{END} Crash Love กระแทกรัก |【ตีพิมพ์กับ Product Y】

ตอนที่ 9 : กระแทกรัก : Chapter 8 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,133
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 340 ครั้ง
    19 พ.ค. 62

{ Y a o i / B o y' s L o v e }


ติดแฮชแท็ก #คุณเทพไอ้เจา

Chapter 8



วันหยุดยังตื่นเช้าอีกนะคุณชาย

ไง กาแฟดำสักหน่อยไหม?”

แกก็รู้ว่าฉันไม่ชอบกาแฟดำ

แก้แฮงค์ได้ดี

ขอแฮงค์ต่อดีกว่า

ตามใจ

เวร เกิดมาเพิ่งเคยเมาคาวงปาร์ตี้หมูกระทะนี่แหละ 

ขุนพลเดินนวดขมับมานั่งร่วมโต๊ะอาหาร หลังเดินลงมาจากชั้นสอง เมื่อคืนขุนพลนอนที่นี่ แน่แหละ เมาขนาดนั้นคงจะขับรถกลับไหวหรอก 

น้องเจาก็ไม่น่าชิงเมาก่อนเล้ยยยย

“...” ผมเหลือบตามองคนพูดที่กำลังเอื้อมมือมาหยิบปาท่องโก๋แล้วโยนเข้าปากตัวเอง

เออ ไอ้คุณชาย ถามจริงนะ แกไปเก็บเด็กนี่มาจากที่ไหนวะ แกบอกบังเอิญเจอไม่ใช่เหรอ รับทำงานไม่เท่าไหร่ทำไมดูแกจะสนิทใจกับน้องเจาจัง แปลกมาก คนมีบาเรียป้องกันตัวอย่างแกไม่น่าจะสนิทกับใครเร็วขนาดนี้ปะ?”

สนใจอะไรนักผมถาม สเปกนายไม่ใช่แบบนี้นี่

ขุนพลแสดงออกชัดเจนว่าสนใจเจาตั้งแต่ตอนเจอกันที่โรงแรมเมื่อหลายวันก่อน 

ใช่ ชัดเจนเกินไปจนเจากลัวนั่นแหละ แค่เห็นสีหน้าเหมือนกลืนยาขมตอนขุนพลเรียกว่า น้องเจาผมก็รู้แล้วว่าคงไม่เข้าหูเจาแน่

ท่าทางเจาไม่อยากจะคุยด้วย แต่เจ้านี่ก็พยายามวอแวเจาตลอด

เอ้า สเปกฉันก็ไม่ได้ตายตัวนี่หว่า เด็กแกก็น่าสนใจดี

“...”

ช่วงนี้ฉันว่างด้วย แก้เบื่อก็ไม่เลว

ผมขมวดคิ้วฉับ ก่อนจะหันไปบอกกบที่กำลังเดินผ่านมา

กบ ขอกาแฟดำให้ขุนพลแก้วหนึ่งครับ

ค่ะ คุณชาย

ไอ้คุณชาย แกนี่มันเด็กจริง ๆ ไหนคือคุณชายเทพธารา ผู้บริหารของธารธารารีแกรนด์ผู้สุขุมเยือกเย็นที่สาว ๆ ค่อนประเทศอยากควงเป็นแฟน แกมันก็แค่ไอ้คุณชายนิสัยเสีย ชอบแกล้งคนอื่นเวลาโดนขัดใจขุนพลบ่นอุบ ยกมือชี้หน้าผมอย่างไม่สบอารมณ์ 

ช่วยไม่ได้ ถ้าไม่ใช่กับเพื่อนหรือคนสนิท ผมก็คงไม่มีทางทำแบบนี้กับใครหรอก

ผมไม่ใส่ใจสีหน้างุ่นง่านของเพื่อน เลือกพูดในสิ่งที่คิดออกไป

อย่ายุ่งกับเจา

ขุนพลอันตราย หมายถึงในแง่ของความเจ้าชู้ ไม่จริงจังกับใคร ติดเล่นเกินไป ผมไม่อยากให้มายุ่งกับเจา ในฐานะเจ้านายก็ต้องเป็นห่วงคนของตัวเองอยู่แล้ว ยิ่งรู้ไส้รู้พุงเพื่อนตัวเองดีก็ยิ่งต้องห้ามไม่ให้เข้าใกล้เจา

ไว้ใจไม่ได้ เจาไม่มีทางตามเล่ห์เหลี่ยมของจิ้งจอกอย่างขุนพลทันแน่

อะไรวะ ตั้งแต่ที่โรงแรมละ ออกตัวจังนะ แกน่ะ ขุนพลหรี่ตามองเหมือนกำลังจับผิดอะไรสักอย่าง แต่ผมไม่ได้ใส่ใจ ตกลงเป็นเด็กในบ้านหรือเด็กแกจริง ๆ กันแน่ หวงจริงหวงจัง

เจาเป็นคนในความดูแลของฉันผมบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ขุนพล รสนิยมของนายฉันไม่เคยยุ่ง แต่อย่ามาวุ่นวายกับคนของฉัน เจายังเด็ก ไม่ควรจะต้องมาแปดเปื้อนเพราะคนร้อยเล่ห์อย่างนายหรอก

โอ้โห! จ้า ไอ้พ่อพระ พ่อคนดี พ่อมหาจำเริญ พูดซะฉันดูเป็นคนชั่วไปเลยโว้ย

ฉันก็พูดตามเนื้อผ้า

อ๋อ! นี่ฉันคงเป็นผ้าเน่าเลยใช่ไหมในสายตาแก ไอ้เพื่อนเวร กัดนิ่ง ๆ แต่เจ็บจริง ๆ” 

คำด่าไม่จริงจัง ไม่ได้ทำให้ผมสนใจ ขุนพลบ่นงุบงิบ หยุดพูดไปครู่หนึ่งตอนกบเอากาแฟดำมาเสิร์ฟ แต่ก็ยังไม่ยอมดื่ม พลางหันมาพูดกับผมต่อ 

ฉันก็แค่หยอกน้องมันเล่น เห็นหน้าตาซื่อ ๆ กวน ๆ น่าแกล้งดี ฉันเอ็นดูหรอกเว้ย

แล้วถ้าได้?”

ก็เอาสิวะ!

ดื่มกาแฟเข้าไป แก้แฮงค์ผมบอกเสียงเรียบ พร้อมใช้สายตากดดันให้เพื่อนตัวดียกแก้วดื่มซะ 

ขุนพลเบ้หน้า แต่เขารู้ว่าผมเอาจริงจึงยอมยกถ้วยกาแฟดำที่เขาไม่ชอบดื่มนักหนากระดกรวดเดียวหมด แล้วรีบดื่มน้ำเปล่าตาม

แหวะ ขมชะมัด

หึผมหัวเราะในลำคอกับสีหน้าเหยเกของอีกฝ่าย

ไม่ต้องมาเฉไฉ หลายทีแล้วนะแกน่ะ ท่าทางหวงก้างแบบนี้คืออะไร ตอบผมยกชาขึ้นจิบดับกระหาย รู้สึกเหมือนความดันจะขึ้นเวลาคุยกับเจ้านี่ทุกที ไอ้คุณชาย อย่าบอกนะว่าแกตกหลุมรักน้องเจาของฉันเข้าให้แล้ว!

เพ้อเจ้ออะไรอยู่แล้วเจาก็ไม่ใช่ของนายเสียหน่อย

อาการแกมันออกขนาดนี้ นี่มันอาการของคนขี้หวงชัด ๆ!

เอากาแฟดำอีกแก้วไหม ท่าทางจะยังเมาไม่หาย” 

ผมก็แค่เป็นห่วงเจา ไม่อยากให้อยู่ใกล้ตัวอันตรายอย่างขุนพลเท่านั้นแหละ ถ้ารู้ว่าขุนพลจะสนใจเรื่องของเจาขนาดนี้ ผมคงไม่พาเจาไปกินข้าวด้วยวันนั้นหรอก

นี่ซึนปะวะถามจริง

“...”

ปกติแกก็ไม่ใช่คนแบบนี้นี่หว่า หรือซึนเฉพาะเรื่องหัวใจวะ?”

ไม่ใช่แค่เจาหรอกที่รำคาญขุนพล ตอนนี้ผมก็เริ่มรำคาญเพื่อนตัวเองแล้วเหมือนกัน

วุ่นวายพับหนังสือพิมพ์วางบนโต๊ะ ก่อนจะลุกขึ้นเดินออกจากโต๊ะอาหาร แต่ก็ไม่ลืมหันกลับไปพูดกับเพื่อนสนิท ไปอาบน้ำแล้วกลับบ้านนายได้แล้วขุนพล ก่อนที่ฉันจะให้กบเอากาแฟดำมาให้นายดื่มอีก

เออออ ทำเป็นโหดใส่เพื่อนเข้าไปไอ้คุณชาย

“...”

ฉันจับตาดูแกอยู่ หึ จะปากแข็งไปได้สักกี่น้ำ

บางทีผมอาจจะต้องหาเวลาต่อสายถึงคุณน้าขิมสักหน่อย

คุณน้าอาจจะมีงานที่อยากให้ลูกชายที่ทำตัวเหมือนคนว่างงานไปช่วยบริหาร

ผมกลับขึ้นไปอาบน้ำ ก่อนจะลงมาพาเจคอปไปวิ่งเล่นที่สนามหญ้า ขุนพลกลับไปตั้งแต่ช่วงสายของวัน ผมเข้าไปรดน้ำกล้วยไม้แทนเจ้าของหน้าที่ 

วันนี้ยังไม่เห็นเจาตื่นมาเลย คิดว่าคงจะไม่ตื่นง่าย ๆ ด้วย

ดูเวลาแล้วก็อดเป็นห่วงไม่ได้ รดน้ำเสร็จก็เลยเดินไปที่เรือนเล็กโดยมีเจคอปเดินพันแข้งพันขาตามมา เคาะประตูห้องเจาสองสามครั้ง ทว่าไม่มีการตอบรับ 

ผมจึงถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปก็เห็นคนเมายังนอนไม่ตื่น

ผมเดินเข้าไปอังหน้าผากวัดไข้คนเมาที่หน้าซีด ๆ อุณหภูมิร่างกายปกติ คงแค่เมาหนักก็เลยไม่ตื่นง่าย ๆ เจคอปก็เข้าไปเลียหน้าเลียตาเจาจนต้องลากออกไปนอกห้อง 

เดินไปเอากะละมังใส่น้ำกับผ้าขนหนูกลับมาที่ห้องเจาอีกครั้ง ก่อนจะลงมือเช็ดหน้าเช็ดตาให้อย่างเบามือ เจคอปเลียซะเหมือนเจาเป็นของหวาน เปื้อนน้ำลายไปหมด

ใช้เวลาไม่นานก็เช็ดหน้าเช็ดแขนเสร็จ เป็นเวลาเดียวกับที่คนเมาเริ่มรู้สึกตัว

อือ โอ๊ย ปวดหัวฉิบเจาบ่นพึมพำ พลางยกมือกุมศีรษะทั้งที่ยังหลับตาอยู่ สีหน้าดูทรมานไม่น้อย แม่ง ไม่น่าดื่มหนักเลย เหล้านอกอะไร ทำไมเมาง่าย แถมตื่นมาปวดหัวเหมือนจะตายงี้วะ อุ๊บ!!!

เจา!” ผมร้องเรียกด้วยความตกใจ เพราะจู่ ๆ เขาก็ปิดปากตัวเอง ลุกพรวดขึ้นจากเตียง วิ่งตรงไปห้องน้ำอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ได้ยินเสียงอาเจียนดังตามมา 

ผมถอนหายใจ ลุกขึ้นเดินตามเข้าไปช่วยลูบหลังให้

อ๊อกกกก

ไหวไหมเรา

ฮืออออ ทรมาน ปวดไปหมดอาเจียนจนหมดแรงนั่งกอดโถส้วม ผมต้องพยุงพาไปล้างหน้าบ้วนปาก ตาแทบจะปิดตลอดเวลา ปากก็พึมพำบ่นอาการไม่หยุด ปวดหัว คลื่นไส้ แต่ไม่มีอะไรให้ออกแล้วว จะตายแล้ววววว

เจา ดื่มน้ำก่อนผมหยิบขวดน้ำเปล่าที่ตั้งอยู่ในห้องมาให้เขาดื่ม เจาขมวดคิ้ว หันมามองผมด้วยสีหน้ามึน ๆ เหมือนเพิ่งสังเกตเห็นว่าผมอยู่ตรงนี้ แต่ก็ยอมรับน้ำไปดื่ม ค่อย ๆ ดื่มเยอะ ๆ

อึก ๆ คุณ... คุณเทพเจาทำหน้าแปลกใจ มาอยู่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่

สักพักแล้วล่ะ เห็นเธอยังไม่ตื่นก็เลยเข้ามาดูช่วยลูบหลังตอนอาเจียนขนาดนั้น ไม่ทันได้สังเกตเลยงั้นเหรอ ไม่มีสติเกินไปแล้ว หมดสภาพคนเก่งแห่งบึงโขงหลงเลยนะเจา เมาอย่างกับเจคอป

คุณเทพจะด่าผมว่าเมาเหมือนหมาก็ด่ามาตรง ๆ เลยเหอะ

ฉันไม่ถนัด

ด่าไม่ถนัด แต่แซะเก่งจั๊ดดด

เด็กดื้อ เถียงได้แบบนี้ แสดงว่าดีขึ้นแล้วใช่ไหม?” 

ผมใช้ผ้าขนหนูซับเหงื่อตามกรอบตาให้เขาไปด้วย อาเจียนจนหน้าซีดกว่าเดิมอีก เจาเบ้หน้า เบะปาก ส่ายหน้าเป็นเชิงว่าไม่โอเค 

ดื่มแบบไม่รู้ลิมิตตัวเองแบบนี้ คราวหน้าไม่ต้องดื่มอีกแล้วนะ เมาจนหลับไม่รู้เรื่อง ตื่นมาก็ไม่สบายตัวอีก ไม่รู้ว่าแอลกอฮอล์มีดีอะไร ชอบดื่มกันนัก

สมัยเรียนไฮสคูลด้วยกัน ผมบ่นเรื่องนี้กับขุนพลบ่อยมาก เพราะเจ้านั่นชอบปาร์ตี้หนัก สภาพหลังปาร์ตี้แล้วต้องไปเรียนในตอนเช้าคือสุดจะทนจริง ๆ ตื่นมาแฮงค์ อาเจียน บ่นปวดหัวจะเป็นจะตาย แต่ก็ยังปาร์ตี้เกือบทุกคืน

เหล้ามันช่วยให้ลืมไงคุณเทพ

พอหายเมาก็จำได้

เหล้าทำให้สนุก

แต่พอสร่างเมาก็ทรมานร่างกาย

ผมกินเหล้าเพื่อเข้าสังคมมม

ฉันไม่ดื่มก็ยังเข้าสังคมได้นะ

โอเค ยอมจ้า ยอมเจาทำหน้าไม่สู้ ปวดหัวอะ คุณเทพอย่าเพิ่งดุนะ ไอ้เจาจะตายแหล่วววว

เอากาแฟดำแก้แฮงค์สักหน่อยไหม?”

ไม่เอา ขม ผมกินไม่ได้หรอกมาอีหรอบเดียวกับขุนพล ก็เลยอดจะบ่นต่อไม่ได้

เหล้าก็ขมเหมือนกัน ฉันก็เห็นเธอกระดกไม่หยุดเลยเมื่อคืน

คุณเทพพพพ พอแล้วนะ อย่าต้อนกันเลย สงสารไอ้เจาเถอะ ปวดหัววว คนแฮงค์ยกมือไหว้ท่วมหัว ผมส่ายหน้าอย่างระอาระคนเอ็นดู มองเจาทิ้งตัวนอนลงตามเดิม วันนี้ขอลางานนะคุณเทพ หมดสภาพจริงไรจริง

อืม พักผ่อนเยอะ ๆ ดีขึ้นแล้วก็ตื่นไปกินข้าวกินปลา เดี๋ยวจะให้ป้าศรีทำน้ำผึ้งมะนาวไว้ให้ในครัว ตื่นแล้วก็ไปดื่มสักหน่อย จะได้ช่วยอาการแฮงค์ได้บ้าง

“...” ทิ้งหัวลงหมอนก็หลับทันที ไม่มีเสียงตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก

สงสัยจะไม่ได้ฟังแล้วกระมัง

ผมยิ้มอย่างอ่อนใจ ดึงผ้าห่มคลุมให้ถึงอก ปัดปอยผมออกจากกรอบหน้าเขา ก่อนจะยกกะละมังขึ้น กำลังจะเดินออกจากห้องเจา แต่เหลือบไปเห็นโทรศัพท์มือถือของเขาสั่น ไฟกะพริบเป็นจังหวะให้รู้ว่ามีสายเข้า

ตอนแรกผมไม่คิดจะยุ่มย่าม แต่พอเห็นรายชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอมือถือของเขาขึ้นว่า แม่ ผมก็ตัดสินใจวางกะละมังลงที่เดิม หยิบโทรศัพท์ของเจาขึ้นมากดรับอย่างถือวิสาสะ พร้อมทั้งเดินออกไปคุยนอกห้อง

สวัสดีครับ

บักx!

[END THEPTARA PART]





เวลา 22.35 นาที

โอ้โห หลับหรือตายวะกู

เกินเรื่อง เกินเรื่องไปมากจริง ๆ

เหล้านอกของคุณขุนพลแรงจัด น็อกไอ้เจาซะข้ามวันข้ามคืน 

เมาเมื่อคืนครับ แต่ตื่นอีกคืนของอีกวัน ตื่นมาก็ท้องร้องโครกครากด้วยเพราะมัวแต่นอน ไม่ได้กินอะไรทั้งวัน พลันนิ่วหน้าเพราะรู้สึกปวดท้อง พ่วงด้วยอาการปวดหัว 

ตอนนี้สติยังไม่ครบเท่าไหร่ แยกไม่ออกแล้วว่าปวดหัวเพราะแฮงค์ หรือปวดเพราะนอนเยอะเกินก็ไม่รู้

แม่ง แต่อาการปวดท้องเนี่ย โคตรทรมานเลยไง

โอ๊ย!” ผมร้องออกมาเบา ๆ เอามือกดท้องตัวเองเอาไว้

คงไม่ใช่ว่าโรคกระเพาะมากำเริบตอนนี้หรอกนะโว้ยย 

สงสัยต้องออกไปหาอะไรกินรองท้องหน่อย น่าจะดีขึ้น ผมนั่งกุมท้องนิ่ง ๆ จนอาการเริ่มดีขึ้นนิดหนึ่ง พลางก้มมองสภาพตัวเองก็เป็นอันต้องแปลกใจ

จำได้ว่าเมื่อคืนไม่ได้ใส่เสื้อตัวนี้นี่หว่า

เดี๋ยวนะ ขอเค้นสมองน้อย ๆ ก่อน...

อืมมม เหมือนว่าคุณเทพจะเข้ามาในห้องนี้ เมื่อเช้าล่ะมั้ง 

คลับคล้ายคลับคลาว่าผมตื่นมาอ้วกอีกรอบก็เห็นคุณเทพอยู่ด้วย จำได้ว่าโดนคุณเทพดุเรื่องกินเหล้ากับสภาพน่าเวทนาของผม เถียงกันนิดหน่อย ผมปวดหัวก็เลยขอนอนต่อ

คุณเทพคงเปลี่ยนให้แหละ

ผมไหวไหล่ พยุงตัวลุกขึ้นจากเตียง ตอนแรกว่าจะไปหาอะไรกินให้หายปวดท้อง แต่ตอนนี้ไม่ได้ปวดจนทนไม่ไหวก็เลยหิ้วท้องว่าง ๆ ไปอาบน้ำอาบท่าให้สบายตัวสักหน่อย พออาบน้ำเสร็จอาการปวดหัวก็ดีขึ้น แต่เริ่มจะปวดท้องหนักขึ้นกว่าเดิม 

สี่ทุ่มกว่า ตอนนี้ไฟในตัวบ้านใหญ่ปิดหมด คนอื่นก็คงหลับกันหมดแล้ว

ผมเดินไปยังประตูห้องครัวที่อยู่ด้านข้างตัวบ้าน คุ้ย ๆ กุญแจสำรองที่พี่กบซ่อนเอาไว้แถวใต้ก้อนหินขึ้นมาไขแล้วเปิดเข้าไป เดินคลำทางฝ่าความมืดไปยังตู้เย็น 

ตอนนี้คอแห้งมาก ท้องก็ปวด พอเปิดประตูตู้เย็นก็ทำให้มีแสงสว่างพอมองเห็นอะไรได้บ้าง ผมหยิบน้ำเปล่ามาดื่มเกือบหมดขวด พลันเหลือบไปเห็นกระบอกน้ำที่วางอยู่ในตู้

ที่สะดุดตา เพราะบนกระบอกมีกระดาษโน้ตติดเอาไว้

ของเจาตัวเบ้อเริ่ม เขียนกำกับอีกว่า คุณเทพให้ป้าทำน้ำผึ้งมะนาวไว้ให้ ตื่นมาแล้วก็ดื่มนะเจา

ใส่ใจกันเก่งเหลือเกินคนบ้านนี้ ขอบคุณคร้าบ” ผมยืนพึมพำคนเดียว มุมปากก็ยกยิ้มกว้าง รู้สึกอุ่นในอกอย่างบอกไม่ถูก 

ไม่รู้ว่าเกินไปไหม การกระทำพวกนี้อาจจะเล็กน้อยสำหรับคนอื่น แต่สำหรับผม มันทำให้ผมรู้สึกดีมากจริง ๆ

ไอ้เจารักตายเลยแบบนี้

ผมหยิบกระบอกที่บรรจุน้ำผึ้งมะนาวออกมาถือไว้ เดินไปหยิบแก้วมาเทน้ำโดยอาศัยแสงสว่างจากตู้เย็น พอได้กินน้ำผึ้งมะนาวแล้วก็เหมือนหัวจะโล่ง รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา ผมดื่มน้ำผึ้งมะนาวจนหมดขวด เดินกลับมาจะปิดประตูตู้เย็นก็เห็นอีกว่ามีกล่องบรรจุอาหารวางอยู่ แล้วก็มีโน้ตแปะไว้อีกเช่นเคย

ข้าวต้มของเจา อุ่นก่อนแล้วทานร้อน ๆ นะ ป้าทำไว้ให้

เคร้ง

โอ๊ย! ไอ้เชี่ย ยังไม่ทันได้หยิบออกมาอุ่นกินตามที่ป้าศรีเขียนบอก อาการปวดท้องก็รุนแรงจนมือไม้อ่อน ปล่อยกระบอกน้ำหลุดมือ ก่อนจะทรุดนั่งกุมท้องที่พื้นห้องครัว 

ปวดมากจนต้องจิกท้องตัวเองเอาไว้

ตึก ตึก ตึก

พึ่บ!

ใบหูได้ยินเสียงฝีเท้าวิ่งเข้ามาใกล้ พลันตาพร่าไปชั่วขณะเพราะจู่ ๆ ไฟก็สว่างวาบขึ้น

เจา เป็นอะไร!” ตามด้วยน้ำเสียงตกใจของคุณเทพ 

เขาเดินตรงเข้ามาหาผมที่นั่งขดตัวกุมท้องตัวเองอยู่ที่พื้น ยกมือโอบไหล่ประคอง อีกข้างก็จับต้นแขนผมที่เบียดชิดอกแกร่ง

ผมปะ... ปวดท้องอะคุณเทพ โอ๊ย” 

ผมกัดปากตัวเองจนเจ็บ พยายามพ่นลมหายใจเข้า-ออกให้เป็นจังหวะสม่ำเสมอ แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้ความปวดลดน้อยลงเลย เริ่มหน้าซีด ปากสั่นจนต้องกัดริมฝีปากแน่นกว่าเดิม

ปวดท้องอะไร ทำไมเหงื่อออกเยอะขนาดนี้เนี่ย คุณเทพมองผมด้วยสีหน้ากังวล กอดไหล่ผมแน่น พลางใช้มือซับเหงื่อตามกรอบหน้าให้ เจา ไหวหรือเปล่า ปวดมากแค่ไหน ทำไมตัวเย็นขนาดนี้

ปวดกระเพาะ โอ๊ยยย ปวดไม่ไหวแล้ว สงสัยโรคกระเพาะกำเริบอะ คุณเทพ 

ปวดมากจนเสียงสั่น น้ำตาคลอ ร่างกายเย็นวาบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เหงื่อออกเยอะจนเปียกชุ่มไปทั้งแผ่นหลัง หัวใจเต้นแรงเหมือนจะเป็นลมให้ได้

เวรเอ๊ย ตาย ปวดขนาดนี้กูตายแน่

หมับ...

ฉับพลัน ตัวผมก็ลอยขึ้นจากพื้นแบบไม่ทันตั้งตัว

ฉันจะพาเธอไปหาหมอคุณเทพบอกผมที่อยู่ในวงแขนแกร่งของเขา

อยากจะตกใจอยู่หรอกที่จู่ ๆ ก็ถูกอุ้มในท่าเจ้าสาวน่าอาย แต่จังหวะนี้กูปวดท้องจนคิดอะไรไม่ออกแล้ว

ปล่อยให้คุณเทพอุ้มไปขึ้นรถ ก่อนเขาจะขึ้นมานั่งฝั่งคนขับ กดรีโมตเปิดประตูรั้วที่ทำงานด้วยระบบไฟฟ้า แล้วรีบขับรถออกจากบ้าน ผมนั่งกุมท้องขดตัวอยู่บนเบาะข้างคนขับ เหงื่อที่ออกเยอะอยู่แล้วก็เหมือนจะเยอะมากไปอีก

ปวดอะ ฮึก... ปวดปากกลั้นก้อนสะอื้น พลางบ่นว่าปวดไม่หยุด

ถ้าใครเคยปวดโรคกระเพาะแบบรุนแรงจนทนไม่ไหว บอกเลยว่าต้องร้องไห้เหมือนผมแน่ เพราะมันปวดแบบทรมานจริง ๆ ปวดไปทั้งกระเพาะ ตอนแรกตื่นมาแค่ปวดแสบ ๆ แต่ตอนนี้เหมือนกระเพาะมันบีบตัวด้วย

ปวดจนต้องพลิกตัวไปมาอยู่บนเบาะ

อดทนหน่อย เดี๋ยวถึงโรงพยาบาลแล้ว

ผมไม่รู้ว่าคุณเทพขับรถใช้เวลาเท่าไหร่ เพราะในความรู้สึกเหมือนยาวนานมาก 

ทว่าสุดท้ายก็มาถึงโรงพยาบาล 

ผมถูกหามขึ้นรถนอนเพราะเดินไม่ไหวแล้ว ได้ยินบุรุษพยาบาลถามอาการเบื้องต้นกับคุณเทพ ก่อนผมจะถูกส่งตัวเข้าห้องฉุกเฉิน พยาบาลรีบเดินเข้ามาสอบถามอาการ สักแป๊บก็มีหมอมายืนข้างเตียง จับ ๆ กด ๆ ท้องผม แล้วก็สอบถามอาการว่าปวดตรงไหน ปวดแบบไหน กินอะไรมาบ้าง มีโรคประจำตัวอย่างอื่นไหม

ผมก็ตอบไปตามที่หมอถาม บอกด้วยว่าเมื่อคืนกินเหล้า แล้วก็นอนยาวข้ามวันไม่ได้กินอะไรเลย ตื่นมาก็ปวดท้อง ได้ยินแบบนั้นหมอก็เข้มเลย 

ดุคนไข้อย่างไอ้เจาซะยับ แต่ก็ไม่ค่อยเข้าหัวเท่าไหร่

โอ๊ยน้อ! คือกูปวดท้องจนคิดอะไรไม่ออกแล้วหมอ!

สรุปไอ้เจาเป็นโรคกระเพาะกำเริบเพราะแดกเหล้าแล้วไม่แดกข้าวเป็นวัน ท้องว่างจัด กรดกัดกระเพาะยับ หมอฉีดยาให้ชุดใหญ่พอ ๆ กับการดุคนไข้ เอาซะกูกลัวเลย 

ตอนแรกหมอจะให้กลับบ้าน แต่คุณเทพดันบอกว่าให้นอนโรงพยาบาลรอดูอาการสักคืน ผมบอกแล้วนะว่าไม่ต้อง แต่คุณเทพยังทำหน้านิ่วคิ้วขมวดไม่หายก็เลยแล้วแต่เจ้านาย

แต่ว่านะ

คุณเทพ! ผมแค่เป็นโรคกระเพาะ ไม่ได้ป่วยหนักนะ ไม่ต้องนอนห้องนี้ก็ได้

บ้าไปแล้ว อาการปวดท้องค่อย ๆ บรรเทาลงทีละนิด สติเลยเริ่มกลับมา เห็นชื่อโรงพยาบาลแล้วลมแทบจับ 

นี่มันโรงพยาบาลเอกชน แถมห้องที่ถูกเข็นมาส่งนี่ก็คือห้องพิเศษที่โคตรหรู

ไอ้เจาไม่มีปัญญาจ่ายค่าหมอนะโว้ยยยยยย

ไม่ต้องห่วงเรื่องค่ารักษา ฉันออกให้

มันแพงคุณเทพ ผมเกรงใจ

แพงเกินเบอร์โรคกระเพาะไปมากจริง ๆ นั่นแหละ

ทว่าคุณเทพก็ไม่ได้สนใจคำทักท้วงของผมเลย 

เขาเดินมานั่งตรงเก้าอี้ข้างเตียง พลางยกมือลูบหัวผมที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้เบา ๆ คล้ายกำลังปลอบ ความอุ่นของฝ่ามือหนาทำให้ผมที่ตั้งท่าจะโวยวายเริ่มสงบลงอย่างงง ๆ

แค่ถูกลูบหัวก็รู้สึกดีจนอยากนอนเฉย ๆ ให้คุณเทพลูบต่อไป

โคตรสบายเลย

เธอจำที่ฉันบอกตอนรับเธอเข้าทำงานได้ไหม?”

คุณเทพบอกเยอะ ผมจำไม่หมดหรอกผมพูดเสียงอ่อย

มาทำงานกับฉันแล้ว ขาดเหลือหรือเดือดร้อนอะไรให้บอก ไม่ต้องเกรงใจ ลองนึกย้อนกลับไป ก็เหมือนคุณเทพจะพูดอะไรใจดีแบบนั้นกับผมอยู่ เธอเป็นคนของฉันแล้วเจา ฉันก็ต้องดูแลเธอให้ดีที่สุด

ตึกตัก ตึกตัก...

“...” ผมเม้มปาก กลั้นความรู้สึกบางอย่างที่แล่นวูบเข้ามาในอกข้างซ้ายเอาไว้ พลางหลบสายตาจริงจังเกลื่อนไปด้วยความอบอุ่นตรงหน้า 

คุณเทพควรจะรู้ตัวบ้างนะว่าคำพูดกับการกระทำของเขาสามารถทำให้คนอื่นคิดไกลได้อะ

ไอ้ที่ว่า คนของฉัน น่ะ

ถ้าผู้หญิงคนไหนได้ฟังประโยคเมื่อกี้ รับรองว่าต้องละลาย ยอมตายคาอกคุณเทพแน่ ๆ ทั้งสายตา สีหน้า น้ำเสียง ทุกอย่างของคุณเทพคือทำให้คนฟังใจสั่นได้ไม่ยาก 

ขนาดผมเป็นผู้ชายยังรู้สึกใจบางได้ขนาดนี้ หน้าร้อนขึ้นมาวูบหนึ่งจนต้องกะพริบตาถี่ ๆ ไล่ความรู้สึกแปลกประหลาดพวกนั้นออกไปไว ๆ

ท่าทางการพูดแบบเป็นธรรมชาติของคุณเทพโคตรอันตรายเลย

คนพูดอาจจะไม่คิดอะไร แต่คงฟังมันคิดไปไกลแล้วคุณเทพ!

ถ้าเปลี่ยนจากคุณเทพเป็นคุณขุนพลพูดประโยคเมื่อกี้ ผมมั่นใจว่ามันจะไม่ใช่อารมณ์ใจสั่นใจเหลวอย่างที่คุณเทพพูดแน่ ๆ คนนั้นพูดทีมีแต่อารมณ์ขนลุกขนชัน 

ไม่รู้ทำไมถึงมีแต่คุณเทพที่ทำให้ผู้ชายอย่างไอ้เจาใจเป๋ได้แบบนี้

หวั่นไหวจนกลัวว่าสักวันจะตกหลุมรักเจ้านายตัวเองเลยว่ะ

ว่าไปนั่น... ไม่มีทางหรอก กูอะคิดมาก เพ้อเจ้อเรื่อยเปื่อย จะไปตกหลุมรักคุณเทพได้ยังไงวะ ในเมื่อคุณเทพเป็นผู้ชาย แล้วผมก็เป็นผู้ชาย แถมชอบผู้หญิงด้วย แฟนก็เป็นผู้หญิงนะเว้ย ถึงจะไม่รู้แน่ชัดว่าคุณเทพชอบผู้หญิงหรือผู้ชาย แต่ดูจากภายนอกคุณเทพก็ดูเป็นผู้ชายแท้เลยอะ แถมยังเป็นผู้ชายอบอุ่นใจดีมากอีก

เพราะงั้นมั้ง ไอ้เจาก็เลยหวั่นไหวกับความอ่อนโยนของคุณเขา

เฮ้อ ไร้สาระจริงมึง ไอ้เจา

เป็นไง อาการดีขึ้นบ้างไหม?”

อื้อ นิดหนึ่งอะคุณเทพ” 

มือของคุณเทพอุ่นมากจนทำให้รู้สึกผ่อนคลาย ผมนอนมองคุณเทพนิ่ง ร่างกายเคยเกร็งจากอาการปวดท้องค่อย ๆ คลายออก 

อาจเพราะยาเริ่มออกฤทธิ์ หรือไม่มือของคุณเทพก็อุ่นสบายเกินไป

รู้สึกเหมือนเป็นมือวิเศษ สามารถปัดเป่าความเจ็บปวดออกไปได้ยังไงยังงั้น

เพิ่งสังเกตว่าคุณเทพตอนนี้ไม่ได้สวมแว่นตา ทรงผมถูกปล่อยลงปรกหน้าหล่อ ทำให้คุณเทพดูหน้าเด็กลงไปอีกหลายปี แถมยังสวมชุดนอนอย่างเรียบร้อยอีกต่างหาก 

โชคดีที่คุณเทพยังไม่นอน ไม่งั้นไอ้เจาตายแน่นอนคืนนี้

ถ้ารู้ว่าเธอเป็นโรคกระเพาะ เมื่อคืนฉันจะไม่ให้เธอดื่มเหล้า

ผมก็ลืมเองด้วยแหละคุณเทพ ฟาดซะยับ โดนหมอด่าชุดใหญ่เลย

สมควร นอนทั้งวัน ข้าวปลาก็ไม่ได้กินอีกต่างหาก

ผมโดนหมอดุแล้ว คุณเทพอย่าดุผมอีกเลยน้าผมทำกระเง้ากระงอดอย่างอ้อน ๆ คุณเทพคงหมั่นไส้ ขยี้ผมสองสามทีแล้วก็ชักมือออก ผมย่นคิ้ว รู้สึกโหยหาความอุ่นสบายนั้นอีก คุณเทพ ๆ

หืม?”

ผมยืมมือหน่อยนะผมขอ แต่ไม่ได้รอคำตอบ

หมับ...

พลันคว้ามือใหญ่มาวางทาบบนท้องตัวเองอย่างเอาแต่ใจ

“...” คุณเทพตีหน้างง ชะงักมือไปนิด แต่ก็ไม่ได้ขัดขืนหรือชักมือกลับ

มือคุณเทพอุ่น เอามาวางตรงท้องที่ปวดแล้วรู้สึกดีมากเลย เหมือนจะหายปวดยังไงไม่รู้

มือนะเจา ไม่ใช่ยาแก้ปวด” 

พูดเหมือนไม่อยากเชื่อ แต่แววตาที่มองมากลับแฝงไปด้วยความเอ็นดูให้เห็น 

ผมผ่อนลมหายใจช้า ๆ ความร้อนจากฝ่ามือหนาแทรกซึมผ่านชุดคนไข้มาจนถึงท้องน้อย เป็นอะไรที่โคตรรู้สึกดีเลย

อยากจะเลิกเสื้อแล้วเอามือคุณเทพแนบท้องตรง ๆ แต่ก็กลัวโดนตบกะโหลก

ได้มืออุ่น ๆ วางตอนปวดท้องมันดีจริง ๆ นะคุณเทพผมฉีกยิ้มเต็มแก้ม

ดีแล้วคนใจดีพยักหน้า พลางยิ้มอ่อน นอนเถอะ เดี๋ยวตื่นมาก็หาย

อื้อผมขยับตัวนอนในท่าที่คิดว่าสบายที่สุด พลันหลับตาลงเพราะรู้สึกเพลีย มือยังซ้อนทับหลังมือคุณเทพที่ยืมมาวางบนท้องตัวเองอยู่ 

ความรู้สึกอุ่นสบายทำให้ผมเคลิ้มกึ่งหลับกึ่งตื่นในเวลาอันรวดเร็ว

ภาพสุดท้ายที่เห็นคือรอยยิ้มหล่อเหลาจากเทวดาเดินดินของไอ้เจา

และ... โทนเสียงทุ้มลึกน่าฟังของเขา

อย่าทำให้ต้องเป็นห่วงนักสิ เด็กดื้อ


TBC

ขอได้มั้ย ผู้ชายคนนี้ คนดีแบบคุณเทพอะ งื้ออออ ฟหกด่าส่วหฟกด่สว

แต่ละคำพูดอะคนเรา คนของฉันงี้ เด็กดื้องี้ ใจมันเหลวเด้อออออออ >///<

ปล. ต้นเดือน มิ.ย. คุณเทพไอ้เจาจะมาแล้วเด้อออ เกียมค่าสินสอดล่ายยยยยยยยย


"หึ เด็กดื้อเอ้ย"

Contact me:     Twitter: @noknsn     Facebook: noksinsn



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 340 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

316 ความคิดเห็น

  1. #313 Ying_Chor (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 03:03
    อยากได้คุณเทพพพพพพ
    #313
    0
  2. #311 flimnw (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 09:45
    คุณเทพคะอ๊อยยยยยย
    #311
    0
  3. #297 Natthap1719 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 12:17
    คุณเทพหรือไมโครเวฟ;__;
    #297
    1
  4. #271 pcy921 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 13:03
    แงงงงงเขินนน ตัวคุณเทพก็อุ่นนะคะเจา
    #271
    0
  5. #252 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 00:11

    แบบคุณเทพนี่มีอีกมั้ยคะ? เราขอจอง! อยากได้!

    #252
    0
  6. #173 Xialyu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 17:44
    คนเค้าเป็นห่วงงงงงงงง
    #173
    0
  7. #104 rooew (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 13:48

    อยากให้น้องเจาพาพี่เทพไปเล่นบุญบั้งไฟจัง

    เพ้ออออออ
    #104
    0
  8. #103 Punches_099 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 17:44
    อิจฉา-เจาเว้ยยยย
    #103
    0
  9. วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 09:10

    งุ้ยยยย คือดีต่อใจมากๆ

    #102
    0
  10. #101 MALiTTLE BOSS (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 00:20
    งุ้ยยยย เด็กมันดื้อค่ะคุณเทพ ทำไมคุณเทพละมุน อยากได้คุณเทพ ฮื้อออออ
    #101
    0
  11. วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 07:48

    แม่เรียกแบบนี้คุณเทพของ-เจาจะเข้าใจมั้ยละเนี่ย 5

    #94
    0
  12. #93 Nun7036 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 02:44
    เอาแล่วๆๆ คุณชายได้คุยกะแม่น้องเจาแล่วววว ขึ้นต้นมาก็บัก-เรยนะแม่นะ5555555555555555555
    #93
    0
  13. #92 punnada400 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 22:40

    แม่โทรมาจ้าาา

    #92
    0
  14. #91 MALiTTLE BOSS (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 20:33
    ช่วงคุณเทพพบแม่น้องเจา 5555 แม่รับคำแรกก็ฮาเลย
    #91
    0
  15. #90 Punches_099 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 19:53
    อยากเห็นคนหวงงงงงง
    #90
    0
  16. #87 ploy_ppk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 22:54
    เขินกิ้ฟคุณเทพอ่ะแงงงง
    #87
    0
  17. #86 Nun7036 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 17:39
    นั่นนนนน เอ็นดูนิสัยถ้าไม่พอใจอะไรจะเอาของที่ไม่ชอบให้คนนั้นอ้ะ5555555555 สู้ๆนะคะไรท์ จะรอค่าาา
    #86
    0
  18. วันที่ 30 เมษายน 2562 / 08:38

    รอนร้าาาาา

    #77
    0
  19. #76 Fallen Neko (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 23:43
    ขี้หวง แน่ใจว่าแค่เด็กในบ้าน....?
    #76
    0