[Fic Yakusoku No Neverland] : พันธะขีดเส้นตาย

ตอนที่ 12 : วางแผน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,077
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 125 ครั้ง
    20 เม.ย. 62

พลิกกลับโอกาสสำหรับทุกคน

        "แล้วเรื่องเชือกหลอกเป็นไงบ้าง คนที่เป็นสปาย?" เอ็มม่าถามขึ้น

        "อา เรื่องนั่น ฉันเอง" เรย์ตอบ

        'หา!?' นอร์แมนตกใจ

        "ฉันเป็นแหล่งข้อมูลให้ม่าม๊า"

        "นายเนี่ยนะ!!!"

     จบคำพูดของเอ็มม่า นอร์แมนก็เริ่มเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ฟังว่า เรย์เป็นแหล่งข้อมูลแต่ก็ไม่ใช่ศัตรู เขาทำเพราะประโยชน์ของพวกเรา เรย์บอกว่าเขาจะเปิดเผยเรื่องนี้ หลังจากนอร์แมนกับเอ็มม่ากับมาแต่..

     พวกเขาดันลืมคุณกระต่าย

     นั้นทำให้ม่าม๊าเกิดความสงสัย เรย์เลยต้องเปลี่ยนแผนกระทันหัน

     การที่เรย์ทำเพื่อพวกเราก็ดีอยู่หรอก แต่เอ็มม่าก็นึกสงสัยว่า เครื่องติดตามนั้นเรย์ได้ทดลองกับเด็กคนอื่น และที่ส่งเป็นสินค้าในวันนั้นเลยไหม

     เพราะถ้าทำจริง พวกเขาจะถูกส่งให้เร็วขึ้น

        "ขอบคุณมาก ตอนนี้เราสามารถหลบหนีได้----แต่ว่า...
        อย่าได้กล้าทำอะไรแบบนั้นอีกเป็นอันขาด" เอ็มม่าขู่เรย์ด้วยสีหน้าน่ากลัว

        `นายน่ะ หนีไปด้วยกันเถอะ...
        นายไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว` เพียงชั่วครู่ ก็มีคำพูดนึงผุดขึ้นมาในหัวเรย์

     เรย์ยิ้มอ่อนๆ "ฉันสัญญา"

     ก่อนจะแยกย้าย เอ็มม่าก็บอกว่าอยากคุยกับพวกเราตอนเย็น หลังจากนั้นพวกเราก็วิ่งไล่จับกันต่อ

     ตกเย็น
        "กิลด้ากับฉันตัวสินใจสังเกตม่าม๊าช่วงไม่กี่วันก่อน" เอ็มม่าพูดเข้าเรื่อง

        "ม่าม๊าจะหายไปแถวๆช่วง 2ทุ่ม ของทุกคืน" กิลด้า

        "สรุปคือ" ฉันที่ไม่มีบทมานานพูดขึ้น

        "มีบางแห่งที่บ้านหลังนี้มีห้องลับที่ไม่มีใครรู้อยู่" เอ็มม่า

        "ทางขวาถัดจากห้องม่าม๊า" ฉันตอบ

        "เธอรู้ได้ไง?" เอ็มม่าหันมามองฉัน

        "ฉันเห็นเธอวัดระยะของกำแพง" และอยากมีบทกับเขาบ้าง...แน่นอน ฉันไม่ได้พูดช่วงท้ายออกไป

        "อื้ม ในพื้นที่ระหว่างนั้นไม่ใช่กำแพงบางๆ" เอ็มม่า

        "ฉันสังเกตเห็นว่า ทุกครั้งที่ม่าม๊าหายไป เธอมักจะเข้าห้องน้ำไม่ก็ห้องทำงาน" กิลด้า

        "แต่ไว้เพื่ออะไรล่ะ?" ดอนถามด้วยความส่งสัย

        "สำหรับการรายงาน ม่าม๊าต้องรายงานชีวิตประจำวันกับศูนย์ใหญ่ นั่นอาจจะเป็นหน้าที่ของห้องนั้น" เรย์

        "ที่ๆ สื่อสารกับโลกภายนอก! พวกเราต้องตรวจสอบ อาจจะหาข้อมูลได้ว่า โคนี่กับคนอื่นๆไปไหน"

        "ใจเย็นก่อนสิ ดอน ห้องลับก็ต้องล็อกกุญแจไว้ แล้วมันอาจติดต่อได้แค่ศูนย์ใหญ่ มันเสี่ยงมากถ้าถูกจับด้วยเครื่องติดตาม อีกอย่างพวกเราไม่รู้เรื่องระบบความปลอดภัยของห้องนั้นเลย" ฉันร่ายยาว ถึงความเสี่ยงให้ทุกคนฟัง

       "แล้วก็ไม่มีช่วงจังหวะให้เราลอบเข้าไปหรอก" เรย์พูดเสริมต่อจากฉัน

        "...นั่นสิ" นอร์แมน

        "จริงด้วย" เอ็มม่า

        "..........." ดอนกับกิลด้า

        "ตอนนี้พวกเราต้องระวังซิสเตอร์โครเน่ ถ้ารีบทำอะไรไปจะลากไปลงเหวได้" นอร์แมน

        "ไม่ต้องห่วง ทำตัวตามปกติก็พอ" เอ็มม่าพูดปลอบใจกิลด้าที่ดูกังวล

        "อื้ม"

        "ไปเตรียมมื้อเย็นก่อนล่ะ" ดอนพูดแล้วเดินออกไปกับกิลด้า

        "ไว้เจอกัน"


     ทั้งห้องเหลือแต่ นอร์แมน เอ็มม่า เรย์ และฉัน

        "สิ่งที่พวกเราต้องเป็นห่วงคือ" เอ็มม่าทำสีหน้าจริงจัง

        """"โลกภายนอก""""

        "การข้ามกำแพงไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้แล้ว" ฉันมองหน้าเรย์ที่พูดออกมา พวกเขายังไม่รู้ ตรงนั้นมัน...

     นอร์แมนบอกว่า มี 3รายการที่พวกเราต้องทำ 1.หลบหนี(ข้ามกำแพง) 2.วิ่งหนี(หนีไปสถานที่ปลอดภัย) 3.อยู่รอด(ใช้วีชิตในโลกภายนอก) พวกเราเรียนรู้ขั้นที่ 1แล้ว ส่วน2 เราต้องรู้เรื่องโลกภายนอก

        "ต้องรู้วิธีหลบเลี่ยงศัตรู ไปที่ปลอดภัย ต้องค้นหาเส้นทางที่ดีที่สุด" เรย์โยนกล้องส่องทางไกลให้เอ็มม่า

        "พวกเราจะปีนกำแพงแล้วเช็คอีกฝั่งด้วยสิ่งนี้"

        "ต้องกลับไปที่กำแพง เริ่มในวันพรุ่งนี้" นอร์แมน

        "อื้ม!" เอ็มม่า

        "อ๊ะ ฉันอยากแนะนำให้พวกนายรู้จักใครบางคน" เอ็มม่ายิ้มกว้าง

        "???"


     หลังจากนั้น พวกเราก็เดินไปห้องสมุด เอ็มม่าหยิบหนังสือมาหลายเล่ม แล้วเริ่มพูด

        "คนนี้" เอ็มม่าเปิดหนังสือมาหน้าแรก แล้วพวกเราก็เห็นนกฮูก

        "วิลเลี่ยม มิเนอร์ว่า?"

        "ที่อยู่ของเขา เขาคือใคร หรือว่ายังมีชีวิตอยู่ไหม พวกเราไม่รู้เลย แต่ว่า!" เอ็มม่าหยุดพูดแล้วหันมายิ้มร่าเริง

        "เขาอาจกลายเป็นพวกของเราได้!"

        "หมายความว่าไง?" นอร์แมนถาม

        "คนๆนี้ ใช้หนังสือเพื่อส่งข้อความลับ แล้วไม่ใช่แค่เล่มเดียว มีหลายเล่มด้วย" เอ็มม่าเปิดหนังสือแล้วชี้รหัสมอส

        "เพื่ออยู่รอดนอกกำแพง เขาเป็นกุญแจสำคัญและไกด์นำทาง" ฉันพูดต่อเอ็มม่า

        "พวกเราไม่ใช่แค่หนี พวกเราจะค้นหาเส้นทาง ตรวจสิบโลกใบนี้ด้วยตัวเอง" พวกเขามีสีหน้าคาตาที่มั่นใจ ฉันแอบยิ้ม แต่ก็ไม่พ้นสายตาเอ็มม่า

        "นี่คุโระ เธอยิ้มอะไร น่ากลัวชะมัด" เอ็มม่าลูบแขนตัวเอง

        "...ฉันแค่ดีใจ ที่มาได้ขนาดนี้" ฉันตอบ

        "แต่ช่วยยิ้มแบบอื่นสิ! เหมือนสะแยะยิ้มเลย" เอ็มม่า

        "ฉันก็ว่างั้น" นอร์แมน

        "ยัยนี่ยิ้มดีๆ ไม่เป็นหรอก" เรย์

        "อ๊ะๆ พูดแบบนี้สวยสิ อยากมีเรื่องหรอเรย์?"

        "ใจเย็นสิ!"

        "555"


     คุโระกับเรย์เริ่มทะเลาะกัน บรรยากาศของพวกเขาเริ่มดีขึ้น ...ทางด้านดอนกับกิลด้า

        "ฉันรู้สึกไม่พอใจเลย กิลด้าเธอก็รู้สึกเหมือนกันสินะ" ดอนที่วิ่งชนม่าม๊าหันมาพูดกับเธอ

        "...." กิลด้าเพียงมองดอนเงียบๆ สีหน้าของเธอไม่สู้ดีนัก

        "งั้น..มาลอบเข้าไปในห้องของม่าม๊ากันเถอะ" ดอนยกยิ้มแล้วชูกุญแจขึ้นมา

ได้เวลารู้ความจริงแล้ว



ขอบคุณภาพจาก: Pinterest

#รูปไม่เกี่ยวกับเนื้อหา 55

#พวกเขาออกจะน่ารัก!

--------------
ตอนนี้ไม่มีอะไรมากค่ะ วางแผนอย่างเดียวว มาถึงจุดๆนี้ ไรท์รู้สึกอยากดำเนินเรื่องเร็วมากก อยากไป ภาค2 แล้ว เหตุเพราะไรท์อยากเขียนฉากต่อสู้

แล้วก็ เรย์ = พระเอก นะคะ แต่ไม่รู้จะมีฉากหวานๆไหม 555


อย่าลืม! คอมเม้น! และกดให้กำลังใจด้วยนะคะ!

ทุกๆคอมเม้นและกำลังใจเป็นแรงผลักดันอย่างดีเลยค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 125 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

220 ความคิดเห็น

  1. #15 AREA​ CHAN (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 21:33
    ก่อเรือช้าๆได้พล่าเล่มงาม(?)​
    #15
    1
    • #15-1 Zeroko(จากตอนที่ 12)
      20 เมษายน 2562 / 21:40
      เป็นความคิดที่ดีค่ะ! ~♡
      #15-1
  2. #14 Bai ling 8439 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 18:45
    เรย์........ มาตกอยู่ในอาณัติของน้องเถอะ555555
    #14
    1
    • #14-1 Zeroko(จากตอนที่ 12)
      20 เมษายน 2562 / 18:54
      เอาแล้วๆๆ ขอบคุณนะคะ! (^_^)
      #14-1
  3. #13 Minny45210 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 14:25
    เรือเรายังพายอยู่เย้
    #13
    1
    • #13-1 Zeroko(จากตอนที่ 12)
      20 เมษายน 2562 / 14:36
      ขอบคุณที่มาอ่านค่ะ! \(^W^)/
      #13-1