[จบ] Paparazzi สืบข่าวป่วนหัวใจ [Yuri]​ [มีEBook MEB]

ตอนที่ 25 : 9-2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 235
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    6 มี.ค. 63


 


 

โชคดีที่เมื่อคืนฉันปิดโทรศัพท์ไว้ทั้งคืนเลยนอนหลับเต็มอิ่ม เพราะเมื่อเปิดโทรศัพท์มือถือขึ้นมาหน้าจอก็โชว์เบอร์สายเรียกเข้าเกือบร้อยสายจากกันตา


 

และตามมาด้วยข้อความจากไลน์อีกเพียบ


 

ฉันกดเข้าไปอ่านข้อความที่เธอส่งมา


 


 


 

กันตา: ทำไมชอบตัดสายฉันจังฮ่ะ!

กันตา: ใครบอกให้ตัด คราวหลังห้ามทำแบบนี้อีก ฉันต้องเป็นคนตัดเองเท่านั้น ไม่เข้าใจหรือไง!

กันตา: ถ้าเธอทำอีกครั้งละก็ เจอฉันแน่

กันตา: ทำไมไม่อ่าน อ่านสิ อ่าน อ่าน อ่าน

กันตา: ยัยโจรตกทองอย่าเมินข้อความฉัน ยัยโจรรรรร!


 


 


 

และสติ๊กเกอร์ไลน์อีกเป็นร้อยถูกส่งจนไปสิ้นสุดประมาณตีสองเกือบตีสาม


 

“อะไรของเขาว่ะเนี่ย ไปกินรังแตนที่ไหนมา ไม่หลับไม่นอนรึไง”


 

จากนั้นฉันก็เก็บโทรศัพท์มือถือลงถุงผ้าของตัวเองและจัดการตัวเองให้เรียบร้อย หลังจากนั้นไม่นานรถตู้ส่วนตัวของกันตาก็มาถึงคอนโดฉัน


 

เมื่อวานระหว่างกลับหลังจากส่งรถให้ช่างดูแลเป็นที่เรียบร้อย ฉันก็โทรบอกคนขับรถของเธอให้มารับฉันตามที่อยู่และเวลานัด


 

ฉันเห็นรถตู้คันสีดำเงาวับเทียบจอดอยู่ต่อหน้าฉัน ฉันชะเง้อมองด้วยความไม่แน่ใจ ดันลืมถามทะเบียนรถ แถมหน้าคนคนขับเป็นยังไงฉันก็ไม่เคยเห็นมาก่อน


 

แต่แล้วคนขับรถก็ลงจากรถและตรงมาหาฉัน


 

“คุณใบข้าวใช่ไหมครับ”


 

สิ่งที่เขาพูดกับฉันทำให้ฉันมั่นใจว่าคันนี้แหละรถของกันตา


 

“ใช่ค่ะ ใบข้าวผู้จัดการชั่วคราวของคุณกันตา” ฉันแนะนำตัวเองเสร็จสรรพ


 

“ผมสมหมายครับ เชิญครับ” เขาแนะนำตัวเสร็จก็เปิดประตูรถให้ฉัน


 

“ขอบคุณค่ะ” ฉันยิ้มเล็กน้อย ไม่ค่อยชินกับการที่มีคนเปิดประตูให้เลยแฮะ


 

เมื่อใกล้จะถึงที่หมายฉันก็โทรหากันตาเพื่อบอกให้เธอเตรียมตัวเตรียมพร้อม


 

“ใกล้ถึงแล้ว ลงมาเลย”


 

[ยังไม่ถึงไม่ใช่เหรอ แล้วใกล้แค่ไหน]


 

“หน้าป้อมยามแล้วเนี่ย”


 

[ก็ถือว่ายังไม่ถึง]


 

“เข้ามาข้างในแล้วเนี่ย ลงมาตอนนี้เลย ฉันรออยู่ในรถนะ” เมื่อฉันสื่อสารกับเธอเสร็จก็กำลังจะจบบทสนทนา แต่แล้วกันตาก็รีบพูดขึ้นอย่างใจร้อน


 

[เดี๋ยว ๆ]


 

“คะ?”


 

[...ตรู๊ด...ตรู๊ด...ตรู๊ด]


 

“หืม?” ฉันเอาโทรศัพท์ที่แนบหูออกมาดูหน้าจอก็พบว่าเธอตัดสายทิ้งไปแล้ว แล้วทำไมเธอต้องพูดเหมือนมีอะไรจะพูดกับฉันต่อในเมื่อเธอวางไปแล้ว


 


 


 

เมื่อคืน

“แปด แปดโมง ... ให้เปิดแค่นี้ก็ไ...ม่...ได้” กันตาจ้องหน้าจอโทรศัพท์ที่กำลังคอลหาผู้จัดการอย่างใบข้าวและเห็นว่าเธอถูกตัดสายไปต่อหน้าต่อตาอีกแล้ว!


 

เธอโดนใบข้าวทำแบบนี้แทบนับไม่ถ้วน ซึ่งเธอไม่ชอบเอามาก ๆ แต่ยิ่งไม่ชอบก็ยิ่งเจอบ่อย


 

“บอกไม่เคยฟังเลยใช่ไหมว่าห้ามตัดสายช้านนนนน!” กันตาคำรามขึ้นด้วยความเหลืออด


 

“หน็อยยัยบ้า!! ยัยโจร ยัย.. ยัย… โอ๊ย!” กันตากำมือแน่นกรอด หยิบหมอนข้างที่วางด้านข้างตัวขึ้นแกว่งฟาดเตียงสองสามทีให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น


 

“คิดว่าจะยอมเหรอ ไม่มีทาง!” กันตาบ่นใส่หน้าจอโทรศัพท์มือถือเสร็จก็กดต่อสายหาใบข้าวอีกครั้ง แต่เมื่อโทรทางไลน์ไม่มีคนรับจึงเปลี่ยนเป็นโทรปรกติ


 

[ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก…...]


 

กันตาย่นคิ้วเมื่อเสียงของข้อความอัตโนมัติ


 

“ปิดเครื่องใส่ด้วย ไอ้โจร!” กันตาโมโหปี๊ดจนปรอทความร้อนแทบแตก ขาดสติกดส่งข้อความด่าทางไลน์ไปรัว ๆ และรัวสติ๊กเกอร์อีกเป็นร้อยจนเริ่มง่วง


 

“ปิด.. เครื่อง… แล้วยังไม่.. อ่านอีก” เธอพูดสะลึมสะลือ จากที่กดส่งสติ๊กเกอร์รัวก็เริ่มช้าลง ช้าลงจนหยุดนิ่งสนิท


 

และเช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อเธอตื่นขึ้นมาพร้อมได้รับข้อความจากระบบว่าเบอร์ของผู้จัดการชั่วคราวอย่างใบข้าวสามารถติดต่อได้แล้วในขณะนี้ ทำให้อารมณ์ที่หายไปตั้งแต่ผล็อยหลับกลับปะทุขึ้นอีกครั้ง


 

“ใบข้าว ไอ้โจรนิสัยไม่ดี ฉันต้องทำอะไรสักอย่างให้รู้สึกดีขึ้น” กันตานอนคิดสักพัก ก็เปลี่ยนเป็นนั่ง เดินวนไปวนแต่ก็ยังนึกวิธีไม่ออก จนกระทั่งอาบน้ำแต่งตัวแล้วก็ยังคงไม่มีไอเดีย


 

แต่แล้วเมื่อมีสายโทรเข้าจากใบข้าว คุยกันไปได้สักพัก เธอก็รู้แล้วว่าควรจะแก้แค้นคืนยังไง เมื่อคิดได้ดังนั้นกันตาจึงแสยะยิ้ม


 

“เดี๋ยว ๆ” จากประสบการณ์คุยโทรศัพท์กับใบข้าว กันตาเห็นว่าปลายสายต้องตัดสายเธออีกครั้งแน่นอน เธอจึงรีบเรียกไว้ก่อนและลงมือชิงตัดสายก่อน แค่นี้ก็สบายใจแล้ว


 

“ฉันนี่มันฉลาดจริงจริ๊ง” เธอชมตัวเองอย่างภาคภูมิใจหลังจากทำดั่งใจหวังสำเร็จ ซึ่งอีกฝ่ายไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลยสักนิด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

51 ความคิดเห็น

  1. #18 12345678906303 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 20:49
    อย่างชอบบบ55555
    #18
    0
  2. #17 athit-sun (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 17:46
    ความติ๊งต๊องนี้ท่านได้แต่ใดมากันตา
    #17
    0