(fic Haikyuu )จดหมายเหตุ||||| [Atsumu x oc ]

ตอนที่ 2 : จดหมายเหตุที่ ๒

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    6 พ.ย. 63

"I’ve know many people in this world
But l’ve a few to understand and truly love me.
One of them is you"

"มีคนมากมายในโลกกว้างที่ฉันรู้จัก แต่มีอยู่น้อยคนคน

ที่ฉันมั่นใจว่ารักและเข้าใจฉันจริง คนดี..เธอคือคนหนึ่งนั้น"



________________________________________________




ใบหน้าอันเเสนบึงตึง เเละ หงุดหงิด ของเซ็ตเตอร์หนุ่มสุดหล่อเเห่ง โรงเรียน อินาริซากิ  ที่ทำหน้าอย่างนี้มา อาทิตย์นึงเต็มๆ    ทำให้แฝดน้องอย่าง  มิยะ โอซามุ  รำคาญใจ เเละ หงุดหงิดตาม  จึงพูดขึ้นมาว่า



"นี่ สึมุ  แกยังหาคนที่ส่งจดหมายให้แกไม่ได้รึไง"



" เออ ดิ ซามุยังหาไม่ได้เลยวะ  ,อย่าให้เจอนะ ถ้าเจอฉันจะจัดการให้เข็ดเลย"



"สมน้ำหน้า สินะ ก็จริงตามที่คนนั้นเขียนหนิ"



" ไอ้ ซามุเเกเข้าข้างคนอื่นที่ไม่ใช่ แฝด คนนี้งั้นหรอ"



" สึมุ ปกติ ฉันก็ไม่เข้าข้างแกอยู่เเล้ว"



"เอออ ก็จริง"

"เฮ้อออ นี่สมอง หรือ ก้อนขี้"



"เเกว่าไงนะ ซามุ เเกนี่มัน..."



" ฉันคิดว่า เเก ควรจะรีบหาเธอนะ สึมุ เพราะ คิตะ ซังต้องการจะขอบคุณเธอซะหน่อย"



"ห๊ะ ซามุ ทำไมเเกถึง เเทน ผีเสื้อ ว่าเธอละห๊ะ หรือว่าเป็นผู้หญิงงั้นหรอห๊ะ" 



"เฮ้อออ สึมุ นอกจากเเกจะมีก้อนขี้เเทนสมองเเล้ว เเกยังปลวก เเทนหน่วยความจำในสมองด้วยสินะ....

อีกอย่างแกเป็นบอกฉันเองด้วยว่า คนที่ให้เเกเป็นผู้หญิง"




"ห๊ะ!?  เออ ก็จริงนี่หว่า"




"เเล้วเเกจำอะไรเกี่ยวกับ ผู้หญิงคนนั้นได้รึเปล่าละห๊ะ"



"ไม่ได้"



" เป็นคำตอบที่น่าเกลียดมาก"



" ช่างมันเถอะน้า แล้วทำไมคิตะซังต้องการเจอเธอด้วยละห๊ะ"

 



"เเกน่ะ ไม่ได้อ่านจดหมายนั้นรึไง"



"ฉันไม่อ่านหรอกน้า เดี่ยวเผื่อยัยนั้นด่าฉัน"



" หึ ไม่ด่าหรอกน่า เเต่ก็นะ นายน่ะสมควรโดนยังงี้ซะบ้างนั้นเเหละ จะได้ไม่ไปด่าคนอื่นไปทั่ว"



"เเกเงียบไปเลยซามุ ว่าเเต่จดหมายนั้นเขียนอะไรบ้างละห๊ะ "




"จดหมายนั้น อะหรอ ก็ประวาณว่า......."



________________________________________________




ถึงชมรมวอลล์เล่บอล เเห่ง โรงเรียน อินาริซากิ




"ทุกคนเก่งมากๆเลยนะคะ   ฉันชอบสไตล์การเล่นของทุกคนมากเลยละคะ"

"จะเป็นกำลังใจให้ตลอดไปเลยละคะ"

"สำหรับบางคนปีนี้อาจจะเป็นปีสุดท้ายเเล้งก็จริง เเต่ว่าอย่าเลิกเล่นนะคะ"

"ฉันเชื่อว่าถึงเเม้ทุกคนจะเเพ้เเต่ทุกคนก็มีความสุขกับ วอลล์เล่บอล"

"และรุ่นพี่ปีสาม ที่จบไป ก็สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้คะ "




ถ้าลำบากใจเรื่องอะไรก็ติดต่อมาได้นะคะ เเม้จะเป็นเรื่องส่วนตัวก็ตาม ยังไงฉันเองก็ไม่บอกใครอยู่เเล้วละคะ อย่างน้อยก็คิดว่าฉันเป็นเเค่ ผีเสื้อตัวน้อยๆ ที่ให้ระบายอารมณ์ได้อย่างเต็มที่ (จะคอยรับฟังตลอดเลยละคะ)



อีเมล: PinKyvolley_BUTTERFLY@GMAIL.COM


ติดต่อมาได้นะคะ





จาก : ผีเสื้อชมพู



________________________________________________




"อะไรฟระ ทำไมเขียนถึงคนอื่นดีจัง ของฉันมีเเต่ด่า"



"นายน่าจะรู้ตัวเองอยู่เเล้วนะ ว่านาสน่ารำคาญ สึมุ" 




"ชิ"




"เเต่ว่า อบอุ่น  ใช่มั้ยละ"




"ห๊ะ!?  .....อะ อืมม  อบอุ่นก็ได้ เชอะ"



"อย่างน้อยก็มีคนที่สนใจ วอลล์เล่มากกว่า ผู้เล่น วอลล์เล่ เเล้วสินะ"  




ใบหน้าอันเเสนเย็นชา หนิ่ง เเละ สงบ ของ มิยะ โอซามุ  เปลี่ยนเป็น รอยยิ้มอันเเสนอบอุ่น  ภายใต้จิตใจของเขาอยากจะขอบคุณผู้หญิงคนนี้  ผู้หญิงคนที่มอบความเป็นห่วง เเละ ความอบอุ่นให้ทุกคนใน ชมรม วอลล์เล่บอล   เเละเขาเชื่อว่า ผู่หญิงคนนี้ก็นักในวอลล์เล่บอล เหมือนพวกเขาเหมือนกัน










"ซามุ นี่เเห อย่าบอกนะว่า ชอบ ผู้หญิงคนนี้นะหรอห๊ะ"

  



"เปล่าซักหน่อย สึมุ  ก็เเค่ปลื้มนะ "

"สึมุ เเกนะรียหาตัวให้เจอก่อน ปัจฉิม ของปีสามละ คิดตะซังนะ อยากเจอมากเลยละ"




"เอออๆๆๆ   เเล้วทำไมเเกไม่ไปช่วยหาฟะ  ซามุ"



" มันหน้าที่เเก  สึมุ "

" คิตะซัง สั่งเเกไม่ได้สั่งฉัน"




.

.

.

.

.

.

.


________________________________________________




มาเเล้วววๆๆๆๆ

ไรต์กำลังพยายามเขียน เเบบใหม่อยู่นะ 

อาจจะงงๆหน่อยก็ตาม

เเต่ไรต์จะพยายามให้นิยายเรื่องนี้ดีขึ้นเรื่อยๆนะ






.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.







1เม้น = 1ล้านนนน(น ล้านตัว)กำลังใจ

ช่วงนี้ไรต์สอบปลายภาค อาจไม่มีเวงาอัพนะงับ ช่วยรอไรต์ด้วยนะงับ
































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น

  1. #6 ioio (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 22:12
    บอกคำเดียวว่า สนุก
    #6
    0
  2. #4 rin123_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 16:06
    เป็นกำลังใจให้นะคะสนุกมากเลยค่ะสู้ๆ
    #4
    0