คุณหนูสุดสวยจอมเปิ่นปะทะพ่อบ้านสุดหล่อจอมเฮี้ยบ(จบแล้วคะ!)

ตอนที่ 2 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    23 ก.ค. 55

 ก็อกๆ

"คุณหนูคะตื่นได้แล้วคะ"

ก็อกๆ

"คุณหนูคะ"

ก็อกๆ

"คุณหนูคะ ดิฉันเข้าไปนะคะ"

แอ๊ดดด โผละ!

"กรี๊ดดด!!!!"

"ฮิๆเสร็จไปอีกรายแล้ว"

สวัสดีคะฉัน
'แองเจล่า เดอ ฟรองเต้'เรียก'แองเจิ้ล'หรือ'แองจี้'ก็ได้ ทุกคนคงสงสัยว่าฉันทำอะไรอยู่ ฉันจะบอกว่าแกล้งคนใช้ส่วนตัวไงล่ะนี่ก็รายที่40กว่าแล้วมั้ง วันนี้คงจะลาออกอีกคนแล้วล่ะนะ ฮิฮิ

ณ ห้องคุณพ่อแองเจล่า

"ลาออกอีกคนแล้วเหรอคะ ท่านพ่อ"เสียงอันนุ่มนวลและอ่อนโยนที่ถามผู้เป็นพ่อ

"อืม นี่ก็คนที่40กว่าแล้วล่ะ"

"งั้นจะทำยังไงดีล่ะคะ"

"มาตรการเด็ดขาดน่ะสิเรียกคนๆนั้นมาได้แล้ว"

"คะ ท่านพ่อ"เธอพูดก่อนที่จะเดินออกไปจากห้อง

"หวังว่าคงจะได้ผลนะคราวนี้น่ะ"ชายคนนั้นพึมพำ

เช้าวันต่อมาที่โรงเรียนนานาชาตินากิยะ(สมมุติจ้า)

"ลั้นลา
~~"

"วันนี้แกดูดีใจกว่าปกตินะแองจี้"

"นั่นสิเจ้าคะ"

"แหม!
'แร็ค'กับ'ยูคาริ'ก็น่าจะรู้นิ"

"รู้แล้วล่ะ"ทั้งสองพูดพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

ทั้งสองคนนี้คือเพื่อนสมัยเด็กของันเองนาย
'แร็ค'กับ'ยูคาริ'ทั้งสองนิสัยแตกต่างจากฉันโดยสิ้นเชิงแต่ไม่รู้ทำไมถึงเป็นเพื่อนกันมาถึงตอนนี้ แม้จะอยู่กันคนละห้องก็เถอะ

"ว่าแต่วันนี้ไปเที่ยวกันป่ะ"

"อืม วันนี้ฉันว่างๆน่ะ"แร็คตอบ

"ฉันต้องขอดูก่อนนะ เดี๋ยวตอนพักเที่ยงจะมาบอกจ๊ะ ตอนนี้ฉันว่าเราน่าจะรีบิ่งไปเข้าห้องได้แล้วนะ"

"จริงด้วย"ฉันพูดและรีบวิ่งไปจนไม่ได้ระวังจน

โครม!

ว้าก!!!ฉันรู้ตัวอีกที่ก็มาอยู่ในสภาพคร่องร่างผู้ชายแล้ว อ๊ากกกก

"ขอโทษคะ
>////<"ฉันรีบลุกและจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย

"เป็นอะไรมากไหมคะ ขอโทษจริงๆคะ"

เขาลุกขึ้นและจัดเสื้อผ้าของเขาแต่ไม่พูดอะไรแค่ยิ้มแล้วเดินจากไปเท่านั้น

"เป็นไรมากไหมเจ้าคะ"ยูคาริถาม

"ไม่เป็นไรมากหรอก"

"ว่าแต่คนที่คุณแองจี้ชนน่ะหล่อดีนะเจ้าคะ"

"จริงด้วยหล่อดีนะ หน้าตาดีกว่านายแร็คอีก"

"อย่าเพิ่งมานินทาฉัน รีบขึ้นห้องกันได้แล้ว"แร็คตามมาแล้วรีบวิ่งนำขึ้นไป

ติ๊งต๊อง
~

"เฮ้อ~ พักเที่ยงซักที"

"แองจี้เจ้าคะ"ยูคาริรีบวิ่งเข้ามาแล้วกอดฉันเฉยเลย

"เออ...ยูคาริมีอะไรหรอ"

"ก็เย็นนี้ยูคาริว่างน่ะสิเจ้าคะ"

โป๊ก!

"ไม่ต้องดีใจขนาดนั้นก็ได้มั้ง"แร็คเดินเข้ามาพร้องกล่องข้าวสองกล่อง

"โอ๊ย!เจ็บนะเจ้าคะ"ยูคาริพูด

"อ้าว!แร็คนั้นกล่องข้าวใครอ่ะ"

"ก็ของแกไง แกลืมเอามาใช่ไหมพี่
'เอเลน'เป็นคนเอามาให้"

"พี่เอเลนหรอ"ฉันพูดพึมพำ

พี่
'เอเลน่า'เนี่ยนะจะมาเป็นห่วงฉันน่ะ ไม่มีทางหรอกน่า อืม~ แต่คิดไปก็เสียเวลาเปล่าเนอะ ลงมือกินดีกว่า

"อ๊ะ!ฉันไปซื้อน้ำดีกว่าพวกแกจะเอาอะไรไหม
?"

"ฉันเอาน้ำ....อืม....น้ำ"

"ถ้าคิดนานก็ไม่ต้องกิน"

"เอาน้ำเปล่าล่ะกัน"

"แล้วยูคาริล่ะ"

"น้ำส้มล่ะกันเจ้าคะ"

"ไม่เปลี่ยนใจแน่นะ"

"อืม"ทั้งสองพยักหน้า

ระหว่างฉันเดินไปซื้อน้ำก็เห็นเด็กผู้ชายคนเมื่อเช้าเดินสวนทางไป ฉันมีความรู้สึกว่าเราต้องมีอะไรเกี่ยวพันกันแน่ๆ แต่เราไม่เคยเจอกันเลยนี่

"มาแล้วจ้า
^^"

"กว่าจะมาได้"นายแร็คบ่น

"แหม!ทำไมไม่ไปซื้อเองล่ะ"

"น่าๆหยุดทะเลาะกันแล้วมากินข้าวเที่ยงกันเถอะเจ้าคะ"

"เออ...วันนี้น่ะ"นายแร็คพูดขึ้น

"มีอะไรงั้นหรอ"

"อย่าบอกนะเจ้าคะว่าเป็นเรื่องเด็กนร.ใหม่ที่ย้ายเข้ามาในห้องของคุณแร็คน่ะเจ้าคะ"

"ถูกแล้วล่ะ"

"ทำไมเหรอ"

"แกนี่ตกข่าวมากเลย= ="

"แหะๆ"

"จำเด็กผู้ชายที่ชนแกป่ะ นั่นแหละนักเรียนคนนั้นน่ะ"

"แค่นี้อ่ะ"

"เออ แค่นี้แหละ"

"นึกว่าจะเป็นข่าวใหญ่โตกว่านี้เสียอีก"

"ช่างมันเถอะเจ้าคะ กินกันต่อเถอะ"

ติ๊งต๊อง
~

"เย้~ เลิกเรียนแล้ว"

"มาแล้วเจ้าคะ"

"อ๊ะ!ยูคาริ"

"อย่าลืมฉันล่ะ"นายแร็คเดินเข้ามา

"ว่าแต่แกจะไปไหนหรอ"

"เดินห้างแหละ"

"เย้
~ เดินห้างๆเจ้าคะ"

"ดูเหมือนว่าจะต้องไปเป็นลูกหอบแหะ"

"ถูกแล้วล่ะ"ฉันกับยูคาริพูดพร้อมกันทำเอาแร็คหน้าซีดเลย

"ว้าว
~ อันนี้สวยจัง"

"ว้าว
~ ตุ๊กตาตัวนี้โมเอะจังเจ้าคะ"

"เออ
~ เราหยุดพักกันก่อนได้ไหมฉันหนักมีทั้งกระเป๋านร.พวกเธอและของฉัน ถุงกล่องโดนัทและถุงช้อปปิ้งพวกเธอ"

"งั้นไปดูอันนี้ก่อน"

"ใช่เจ้าคะ"

"เฮ้อ
~ (= =")"

ติ๊ดๆ
~~โทรศัพท์มาจ้าๆ

"นั่นเสียงโทรศัพท์แกหรอนั้น"นายแร็คบ่นพึมพำ

"แล้วจะทำไมย่ะ"

"เปล่านี่รับโทรศัพท์เหอะ"

"ฮัลโหลแองเจิ้ลพูดคะ.........คะจะกลับเดี๋ยวนี้ล่ะคะ"

ติ๊ด
~~

"ฉันกลับก่อนนะพ่อโทร.มาตาม"

"กลับพร้อมกันเลยก็ได้เจ้าคะ จริงไหมคุณแร็คเจ้าคะ"

"อืมยังไงก็กลับทางเดียวกันนี่และนี่ก็เกือบจะสองทุ่มแล้วด้วย ฉันบอกว่าจะกลับก่อนสองทุ่มน่ะ"

"ขอบคุณมากนะที่มาส่งทั้งสองคน เอาของให้คนใช้ฉันเก็บก็แล้วกันนะ ไปล่ะพ่อมีเรื่องจะคุยน่ะ บาย"

"บาย"

"บายเจ้าคะ"

ณ ห้องคุณพ่อของแองเจล่า

"มีอะไรเหรอคะพ่อ"

"พ่อจะบอกลูกว่าจะมีพ่อบ้านคนใหม่มาดูแลลูกโดยเฉพาะน่ะ ให้เตรียมตัวด้วยนะ"

"คะจะเตรียมตัวคะ"

"อืมไปได้แล้วล่ะ ว่าแต่...."

"คะ"

"ของที่ลูกซื้อมามันไม่มีที่วางน่ะสิคนใช้บอกเต็มตู้อีกแล้ว!!"

"งั้นก็เอาไปแบ่งให้พี่ก็ได้นี่คะ ไปล่ะคะ"

ปัง!

"เดี๋ยวสิ!ของพี่สาวลูกมันก็เต็มเหมือนกัน
T^T"

"เฮ้อ~ เข้านอนก่อนดีกว่าพรุ่งนี้ต้องเจอพ่อบ้านคนใหม่นี่เนอะ วางแผนแกล้งอะไรดีน้า"

เช้าวันต่อมา

ก็อกๆ

"อรุณสวัสดิ์ครับคุณหนู"

ฮิฮิ คงจะเป็นพ่อบ้านคนใหม่สินะ เสร็จฉันแน่

ก็อกๆ

"คุณหนูครับตื่นรึยังครับ งั้นผมเข้าไปนะครับ"

แอ๊ดดด

จะเข้ามาแล้วแกล้งนอนดีกว่า

โผละ!

เยส!สำเร็จแล้ว

ฟลุป!

"เอ๋!
?"

"คุณหนูตื่นแล้วหรอครับ^^"

"นายเข้ามาได้ไง แล้วนายหลบถังได้ไงน่ะ"

"หมายถึงนี่หรอครับแสดงว่าคุณหนูเป็นคนทำสินะครับ"

"ใช่ เอ๊ย ไม่ใช่ แต่เดี๋ยวก่อนนะนายคือ..."

"ขอโทษครับผลืมแนะนำตัวไปผมฟูจิวาระ ยูกิคนที่ท่านพ่อคุณหนูสั่งให้มาดูแลคุณหนูครับ"

"อย่าบอกนะ เราเคยเจอกันที่โรงเรียนแล้วทำไมนายถึงเรียนโรงเรียนเดียวกับฉันล่ะ"

"ถูกแล้วล่ะครับคุณหนูที่ผมได้เรียนโรงเรียนเดียวกับคุณหนูเป็นเพราะท่านพ่อคุณหนูสั่งให้ไปดูแลคุณหนูตลอด24ชม.ครับแต่ก็ดีสำหรับผมด้วยเนื่องจากจะได้เรียนให้จบเพราะผมไม่มีเงินค่าเล่าเรียนครับ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาสำหรับการมานั่งคุยกันนะครับ ผมให้เวลาคุณหนู10นาทีไปอาบน้ำแต่งตัวไปโรงเรียนนะครับ ถ้าเกินรถจะไม่รอนะครับ เอาล่ะผมไปรอที่รถนะครับ"

"เดี๋ยวก่อนสิ ฉันยังงงอยู่เลย"

"ผมจะบอกง่ายๆว่านี่คือการฝึกให้คุณหนูมีความเป็นกุลสตรีไงครับ อย่าลืมนะครับ10นาทีเท่านั้นไม่งั้นต้องเดินไปนะครับ"

"เดี๋ยวสิ!10นาทีหรอ รีบหน่อยดีกว่าหน้าตาหมอนั่นดูเอาจริงแหะ แต่ฉันไม่มีวันยอมให้หมอนั่นมาสยบฉันได้หรอกน่า คนอย่างฉันมันกัดไม่ปล่อยย่ะ"


GG ..
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13 ความคิดเห็น

  1. #5 miyugi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2555 / 19:47
    สนุกมากค่ะอัพต่อไวๆนะค่ะ
    #5
    0
  2. #2 เจ้าหญิง วาเลนเซีย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2555 / 12:09
    กรี๊ดดดดด!!!  น่าร้ากกกกจังค่ะ สนุกด้วย อัพต่อๆ><
    #2
    0