[Fic Yakusoku No Neverland] : พันธะขีดเส้นตาย

ตอนที่ 26 : เดือด(?)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 849
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 97 ครั้ง
    16 พ.ค. 62

สิ่งที่คาดไม่ถึง

     ผลัก!

     "โอ๊ย! ให้ตายสิ" 

     ฉันตกลงมาในโพลงรากไม้หลังกระแทรกพื้นอย่างจัง..เมื่อกี้ก็หัวตอนนี้ก็หลังอีก

     "อู๊ย หลังกระแทรกเต็มๆ" เจ็บนะ ถึงอีกเดี๋ยวจะหายก็เถอะ

     "..." ฉันลุกขึ้นแล้วมองรอบๆ ที่นี่มืดมากฉันไม่ได้พกตะเกียงซะด้วย แต่ก็ไม่ใช่ปัญหากับฉันมาก

     ดวงตาจากสีทองสุกสว่างเรืองแสงสีแดงเล็กน้อย

     "เอาล่ะ ที่นี้ก็มองเห็นแล้ว หาทุกคนเลยดีกว่า" พูดจบฉันก็ออกตัวเดินทรามกลางความมืดนี้

     ตึก ตึก

     ฉันเดินไปเรื่อยๆในทางที่คิดว่ามีพวกเขาอยู่...ก็เดาๆไปอ่ะนะ

     การเดินมาได้สักพักก็รู้ข้อมูลว่า ที่นี่อุ่นดี แล้วเป็นถ้ำขนาดไม่ใหญ่มาก มีรากไม้เหี้ยวๆที่ดึงแล้วหลุดแน่นอนห้อยลงมาตามทาง กับแมลง พืชพันธุ์แปลกๆ ที่ไม่มีในหนังสือ

     พวกมันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตบนพื้นดิน

     ฟิ้วว
     
     "..."

     แมลงที่บินอยู่เริ่มเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้น มันแค่บินวนไปวนมา จนฉันตาลาย

     ฟิ้ววว

     "...."

     ..และมากขึ้นเรื่อยๆ...

     ฟิ้วววว!!

     "....."

     เริ่มรำคาญล่ะนะ..

     "กรอดด!" ฉันหยิบมีดที่ทำครัว 2เล่มที่พกมาด้วยพอดี

     ควับ!

     ..พวกแมลงหลบได้ พวกมันยังคงก่อกวนฉันอย่างกับสงครามประสาท

     "ฮั่นแน่ กล้าเหรอ! กล้าขนาดนี้เลยเหรอ!!" ฉันกระชับมีดทำครัวแน่นขึ้น

     ควับๆ!!

     และขยับใบมีดสีเงินอย่างรวดเร็วเพื่อตัดปีกพวกแมลง บังอาจมาทำให้ฉันกวนใจเหรอ!

     อย่าอยู่ให้รกโลกเลย!!


     อีกทางด้าน

     ในขณะที่คุโระกำลังยุ่งอยู่กับพวกแมลงนั้น ทางด้านเอ็มม่าที่ตกลงมาทีหลังก็ได้พบกับคนอื่นๆแล้ว เรย์กังวลว่าคุโระจะเป็นอะไร แต่เธอพึ่งตัวเองได้ดีอยู่แล้ว พวกเขาเลยตัดสินใจเดินมาเรื่อยๆแล้วสำรวจเส้นทางไปด้วย เผื่อจะได้เจอกัน

     "โอ้ววว!" 

     "ทุ่งดอกไม้ล่ะ"

     "สุดยอด!"

     เด็กเล็กๆวิ่งออกมาดูทุ่งดอกไม้ ทางนี้เป็นทางตัน ซึ่งถ้าจะออกไปข้างบนล่ะก็ต้องปีนต้นรากไม้สูงใหญ่ใจกลางที่แห่งนี้เท่านั้น

     "พวกเราน่าจะต้องปีนจากตรงนี้ ขอไปเช็คก่อนล่ะ!" ดอนพูดให้ทุกคนฟัง แล้วเตรียมตัวจะปีนขึ้นบนต้นรากไม้

     "ฝากด้วยล่ะ!" เอ็มม่า

     "อ๊ะ!" แนท

     แต่ยังไม่ทันที่ดอนจะปีนขึ้นไป แนทก็สังเกตเห็นบางอย่าง

     "ว้าากก!!" แนทร้องเสียงดัง

     "มีอะไรแนท!" เอ็มม่ากับเรย์รีบวิ่งเข้ามาหา

     "เอ่อ..ดูสิ บนนั้น" แนทชี้ขึ้นไป

     ทุกคนแหงนมองตามที่แนทชี้...และต้องพบกับซากสัตว์ที่เน่าจนแห้งห้อยอยู่ในรากไม้

     "แย่แล้ว..เอ็มม่าที่นี่ ป่านี้มัน-" ยังไม่จบคำพูดของเรย์ดี เอ็มม่าก็เริ่มรู้ตัวเธอรีบพุ่งไปหวังคว้าร่างเด็กสาวทั้ง 2ไว้ ที่กำลังโดนรากไม้เข้าใกล้

     "อาลิเซีย เจมิม่าวิ่ง!!"

     ควับ!

     พุ่บ!

     เอ็มม่าพาร่างเด็กสาวทั้ง 2หลบรากไม้ได้ทัน

     """""!!!"""""

     "ดูสิ ทางที่พวกเรามาหายไปแล้ว!" ลานิชี้ไปทางที่พึ่งถูกรากไม้ปิดไป

     พรึบ พรึบ!!

     รากไม้ขยับไปมาเสมือนมีชีวิต แล้วล้อมพวกเขาเอาไว้

     "บ้าน่า! รากพวกนี้ขว้างพวกเราไว้!"

     ต้นไม้พวกนี้กินสัตว์ พวกมันใช้ชีวิตโดยใช้สารอาหารของสัตว์ที่มีชีวิต ซึ่งซากสัตว์ที่ห้อยอยู่ข้างบนเป็นตัวอย่างได้ชัดเจน

     พวกเขาตกลงมาเพื่อเป็นอาหาร ทางเดินมีเพียงทางเดียวเพื่อล่อให้มาหยุดอยู่ที่นี่

     พวกเขาตกลงมาในกับดัก

     นั่นคือเหตุผลที่ไม่มีสัตว์บนพื้นดิน

     "ทุกคนเข้าใกล้กันไว้อย่างแตกกระจายล่ะ!"

     ทุกคนทำตามคำพูดของเรย์อย่างรวดเร็ว โดยมารวมตัวกันที่ใจกลาง

     กึกๆ!

     เอ็มม่าสังเกตเห็นมือที่สั่นของเรย์

     เรย์สั่นเพราะไม่ใช่ว่าเขากลัวตาย..เขากลัวว่า...คุโระ

     "เรย์! อย่างน้อยคุโระก็ปลอดภัย เพราะเธอไม่ได้อยู่ที่นี่!" เอ็มม่าพยายามเรียกสติของเรย์

     "พวกเราต้องรอดให้ได้แล้วไปหาเธอกัน!" กิลด้าพูดเสียงดัง

     "เอาล่ะ ทำยังไงกับตอนนี้ดีล่ะ" ดอนหันมายิ้มกับรากไม้ที่เข้ามาใกล้พวกเขาเรื่อยๆ

     เพราะคำพูดของเพื่อนเรย์ก็เริ่มผ่อนคลาย เขายกมือกุมอกและค่อยๆผ่อนลมหายใจ

     ใช่...เธอต้องปลอดภัย..ดีแล้วที่เธอไม่อยู่ที่นี่


     "ย้ากก!"


     ความสบายใจของเรย์ดับวูบไปอย่างรวดเร็ว เมื่อได้ยินเสียงอันคุ้นเคยแหกปากร้องลั่น แล้วดูเหมือนจะวิ่งมาทางนี้ด้วย


     พรึบ


     "ไอ้พวกแมลงเวร อย่าหนีน่ะ!"

     รากไม้เปิดออกเหมือนยินดีที่จะต้อนรับผู้มาใหม่ ก็ทำให้ได้เห็นร่างเล็กไล่หวดแมลงอย่างเมามันส์ เขาอยากเห็นเธอมาได้สักพักล่ะ..

     แต่ต้องไม่ใช่กับที่ๆอันตรายแบบนี้สิ!!

     เอ็มม่ามีสายตาที่ว่างเปล่า อย่าบอกนะว่าเธอโดนแมลงล่อมา..เธอจะทำเป็นไม่เห็นแล้วกันนะ...

     "เรย์...คิดซะว่าฉันไม่ได้พูดอะไรก่อนหน้านี้ไป" เอ็มม่ากระแอ่มไอเล็กน้อย

     "..อา.." เรย์


     พุ่บ!


     "คุโระระวัง!!" เรย์ตะโกนเสียงดังด้วยความกังวล เพื่อให้คุโระได้ยิน

     คุโระที่พึ่งเข้ามาเลยได้อยู่ใกล้รากไม้เป็นพิเศษ พวกมันกำลังถึงตัวเธอเป็นจำนวนมากแล้ว

     ควับ!

     ฉันหันไปมองแรงกับรากไม้ที่ยั้วเยี้ยไปมา

     อะไรอีก! ต่อจากแมลงน่ารังเกียจ ก็รากไม้น่ารำคาญหรอ!

     มาสิมาให้หมด!! แม่จะฟาดให้เรียบ!

     คุโระที่หงุดหงิดกับแมลงก่อนหน้านี้ที่รุมเธอ ก็ฉุนขาด ไม่คิดหน้าคิดหลังอีกต่อไป

     "ไปตายซะ!!!" ฉันเหวี่ยวมีดผ่ารากไม้อย่างชำนาญ


     อดีตพลเอกหญิงผู้สง่างาม กับเชฟหญิงผู้ร่ายรำ ไม่มีทางแพ้ของแบบนี้!


     ควับ!!

     พรึบ ๆ!

     "..." ทุกคนมองคุโระที่กำลังควงมีด ทั้งตัดปีกแมลง ทั้งฟาดรากไม้ไปมาอย่างรวดเร็ว

     นี่...เข้าใจสถานการณ์ความเป็นความตายนี่ไม?!!....

     พรึบ

     "วู้ว โล่งขึ้นเยอะ" ฉันหยุดมือ เพราะหัวเริ่มเย็นลง

     พอฉันพอใจกับผลงานก็หันไปมองรอบๆ อ๊ะเจอพวกเขาสักที

     "ไงทุกคน ปลอดภัยดีนะ" ฉันเดินเข้าไปหาพวกเขา แล้วโบกมือทักทาย

     "แห่ม..เอ็มม่า..คิดซะว่าฉันไม่ได้พูดอะไรไปนะ" เรย์เสสายตามองทางอื่น เริ่มคิดว่าเขาห่วงไม่เข้าเรื่องหรอ?

     "อืมได้.." เอ็มม่าพยักหน้าตอบรับ

     ดอน กับกิลด้าที่อยู่ตั้งแต่เริ่มกุมขมับ

     "เห! เป็นไรกัน? อย่าบอกนะว่าแอบนินทาฉันอยู่?"

     "พอก่อนคุโระ" ดอนยกมือห้าม

     "มาจัดการสถานการณ์ตอนนี้ก่อน!" กิลด้าพูดเตือน


     และอีกครั้งที่ทำให้ทุกคนกลับมามองความเป็นจริงตรงหน้า


     เอ็มม่าจ้องรากไม้ แล้วเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เลยพูดออกมา

     "..ใช่แล้ว! ฉันเคยอ่านเจอในหนังสือ งูๆ งูของอะไรสักอย่างเนี่ยแหละ!"

     "งูของอัลวาร์พิเนร่า จาก 1ใน2เล่มที่เอามาด้วย หนังสือการผจญภัยของคุณมิเนอร์ว่า" ฉันตอบเอ็มม่า

     "หนังสือนี่จะเป็นไกด์นำทางของพวกเรา!" เอ็มม่าพูดอย่างมีความหวัง

     1ใน 2หนังสือปริศนาที่มิเนอร์ว่าให้ไว้ เล่มที่พูดถึงคือมีรหัสมอร์สเป็นคำว่า สัญญา

     เนื้อหาคือการผจญภัยของอูโก้ และเพื่อนของเขาตัวลีเมอร์ ชื่อมาร์ไวน์ การผจญภัยในขณะที่ท่องเที่ยวรอบโลก

     เนื้อหาในการผจญภัยคล้ายกับตอนนี้

     "งั้นขอลองหน่อย" เรย์ยังไม่เชื่อมากนัก เขาต้องทดลองดูก่อน

     ในหนังสือบอกว่าต้องถูกสัมผัสเท่านั้น รากไม้ถึงรู้ตำแหน่งของเราได้

     ฟิ้วว

     เรย์โยนแก้วกระเบื้องเข้าไปในรากไม้

     ตูม!

     ผลคือรากไม้โจมตีแก้วกระเบื้องจนแตกกระจาย

     "เยี่ยม!" เรย์ร้องดีใจ

     "นี่รีบไปกันได้แล้ว ฉันไม่อยากอยู่แล้ว" ฉันพูดพลางลูบแขนไปมา

     "ทำเหมือนที่ฝึกปีนที่เฮาส์ แล้วพอถึงข้างบนก็ช่วยกันโดดไปเกาะรากไม้ให้หัก แล้วเอาลมหนาวเข้ามา" ฉันตัดสินใจบอกทุกอย่าง รากไม้พวกนี้แพ้ลมหนาว..ไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว

     "อื้ม! ทุกคนไปกันเถอะ" เอ็มม่าชูแขนขึ้นสูงปลุกกำลังใจของทุกคน

     """""โอ้ว""""" ทุกคนขานรับ

     แผนของฉัน(?)สำเร็จได้ด้วยดี พวกเราออกมาข้างนอกได้

เหนื่อยจัง!



ขอบคุณภาพจาก: Pinterest

#อยากลงรูปนี้!

--------------
ในมังงะตอนนี้เครียดมากค่ะ คุโระชั่งแข็งแกร่ง สถานการณ์ที่ดุเดือดพรันเปลี่ยนเป็นกลุ่มใจของเหล่าพี่น้องแทน 55

ตอนนี้สั้นไปไหมนะ?...ไม่รู้สิค่ะ คอมเม้นบอกได้นะ!

คุโระบอกว่าเป็นแค่คนธรรมดาๆ จริงๆนะคะ แค่ไม่เคยบอกว่าเป็นอะไรมาก่อนแค่นั้นเอง

ไรท์เปิดเทอมแล้วนะ! อาจอัพไม่ถี่แล้วค่ะ!

ขอขอบคุณทุกกำลังใจ และคอมเม้นค่ะ♡
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 97 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

220 ความคิดเห็น

  1. #137 AREA​ CHAN (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 19:53

    นว้องงงงงงงงงงง​ ขอเกลียดความฮั่นแน่ได้มั้ยคะขำจนปวดทองตั้งแต่น้องฟันแมลงแล้ว​โอ้ยยย555555
    #137
    1
    • #137-1 Zeroko(จากตอนที่ 26)
      17 พฤษภาคม 2562 / 20:13
      มีความฮา ในขณะที่เพื่อนกำลังเดือดร้อน
      #มุกเก่าอยากเล่นใหม่ 55
      ขอบคุณค่ะ!
      #137-1
  2. #136 paiwarn254800 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 22:56
    ลูกหนูทะเลอะกับต้นไม้หรอ
    ม้ายยยยย
    #136
    1
    • #136-1 Zeroko(จากตอนที่ 26)
      17 พฤษภาคม 2562 / 16:37
      กับต้นไม้ และแมลงค่ะ 55+
      ขอบคุณค่ะ!!
      #136-1
  3. #135 penpornpenmit (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 21:25
    หนูลูกกกกกกกก
    #135
    1
    • #135-1 Zeroko(จากตอนที่ 26)
      17 พฤษภาคม 2562 / 16:37
      ฮุๆ คุโระแค่รำคาญค่ะ 55
      ขอบคุณค่ะ!!
      #135-1
  4. #134 สาวชอบฝัน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 19:11
    พึ่งเคยรู้ว่าชาติก่อนคุโระเป็นพลเอก แต่เล่นไฝว้แมลงกับรากไม้ก็ได้เรอะ เรย์คงบอกว่าเอาความเป็นห่วงเมื่อ5วิที่แล้วคืนมา...55555
    #134
    1
    • #134-1 Zeroko(จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2562 / 19:18
      พึ่งรู้ไม่แปลกค่ะ เพราะไรท์พึ่งบอก นึกถึงหน้าของเรย์ ณ ขนาดนั้นแล้วตลกดี 555
      ขอบคุณค่ะ!!
      #134-1
  5. #133 faza205317 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 18:53
    หนูลูกจะห้าวกับต้นไม้แด๊กคนไม่ด้ายยย
    #133
    1
    • #133-1 Zeroko(จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2562 / 19:13
      ถ้าไม่ห้าวก็คงต้องตายค่ะ น่าสงสารมากเลย55 (คุโระไม่ได้กล่าวไว้)
      ขอบคุณค่ะ!!
      #133-1
  6. #132 Nutm_e333 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 17:51

    ในที่สุดนิยายที่ติดตามก้อัพแล้ว
    #132
    1
    • #132-1 Zeroko(จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2562 / 17:54
      ไรท์ดีใจนะคะ 55
      ขอบคุณค่ะ!!
      #132-1
  7. #131 MelodiiSakura (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 17:42
    ค...คุโระตัน เอามีดมาทำแบบนั้นไม่ได้น้าาาาา มันเอาไว้ทำอาหารรรรร//โยนการบ้านเมื่อเห็นนิยายอัพ
    #131
    1
    • #131-1 Zeroko(จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2562 / 17:45
      มีดทำครัวเอามาหั่นแมลง กับรากไม้ซะแล้ว น่าสงสารมีดทำครัว 55
      ขอบคุณค่ะ!!
      #131-1
  8. #130 Phoenix Wind (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 17:41

    ฮั่นเเน่ ! ห้าวเหรอ หนูคุโระ ห้าวขนาดนี้เลยเหรอ

    #130
    1
    • #130-1 Zeroko(จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2562 / 17:44
      อย่าว่าน้อง(?)นะคะ!! น้อง(?)ออกจะน่ารักก
      ขอบคุณค่ะ!!
      #130-1