One Persistent Thought - KAISOO

ตอนที่ 11 : - 9 -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 573
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    26 พ.ย. 61

B
E
R
L
I
N
 




9

เคยคิดว่าน้ำตาลนั้นหวาน

แต่ตอนนี้กลับเป็นคุณที่หวานที่สุด

 





 

 

เสียงหัวใจเต้นกระหน่ำอย่างคนกินคาเฟอีนมากเกินไป ปลุกคนตัวเล็กที่นอนอยู่ตื่นขึ้น คยองซูค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย แต่สมองกลับแจ่มชัด ทั้งที่เมื่อคืนกว่าจะหลับตาลงได้ก็เลยเวลานอนปกติไปราวชั่วโมงกว่า การรับรู้ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นตามจังหวะเสียงของหัวใจที่รัวอยู่กลางอก แต่กลับแจ่มชัดเหมือนดังอยู่ข้างหู


บรรยากาศภายนอกยังคงมืดมิดเนื่องจากยังอยู่ในช่วงฤดูหนาว ที่กลางวันสั้นกลางคืนยาว ถึงแม้ตอนนี้เป็นเวลาตีห้าแล้วก็ตาม แสงสว่างยังไม่มีท่าทีว่าจะเล็ดลอดเข้าสู่พื้นโลกเลยสักนิด สติของคนบนเตียงเริ่มแจ่มใสขึ้นมาเรื่อย ๆ พาให้นึกถึงเหตุการณ์น่ายินดีชวนให้หัวใจเต้นแรงไม่เลิกทันที


พรุ่งนี้มีอะไรที่ต้องทำมั้ย


นอกจากเลี้ยงฮูซูก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษนะครับ แล้วก็ช่วงนี้ไม่มีงานเข้ามาแล้วด้วย


งั้นไปสวนสนุกกันไหม เห็นตอนนั้นที่ขับรถผ่านน้องพูดว่าอยากไป


ดีครับ!’


คยองซูเกือบจำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำว่าตัวเองให้ความสนใจกับสวนสนุกตอนไหน ผ่านมาเกือบเดือนแล้วด้วยซ้ำที่นั่งรถผ่านด้วยกัน หากคนตัวสูงไม่พูดขึ้นมาเมื่อวานคยองซูก็ไม่คิดว่าตัวเองจะจำคำพูดทีเล่นทีจริงของตัวเองในวันนั้นได้ พอนึกเช่นนั้นหัวใจเจ้ากรรมก็ดีใจเสียแทบบ้า อยากโทษอีกฝ่ายเหลือเกินโทษฐานทำให้เขาประทับใจเสียจนอธิบายเป็นคำพูดไม่ถูก


และใช่ว่าเขาไม่รู้ว่าที่ผ่านมาอีกฝ่ายพยายามทำงานหนักมาตลอดเดือนเพื่ออะไรบางอย่าง เลยอดคิดเข้าข้างตัวเองไม่ได้ว่าอีกฝ่ายทำเพื่อหาเวลาว่างมาอยู่กับเขา


พอคิดขึ้นอย่างนั้นก็รู้สึกดีเสียจนอดไม่ได้ที่จะซุกหน้าเข้ากับหมอนอย่างแรง มือเล็ก ๆ กำผ้าห่มแน่นระบายความรู้สึกลงไปในนั้นมากเสียจนกลัวว่าผ้าจะขาด ก่อนจะค่อย ๆ เปลี่ยนมาจับตรงหน้าอกข้างซ้ายที่ก้อนเนื้อตรงนั้นเต้นรัวไม่หยุด และกลัวว่าจะหลุดออกมาเต้นข้างนอกเพื่อให้คนทั้งโลกรู้ว่าเขามีความสุขมากแค่ไหน จนต้องกดมันเอาไว้แน่น


 

มันดีมาก ๆ ที่มีใครสักคนให้ความสำคัญกับเราขนาดนั้น

 


คิดอะไรเพลิน ๆ จนเวลาล่วงไปเกือบหกโมงเช้า แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาอะไรเนื่องจากวันนี้พวกเขาไม่จำเป็นต้องเปิดร้าน ทำให้สามารถนอนเล่นอยู่บนเตียงกว้างได้อย่างสบาย ก่อนจะถูกคนที่ย้ายมานอนข้าง ๆ กันตลอดหลายคืนที่ผ่านมารั้งเอวบางประชิดแผ่นอกกว้าง เป็นสัญญาณให้รู้ว่าอีกฝ่ายตื่นเรียบร้อยแล้ว


วันนี้วันหยุด ทำไมตื่นไว


จงอินพูดเสียงงัวเงียเล็กน้อย ทักทายอีกฝ่ายโดยการฝังหน้าลงตรงซอกคอหอมกรุ่น จนคนตัวเล็กขยับตัวไปมาเพราะจั๊กจี๋


เพิ่งตื่น


หืม?


จริง ๆ ก็...ตื่นเต้น


คยองซูพูดจบก็หันหน้ากลับมากอดอีกฝ่าย ซุกหน้าลงตรงอกจงอินอย่างน่าเอ็นดู เหมือนฮูซูตอนที่พยายามออดอ้อนคนตัวเล็กอย่างไรอย่างนั้น


นอนต่อสักหน่อยมั้ย เดี๋ยวไปแล้วง่วง ไม่สนุกนะ


เสียงนุ่มทุ้มชวนเคลิ้มของจงอินกระซิบอยู่ข้าง ๆ หู เหมือนพยายามกล่อมให้อีกฝ่ายหลับอีกหน่อย ทั้งยังลูบหลังไปมาจนคยองซูรู้สึกเคลิ้ม ก่อนจะกระชับวงแขนเพื่อที่จะกอดอีกฝ่ายได้แน่น ๆ แล้วจุมพิตเบา ๆ ลงไปที่หน้าผากมนอย่างอ่อนโยน อวยพรให้คนในอ้อมแขนหลับฝันดี


อือ คยองซูงึมงำในลำคอพลางซุกเข้าหาความอบอุ่นจากอีกฝ่าย


คยองซูติดสัมผัสจากจงอินมาก และยิ่งอากาศหนาว ๆ แบบนี้ยิ่งทำให้อยากซุกอยากกอดเป็นพิเศษ กอดกันบนเตียงอุ่น ๆ อย่างในตอนนี้มันทำให้รู้สึกดีไม่น้อย หรืออย่างในวันที่รู้สึกเหนื่อย ๆ ก็อยากกอดอีกฝ่ายแน่น ๆ โดยที่ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมมันทำให้คยองซูรู้สึกราวกับว่าได้รับพลังงานมากมายขนาดนั้น แล้วคนตัวเล็กก็ตัดสินใจแล้วว่าชอบความรู้สึกแบบนี้ และจะทำมันไปเรื่อย ๆ โดยไม่สนใจจะหาคำตอบอะไรกับมันอีกทั้งนั้น พอคิดได้ดังนั้นก็ยิ่งกระชับรอบกายอีกฝ่ายแน่นขึ้นซึมซับความรู้สึกทั้งหมดก่อนจะพล็อยหลับไป


หลังจากวันที่คยองซูบอกว่าเริ่มชอบจงอินขึ้นมาบ้างแล้ว ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งคู่ดีขึ้นทีละน้อย หรืออาจดีขึ้นอย่างก้าวกระโดดเลยด้วยซ้ำ เหมือนกับว่าอีกฝ่ายยอมรับและเปิดใจให้เขามากขึ้นจนเห็นได้ชัด ไม่ปฏิเสธ ปล่อยวางกับบางสิ่งที่ค้างคาอยู่ในใจ ไม่หาคำตอบให้คำตอบที่เคยถามอีกต่อไป และปล่อยให้เป็นไปตามใจตัวเองมากขึ้น ซึ่งมันดีกับจงอินเสียจน...


 

แทบอดใจไม่ไหว

 


กับการที่คนน้องเข้ามาอยู่ใกล้ ๆ มาขอกอด หรือเข้ามากอดเขาเองบ้าง ในบางครั้งก็พยายามแสดงความเป็นเจ้าของเขาอย่างน่ารัก ในเวลาที่มีลูกค้าพยายามส่งสายตาหรือยั่วยวนเขา ทำให้ในแต่ละวันเขาดีใจจนแทบจะสำลักความสุขตายกับความเปลี่ยนแปลงนี้


จงอินก็รู้ว่าตัวเองไม่ใช่พระอิฐพระปูนอะไร ทำให้บางครั้งก็ต้องแอบลักเล็กขโมยน้อยยามคนตัวเล็กทำนู่นนี่ อย่างเช่น แกล้งโอบ แกล้งเอาหน้าไปใกล้ ๆ แก้ม เพื่อที่จะได้เนียนหอมแก้มใสตอนเผลอ เพราะการที่มีเจ้าตัวนุ่มนิ่มเย้ายวนใจอยู่ตรงหน้าแต่แตะต้องไม่ได้นั้นเป็นเรื่องยากจะห้ามใจจริง ๆ


และดีที่คนน้องไม่ได้มีท่าทีขัดขืนอะไร นอกเสียจากพวงแก้มนิ่มที่ขึ้นสีทุกครั้งที่เขาเข้าไปตอดเล็กตอดน้อย หรือบางครั้งก็เป็นอีกฝ่ายที่พยายามหาเรื่องมาทำให้เขาใจกระตุกแทน อย่างเช่นวันนั้น...


เขาจำได้ว่าวันนั้นเป็นวันที่ท้องฟ้าสดใส ไร้เมฆ แสงแดดจ้าส่องกระทบมายันพื้นดิน ต้นไม้ใบหญ้าโดยตรง แต่ใครจะรู้ว่าชีวิตของจงอินจะมีสิ่งที่สดใสกว่ารออยู่


คนตัวเล็กนั่งอ่านหนังสือมองจงอินถ่ายรูปอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลนัก เนื่องจากวันนั้นคนตัวสูงรับจ้างถ่ายบรรยากาศโปรโมทสวนดอกไม้ ทำให้คนที่ชอบติดสอยห้อยตามอีกฝ่ายออกมาข้างนอกตามมาดูมาส่งข้าวส่งน้ำด้วย


คยองซูละสายตาขึ้นมามองคนตัวสูงที่ขะมักเขม้นกับการถ่ายงานอย่างตั้งใจ และคยองซูพบว่าตัวเองชอบจงอินเวลาตั้งใจทำอะไรมาก ๆ ยิ่งมองเวลาจงอินถ่ายรูปยิ่งชอบ ชอบที่เขาดูรู้สึกพอใจกับสิ่งที่ทำอยู่เหลือเกิน เพราะมันต่างจากที่ผ่านมาของคนตัวเล็ก เขาเหมือนคนอยู่ไปวัน ๆ อย่างไม่มีความหมาย คยองซูมองอีกฝ่ายอย่างเผลอไผลและไม่คิดที่จะละสายตาที่เต็มไปด้วยความประทับใจ


คนที่ถูกเพ่งมองมาตลอดหันกลับมา สบเข้ากับตาดวงตากลมใสที่ยังไม่ได้ถอนสายตาออกไป และไม่มีทีท่าว่าจะละสายตาจนจงอินรู้สึกเก้ ๆ กัง ๆ เสียเอง เลยได้แต่ส่งยิ้มอบอุ่นเขิน ๆ อย่างคนทำตัวไม่ถูกกลับไปให้แทน แล้วสาวเท้าตรงไปหาอีกฝ่ายที่ลุกขึ้นมาหากันครึ่งทางเช่นกัน


เมื่อยหรือเปล่าครับ ผมนวดให้ไหม


หืม เอางั้นก็ได้ครับ แล้วน้องเบื่อไหม


จงอินเห็นท่าทีอีกฝ่ายตั้งใจจะช่วยนวดให้เขาขนาดนั้นก็ตกปากรับคำทันที เพราะอยากให้คนน้องภูมิใจในความมีส่วนร่วมในการช่วยงานเขา อย่างที่อีกฝ่ายต้องการ


ไม่เลยครับ เพลินดี


งั้นเดี๋ยวพี่ไปถ่ายงานต่อแล้ว น้องห้ามไปซนที่ไหนนะ


รู้แล้วครับ ผมจะนั่งรอพี่จงอินตรงนี้คยองซูบอกให้อีกฝ่ายวางใจและไปทำงานได้อย่างสบายใจได้ว่าเขาจะไม่ไปไหนแน่นอน


แต่จู่ ๆ หลังจากอีกฝ่ายหันกลับไปไม่ได้ไกลนัก คนตัวเล็กก็เรียกจงอินเสียงดังขึ้นมาเหมือนมีปัญหาอะไรเสียก่อน ทำให้คนตัวสูงหันกลับไปหาทันที และพบว่าคนน้องอยู่ตรงหน้าเรียบร้อยแล้ว


ลืมบอกเรื่องนึงไปเลย พี่จงอินก้มมาหน่อย


 คยองซูสั่งเสียงเข้ม จนคนที่หันกลับมาเมื่อครู่ขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความสงสัยไม่ได้ แต่ก็ยอมก้มลงไปแต่โดยดี


ฟอด!


‘!!’


กำลังใจครับคนตัวเล็กพูดนิ่ง ๆ จ้องมองหน้าจงอินอย่างไม่มีทีท่าเขินอายเฉกเช่นเวลาคนตัวสูงเป็นฝ่ายเข้าหาก่อน และกลายเป็นจงอินที่เป็นฝ่ายทำอะไรไม่ถูกแทน


จงอินไม่รู้ว่าตัวเองทำท่าทางยังไงในตอนนั้น แต่เดาได้เลยว่าเขาต้องทำตาโตตลก ๆ โตยิ่งกว่าตากลมใสของคนน้องเป็นแน่ และมันคงตลกจนทำให้รอยยิ้มรูปหัวใจของคนตัวเล็กวงนั้นวาดกว้างขึ้นมาเสียจนคนมองละสายตาไม่ได้ เสียงหัวเราะใส ๆ เหมือนคนมีความสุขดังอยู่ในโสตประสาท สะกดการรับรู้คนมองให้รู้สึกหวงแหนอย่างห้ามไม่ได้ แต่ในขณะเดียวกันก็ดีใจที่รอยยิ้มรูปหัวใจแสนพิเศษนี้เกิดขึ้นมาเพราะเขา


 

รอยยิ้มของคนตรงหน้าเขาน่ะ...สดใสยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ยามนี้เสียอีก

 


จงอินจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกลับไปทำงานได้อย่างไร สติที่มีอยู่ตอนนั้นครบถ้วนมากน้อยแค่ไหน เพราะในกรอบความคิดมีเพียงรอยยิ้มรูปหัวใจน่ารัก กับดวงตาของอีกฝ่ายที่โค้งเป็นเสี้ยวพระจันทร์อย่างมีความสุข ยามชี้มาที่อากัปกิริยาที่อีกฝ่ายคิดว่าตลก ที่ยึดความนึกคิดของเขาไปเสียหมด และมันทำให้เขามีความสุขมากจริง ๆ





---45%---

 

 




ท้องฟ้าในฤดูหนาวยังคงเป็นเช่นเคย แดดเจิดจ้า เมฆน้อยลง ลมเย็น ๆ นำพากลิ่นอากาศเย็น ๆ อันเป็นเอกลักษณ์ที่คยองซูชื่นชอบพัดมากระทบผิวเป็นระยะ ทั้งหมดทั้งมวลทำให้แสงแดดไม่ใจร้ายกับผิวกายผู้คนเท่าไหร่นัก แต่กลับให้ความรู้สึกเย็นสบายภายใต้เสื้อผ้าอุ่น ๆ แทน


ช่วงคริสต์มาสต์สำหรับใครหลายคนเป็นตัวแทนของความอบอุ่น ความสุขในฤดูหนาว หิมะและลมหนาวจากภายนอกไม่อาจกล้ำกรายความรักความอบอุ่นในครอบครัว


สัญลักษณ์อย่างเตาผิงอุ่น ๆ ในตัวบ้าน การแลกของขวัญกล่องโต ทุกคนช่วยกันจัดไฟประดับประดาต้นสนจำลองอย่างสนุกสนาน หรือการได้อยู่กับคนสำคัญในวันพิเศษนี้ก็นับว่าเป็นเรื่องโรแมนติกอย่างหนึ่งที่ผู้คนนิยมทำเช่นกัน


คนตัวเล็กในชุดไหมพรมสีชมพูกลีบบัวเข้าคู่กับกางเกงสีขาว ที่บอกว่าเข้าคู่อาจไม่ใช่ในความหมายเดียวที่ว่าชุดเข้ากัน แต่รวมถึงชุดคู่กับคนตัวสูงข้างกายตอนนี้ด้วยต่างหาก และเป็นไปไม่ได้เลยที่คนมองมาจะไม่รู้ว่าทั้งสองคนกำลังแสดงความเป็นเจ้าของกันและกันขนาดไหน


มือเล็กถูกคนตัวสูงกอบกุมเอาไว้ โดยให้เหตุผลว่ากลัวจะพลัดหลงกัน เนื่องจากมีคนมากมายมาเที่ยวเสียจนแน่นขนัด ทำให้คนตัวเล็กยิ้มรับและกระชับมือให้แน่นขึ้นกว่าเดิมแทน โดยที่ในใจก็คิดอยู่เหมือนกันว่าเมื่อไหร่อีกฝ่ายจะเลิกหาเหตุผลในการสัมผัสตัวเขาสักที ทั้งที่คยองซูก็คิดว่าเขาแสดงตัวชัดเท่าที่ชัดได้แล้วว่าชอบให้อีกฝ่ายสัมผัสมากแค่ไหน


ภายในสวนสนุกถูกจำลองฉากให้เหมือนปราสาทในเทพนิยายบ้าง สถานที่สำคัญของโลกบ้าง หรือดินแดนในจินตนาการมากมายที่เคยถูกวาดไว้เพียงฝัน ในตอนนี้ได้ถูกดึงออกมาให้อยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง ร้านรวงข้างทางขายขนมของเล่นมากมาย ตัวมาสคอตน่าสนใจเดินพลุกพล่านอย่างขยันขันแข็งเพื่อเอาใจเด็ก ๆ และคนที่มาเที่ยวมากมาย เชิญชวนให้เข้าไปหา


ระหว่างทางเต็มไปด้วยสวนดอกไม้เล็ก ๆ สีสันสวยงาม รวมทั้งซุ้มต้นไม้ที่ถูกประดับประดาด้วยไฟระย้า เป็นฉากให้ผู้คนแวะเวียนเข้าไปถ่ายรูปเล่น รวมถึงคนทั้งคู่เช่นเดียวกัน


พี่จงอิน ๆ ถ่ายรูปน้องกับคุณหมีให้หน่อยได้ไหมครับ


คยองซูพูดพลางชี้ไปที่มาสคอตหมีสีน้ำตาลตัวโตที่กำลังยื่นลูกโป่งให้เด็กอยู่ พร้อมกับเขย่าแขนคนตัวสูงกว่าไปมาด้วยท่าทีออดอ้อนน่ารักไม่รู้ตัว น่ารักเสียจนคนมองอดใจไม่ไหวบีบปากเล็ก ๆ นั่นไปทีอย่างมันเขี้ยว แล้วพาคนน้องไปหามาสคอตตัวนั้นอย่างตามใจ


พี่จงอินมาถ่ายด้วยสิครับ จะได้เป็นคุณหมีสองตัวยืนข้างกันเลย


คยองซูพูดพลางมองคนตัวสูงสลับกับคุณหมีสีน้ำตาลตัวนั้น พร้อมกับส่งสายตาครุ่นคิดอย่างหนักใจที่ว่า แยกคนพี่กับคุณหมีไม่ออกเลยจริง ๆ


หัดปีกกล้าขาแข็งขึ้นแล้วนะตอนนี้ เดี๋ยวจะโดน


จงอินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเอ็นดูท่าทีน่ารักของคนตรงหน้า และอดไม่ได้เลยทีจะยีหัวคนน้องระบายความมันเขี้ยวสักที


พี่จงอินไม่โกรธน้า ถึงจริง ๆ จะแอบเหมือน...


คยองซูเอ่ยหยอกอีกฝ่ายอีกรอบ แล้วค่อยเอาใจอีกฝ่ายด้วยการคล้องนิ้วก้อยของตัวเองเข้ากับอวัยวะส่วนเดียวกันอีกฝ่ายอย่างพยายามง้องอน จงอินมองนิ้วของอีกฝ่ายที่เกาะเกี่ยวกับนิ้วของตัวเอง ละสายตาขึ้นมองท่าทีที่ทำให้เขาใจฟูมากเป็นพิเศษ ทำท่าทีแบบนี้แล้วใครจะโกรธลงจริง ๆ กันเล่า เพราะตอนนี้ต่อให้คนน้องบอกว่าพี่เป็นหมาพี่ก็ยอมอยู่แล้ว


พี่จงอิน ซื้อที่คาดผมใส่คู่กันมั้ยครับ


พี่จงอิน สวนตรงนี้สวยจังครับ


พี่จงอิน ดอกไม้เต็มไปหมดเลยครับ


พี่จงอิน มาดูโชว์มายากลตรงนี้กัน


พี่จงอิน...


ฯลฯ


เสียงเจื้อยแจ้วที่เต็มไปด้วยแววตาตื่นตาตื่นใจกับภาพบรรยากาศที่ได้เห็นได้สัมผัส ทำให้คนตัวเล็กจูงมือคนตัวสูงพาไปนู่นมานี่อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ชวนทำอย่างนู้นบ้าง ชวนทำอย่างนี้บ้าง ซึ่งจงอินก็ทำได้เพียงตามใจคนน้องอย่างนั้น เพราะชอบที่รอยยิ้มรูปหัวใจจะประดับอยู่บนใบหน้าน่ารักนั้นนาน ๆ และอีกสาเหตุหนึ่งก็เป็นเพราะไม่มีแรงที่จะต้านทานท่าทีอ้อน ๆ ของคนน้องไหว


น้อยครั้งมากตั้งแต่รู้จักกันมา ที่จะได้เห็นรอยยิ้มรูปหัวใจนั้นเป็นวงกว้าง ๆ เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวาอย่างเช่นตอนนี้ ชวนให้ทำนู่นทำนี่ อย่างเช่นถ่ายรูปตลก ๆ ท่าทางแปลก ๆ ตามที่เห็นนักท่องเที่ยวทำแล้วก็พาให้อยากทำบ้าง ซึ่งจงอินก็เห็นว่ามันน่ารักดี และถ้าคนน้องมีความสุขเขาก็เต็มใจจะทำไปด้วยกันอยู่แล้ว


หลังจากถ่ายรูปเล่นจนเพลินก็ถึงเวลาที่คนน้องพาไปเล่นเครื่องเล่นชวนหวาดเสียวบ้าง อย่างแรกที่คนตัวเล็กให้ความสนใจเลยก็คือโรลเลอร์โคสเตอร์ จากที่จงอินดูจากสายตาแวววาวยามมองเครื่องเล่นชนิดนี้


พี่จงอิน ให้น้องเล่นเครื่องเล่นนี้ได้ไหมครับ


ยังไม่ทันสิ้นเสียงความคิดคยองซูเอ่ยเสียงอ้อนไม่หยุดอย่างคนเจ้าเล่ห์ แล้วชี้นิ้วไปที่เครื่องเล่นตรงหน้า


พี่ก็ไม่เคยขัดใจน้องได้อยู่แล้ว


เย่!”


         คนตัวเล็กตะโกนออกมาอย่างดีใจ รอยยิ้มรูปหัวใจแสนพิเศษยกขึ้นมาเสียจนแก้มย้วย ๆ ดันขึ้นตาม ดวงตากลมโตแปรเปลี่ยนเป็นเสี้ยวพระจันทร์ ทำให้ดูน่ารักขึ้นอีกหลายระดับในใจคนมอง


         “น้องไม่กลัวแน่นะ?”


จงอินเอ่ยถามกลับด้วยน้ำเสียงติดกังวลแฝงความเป็นห่วงเป็นใย


ไม่ครับ!”


คยองซูตกปากรับคำอย่างดิบดี ด้วยความอยากเล่นอย่างถึงที่สุด เนื่องจากเขาอยากลองขึ้นไปอยู่บนที่สูง ให้ลมเย็น ๆ ตีหน้าแรง ๆ ดูบ้างว่าจะเป็นอย่างไร หรือให้ความรู้สึกแปลกใหม่อย่างไรบ้าง


งั้นไปเล่นกัน


แต่พอเล่นเสร็จกลับกลายเป็นจงอินที่เวียนหัวจนรู้สึกอยากจะอาเจียนแทน เลยได้แต่มองภาพคนน้องโย้ไปเย้มา เดินไปซื้อสายใหม่มาให้เขาเติมความหวานเข้าร่างกาย คิ้วเรียวได้รูปขมวดขึ้นเล็กน้อยอย่างรู้สึกขายหน้านิด ๆ เนื่องจากเขาไม่เคยเล่นมาก่อน ก็เลยไม่รู้ว่าตัวเองจะเวียนหัว คิดว่าตัวเองไหว และคิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาเท่าไหร่ แต่กลายเป็นว่าเขาคิดผิด


คยองซูเดินกลับมาพร้อมสายไหมสีฟ้าชมพูฟูฟ่องอันใหญ่บังใบหน้าเสียมิด ก่อนที่จะเบี่ยงมามองสีหน้าไม่สู้ดีของคนตัวสูงที่นั่งเก้าอี้คุณมิกกี้เมาส์ยิ้มกว้างชี้นิ้วใส่จงอินอย่างมีความสุข สวนทางกับใบหน้าซีด ๆ อยากจะอาเจียนอีกรอบของจงอิน จนอดขำเล็ก ๆ กับความแตกต่างของทั้งสองอย่างไม่ได้ คนตัวเล็กส่งก้อนสายไหมสีสวยให้อีกฝ่ายกินเพิ่มน้ำตาลในเลือดด้วยความเป็นห่วง


พี่จงอินกินของหวานเร็ว จะได้รู้สึกดีขึ้น


ระยะห่างจากจงอินที่นั่งกับคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ในระดับไล่เลี่ยกันเล็กน้อย แต่เป็นคยองซูที่อยู่สูงกว่า ซึ่งนั่นทำให้คนตัวเล็กคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ทันทีเมื่อเห็นคนตัวสูงฝั่งตรงข้ามกำลังตั้งหน้าตั้งตากินสายไหมอยู่ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์เล็กน้อยปรากฎขึ้นบนดวงหน้าหวาน โดยที่คนตัวโตกว่าไม่ทันสังเกตเลยสักนิด


สายไหมก้อนโตกำลังลดขนาดลงไปเรื่อย ๆ อย่างเงียบ ๆ ตามระยะเวลาที่ผ่านไป โดยมีคยองซูยืนมองรอจังหวะบางอย่างอยู่อย่างนั้น ก่อนที่จะก้มลงพุ่งเข้าใส่ก้อนสายไหมนั้นทันที ทำให้ริมฝีปากรูปหัวใจนุ่มหยุ่นประทับเข้ากับอวัยวะส่วนเดียวกันของอีกฝ่ายตามที่ตั้งใจไว้


คนตัวเล็กถอนตัวเองกลับมา ใบหน้าที่เต็มไปด้วยใยเหนียว ๆ ของสายไหมปรากฎรอยยิ้มกว้าง เมื่อเห็นท่าทีตกใจจนตาเบิกโพลงของอีกฝ่ายก็เปล่งเสียงหัวเราะไม่หยุด


ของหวานไงครับ จะได้รู้สึกดีขึ้น


          หลังจากคนน้องเอ่ยจบเพียงเสี้ยววินาที จงอินก็ผุดลุกขึ้นมาคว้าท้ายทอยอีกฝ่าย ประทับริมฝีปากกลับคืนจุดเดียวกันบ้าง ปิดเสียงหัวเราะเจื้อยแจ้วน่าเอ็นดู ที่มักจะพรั่งพรูเสียงใสออกมาอย่างสุดจะทน ริมฝีปากร้อนลิ้มเลียใยสายไหมบาง ๆ ที่ติดอยู่บนริมฝีปากอวบอิ่มสีเชอรี่อย่างนุ่มนวล และพบว่ารสชาติของมันหอมหวานและนุ่มนิ่มยิ่งกว่าสายไหมในมือตอนแรกเสียอีก


          คยองซูตกใจกับสัมผัสที่เกิดขึ้นไม่ทันตั้งตัว เลยได้แต่ยืนนิ่งตัวเกร็งอย่างคนทำอะไรไม่ถูก กำชายเสื้ออีกฝ่ายไว้แน่น ปล่อยตัวปล่อยใจให้อีกฝ่ายกระทำอย่างไม่ขัดขืน ไม่มีการรุกล้ำไปมากกว่าสัมผัสนุ่ม ๆ ยามริมฝีปากของอีกฝ่ายพยายามละเลียดชิมความหวานจากสายไหม ที่ติดอยู่ตามริมฝีปากคนตัวเล็กอย่างละเมียดละไม ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคนตัวเล็กรู้สึกดีจนไม่ทันได้สนใจกับสายตาคนที่มองมาเลยแม้แต่น้อย


ถึงแม้มันไม่ใช่ประสบการณ์ที่แปลกใหม่แต่อย่างใด แต่กลับทำให้หัวใจดวงน้อยสั่นระรัวอย่างน่าประหลาดได้ทุกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นสัมผัสใดจากคน ๆ นี้ เลยทำได้เพียงโอนอ่อนปล่อยให้อีกฝ่ายตักตวงความหวานเสียจนพอใจจนถอนจูบออกไปเองแทน


น้องไปหัดมาจากไหนครับ?” จงอินถามอย่างสงสัยขึ้นมาทันทีเมื่อละจากริมฝีปากน่าหลงใหลไป จ้องมองดวงตาฉ่ำวาว และใบหน้าที่ขึ้นสีกุหลาบระเรื่อแสนน่าเอ็นดูด้วยแววตาอ่อนโยน ฉายแววแห่งความสุขที่ปิดไม่มิด


 

และพบว่า...เขาชอบใบหน้าขึ้นสีของคนน้องมากเหลือเกิน

 


“?”


เรื่องสายไหมนั่นแหละ


จำ...มาจากนิยาย


นานเกือบนาทีกว่าคนตัวเล็กจะควานหาเสียงของตัวเองเจอ และเอ่ยตอบอย่างตะกุกตะกัก เพราะเหตุการณ์เมื่อครู่ทำให้คยองซูรู้สึกร้อนบนใบหน้าจนลำคอแหกผากเหลือเกิน แม้มันจะไม่ใช่จูบลึกซึ้งขนาดนั้นก็ตาม


งั้นพรุ่งนี้เราไปซื้อนิยายกันอีกดีมั้ยนะ?”


ฮะ? ไว้ก่อนก็ได้ ยังอ่านไม่หมดเลยครับ


คยองซูที่สติยังมาไม่เต็มที่ไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังโดนอีกฝ่ายหยอกเย้าอยู่ เลยตอบกลับไปอย่างซื่อ ๆ


ช่วยได้จริง ๆ ด้วยนะ


“?”


สายไหมเมื่อกี้น่ะ


พี่จงอิน!”


คนตัวเล็กโวยเสียงสูงขึ้นมาทันที โดยที่ใบหน้าน่ารัก ร้อนสู้อากาศหนาวเสียจนขึ้นสีแดงจัด เมื่อนึกถึงสัมผัสชวนใจสั่นไม่หายที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ คยองซูเข้าใจได้ในทันทีว่าสายไหมที่ถูกกล่าวถึงเมื่อครู่หมายถึงอะไร ทำให้คนตัวสูงที่รู้ทันอยู่ก่อนแล้วส่งรอยยิ้มล้อเลียนกลับมาด้วยความย่ามใจ


 

อ่า...และตอนนี้จนอินพบอีกอย่างแล้วว่า เขาหลงคนน้องเสียจนหักห้ามใจไม่ไหวอีกต่อไป

 


หลังจากเหตุการณ์ชวนหน้าร้อนเมื่อครู่ ทั้งสองฝ่ายพยายามทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเหมือนเดิม เพื่อช่วยคนน้องลดทอนความเขินอายที่ฟุ้งอยู่เต็มบรรยากาศ นอกเสียจากใบหูแดง ๆ ขึ้นสีของคนตัวเล็กที่ไม่ยอมเชื่อฟังสักที จนคนตัวสูงอดไม่ได้ที่จะเอามือเย็น ๆ ไปแกล้งจับช่วยบรรเทาความร้อนนั้นลงบ้าง


คยองซูเหมือนเครื่องจักรที่ระบบรวนกว่าชั่วโมง ได้แต่ให้จงอินจูงมือเล็ก ๆ นำทางไปนู่นมานี่ และมองคนตัวเล็กที่พยายามสลัดความคิดที่ชวนให้หน้าร้อนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเอ็นดู เลยพาคยองซูไปกินน้ำปั่นหวาน ๆ ของกินแปลก ๆ ช่วยคนน้องเบี่ยงเบนความสนใจอีกแรง จนอีกฝ่ายกลับมาเจื้อยแจ้วอีกครั้ง


 

จะน่ารักน่าเอ็นดูไปถึงไหนเนี่ย

 


 




---100%---

#ourtimeKS







25/11/18

มาเสิร์ฟส่วนหลังของเรื่องแล้วค่ะ กรี๊ดดดดดดดด เขากินปากกันแล้วนะคะ!!!! /ติดประกาศทุกสารทิศถึงความก้าวหน้านี้55555 ;---; พี่เขาาาาทนไม่ไหวแล้วค่ะ 555555 เราก็ด้วย มันเขี้ยวยัยน้องงงงงงงงง

เป็นตอนที่เราเขียนแล้วแก้เขียนแล้วแก้เยอะที่สุดตั้งแต่เขียนมาเลย ฮืออ ไม่มั่นใจกับตอนจูบมากๆ เพราะกลัวมากเป็นพิเศษว่าตัวเองอาจถ่ายทอดสิ่งที่อยากสื่อได้ไม่ตรงกับที่หวัง 

สำหรับตอนสวนสนุกเราแบ่งเป็นสองตอนนะคะ ตอนหน้าพี่จงอินเขาก็จะทำอะไรบางเหมือนกันค่ะ!

ไม่รู้ว่าอ่านแล้วจะรู้สึกยังไงกันบ้าง แต่เราชอบฉากสายไหมมากๆ แฮ่ๆ อยากกินสายไหมเลยย คิ___คิ

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นทุกกำลังใจ คำติชมเลยนะคะ ฮือ ดีใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆ เราจะพัฒนาตัวเองให้มากยิ่งขึ้น! ขอบคุณมากๆเลยนะคะ~ เราอ่านหมดเลย ชอบทุกคอมเม้นที่ได้อ่านมากๆ เลยค่ะ 

จะต้องส่งเปเปอร์วิจัยกับเตรียมตัวพรีเซ้นต้นเดือนธันวา ยิงยาวกับสอบปลายภาคต่อ ;---; ตอนหน้าเลยอาจมาช้าหน่อยต้องขอโทษด้วยนะคะ


18/11/18

แว้บมานิดนึงค่ะ แฮ่ๆ เราค่อนข้างเครียดๆเลยก็อยากทำอะไรที่มีความสุขอย่างแต่งฟิค555555 ก็เลยโผล่มาเกือบครึ่งนึงก่อน ;---;

ตอนนี้ก็สบายๆ แบบสบายยยเกิ้นนน ไม่รู้ครึ่งแรกมันจะน่าเบื่อมั้ย แต่ครึ่งหลังที่คิดไว้ในใจคือเขาจะไปสวนสนุกกันแหละค่ะ แล้วก็ไปทำ___บางอย่างกัน ซึ่งเราชอบฉากนั้นมากๆ อยากให้ได้อ่านแล้ว! แต่ยังไม่เสร็จ /ไหว้ย่อ

ไม่รู้ว่าจะมีใครเคยเป็นมั้ย ที่ตื่นเพราะหัวใจเต้นแรงมากๆน่ะค่ะ แต่เราเป็นนนนนนน แงงง เพราะว่ากินคาเฟอีนมากไปเลยร่างกายตื่นตัวมากๆ แต่คนน้องนี่กินไคเฟอีนละมั้งคะ เลยตื่นตัว555555

แล้วก็ขอบคุณทุกคอมเม้นทุกการเข้าชมหรือกดให้กำลังใจมากๆ ฮือ อ่านแล้วยิ้มบานไปสามวันแปดวัน ดีใจมากๆเลยที่ชอบ ;-; 

ขอบคุณที่เอ็นดูนะคะ ฮืออ ขอบคุณมากจริงๆค่ะ






enjoy reading!

graphitesky




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

96 ความคิดเห็น

  1. #96 Ks.Lay (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 13:01
    นิยายนำพา 555
    #96
    0
  2. #90 yonasadr (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:42
    ไม่ผิดหวังเลยสักนิดที่เลือกอ่านต่อ จากกลัวดราม่า ตอนนี้ขอแค่ได้เรียนรู้ชีวิตทั้งสองคนก็โอเคแล้ว งือออออ เป็นกำลังใจให้นะคะ รอติดตามตอนต่อไปค่าา
    #90
    0
  3. #87 MinaHarino (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 22:48
    พี่จงอินอบอุ่นยิ่งกว่าไมโครเวฟอีกค่ะ ฮื่อออน่ารักมากๆเลย อินมากค่ะฮื่อ
    ปล.เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #87
    0
  4. #86 hippopo28 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 22:39
    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #86
    0
  5. #85 Kjii (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 16:07

    ตามมาจาก เจ้าสาวไคซู ฮือคือดีมาก คยองซูน่ารักมากๆ จงอินคืออบอุ่นบับพระอาทิตย์

    จาติดตามทุกเรื่องงเลยค่า

    #85
    0
  6. #84 ChuthiphaPha (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 07:43

    ฮืออออ ใจน้องงง
    #84
    0
  7. #81 คุณโดดีโอ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 12:19
    กรี๊ดดดดดดดจูบผ่านสายไหม แงงงงง ละมุนละไมมากๆเขินแก้มจะแตกแล้ว โอ๊ยยย น่ารักเหลือเกิน ชอบตอนจงอินรู้สึกทนไม่ได้จนต้องจูบเองเนี้ยแหละ หน้าร้อนไปหมด ฮาตอนถามว่าไปซื้อนิยายกันอีกดีไหม 5555555 เจ้าเล่ห์อะ
    #81
    0
  8. #80 Mysweet_Dyo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 03:20
    หวานกว่าสายไหมก็จูบละมุนๆของพี่จงอินนี่แหล่ะค่ะ ฮืออออออ เขินแทนคยองซูมากๆๆ เจ้าน้องก็แสนจะน่ารักน่าเอ็นดู รอบต่อไปสงสัยต้องทำมากกว่ากินปากแล้วมั้งคะขุ่นพรี่ ><
    #80
    0
  9. #79 phimzvey (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 09:12
    กริ๊ดดดดดดดดดด เขินมาก พบ้าๆๆๆๆ
    #79
    0
  10. #78 kksssp (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 06:06
    ว่าแต่น้องอ่านถึงฉากนั้นยังคะที่ขึ้นด้วย c ตรงกลาง u ตัวท้าย t หรือว่าเรื่องนี้ไม่มีถ้าไม่มีเดี๋ยวกระซิบบอกพี่จงอินให้พาไปซื้ออีกเรื่อง 555555 ///น้องจะมาทำตัวน่ารักเรี่ยราดไม่ได้นะ//น้องกำลังตกอยู่ในอันตรายจากพี่จงอิน กลัวใจพี่จงอินจะทนไม่ไหวจังเลยค่ะ เพราะถ้าพี่ทนไม่ไหวขึ้นมาเราก็คงตายไปกับตอนนั้น ._.
    #78
    0
  11. #77 peachuudyo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 22:19
    น้องอ้อนได้น่ารักมากๆเลย แง้งงงงงงงงงงงงงง ไม่แปลกที่พี่จงอินเค้าจะอดใจไม่ไหว ฮื่ออออ พี่เค้าคงอยากปั้นน้องเป็นก้อนๆแล้วเคี้ยวกลืนแล้วมั้ง คนอะไรน่ารักขนาดนี้ 5555555
    #77
    0
  12. #76 Mysweet_Dyo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 03:42
    เจ้าน้องงงงงง ติดนิสัยขี้อ้อนมาจากฮูซูหรือเปล่าเนี่ย งื้ออออออ นี่ถ้าเป็นพี่จงอินบอกเลยว่าจะไม่ทน! ยิ่งเวลาน้องเอาตัวนุ่มๆหอมๆมากอดมาถูไถนี่แบบแง ตั้งแต่รู้ตัวว่ารักพี่เค้านี่เอาใหญ่เลยน้า เด๋วพี่จงอินทนไม่ไหวขึ้นมาล่ะก็โดนแน่เร้ย อิอิ
    #76
    0
  13. #73 คุณโดดีโอ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 20:24
    เนี้ยพอรู้ตัวว่ารักพี่จงอินแล้วก็เอาใหญ่เลยน้าาา หอมพี่เขาก็มา เขินไปหมดแต่ชอบที่สุดที่กอดพี่ก่อนบ่อยๆนี้แหละ ยิ่งตอนฉากตื่นนะน่ารักมากๆๆๆๆจะละลายต่างคนต่างแสดงความรักแบบตรงไปตรงมา เขินบ้างอายบ้างแต่ก็ทำ มันน่ารักมากๆๆ
    #73
    0
  14. #70 BLACKLABEL-9407 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 20:20
    คยองซูขี้อ้อนน
    #70
    0
  15. #69 BLACKLABEL-9407 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 20:20
    น่ารักมากๆเลยยยย
    #69
    0
  16. #68 NestleDoh (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 16:43

    ขอบคุณความรักและความอบอุ่นของ​จงอินที่ทำให้คยองซูเป็นคยองซูที่มีความสุขและน่ารักมากขนาดนี้ ❤️



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 พฤศจิกายน 2561 / 16:44
    #68
    0
  17. #67 kaso (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 10:13

    เป็นเขินเด้อออ มาต่อเร็วๆนะคะ

    #67
    0
  18. #66 kksssp (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 06:55
    ไม่น่าเบื่อเลยค่ะไรท์ น่ารักมากๆๆๆน้องก็เข้าหาพี่อย่างน่ารักๆไม่ได้รู้ตัวเลยว่าคนพี่ร้ายแค่ไหน ถ้าเกิดคนพี่ทนความน่ารักของน้องไม่ไหวนะ กรี้ดดดดด ////ชอบเวลาไรท์บรรยายมากเลยค่ะ มันรู้สึกอบอุ่นมากๆ
    #66
    0