fall in love ตกหลุมรักคุณนักเขียน [CHANBAEK] ft.KAIHUN

ตอนที่ 3 : love 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    23 ต.ค. 62

"พี่ชิณณณณณ"เสียงที่มาก่อนตัวนั้นไม่ต้องเดาว่าใคร ซินเดินเข้ามาในร้านตามมาด้วยเพื่อนสนิทของเขาอย่างคินที่ถือถุงของกินมากมายเต็มมือ

"เอ้าทำไมได้มากับไอ้คินอะ"

"ก็พี่คินมาส่ง"

"ไงมึงอะ น้องกูยอมให้มาส่งด้วยหรอวะ"

"กูหล่อ"คินตอบแค่นั้นแล้วเดินเข้าไปหลังร้านเอาของไปเก็บ บลูมที่นั่งหันหลังอยู่ก็อมยิ้มเมื่อซินไม่สังเกตเห็นตัวเอง

"พี่ชิณณ์ พี่บลูมมารึยังอะ"ซินเดินออกมาจากหลังร้านแล้วเอ่ยถาม

"พี่อยู่นี่น้องซิน"บลูมส่งยิ้มหวานให้คนน้อง

"พี่บลูม!! พี่บลูมจริงๆด้วย"

"ดีใจอะไรขนาดนั้น"ชิณณ์แขวะน้องชาย ซินพองแก้มใส่พี่ชายแล้วทำเป็นไม่ได้ยิน

"พี่บลูม วันนี้ดื่มอะไรดีครับ พี่ชิณณ์ทำอะไรให้พี่บลูมดื่มหรอ อร่อยเหมือนซินทำไหม คงไม่หรอกเนาะ เพราะซินทำอร่อยที่สุด"ซินพ่นคำพูดรัวออกมาจนบลูมฟังแทบไม่ทัน คินที่นั่งดูอยู่ก็ได้แต่อมยิ้มกับความน่ารักของคนตรงหน้า ไอ้ชาร์ลมันเลี้ยงน้องด้วยอะไรทำไมน่ารักขนาดนี้นะ

"ซินไปไหนมาหรอ"บลูมเอ่ยถาม

"ไปอู่พี่คินมาครับ เอาขนมไปส่ง"

"อื้ม"บลูมยิ้มให้น้องชายเมื่อไม่รู้จะคุยอะไรกันต่อ

"พี่คิน นี่พี่บลูมครับ"ซินแนะนำ 

"สวัสดีครับคุณคิน"

"สวัสดีครับคุณบลูม"

"อะ แห่ม!!"ชิณณ์กระแอมไอเบาๆ ซินถึงกับเบ้ปาก

"นี่พี่ชิณณ์ พี่บลูมคงรู้จักแล้ว"ซินเอ่ย

"ครับ เรารู้จักกันแล้ว"

"วันนี้พี่บลูมต้องอยู่ทานข้าวกับซินนะ"

"ได้ครับ"

"เย้ๆๆๆๆ พี่บลูมน่ารักที่สุดเลย เราไปเล่นบนห้องกันดีกว่า"

"ที่นี่มีห้องด้วยหรอ"

"มีสิพี่บลูม ชั้นบนมีสองห้อง ห้องพี่ชิณณ์ กับห้องของซิน"

"แต่พี่ขึ้นไปได้แน่นะ"

"ได้สิ เนอะๆพี่ชิณณ์"ชิณณ์พยักหน้ารับแล้วส่งยิ้มให้ บลูมถึงกับหน้าร้อนขึ้นมาเมื่อสบตากับคนตัวสูง

"เอ่อ พี่ว่าเราไปกันเถอะ"

"ครับ ไปกัน"ทั้งสองจูงมือกันเดินขึ้นชั้นสองไป 

"ไงครับเพื่อน ชอบหรอวะ"คินเอ่ยแซว

"มึงอะ เลิกจีบน้องกูรึยัง"

"เลิกได้ไง น้องมึงกำลังใจอ่อน"

"พูดเองเออเองเก่งนะมึงเนี่ย"

"กูพูดจริง ซินเคยให้กูมาส่งที่ไหน"

"เอาใจช่วยนะเพื่อน"

"ไม่ต้องมาเอาใจช่วยกู มึงอะยังไง ชอบคุณบลูมหรอวะ"

"ก็น่ารักดี"

"แน้!! เพื่อนกูมันร้าย"

"กูไม่ใช่มึงนะ เห็นลูกน้องมึงบอกช่วงนี้สาวมาหาที่อู่บ่อยหนิ อย่ามาหลอกน้องกูนะมึง"

"พูดแบบนี้ถีบหน้ากูเลยก็ได้ กูจีบซินมาตั้งกี่ปีมึงเคยกูไปเอาใครรึไง"

"เออ ทำให้ได้อย่างที่พูดละกัน ไม่งั้นมึงได้ตายคาตีนกูแน่"

"จ้า พ่อนักรัก"

"นักรักเหี้ยไร โสดมากี่ปีแล้วกูเนี่ย"

"อย่าลืมว่ามึงกับกูโดนบอกเลิกวันเดียวกัน"

"เห้อ อย่าพูดถึงมันเลยไอ้คิน"

"เออ กูกลับละ"

"รีบหรอวะ"

"เออดิ ฝากงานไว้กับลูกน้องกลัวมันทำไม่ละเอียด"

"เออ ขับรถดีๆ"

"เออ ไปละ"









บนห้อง

"พี่บลูมดูนี่ นี่พี่ชิณณ์ต้อนเด็กๆๆหล่ะ น่ารักไหม"

"อื้ม น่ารักดี แก้มอ้วนเชียว"

"ตอนเด็กพี่ชิณณ์อ้วนมากกกกก แต่ซินตัวเล็กนิดเดียว นี่นึกว่าจะไม่โตแล้วนะเนี่ย"ซินเอ่ยพร้อมกับยู่หน้า

"ฮ่าๆ เราโตขนาดนี้ยังบอกว่ากลัวไม่โตอีกหรอ"

"ก็เพิ่งมาโตนี่เอง ซินอะไม่ชอบเลยตอนเด็กๆที่เพื่อนชอบล้อว่าไอ้เตี้ย"

"พี่ก็โดนล้อออกจะบ่อย ตอนนี้เพื่อนพี่มันก็ยังล้ออยู่เลย"

"ใครล้อพี่บลูมบอกซินมา เดี๋ยวซินจัดการให้เลย"

"กล้าจัดการเขารึไงหื้ม"

"กล้าสิ"

"จะทำยังไง"บลูมถาม

"ซินจะไม่ให้เขาเข้าร้านเลย ดีไหมพี่บลูม"

"อื้ม ดีสิฮ่าๆ"ทั้งสองนั่งคุยกันจนเวลาล่วงเลยไปมากโข บลูมก็มานั่งเขียนงานต่อเมื่อหัวสมองกำลังแล่น ซินที่เห็นพี่ทำงานก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงแล้วหลับไป เวลาผ่านไปบลูมก็ต้องชะงักเมื่อดูนาฬิกามันเป็นเวลาเกือบหกโมงเย็นเสสียแล้ว คนตัวเล็กบิดตัวคลายความเมื่อยแล้วเดินลงไปชั้นล่าง เมื่อเดินพ้นบันไดก็เจอชิณณ์ที่กำลังเก็บร้าน คนตัวเล็กรีบปรี่เข้ามาช่วยทันที

"บลูมช่วยนะครับ"

"เอ้า ซินหล่ะครับ"

"หลับครับ"

"จริงๆเลยไอ้ตัวเสบ"

"พี่ชิณณ์ บลูมเรียกยังงี้ได้ใช่ไหมครับ"

"ได้สิครับ แล้วแต่น้องบลูมเลย"

"เรียกบลูมเฉยๆก็ได้ครับ"

"แล้วนี่บลูมทำงานเสร็จแล้วหรอหืม"

"เขียนต่อไม่ไหวแล้วครับ สมองไม่วิ่งแล้ว"บลูมที่กำลังเช็ดโต๊ะหันมาบอกพร้อมกับพองแก้มบ่งบอกว่าหมดอารมณ์ที่จะเขียนจริงๆ

"ฮ่าๆ วันหลลังก็มาหาแรงบันดาลใจที่นี่ได้นะ"

"อ่า ครับ"คนตัวเล็กก้มหน้างุดไม่กล้สมองคนตัวสูง เขาเดาว่าตอนนี้อีกคนต้องกำลังจ้องตนอยู่แน่ๆเลย

"พี่บลูม!!!!"เสียงที่ดังมาจากบันไดเรียกสายตาจากคนพี่ทั้งสองให้หันไปมอง ซินที่วิ่งลงมาด้วยสภาพผมเพ้าชี้โด่เด่นั่นทำให้ชิณณ์ถึงกับหัวเราะขำ

"ก่อนจะวิ่งลงมาส่องกระจกก่อนก็ได้ไหม"ชิณณ์แซวน้องชาย

"นึกว่าพี่บลูมกลับไปแล้วหนิ"ซินวิ่งเข้ามากอดแขนบลูมแล้วเอนหัวซบลงไหล่ของพี่หน้าหวาน บลูมยกมือขึ้นสางผมให้เจ้าน้องชายเบาๆ

"เก็บของเสร็จพี่ก็จะกลับแล้วหล่ะ"

"ทานข้าวด้วยกันก่อนสิครับ พี่ชิณณ์ทำอาหารยังงี้"มือเรียงยกนิ้วโป้งขึ้้นมาบ่งบอกว่าอาหารที่พี่ชายทำนั้นอร่อยแค่ไหน บลูมยกยิ้มแล้วหันไปมองชิณณ์ที่กำลังมองตนอยู่

"อยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนนะครับ"ชิณณ์เอ่ย บลูมยกยิ้มแล้วพยักหน้ารับ

"ครับ"

"เย้ๆ พี่ชิณณ์ไปทำกับข้าวเลย น้องเก็บช่วย"ซินดันหลังพี่ชายให้เข้าครัวไป ทั้งสองเก็บร้านเสร็จชิณณ์ก็ยกอาหารออกมาสองสามอย่าง 

"มาทานข้าวกันครับ"

"วําวน่าทานมากเลยพี่ชิณณ์"ซินเอ่ยชม

"งั้นก็ทานเยอะๆ ยิ่งผอมๆอยู่ด้วย"

"ซินหุ่นดีต่างหาก!!"

"แก้มอะแบ่งออกมาที่ตัวบ้าง เก็บไว้แต่แก้มรึไงสารอาหารเนี่ย"

"พี่ชิณณ์จะว่าน้องแก้มอ้วนหรอ!"

"ก็ฬช่หนะสิ"

"พี่บลูมก็แก้มอ้วนพี่ชิณณ์ไม่เห็นว่าเลย"

"ก็เค้าน่ารัก พี่จะว่าทำไม"










TALK
อ่านให้สนุกนะคะ 

ไรท์กลับมาแล้ว








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น