[จบ] Paparazzi สืบข่าวป่วนหัวใจ [Yuri]​ [มีEBook MEB]

ตอนที่ 11 : 5-2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 304
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    12 ม.ค. 63


 


 

กันตาเดินนำฉันอย่างรู้เส้นทางเป็นอย่างดี ก่อนไปหยุดอยู่หน้าร้านขายโทรศัพท์มือถือ คาดว่าน่าจะเป็นร้านประจำของเธอเพราะเธอเดินเข้าไปอย่างไม่ลังเล แต่บางทีเธอก็มีความมั่นใจในตัวเองสูงอยู่แล้วคงไม่แปลกเท่าไหร่นัก


 

“ฉันรอคุณตรงนี้นะ” ฉันยืนรอเธออยู่หน้าร้านโดยไม่เข้าไปด้วย เธอเหลียวหลังมามองและไม่ได้ตอบอะไร


 

ใระหว่างที่ฉันยืนรอทอดสายตามองคนโน้นทีคนนั้นทีหางตาก็พลันเห็นผู้ชายร่างสูง ฉันกำลังจะหันไปมองให้เต็มตาแต่กันตาเรียกขึ้นก่อน


 

“เสร็จแล้ว”


 

“ทำไมเร็วจังเลยคะ” ฉันถามด้วยความสงสัย เพราะเธอเข้าไปในร้านไม่ถึงยี่สิบนาทีด้วยซ้ำ


 

“ฉันก็โทรมาบอกให้เขาเตรียมไว้ให้สิ จะได้ไม่ต้องเสียเวลา เธอนี่ไม่ฉลาดเอาเสียเลย”


 

แววตาของเธอที่มองฉันบ่งบอกว่าเซ็งสุด ๆ


 

“มีอะไรกันรึเปล่าครับน้องตา”


 

เสียงเอ่ยดังมาจากข้างหลังฉัน เมื่อหันไปมองก็พบว่าผู้ชายตัวสูงที่ฉันสะดุดไปเมื่อครู่คือมานัท


 

“คนที่เมื่อคราวก่อนเจอนี่ เขามาวุ่นวายกับน้องตาใช่ไหม เดี๋ยวพี่ห้ามให้เอง” จากนั้นพี่มานัทก็เอาตัวเข้ามาแทรกตรงกลางระหว่างฉันและกันตา พร้อมกันมือให้เกิดระยะห่าง


 

แหม่ ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษเอาหน้าจริง


 

“คุณครับ” เขาจ้องหน้าฉัน


 

“คะ?”


 

“กรุณาอยู่ห่าง ๆ น้องตาและอย่ามาก่อกวนกันอีกนะครับ ถ้าผมเห็นอีกครั้ง คราวนี้ผมจะแจ้งตำรวจ” เขาทำหน้าจริงจัง


 

“คือมันไม่ใช่อย่างที่พี่มานัทเข้าใจนะคะ”


 

“ใครเป็นพี่คุณครับ”


 

ถ้าฉันเอานิ้วจิ้มตาพี่มานัทจะผิดไหม


 

“คุณอธิบายหน่อย” ฉันหันไปขอความช่วยเหลือจากกันตา


 

“…” เธอเงียบก่อนจะยักไหล่ไม่รับรู้กับสิ่งที่ฉันพูด


 

“เมื่อกี้ทำเป็นรู้จักน้องตา ตกลงว่าคุณมั่วนิ่ม” พี่มานัทเอ่ยขึ้น


 

ฉันเหลือบมองกันตาพลางส่งสายตาพิฆาต จากนั้นจึงหันหลังเตรียมตัวเดินกลับ แต่แล้วเธอก็คว้าข้อมือฉันเอาไว้


 

“มากับตาเองค่ะ ผู้จัดการชั่วคราวของตา” เธอบอกพี่มานัทก่อนคุยกับฉัน “ทำเป็นมีอารมณ์ไปได้”


 

“สรุปเป็นผู้จัดการ สวัสดีครับผมมานัท”


 

ฉันยืนหน้านิ่งก้มมองดูมือที่ยื่นออกมาเพื่อแสดงความรู้จักอย่างเป็นมิตร ซึ่งผิดกับเหตุการณ์ก่อนหน้า


 

ฉันเงยหน้าขึ้นพร้อมใบหน้าที่เปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มสดใส


 

“ใบข้าวค่ะ”


 

คนอะไรเปลี่ยนเร็วชะมัด… แต่ก็ดีเหมือนกันคราวนี้ฉันจะได้ทำงานเกี่ยวกับพี่มานัทได้สะดวกขึ้น


 

“น้องตาจะไปไหนต่อรึเปล่าครับ ถ้าไม่ให้พี่เลี้ยงข้าวสักมื้อแล้วกัน มีร้านเปิดใหม่ข้างบน” มานัททิ้งฉันหน้าเหว๋ออ้าปากค้างเพราะกำลังจะพูดบางอย่างต่อ


 

แนะนำตัวตามมารยาทสังคมสินะ… อีพี่มานัท ฉันจะแฉให้ได้คอยดู!


 

“ตาไม่ว่างเลยค่ะ เอาไว้คราวหน้าแล้วกัน ตามีธุระต้องทำต่อค่ะ เชิญพี่ตามสบายเลย ตาขอตัวนะคะ” กันตารีบบอกลาและดึงมือฉันเข้าร้านขายโทรศัพท์มือถือที่เธอเพิ่งเดินออกมา


 

“ไหนว่าเสร็จแล้วไง” ฉันถามงง ๆ เมื่อถูกลากเข้ามาในร้าน


 

“จ่ายเงิน” เธอพูดเสียงเรียบ


 

“….” ฉันยืนนิ่งรอเธอจัดการธุระของเธอเอง


 

“ยืนทำอะไร ฉันบอกให้จ่ายเงิน!” กันตาย่นคิ้วมองหน้าฉัน


 

“ฉัน?” ฉันยกนิ้วชี้เข้าที่หน้าตัวเองพร้อมทวน


 

ตอนแรกฉันก็แปลกใจที่กันตารั้งฉันไว้และพูดให้พี่มานัทเข้าใจ แต่ความจริงแล้วเธอให้ฉันมาจ่ายเงินค่าโทรศัพท์มือถือให้เธอนี่เอง


 

“ใช่สิ เร็ว! ฉันอยากพักผ่อนแล้ว”


 

“แล้วทำไมฉันต้องเป็นคนจ่ายให้คุณด้วย”


 

“ลืมกระเป๋าไว้ในรถ ไม่ได้ติดมาด้วย”


 

“แอปแบงค์กิ้ง”


 

“ก็ฉันซื้อมือถือใหม่จะมีได้ไงล่ะ คิดหน่อย”


 

เออ… ลืมคิดไป


 

“เท่าไหร่คะ?” ฉันถามคนขาย


 

เมื่อคนขายบอกตัวเลขที่ชัดเจนออกมาทำฉันถึงกับผงะ


 

บางทีฉันอาจหูฝาดไป


 

“เมื่อกี้ว่าไงนะคะ ได้ยินไม่ถนัด”


 

“สามหมื่นหกพันเก้าร้อยครับ เคสอีกพันห้า รวมเป็นสามหมื่นแปดพันสี่ร้อยครับผม!” คนขายพูดอย่างคล่องปากพร้อมกับกดเครื่องคิดเลขเพื่อคำนวณ


 

“สามหมื่นแปดพันสี่ร้อย!!” ฉ-ฉันได้ยินไม่ผิดใช่ไหม ใครก็ได้ช่วยบอกที


 

“จ่ายเร็วสิ เมื่อยจะแย่อยู่แล้ว” กันตาเร่ง


 

“ซื้อมือถือหรือมอ’ ไซค์ ทำไมมันแพงอย่างนี้”


 

“จ่ายไปเถอะน่า อย่าบ่นเลย เดี๋ยวฉันโอนคืนให้ ไม่เบี้ยวหรอก”


 

ฉันจ้องหน้ากันตาก่อนจะหันไปยิ้มแห้งให้พนักงานเล็กน้อย จากนั้นจึงเปิดกระเป๋าและล้วงบัตรเครดิตออกมาช้า ๆ


 

ในขณะที่ฉันกำลังจะยื่นมัน กันตาก็คว้าไปจากมือและยื่นให้คนขายแทน


 

“นี่คุณ!”


 

“รีบจ่ายจะได้รีบไป หยิบไปสั่นไปแล้วเมื่อไหร่จะเสร็จ”


 

สั่นสิ เงินไม่เคยออกจากกระเป๋าวันเดียวเกือบสี่หมื่นแบบนี้


 

“ขอบคุณครับ แวะมาใหม่นะครับ”


 

“ขอบคุณค่ะ”


 

มันจะไม่มีคราวหน้าเด็ดขาด!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

51 ความคิดเห็น

  1. #7 Haoshinao (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 02:57

    เป็นใครก็สั่น เงินสะลายยังกับฝุ่น

    #7
    0