โตะ



    #27
    1
    • #27-1 Sweetchese (@nongposh51) (จากตอนที่ 13)
      20 พฤษภาคม 2562 / 07:24
      ขอบคุณนะคะ อ่านเเล้วใจฟูมากก💕
      #27-1
  3. #25 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 06:04

    อีกคนก้ออ้อน

    อีกคนบอกว่ารักกกๆๆ..อื้ออออ!!!ชอบๆๆๆๆๆ
    #25
    1
    • #25-1 Sweetchese (@nongposh51) (จากตอนที่ 13)
      18 พฤษภาคม 2562 / 08:30
      ☺😊 เขินนน
      #25-1
  4. #24 Mindstk_ (@kunapun) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 22:44
    รู้สึกอยากมีพี่สิงเป็นของตัวเองจังเลย~//วิ่งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    #24
    1
    • #24-1 Sweetchese (@nongposh51) (จากตอนที่ 13)
      17 พฤษภาคม 2562 / 07:28
      เอ่อ คงต้องขอจากน้องชาย 7 ปี ของพี่สิงก่อนอ่ะคะ //วิ่งงงงง
      #24-1