ไขความลับแห่งเวลส์ ภาค ผจญภัยสู่ดินแดนเหนือนภา

ตอนที่ 9 : เริ่มต้นสงคราม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 61
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    17 พ.ค. 55

     รุ่งเช้าที่แสนวุ่นวาย แสงแดดที่เคยอบอุ่นและสาดทอไปอย่างที่ต่างๆกลับเลือนหายไป ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกล้วนต้องการแสงสว่าง ในเมื่อสิ่งเหล่านี้ขาดหายไป ผู้คนจะพักพิงอาศัยอยู่ได้อย่างไร เสียงผู้คนตะโกนโวยวายไปมาอย่างร้อนใจ ในใจก็ใจเสียกัน

     ฝั่งทางทิศตะวันตก อย่าแพ้ไปก่อนละกัน

   ฝั่งตะวันตกดูแลตัวเองได้ ดูแลฝั่งตัวเองให้ดีเถอะ

   เหล่าเอนแฮร์ยาได้ถูกแบ่งเป็นส่วนๆจัดเรียงยาวมาตั้งแต่ทุ่งวิกริดจนมาถึงบริเวณรอบๆต้นอิกดราซิล  ต่างก็ถกเถียงทะเลาะกัน ซึ่งถือเป็นเรื่องปกติสำหรับคนเหล่านี้

     จะทะเลาะกันทำไม อยากให้ฉันบ้าตายหรือ

   เอาน่าๆ ใจเย็นๆก่อน

   อยากจะพ่ายแพ้สงครามเพียงเพราะสาเหตุง่ายๆก็คือขาดความสามัคคีงั้นหรือโอดินพูดขึ้นแทรกอย่างดุดัน เขารู้สึกรำคาญเล็กน้อยที่พวกพ้องเดียวกันกลับทะเลาะกันเอง งั้นฉันจะขอเปลี่ยนแผน ... ฉันจะให้วัลคีรี่ชั้นแนวหน้าที่มีความสามารถโดดเด่นและมีความเย็นชา มีสติควบคุมได้ตลอดเวลาเป็นผู้นำของแต่ละทิศ  ต้องฟังคำสั่งอย่างเด็ดขาดโอดินเอ่ยพูดขึ้น นิ้วชี้ข้างขวาเคาะโต๊ะไม้เบาๆ ที่มีได้แก่ มาวิส เวอร์ทิวลา มินซา และ แคทเธอรีน เรียงตามทิศเหนือ ใต้ ออก ตก ตามลำดับ ซึ่งแต่ละคนก็จะมีเหล่าเทพคอยดูแลอีกทีถ่ายทอดคำสั่ง!”

 

 

   หลังจากนั้น การตัดสินใจของโอดินก็ได้เผยแพร่ออกไปอย่างรวดเร็ว

     ณ ห้องพักของลูน่า

     ดิฉันหรือ ที่ ... ที่ได้เป็นหัวหน้าคอยควบคุมทิศตะวันออกแคทเธอรีน หรือ เคทเอ่ยถามกลับไปอย่างตะกุกตะกัก พลางตกใจกึ่งดีใจ

     ใช่แล้ว ถ้าไม่มีอะไรสงสัย ฉันขอตัวไปบอกคนอื่นที่ได้รับหน้าที่ต่อนะวัลคีรี่สาวผู้เป็นคนส่งสาส์นก็ได้บอกลา และขอตัวไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อ

     เคทค่อยๆปิดประตูช้าๆ มือสั่น เหงื่อออกเล็กน้อย เดินมาหาลูน่าช้าๆ

     เห็นหรือเปล่า เธอมีฝีมือที่เยี่ยมยอดจริงๆด้วยลูน่าลุกขึ้นแสดงความยินดี เธอยิ้มแก้มปริ อดดีใจกับเพื่อนอีกคนที่ดีกับเธอ

     ขอบคุณค่ะๆเคทเอ่ยขอบคุณ ยิ้มกลับให้ พลางหลบตาลงแต่จริงๆแล้ว ดิฉันยังไม่สมควรที่จะได้ตำแหน่งนี้หรอกค่ะ อีกสามคนนั้นเขาเก่งกาจเหลือเกิน มาวิส เขาเป็นนักเวทย์ผู้อาวุโส ร่วมสงครามมาตั้งแต่เยาว์วัย ใครๆต่างก็เคารพนับถือ ส่วนเวอร์ทิวลา เป็นอัศวินผู้เชี่ยวชาญศาสตราวุธทุกแขนงมาตั้งแต่ก่อนเสียชีวิต ส่วนมินซา เป็นวัลคีรี่ผู้เชี่ยวชาญอาวุธไกล ซ้ำยังมีความสามารถด้านการแพทย์

     เธอพูดไป นึกถึงบุคคลที่เธอชื่นชม ดิฉันเคารพพวกเขามาก...

   ส่วนเธอ เป็นวัลคีรี่ที่ไร้ความสามารถงั้นหรือลูน่าทักท้วงกลับไปอย่างเรียบๆ เป็นการปลอบใจวิธีหนึ่ง ถ้าเธอไม่มีความสามารถจริง ท่านโอดินคงไม่เลือกเธอมาเป็นผู้นำหรอก ... ต่อให้เธอเก่งกาจที่สุด แต่ถ้าเธอไม่มีความมั่นใจที่จะต่อสู้ เธอก็จะเป็นคนที่ไม่มีความเก่งกาจเหลืออยู่เลย

     ลูน่าพักหายใจไปชั่วครู่ มือแตะไหล่เคทเบาๆ ต่อให้เธอไม่ได้เก่งที่สุด แต่ถ้าเธอมีความมั่นใจที่จะต่อสู้ และก้าวต่อไปโดยไม่หวาดกลัว เมื่อนั้นเธอจะเป็นคนที่ใครๆต่างก็นับถือในความสามารถของเธอ

     เธอนิ่งเงียบเพื่อรอดูท่าทางของเคทว่าเป็นอย่างไร ซึ่งเขาก็นิ่งเงียบ ครุ่นคิดอยู่ในใจอย่างสับสน ระหว่าง กล้า ไม่กล้า

     ดิฉันขอทำเองค่ะ เคทตอบกลับมาสั้นๆ รู้สึกว่าในใจที่สับสนได้ผ่อนคลายลง

     ให้มันได้อย่างนี้สิลูน่าเอ่ยขึ้น จับมือของเธอสะบัดขึ้น-ลงเบา นั่นเสียงอะไรกันน่ะ ดังจัง

   ลูน่าเดินไปเปิดประตู ยื่นหน้าออกไปเล็กน้อย เงี่ยหูฟังพลางใช้ตาสอดส่องไปมา ว่าข้างนอกมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น เสียงจ้อกแจ้กจอแจดังไปมาดังนกแตกรัง ดังสะท้อนไปมากับหินสีขาวที่ใช้สร้างวัลฮัลลา

     ที่สุดทางที่อยู่ลิบๆจากห้องเธอมีผู้คนจำนวนมากยืนออพูดคุยกันอยู่ ดูท่าคงมีปัญหาเกิดขึ้น

     เราไปดูกันเถอะ ว่ามีอะไรเกิดขึ้นลูน่าหันกลับมาเรียกเคทให้ตามออกไป ซึ่งเคทก็ลุกขึ้นทำตามคำพูดของเธอทันที

     หลังจากนั้นทั้งสองคนก็ได้วิ่งออกจากห้องไปตามระเบียงทางเดินที่แสนยาวเหยียด ต้นเสาวางเรียงรายนับร้อยเสาเห็นจะได้ เมื่อมาถึงก็เห็นผู้คนจำนวนหนึ่งอยู่ที่ห้องโถงเล็กริมบึงน้ำ

     ภายในดูคลับคล้ายคลับคลากับห้องโถงที่ใช้จัดงานเลี้ยงต้อนรับเธอ แต่แค่ย่อส่วนลงมา ข้างๆมีบึงน้ำขนาดย่อม ต้นไม้น้ำหลากชนิดเติบโตขึ้นอย่างอุดมสมบูรณ์ ดอกบัวผลิบานอย่างเต็มที่ ปลาเล็กปลาน้อยแหวกว่ายไปมาอย่างอิสระเสรี ช่างสุขใจจริง

     มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นลูน่าวิ่งเข้าไปก่อนที่จะหยุดขึ้นถาม พลางพักหายใจกึ่งหอบ

     เอ่อ ... คือว่า

     ระหว่างที่เอนแฮร์ยาคนนั้นกำลังจะเอ่ยปากพูดออกมา

     ขอให้ทุกคนไปประจำการณ์ ณ ที่ที่ตัวเองอยู่ อีกไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม กองทัพยักษ์ทั้งหมดจะมาถึง ... ย้ำอีกครั้ง นี่เป็นเรื่องด่วน!!” เสียงของโอดินก็ลอดผ่านดังมาจากอากาศ ดังกังวาลกระจัดกระจายไปทั่ววัลฮัลลา

     ที่จะบอก ก็เรื่องนี้ครับเสียงเอนแฮร์ยาพูดต่ออย่างนอบน้อม สายตาลดต่ำลง

     พวกนายแต่ละคนไม่ต้องกังวล พวกเราจะต้องชนะในสงคราม ถ้าพวกนายยังอ่อนแอปวกเปียกอย่างนี้ ก็มีแต่แพ้ พวกนายต้องสู้ลูน่าพูดให้กำลังใจ สีหน้าตื่นเต้นแกมตื่นกลัว เอาล่ะ ทุกคนทำตามที่ท่านโอดินสั่ง ไปประจำการณ์ที่ที่ตัวเองอยู่ และเชื่อฟังคำสั่งของผู้นำ แยกย้ายได้!”

     ครับ!!”

     หลังจากนั้นเหล่าเอนแฮร์ยาจำนวนนั้นก็ได้รับคำสั่งของเธอ และทำตามหน้าที่ของตัวเอง รีบแยกย้ายไปทันที

     ทั้งสองคนก็ได้เดินกึ่งวิ่งไปยังห้องของตัวเองเพื่อเปลี่ยนชุดสำหรับการศึกสงคราม

 

     กาลเวลาได้ถดถอยลงไปอย่างช้าๆ ผู้คนต่างๆไม่ว่าจะเป็นเหล่าวัลคีรี่ เหล่าเอนแฮร์ยาแห่งกองทัพผู้วายชนม์ หรือแม้กระทั่งเหล่าเทพเองก็ตามนั้นต่างก็วุ่นวาย วิ่งไปเดินมาสวนทางกันอย่างเร่งรีบ เตรียมอุปกรณ์ต่างๆ เตรียมการเตรียมงานอย่างชุลมุน ชวนให้ปวดหัว

     ส่วนที่พร้อมบางส่วนก็ได้ไปประจำการณ์ตั้งแต่ทุ่งวิกริดยาวจรดลงมาถึงบริเวณรอบๆต้นไม้ อิกดราซิล ต้นไม้แห่งโลกที่เชื่อมโยงระหว่างดินแดนเทพ ดินแดนมนุษย์ และดินแดนแห่งความตายไว้ด้วยกัน

 

 

     ก่อนหน้านั้นไม่นาน

     เราจะวางขบวนการรบอย่างไรดีคะ

   เมื่อเริ่มสงคราม ในจุดๆที่ทั้งสองฝ่ายอยู่ในระยะที่ห่างกันพอใช้ได้ ฉันว่าให้คนที่โจมตีไกลพวกใช้ธนู บุกก่อนดีไหม จะได้เป็นการเปิดการโจมตีก่อนลูน่าเอ่ยข้อเสนอที่เธอคิดว่าเป็นวิธีที่ดี

     เป็นการเปิดทางให้เหล่าเอนแฮร์ยาได้บุกเข้าไปต่อเนื่อง คล้ายๆกับจู่โจมซ้ำ เพราะพวกมันจะตั้งตัวกันไม่ทันใช่ไหมคะเคทเอ่ยตอบและเสนอข้อเสนอต่อเมื่อเข้าใจวิธีการของลูน่า ดิฉันว่าเป็นแผนที่ดี มีการบุกโจมตีซ้ำ ... เสริมพวกคนโจมตีไกลยิงจู่โจมต่อเป็นครั้งที่สองก็น่าจะได้ผลดีนะคะ

   เคทเอ่ยขึ้นพลางหยิบกระดานไม้ขนาดกลางที่มีความยาว และความกว้างประมาณหนึ่งฟุตขึ้นมา และร่างแผนภาพให้เธอดู

     ได้เลย จำนวนคนเราก็ใช่ว่าจะน้อยกว่า ถ้าเราทำแบบนี้ได้ ก็ดีเลยลูน่าพูดขึ้นอย่างลืมตัว ลุกขึ้นจนเก้าอี้เอนไปเอนมา

     งั้นก็ไปทำตามแผนกันเถอะค่ะ

   อื้ม

 

...

 

     เมื่อทุกคนเตรียมพร้อม ก็ได้ทำตามแผนของแต่ละหัวหน้าที่จะจัดขบวนอย่างไร

   สักพัก ขบวนก็ตั้งสำเร็จไปด้วยดี เหลือแต่รอนับเวลาถอยหลัง

   ที่ขอบฟ้าไกลสุดสายตา ณ ทุ่งวิกริด เสียงสิ่งมีชีวิตจำนวนมากกำลังเคลื่อนที่มายังทางนี้ด้วยความเร็วสูง  สีต่างๆหลากสีเข้ามาแทนที่สีฟ้าครามคล้ำอมดำเทาของท้องฟ้า ฝุ่นละอองคลุ้งกระจายไปทั่วทุกสารทิศ ความรู้สึกที่แสนมืดมนเข้ามาแทนที่

     ภาพเล็กๆเหล่านั้นเริ่มมีขนาดใหญ่ขึ้นทีละเล็กละน้อย

     พวกมันอยู่ห่างจากเราไม่เกินเจ็ดพันฟุต ( สองกิโลเมตร ) ทุกคนเตรียมพร้อม!!!” เคท หรือ แคทเธอรีน สั่งทหารอย่างเสียงดัง ในตอนนี้ ความไม่มั่นใจของเธอเริ่มจางหายไปแล้ว แต่ก็ยังมีหลงเหลืออยู่ในก้นบึ้งของใจ เธอค่อยๆหลับ

     เคทกับลูน่ายืนอยู่บนเนินดินที่ก่อทำขึ้นสูงกว่าพื้นดินปกติประมาณห้าฟุตเห็นจะได้ เป็นที่สำหรับการโจมตีทางไกล

   เหล่าผู้คนที่โจมตีไกลก็ได้ตั้งท่าขึ้น เตรียมพร้อมจู่โจม

 

10 ... 9 ... 8 ... 7 ... 6 ... 5 ... 4 ... 3 ... 2 ... 1 ...

 

     ยิงได้!!” เคทลืมตาขึ้น ตะโกนเปิดการจู่โจมอย่างสุดเสียงที่เคยมีมา

      ศรธนูหลากสีพุ่งออกไปจำนวนมากมุ่งหน้าไปยังกองกำลังยักษ์อสูรอย่างรวดเร็ว

     ศรธนูจำนวนมากดังเข็มจำนวนมหาศาลที่พุ่งเข้าหา ทำให้เหล่ายักษ์นั้นจะตั้งรับหรือหลบหลีกก็ยากลำบาก จึงโดนจู่โจมได้รับบาดเจ็บไปจำนวนมาก มีบางส่วนที่สามารถหลบหลีกและยังวิ่งเข้ามาเรื่อยๆต่อไป

   เริ่มแผนขั้นต่อไป บุกจู่โจม!!” เคทตะโกนโดยใช้พลังเป็นคลื่นแผ่กระจายเพื่อให้ได้ยินถึงกองทัพหน้า

     เหล่าเอนแฮร์ยา และเหล่าวัลคีรี่อีกจำนวนมากได้บุกเข้าไปอย่างรวดเร็วไม่ให้ทันตั้งตัว พร้อมกับกระสุนธนูจำนวนมหาศาลที่จะตามไปในไม่ช้า

 

...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

158 ความคิดเห็น

  1. #126 Yam_RolL (@yamroll-os) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 กันยายน 2555 / 19:20
    สนุกกกกกกก
    บรรยายอ่านแล้วเพลินมากจ้า
    แต่ว่าอันนี้คหสต.นะ อาจจะเอาไปใช้กับเรื่องหน้าได้ : )
    แยมว่ามันรบกันเร็วไปนะ น่าจะเกริ่นให้เข้าใจเรื่องมากกว่านี้จะดีกว่า
    แบบปุ๊บๆ อ่านไปมา อ้าว รบกันซะละ 5555
    แต่มันก็ขึ้นอยู่กับพล็อตเรื่องจ้า แบบนี้ก็สนุกดีเหมือนกัน ^^
    ติดตามจ้า
    #126
    0
  2. #101 พoIพียง (@songpor) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2555 / 10:49
    บุก โจมตี แม่เจ้า ลุ้นนน
    #101
    0
  3. #67 N'kapook (@nongpook) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2555 / 15:19

    ดีจ้าแนต ไม่เปิดตัวเวอร์หรอก 55+ กำลังดี น่ารักด้วย

    ก็ ขอบคุณที่มาอ่านน้า แล้วเดี๋ยวจะไปอ่านเครปเปอร์กับนับหนึ่งต่อให้ :)

    ที่เนื้อเรื่องมันสั้น เพราะถ้ายาวไป กลัวผู้อ่าน อ่านแล้วจะตาลาย แล้วไม่อยากอ่าน
    ก็เลยทำให้มันสั้นขึ้น เพื่อจะได้กระชับ ไม่สั้นยาวไป แล้วถ้ามันหนุก จะทำให้ผู้อ่านอยากอ่านต่อจ้า  555+

    ขอขอบคุณสำหรับคำอวยพร และการมาอ่านน้า :)

    ขอให้นิยายของแนตรุ่งเรือง คนชอบ คนไลค์ คนเลิฟเยอะๆเลย :)

    #67
    0
  4. #61 Hoyloadhoydong'nat (@natnatnatty17) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2555 / 22:35


    บทนี้อักษรเริ่มอ่านง่ายขึ้นแล้ว เจ๋งมาก!
    เริ่มสู้กันแล้วว !สงครามเริ่มแล้วน่าติดตาม มากขึ้นน!
    แต่บทมันสั้นจริงๆนะ ยิ่งอ่านยิ่งค้าง ยิ่งต้องติดตาม

    รีบๆมาอัพบทที่สิบเร็วๆน้าามันค้าง! รออ่านอยู่ ><





    สวัสดี! ข้าหอยหลอดหอยดอง เรามีนามว่าแนต (เปิดตัวเว่อร์ไปมั้ย?)
    เราขอบคุณม้ากมากที่เม้นให้เรานะ
    ขอให้นิยายรุ่งๆ เม้นเยอะ แอดเฟบแยะโหวต100เปอร์ขึ้น!

    #61
    0