ไขความลับแห่งเวลส์ ภาค ผจญภัยสู่ดินแดนเหนือนภา

ตอนที่ 10 : โต้กลับ!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    29 พ.ค. 55

   หลังจากที่มีการเปิดฉากการต่อสู้อันดุเดือดขึ้น ทุกอย่างก็ดำเนินเรื่องราวไปอย่างต่อเนื่อง การปะทะที่แสนยานุภาพ สงครามที่ก่อตั้งขึ้นที่อันแสนจะรุนแรง สงครามครั้งสุดท้ายของโลกที่จะเผาผลาญทุกสิ่งทุกอย่างให้มอดไหม้ ทั้งสองฝ่ายกำลังรบ ต่างฝ่ายต่างก็ไม่ยอมพ่ายแพ้ซึ่งกันและกัน ต่างก็นำชีวิตของตนเป็นเดิมพัน

     ทุกคน บุกต่อไปนะ!!” เคท หรือ แคทเธอรีน ผู้นำกองทัพแห่งผู้วายชนม์ทิศตะวันตก ให้กำลังใจพลทหารให้ต่อสู้อย่างเต็มที่ พลางต่อสู้ไปด้วยกัน

     เหล่ายักษ์ผู้แข็งแกร่งร่างโตอันน่ากลัวต่างวิ่งบุกฝ่าเข้ามาอย่างไม่ลดละ ถึงแม้จะมีแสนยานุภาพมาก แต่เหล่าเทพเองก็ต่อสู้อย่างไม่ท้อถอยเช่นกัน

     อือออเสียงขู่คำรามดังก้องมาจากด้านหลังของเธอ ในขณะที่เธอกำลังตั้งรับการต่อสู้กับยักษ์ที่ใช้ดาบยักษ์ฟาดใส่เธอไม่ยั้ง

     ตะบองเหล็กขนาดใหญ่มุ่งเข้าหาเธออย่างรวดเร็ว เธอรีบชักดาวเล่มที่สองออกมา ตวัดดาบป้องกันอย่างรวดเร็ว แต่โชคร้ายเสียเหลือเกิน ดาบทั้งสองของเธอถูกแรงกดทับจนไขว้กันเป็นรูปกากบาท กลายเป็นจุดตาย

     ร่างของเธอเอนต่ำลงไปเล็กน้อยเนื่องจากถูกแรงกดทับอย่างจัง

     แรงของยักษ์นั้นมากกว่ามนุษย์ปกติอยู่แล้ว จึงยากนักที่เธอจะต้านรับได้ มือของเคทเริ่มชาจากแรงกดทับ ข้อมือเริ่มถูกบิดไปทีละนิดๆ เธอเริ่มหอบหนัก

     จะทำอย่างไรดี เธอคิดอย่างสับสน ในสถานการณ์เช่นนี้ แค่เอาตัวรอดก็ยากเหลือทนแสนเข็ญ ในเมื่อเธอฝืนรั้งต่อไปก็ไม่มีผล เธอไม่สามารถที่จะใช้แรงโต้กลับได้ ถอนดาบกลับมา แล้วบิดร่างหมุนตัวอย่างรวดเร็ว

     ด้วยความเร็วในการหมุนตัวที่เป็นทักษะพิเศษบวกกับพลังที่มี ทำให้ดาบทั้งสองกลายเป็นสว่านที่มีพลังอันมหาศาลหมุนรอบไปมาราวกับลูกข่าง สามารถตัดอาวุธได้ และด้วยรัศมีการทำลายล้างแสนจะรุนแรง จึงสามารถล้มยักษ์ทั้งสองได้ด้วยครั้งเดียว

    

     แต่ด้วยการที่เธอใช้กระบวนท่านี้เป็นไม้ตายของเธอ ในตอนนี้ พลังกายของเธอแทบจะไม่เหลืออีกแล้ว ที่มีอยู่ตอนนี้ก็คงเหลือแต่พลังใจที่ยังไม่ท้อถอย

     ทุกคนสู้ต่อไปนะเคทหันหลังมา รวบรวมแรงที่ยังเหลืออยู่ตะโกนให้ทุกคนสู้ต่อไป โดยที่ไม่รู้ตัวว่า มียักษ์อีกตนมุ่งที่จะทำร้ายเธอ

     ความรู้สึกช้าไปเสีย ยักษ์ตนหนึ่งวิ่งพุ่งเข้าหาเคทอย่างรวดเร็ว ... แม้กระทั่งลูน่าจะเห็นและคิดที่จะจู่โจมเข้าแทรกก็ยังทำไม่ทัน

 

     แย่ละ เคทตั้งดาบรับทั้งๆที่มันสายเกินไป หอกเหล็กกล้าที่มีหนามอยู่รอบๆ สามารถปัดดาบทั้งสองของเธอได้อย่างง่ายดาย หนำซ้ำ หนามที่อยู่รอบๆก็ได้ทิ่มแทงแขนของเธอและสะบัดร่างของเธอไปมา จนล้มลง เลือดไหลออกมาเป็นทางตามจุดต่างๆ

     เคทถอยหลังมาช้าๆ แต่ดันมีโขดหินเล็กๆขวางทางเสียได้

     อือออ เสียงยักษ์ที่ขู่คำรามดังก้องไปทั่วหูของเธอ คล้ายกับเสียงเทพแห่งความตายที่มาเรียกหาเธอ มันยกหอกขึ้นตั้งเฉียงให้ตรงระนาบเดียวกันกับร่างของเธอ และขยับมือสะบัดหอกอย่างรวดเร็ว

     ไม่นะ!!

   .

   .

   .

 

     นี่ฉันตายแล้วหรือ เคทนึกขึ้นในใจ ว่าทำไมการตายของเธอจึงไม่รู้สึกเจ็บปวดบ้างเลย

     นี่ ลืมตาขึ้นได้แล้ว

   เสียงใครกัน เธอตกใจเมื่อมีบางสิ่งบางอย่างมาสัมผัสที่ไหล่ของเธอ เสียงที่ดังขึ้นก็ได้ยินไม่ชัด ถูกเสียงอื่นๆรบกวน ... หลังจากที่เธอเรียกสติ ก็ค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ

 

     ภาพที่เห็น คือ ภาพยักษ์ที่แสนน่ากลัวที่กำลังจะฆ่าตัวเอง นอนล้มพับแน่นิ่งอยู่ข้างหน้าของเธอ แสงสีฟ้าครามปักอยู่ที่อก ที่ขาและแขนถูกพันธการด้วยเถาวัลย์ไม้

    

     จากที่สังเกต เถาวัลย์ไม้เลื้อยสีน้ำตาลเข้มคลอบคลุมด้วยสีน้ำเงินเข้มนั้น ดูท่าจะเป็นเวทย์มนตร์จากเอลฟ์แห่งแสงสว่างผู้เป็นกำลังเสริมให้ และศรธนูสีฟ้าครามนั้นก็เป็นใครไปได้ ก็คงจะมีเพียงคนที่เธอสอนเพียงคนเดียวนั่นเอง

     ศรธนูที่มีพลังค่อนข้างแรงกล้าแต่ยังไม่คงที่ของพลังพอ

     เธอค่อยๆหันไปข้างหลังตามเสียงที่ได้ยิน ในใจหวังว่าจะเจอคนที่เธอคิดว่าใช่

     ทะ ... ท่านลูน่า

     และก็เป็นเช่นนั้นเสียจริง คนที่ว่านั้นก็คือลูน่านั่นเอง

     โชคดีนะ ที่มีคนร่ายพลังพันธนาการได้ ไม่งั้นเธอตายแน่ ... ดูสิ ฉันใช้พลังแปรสภาพให้กลายเป็นวัตถุได้ด้วยลูน่าเอ่ยขึ้นอย่างเป็นห่วง พลางโอ้อวดความสามารถใหม่ของเธอเอง ระหว่างนี้ ก็ไม่ต้องห่วง จะมีคนรักษาแผลให้เธอ

   หลังจากนั้นเคทก็ถูกวัลคีรี่อีกสองคนตรวจสภาพร่างกายและเริ่มทำการปฐมพยาบาลทันที โดยปล่อยให้ ลูน่า นายที่แสนดีในสายตากับวัลคีรี่อีกสามคนทำหน้าที่ต่อ

 

   เยอะจังลูน่ามองผ่านผู้คนอีกจำนวนมากจนเกือบสุดสายตา ล้วนมีแต่กองกำลังทหารผู้สู้รบทั้งฝ่ายเทพและฝ่ายมาร เสียงฟาดฟันของอาวุธดังกลาดเกลื่อนไปทั่วผืนดิน บ้างก็มีการกระทบกับผืนดินจนสะเทือนไปหมด

   ท่านคะ เราจะทำอย่างไรต่อดีคะวัลคีรี่สาวคนหนึ่งวิ่งเข้ามาถามถึงแผนการณ์ที่จะดำเนินต่อว่าเป็นอย่างไร ในเมื่อหัวหน้ากองทัพฝ่ายตะวันตกอย่างเคทต้องถอนตัวไปชั่วคราว ถ้าไม่มีคนเป็นผู้นำ ฝ่ายเราจะยิ่งลำบากนะคะ

   ลูน่ามองไปรอบๆเพื่อสังเกตการณ์ ก็จริงอย่างที่ว่า กำลังรบของฝ่ายเราก็น้อยกว่า การต่อสู้ตอนนี้ก็ดูเหมือนไร้ระเบียบ ขืนเป็นอย่างนี้ต่อไป ต้องแย่แน่เธอค่อยๆสำรวจสิ่งต่างๆรอบข้าง พลางใช้ความคิดเพื่อสร้างแผนสู้รบใหม่

   เตรียมหน่วยโจมตีไกลให้พร้อม เราจะสกัดให้ฝ่ายนั้นต้องล่าช้า เพื่อให้หน่วยโจมตีไกลถอยกลับมาก่อนเธอตัดสินใจพูดออกมา แต่ไม่ค่อยมั่นใจในแผนสักเพียงใด จากนั้น เราจะให้เอลฟ์ร่ายเวทย์พันธนาการไม่ให้เล็ดลอดตามมาได้ ... เพื่อให้หน่วยโจมตีระยะใกล้ ได้รักษาบาดแผลเสียก่อน หวังว่าจะเข้าใจนะ

   เมื่อสิ้นคำพูดและคำถามแล้ว เหล่าวัลคีรี่ก็เข้าใจตามที่บอกมา พวกเขารีบจัดกำลังตามแผน

   ที่เหลือก็ลองทำตามแผนเท่านั้นสินะลูน่าคิดทบทวนอีกครั้งกับแผนครั้งนี้ พลางถอนหายใจเพื่อสูดลมหายใจเข้าไปเพื่อให้มีสมาธิมากขึ้น

   กาลเวลาที่ต้องรอสิ่งใดสักอย่าง ช่างยาวนานเสียจริง การเตรียมพร้อมรบก็เช่นกัน กว่าจะเตรียมพร้อมก็เสียเวลานมนาน

 

   ท่านคะ พร้อมแล้วค่ะเสียงวัลคีรี่คนเดิมดังขึ้นมาอีกครั้ง เป็นสัญญาณให้ทราบว่าทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว ดิฉันจะเริ่มเลยนะคะ

   เมื่อสิ้นคำพูด ลูน่าก็พยักหน้าให้พร้อมกับส่งยิ้มให้เล็กน้อยเพื่อสร้างกำลังใจ และปล่อยให้วัลคีรี่คนนั้นสั่งการ ... เขายกมือที่มือขวา เป็นสัญญาณให้หน่วยโจมตีระยะไกลพร้อมที่จะโต้กลับ!!

   โต้กลับ!!!ลูน่าตะโกนขึ้นอย่างเสียงดังพร้อมกับมือขวาของวัลคีรี่ที่ลดมือลง ศรธนูและอาวุธระยะไกลต่างๆก็พุ่งเข้าหาฝ่ายมารอีกครั้ง ราวกับฝนดาวตกที่กำลังพุ่งลงสู่ผืนดิน

 

   เมื่อเหล่าเอนแฮร์ยาเห็นว่าแผนการณ์ได้เริ่มต้น พวกเขาก็รีบถอยกำลังกลับ ศรธนูจำนวนมากพุ่งปักเข้าร่างของฝ่ายยักษ์มารเข้าอย่างจัง บ้างก็ล้มพับไป บ้างก็ยังไร้ขีดข่วน

   นั่นมันตัวอะไรน่ะลูน่าเกิดความสงสัยขึ้นอีกครั้ง ภาพที่เธอเห็นซึ่งอยู่ไกลมาก แต่ความรู้สึกที่มืดมนนั้นก็ยังส่งมาถึงเธอ บางสิ่งบางอย่างที่อยู่หลังเวทพันธนาการของเอลฟ์

   เพียงพริบตาเดียว เวทพันธนาการที่สร้างกั้นเอาไว้ก็สลายไปทันตาอยู่จุดหนึ่ง ก่อนที่จะมีแสงบางอย่างพุ่งมาหาเธอ และผ่านเธอไปอย่างรวดเร็ว

 

   ท่านลูน่า!!” เคทรีบตะโกนถามด้วยความเป็นห่วง เพียงเพราะเห็นความน่ากลัวที่คืบคลานเข้ามา ท่านคะ!!”

   เสียงที่หวังว่าจะตอบกลับมา ก็ไม่มีให้ฟัง สายตาของลูน่าสั่นละลัก ดวงตาสีน้ำตาลของเธอเบิกกว้าง ร่างกายเกิดสั่นโดยที่ไม่รู้ตัว

   นั่นมันอะไรกันน่ะ ลูน่าตกลงไปในภวังค์ของตัวเอง ความคิดที่สับสนวุ่นวายว่าสิ่งที่เกิดขึ้นคืออะไรกันแน่ สิ่งที่พุ่งผ่านเธอไปอย่างรวดเร็วนั้นคืออะไรกันแน่ มันสามารถสร้างแผลให้เธอได้อย่างไรกัน ในเมื่อเธอเห็นว่ามันไม่ได้สัมผัสถูกตัวเลย

 

   ท่านคะ รีบลงมาให้ดิฉันดูแผลหน่อยค่ะเสียงตะโกนจากเอลฟ์แห่งแสงสว่างตนหนึ่งดังขึ้น เมื่อเขาเห็นบาดแผลที่แก้มขวาของลูน่า ท่านคะ!”

   ห๊ะ…!” เสียงของเอลฟ์ทำให้ลูน่าหลุดออกจากภวังค์ได้สำเร็จ เธอรีบเรียกสติกลับคืนก่อนที่จะลงมาจากเนินดิน ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้เจ็บมาก เธอไปรักษาคนอื่นก่อน ... ส่วนฉัน จะขอสังเกตคนที่ลอบทำร้ายฉันก่อน ว่ามันเป็นใคร

   เคทรีบเดินเข้ามาหาอย่างเต็มใจ งั้นดิฉันจะช่วยด้วยอีกแรงนะคะ ประเดี๋ยวฉันจะคุ้มกันท่านให้เขาเข้ามาพลางแสดงให้ดูว่าเธอนั้นมีร่างกายทีพร้อมสู้แล้ว ก่อนที่จะคว้าดาบที่วางเอาไว้ขึ้นมาและคาดเก็บไว้ดังเดิม

   ลูน่าค่อยๆหันมาตอบช้าๆ เพราะรู้สึกแปล๊บๆที่แก้ม ขอบใจนะเธอยิ้มขอบคุณ ก่อนที่จะหันไปมองสิ่งที่มืดมนนั้นอีกครั้ง

   เวทพันธนาการของเอลฟ์ถูกสลายได้อย่างรวดเร็วหลังจากที่ความมืดมนนั้นคืบคลานเข้ามา ดูเหมือนว่ามันจะเป็นบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้เหล่ายักษ์แข็งแกร่งมากขึ้น รัศมีสีดำที่แสนมืดมิดนั้นแผ่ออกมาอย่างมหาศาลจนเป็นรูปร่างบางสิ่งบางอย่างที่น่ากลัว ร่างนั้นบุกทะลวงเข้ามาอย่างรวดเร็วตามด้วยยักษ์มารอีกมาก เพียงอึดใจ ภาพของสิ่งนั้นก็ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน

   นั่นมัน เอลฟ์แห่งความมืดมิด มาทิลลา เอลฟ์ผู้กระหายสงคราม ผู้ชำนาญด้านการรบเอลฟ์ตนข้างๆก็ได้เผลอปากพูดออกมาอย่างตกใจ เพื่อเห็นลักษณะรูปลักษณ์ของมาทิลลา เอลฟ์ผู้ลึกลับ ท่านคะ ท่านต้องระวังตัวนะคะเขาพูดเตือนลูน่าเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ลูน่าจะออกไปสู้

      

   ขอบคุณที่เตือนนะ เอาละเคท ถึงเวลาแล้ว

   ค่ะ!!”

   เอาล่ะ ไปกัน!” เสียงสุดท้ายเมื่อจบลง ฝีเท้าก็เร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั้งลูน่าและเคทต่างก็รีบก้าวฝีเท้าเพื่อไปให้ต่อกรกับมาทิลลา สาวเอลฟ์จอมเก่งกาจ

  

   ทางเดินที่เต็มไปด้วยเลือดสีแดงฉานที่ดูเหมือนถูกละเลงไปทั่ว ร่างกายของเหล่านักรบและฝูงยักษ์บ้างก็นอนอย่างไร้วิญญาณและหมดสติไป อาวุธนับพันนับหมื่นส่วนใหญ่นั้นถูกปักลงไปในร่างที่ไร้วิญญาณ ส่วนน้อยก็พังเละเทะไปแล้ว

   ที่ห่างไกลออกไปไม่มาก ก็ได้ยินเสียงการปะทะดังกึกก้องไปทั่ว อาวุธฟาดฟันใส่กันอย่างรวดเร็ว เสียงกรีดร้องอย่างทรมานก็มีให้ได้ยินอยู่เป็นช่วงๆ

  

...

 

   แก! ตายไปซะ!!” เสียงเอนแฮร์ยาคนหนึ่งพุ่งใส่ร่างของเผ่ามารอย่างสุดแรงเกิด พลางตวัดดาบยาวเล่มหนึ่งเพื่อหวังฟาดฟัน

   อย่าหวังไปหน่อยเลย

   เสียงที่ตอบกลับมาเป็นเสียงหญิงสาวคนหนึ่ง การต่อสู้เริ่มต้นอีกครั้ง เหล่าเอนแฮร์ยาอีกจำนวนหนึ่งได้ยกกำลังต่อสู้เข้าประชิดกับเผ่ายักษ์อีกจำนวนมาก

   เจ้าจงดับสูญไปพร้อมกับความมืดซะ!” เสียงสุดท้ายของหญิงคนนั้น เมื่อสิ้นสุดลง เธอก็ได้ร่ายเวทย์บางอย่าง ก่อนที่จะเกิดเงามืดขนาดใหญ่ครอบคลุมบริเวณนั้น ความมืดมิดที่แสนน่ากลัวถูกแปรเปลี่ยนไปเป็นหอกปลายแหลมที่แทงทะลุไปได้ทุกอย่าง

   เหล่าหอกแห่งความมืดที่พุ่งพรายลงสู่ผืนดิน ดั่งฝนที่ตกหนักในยามค่ำคืน เสียงร้องแห่งความเจ็บปวดที่ไม่ใช่มีเพียงแต่ของเหล่าผู้กล้า แต่ยักษ์อีกจำนวนหนึ่งก็โดนร่างแหไปด้วย ร่างของทั้งสองฝ่ายถูกแทงทะลุอย่างไม่ทันตั้งตัว

   อ๊ากกกก!!!!!!!”

   หึๆ ฮ่าๆๆร่างกายของหญิงสาวคนนั้นค่อยๆล่องลอยลงสู่ผืนดินอย่างช้าๆ เสียงหัวเราะที่ดังสนั่นไปทั่วอย่างสะใจ เสียงที่แฝงไปด้วยความชั่วร้าย

   ยังไม่ทันสิ้นเสียงของหัวเราะ ก็มีบางอย่างพุ่งผ่านเธอไปอย่างที่ตั้งใจจะทำร้ายเธอ แต่เธอก็สามารถหลบได้อย่างว่องไว นั่นใครน่ะ!!”

   ทำร้ายได้แม้แต่พวกตัวเองเสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างช้าๆ กองดินที่อยู่ด้านหลังของมาทิลลา มีเงามืดๆอยู่สองคนเนื่องจากแสงพระอาทิตย์ตั้งฉากกับสิ่งนั้น ทำให้ไม่สามารถมองเห็นหน้าได้ชัดเจน

คนที่จิตใจต่ำช้าแบบนี้ ฉันให้อภัยไม่ได้!”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

158 ความคิดเห็น

  1. #127 Yam_RolL (@yamroll-os) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กันยายน 2555 / 21:41
    บรรยายเีิริ่ดอีกแล้ววว
    มันส์มากกกกก ปรบมือเสียงดังๆ เลย ><
    สู้ๆ จ้า
    #127
    0
  2. #102 พoIพียง (@songpor) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2555 / 10:52
    บรรยายสงครามได้ดีจริงๆนะ
    เหมือนหลุดไปร่วมรบด้วยเลย55
    #102
    0
  3. #73 raydize (@raydize) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2555 / 19:24

    สงครามนี่ช่างเร้าใจจริงๆ ^^

    #73
    0
  4. #71 HanjiRu_PR (@kaikoku) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2555 / 21:12
    บรรยายสุดยอดอ่ะ แต่เราอยากให้คำพูดมันโหดกว่านี้อีกหน่อย สมจริงๆ 5555 ความคิดเห็นนะความคิดเห็น
    #71
    0
  5. #70 Hoyloadhoydong'nat (@natnatnatty17) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2555 / 20:17


    สงครามมม โหดอ่ะ TT

    บรรยายเห็นภาพมากเลย ยิ่งตอนที่เคทโดนหนามๆทิ่ม
    ลุ้นมากกกกก!รีบๆอัพต่อนะตัวว รออ่านอยู่ :D

    #70
    0