[Fic Yakusoku No Neverland] : พันธะขีดเส้นตาย

ตอนที่ 6 : ไม่น่าเบื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,247
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 139 ครั้ง
    10 เม.ย. 62

พวกเราไม่สามารถหันหลังได้อีกแล้ว


ตื่นขึ้นมาออกกำลังกาย อาบน้ำ กินข้าวเช้า ทำแบบทดสอบ เหมือนๆเดิม อย่างกับพนักงานเงินเดือน...น่าเบื่อ

ตอนนี้ฉันนั่งหลับอยู่ใต้ต้นไม้ เรย์ก็นั่งข้างๆฉัน ส่วนคนอื่นๆก็เล่นกันไป และ...นอร์แมนกับเอ็มม่ายังคงวางแผนกันเหมือนเดิม

แสงจากดวงอาทิตย์รอดจากต้นไม้แล้วกระทบที่ใบหน้าฉัน มันก็อุ่นอยู่หรอก แต่ตอนนี้

ฉันร้อน

คิดเรื่องไร้สาระไปก็ไม่ได้อะไร

'เดี๋ยวก็คงมาปรึกษาแหละ' ฉันพร้อมที่จะร่วมด้วยแล้ว พร้อมตั้งแต่รู้ตัวว่าอยู่ที่นี่แล้วล่ะ

ฉันไม่ยอมตายอยู่ที่นี่แน่

'วันนี้พวกเขาก็คงหาเชือกสินะ โอ๊ะ...เย็นแล้วเหรอ' เวลาผ่านไปเร็วโดยไม่รู้ตัว ฉันเหม่อมองไปที่ดวงอาทิตย์ที่กำลังลับขอบฟ้า
'น่าเบื่อ' ฉันถอนหายใจ แอบลองคิดว่าทำอะไรดี ถึงจะมีเรื่องน่าสนุก

'วันนี้จะมีเรื่องอะไรสนุกๆไหมนะ'

พรึบ
"พวกเราก็ไปกันเถอะ' เรย์ลุกขึ้นแล้วหันมาชวนฉัน

"อืม" ฉันลุกไปตาม พอเข้าไปในเฮาส์ พวกเราก็แยกทางกัน

ระหว่างที่ฉันจะเดินไปก็ได้ยินเสียงดอนขึ้น

"เฮ้! นอร์แมน มาช่วยหน่อยสิ" ดอนกวักมือเรียกนอร์แมนตรงทางเดินหัวมุม
"ได้สิ"
"นาฬิกาห้องเรามันไม่ดีเลยแฮะ"
"อ้าว! คุโระ" พอเดินมาสักพักพวกเขาก็เห็นฉัน
"?" ฉันเอียงคอสงสัย มีอะไรรึเปล่าว
"เปล่าวๆ พวกเราไปก่อนนะ" ดอนโบกมือไปมา หน้าเขาขึ้นสีนิดหน่อย แล้วพวกเขาก็เดินไป
"ฉันว่ายัยนั่นเหมือนแมวเลย" ดอนหันมากระซิบกับนอร์แมน
"นายเคยเห็นแมวด้วยหรอ?"
"ก็ไม่..แต่จากที่อ่านมา ก็นิ่งๆ เงียบๆไง!"
"อืม เป็นแมวที่เจ้าเล่ห์ด้วย" นอร์แมนกระซิบแผ่วเบา

เสียงหยอกล้อของทั้ง 2คน ทำให้คุโระจามออกมา

"ฮัดชิ้ว..มีใครนินทาฉันแน่ๆ"

'เอาล่ะ' พอไม่มีอะไร ฉันก็เอาหลังพิงกำแพง เพราะต่อจากนี้คงมีเรื่องสนุกเกิดขึ้น

"เป็นอะไรรึเปล่าวเอ็มม่า ดูเหมือนหน้าซีดนะ" เสียงของม่าม๊าดังขึ้น โห่~ แค่ฟังเฉยๆก็สุดยอดแล้ว
"มาคิดดูแล้ว เธอไม่ร่าเริงเลยนะ" ม่าม๊าเอามือทาบกับใบหน้าของเอ็มม่า สายตาของเธอ..กำลังจับผิดอยู่

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ!" เอ็มม่าตอบด้วยเสียงที่ร่าเริง
"หนูคิดว่า หนูต้องออกจากบ้านแล้วหนูคงคิดถึงม่าม๊า"
"เธอชอบบ้านหลังนี้ไหม?"
"แน่นอน! หนูชอบบ้านหลังนี้! ชอบม่าม๊าที่สุดเลย" เอ็มม่าพูดจบเธอก็เข้าไปกอดม่าม๊า ว้าว ถ้าฉันมีตุ๊กตาทอง สาขาการแสดงยอดเยี่ยม ฉันจะให้เธอเลยเอ็มม่า
"...ตอนนี้โคนี่จะไงบ้างนะ..เธอบอกว่าอยากเป็นแม่ที่ดีเหมือนม่าม๊าเมื่อโตขึ้นด้วย!" เอ็มม่าเหลือบมองม่าม๊าเพื่อดูปฏิกิริยาของเธอ

'หึ' ไม่ได้ผลหรอกนะเอ็มมา สำหรับผู้หญิงคนนั้นแล้ว...

"อืม นั่นสินะ..."
"ฉันหวังว่าเธอจะเป็นผู้ใหญ่ที่ดี และเป็นแม่ที่ยอดเยี่ยม"

ม่าม๊าน่ะราวกับกำแพงเหล็กกล้า

เอ็มม่ารู้สึก...รู้สึกเหมือนกับคนตรงหน้าไม่ใช่ม่าม๊าที่เธอรู้จัก

'ร่างกายจะสั่น! ขอล่ะอย่าพึ่งตอนนี้' เอ็มม่าตกในสถานการณ์ลำบาก หัวใจเต้นถี่เร็ว ดวงตาเริ่มสั่นระริก

ตึก
'จบแล้ว' เหมือนมีเสียงสวรรค์มาโปรด เมื่อมีคนๆหนึ่งเดินเข้ามา สถานะการณ์อันตึงเครียดก็จบลง

กริ๊งๆ
"ได้เวลาข้าวเย็นแล้ว ผมเตรียมทุกอย่างไว้แล้วล่ะ" เรย์สั่นกระดิ่งแล้วพูดขึ้น พร้อมกับฉันที่เดินมาข้างๆเขา

"คงต้องไปแล้วนะ"

"เอ็มม่าไปกันเถอะ" นอร์แมนวิ่งออกมาหาเอ็มม่า

'ขอบคุณรอดแล้ว' เอ็มม่าแอบคิดในใจ

ตอนนี้ทุกคนไปหมดแล้ว เหลือแค่ฉัน...กับม่าม๊า ตั้งแต่ฉันเดินมากับเรย์ เธอก็เอาแต่จ้องฉัน ฉันก็เลยจ้องกลับ

ตาของพวกเราไม่กระพริบ

พวกเรายังจ้องกันอยู่แบบนั้น

'ฉันรู้แล้วล่ะ...เรื่องสนุกๆน่ะ' ชั่วพริบตา อิซาเบลล่าเหมือนเห็นสีตาของคุโระเปลี่ยนไป

สีแดงฉาน

กึก
อิซาเบลล่าก้าวถอยหลังไป 1ก้าว แต่เธอก็ยังคงสีหน้าที่เรียบนิ่งไว้

"คุโระ เธอก็ไปเถอะ เดี๋ยวม่าม๊าตามไป" ม่าม๊าหลับตาลงแล้วพูดด้วยเสียงที่อบอุ่น

"วันนี้.."

"ฮือ?"

"วันนี้...พวกเขาจะกินอะไรอยู่นะ"

"..พวกเขา?"

"ทุกๆคน..." คุโระพูดจบก็เดินจากไป ทิ้งให้อิซาเบลล่าได้คิดสงสัยกับคำพูดปริศนา

"เด็กคนนั้น..." อิซาเบลล่าจ้องมองเด็กสาวที่เดินจากไป ตั้งแต่เด็กคนนี้มาที่นี่..ไม่เคยยิ้มให้เธอเลยสักครั้ง แถมแววตานั้น

แววตาที่น่ากลัวเหมือนกับพวกปีศาจ

"เรา..อาจคิดไปเองก็ได้" เธอคงตาฝาดเอง มนุษย์ไม่สามารถเปลี่ยนสีตาได้หรอก

เมื่อคิดได้ดังนั้น เธอก็เดินจากไป

ฉันขอประกาศสงครามกับเธอ ม่าม๊า

อา...ใช่แล้ว!

หลังจากนี้คงมีแต่เรื่องสนุก



ขอบคุณภาพจาก: Pinterest

#ม่าม๊าผู้อ่อนโยนในอดีต(?)
#คุโระ! เธอจะโจ่งแจ้งเกินไปแล้วนะ!

--------------
สวัสดีค่ะ! ใครรอนิยายเรื่องนี้บ้าง! ยกมือขึ้นให้ดูหน่อย!! (กวาดสายตามองหาทั่วๆ) แต่งยาวแล้ว~ เอ๋!? หรือไม่ยาว (=_=?) หลังๆไม่มีคอมเม้นเลยย คือไรท์ก็ไปกับนิยายไม่ถูกนะ ดี? ไม่ดี? ไม่รู้ค่ะ T_T ไรท์ยังมือใหม่ค่ะ อยากรู้ความเห็นจากคนอื่นด้วย จะพยายามให้แต่ละตอนดีขึ้นค่ะ!
ขอโทษที่มาบ่นเยอะนะคะ

ขอบคุณที่อ่านเหมือนอย่างเคยค่ะ!

อย่าลืม! คอมเม้น! และกดให้กำลังใจด้วยนะคะ!

ทุกๆคอมเม้นและกำลังใจเป็นแรงผลักดันอย่างดีเลยค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 139 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

220 ความคิดเห็น

  1. #205 katiana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 07:25
    แต่ในมังงะประมาณ90กว่ามาม๊าก็ร่วมด้วยไม่ใช่เหรอ
    #205
    0
  2. #165 บิงซูผู้หิวโหย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 21:25

    ดิฉันตกหลุมรักคุโระ555
    #165
    0
  3. #50 Franne'e (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 19:30

    สตรองจังคับ....คุโระเนี่ย=_= อ่อ เขาเรียกว่าหญิงแกร่งๆ(?)​

    #50
    1
    • #50-1 Zeroko(จากตอนที่ 6)
      2 พฤษภาคม 2562 / 19:38
      ขอบคุณค่ะ! เรียกแบบนั้นก็ได้ค่ะ!!
      #50-1
  4. #23 paiwarn254800 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 02:25

    นะนานิ!

    #23
    1
    • #23-1 Zeroko(จากตอนที่ 6)
      24 เมษายน 2562 / 11:56
      ขอบคุณค่ะ
      #23-1
  5. #5 AREA D.mirror (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 21:22

    คุโระเป็นใครกันแน่นะ!?!?!

    นิยายสนุกมากค่ะ!!!
    #5
    1
    • #5-1 Zeroko(จากตอนที่ 6)
      10 เมษายน 2562 / 21:52
      ขอบคุณค่ะ! ถ้าอยากรู้ก็ติดตามได้เลย! รู้สึกมีแรงหึกเหิม! 555
      #5-1
  6. วันที่ 10 เมษายน 2562 / 16:00
    คาใจสุดๆ!!!!
    รีบมาเถอะไรต์เรากำลังคลั่ง(?)
    #4
    1
    • #4-1 Zeroko(จากตอนที่ 6)
      10 เมษายน 2562 / 16:38
      ลุ้นรอไปก่อนนะ!
      #4-1