(NCT) 4 Shades, 4 Divisions l NOMIN

ตอนที่ 5 : (summer) ' risk season 1 ' - แจมเอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    31 พ.ค. 60








{SUMMER}

risk season - 1




 

เครื่องราง

 

 

 

 

เขาว่ากันว่าในเรื่องความรัก คนน่าตาดี มีชัยไปกว่าครึ่ง

 

“เจโน่”

“ว่าไงครับ”

 

หึ จริงก็แย่แล้วเอดอกก

 

“เราเลิกกันเถอะ”

 

 

~ยืนมองท้องฟ้าไม่เป็นเช่นเคย ฤดูร้อนไม่มีเธอเหมือนก่อนเหมือนเก่าขาดเธอ เฮ้อ เฮอ เฮ่อ เฮอ เฮ้อ เฮอ~

~ยืนมองท้องฟ้า อิ ย้า อิยา ฤดูร้อนไม่มีเธอ เหมือนก่อนเหมือนเก่า ขาดเธ๊ออออ เฮ้อ เฮอ เฮอ เฮ้อ เฮอ~

 

ปึก

 

เสียงกระแทกแก้วที่บรรจุเครื่องดื่มสีสวยกับโต๊ะดังสนันตามแรงอารมณ์ของผู้กระทำ แข่งกับเสียงดนตรีสดที่กำลังบรรเลงในสถานที่บันเทิงแห่งหนึ่ง “เอามาอีก!

 

“แหม วันนี้ดื่มซะหนักเลยน้าเพื่อนโน่ เมาหัวทิ่มกูไปส่งมึงไม่ได้นะครับบอกไว้ก่อน”

 

“เออ มึงจำไว้เลย” เจโน่ชี้นิ้วไปที่แฮชานเพื่อนสนิทของเขาด้วยอารมณ์กึ่งงอน จนอีกฝ่ายอดถามถึงสาเหตุที่ทำให้เพื่อนของตนดื่มเหล้าเหมือนน้ำเปล่าเสียไม่ได้

 

“อะๆ ว่าแต่มึง ไปทำห่าอะไรมาถึงได้ซดเหล้าเหมือนซดเก๊กฮวยแบบนี้วะ เลิกกับน้องแอนเมียคนที่ 88895654 ของมึงแล้ว?

 

“มึงอย่าพูดถึงอีนั่นให้กูได้ยินอีกนะสัส ช้ำใจชิบหาย”

 

“นั่นไงล่ะ กูว่าละ กูเตือนมึงนานแล้วว่าน้องแอนนั่นอะมั่วจะตายก็ไม่เชื่อกู ช้ำใจตายไปเลยมึง สม”

 

“ฮื่อ กูไม่หล่อหรอวะ หรือสิ่งที่กูทุ่มเทให้เขามันไม่พอ กี่คนกี่คนถึงได้เลิกกับกูไปหมด” เจโน่เบะปากร้องให้คร่ำครวญถึงอดีตผู้หญิงที่เคยคบ จนแฮชานอดไม่ได้ที่จะเอ็นดูไอ้เพื่อนคนนี้

 

“โอ๋ ไหนดูซิ” แฮชานค่อยๆประคองหน้าเจโน่ที่เต็มไปด้วยหยดน้ำตา ร้องไห้เป็นเด็ก 3 ขวบเลย คิดว่าน่ารักมากไง๊ “มึงก็หล่อดีนะเพื่อน แต่มึงแม่งทำตัวปัญญาอ่อนชิบหาย ไม่เร้าใจเลย คือมันไม่ใช่อะครับ”

 

เจโน่ใจชื้นไม่นานก็เบะปากปล่อยโฮต่อกับความพูดบั่นทอนกำลังใจของเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่

 

จะให้พูดก็พูดเถอะ ถึงเจโน่จะเป็นผู้ชายหล่อเหลาที่มีดีกรีเป็นถึงช่างภาพฝีมือดีที่มีแต่คนจับตามองในวงการบันเทิง และมีผู้หญิงหลายคนมาติดพัน แต่เขากลับมีนิสัยง้องแง้งเป็นเด็กน้อย แถมยังบ่อน้ำตาแตกง่ายๆจนเสียภาพลักษณ์ความมาดแมนไปเสียหมด

 

แต่แล้วไง ก็ยังมีหญิงสาวหลายคนที่อยากจะลิ้มลองรสชาติของหญ้าอ่อนต้นนี้ ซึ่งเจโน่ก็ไม่เคยที่จะปฎิเสธความต้องการของหญิงสาวเหล่านั้น แต่ไหงเขากลับเป็นฝ่ายโดนทิ้งเองตลอดเลยวะ เข้าใจไรผิดป่าวเฮ้ยย

“โน่งั้นกูกลับก่อนนะ พรุ่งนี้ต้องไปรับจวิ้นแต่เช้า มึงกลับเองละกัน”

 

“โห นี่เห็นแฟนดีกว่าเพื่อนใช่ไหม ใจคออะ กูเมานะ ไม่เป็นห่วงกันบ้าง เลวที่สุด”

 

“พอละ ด่าซะกูร้องไห้เลย เป็นเมียอ่อมางอแง แดกเองกลับเองสิวะ ไปละ อย่าโดนฉุดไปกระทืบก่อนล่ะมึง ยิ่งวอนๆตีนอยู่”

 

สุดท้าย เจโน่ผู้โดดเดี่ยว พึ่งโดนแฟนทิ้ง เมาก็เมา ต้องมาเดินกลับบ้านคนเดียว เออ เอาเข้าไป

 

“แม่งง ทำไมวะ กูก็หล่อนะ รวยด้วย ทำไมต้องทิ้งกูไปกันหมด เฮงซวย ฮือออ”

 

แต่ใครจะรู้ เพราะโชคชะตามักจะเล่นตลกกับชีวิตเราเสมอนั่นแหละ

 

เจโน่เดินไปตามถนนเพื่อกลับคอนโดของเขา แต่ระหว่างนั้นเขากลับพบกับร้านขายของเก่าร้านนึง

เจโน่ว่าเขาก็เดินกลับบ้านทางนี้ทุกวันทำไมไม่ยักกะเคยเห็นร้านนี้เลยวะ ช่างมัน สงสัยเมาแล้วเห็นอะไรเรื่อยเปื่อยมั้ง

 

แต่มันไม่ได้จบแค่เดินผ่านไปน่ะสิ

 

“ไง ไอ้หนุ่มสนใจของนำโชคหน่อยมั้ย” คุณป้าท่าทางเฟี้ยวเอาเรื่องเอ่ยทักเขาขึ้นมา ดูท่าป้าเหมื่อนสก๊อยเก่าเลยเนอะ คงไม่ลากกูไปตบใช่ไหม

 

“อ่อ ไม่อะครับ ไม่ชอบฟังเพลงไทย”

 

“ไม่ใช่สิงโต นำโชคไหมล่ะ 5บาท10บาท มึงก็เล่นหรอ”

 

“แหะๆ”

 

“มาๆ ลองเข้ามาดูก่อนสิ ตอนนี้ดึกแล้วเดี๋ยวลดราคาพิเศษให้”

 

จากตอนแรกว่าจะเดินผ่านไป แต่จะลองเข้าไปดูก็ไม่เสียหาย เจโน่เดินตามป้าคนนั้นเข้าไปในร้าน การตกแต่งภายในร้านนี้จะว่าไปก็คล้ายร้านขายไม้กายสิทธิ์ในเรื่องแฮร์รี่พอตเตอร์เลยแหะ

 

เจโน่เดินดูโซนต่างๆในร้านไปเพลินๆ ก็มาสะดุดของมุมนึงในร้านเข้า

 

“นี่อะไรหรอครับป้า”

“อืม ตาถึงนะเรา นี่เรียกว่าเครื่องราง สนไหมล่ะ”

 

เจโน่พยักหน้าหงึกหงักพร้อมกับยิ้มด้วยความตื่นเต้น

 

“ชอบอันไหนล่ะ ชี้มา”

 

“อันนี้ครับ”เจโน่ชี้ไปที่เครื่องรางสีฟ้าด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ว่าแต่สร่างเมาแล้วหรอ ช่างเหอะ ที่เขาเลือกสีฟ้าก็เพราะเขาชอบสีฟ้านั่นแหละอย่าคิดให้ยาก

 

“อ่อ เครื่องรางหายเจ็บป่วย” ป้าส่งยิ้มให้เจโน่ เจโน่จึงยิ้มกลับไปให้

“หมด”

 

“อ่าว” เจโน่หุบยิ้มทันทีพร้อมกลับชี้ไปที่เครื่องรางอันใหม่ เครื่องรางสีเขียวนี่แหละ”งั้นอันนี้”

 

“ติดจอง”

 

“อันนั้นอะป้า”

 

“ติดจอง”

 

“แล้วอันนั้น”

 

“มีคนสั่งไว้”

 

“อันนู้นอะ”

 

“เก็บไว้โชว์”

 

“โว้ย แล้วกูซื้ออันไหนได้บ้างล่ะป้า มึงพูดดิ้”

 

“ใจเย็นสิเอ็ง อะป้าเตรียมให้แล้ว” ป้ายื่นเครื่องรางสีชมพูอันนึงมาให้เจโน่ มันเป็นเครื่องรางที่ค่อยข้างเรียบกว่าอันอื่นๆแล้วดูไม่ค่อยหน้าสนใจเหมือนอันอื่นๆ

 

“มือสองป่าวเนี่ยป้า”

 

“เหยเอ็งอย่าดูถูกไป นี่เครื่องรางความรัก เอ็งพึ่งอกหักมาหนิ”

เจโน่อึ้งไปเล็กน้อยกับประโยคของหญิงสาวตรงหน้า “ป้ารู้??

 

“หึหึ”

 

“เชรดด ป้าเป็นหมอดูใช่ไหมอ่ะ”

 

“ถุยย เอ็งนี้น้า สรุปจะเอาไหมเหลืออันสุดท้ายแล้ว”

 

“อืม แล้วถ้าผมซื้อไอ้นี่ไปแล้วมันจะช่วยอะไรอะ”

 

“ถ้าเอ็งซื้ออันนี้ไป ภายใน1ปีเอ็งจะได้เจอเนื้อคู่ที่อยู่กับเอ็งไปตลอดชีวิต แต่จะได้เจอในรูปแบบในก็แล้วแต่บุญกรรมที่ทำมานะ”

 

“จริงดิ แล้วถ้าไม่เจออะ”

 

“เอ็งก็เตรียมขึ้นคานไว้เลย”

 

“อ่าว แล้วสรุปมันดีไม่ดีเนี่ย”

 

“แล้วสรุปเอ็งเอาไม่เอาเนี่ยย อย่าลีลา จ่ายมา 1000 บาทขาดตัว”

 

เฮ้ย ขายของแบบนี้ก็ได้หรา แล้วเครื่องรางเห้ไรวะตั้งพันนึง ใครจะไปซื้อ เลิกๆ

 

แต่สุดท้าย

 

“โชคดีนะพ่อหนุ่ม ขอให้เอ็งสมหวัง” เจโน่ชูเครื่องรางแล้วหันกับไปมองทางป้าที่โบกสะบัดแบงค์พันอวยพรให้เขา

 

จนได้สินะกู เอาวะ ไหนๆก็ไหนละ ลองดูจะเป็นไรไป สู้โว้ย

 

 

 

 

 

 

 

ครืด ครืด

 

“ฮัลโหล” เจโน่กดรับโทรศัพท์ที่รบกวนเวลานอนของเขาด้วยความงัวเงีย

 

แต่แปลก ทำไมไม่มีใครตอบกลับมาเลยวะ

 

ก็แน่ล่ะมึง นั่นมันรีโมท

 

“โอ้ยอะไรวะเนี่ยกู” เจโน่ควานหาโทรศัพท์ตัวจริงจนเจอแล้วกดรับอย่างงุดหงิด “ฮัลโหล”

 

[เฮียอยู่ไหนอะ วันนี้มีงาน 10 โมงนะ]

 

“อยู่คอนโด แล้วนี่กี่โมงอะ” เจโน่บิดขี้เกียจพร้อมตอบปลายสายไปอย่างเนือยๆ

 

[ชิบไก่แล้วอิเฮีย นี่มัน9โมงแล้ว!!]

 

“ห้ะ! แล้วทำไมมึงพึ่งปลุกกู!

 

[มึงนั่นแหละไมพึ่งตื่น ให้ไวเลย กล้องก็ยังไม่ได้เช็ค]

 

เจโน่รีบลุกจากที่นอนแล้วเข้าไปจัดการตัวเอง แล้ววันนี้คนที่มาถ่ายแบบกับเขาเป็นนางแบบขาวีนเสียด้วย ตายแน่ๆ ลี เจโน่

 

แต่เมื่อเขาเข้ามาในห้องน้ำและส่องกระจก เขาก็รู้สึกถึงสิ่งผิดปกติที่เกิดขึ้นกับตัวเขา

 

ใบหน้าเขาเหมือนไม่ใช่เขา

 

มันมีสิ่งแปลกปลอมผุดขึ้นมา สิ่งที่ไม่ควรมีขึ้นบนโลกใบนี้ด้วยซ้ำ สิ่งเล็กๆที่เรียกว่า สิว

 

“อ้ากกกกกกกกก”

 

 

 

 

 

“นี่เฮีย อย่าบอกนะว่าที่เกือบเลทเมื่อเช้านี้เพราะมัวแต่ไปกังวลเรื่องอีสิวแค่เนี้ยะ”

เจโน่เงยหน้าขึ้นมาจากกระจกพกพาแล้วหันไปมอง ลามิ รุ่นน้องในที่ทำงาน คือมึงเข้าใจป่ะ สิวอะ สิวเลยนะ คือมันไม่ได้อะหนู ทำงานพบปะผู้คนแบบนี้แล้วเป็นสิว สาวๆจะมองกูยังไงอะ

 

“มึงไม่เข้าใจคนที่สาวรุมล้อมอย่างเฮียหรอ คือมันไม่ได้ไงฮะ หน้าเฮียต้องเกลี้ยงเกลา แล้วดูเดะ ขึ้นมาตั้งสองเม็ดเป้งๆ จะบ้า”

 

“เอ่อ เออมึงเอาเหอะ กูไม่ถียงละ แล้วแต่”

 

 

วันที่ 2

 

“เป็นไรวะโน่ มาผับทั้งทีหน้าบูดเชียวนะ”

 

“ตลกหรอสัส มึงดูหน้ากูดิทั้งสิวทั้งผืนขึ้นเต็มเลย”

 

“โห ซีเรียสหน่า ช่วงนี้หน้าร้อนไง สิวก็ขึ้นปกติ”

 

“ปกติที่หน้ามึงดิ หน้ากูไม่เคยเป็นสิวเลยนะ อยู่ดีๆก็ขึ้นอะ”

“เอาน่า มึงหายามาแต้มๆ เดี๋ยวก็หาย”

 

 

 

วันที่สาม

 

“เห้ย เฮียทำไมสภาพเป็นเงี้ยอะ” ลามิถามอย่างเป็นห่วง เมื่อเห็นเจโน่ที่แปลกไปจากทุกวัน

 

ไม่แปลกได้อย่างไงล่ะ ก็เล่นเอาผ้าโพกหน้าไว้ ไม่พอยังสวมแว่นทับอีก

 

“ปิดหน้าปิดตาทำไม” รุ่นน้องผู้หวังดี หมายจะเอามือจับผ้าคลุมออก แต่ก็โดนตีมือไปเสียไม่ทัน

 

“อย่ามาจับนะเว้ย”

 

“โอ้ย อะไรของเฮียเนี่ย”

 

 

ในหนึ่งวันมักจะผ่านไปเร็วเสมอ แต่สำหรับเจโน่มันไม่ใช่เลย เขารู้สึกว่าวันเวลาช่างผ่านไปช้าซะเหลือเกิน เขาต้องปกปิดหน้าตาตัวเองตลอดทั้งการทำงาน ลำบากก็ลำบาก

 

 

“สรุปเป็นอะไร มึงจะบอกได้ยัง”

 

ค่ำคืนนี้เป็นอีกหนึ่งคืนที่เจโน่และเพื่อนนัดกันมากินเหล้าในผับร้านประจำ แต่วันนี้เหมือนว่าจะมีสมาชิกครบองค์ประชุมกว่าทุกที ทั้งลามิ แฮชาน และเหรินจวิ้นแฟนของมัน จับจ้องมาที่เขาเป็นตาเดียว

 

“มึงต้องสัญญาว่าถ้ากูเปิดผ้าออกมึงอย่าตกใจนะ”

 

“เออ” เมื่อทุกคนรับปากกันอย่างพร้อมเพรียง เจโน่ก็ค่อยถอดผผ้าคลุมออก

 

 

“เฮ้ย!!

 

“ไหนมึงบอกว่าจะไม่ตกใจไง ไอ้พวกสารชั่ว!” เจโน่แทบอยากจะร้องไห้ออกมาเมื่อเห็นรีแอคชั่นของเพื่อนๆ

และสิ่งที่ทำให้ทุกคนตกใจเบอร์นี้ก็คือ ผิวหน้าเจโน่ที่เต็มไปด้วยสิวและผดผื่น เหมือนกับแพ้อะไรมาสักอย่างขั้นรุนแรง คือมันเยอะมากจนบรรยายไม่ถูกเลยอะ เก็ทป่ะ

 

“ทำไมหน้าเฮียยับเยินขนาดนี้อะ”

 

“ฮือ กูจะรู้หรอ T^T

 

“อากาศร้อนเป่า”

 

“ร้อนหรอ ไอ้สัส ขนาดนี้มึงเรียกร้อนหรอ” เจโน่ทำท่าจะลุกไปกระทืบไอ้เพื่อนสนิทให้ได้ ถ้าไม่ติดว่าเมียมันนั่งอยู่ข้างๆ

 

“โน่ไปกินอะไร หรือใช้อะไรแล้วแพ้รึเปล่า”

 

“ไม่นะจวิ้น เราก็ใช้ชีวิตปกติอะ เมื่อวานก็ไปซื้อยามาทาอย่างที่ไอ้เชี่ยแฮชบอก แต่ดูดิทั้งแดงทั้งเห่อขึ้นกว่าเดิม แล้วงี้กูจะเอาหน้าที่ไหนปเจอสาวๆอะ โอ้ยอยากร้อง ฮืออ”

 

“ใจเย็นๆนะโน่ เดี๋ยวมันก็มีทางแก้” เหรินจวิ้นยิ้มแห้งๆแล้วพูดปลอบใจเจโน่

 

“เอ้อ เฮียโน่ๆๆ”

 

“อะไร!” เจโน่หันไปมองรุ่นน้องในกลุ่มที่อยู่ก็โพล่งเสียงดังขึ้นมา

 

 

“คือเพื่อนมิอะ มันไปรักษาสิวที่คลินิกนึงมา หายเร็วมากก ตอนนี้หน้าใสกิ้งเลย หมอที่รักษามันก็ส๊วยสวย รู้สึกจะชื่อหมอไอรีนอะไรเนี่ยแหละ”

 

เจโน่รู้สึกหูผึ่งขึ้นทันที คลินิกรักษาสิวกับหมอสวยๆงั้นหรอ

 

“ที่ไหน มึงรีบเอาเบอร์มาให้ไว”

 

 

 

 

 

นวลผ่อง คลินิก

 

เจโน่จับจ้องไปที่ป้ายคลินิกเกี่ยวกับศัลยกรรมความงามที่รุ่นน้องแนะนำมา ว่าแต่ชื่อจะไทยไปไหนวะ

 

หลังจากที่ได้เรื่องจากรุ่นน้องไปเมื่อคืน เมื่อกลับถึงคอนโดเจโน่ก็รีบโทรไปที่เบอร์คลินิกทันที โชคดีนะที่คลินิกยังไม่ปิด และแน่นอน หมอที่เจโน่ฝากให้ดูแลก็คือหมอไอรีนสุดสวย หลังจากได้ชื่อไปเมื่อคืนเขาก็เล่นสืบทั้งประวัติและหน้าตาของหมอสาวคนนี้เสียจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน ก็ดูจากสภาพตาที่เขียวคล้ำเป็นหมีแพนด้าอยู่นี่เดะ

 

 

 

 

“สวัสดีค่า มาติดต่อเรื่องอะไรคะ”

 

“อ่อ คือผมคือคนที่โทรนัดหมอไอรีนไว้เมื่อคนน่ะครับ”

 

เจโน่มองไปที่พยาบาลที่กำลังตรวจเอกสารก่อนจะเงยหน้าแล้วยิ้มให้เขา “คุณลี เจโน่นะคะ เดี๋ยวเชิญนั่งรอด้านนู้นสักครู่นะคะ”

 

 

เจโน่เดินไปนั่งที่เก้าอี้ตามที่พยายาลคนนั้นบอกและรอเพียงไม่นาน ก็มีพยาบาลสาวสวยอีกคนมาเรียกเขาไปพบหมอ เอ้อ ไว้ดีแฮะ

 

 

“คุณเจโน่เชิญทางนี้ค่ะ”

 

เจโน่เดินยิ้มตามพยาบาลสาวคนนั้นไปแต่อยู่ๆเธอก็หยุดที่หน้าห้องตรวจห้องหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่ของหมอไอรีนแน่ๆ ก็ชื่อหน้าห้องมันเป็นนายแพทย์ยังไงล่ะ ปัดโถ่เอ้ย

 

“มีอะไรรึเปล่าครับ”

 

“เอ่อคุณเจโน่เข้าห้องนี้เลยค่ะ”

 

“แต่ผมนัดหมอไอรีนไว้นี่ครับ”

 

“คือทางเราต้องขอโทษจริงๆนะคะ คือหมอไอรีนติดเคสด่วนที่รพ.ใหญ่ เลยฝากให้คุณหมออีกท่านดูแลชั่วคราวไปก่อน”

 

เมื่อจบประโยคของคนด้านหน้าเจโน่ก็รู้สึกเริ่มหัวร้อนขึ้นมา คือเขาต้องการเจอหมอไอรีน หมอไอรีนอะเฮ้ยย ไม่ใช่หมอผู้ชาย พูดแล้วขึ้น เจโน่ค่อนสูดลมหายใจเข้าและปล่อยออกอย่างระงับอารมณ์

 

“ถ้าหมอไม่ว่างคุณก็ควรจะแจ้งให้เร็วกว่านี้นะครับ ไม่ใช่มาถึงห้องตรวจของหมออีกคนแล้วพึ่งมาบอก”

 

“คือเราต้องขอทะ...”

 

“ช่างเถอะครับ ครั้งนี้ผมถือว่าครั้งแรกหวังว่าต่อไปคงไม่เป็นแบบนี้อีก”

 

เมื่อระบายกับพยาบาลสาวเสร็จเจโน่ก็เปิดประตูเข้าห้องตรวจไปด้วยอารมณ์คุกรุ่น

 

แต่เพียงไม่นานอารมณ์เหล่านั้นก็หายไปและแทนที่ด้วยเสียงหัวใจที่เต้นกระหน่ำราวกับพึ่งไปเล่นรถไฟเหาะมาแหนะ

 

“สวัสดีครับคุณลี เจโน่ ผม นายแพทย์ศัลยกรรมด้านผิวหนังและความงาม นา แจมิน มารับเคสแทนหมอไอรีนชั่วคราวครับ”

 

เหี้ย หมอโครตน่ารักกกก กูตายไปเลย กูตายแล้วว วั้ยตั่ยแล๊วววววว

 

“เอ่อ เชิญนั่งก่อนนะครับ”

 

เชี่ยยย หมอยิ้มโครตสวยย ยิ้มโครตหวานน หม๊อออ ทำแบบนี้อยากมีผัวชะป่ะ

 

เจโน่เดินไปนั่งตามคำเชื้อเชิญของคุณหมอด้วยใบหน้ายิ้มเหม่อลอย

 

“เป็นอะไรมาครับเนี่ย” หมอพลิกดูเอกสารไปมา เมื่อไม่เห็นคำตอบของคนข้างหน้า จึงเงยหน้าขึ้นมามองยิ้มๆ “ได้ยินที่หมอพูดไหมเอ่ย”

 

“หมออยากรู้จริงๆหรอครับ” เจโน่ตอบพร้อมยิ้มเหม่อลอย

“อืม หมอจริงจังครับ”

 

ไอ้บ้าเอ้ยย หมอแกล้งทำใบหน้าจริงจัง เอาแขนเท้าโต๊ะแล้วจ้องมาที่เจโน่อย่างไม่ลดละ ก่อนจะหลุดยิ้มหวานออกมา “อ่า ไม่เล่นละ เป็นอะไรมาครับ”

 

“เป็นคนที่เริ่มอยากเข้าไปช้ชีวิตร่วมกับหมอแล้วได้ไหมครับ” ฮิ้วววววว

“นี่จริงจังแล้วถูกมะ”

 

“ถ้าหมอยินดี”

 

“โอเคร๊ ดูท่าแล้วหมอคงต้องวินิจฉัยเอง อืม ขออนุญาตนะครับ”

 

เจโน่แทบจะแข็งเป็นหินไปเลยเมื่อจู่ๆ หมอก็เอื้อมมือมาจับที่ใบหน้าเขาแล้วเลื่อนไปเลื่อนมา บ้าหมอ จับกันแบบนี้ผิดผีแล้วว ให้พ่อมาขอเลยย “หื้มม เป็นเยอะอยู่นะเนี่ย ดูท่าน่าจะแพ้สเตียรอยด์”

 

หมอหันไปถอดถุงมือที่พึ่งจับหน้าเจโน่และหยิบอันใหม่มาสวมพร้อมกับหน้ากากอนามัย “เดี๋ยวเชิญขึ้นเตียงเลยครับ”

 

“หม๊อ!!!” เจโน่ยกมือขึ้นมาป้องอกด้วยท่าทางตลก

 

“เสียงสูงทำไม หมอหมายถึงเตียงคนไข้ หมอจะได้ตรวจถนัดๆ” แจมินขำกับท่าทีของคนไข้สุดหล่อ

 

เจโน่ก้าวขึ้นเตียงด้วยท่าทางเขินๆ ส่วนแจมินก็เตรียมอุปกรณ์ในการตรวจคนไข้ แจมินค่อยๆลูบบริเวณที่เป็นสิวของเจโน่เบาๆ “อืม ปกติได้ใช้เครื่องสำอางหรือผลิตภัณฑ์ดูแลผิวผิดประเภทหรือมีส่วนผสมของสเตียรอยด์หรือป่าวครับ”

 

“ไม่นะครับหมอ ผมใช้ครีมทุกอย่างตามปกติทุกทีมันไม่เคยเป็น แต่อยู่ๆมันก็เห่อขึ้นมาเลย”

 

แจมินพยักหน้าเล็กน้อย “แล้วปกติเป็นคนแพ้ครีมหรือแพ้ยาอะไรไหม”

 

“ไม่นะครับ”

 

“งั้นเดี๋ยวหมอจะทำความสะอาดผิวหน้าให้ก่อนนะครับ แล้วหมอจะสั่งยาและแนะนำการปฎิบัติแบบถูกวิธีให้จะได้หายไวๆเนอะ”

 

นี่หมอหรือนางฟ้าวะ ใจดีแถมยังยิ้มให้บ่อยขนาดนี้ใจพังหมดแล้วนะโว้ย

 

เจโน่ค่อยหลับตารับสำผัสที่อ่อนนุ่มของคุณหมอยิ้มหวาน เอาตรงๆไม่อยากให้เสร็จเลยอะ อยากอยู่ตรงนี้นานๆ แบบตลอดไป คือแบบฟอเรเวอร์เลยอะ

 

“ความจริงคุณนี่ผิวหน้าดีมากเลยนะครับ ถ้าหายต้องหล่อมากแน่ๆ”

เอ้า มันแน่นอนดิหมอ โห หมอไม่รู้ซะแล้วว่าผมน่ะ สาวๆชอบเยอะจะตาย

 

“หมอก็ ชมเกิ๊นน เขินเด้อ”

 

“ฮ่าๆ พูดจริงๆ แต่ถ้าเพิ่มเติมอะไรอีกหน่อยคงจะเพอร์เฟ็คเลยน้า”

 

เดี๋ยวนะ ฮาร์ดเซลล์บ่หนิ

 

“อะไรหมอ ขายของหรอ” เจโน่พูดแซวแจมินจนอีกฝ่ายอดไม่ได้ที่จะยิ้มเขินๆตอบกลับไป

 

“ป่าวนะ แล้วคุณไม่สนใจที่จะทำอะไรเพิ่มเติมนอกจากมารักษาสิวหรอ”

 

“อืม แล้วหมอว่าหน้าแบบผมควรทำอะไรเพิ่มอีกดีล่ะครับ”

 

“แล้วคุณอยากได้หน้าตาแบบไหนล่ะ หมอจะได้วิเคราะห์”

 

“เอาหน้าแบบที่หมอชอบอะ หมอชอบคนหน้าตายังไงก็ช่วยทำให้ผมเป็นแบบนั้นทีดิครับ”

 

แจมินชะงักการกระทำเป็นจังหวะที่แจโน่ค่อยๆลืมตาขึ้นมามองเขาพอดี

 

“หืม” แจมินเงียบไปพักนึงก่อนจะค่อยๆใช่ผ้าสะอาดซับเบาๆที่ใบหน้าของเจโน่อย่างอ่อนโยน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงหงอยๆ “ว้า งั้นคุณก็ไม่ต้องทำอะไรแล้วล่ะ หมอดันชอบคนหน้าแบบคุณด้วยสิ เสียดายเนอะ”

 

ตู้มม เสียงหัวใจเจโน่ระเบิดไปแล้วครับ

 

แม่ครับใจโน่ไม่ใช่ของโน่อีกต่อไปแล้วว หมอแม่ง โอ้ยยย

 

“หมอ หยอดงี้ หวั่นไหวมาทำไงอะ”

 

“ก็ไม่ห้ามนี่ครับคุณ”

 

โอ้ยยยตายยยย แม่!!!!!!!!! โน่หาลูกสะใภ้ให้แม่ได้แล้วววว

 

 

TBC

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

106 ความคิดเห็น

  1. #104 JNNANA_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 16:25
    เว๊ๆๆๆๆๆ โน่ใจเย๊นนน หมอแจมใจเย๊นนน55555555555555 คือตลกมาก ฮื่อ จาบ้า
    #104
    0
  2. #88 GKYON (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 12:44
    เรื่องนี้ต้องมินโน่แล้วมั้ง แจมินดูรุกตลอดเลย เจโน่โครคป๊อดเลย!
    #88
    0
  3. #77 พีชมิ้ง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 19:46
    พิโน่พิจะกากทุกเรื่องแบบนี้ม่ายล่ายยย5555555555555
    #77
    0
  4. #74 TENTEN_NAJAM (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 13:33
    พิโนี่คนกากที่ไม่กาก โอ้ย ขำ 5555555
    หยอดมาหยอดกลับไม่โกงนะเอออ
    ขอบคุณหมอไอรีนที่ติดธุระนะคะ 555
    #74
    0
  5. #73 kocoq_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 10:53
    ไม่ไหวแล้วจ้า ฟหกดเ้่สวงฃ เขินเกินความจำเป็นแล้ว รีบมาต่อนะคะ
    #73
    0
  6. #71 JYG-159 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 19:44
    อห!!!!ต่างคนต่างรุก
    #71
    0
  7. #70 10toTen (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 23:22
    จ้าหยอดมาหยอดกลับจ้า55555555555555555ตลกอ่ะชอบบบบบบบบบ
    #70
    0
  8. #69 wareeandsoul (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 16:23
    รำคาญคนป่วยม๊ากกก 55555 ดี๊ด๊าเกินไปแล้วค่ะ เจ็บสิวอยู่ไม่ใช่ไง๊?
    #69
    0
  9. #68 หมามีสี่ขา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 12:41
    ทำไมแจมดูผ-กว่าพี่โน่อะ พี่โน่มุ้งมิ้งเด็กน้อยมาก
    โน่แจมจริงๆใช่มั้ยคะ 555555
    #68
    0
  10. #67 maysrpl (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 04:20
    ใครอ่อยใครกันแน่เนี่ยย 5555
    #67
    0
  11. #64 nanajam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 02:01
    คุณหมอน่ารักมากเด้อออออออ โน่จากหัวร้อนที่ไม่ได้เจอหมอไอรีนกลับลืมไปเลยนะ จ้าาาา เห็นคนน่ารักเป็นไม่ได้ เจอคุณหมอหยอดงี้ใครๆก็ต้องหวั่นไหวป่ะคะ แง ;/////;
    #64
    0
  12. #61 ktenn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 23:54
    โอ้ยอะไรอ่ะ555555555ทำไมเจโน่เป็นคนแบบนี้เด๋อมากแหมๆทำมาเป็นหยอดเค้าโดนหยอดกลับเลยน่ารักกกก
    #61
    0
  13. #60 TY_TT0701 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 23:27
    ชอบมากเด้ออออออ
    #60
    0
  14. #59 nccs' (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 23:10
    เเจมินชวนขึ้นเตียง คิดไปถึงไหนวะโน่ตอบ55555
    #59
    0
  15. #58 jmnjm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 22:51
    โอ้ยต่ายแล๊วววววววววว คลีนิคนี้อยู่ไหน อยากจะไปรักษา คุณหมอน่ารักเกิ๊นนนน เจโน่ตลกก55555 เจอคนกวน(แต่น่ารักค่ดด)แบบหมอแจมเนี่ยยก็ถือว่ามวยถูกคู่ เหมาะสมกันนะคะเนี่ยยย น่ารักก
    #58
    0
  16. #57 peach on jam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 22:19
    พ้มนี่ลุกขึ้นยืนเลย แงอยากไปรักษาสิวกับคูมหมอแจมินจังเลยค่า อือแต่ว่าไปขอแอบอยู่ใต้เตียงฟังเขาจีบกันดีกว่า บว้าเอ้ยเขินเด้อ
    #57
    0
  17. #56 ( ÒㅅÓ) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 22:14
    โอ๊ยตลก555555555555ไม่ถามแล้วว่าใครจีบใครก่อน ขอถามว่าใครจะหมดมุกจีบกันก่อนคะ
    #56
    0
  18. #55 โซวอนมาแล้ว♀ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 22:06
    หมอแจมิ๊นนนน 5555 ตลกโน่โดนทิ้ง555555
    #55
    0
  19. #54 ชมรมแม่บ้านตระกูลนา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 22:02
    55555 หมอกับคนป่วยนี่ ขี้หลีพอกัน
    #54
    0