(fic Haikyuu )จดหมายเหตุ||||| [Atsumu x oc ]

ตอนที่ 4 : จดหมายเหตุที่ ๔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    12 ธ.ค. 63

"If you live to be a hundred, I want to live to be a hundred minus one day, so I never have to live without you."


"ถ้าเธอมีชีวิต 100 ปี ฉันอยากที่จะมีอายุ 100 ปี และลดไป 1 วัน เพราะฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่ในวันที่ไม่มีเธอ"




________________________________________________





 สำหรับทุกๆคนแล้วเวลาพักเที่ยงหรือเวลาพักกลางวันเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดตอนแรกสำหรับฉันก็ใช่มันเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดแต่ตอนนี้ฉันว่ามันไม่ใช่ละค่ะตอนนี้ฉันรู้สึกว่าพักกลางวันเป็นนรกขึ้นทุกวัน เพราะตัวฉันที่ทำ ผ้าเช็ดหน้านั้นตก กับ แฝดนรกที่ต้องการเจอฉัน  แต่นั้นก็ไม่ใช่ประเด็นที่สำคัญหรอกคะ ประเด็นมันอยู่ที่   ช่วงเวงาที่เเสนสงบสุขของฉันมันจะหายไป................เเต่ทุกคนคิดหรอคะ  ว่า โคโจว คานาเอะ คนนี้จะยอมให้มันเป็นเเบบนี้     

.


.


เเน่นอนคะว่าไม่คะ   ฉันไม่มีทางยอมให้เวลาที่เเสนสงบสุขหายไปเพราะ เเฝด หรอกคะ








หลังจากคายเรียนที่ 3 จบไป เวลาแห่ง สววรค์ ได้เริ่มขึ้น ก็คือ พักกลางวันนั้นเอง สำหรับคนอื่นนะ เขาคงได้กินข้าวอย่างมีความสุขสินะ เเต่ สำหรับแฝดมิยะ นะ ไม่ใช่ เพราะ พวกเขาต้องไปตามหาเจ้าของจดหมายที่อยู่ห้อง 4 นะสิ   พวกเขาทั้งสองคนต้องยอมอดข้าวเที่ยง เพื่อไปตามหา ผู้หญิง เพียงคนเดียวเนี่ยนะ  

ใช่พวกเขาต้องทำ   เห้ออ คิตะซังเองก็สั่งพวกเขาเก่งจังนะ พวกเขานะไม่ใช่ สุดนอดมนุษย์ซักหน่อยที่จะอดข้าวเที่ยงเเล้วไปหาสาว  พวกเขาก็เเค่คนตะกละเท่านั้นเเหละ 


(มุมมองมิยะ  อัตสึมุ)



" ซามุ เเกนะ รีบเดินหน่อยสิฟระ เดี๋ยวไปถึงก็ไม่เจอ เพราะ หล่อนไปกินข้าวเที่ยงนะ"



" สึมุ เเกนะ หุบปากไปเลยนะ เเกนั้นเเหบะที่เดินช้ากว่าชั้น ตั้ง 1 ก้าวเเหนะ "



" สึมุ เเกอย่ามาปัญญาอ่อน คิตะซังเขาสั่งเเก ไม่ได้ชั้น"




" เงียยไปเลยนะ ซามุ คิตะซังเขาสั่งทั้งสองคนนั้นเเหละ "



"ชิ--   ฉันเเค่มาเฝ้าเเกหรอกสึมุ คิตะซังเขาสั่งเเค่เเก  เเล้งอีกอน่างเเกนะ เงียบไปเลย เพราะ เสียงเเละ คำพูดของเเก ทำให้ฉัน เสียเวลาเดิน เเละ เวลาชีวิต"





เมื่อแฝดมิยะทั้งสองได้ถึงหน้าห้อง เเล้ว แฝดคนที่จึงจะโกนออกมาว่า.......




" โฮ่ยยย  โคโจว คานาเอะ  อยู่มั้ย"




(จบมุมมองมิยะ อัติสึมุ)



_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ 



(มุมมอง โคโจว คานาเอะ)




" เฮ้อออ หมดเวลาซักทีนะคะ นานสุดๆ เลยละคะ คาบคณิตเนี่ย ..... ปวดหลังหมดเลยละคะ"



" โอ๋ๆ ไม่เป็นไรนะ คานาเอะ   เดี่ยวฉันช่วยนวดหลังให้นะ จริงสิวันนี้ไปทานข้าวบนดาดฟ้ากันเถอะนะ คานาเอะ"




"เอโตะ ได้คะ วันนี้ฟ้าโปร่งสวยมาก เเถมบรรยายกาศยังดีอีกด้วยนะ"




"โอเคร งั้นไปกันเลย"



หลังจากหญิงสาวเเสนน่ารักทั้งสองคนกำลังหยิบข้าวกล่องที่กำลังจะกินนั้น อยู่ๆ ก็มีเสียงตะโกนจากนอกห้องว่า.....




" โฮ่ยยย โคโจว คานาเอะ อยู่มั้ย"

  


(จบมุมมองโคโจว คานาเอะ)




________________________________________________

 



บรรยากาศในห้องที่ธรรมดาเเละ ปกติของวันนี้นั้นเปลี่ยนเป็น  บรรยากาศที่เเสนตกตะลึง  เพราะ การมาของ แฝดมิยะ ห้อง 3  ซึ่งปกติเด็กห้อง4 ก็ไม่ค่อยรู้จักกับใครหรอกนะ จะตกใจก็ไม่เเปลก เพราะ ห้อง4 เป็นเด็กเรียนเก่งกันทั้งนั้น คุณครูอาจจะให้ นักเรียนห้องอื่นมาตามตัวก็เป็นได้เเต่  นักเรียนดังๆไม่ค่อยมาตามหรอกนะ เเค่เจอแฝดมินะ หน้าห้องก็น่าตกใจเเล้ว

เเต่ที่น่าตกใจกว่าก็คงเป็น แฝดมิยะคนพี่อย่าง 

 "มิยะ อัตสึมุ"




ที่อยู่ๆก็ตะโกนมาว่า โคโจว คานาเอะ อยู่มั้ย   ไม่ใช่เเค่นั้น ประโยคที่สองที่แฝดครพี่ตะโกนขึ้นมาอีกว่า มาเจอกันที่ห้องชมรทวอลเล่  เเค่นั้นก็ทำทั้งห้องหันไปพร้อมกันที่ โคโจว คานาเอะ เเล้วหละ




ปกติ คานาเอะ ก็โดนเรียกบ่อย เพราะ หน้าตาของหล่อนไปทางด้านดีเยี่ยม  การเรียนก็ใช่ย่อย  กีฬาก็เป็นที่น่าประทับใจ เเละสิ่งที่ดีที่สุดก็คือ สกิลเเม่ย้านเเม่ศรีเรือนของเธอ จะมีคนหลงก็ไม่แปลก  เเต่ที่เเปลกสุดๆคือ แฝดมิยะมาเรียกตั้งหาก





ตอนนี้ใบหน้าของ โคโจว คานาเอะ ก็ใช่ว่าดี เพราะใบหน้าของหล่อนในตอนนี้ เหงื่อออกมาค่อนค้างเยอะ ทั้งทีวันนี้อากาศกำลังดีเเท้ๆ  มันเป็นเพราะ แฝดมิยะ หรือ เเรงกดดันจากเพื่อนร่วมห้องกันเเน่   ไม่สิ ที่หน้ากดดันกว่านั้นก็คือ เพื่อนสนิทอย่างจิโระ ของเธอกำลังมองเธออย่าเอาเป็นเอาตาย สงสัยหล่อนต้องคิดว่าเธอเเอบเเซ่บ คนดังอย่าง มิยะ อัตสึมุ เเน่เลย 


ตอนนี้ในสมองของเธอมีเเต่คำว่า ซวย ซวย ซวย เต็มไปหมด  เธอควรจะทำยังไงดีละ หนีหรอ?? ว่าเเต่ทางไหนดีละ




"เห่ๆ นี่เธอได้ยินฉันรึเปล่าห๊ะ ยัยผีเสื้อชมพู "




ห๊ะ ว่าไงนะ หมอนั้นรู้เเล้วหรอว่าฉันคือ คนส่งจดหมาย เเย่เเน่ๆ ชีวิตอันเเสนสงบของฉัน!! (เขาควรจะรู้ตั้งนานเเล้ววลูก!!!  หนูทำผ้าเช็ดหน้าตกนะหนู!!) ไม่เป็นไร ต*เเหล ไปก่อนเเล้วกัน




"เอโตะ ขอโทษนะคะ ฉันไม่ใช่ ผีเสื้อชมพูที่คุณรู้จักนะคะ  คุณทักคนผิดรึเปล่าคะเนี่ย"



"อย่ามาโกหก หน่อนเลยนะ ยัยบ้า ถ้าหล่อนไม่ใช่เเล้งเป็นใครห๊ะ  สัญลักษณ์ ผีเสื้อจ๋า ขนาดนี้ ฉันไม่ได้โง่นะเฟ้ยยย!!!"



ไม่ไหวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  ในหัวของ คานาเอะ เต็มไปด้วยคำนี้  พวกชมรมวอลเล่รู้เเล้วเเน่ว่าคือเธอ  เธอควรจะหนี ทางไหนดีละ  ประตูหน้า ก็มี แฝดคนพี่ ประตูหลังก็มีแฝดคนน้อง หนีไม่ได้เเล้ว  เอ๊ะ เเต่มีทางนึง ถึงจะเสี่ยงเเต่ก็รอด ถึงจะโดนเข้าห้องปกครองก็เถอะ เเต่... ไม่เป็นไร ถ้าเธอหนีจมกสถานการณ์ ตอนนี้ได้ เธอก็เหมือนขึ้นสววรค์เเล้ว?   งั้นก็ .....




หญิงสาวที่นิ่งตงอดเวลาเกือบ ห้านาที ได้เดินไปทางหน้าต่างของห้องเเล้วได้พูดคำว่า



" ถึงจะรู้เเล้ว ว่าคนส่งจดหมายคือ ฉัน เเต่ก็ใช่ว่าคุณจะพาฉันไป ชมรมของคุณได้นะคะ "



"เธอหนีทางไหนไม่ได้หรอกน่า รีบไปกัยพวกฉันได้เเล้ว ฉันหิวข้าว " ซามุ



"หรอคะ พวกคุณคงคิดผิดเเล้วละคะ เพราะฉันนะ บินได้ยังไงละ" หลังจากที่คานาเอะ พูดจบ เธอก็กระโดลงมาจากตึก!!  ใช่ลงมาจากตึก จะไม่เเปลกเท่าไหร่เลยถ้าตึกที่เธอกระโดดลงทานั้นมีเเค่ ชั้น 2 ชั้น เเต่ที่ น่าตกใจก็คือ เธอกระโดดลงมาจากชั้น4 ใช่ ชั้น4 เธอบ้าไปเเล้วเเน่ๆ    



เเละนี่คือคำที่ แฝด มิยะคนพี่ ยกให้สำหรับเธอ



"ผู้หญิงประหลาด"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.




เเง๊งงง ตอนนี้จบเเล้วนะคระ  คานาเอะ กระโดดลงทาได้ไงลูก ขาไม่หักตายหรอนั้น





*อธิบาย*(fact)



*  โดยปกติ คานาะเอะ เป็นคนดังอยู่เเล้ว เพราะฉะนั้นจะมี คนมาสารภาพรักก็ไม่เเปลก

* เธอโดนสารภาพรัก อย่างน้อย อาทิตย์ละ 5คน ไม่ซ้ำหน้า

* เธอเคยกระโดดลงมาจากตึกอยู่หลานครั้ง เเต่ปกติ เธอกระโดดเเค่ 2 ชั้นมากสุดให้คนอื่นเห็น  เเทนที่เพื่อนๆ จะตกใจ หรือสตั้น ถูกเปลี่ยนเป็น  เเปลกใจ ปน อเมซิ่งซะมากกว่า







(\_/)

( •_•)

/ >❤




*แถม*


Sawarasеnai kimi wa shojo wa na no

Boku wa yarichinxi no osu da yo osu da yo!!



เฮ้ยยยๆๆๆ เดี่ยวๆๆๆๆ



























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น

  1. #10 animeft (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2563 / 22:42
    ของแถมเรารู้ๆกันอยู่ เพราะมันคือเพลงแห่งสวรรค์
    #10
    1
    • #10-1 nongfaefae(จากตอนที่ 4)
      12 ธันวาคม 2563 / 22:51
      ฮั่นเเน่ รีด บาปนะเนี่ยยย5555
      #10-1
  2. #9 Chmpoo30 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2563 / 22:23
    กระโดดยังงี้ไม่ตายรึ
    #9
    4
    • #9-1 nongfaefae(จากตอนที่ 4)
      12 ธันวาคม 2563 / 22:26
      น้องกระดูกเเข่งคะ ไม่เป็นไร5555
      .
      .
      .
      .
      .
      หลังจากที่คานาเอะ กลับถึงบ้าน

      ชิ~โน~บุ มาทายาให่พี่หน่อยยย โอ้ยย พี่เจ็งกระดูกทั้งตัวหมดเเล้ว!!
      #9-1
    • #9-2 Chmpoo30(จากตอนที่ 4)
      12 ธันวาคม 2563 / 22:26
      เดี๋ยวน้อง ชิโนบุ อยู่ในเรื่องด้วยเหรอ!!!
      #9-2